CLOBIOX

Ulotka: informacja dla użytkownika

Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą

disodio clodronato i lidocaina chloridrato
Lek równoważny
Przed zastrzykiem przeczytaj uważnie ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę. Może się okazać potrzebna.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest Clobiox i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastrzykiem Clobiox
3. Jak stosować Clobiox
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Clobiox
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Clobiox i do czego służy

Clobiox to lek zawierający kwas kłodronowy (w postaci dichlorek sodu kłodronianu),
substancję czynną należącą do grupy leków stosowanych w leczeniu chorób kości,
zwaną bisfosfonanami, oraz lidokainę, substancję czynną należącą do grupy leków
zwanych „anestetykami miejscowymi”.
Clobiox stosuje się u dorosłych w leczeniu:

• utraty gęstości kości spowodowanej nowotworem (osteoliza nowotworowa);
• nowotworu szpiku kostnego (szpiczak plazmocytowy);
• nadczynności przytarczyc (pierwotny hiperparateroidyzm).

Lek stosuje się ponadto u kobiet w celu zapobiegania i leczenia utraty gęstości kości (osteoporozy) po menopauzie (okresie trwałego ustania cyklu miesięcznego).

2. Co powinien pan(i) wiedzieć przed zastosowaniem Clobiox

Nie stosuj Clobiox

• Jeśli jest pan(i) uczulony na kwas kłodronowy lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli przyjmuje pan(i) inne bisfosfoniany, leki podobne do Clobiox.
• Jeśli jest pan(i) uczulony na lidokainę lub inne leki przeciwbólowe miejscowe z grupy amidów, takie jak: bupiwakaina, mepiwakaina, ropiwakaina, lewobupiwakaina.
• Jeśli cierpi pan(i) na chorobę serca powodującą utratę przytomności (zespół Adama-Stokesa).
• Jeśli cierpi pan(i) na zaburzenia rytmu serca (zespół Wolff-Parkinsona-White’a, migotanie przedsionków, blokę zatokowo-śródpochodową, przedsionkowo-komorową lub wewnątrzkomiową).
• Jeśli ma pan(i) osłabione serce, które nie jest w stanie dostarczać organizmowi odpowiedniej ilości krwi (ostra niewydolność serca).
• Jeśli cierpi pan(i) na stan obniżenia objętości krwi (hipowolemia).

Lek jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwania do mięśni i nie należy go podawać do naczynia krwionośnego (drogą dożylną). Wstrzyknięcie przypadkowe do żyły zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych spowodowanych wysoką stężeniem w krwi środka znieczulającego lidokainy (patrz punkt 3. Jeśli zastosuje pan(i) więcej Clobiox niż powinien).
Ostrożność i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem Clobiox.
Clobiox nie jest przeznaczony do leczenia fazy napadowej.
Przed i podczas leczenia lekarz może zalecić wykonanie badań krwi w celu monitorowania funkcji nerek i wątroby (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Ważne jest, aby podczas leczenia tym lekiem spożywać odpowiednią ilość płynów, szczególnie jeśli ma pan(i) problemy z nerkami (patrz punkt 3. Jak stosować Clobiox).
W szczególności poinformuj lekarza :

• Jeśli ma pan(i) podwyższony poziom wapnia we krwi.
• Jeśli cierpi pan(i) na chorobę nerek (niewydolność nerek).
• Jeśli jest pan(i) leczony z powodu nowotworu lub osteoporozy lekiem Clobiox i jest pan(i) leczony u dentysty lub ma pan(i) być poddany zabiegowi chirurgicznemu jamy ustnej. Poinformuj również dentystę, że jest pan(i) leczony lekiem Clobiox (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane), ponieważ może być konieczne leczenie zapobiegawcze u stomatologa.
• Jeśli cierpi pan(i) na choroby serca (w szczególności zaburzenia rytmu serca z niską częstością i niewydolność serca) lub jeśli był pan(i) operowany serca.
• Jeśli cierpi pan(i) na chorobę wątroby.
• Jeśli pan(i) lub ktoś z rodziny cierpi na chorobę powodującą silny wzrost temperatury ciała po zastosowaniu środków znieczulających miejscowych, takich jak lidokaina (złośliwa hipertermia rodzinna).
• Jeśli podczas leczenia pojawi się u pan(i) osłabienie lub ból w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być wczesny objaw możliwego złamania kości udowej (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).
• Jeśli cierpi pan(i) na napady drgawkowe (epilepsję). Lekarz będzie dokładnie monitorował pojawienie się ewentualnych objawów.
• Jeśli cierpi pan(i) na zaburzenia oddechowe i choroby płuc.
• Jeśli cierpi pan(i) na chorobę powodującą osłabienie mięśni (miastenia gravis).
• Jeśli ma pan(i) porfiirię (rzadką chorobę dziedziczną komórek krwi, która dotyka skóry i układu nerwowego).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność leku u pacjentów pediatrycznych nie zostały ustalone.
Inne leki i Clobiox
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmuje pan(i), niedawno przyjmował(a) lub może zacząć przyjmować inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli:

