Citalopram EG STADA

Ulotka: informacje dla pacjenta

Citalopram EG STADA 40 mg/ml krople doustne, roztwór

Lek równorzędny
Przed zażyciem tego leku należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, w tym nie wymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram EG STADA i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Citalopramu EG STADA
3. Jak stosować Citalopram EG STADA
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram EG STADA
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Citalopram EG STADA i do czego służy

Citalopram EG STADA zawiera substancję czynną citalopram cloridrato, należącą do grupy leków przeciwdziałających depresji zwanej selektywnymi inhibitorami ponownego wychwytu serotoniny (SSRI), które działają poprzez regulację nastroju.
Lek ten jest wskazany w leczeniu następujących zaburzeń:

• depresja (endogenne zespoły depresyjne);
• zapobieganie nawrotom i powtarzającym się epizodom depresji;
• ataki paniki (zaburzenia lękowe z napadami paniki), w tym te spowodowane strachem przed otwartymi przestrzeniami (agorafobia).

2. Co powinien pan/pani wiedzieć przed zażyciem Citalopram EG STADA

Nie przyjmuj Citalopram EG STADA

• jeśli jest pan/pani uczulony(-a) na chlorowodorek citalopramu lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli przyjmuje pan/pani inne leki stosowane w leczeniu depresji, zwane inhibitorem monoaminooksydazy (I-MAO), w tym selegilinę (nierewersyjny I-MAO), stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona, linezolid (rewersyjny I-MAO – nieselectywny), stosowany w leczeniu infekcji;
• jeśli przyjmuje się nierewersyjny I-MAO, należy przyjmować Citalopram EG STADA co najmniej 14 dni po przerwaniu leczenia tym lekiem. Jeśli przyjmuje się rewersyjny I-MAO (RIMA), należy przyjmować Citalopram EG STADA po przerwaniu leczenia RIMA po czasie wskazanym w ulotce do tego leku. Jeśli planuje się rozpoczęcie terapii I-MAO, należy odczekać co najmniej 7 dni po przerwaniu leczenia Citalopram EG STADA;
• jeśli przyjmuje pan/pani pimozyd, stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych;
• jeśli ma pan/pani zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT lub wrodzona długiego QT), lub jeśli przyjmuje pan/pani leki, które mogą powodować takie zaburzenia;
• Citalopram EG STADA nie powinien być przyjmowany przez dzieci i osoby poniżej 18 roku życia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zażyciem Citalopram EG STADA należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy przyjmować ten lek z ostrożnością i poinformować lekarza w następujących przypadkach:

• jeśli jest pan/pani osobą starszą lub ma problemy z nerkami lub wątrobą. W takich przypadkach lekarz dostosuje dawkę leku (patrz punkt 3);
• jeśli ma pan/pani napady paniki, ponieważ na początku leczenia może wystąpić silne uczucie lęku (lęk paradoksalny);
• jeśli ma pan/pani niski poziom sodu we krwi (hiponatremia);
• jeśli ma pan/pani zaburzenia dwubiegunowe, ponieważ podczas leczenia Citalopram EG STADA może wystąpić przejście w fazę maniakalną, charakteryzowaną przez szybkie i nietypowe zmiany myśli, nadmierną aktywność fizyczną i pobudzenie. W takim przypadku należy przerwać leczenie;
• jeśli ma pan/pani epilepsję;
• jeśli ma pan/pani cukrzycę;
• jeśli ma pan/pani zaburzenia krzepnięcia, skłonność do krwawień lub łatwe powstawanie siniaków oraz jeśli przyjmuje pan/pani leki pogarszające te problemy (patrz punkt „Inne leki i Citalopram EG STADA”), lub jeśli trwa ciąża (patrz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”);
• jeśli poddaje się pan/pani leczeniu elektrowstrząsowemu (elektrowstrząs);
• jeśli przyjmuje pan/pani preparaty z zioła św. Jana ( Hypericum perforatum );
• jeśli ma pan/pani lub miał(-a) problemy z sercem (bradykardia, nieskompensowana niewydolność serca) lub niedawno doznał(-a) zawału serca (ostry zawał mięśnia sercowego);
• jeśli ma pan/pani niski poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia i hipomagnezemia). W takim przypadku lekarz skoryguje te zaburzenia przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem;
• jeśli pan/pani lub ktoś z rodziny ma chorobę oka (jaskrę z wąskim kątem przesączania);
• jeśli przyjmuje pan/pani leki zawierające buprenorynę. Stosowanie tych leków razem z Citalopram EG STADA może prowadzić do zespołu serotonicznego, stanu, który może być śmiertelny (patrz „Inne leki i Citalopram EG STADA”).

