Citalopram Zentiva

Ulamki informacyjny: informacje dla pacjenta

Citalopram Zentiva 40 mg/ml krople doustne, roztwór

Lek równorzędny
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać cały ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ten ulotek. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość tej ulotki:

1. Co to jest Citalopram Zentiva i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopram Zentiva
3. Jak stosować Citalopram Zentiva
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Zentiva
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Citalopram Zentiva i do czego służy

Citalopram Zentiva zawiera substancję czynną citalopram chlorhydrate, należącą do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które działają poprzez regulację nastroju.
Lek ten jest wskazany w leczeniu następujących zaburzeń:

• depresja (zespoły depresyjne endogenne)
• zapobieganie nawrotom i powtarzającym się epizodom depresji
• ataki paniki (zaburzenia lękowe z napadami paniki), w tym te spowodowane lękiem przed przestrzeniami otwartymi (agorafobia).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopram Zentiva

Nie przyjmuj Citalopram Zentiva

• jeśli jesteś uczulony na citalopram chlorowodorek lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli osoba, która ma przyjmować lek, jest dzieckiem lub nastolatkiem poniżej 18 roku życia
• jeśli przyjmuje się inne leki stosowane w leczeniu depresji, zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO), w tym selegilinę (I-MAO stosowane w leczeniu choroby Parkinsona). Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Zentiva. Po przerwaniu przyjmowania Citalopram Zentiva należy odczekać 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania jednego z tych leków. W takich sytuacjach zawsze skonsultuj się z lekarzem
• jeśli przyjmuje się leki przeciwinfekcyjne zawierające linezolid
• jeśli cierpisz na zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT lub wrodzona długiego QT) lub przyjmuje leki, które mogą powodować takie zaburzenia
• jeśli przyjmuje się pimozyd, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Citalopram Zentiva.
Przyjmuj ten lek z ostrożnością i powiadom lekarza w następujących przypadkach:

• jeśli jesteś osobą starszą (powyżej 65 roku życia) lub cierpisz na zaburzenia wątroby lub nerek. W takich przypadkach lekarz może dostosować dawkę leku (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować Citalopram Zentiva”)
• jeśli cierpisz na ataki paniki, ponieważ na początku leczenia może wystąpić silny niepokój (niepokój paradoksalny)
• jeśli masz niski poziom sodu we krwi (hiponatremia)
• jeśli cierpisz na zaburzenia psychiczne, takie jak psychoza, i występują u Ciebie skłonności samobójcze (myśli samobójcze lub tendencje do krzywdzenia siebie), ponieważ może dojść do pogorszenia stanu choroby
• jeśli cierpisz na depresję, ponieważ podczas leczenia Citalopram Zentiva mogą pojawić się szybkie i nietypowe zmiany myślenia, nadmierna aktywność fizyczna i pobudzenie. W takim przypadku natychmiast skontaktuj się z lekarzem
• jeśli cierpisz na epilepsję
• jeśli cierpisz na cukrzycę
• jeśli masz problem z krzepliwością krwi i jesteś narażony na krwawienia (pojawianie się plam sinych na skórze, różnego rodzaju krwawienia) oraz jeśli przyjmujesz leki, które nasilają te problemy (zobacz punkt „Inne leki i Citalopram Zentiva”)
• jeśli masz historię krwawień lub jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża”)
• jeśli poddajesz się terapii elektrowstrząsowej (elektrochock)
• jeśli przyjmujesz ten lek razem z buprenorfina. Ta kombinacja może prowadzić do zespołu serotonergicznego, stanu potencjalnie śmiertelnego (zobacz poniżej oraz punkt „Inne leki i Citalopram Zentiva”)
• jeśli przyjmujesz preparaty z zioła św. Jana (Hypericum perforatum), nie zaleca się stosowania Citalopram Zentiva
• jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na problemy serca (bradykardia, niewyrównana niewydolność serca, arytmie, czyli zaburzenia rytmu serca) lub niedawno przeszedłeś zawał serca (ostry zawał mięśnia sercowego)
• jeśli masz niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia i hipomagnezemia). W takim przypadku lekarz skoryguje te zaburzenia przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem
• jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny cierpi na chorobę oka (jaskrę zamkniętokołową).