• Przyjmuje pan(i) inne bisfosfoniany, leki stosowane w leczeniu chorób kości, ponieważ jednoczesne stosowanie Clobiox z innymi bisfosfonianami jest przeciwwskazane (patrz punkt 2. Nie stosuj Clobiox).
• Przyjmuje pan(i) niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych (w szczególności diklofenak), ponieważ mogą wystąpić problemy z nerkami.
• Przyjmuje pan(i) aminoglikozydy, leki stosowane w leczeniu infekcji, ponieważ poziom wapnia we krwi może obniżyć się (hipokalcemia).
• Przyjmuje pan(i) estramustynę, lek stosowany w leczeniu raka prostaty (gruczołu, który u mężczyzn wytwarza nasienie), ponieważ stężenie estramustyny we krwi może wzrosnąć.
• Przyjmuje pan(i) leki stosowane w leczeniu zaburzeń serca, w tym nieregularne bicie serca, takie jak beta-blokery (np. propranolol), blokery kanałów wapniowych (np. amiodaron) lub blokery kanałów sodowych, ponieważ lidokaina może dłużej krążyć we krwi.
• Przyjmuje pan(i) cyklosporynę, lek stosowany w leczeniu przewlekłego zapalenia nerek (przewlekła choroba nerek); fluwoksaminę (lek stosowany w depresji); leki stosowane w leczeniu infekcji wirusowych, takie jak rytonawir; leki stosowane w leczeniu infekcji, takie jak makrolidowe antybiotyki (erytromycyna) lub inne antybiotyki, takie jak cyprofloksacyna; leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych, takie jak ketokonazol, itrakonazol, ponieważ może dojść do wzrostu stężenia lidokainy we krwi.
• Przyjmuje pan(i) barbiturany, takie jak fenobarbital; leki stosowane w leczeniu epilepsji, takie jak karbamazepina; fenytoinę; primidon; doustne środki antykoncepcyjne lub hormonoterapię zastępczą, ponieważ może dojść do obniżenia stężenia lidokainy we krwi.
• Jest pan(i) leczony digitalikami, lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca, ponieważ może wzrosnąć ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Przyjmuje pan(i) leki stosowane do rozluźnienia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, takie jak suksametonium. Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jest pan(i) w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, lub jeśli karmi pan(i) piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie stosuj Clobiox w czasie ciąży oraz jeśli jest pan(i) w wieku rozrodczym i nie stosuje pan(i) metod antykoncepcyjnych (leków stosowanych w zapobieganiu ciąży).
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy przenika do mleka matki, natomiast lidokaina jest wydzielana z mlekiem matki w niewielkich ilościach. W związku z tym podczas leczenia Clobiox należy przerwać karmienie piersią.
Płodność
Nie wiadomo, czy kwas kłodronowy i lidokaina wpływają na płodność człowieka.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Clobiox może powodować zaburzenia wzroku, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Jeśli wystąpi u pan(i) jeden lub więcej objawów wymienionych w punkcie 4 lub jeśli zastosuje pan(i) więcej Clobiox niż powinien, należy unikać kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Clobiox zawiera sód
Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą zawiera 17,22 mg sodu na dawkę. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, czyli jest w zasadzie „bezsodowy”.
Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą zawiera 32,90 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na dawkę. Odpowiada to 2% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu w diecie dorosłego.
Należy to wziąć pod uwagę, jeśli cierpi pan(i) na chorobę nerek lub stosuje dietę o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować Clobiox

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza, który wskazał Ci odpowiednią dawkę w zależności od ciężkości choroby oraz czas trwania leczenia. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą (zobacz rozdział DOZOWANIE, SPOSÓB I CZAS PODANIA na końcu ulotki).