Myśli samobójcze oraz pogorszenie depresji lub zaburzeń lękowych
W pierwszych tygodniach lub bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia, zwłaszcza
jeśli ma pan/pani inne zaburzenia psychiczne (choroby psychiczne), może pan/pani myśleć o zranieniu siebie lub samobójstwie.
Z tego powodu lekarz musi dokładnie monitorować stan pacjenta, szczególnie na początku leczenia lub
gdy dawkę się zwiększa, jeśli wcześniej występowały takie zaburzenia i jeśli pacjent jest młody (poniżej 25 roku życia). Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią takie zaburzenia lub jeśli osoba opiekująca się panem/panią zauważy zmiany w zachowaniu.
Może być pomocne poinformowanie członka rodziny lub bliskiego przyjaciela, że ma pan/pani depresję lub zaburzenia lękowe, i poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można poprosić ich, aby powiedzieli panu/pani, jeśli uznają, że depresja lub lęk się nasilają lub jeśli martwią się o zmiany w zachowaniu.
W ciągu pierwszych tygodni leczenia może wystąpić akatyzja, charakteryzowana niepokojem, lękiem, potrzebą częstego poruszania się i niemożnością usiedzenia lub pozostania w bezruchu. Jeśli wystąpią takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Należy natychmiast przerwać leczenie tym lekiem i poinformować lekarza, jeśli wystąpią pobudzenie, drżenie, mimowolne skurcze mięśni (mioklonus), podwyższenie temperatury ciała (hipertermia). Mogą to być objawy choroby zwanej zespołem serotonicznym.
Leki takie jak Citalopram EG STADA (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i serotoniny-noradrenaliny (SNRI)) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych przypadkach obserwowano utrzymywanie się tych objawów po przerwaniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Ten lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Jednak lekarz może przepisać Citalopram EG STADA pacjentom poniżej 18 roku życia, jeśli uzna to za najlepsze rozwiązanie. W takich przypadkach należy dokładnie obserwować dziecko/dorastającego i poinformować lekarza, jeśli podczas przyjmowania Citalopram EG STADA wystąpią lub nasilą się objawy takie jak próby samobójcze, myśli samobójcze lub wrogość.
Inne leki i Citalopram EG STADA
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się obecnie, niedawno przyjmowano lub może się przyjmować inne leki.
Nie należy przyjmować tego leku, jeśli przyjmuje się następujące leki:

• leki stosowane w leczeniu depresji, zwane inhibitorami monoaminooksydazy (I-MAO), ponieważ mogą wystąpić ciężkie niepożądane działania, w tym śmiertelne, takie jak zespół serotoniczny (patrz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Możliwe działania niepożądane”). Do tych leków należą selegilina, selektywny I-MAO stosowany w chorobie Parkinsona, linezolid, rewersyjny I-MAO (nieselectywny), lek stosowany w leczeniu infekcji, oraz moclobemid (selektywny dla typu IA), stosowany w leczeniu depresji;
• buspironę, lek stosowany w leczeniu lęku, ze względu na ryzyko zespołu serotonicznego;
• leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, stosowane w zaburzeniach rytmu serca;
• leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych;
• trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, stosowane w leczeniu depresji;
• leki przeciwbakteryjne, takie jak sparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, stosowane w leczeniu infekcji;
• leki przeciwmalarowe, takie jak alofantryna, stosowane w leczeniu choroby zakaźnej zwanej malarią;
• leki przeciwhistaminowe, takie jak astemizol i mizolastyna, stosowane w leczeniu alergii.

