Chlorek sodu 0,9% z chlorkiem potasu 0,3% Baxter

Włochy
Nazwa handlowa Chlorek sodu 0,9% z chlorkiem potasu 0,3% Baxter
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Recepta ograniczona – stosowany wyłącznie w środowisku szpitalnym lub równoważnym
Kod ATC
Numer rejestracyjny 035841
Producent BAXTER S.P.A.

ULOTKA DOŁĄCZONA DO PRODUKTU: INFORMACJE DLA PACJENTA

Sodio Cloruro 0,9% con Potassio Cloruro 0,3% Baxter, roztwór do wlewania

Substancje czynne: potassio cloruro i sodio cloruro
Uważnie przeczytaj ten ulotkę przed rozpoczęciem stosowania tego leku

  • Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
  • W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nigdy nie przekazuj go innym osobom. Może on być dla nich niebezpieczny, nawet jeśli ich objawy są podobne do Twoich.
  • Jeśli którykolwiek z objawów niepożądanych nasili się lub zauważysz pojawienie się objawów niepożądanych nie wymienionych w tej ulotce, powiadom lekarza lub farmaceuty. Ten lek jest nazywany „Sodio cloruro 0,9% con Potassio cloruro 0,3% Baxter roztwór do wlewania”, jednak w dalszej części niniejszej ulotki będzie nazywany „Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewania”.

Zawartość tej ulotki:

  1. Co to jest Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewania i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewania
  3. Jak stosować Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewania
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewania
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST SODIO 0,9 & POTASSIO 0,3 DO WLEWANIA I DO CZEGO SŁUŻY

Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewanie to roztwór chlorku potasu i chlorku sodu w wodzie.
Chlorek potasu i chlorek sodu to substancje chemiczne (często nazywane „solanami”), które występują we krwi.
Wlewanie Sodio 0,9 & Potassio 0,3 stosuje się w celu zapobiegania i leczenia:

  • utraty potasu z organizmu (wyczerpanie potasu, np. po leczeniu niektórymi diuretykami [tabletkami moczogonnymi])
  • niskiego stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) w sytuacjach, które mogą prowadzić do utraty chlorku sodu i wody, w tym:
  • gdy nie można jeść ani pić z powodu choroby lub po zabiegu chirurgicznym
  • nasilonego pocenia się spowodowanego wysoką gorączką
  • rozległej utraty tkanki skórnej, jak ma to miejsce przy poważnych oparzeniach

2. PRZED ZASTOSOWANIEM SODIUM 0,9&POTASSIUM CHLORIDE 0,3 DO INFUZJI

Nie powinno się podawać infuzji SODIUM 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3, jeśli:

  • występuje u Pana/Pani wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia)
  • występuje u Pana/Pani wysoki poziom chlorków we krwi (hiperkloremia) 1 z 10
  • występuje u Pana/Pani wysoki poziom sodu we krwi (hipernatremia)
  • występuje ciężka niewydolność nerek (gdy nerki nie działają prawidłowo i konieczna jest dializa)
  • występuje dekompensowana niewydolność serca. Jest to niewydolność serca, która nie jest odpowiednio leczona i powoduje objawy takie jak:
  • duszność
  • obrzęk w okolicy kostek
  • choroba Addisona (osłabione działanie gruczołu nadnerczy. Gruczoł nadnerczy wytwarza hormony, które pomagają kontrolować stężenie substancji chemicznych w organizmie)

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu SODIUM 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3 DO INFUZJI
SODIUM 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3 DO INFUZJI to roztwór hipertoniczny (stężony). Lekarz weźmie to pod uwagę przy obliczaniu ilości podawanego roztworu.
Powiadom lekarza, jeśli u Pana/Pani występuje lub występowała któraś z poniższych chorób:

  • jakakolwiek choroba serca lub osłabione działanie serca
  • osłabiona funkcja nerek
  • niewydolność kory nadnerczy (to schorzenie gruczołu nadnerczy wpływa na hormony kontrolujące stężenie substancji chemicznych w organizmie)
  • utrata wody z organizmu (ostra dehydratacja, np. spowodowana wymiotami lub biegunką)
  • rozległe uszkodzenia tkanek (np. przy ciężkich oparzeniach)
  • jeśli Pana/Pani leczenie obejmuje glikozydy nasercowe (zwane również środki kardiostymulujące), takie jak cyfela lub digoksyna. Te leki stosuje się w leczeniu chorób serca. Należy regularnie monitorować poziom potasu we krwi.
  • podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie)
  • gromadzenie się płynu pod skórą, szczególnie w okolicy kostek (obrzęk obwodowy)
  • gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc)
  • podwyższone ciśnienie krwi w czasie ciąży (przedrzucawica)
  • jakakolwiek choroba związana z zatrzymaniem sodu (gdy organizm zatrzymuje zbyt dużo sodu), np. w trakcie leczenia steroidami (zobacz również „Stosowanie innych leków”).
  • jeśli Pana/Pani organizm znajduje się w stanie, który może powodować wysoki poziom wazopresyny, hormonu regulującego płyn w organizmie. Może mieć Pan/Pani zbyt dużo wazopresyny w organizmie, np. gdy:
  • występuje nagła i ciężka choroba
  • odczuwa Pan/Pani ból
  • przeszedł(a) Pan/Pani operację
  • występują infekcje, oparzenia lub choroby mózgu
  • występują choroby serca, wątroby, nerek lub układu nerwowego
  • przyjmuje Pan/Pani niektóre leki (zobacz również poniżej „Stosowanie innych leków”)
    To może zwiększyć ryzyko niskiego poziomu sodu we krwi i może prowadzić do bólu głowy, drgawek, omdlenia, śpiączki, obrzęku mózgu i śmierci. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Osoby, które są szczególnie narażone na obrzęk mózgu, to:
  • dzieci
  • kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym)

2 z 10

  • osoby z problemami dotyczącymi poziomu płynów w mózgu, np. z powodu zapalenia opon mózgowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub uszkodzenia mózgu

Podczas podawania infuzji lekarz pobierze próbki krwi i moczu, aby sprawdzić:

  • ilość płynu w organizmie
  • parametry życiowe
  • ilość substancji chemicznych, takich jak sód i potas we krwi (elektrolity w osoczu)
  • stężenie w krwi substancji zwanej kreatyniną (kreatynina osocza)
  • stężenie w krwi substancji zwanej mocznikiem (poziom BUN)
  • odczyn krwi i moczu (równowagę kwasowo-zasadową)
  • zapis EKG

Lekarz weźmie pod uwagę, czy otrzymuje Pan/Pani żywienie dożylne (żywienie podawane przez infuzję do żyły).
Podczas długotrwałego leczenia SODIUM CHLORIDE 0,9% z POTASSIUM CHLORIDE 0,3% do infuzji może być konieczne podanie dodatkowego żywienia.
Stosowanie innych leków
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje Pan/Pani inne leki, w tym te dostępne bez recepty, lub jeśli przyjmował(a) je niedawno.
Szczególnie ważne jest, aby powiadomić lekarza, jeśli przyjmuje Pan/Pani:

  • glikozydy nasercowe (środki kardiostymulujące) stosowane w leczeniu niewydolności serca, takie jak cyfela lub digoksyna
  • leki zwiększające stężenie potasu we krwi, takie jak:
  • moczopędne oszczędzające potas (pewne tabletki moczopędne, np. amilorid, spironolakton, triamteren)
  • inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
  • antagonisty receptora angiotensyny II (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
  • cyklosporynę (stosowaną w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu)
  • tacroli mus (stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu i w leczeniu niektórych chorób skóry)
  • leki zawierające potas (np. suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas)
  • kortykosteroidy (lekami przeciwzapalnymi)

Niektóre leki wpływają na hormon wazopresynę. Mogą one obejmować:

  • leki przeciw cukrzycy (chlorpropamid)
  • leki na cholesterol (klofibra)
  • niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamid, cyklofosfamid)
  • inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (stosowane w leczeniu depresji)
  • leki przeciwpsychotyczne
  • opioidy, stosowane w łagodzeniu silnego bólu
  • leki przeciwbólowe i/lub przeciwzapalne (znane również jako NLPZ)

3 z 10

  • leki odtwarzające lub nasilające działanie wazopresyny, takie jak desmopresyna (stosowana w leczeniu zwiększonego pragnienia i częstomoczu), terlipresyna (w leczeniu krwawienia z przełyku) i oksytocyna (stosowana w wywoływaniu porodu).
  • leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbazepina)
  • moczopędne (tabletki moczopędne).
  • .