Leki takie jak Citalopram Zentiva (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI)) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po zakończeniu leczenia.
Myśli samobójcze i pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
Jeśli cierpisz na depresję i/lub masz zaburzenia lękowe, czasem możesz myśleć o zranieniu siebie lub samobójstwie.
Te myśli mogą występować częściej na początku leczenia lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ leki te potrzebują czasu, by zadziałać – zazwyczaj około dwóch tygodni, a czasem dłużej.
Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli jest większe, jeśli:

• wcześniej już myślałeś o samobójstwie lub krzywdzeniu siebie
• jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały większy ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25 roku życia z zaburzeniami psychicznymi leczonymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie zaczniesz myśleć o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala.
Akatezja/niepokój psychomotoryczny
W pierwszych tygodniach leczenia może wystąpić akatezja, charakteryzująca się niepokojem, uczuciem przygnębienia, potrzebą częstego poruszania się, towarzyszącą niemożności siedzenia nieruchomo lub pozostania w bezruchu. Jeśli wystąpią te objawy, skontaktuj się z lekarzem.
Zespół serotonergicznego
Natychmiast przerwij leczenie tym lekiem i powiadom lekarza, jeśli wystąpią objawy zespołu serotonergicznego (takie jak wysoka gorączka (hipertermia), sztywność, skurcze mięśni (mioklonie), drżenie, szybkie zmiany oddechu i tętna, dezorientacja, drażliwość i pobudzenie), który czasem może prowadzić do śmierci.
Dla osób uprawiających sport przyjmowanie leków zawierających alkohol etylowy może prowadzić do pozytywnych wyników testów antydopingowych w odniesieniu do limitów stężenia alkoholu wskazanych przez niektóre federacje sportowe.
Dzieci i młodzież
Zwykle ten lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Jeśli jednak lekarz po dokładnej ocenie uzna leczenie za konieczne, pacjent musi być dokładnie monitorowany pod kątem ryzyka wystąpienia myśli samobójczych.
Inne leki i Citalopram Zentiva
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj tego leku, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• leki stosowane w leczeniu depresji, zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO, takie jak moclobemid i selegilina), ponieważ mogą wystąpić poważne działania niepożądane, w tym śmiertelne, w tym zespół serotonergicznego (zobacz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Możliwe działania niepożądane”)
• linezolid – antybiotyk
• leki powodujące szczególne zaburzenia serca zwane „wydłużeniem odcinka QT”, takie jak:
  • leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III;
  • fenotiazyny, pimozyd, haloperidol – leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (antypsychotyki);
  • antydepresanty trójcykliczne, stosowane w leczeniu depresji;
  • antybiotyki, takie jak sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna podana dożylne;
  • pentamidyna, stosowana w leczeniu infekcji;
  • leki przeciwmalaryczne, takie jak alofantryna, stosowane w leczeniu malarii;
  • antyhistaminiki, takie jak astemizol i mizolastyna, stosowane w leczeniu alergii.

Nie przyjmuj tego leku razem z sumatriptanem i podobnymi lekami (oksitriptan i tryptofan), stosowanymi w leczeniu bólu głowy (migreny), oraz tramadolem, stosowanym w leczeniu bólu, ponieważ zwiększają one ryzyko działań niepożądanych.
Przyjmuj ten lek z ostrożnością i powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• lit, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych
• preparaty z zioła św. Jana (Hypericum perforatum), stosowane w depresji
• leki, które mogą zwiększać ryzyko krwawień, takie jak leki przeciwkrzepnące, dipirydamol i tiklopidyna, leki stosowane w leczeniu stanów zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takie jak kwas acetylosalicylowy, leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (antypsychotyki), takie jak rysperydon, tioridazyna i haloperidol, leki stosowane w depresji (antydepresanty trójcykliczne)
• buprenorfina (silny środek przeciwbólowy). Ta kombinacja może powodować zespół serotonergicznego (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) i możesz doświadczyć objawów takich jak niekontrolowane, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, niepokój, halucynacje, śpiączkę, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odrzutów, wzrost napięcia mięśniowego, temperatura ciała powyżej 38°C. Skontaktuj się z lekarzem, gdy wystąpią takie objawy.
• leki, które mogą powodować zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT) lub powodujące obniżenie poziomu potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia/hipomagnezemia)
• leki, które mogą wywoływać napady drgawek, takie jak:
  • niektóre antydepresanty (trójcykliczne, bupropion, desipramina, klozaprymina i nortryptylina oraz leki z grupy SSRI, takie jak fluwoksymina);
  • neuroleptyki (fenotiazyny, tioksanteny i butyrofenony) stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych;
  • buspirona – lek stosowany w terapii lęku z powodu ryzyka zespołu serotonergicznego;
  • tramadol – stosowany w leczeniu silnego bólu;
  • meflochina – stosowana w leczeniu malarii.
• cyklosporyna, cymetydyna, omeprazol, esomeprazol, lansoprazol – stosowane w leczeniu problemów żołądka;
• flekainid i propafenon – stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca;
• metoprolol – stosowany w leczeniu problemów serca i nadciśnienia tętniczego.