Należy przyjmować ten lek z ostrożnością i poinformować lekarza, jeśli przyjmuje się następujące leki:

• lit, tryptofan, stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, ze względu na ryzyko nasilenia działania serotonicznego;
• sumatriptan i podobne leki, stosowane w leczeniu bólu głowy, oraz tramadol lub leki zawierające buprenorynę, stosowane w leczeniu bólu. Stosowanie citalopramu razem z tymi lekami nie jest zalecane, ponieważ zwiększa ryzyko niepożądanych działań; mogą wystąpić objawy takie jak mimowolne i rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, pobudzenie, halucynacje, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilone odruchy, zwiększone napięcie mięśniowe, gorączka powyżej 38°C. Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia takich objawów (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• preparaty zawierające ziele św. Jana ( Hypericum perforatum ), stosowane w depresji, ponieważ zwiększają ryzyko niepożądanych działań;
• leki stosowane do rozrzedzania krwi (antykoagulacje), takie jak dipirydamol i tiklopidyna, ponieważ mogą zwiększać ryzyko krwawień;
• leki stosowane do łagodzenia stanów zapalnych i bólu (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takie jak kwas acetylosalicylowy, ponieważ mogą zwiększać ryzyko krwawień;
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (leki przeciwpsychotyczne), takie jak rysperydon, tioridazyna i haloperidol;
• leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi (hipokaliemia/hipomagnezemia);
• niektóre leki stosowane w leczeniu depresji (bupropion, desipramina, klozaprymina i nortryptylina oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny SSRI);
• neuroleptyki (tioksanteny i butyrofenony) stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych;
• meflokwinę, stosowaną w leczeniu malarii;
• cyklosporynę, stosowaną w leczeniu chorób autoimmunologicznych;
• cymetydynę, omeprazol, esomeprazol i lansoprazol, stosowane w leczeniu problemów żołądka, ponieważ może być konieczna zmiana dawki citalopramu. Może to również dotyczyć innych leków, takich jak np. fluokonazol (stosowany w leczeniu grzybiczych infekcji), antydepresant fluwoksymina i lek przeciwagregacyjny tiklopidyna;
• flekajdynę, propafenon, stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca;
• metoprolol, stosowany w leczeniu problemów serca i nadciśnienia.