Kwasy kłodronowy jest wydalany głównie drogą nerkową. Dlatego w czasie leczenia kwasem kłodronowym należy zapewnić odpowiednią ilość płynów.

Sposób podania

Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą oraz Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą przeznaczone są wyłącznie do wstrzykiwania domięśniowego (czyli do wstrzyknięcia do mięśnia).

Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia leku do naczynia krwionośnego, zaleca się wykonanie aspiracji przed wstrzyknięciem leku.

Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia.

Jeśli zastosujesz więcej Clobiox niż powinieneś

W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki Clobiox natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• podwyższenie stężenia kreatyniny we krwi i chorobę nerek (dysfunkcję nerkową) (przy wysokich dawkach kwasu kłodronowego podawanego dożylnie)
• podwyższone stężenie azotu we krwi (azotemię)
• uszkodzenie wątroby
• obniżenie stężenia wapnia we krwi (hipokalcemię).

W przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania lidokainy:

• senność,
• euforia (stan nadmiernego pobudzenia),
• osłabienie (relaksacja fizyczna i psychiczna),
• utrata wrażliwości niektórych części ciała (parestezje),
• skurcze mięśni (nagłe, niezamierzone skurcze mięśnia),
• niekontrolowane ruchy ciała (drżenia),
• zmniejszenie dopływu krwi do organizmu (kolaps krążeniowo-oddechowy).

Leczenie

Lekarz będzie kontrolował objawy i zastosuje odpowiednie terapie wspomagające.

Jeśli zapomnisz zastosować Clobiox

Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Clobiox

W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Jeśli podczas leczenia pojawią się zaburzenia wzroku lub dolegliwości oczne,
PRZERWIJ leczenie i skontaktuj się z okulistą.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią:

• ból lub owrzodzenia w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (dwóch kości twarzy), ponieważ mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związanych z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności). Możliwe działania niepożądane wymienione są poniżej według częstości występowania:

częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• biegunka, nudności, wymioty (zazwyczaj łagodne),
• obniżenie poziomu wapnia we krwi bez objawów (hipokalcemia bezobjawowa),
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby), zazwyczaj w granicach normy.

rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1 000)

• obniżenie poziomu wapnia we krwi z objawami (hipokalcemia objawowa),
• podwyższenie poziomu parathormonu (hormon regulujący poziom wapnia) we krwi, związane z obniżonym poziomem wapnia we krwi,
• podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi (badanie oceniające stan kości i wątroby),
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi (badanie oceniające funkcję wątroby) dwukrotnie wyższe niż norma, bez innych zaburzeń funkcji wątroby,
• reakcje alergiczne objawiające się zmianami skórnymi,
• nietypowe złamanie kości udowej (długiej kości nogi), szczególnie u pacjentów leczonych długoterminowo z powodu osteoporozy. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz ból lub

słabość w udzie, biodrze lub pachwinie, ponieważ może to być pierwszy objaw możliwego złamania kości udowej.
bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

• skontaktuj się z lekarzem w przypadku bólu w uchu, wydzieliny z ucha i/lub zakażenia ucha. Te objawy mogą być oznakami uszkodzenia kości ucha.

Dodatkowo mogą wystąpić następujące działania niepożądane, dla których niemożliwe jest oszacowanie częstości:
działania dotyczące oczu