Cymetydyna, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksymina (antydepresant) i tiklopidyna (stosowana w zmniejszeniu ryzyka udaru) mogą powodować wzrost stężenia citalopramu we krwi.
Citalopram Zentiva i alkohol
Nie pij napojów alkoholowych podczas leczenia tym lekiem.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj Citalopram Zentiva w czasie ciąży, chyba że po konsultacji z lekarzem i pod jego bezpośrednim nadzorem.
Jeśli przyjmujesz ten lek w czasie ciąży, unikaj nagłego przerwania leczenia (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Zentiva”).
Jeśli przyjmowałaś ten lek w ostatnich tygodniach ciąży, Twoje dziecko może doświadczyć zaburzeń oddechowych, bezdechu, problemów z krążeniem i sinicy skóry (cyanozy), drgawek, zaburzeń temperatury ciała, trudności z odżywianiem, wymiotów, obniżenia poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), zaburzeń tonu mięśniowego (hipertonia, hipotonia), nasilenia odruchów (hiperrefleksja), drżenia, niepokoju, drażliwości, letargu, przewlekłego płaczu, senności i trudności z zasypianiem. Te objawy mogą wynikać z działania serotonergicznego lub z objawów odstawienia. Leki takie jak Citalopram Zentiva, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach, mogą zwiększać ryzyko poważnego stanu u noworodków, zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (PPHN), powodującego szybsze oddychanie i sinicę dziecka. Te zaburzenia zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu. Jeśli dziecko wykazuje takie objawy, natychmiast skontaktuj się z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmujesz Citalopram Zentiva na końcu ciąży, może wystąpić zwiększone ryzyko silnych krwawień pochwy po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia.
Lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz Citalopram Zentiva, aby mogli udzielić odpowiednich wskazówek.
Karmienie piersią
Jeśli planujesz karmienie piersią podczas przyjmowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem.
Płodność
Citalopram w badaniach na zwierzętach wykazał obniżenie jakości nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, jednak wpływ na płodność człowieka nie został jeszcze zaobserwowany.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, ponieważ może obniżać zdolność oceny i reakcji w sytuacjach niebezpiecznych. Dlatego nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Citalopram Zentiva zawiera alkohol i parahydroksybenzoesy
Ten lek zawiera niewielkie ilości etanolu (alkoholu) – mniej niż 100 mg na maksymalną dawkę.
Ten lek zawiera parahydroksybenzoesy, które mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione).

3. Jak stosować Citalopram Zentiva

Stosuj ten lek ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zaleca się przyjmowanie kropli raz dziennie, po zmieszaniu ich z niewielką ilością wody, soku pomarańczowego lub jabłkowego.
Nie przerywaj nagłe terapii lekiem Citalopram Zentiva, aby uniknąć objawów odstawienia (zobacz rozdział „Jeśli przestaniesz stosować Citalopram Zentiva”).
Krople Citalopram Zentiva należy przyjmować w następujący sposób:

• Aby otworzyć butelkę: naciśnij na kapsułkę i jednocześnie odkręć (Rys. 1).
• Wyciągnij krople do szklanki, trzymając butelkę w pozycji pionowej, otworem do dołu (Rys. 2).
• Aby zamknąć butelkę: zakręć kapsułkę aż do uzyskania szczelnego zamknięcia (Rys. 3).

Rys. 1 Rys. 2 Rys. 3
Lekarz dobrać dawkę odpowiednio do Twoich potrzeb. Aby zmienić dawkę, zawsze skonsultuj się z lekarzem (zobacz rozdział „Jeśli przestaniesz stosować Citalopram Zentiva”).

• Leczenie depresji: zalecana dawka u dorosłych to 16 mg (8 kropli) dziennie, jako jednorazowa dawka wieczorem. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 32 mg (16 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na leczenie. Działanie leku pojawia się w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia terapii. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 4–6 miesięcy w przypadku chorób maniakalno-depresyjnych. Jeśli cierpisz na nawracającą depresję jednobiegunową, leczenie utrzymujące może być kontynuowane przez dłuższy czas, aby zapobiec nawrotom, zawsze pod kontrolą lekarza.
• Leczenie napadów lęku (zaburzenia lęku z napadami paniki) z lub bez agorafobii: u dorosłych zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwszy tydzień leczenia. Następnie lekarz zwiększy dawkę do 16 mg (8 kropli) dziennie, a w razie potrzeby do maksymalnie 32 mg (16 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię. Leczenie jest długotrwałe. Jeśli cierpisz na lęk i napady paniki, leczenie powinno trwać długo (1 rok). Jeśli cierpisz na bezsenność lub jesteś bardzo niespokojny, lekarz może przepisać Ci leki uspokajające (środki uspokajające).