Stosowanie SODIUM 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3 DO INFUZJI z pokarmem i napojami
Powinien Pan/Pani zapytać lekarza, co może Pan/Pani jeść lub pić.
Ciąża i karmienie piersią
Zasięgnij porady lekarza lub farmaceuty zanim zażyje się jakikolwiek lek.
Powiadom lekarza, jeśli jest Pani w ciąży lub karmi piersią.
Zmiany poziomu potasu we krwi mogą wpływać na funkcję serca Pani i dziecka. Lekarz będzie więc dokładnie monitorować poziom substancji chemicznych we krwi.
SODIUM 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3 DO INFUZJI może być stosowany w czasie ciąży. Ilość, którą można podać, musi być dokładnie kontrolowana przez lekarza.
W każdym przypadku, jeśli Pani jest w ciąży lub karmi piersią i należy dodać jakikolwiek lek do roztworu do infuzji, należy:

  • skonsultować się z lekarzem
  • dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do leku, który ma być dodany

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
SODIUM CHLORIDE 0,9% z POTASSIUM CHLORIDE 0,3% BAXTER nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn.

3. JAK STOSOWAĆ SODIUM CHLORIDE 0,9 & POTASSIUM CHLORIDE 0,3 FOR

INFUSION
Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion zostanie podane przez lekarza lub pielęgniarkę.
Lekarz ustali dawkę i czas podawania leku. Będzie to zależeć od Pani/Pana wieku, masy ciała, stanu klinicznego i biologicznego oraz stanu nawodnienia organizmu (ilości wody w organizmie). Dawkę dostosuje się również do innych terapii, które Pani/Pan otrzymuje.
Nie należy podawać Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion, jeśli roztwór zawiera zawieszone cząstki lub opakowanie jest uszkodzone w jakikolwiek sposób.
Szybkość infuzji ustali lekarz.
Jeśli konieczne jest podanie dużej objętości lub szybkie wlewanie roztworu Sodium chloride 0,9% with Potassium chloride 0,3% Baxter, lekarz może monitorować EKG (zapis pracy serca).
Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion jest zazwyczaj podawane dożylnie za pomocą plastikowego przewodu połączonego z igłą. Zwykle do podania roztworu używa się żyły na ramieniu. Jednak lekarz może wybrać inną drogę podania.
Przed i podczas infuzji lekarz będzie monitorować:

  • poziom potasu,
  • ilość płynów w organizmie,
  • pH krwi i moczu,
  • poziom elektrolitów (szczególnie sodu, u pacjentów z podwyżomionym poziomem hormonu wazopresyny lub u tych, którzy przyjmują leki zwiększające działanie wazopresyny).

Jeśli Pani/Pan ma obniżoną czynność nerek, może otrzymać niższą dawkę.
Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. NIGDY nie należy podawać infuzji Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion z worka, który został częściowo użyty.
Jeśli podano więcej Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion niż powinno się podać
Przy nadmiernym podaniu Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion (nadmierna infuzja) mogą wystąpić następujące objawy:

  • mrowienie w rękach i nogach (parestezje),
  • osłabienie mięśni,
  • niemożność poruszania się (paraliż),
  • nieregularne bicie serca (arytmie serca),
  • blokada serca (bardzo powolne bicie serca),
  • zatrzymanie krążenia (serce przestaje bić; stan zagrażający życiu),
  • dezorientacja,
  • gromadzenie się płynu w płucach, co prowadzi do trudności w oddychaniu (obrzęk płuc),
  • gromadzenie się płynu pod skórą, szczególnie w okolicy kostek (obrzęk obwodowy),
  • zakwaszenie krwi (kwasica) z objawami uczucia zmęczenia, dezorientacji, osłabienia i zwiększonej częstości oddychania.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Infuzję przerwie się, a Pani/Pan otrzyma leczenie objawowe. Jeśli do roztworu Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion dodano lek przed nadmierną infuzją, ten lek również może powodować objawy. Należy zapoznać się z ulotką dołączoną do dodanego leku, aby poznać pełną listę możliwych objawów.
Przerwanie infuzji Sodium 0,9 & Potassium 0,3 for infusion
Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać podawanie infuzji.
Jeśli ma Pani/Pan dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego produktu, prosimy o kontakt z lekarzem.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Tak jak wszystkie leki, wlew Sodii chloridi 0,9 % et Kalii chloridi 0,3 % do wlewu dożylnej może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

  • Obniżone stężenie sodu we krwi, które może pojawić się podczas hospitalizacji (hiponatremia szpitalna) oraz powiązane zaburzenia neurologiczne (ostrą encefalopatię spowodowaną hiponatremią). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci z powodu rozwoju obrzęku mózgu/puchnięcia (patrz także punkt „Zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu Sodii chloridi 0,9 % et Kalii chloridi 0,3 % do wlewu dożylnej”)

Działania niepożądane, które mogą wystąpić z powodu techniki podania, obejmują:

  • Gorączkę (reakcję gorączkową)
  • Infekcję w miejscu wlewu
  • Ból lub reakcję miejscową (zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu wlewu)
  • Podrażnienie i zapalenie żyły, do której podano roztwór (flebitę). Może to powodować zaczerwienienie, ból, pieczenie i obrzęk wzdłuż przebiegu żyły, do której podano roztwór
  • Powstawanie skrzepliny krwi (trombozę żylną) w miejscu wlewu, powodującą ból, obrzęk lub zaczerwienienie w obszarze skrzepliny
  • Przeciek roztworu do otaczających tkanek (ekstrawazację). Może to uszkodzić tkanki i prowadzić do bliznowacenia
  • Nadmiar płynu w naczyniach krwionośnych (hiperwolmię)

Jeśli do roztworu do wlewu dodano lek, również dodany lek może powodować działania niepożądane. Należy przeczytać ulotkę dołączoną do dodanego leku, aby zapoznać się z pełną listą możliwych objawów.
Jeśli którekolwiek działania niepożądane nasilają się lub jeśli zauważysz wystąpienie jakiegokolwiek działania niepożądanego nie wymienionego w niniejszej ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.
W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek działania niepożądanego wlew należy przerwać.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ SODIUM 0,9 & POTASSIUM 0,3 BAXTER

Przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Sodium 0,9 & Potassium 0,3 do wstrzykiwania nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
NIE należy stosować Sodium 0,9 & Potassium 0,3 do wstrzykiwania po daty ważności podanej na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.
NIE należy stosować Sodium 0,9 & Potassium 0,3 do wstrzykiwania, jeśli w roztworze występują widoczne cząstki w zawiesinie lub jeśli opakowanie jest uszkodzone w jakikolwiek sposób.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewu
Substancje czynne to:

  • chlorek potasu: 3 g na litr
  • chlorek sodu: 9 g na litr

Jedynym środkiem pomocniczym jest woda do sporządzania środków strzykawkowych.
6 z 10
Opis wyglądu Sodio cloruro Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewu oraz zawartość opakowania
Sodio 0,9 & Potassio 0,3 do wlewu to klarowny roztwór, pozbawiony widocznych gołym okiem cząstek.
Dostarczany jest w workach z tworzywa poliolefinowego/poliamidowego (Viaflo).
Każdy worek jest otoczony uszczelnioną osłoną ochronną z tworzywa sztucznego.
Wielkości worków to:

  • 500 ml
  • 1000 ml Worki są umieszczane w tekturowych pudełkach. Każde pudełko zawiera jedną z następujących ilości:
  • 20 worków po 500 ml
  • 10 worków po 1000 ml Możliwe, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producenci
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Baxter S.p.A., Piazzale dell’Industria 20, 00144 Roma
Producenci:
Baxter S.A.
Boulevard Rene Branquart, 80
B–7860 Lessines, Belgium
Baxter Healthcare Ltd.
Caxton Way,
Thetford Norfolk IP24 3SE
United Kingdom
Bieffe Medital Sabiñanigo
Ctra de Biescas, Senegüé
22666 Sabiñanigo(Huesca)
Spain
Niniejszy ulotnik został zatwierdzony dnia: ……………………..


Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy i personelu medycznego:
Obsługa i przygotowanie
Stosować produkt tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, pozbawiony widocznych cząstek oraz gdy opakowanie jest nienaruszone. Podawać natychmiast po włożeniu zestawu do wlewu.
Nie usuwać worka z opakowania ochronnego przed momentem użycia.
Wewnętrzny worek zapewnia sterylność produktu.
7 z 10
Nie należy używać worków z tworzywa sztucznego do podłączania szeregowego. Taka praktyka może prowadzić do zakrzepicy gazowej wskutek zassania powietrza pozostałego w pojemniku pierwotnym przed zakończeniem podawania płynu z pojemnika wtórnego.
Roztworu należy podawać przy użyciu sterylnego sprzętu i techniką bezpylogenną. Urządzenie należy wypełnić roztworem, aby zapobiec dostaniu się powietrza do układu.
Dodatkowe leki mogą być wprowadzane przed lub podczas wlewu przez miejsce do ponownego zamykania.
Po dodaniu leków należy sprawdzić izotoniczność przed podaniem dożylnym.
Każde dodatkowe leki należy dokładnie i dokładnie wymieszać w warunkach bezpylogennych.
Roztwory zawierające dodatki należy podawać natychmiast i nie przechowywać.
Dodanie leków lub niewłaściwa technika podania mogą prowadzić do wystąpienia reakcji gorączkowych spowodowanych możliwym wprowadzeniem pirogenów. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych wlew należy natychmiast przerwać.
Po jednokrotnym użyciu produkt należy usunąć.
Odprowadzić wszelkie niewykorzystane resztki produktu.
Nie wolno ponownie podłączać częściowo wykorzystanych worków.

