Citalopram PENSA

Ulotka: informacja dla pacjenta

CITALOPRAM PENSA 20 mg tabletki powlekane, 40 mg tabletki powlekane

Citalopram bromhidrat
Lek równoważny
Przed zażyciem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona
ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby wydają się podobne, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te niewymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki:

1. Co to jest CITALOPRAM PENSA i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem CITALOPRAM PENSA
3. Jak stosować CITALOPRAM PENSA
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CITALOPRAM PENSA
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CITALOPRAM PENSA i do czego służy

CITALOPRAM PENSA zawiera substancję czynną citalopram bromidrato, należącą do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), które działają poprzez regulację nastroju.
Lek ten jest wskazany w leczeniu następujących zaburzeń:

• depresja (endogenne zespoły depresyjne);
• zapobieganie nawrotom i powtarzającym się epizodom depresji;
• ataki paniki (zaburzenia lękowe z napadami paniki), w tym te spowodowane lękiem przed przestrzeniami otwartymi (agorafobia).

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem CITALOPRAM PENSA

Nie przyjmuj CITALOPRAM PENSA

• jeśli jesteś uczulony na bromek cytalopramu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli osoba, która ma przyjmować lek, jest dzieckiem lub nastolatkiem w wieku poniżej 18 lat;
• jeśli przyjmujesz lub masz przyjmować leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO). Do tych leków należą selegolina, selektywny IMAO stosowany w chorobie Parkinsona, linezolid, odwracalny (nieloselktywny) IMAO, lek stosowany w leczeniu infekcji, oraz moclobemid (selektywny typ IA), stosowany w leczeniu depresji. Jeśli ostatnio przyjmowałeś inhibitory MAO: w zależności od rodzaju inhibitora MAO, może być konieczne odczekanie do 14 dni po zakończeniu leczenia inhibitory MAO przed rozpoczęciem terapii CITALOPRAM PENSA; lub jeśli przyjmowałeś lub przyjmujesz nieloselktywny I-MAO, przed zażyciem CITALOPRAM PENSA musisz odczekać co najmniej 14 dni po zakończeniu leczenia tym lekiem.

o Jeśli przyjmowałeś lub przyjmujesz odwracalny I-MAO (RIMA), przyjmuj
CITALOPRAM PENSA dopiero po zakończeniu leczenia RIMA przez czas wskazany w ulotce tego leku
o Jeśli masz przyjmować selegolinę razem z CITALOPRAM PENSA, nie przekraczaj maksymalnej zalecanej dawki selegoliny 10 mg dziennie
o Jeśli masz rozpocząć terapię I-MAO, musisz odczekać co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia CITALOPRAM PENSA;

• jeśli przyjmujesz linezolid (antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji);
• jeśli przyjmujesz pimozyd, lek stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych;
• jeśli cierpisz na zaburzenia rytmu serca, jeśli od urodzenia lub została Ci zdiagnozowana wydłużona odstępu QT widoczna w elektrokardiogramie (EKG);
• jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca (zobacz punkt „Inne leki i CITALOPRAM PENSA”). Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem CITALOPRAM PENSA.
Przyjmuj ten lek z ostrożnością i powiadom lekarza w następujących przypadkach:

• jeśli jesteś osobą starszą lub cierpisz na problemy z nerkami i wątrobą. W takich przypadkach lekarz dostosuje dawkę leku (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować CITALOPRAM PENSA”);
• jeśli cierpisz na ataki paniki, ponieważ możesz doświadczyć silnego niepokoju na początku leczenia (paradoksalny niepokój); w takich przypadkach lekarz może dostosować dawkę leku. (zobacz punkt „Jak przyjmować CITALOPRAM PENSA”);
• jeśli masz niski poziom sodu we krwi (hiponatremia);
• jeśli cierpisz na zaburzenia afektywne dwubiegunowe, ponieważ podczas leczenia CITALOPRAM PENSA może wystąpić przejście w fazę maniakalną charakteryzowaną przez szybkie i nietypowe zmiany myśli, nadmierną aktywność fizyczną i pobudzenie. W takim przypadku przerwij leczenie;
• jeśli cierpisz na napady drgawkowe lub padaczkę. W takim przypadku lekarz będzie Cię dokładnie kontrolować.
• Jeśli wystąpią napady drgawkowe lub ich częstotliwość wzrośnie, leczenie CITALOPRAM PENSA należy przerwać;
• jeśli cierpisz na cukrzycę. W takim przypadku lekarz może dostosować dawkę leków stosowanych w leczeniu cukrzycy;
• jeśli masz zaburzenia krzepnięcia i jesteś narażony na krwawienia (hemoragie) oraz jeśli przyjmujesz leki przeciwkrzepnące lub leki pogarszające te problemy (zobacz punkt „Inne leki i CITALOPRAM PENSA”);
• jeśli występuje skłonność do krwawień lub łatwego powstawania siniaków, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią, płodność”);
• jeśli poddajesz się leczeniu elektrowstrząsowemu (elektrowstrząs);
• jeśli przyjmujesz leki ziołowe zawierające nasiona świętojańskie (Hypericum perforatum);
• jeśli cierpisz lub cierpiałeś na problemy serca (bradykardię, niewyrównaną niewydolność serca) lub niedawno miałeś zawał serca (ostry zawał mięśnia sercowego);
• jeśli masz niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia i hipomagnezemia). W takim przypadku lekarz skoryguje te zaburzenia przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem;
• jeśli Ty lub ktoś z Twojej rodziny cierpi na chorobę oka (jaskrę zamkniętociśnieniową).
• jeśli cierpisz na tzw. psychozę z epizodami depresyjnymi: objawy mogą się nasilać.
• jeśli przyjmujesz leki o działaniu serotoninergicznym. Jednoczesne stosowanie powyższych leków, nasilając działanie serotoninergiczne CITALOPRAM PENSA, może spowodować tzw. „zespół serotoninowy” (zobacz punkt „Inne leki i CITALOPRAM PENSA”). Jeśli masz stabilną chorobę serca, przed rozpoczęciem terapii należy wykonać elektrokardiogram (EKG); jeśli podczas leczenia lekiem wystąpią objawy nieregularnego rytmu serca, natychmiast powiadom lekarza, aby otrzymać instrukcje dotyczące przerwania leczenia.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych
Jeśli czujesz się przygnębiony, możesz czasem mieć myśli samozniszczące lub samobójcze, które mogą nasilać się na początku leczenia lekami przeciwdepresyjnymi, ponieważ wszystkie te leki potrzebują pewnego czasu, aby zadziałać, zazwyczaj około dwóch tygodni, ale czasem dłużej. Z tego powodu lekarz musi dokładnie Cię kontrolować, szczególnie na początku leczenia lub gdy dawkę się zwiększa.
Możesz być bardziej skłonny do takich myśli w następujących przypadkach:

• jeśli wcześniej miałeś myśli samozniszczące lub samobójcze;
• jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi. Jeśli w dowolnym momencie zaczniesz mieć myśli samozniszczące lub samobójcze, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala i powiadom kogoś, kto się o Ciebie troszczy.

Może być pomocne poinformowanie bliskiej osoby lub rodziny, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Możesz poprosić, aby powiedzieli Ci, jeśli uważają, że Twoja depresja lub lęk się nasilają lub jeśli martwią się o jakieś zmiany w Twoim zachowaniu.
W pierwszych tygodniach leczenia może wystąpić akatyzja, charakteryzowana przez niepokój, przygnębienie, potrzebę częstego poruszania się, towarzyszącą niemożność siadania lub pozostania w bezruchu. Jeśli wystąpią te objawy, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.
Na początku leczenia może wystąpić bezsenność i pobudzenie; w takich przypadkach może pomóc dostosowanie dawki.
Jeśli podczas leczenia wystąpią pobudzenie, drżenie, mimowolne skurcze mięśni (mioklonus), sztywność, dezorientacja, drażliwość, podwyższenie temperatury ciała (hipertermia), mogą to być objawy tzw. zespołu serotoninowego, który może zagrozić życiu. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby otrzymać instrukcje dotyczące przerwania leczenia CITALOPRAM PENSA.
Leki takie jak CITALOPRAM PENSA (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI)) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po zakończeniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Ten lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Brak danych dotyczących długoterminowej bezpieczeństwa u tej grupy wiekowej. Ponadto należy wiedzieć, że pacjenci poniżej 18. roku życia leczeni tą klasą leków są bardziej narażeni na działania niepożądane, takie jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowania wrogie i gniew). Jednak lekarz może przepisać CITALOPRAM PENSA pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najlepsze rozwiązanie. W takich przypadkach należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi lub nasili się podczas przyjmowania CITALOPRAM PENSA.
Inne leki i CITALOPRAM PENSA
Powiadom lekarza lub farmaceuty, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Nie przyjmuj tego leku, jeśli przyjmujesz następujące leki:

• leki zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO), stosowane w depresji RIMA (moclobemid) lub w chorobie Parkinsona nieloselktywne IMAO (selegolina), ponieważ mogą wystąpić poważne działania niepożądane, również śmiertelne, w tym zespół serotoninowy. CITALOPRAM PENSA nie powinien być podawany wcześniej niż 14 dni po zakończeniu leczenia nieloselktywnym inhibitory MAO. Po zakończeniu leczenia odwracalnym inhibitory MAO (RIMA) należy zachować czas wskazany w odpowiedniej dokumentacji RIMA. Leczenie inhibitorami MAO należy rozpoczynać najwcześniej 7 dni po zakończeniu leczenia cytalopramem. Skonsultuj się z lekarzem w tej kwestii. (Zobacz punkt „Nie przyjmuj CITALOPRAM PENSA i Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• buspiron, lek stosowany w leczeniu lęku z powodu ryzyka zespołu serotoninowego;
• linezolid (antybiotyk) (zobacz punkt „Nie przyjmuj CITALOPRAM PENSA”);
• leki na zaburzenia rytmu serca (antyarytmiki klasy IA i III) (zobacz punkt „Nie przyjmuj CITALOPRAM PENSA”);
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, antypsychotyki (pochodne fenantren, haloperidol i pimozyd);
• inne leki stosowane w leczeniu depresji (antydepresanty trójcykliczne);
• antybiotyki takie jak sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, stosowane w leczeniu infekcji;
• leki przeciwmalarowe takie jak alofantryna, stosowane w leczeniu choroby zakaźnej zwanej malarią;
• niektóre leki przeciwhistaminowe takie jak astemizol i mizolastyna, stosowane w leczeniu alergii. CITALOPRAM PENSA nie powinien być stosowany w połączeniu z lekami, które mogą zmieniać poziom serotoniny w mózgu (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”):
• sumatriptan i podobne leki, stosowane w leczeniu bólu głowy (migreny), oksytroptan i tryptofan;
• lit, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych (manię);
• tramadol, lek stosowany w leczeniu silnego bólu. Powiadom lekarza, szczególnie jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować następujące leki. Niektóre leki mogą zmieniać działanie innych leków i może to czasem powodować poważne reakcje niepożądane (zobacz punkt Ostrzeżenia i środki ostrożności):
• produkty zawierające nasiona świętojańskie (Hypericum perforatum), stosowane w depresji;
• leki stosowane do rozrzedzania krwi (antykoagulancy i przeciwpłytkowe) takie jak np. kwas acetylosalicylowy, warfaryna, dipirydomol, tiklopidyna i/lub leki stosowane do łagodzenia stanów zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
• neuroleptyki (fenantreny, butyrofenony, tioksanteny), stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych;
• niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (desipramina, imipramina), bupropion,
• inne leki antydepresyjne, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI),
• meflochinę stosowaną w leczeniu malarii;
• leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia/hipomagnezemia), stan zwiększający ryzyko arytmii;
• leki takie jak flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w leczeniu chorób serca i zaburzeń rytmu serca) oraz niektóre leki antydepresyjne takie jak desipramina, klozapina i nortryptylina lub antypsychotyki takie jak

rysperydon, tiorydazyna i haloperidol, ponieważ może być konieczna zmiana dawki tych leków.

• Cymetydyna, lansoprazol, omeprazol, esomeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksamina (antydepresant) i tiklopidyna (stosowana w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Mogą powodować wzrost stężenia cytalopramu we krwi.