Seniorzy
Jeśli jesteś osobą starszą (powyżej 65 roku życia), lekarz zmniejszy dawkę do 8–16 mg (4–8 kropli) dziennie.
Zalecana maksymalna dawka to 16 mg dziennie (8 kropli).
Stosowanie u osób z problemami wątrobowymi (niewydolność wątroby)
Jeśli cierpisz na łagodne lub umiarkowane zaburzenia wątroby (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby), zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwsze 2 tygodnie. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 16 mg (8 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia wątroby (znacznie obniżona czynność wątroby), lekarz może zdecydować o dalszym zmniejszeniu dawki.
Stosowanie u osób z problemami nerek (niewydolność nerek)
Jeśli cierpisz na problemy nerek (niewydolność nerek), lekarz przepisze minimalną zalecaną dawkę.
Stosowanie u osób z zaburzeniami metabolizmu leków (powolni metabolizatorzy CYP2C19)
Jeśli cierpisz na zaburzenia metabolizmu leków (powolny metabolizator CYP2C19), zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 16 mg (8 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Zentiva
Jeśli Ty (lub ktoś inny) przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Zentiva lub jeśli podejrzewasz, że dziecko mogło przyjąć ten lek, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Przedawkowanie może powodować napady padaczkowe, przyspieszenie akcji serca (tachykardię), senność, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, arytmię atrio-wentrykularną), śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi (hipotensję), zatrzymanie krążenia, nudności, zespół serotonergiczny (wysoką gorączkę (hipertermię), sztywność, skurcze mięśni (mioklonus), drżenie, możliwe szybkie zmiany oddechu i tętna, dezorientację, pobudzenie i niepokój), pobudzenie, spowolnienie akcji serca (bradykardię), zawroty głowy, zaburzenia czynności serca (blok przewodnictwa elektrycznego, wydłużenie QRS), podwyższenie ciśnienia krwi (hipertensję), rozszerzenie źrenic (midriazę), osłabienie, potliwość, sinawą barwę skóry (cya nozę), zwiększenie częstości oddychania (hiperwentylację), uszkodzenia mięśni (rabdomiolizę), zmęczenie, osłabienie, osłabienie działania.

Jeśli zapomnisz przyjąć Citalopram Zentiva
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przestaniesz stosować Citalopram Zentiva
Nie przerywaj nagłe terapii lekiem Citalopram Zentiva – skontaktuj się najpierw z lekarzem, który wskazuje, jak stopniowo zmniejszyć dawkę. Po odstawieniu tego leku mogą wystąpić następujące objawy odstawienia:

• zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezje) oraz uczucie porażenia prądem elektrycznym
• zaburzenia snu, takie jak trudności z zaśnięciem (bezsenność) i sny, które wydają się rzeczywiste (żywe sny)
• pobudzenie lub lęk, drżenie, dezorientacja
• nudności i/lub wymioty, biegunka
• potliwość, ból głowy (cefalea)
• nasilenie uczucia uderzeń serca (kołatanie serca)
• niestabilność nastroju, drażliwość
• zaburzenia wzroku (wizualne).
  Zwykle objawy te są łagodne lub umiarkowane i ustępują same w ciągu 2 tygodni, choć czasem mogą być ciężkie i trwać długo (2–3 miesiące lub dłużej).

Odstawienie leku powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza, który stopniowo zmniejszy dawkę w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, w zależności od odpowiedzi pacjenta.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów
one występują.
Działania niepożądane pojawiają się głównie w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a następnie
zazwyczaj ustępują.
Jeśli podczas leczenia myślisz o zranieniu siebie lub masz myśli samobójcze, natychmiast skontaktuj się
z lekarzem i przestań przyjmować lek.