Citalopram EG STADA i alkohol
Nie należy pić alkoholu podczas leczenia tym lekiem.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli trwa u pani ciąża, podejrzewa się ciążę lub planuje się ciążę, lub jeśli karmi się pani piersią, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Nie należy przyjmować tego leku, jeśli trwa u pani ciąża, chyba że absolutnie konieczne, ponieważ może to spowodować poważne problemy u dziecka.
Jeśli przyjmuje się Citalopram EG STADA tuż przed porodem, istnieje zwiększone ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli ma się zaburzenia krzepnięcia (łatwe krwawienie). Należy poinformować lekarza lub położną o przyjmowaniu Citalopram EG STADA, aby mogli doradzić, co należy zrobić.
Jeśli przyjmowała pani ten lek w ostatnich stadiach ciąży, u noworodka mogą wystąpić zaburzenia oddechowe, bezdech, sinica (niebieskawe zabarwienie skóry), drgawki, zaburzenia temperatury ciała, trudności z odżywianiem, wymioty, niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia), zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia, hipotonia), nasilenie odruchów (hiperrefleksja), drżenie, niepokój, drażliwość, obojętność, ciągłe płaczenie, senność i trudności ze snem.
Leki takie jak Citalopram EG STADA, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, mogą zwiększać ryzyko poważnego stanu u noworodków, zwanego trwałym nadciśnieniem płucnym u noworodków (PPHN), powodującego szybsze oddychanie i sinawą skórę. Te objawy zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu dziecka.
Jeśli dziecko ma takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z położną i/lub lekarzem.
Jeśli przyjmuje się ten lek w czasie ciąży, należy unikać nagłego przerwania leczenia (patrz punkt „Jeśli przerwuje się leczenie Citalopram EG STADA”).
Karmienie piersią
Jeśli karmi się pani piersią, należy przyjmować ten lek z ostrożnością, ponieważ citalopram przechodzi do mleka matki.
Płodność
Ten lek może powodować problemy z płodnością u mężczyzn. Działanie to ustępuje po przerwaniu leczenia (patrz punkt „Możliwe działania niepożądane”).
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn, ponieważ może zmniejszać zdolność oceny i reakcję w sytuacjach zagrożenia. Dlatego należy zachować ostrożność przed siadaniem za kierownicą lub korzystaniem z maszyn.
Citalopram EG STADA zawiera alkohol i parahydroksybenzoesan
Ten lek zawiera 76 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml (= 20 kropli), co odpowiada 7,6% w/v. Ilość w 1 ml tego leku odpowiada mniej niż 2 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie powoduje istotnych skutków.
Ten lek zawiera parahydroksybenzoesany, które mogą powodować reakcje alergiczne (również opóźnione).

3. Jak stosować Citalopram EG STADA

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zażywaj krople raz dziennie, po zmieszaniu ich z niewielką ilością wody, soku pomarańczowego lub soku jabłkowego.
Nie przerywaj nagle leczenia Citalopram EG STADA, aby uniknąć objawów odstawienia (patrz punkt „Jeśli przestaniesz stosować Citalopram EG STADA”).
Dawkę leku lekarz dobrać będzie indywidualnie, zależnie od Twoich potrzeb. Nie zmieniaj dawki bez konsultacji z lekarzem (patrz punkt „Jeśli przestaniesz stosować Citalopram EG STADA”).

• Leczenie depresji: zalecana dawka wynosi 16 mg (8 kropli) dziennie, jako jednorazowa dawka. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 32 mg (16 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na leczenie. Działanie leku zwykle pojawia się w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia terapii, która powinna być kontynuowana przez co najmniej 4–6 miesięcy w przypadku objawów chorób maniakalno-depresyjnych. Jeśli cierpisz na nawracającą depresję jednobiegunową, leczenie utrzymujące powinno być kontynuowane przez dłuższy czas, aby zapobiec nawrotom.
• Leczenie napadów paniki (zaburzenia paniki): zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwszy tydzień leczenia. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do 16 mg (8 kropli) dziennie, a maksymalnie do 32 mg (16 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię. Jeśli cierpisz na lęk i napady paniki, leczenie powinno trwać długo (1 rok). Jeśli masz bezsenność lub jesteś bardzo niepokojony, lekarz może przepisać Ci leki uspokajające.