CITALOPRAM PENSA z posiłkami, napojami i alkoholem
Ten lek można przyjmować niezależnie od posiłków (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować CITALOPRAM PENSA”)
Nie spożywaj alkoholu podczas leczenia tym lekiem.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie przyjmuj tego leku w czasie ciąży, chyba że absolutnie konieczne, i tylko po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści przez lekarza, ponieważ może powodować poważne problemy u dziecka.
Upewnij się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś w terapii CITALOPRAM PENSA.
Jeśli przyjmowałaś ten lek w ostatnich etapach ciąży, Twoje dziecko może doświadczyć zaburzeń oddechowych, apnei, sinicy (sinienie skóry), napadów drgawkowych, zaburzeń temperatury ciała, trudności z odżywianiem, wymiotów, niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia), zaburzeń napięcia mięśniowego (hipertonia, hipotonia), zwiększenia odruchów (hiperrefleksja), drżenia, niepokoju, drażliwości, odrętwienia, ciągłego płaczu, senności i trudności z zasypianiem.
Leki takie jak CITALOPRAM PENSA, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach, mogą zwiększać ryzyko poważnego stanu u noworodków, zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym noworodka (PPHN), powodującego szybsze oddychanie i sinawe zabarwienie skóry dziecka. Te objawy zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu dziecka. Jeśli dziecko doświadczy tych objawów, natychmiast skontaktuj się z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmujesz CITALOPRAM PENSA tuż przed końcem ciąży, może istnieć zwiększone ryzyko obfitych krwawień pochwy tuż po porodzie, szczególnie jeśli cierpisz na zaburzenia krwotoczne (łatwość krwawienia). Powiadom lekarza lub położną, że przyjmujesz CITALOPRAM PENSA, aby mogli Ci doradzić, co robić.
Jeśli przyjmujesz ten lek w czasie ciąży, unikaj nagłego przerwania leczenia (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie CITALOPRAM PENSA”).
Karmienie piersią
Cytalopram przechodzi do mleka matki w małych ilościach. Istnieje ryzyko, że ten lek może wpływać na noworodka. Jeśli przyjmujesz CITALOPRAM PENSA, skonsultuj się z lekarzem przed karmieniem piersią.
Płodność męska
Cytalopram w badaniach na zwierzętach wykazał obniżenie jakości nasienia. Efekt ten znika po zakończeniu leczenia (zobacz punkt „Możliwe działania niepożądane”). Do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwanie maszyn, ponieważ może zmniejszać zdolność oceny i reakcji w sytuacjach niebezpiecznych. Dlatego nie kieruj pojazdów ani nie używaj maszyn, dopóki nie będziesz pewien, jakie są efekty CITALOPRAM PENSA na Ciebie. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
CITALOPRAM PENSA zawiera laktozę
Jeśli lekarz zdiagnozował u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować CITALOPRAM PENSA

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli
masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
CITALOPRAM PENSA można przyjmować z posiłkiem lub bez.
Lekarz dostosuje dawkę i długość trwania leczenia do Twoich potrzeb. Nie zmieniaj dawki
bez konsultacji z lekarzem (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie CITALOPRAM PENSA”).

• Leczenie depresji: zalecana dawka to 20 mg dziennie w jednej dawce. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię. Działanie leku pojawia się zazwyczaj w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia leczenia i zazwyczaj leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 4–6 miesięcy w celu złagodzenia objawów chorób maniakalno-depresyjnych. Jeśli cierpisz na nawracającą depresję jednobiegunową, może być konieczne dłuższe leczenie w celu zapobieżenia nawrotom.
• Leczenie ataków paniki (zaburzenia paniki): zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień leczenia, po czym lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg dziennie, a następnie do maksymalnie 40 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię. Jeśli cierpisz na lęk i doświadczasz ataków paniki, może być konieczne leczenie długotrwałe, zgodnie z oceną lekarza. Jeśli cierpisz na bezsenność lub jesteś bardzo niespokojny, lekarz może przepisać Ci leki uspokajające.