• zapalenie spojówek, błony pokrywającej oko i wewnętrzną stronę powiek (zapalenie spojówek);
• zapalenie oka (episkleryt, skleryt i zapalenie tuniczki naczyniowej oka). Episkleryt i skleryt zostały opisane w przypadku innych leków należących do tej samej grupy co kwas klovronowy (reakcja niepożądana klasy bisfosfonianów). działania dotyczące płuc
• zaburzenia oddychania u pacjentów z astmą wrażliwą na kwas acetylosalicylowy (lek stosowany w leczeniu gorączki, bólu i stanów zapalnych).
• reakcje alergiczne objawiające się zaburzeniami oddechowymi. działania dotyczące nerek i dróg moczowych
• choroba nerek (niewydolność nerek), poważne uszkodzenie nerek. Rzadko, a szczególnie w połączeniu z lekami przeciwwątpliwymi (NSAID – leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu), niewydolność nerek prowadziła do śmierci (częściej przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku). Zobacz punkt 2. Inne leki i Clobiox. działania dotyczące kości i mięśni
• silny ból kości, stawów i mięśni. Objawy mogą pojawić się po kilku dniach lub nawet miesiącach od rozpoczęcia leczenia Clobiox.
• ból lub owrzodzenie w jamie ustnej lub w żuchwie i/lub szczęce (dwóch kości twarzy). Mogą to być pierwsze objawy poważnych problemów (śmierć tkanki kostnej żuchwy i/lub szczęki), zazwyczaj związane z ekstrakcją zębów i/lub zakażeniem lokalnym (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności). W większości przypadków dotyczyło to pacjentów z nowotworem. działania dotyczące miejsca wstrzyknięcia
• bolesność w miejscu wstrzyknięcia, również ze względu na długotrwałość terapii.

Działania niepożądane specyficzne dla lidokainy

• Poniżej wymieniono działania niepożądane występujące przy stosowaniu lidokainy; nie ma wystarczających danych, aby określić częstość poszczególnych wymienionych działań. Działania niepożądane są zazwyczaj spowodowane reakcjami alergicznymi lub zbyt wysokim stężeniem we krwi z powodu przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego i/lub przedawkowania. Może to powodować okazjonalne działania pobudzające układ nerwowy centralny i okazjonalne działania kardiowaskularne depresyjne (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności). Zaburzenia układu immunologicznego

• Ciężka reakcja alergiczna (anafilaktyczna), obrzęk krtani aż do trudności w oddychaniu (bronchospazm), oraz obniżenie ciśnienia krwi (kolaps krążeniowo-oddechowy) spowodowany szokiem anafilaktycznym. Choroby układu nerwowego

• Objawy pobudzenia lub depresji związane z zawrotami głowy, sennością, zaburzeniami widzenia, drżeniem, a następnie zmianami świadomości, drgawkami, śpiączką, długotrwałym skurczem mięśni żucia prowadzącym do mocnego zamknięcia żuchwy i szczęki (trismus), zaburzenia wrażliwości kończyn lub innych części ciała (parestezje).
  Zaburzenia psychiczne

• Lęk, dezorientacja Choroby serca

• spowolnienie rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca (arytmie), depresja mięśnia sercowego aż do zatrzymania serca. Choroby oka

• Rozszerzenie źrenicy (midryza), zamazane widzenie, podwójne widzenie obrazu (diplopia). Choroby przewodu pokarmowego

• Nudności, wymioty. Choroby układu oddechowego, klatki piersiowej i przestrzeni międzyłękowej

• Trudności w oddychaniu (dyspnę), zmniejszenie częstości oddechów (depresja oddechowa). Choroby układu naczyniowego

• Niskie ciśnienie krwi (hipotensja), wysokie ciśnienie krwi (hipertensja), przerwanie normalnego krążenia krwi z powodu zatrzymania serca i spadku przepływu krwi (kolaps krążeniowy). Choroby skóry i tkanki podskórnej

• Nagłe zaczerwienienie skóry (wypryski różnego typu), wysypka skórna z swędzącymi plamami (pokrzywka), swędzenie. Choroby ucha i labiryntu

• Dźwięk w uszach (tinnitus), nadwrażliwość na stosunkowo słabe dźwięki (hiperakuzja)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio poprzez stronę internetową https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga dostarczyć więcej informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Clobiox

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie Ważny do.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty,
jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą one w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Clobiox

• Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
• Substancje czynne to: dichloronat sodu (sól sodową kwasu chloronowego, jako tetrahydra) 100 mg i chlorowodorek lidokainy (jako monohydra) 33 mg
• Inne składniki to: wodorowęglan sodu (zobacz punkt 2. Clobiox zawiera sód), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
• Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą
• Substancje czynne to: dichloronat sodu (sól sodową kwasu chloronowego, jako tetrahydra) 200 mg i chlorowodorek lidokainy (jako monohydra) 40 mg.
• Inne składniki to: wodorowęglan sodu (zobacz punkt 2. Clobiox zawiera sód), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu Clobiox i zawartość opakowania
Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w
opakowaniu zawierającym 6 fiol do stosowania domięśniowego. Roztwór klarowny, bezbarwny, pozbawiony widocznych cząstek.
Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą: roztwór do wstrzykiwań w
opakowaniu zawierającym 3 fiol do stosowania domięśniowego. Roztwór klarowny, bezbarwny, pozbawiony widocznych cząstek.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
LANOVA FARMACEUTICI S.r.l
Via Conca D’oro, 212
00141 Roma
Italia
Producent
Esseti Farmaceutici S.r.l.
Via Campobello, 15
00071 Pomezia (Roma)
Italia

Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy i personelu medycznego:
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
Osteoliza nowotworowa. Szpiczak mnogi. Pierwotne nadczynność przytarczyc .
Poniższy schemat dawkowania należy traktować jako orientacyjny i może być dostosowany do potrzeb poszczególnych pacjentów.
Faza ataku: W fazie ataku lekarz poda lek zawierający kwas chloronowy w formie do wlewu dożylnego, ponieważ Clobiox jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania domięśniowego.
Faza utrzymania: Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą (jedna fiolka dziennie, do wstrzykiwania domięśniowego, przez 2–3 tygodnie).
Cykle te mogą być powtarzane w różnym odstępie czasu w zależności od przebiegu choroby.
Alternatywnie lekarz może podać lek zawierający kwas chloronowy do użytku doustnego, ponieważ Clobiox jest dostępny wyłącznie w formie do stosowania domięśniowego.
Czas trwania leczenia, zazwyczaj długotrwały, zależy od przebiegu choroby.
Zaleca się okresową ocenę parametrów resorpcji kości jako wskazówki do oceny potrzeby kontynuacji terapii.
Profilaktyka i leczenie osteoporozy pomenopauzalnej
Dawkowanie w zależności od obrazu klinicznego i wartości mineralometrycznych może się różnić, jak podano poniżej:
Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
do wstrzykiwania domięśniowego, 100 mg + 33 mg co 7–14 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą:
do wstrzykiwania domięśniowego, 200 mg + 40 mg co 14–28 dni, przez 1 rok lub dłużej, w zależności od stanu pacjentki.
Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą może być stosowany u pacjentek, które wcześniej nie rozpoczynały leczenia chloronatem.
W przypadku przejścia z leczenia Clobiox 100 mg + 33 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą na Clobiox 200 mg + 40 mg roztwór do wstrzykiwań z lidokainą, podawanie jednej fiolki Clobiox 200 mg + 40 mg co 14 dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg tygodniowo.
Podawanie jednej fiolki Clobiox 200 mg + 40 mg co 28 dni może być stosowane jako alternatywny schemat dawkowania u pacjentek już leczonych jedną fiolką 100 mg co dwa tygodnie.
Nie ustalono optymalnej długości leczenia bisfosfonanami w osteoporozie. Potrzebę kontynuacji terapii należy okresowo oceniać u każdego pacjenta indywidualnie, biorąc pod uwagę korzyści i potencjalne ryzyko, w szczególności po 5 latach lub dłużej stosowania.
Grupy specjalne

• Dzieci Bezpieczeństwo i skuteczność leku u dzieci nie zostały ustalone.
• Seniorzy

Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania u osób starszych. Badania kliniczne obejmowały pacjentów powyżej 65. roku życia i nie odnotowano specyficznych niepożądanych zdarzeń u tej grupy wiekowej.

• Pacjenci z niewydolnością nerek Chloronat jest wydalany głównie z moczem. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Zaleca się zmniejszenie dawki chloronatu zgodnie z poniższym schematem:

Zaleca się podawanie klobronatu przed hemodializą, zmniejszenie dawki o 50% w dniach wolnych od dializy oraz ograniczenie schematu leczenia do 5 dni. Należy zauważyć, że dializa otrzewnowa słabo usuwa klobronat z krążenia.
Roztwór jest niekompatybilny z roztworami alkalicznymi lub roztworami utleniającymi.