Stosowanie u osób starszych
Jeśli jesteś osobą starszą (powyżej 65 roku życia), lekarz obniży dawkę do 8–16 mg (4–8 kropli) dziennie.
Maksymalna zalecana dawka to 16 mg dziennie.
Stosowanie u osób z problemami wątrobowymi (niewydolność wątroby)
Jeśli cierpisz na łagodne lub umiarkowane zaburzenia wątroby (łagodna lub umiarkowana niewydolność wątroby), zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwsze 2 tygodnie. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 16 mg (8 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia wątroby (znacznie obniżoną czynność wątroby), lekarz może zdecydować o obniżeniu dawki.
Stosowanie u osób z problemami nerek (niewydolność nerek)
Jeśli cierpisz na zaburzenia nerek (niewydolność nerek), lekarz przepisze minimalną zalecaną dawkę.
Stosowanie u osób z zaburzeniami metabolizmu leków (osoby wolno metabolizujące CYP2C19)
Jeśli cierpisz na zaburzenia metabolizmu leków (osoba wolno metabolizująca CYP2C19), zalecana dawka początkowa to 8 mg (4 krople) dziennie przez pierwsze dwa tygodnie leczenia. Następnie lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 16 mg (8 kropli) dziennie, w zależności od Twojej odpowiedzi na terapię.
Jeśli zażyjesz więcej Citalopram EG STADA niż powinieneś
Jeśli Ty (lub ktoś inny) przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram EG STADA lub jeśli podejrzewasz, że dziecko mogło przyjąć ten lek, natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala.
Zbyt duża dawka może powodować drgawki, przyspieszenie akcji serca (tachykardię), senność, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odcinka QT, torsade de pointes, arytmię przedsionkowo-komorową), śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi (hipotensję), zatrzymanie krążenia, nudności, zespół serotonergiczny (wysoką gorączkę, drżenie, skurcze mięśni i lęk), pobudzenie, spowolnienie akcji serca (bradykardię), zawroty głowy, blok przewodzenia elektrycznego w sercu, zaburzenia czynności serca (wydłużenie QRS), podwyższenie ciśnienia krwi (hipertensję), rozszerzenie źrenic (midriazę), osłabienie, potliwość, sinicę skóry (cyanozę), zwiększenie częstości oddychania (nadwentylację), uszkodzenia mięśni (rabdomiolizę), zmęczenie, osłabienie, zasypianie.
Jeśli zapomnisz zażyć Citalopram EG STADA
Nie zażywaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przestaniesz stosować Citalopram EG STADA
Nie przerywaj leczenia Citalopram EG STADA nagle ani bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Po odstawieniu tego leku mogą wystąpić następujące objawy odstawienia:

• zawroty głowy, zaburzenia czucia, takie jak uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezje);
• zaburzenia snu, takie jak trudności z zaśnięciem (bezsenność) i sny wydające się rzeczywiste (żywe sny);
• pobudzenie lub lęk, drżenie, dezorientacja;
• nudności i/lub wymioty, biegunka;
• potliwość, ból głowy (cefalea);
• nasilone odczuwanie uderzeń serca (kołatanie serca);
• niestabilność emocjonalna, drażliwość;
• zaburzenia wzroku (wzrokowe).
  Ogólnie objawy te są łagodne do umiarkowanych i ustępują same w ciągu 2 tygodni, choć czasem mogą być ciężkie i trwać długo (2–3 miesiące lub dłużej).

Odstawienie leku powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, który stopniowo zmniejszy dawkę w ciągu co najmniej 1–2 tygodni.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Działania niepożądane pojawiają się przede wszystkim w pierwszym lub drugim tygodniu terapii, a następnie stopniowo ustępują.
Jeśli podczas leczenia myślisz o zranieniu samego siebie lub masz myśli samobójcze, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Możliwe są następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• senność, trudności ze snem (bezsenność), ból głowy;
• suchość w ustach; nudności;
• nadmierne pocenie się.

Często (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zmniejszenie apetytu, utrata masy ciała;
• pobudzenie, zmniejszenie popędu seksualnego (libido), lęk, pobudzenie nerwowe, dezorientacja (stan zamieszania), nieprawidłowy orgazm u kobiet, nietypowe sny (zaburzenia aktywności snu);
• drżenie, uczucie mrowienia w rękach i nogach (parestezja), zawroty głowy, zaburzenia koncentracji;
• uczucie dzwonienia w uszach (dzwonienie w uszach);
• ziewanie;
• biegunka, wymioty, zaparcia;
• świąd;
• ból mięśni (mialgia) i stawów (artralgia);
• zaburzenia seksualne u mężczyzn (impotencja, zaburzenia ejakulacji, brak ejakulacji);
• zmęczenie.