Nie przerywaj nagle leczenia CITALOPRAM PENSA, aby uniknąć objawów odstawienia (zobacz punkt „Jeśli przerwiesz leczenie CITALOPRAM PENSA”).
Stosowanie u osób starszych
Jeśli jesteś osobą starszą (ponad 65 lat), lekarz zmniejszy dawkę do 10–20 mg dziennie.
Zalecana maksymalna dawka to 20 mg dziennie.
Stosowanie u osób z problemami wątrobowymi (niewydolność wątroby)
Jeśli cierpisz na łagodne lub umiarkowane problemy wątrobowe (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby), zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwsze 2 tygodnie. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli cierpisz na ciężkie problemy wątrobowe (znacznie obniżona czynność wątroby), lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki.
Stosowanie u osób z problemami nerek (niewydolność nerek)
Jeśli cierpisz na problemy nerek (niewydolność nerek), lekarz przepisze minimalną zalecaną dawkę.
Stosowanie u osób z zaburzeniami metabolizmu leków (osoby wolno metabolizujące CYP2C19)
Jeśli cierpisz na zaburzenia metabolizmu leków (osoba wolno metabolizująca CYP2C19), zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwsze dwa tygodnie leczenia.
Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 20 mg dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużo CITALOPRAM PENSA
Jeśli Ty (lub ktoś inny) przyjął zbyt dużą dawkę CITALOPRAM PENSA lub jeśli podejrzewasz, że dziecko mogło przyjąć ten lek, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Zbyt duża dawka może powodować drgawki, przyspieszenie akcji serca (tachykardię), senność, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, arytmię przedsionkowo-komorową), śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi (hipotensję), zatrzymanie akcji serca, nudności, zespół serotonergiczny (wysoką gorączkę, drżenie, skurcze mięśni i lęk), niepokój, spowolnienie akcji serca (bradykardię), zawroty głowy, blok przewodzenia elektrycznego w sercu, zaburzenia czynności serca (wydłużenie QRS), podwyższenie ciśnienia krwi (hipertensję), rozszerzenie źrenic (midryzę), stupor, pocenie się, niebieskawe zabarwienie skóry (cyanozę), zwiększenie częstości oddychania (hiperwentylację), uszkodzenia mięśni (rabdomiolizę), zmęczenie, osłabienie, osłabienie.

Zabierz opakowanie/blister CITALOPRAM PENSA, gdy udajesz się do lekarza lub do szpitala.
Jeśli zapomnisz przyjąć CITALOPRAM PENSA
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie CITALOPRAM PENSA
Nie przerywaj leczenia CITALOPRAM PENSA nagle ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Po przerwaniu leczenia tym lekiem mogą wystąpić następujące objawy odstawienia:

• zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezje);
• zaburzenia snu, takie jak trudności z zaśnięciem (bezsenność) i sny wydające się rzeczywiste (żywiołowe sny);
• niepokój lub lęk, drżenie, dezorientacja;
• nudności i/lub wymioty, biegunka;
• pocenie się, ból głowy (cefalegia);
• nasilenie uczucia uderzeń serca (kołatanie serca);
• niestabilność emocjonalna, drażliwość;
• zaburzenia wzroku (wzrokowe).
  Zazwyczaj objawy te są od łagodnych do umiarkowanych i samoistnie ustępują w ciągu 2 tygodni, choć czasem mogą być ciężkie i trwać długo (2–3 miesiące lub dłużej).

Przerwanie leczenia powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, który stopniowo zmniejszy dawkę.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów
one występują.
Działania niepożądane pojawiają się głównie w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a następnie
zazwyczaj ustępują.
Jeśli podczas leczenia myślisz o zranieniu samego siebie lub masz myśli samobójcze, niezwłocznie skontaktuj się
z lekarzem (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• senność, trudności ze snem (bezsenność), ból głowy;
• suchość w ustach; nudności;
• nadmierna potliwość.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zmniejszenie apetytu, utrata masy ciała;
• pobudzenie, zmniejszenie popędu seksualnego (libido), lęk, pobudzenie nerwowe, dezorientacja (stan dezorientacji), nieprawidłowy orgazm u kobiet, nietypowe sny (zaburzenia aktywności snu);
• drżenie, uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezja), zawroty głowy, zaburzenia koncentracji;
• uczucie dzwonienia w uszach (szumy);
• ziewanie;
• biegunka, wymioty, zaparcia;
• świąd;
• ból mięśni (mialgia) i stawów (artroalgia);
• zaburzenia seksualne u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji);
• uczucie zmęczenia.