Możliwe są następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• senność, trudności ze snem (bezsenność), ból głowy
• suchość w ustach, nudności
• zwiększona potliwość.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób):

• zmniejszenie apetytu, spadek masy ciała
• pobudzenie, zmniejszenie popędu seksualnego (libido), lęk, nerwowość, stan dezorientacji, nieprawidłowy orgazm u kobiet, niepokojące sny (zaburzenia snu)
• drżenie, uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezja), zawroty głowy, zaburzenia koncentracji
• uczucie dzwonienia w uszach (tinnitus)
• ziewanie
• biegunka, wymioty, zaparcia
• swędzenie
• ból mięśni (mialgia) i stawów (artralgia)
• zaburzenia seksualne u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji)
• zmęczenie

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 na 100 osób):

• zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała
• agresywność, uczucie oderwania od siebie (depersonalizacja), halucynacje, mania
• chwilowa utrata przytomności (zawał)
• rozszerzenie źrenic (midryza)
• spowolnienie/przyspieszenie akcji serca (bradykardia/tachykardia)
• podrażnienie skóry (kрапki, wysypka skórna), wypadanie włosów (alopeция), pojawienie się czerwonych plam na skórze (purpura), reakcje skórne spowodowane ekspozycją na słońce (reakcja fotouczulenia)
• trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu)
• przedłużone i obfite miesiączkowanie u kobiet (menorragia)
• obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu (edem).

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób):

• obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia)
• napady drgawkowe (epilepsja), ruchy niezamierzone (dyskineza), zaburzenia smaku
• krwawienie (hemoragia)
• zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby)
• gorączka (piressja).

Częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych):

• obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia)
• reakcje alergiczne, również ciężkie (nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna)
• nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego (ADH), który reguluje produkcję moczu
• obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia)
• napady paniki, niepokój
• zgrzytanie zębami (bruxizm)
• myśli samobójcze (ideacja samobójcza), próby samobójcze podczas leczenia lub po jego zakończeniu
• napady drgawkowe, zespół serotoninergiczny (wysoka gorączka (hipertermia), sztywność, skurcze mięśni (mioklonia), drżenie, możliwe szybkie zmiany oddechu i tętna, dezorientacja, podrażnienie i pobudzenie), zaburzenia ekstrapiramidowe (np. niezamierzone ruchy, drżenie, sztywność mięśni i skurcze mięśni), uczucie niepokoju i niemożność pozostania w tej samej pozycji nawet przez krótki czas (akatyzja), zaburzenia ruchu
• zaburzenia wzroku
• zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes), szczególnie u kobiet z niskim poziomem potasu we krwi (hipokaliemia) lub z już istniejącymi chorobami serca
• uczucie, że głowa się kręci po szybkim wstaniu, spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna)
• krwawienie z nosa (epistaksja)
• krwawienie z krwi w stolcu (krwawienie przewodu pokarmowego lub rektalne)
• nieprawidłowe wyniki badań funkcji wątroby
• siniaki (krwawienia podskórne), obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła spowodowany gromadzeniem się płynu (angioedem)
• nieregularne miesiączkowanie u kobiet (metrorragia)
• przedłużające się i bolesne wzwody (priapizm), nagłe wydzielanie mleka z piersi (galaktoreja) u mężczyzn
• Podwyższone poziomy hormonu prolaktyny we krwi.
• Silne krwawienie pochwy natychmiast po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz „Ciąża” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.

Ryzyko złamania kości
U pacjentów w wieku 50 lat i starszych zaobserwowano zwiększone ryzyko złamania kości po przyjmowaniu Citalopram Zentiva w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu depresji, zwanymi lekami przeciwdziałającymi depresji trójcyklicznymi (TCA).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, które nie są wymienione w niniejszym ulocie, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Citalopram Zentiva

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie powinien być stosowany po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu po napisie „EXPIRES”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj powyżej 25°C.
Produkt należy zużyć w ciągu 4 miesięcy od pierwszego otwarcia butelki. Nadmiar produktu
należy usunąć.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Citalopram Zentiva

• Substancją czynną jest chlorowodorek citalopramu. 1 ml zawiera 44,48 mg chlorowodorku citalopramu (równowartość 40 mg citalopramu).
• Pozostałe składniki to: metylo p-hydroksybenzoan, propylo p-hydroksybenzoan, etanol, hydroksyetyloceluloza, woda oczyszczona.

Opis wyglądu leku Citalopram Zentiva i zawartość opakowania
Opakowanie zawiera fiolkę o pojemności 15 ml z kroplówką w zestawie.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Zentiva Italia S.r.l. - Via P. Paleocapa 7, 20121 Milano
Producenci
ICE S.p.A., Canton Moretti 29, 10015 S. Bernardo d'Ivrea (TO)