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• zwiększenie apetytu, przyrost masy ciała;
• agresja, uczucie oderwania od siebie (deperspektywizacja), halucynacje, mania;
• chwilowa utrata przytomności (zawroty głowy);
• rozszerzenie źrenicy (midryza);
• zmniejszenie/zwiększenie liczby uderzeń serca (bradykardia/tachykardia);
• podrażnienie skóry (pokrzywka, wysypka), wypadanie włosów (alopepsja), pojawianie się czerwonych plam na skórze i krwawienia (purpura), reakcje skórne spowodowane narażeniem na działanie promieni słonecznych (reakcja fotosensybilizacyjna);
• trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu);
• przedłużone i obfite miesiączki u kobiet (menorragia);
• obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu (obrzęk).

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia);
• napady drgawkowe (epilepsja), niekontrolowane ruchy (dyskinezja), zaburzenia smaku;
• krwawienie (krwotok);
• zapalenienie wątroby (zapalenienie wątroby);
• gorączka (piresja).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• obniżenie liczby płytek krwi we krwi (trombocytopenia);
• reakcje alergiczne, również ciężkie (reakcja anafilaktyczna);
• nieodpowiednia produkcja hormonu antydiuretycznego (ADH), który reguluje produkcję moczu;
• obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia);
• napady paniki, niepokój;
• zgrzytanie zębami (bruxizm);
• myśli samobójcze (ideacja samobójcza), zachowanie samobójcze;
• napady drgawkowe, zespół serotonergiczny (wysoka gorączka, drżenie, skurcze mięśni i lęk), zaburzenia pozapiramidowe, takie jak niekontrolowane ruchy, drżenie, sztywność mięśni i skurcze mięśni, uczucie niepokoju i niemożność pozostania w tej samej pozycji nawet przez najkrótszy czas (akatyzja), zaburzenia ruchu;
• zaburzenia wzroku;
• zaburzenia rytmu serca (wydłużenie przedziału QT, arytmie komorowe, w tym torsade de pointes), szczególnie u kobiet z niskim poziomem potasu we krwi (hipokaliemia) lub z istniejącymi chorobami serca;
• uczucie zawrotów głowy przy szybkim wstawaniu, spowodowane obniżeniem ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna);
• krwawienie z nosa (epistaksa);
• krwawienie z krwią w stolcu (krwawienie przewodu pokarmowego lub rektalne);
• nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych funkcji wątroby;
• siniaki (krwawienia podskórne), obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła spowodowany gromadzeniem się płynu (angioedema);
• nieregularne miesiączki u kobiet (metrorragia);
• obfite krwawienie z dróg rodnych tuż po porodzie (krwawienie poporodowe); zobacz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji;
• przedłużające się i bolesne wzwody (priapizm);
• podwyższenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi;
• nagłe wydzielanie mleka z piersi u mężczyzn (galaktoreja).

Zgłaszano zwiększone ryzyko złamań po zażywaniu Citalopram EG STADA w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu depresji, zwanymi trójpasmowymi lekami przeciwdrgawkowymi (TCA).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, które nie są wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Citalopram EG STADA

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie „Wydano do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby ochronić lek przed światłem.
Produkt należy wykorzystać w ciągu 2 miesięcy od pierwszego otwarcia flakonu. Nadmiar produktu należy usunąć.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Citalopram EG STADA

• Substancją czynną jest chlorowodorek citalopramu. 1 ml zawiera 44,48 mg chlorowodorku citalopramu (równowartość 40 mg citalopramu).
• Pozostałe składniki to: metyloparaben, propyloparaben, hydroksyetyloceluloza, alkohol etylowy 96%, woda oczyszczona.

Opis wyglądu leku Citalopram EG STADA i zawartość opakowania
Opakowanie zawiera fiolę o pojemności 15 ml roztworu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
EG S.p.A., Via Pavia, 6 – 20136 Milano
Producent
ICE S.p.A. Via Cantone Moretti, 29 Località San Bernardo - 10015 Ivrea (TO) - Italia