Niezbyt często (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała;
• agresja, uczucie oderwania od siebie samego (depersjalizacja), halucynacje, mania;
• tymczasowa utrata przytomności (zawroty głowy);
• rozszerzenie źrenic (midriaza);
• spowolnienie rytmu serca (bradykardia); przyspieszenie rytmu serca (tachykardia);
• podrażnienie skóry (kрапlówka, wysypka), wypadanie włosów (łysienie), powstawanie czerwonych plam na skórze i krwawienia (purpura), reakcje skórne spowodowane narażeniem na działanie słońca (reakcja fotouczulenia);
• trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu);
• przedłużone i obfite miesiączkowanie u kobiet (menorragia);
• obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu (obrzęk).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia);
• napady drgawek (epilepsja), niekontrolowane ruchy (dyskineza), zaburzenia smaku;
• krwawienie (krwotoka);
• zapalenienie wątroby (zapalenie wątroby);
• gorączka (gorączka).

Częstość nieznana (nie można ustalić częstości na podstawie dostępnych danych):

• obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• reakcje alergiczne, również ciężkie (reakcja anafilaktyczna);
• nieodpowiednia produkcja hormonu antydiuretycznego (ADH), który reguluje produkcję moczu;
• obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia);
• napady paniki, niepokój;
• zgrzytanie zębami (bruxizm);
• myśli samobójcze (ideacja samobójcza), zachowanie samobójcze;
• drgawki, zespół serotonergiczny (wysoka gorączka, drżenie, skurcze mięśni i niepokój), zaburzenia pozapiramidowe, takie jak niekontrolowane ruchy, drżenie, sztywność mięśni i skurcze mięśni, uczucie niepokoju i niemożność pozostania w tej samej pozycji nawet przez bardzo krótki czas (akatyzja), zaburzenia ruchu;
• zaburzenia wzroku;
• zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes), szczególnie u kobiet z niskim poziomem potasu we krwi (hipokaliemia) lub z istniejącymi chorobami serca;
• uczucie zawrotów głowy po szybkim wstaniu, spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna);
• krwawienie z nosa (epistaksa);
• krwawienie z kałem (krwawienie przewodu pokarmowego lub krwawienie z odbytu);
• nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych funkcji wątroby;
• siniaki (krwawienia podskórne), obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła spowodowany gromadzeniem się płynu (angioedema);
• nieregularne miesiączkowanie u kobiet (metrorragia);
• przedłużona i bolesna erekcja (priapizm), nagła produkcja mleka z piersi (galaktoreja) u mężczyzn;
• obfite krwawienie pochwy tuż po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią, płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji. U pacjentów przyjmujących ten rodzaj leku zaobserwowano zwiększone ryzyko złamań.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, które nie są wymienione w tej ulotce, skontaktuj się
z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem
krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa
tego leku.

5. Jak przechowywać CITALOPRAM PENSA

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie „Przydatny do:”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera CITALOPRAM PENSA
CITALOPRAM PENSA 20 mg tabletki powlekane filmowo

• Substancją czynną jest bromek cytalopramu. Każda tabletka zawiera 24,98 mg bromku cytalopramu odpowiadające 20 mg cytalopramu.
• Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa, kopowidon, gliceryna, sodowa croscarmellosa, stearynian magnezu, dwutlenek tytanu, hipromeloza, polietylenoglikol 400.

CITALOPRAM PENSA 40 mg tabletki powlekane filmowo

• Substancją czynną jest bromek cytalopramu. Każda tabletka zawiera 49,96 mg bromku cytalopramu odpowiadające 40 mg cytalopramu.
• Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa, kopowidon, gliceryna, sodowa croscarmellosa, stearynian magnezu, dwutlenek tytanu, hipromeloza, polietylenoglikol 400.

Opis wyglądu CITALOPRAM PENSA i zawartość opakowania
CITALOPRAM PENSA 20 mg tabletki powlekane filmowo
Opakowanie zawierające 14 i 28 tabletek dzielonych w blistrach
CITALOPRAM PENSA 40 mg tabletki powlekane filmowo
Opakowanie zawierające 14 tabletek dzielonych w blistrach
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Pensa Pharma S.p.A. - Via Ippolito Rosellini, 12 - 20124 Milano
Producent
Doppel Farmaceutici S.r.l. – Via Volturno, 48 – Quinto De’ Stampi - Rozzano
Fine Foods & Pharmaceuticals N.T.M. S.p.A.
Via Grignano, 43
24041 Brembate (BG)
Włochy