1. Otwarcie

a. Wyjąć pojemnik Viaflo z opakowania zewnętrznego bezpośrednio przed użyciem
b. Sprawdzić, czy nie ma przypadkowych niewielkich wycieków, uciskając worka wewnętrznego zdecydowanie.
W przypadku wykrycia wycieków usunąć roztwór, ponieważ jego sterylność może być narażona.
c. Sprawdzić, czy roztwór jest klarowny i czy nie ma widocznych obcych cząstek.
Odrzucić roztwór, jeśli widoczne są obce materiały i/lub mętność.

2. Przygotowanie do podania

Stosować materiały sterylne zarówno podczas przygotowania, jak i podania.
a. Zawiesić pojemnik za pomocą otworu do zawieszenia.
b. Usunąć plastikowy korek z miejsca wylotowego znajdującego się na dnie pojemnika:

  • trzymając mocno jedną ręką mały język znajdujący się na szyjce miejsca wylotowego,
  • drugą ręką chwycić duży język znajdujący się na korku i obrócić,
  • korek się otworzy.
    c. Stosować technikę bezpyłową do przygotowania infuzji.

8 z 10
d. Podłączyć zestaw do infuzji. Zapoznać się z instrukcją dołączoną do zestawu dotyczącą podłączania, napełniania urządzenia oraz podawania roztworu.

3. Techniki dodawania leków do suplementacji

Roztwór nie powinien być podawany do przedsionka lub komory serca w celu uniknięcia lokalnej hiperkaliemii, lecz do dużej żyły obwodowej lub centralnej, aby zmniejszyć ryzyko powstania sztywności żył.
Uwaga: suplementacje mogą być niekompatybilne (patrz poniższy punkt 5 „Niekompatybilność suplementacji leków”).
Dodawanie leków przed podaniem
a. Dezynfekować miejsce wejścia do dawkowania
b. Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebić ponownie zamykane miejsce wejścia do dawkowania i wstrzyknąć lek.
c. Dokładnie zmieszać roztwór i lek. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, delikatnie potrząsnąć miejscami wejścia, trzymając je w pozycji pionowej, i wymieszać.
Uwaga: nie przechowywać worków zawierających suplementacje leków.
Dodawanie leków podczas podawania
a. Zamknąć zacisk na zestawie do infuzji
b. Dezynfekować miejsce wejścia do dawkowania
c. Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebić ponownie zamykane miejsce wejścia do dawkowania i wstrzyknąć lek.
d. Usunąć pojemnik z uchwytu urządzenia do infuzji i obrócić go do góry nogami
e. Usunąć ewentualne resztki leku i roztworu z obu miejsc wejścia, delikatnie potrząsając, gdy pojemnik znajduje się w pozycji pionowej
f. Dokładnie wymieszać roztwór i dodany lek
g. Umieścić pojemnik ponownie w odpowiedniej pozycji użytkowania, otworzyć zacisk i kontynuować podawanie
4 Stabilność w czasie użytkowania (suplementacje)
9 z 10
Stabilność chemiczna i fizyczna każdego leku dodanego do pH roztworu sodu 0,9 & potasu 0,3 do wlewu w pojemniku Viaflo musi być oceniona przed użyciem. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt powinien być używany natychmiast, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w warunkach sterylności, które zostały zweryfikowane i kontrolowane.
Jeśli roztwór nie jest używany natychmiast, okresy i warunki przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.
5 Niekompatybilność suplementacji leków
Tak jak w przypadku wszystkich roztworów dożylnych, niekompatybilność suplementacji leków z roztworem w pojemniku Viaflo musi być oceniona przed dodaniem.
W przypadku braku badań dotyczących kompatybilności niniejszego roztworu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi.
Lekarz ponosi odpowiedzialność za ocenę niekompatybilności suplementacji leku z roztworem sodu 0,9 & potasu 0,3 do wlewu, sprawdzając ewentualną zmianę koloru i/lub pojawienie się osadu, związków nierozpuszczalnych lub kryształów. Należy zapoznać się z instrukcjami dotyczącymi leku, który ma być dodany.
Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i/lub stabilny w wodzie przy tym samym pH, co roztwór sodu 0,9 & potasu 0,3 do wlewu (pH: 4,5–7,0).
Nie należy stosować suplementacji, które są powszechnie znane jako niekompatybilne.
10 z 10