CHIARO

Ulotka: informacje dla pacjenta

Chiaro 250 mg tabletki powlekane

Ticlopidina hydrochloridum
Przed zażyciem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być niebezpieczne.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, w tym tych niewymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Chiaro i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Chiaro
3. Jak stosować Chiaro
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Chiaro
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Chiaro i do czego służy

Chiaro zawiera substancję czynną ticlopidina cloridrato i należy do grupy leków zwanych
„przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi”.
Ticlopidyna to lek hamujący agregację płytek krwi (krwinki występujące we krwi),
zapobiegający powstawaniu skrzeplin (zakrzepów krwi), które mogą blokować naczynia krwionośne.
Chiaro jest wskazane w zapobieganiu powstawaniu krążących skrzeplin krwi, które mogą zablokować
naczynia krwionośne serca i mózgu (zdarzenia okluzyjne niedokrwienne mózgowe i sercowo-naczyniowe), u osób
narażonych na powstawanie skrzeplin, w szczególności w następujących stanach klinicznych:

• zwężenie lub zatorowość tętnic ograniczająca przepływ krwi do nóg (obwodowa choroba tętnic);
• przebyty zawał serca;
• wcześniejsze przypadki przemijającej i nawracającej utraty niektórych funkcji mózgu spowodowanej ograniczeniem przepływu krwi do mózgu (nawracające przemijające ataki niedokrwienne);
• uszkodzenie naczyń mózgowych spowodowane przerwaniem przepływu krwi do mózgu z powodu zatoru tętnicy (przełykowy udar niedokrwienny);
• występowanie bólu w klatce piersiowej w spoczynku spowodowanego powstawaniem skrzepu i skurczem mięśni gładkich tętnic wieńcowych (niestabilna dławica piersiowa).

Chiaro jest ponadto wskazane:

• w zapobieganiu ponownemu zamknięciu by-passów serca (aorto-wieńcowych);
• w krążeniu pozaustrojowym (technika umożliwiająca tymczasowe zastąpienie funkcji serca i płuc za pomocą urządzenia);
• w hemodializie (metoda najczęściej stosowana w leczeniu niewydolności nerek);
• w zatorze żyły środkowej siatkówki.

Jeśli miałeś wcześniej zawał serca i przemijający atak niedokrwienny, lekarz przepisze Ci Chiaro tylko wtedy, gdy nie możesz być leczony kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub ASA okazał się nieskuteczny.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem Chiaro

Nie przyjmuj Chiaro, jeśli:

• jesteś uczulony na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na obniżenie liczby białych krwinek, płytek krwi i granulocytów (leukopenię, trombocytopenię i agranulocytozę) we krwi;
• masz skłonność do krwawień (diatezy krwotoczne) w przeszłości lub obecnie, oraz choroby układu krwiotwórczego (hemopatie), które powodują wydłużenie czasu krwawienia;
• występują u Ciebie zmiany organiczne mogące powodować krwawienie, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego lub poszerzenie żył przełyku (wariażki przełykowe) itp.;
• występują u Ciebie aktywne zmiany w tętnicy mózgowej, powodujące krwawienie do mózgu (ostry okres krwotocznego udaru mózgu);
• cierpisz na ciężkie choroby wątroby (ciężkie hepatopatie);
• przyjmujesz już leki potencjalnie szkodliwe dla szpiku kostnego (leków mielotoksycznych), które powodują zmniejszenie produkcji białych i czerwonych krwinek (zobacz punkt „Inne leki i Chiaro”);
• jesteś w ciąży lub karmisz piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

W niektórych przypadkach podczas leczenia tiklopidyną obserwowano wystąpienie leukopenii lub agranulocytozy, czasem z nieodwracalnym skutkiem, dlatego lekarz przepisze Ci Chiaro tylko wtedy, gdy uzna, że nie można go zastąpić innymi lekami.
Chiaro nie może być w żadnym wypadku stosowany w profilaktyce pierwotnej u osób klinicznie zdrowych.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Chiaro, jeśli:

• masz zwiększony ryzyko krwawień;
• cierpisz na zaburzenia wątroby (potwierdzone lub podejrzewane), ponieważ w takim przypadku lekarz przepisze Ci badania oceniające funkcje wątroby, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia Chiaro;
• cierpisz na zaburzenia nerek (niewydolność nerek). Lekarz oceni możliwość zmniejszenia dawki Chiaro i zaleci przerwanie leczenia, jeśli pojawią się problemy hematologiczne lub krwotoczne.

Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z następujących objawów,
ponieważ leczenie Chiaro należy wówczas przerwać:

• objawy mogące wskazywać na neutropenię, czyli zmniejszenie liczby neutrofili we krwi, takie jak: gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej;
• objawy mogące wskazywać na trombocytopenię, czyli zmniejszenie liczby płytek krwi, i/lub zaburzenia krzepnięcia krwi (hemostazę), takie jak: długotrwałe lub niespodziewane krwawienia, pojawienie się siniaków na ciele (krwawienia podskórne), pojawienie się plam na ciele towarzyszących krwawieniu (purpura), ciemne stolce;
• objawy mogące wskazywać na ostre i ciężkie zmiany w małych naczyniach krwionośnych, które uszkadzają płytki krwi i czerwone krwinki (zespół hemolityczno-uremiczny – porpurę trombotyczną), takie jak: trombocytopenia, niski poziom hemoglobiny we krwi spowodowany nadmiernym niszczeniem czerwonych krwinek i niewystarczającą odpowiedzią szpiku kostnego (anemia hemolityczna), objawy neurologiczne podobne do przejściowego niedokrwienia mózgu lub udaru mózgu, zaburzenia nerek i gorączka. Rozwój porpurzy trombotycznej trombocytopenicznej może być nagły, najczęściej w pierwszych 8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia Chiaro, a ryzyko śmiertelnego skutku jest wysokie;
• zapalenie wątroby z niszczeniem komórek i tkanek i/lub zablokowaniem dróg żółciowych (zapalenie wątroby cytolityczne i/lub cholesteryczne), szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia. Jeśli wystąpią u Ciebie objawy zapalenia wątroby, takie jak żółtaczka, ciemne moczu i jasne stolce, natychmiast poinformuj lekarza, który zaleci przerwanie leczenia Chiaro i wykonanie badań funkcji wątroby;
• biegunka związana z zapaleniem okrężnicy (kolitą), w tym kolitą z zwiększoną liczbą limfocytów w wyściółce okrężnicy (kolita limfocytowa). Jeśli objaw ten będzie ciężki i trwały, lekarz zaleci przerwanie leczenia Chiaro.

Lekarz oceni, czy należy ponownie rozpocząć leczenie Chiaro, na podstawie wyników badań klinicznych i laboratoryjnych.
Podczas leczenia Chiaro może dojść do:

• wystąpienia działań niepożądanych, czasem ciężkich i śmiertelnych, o charakterze hematologicznym i krwotocznym, takich jak zmniejszenie poziomu granulocytów (agranulocytoza), zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia) oraz rzadko – rozwoju nowotworu białych krwinek (leukemia). Takie ciężkie działania niepożądane mogą wynikać z:
• niewystarczającego nadzoru medycznego, późnej diagnozy i niewłaściwego leczenia działań niepożądanych;
• jednoczesnego przyjmowania innych leków przeciwzakrzepowych lub substancji hamujących agregację płytek krwi (przeciwpłytkowych), takich jak aspiryna i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) (zobacz punkt „Inne leki i Chiaro”). Dlatego konieczne jest ścisłe przestrzeganie wskazówek lekarza;
• zmniejszenia liczby białych krwinek i płytek krwi poniżej normy. Z tego powodu lekarz zaleci wykonanie koniecznych badań pełnych, aby ocenić liczbę tych komórek krwi (pełny morfologiczny obraz krwi), w tym określenie liczby i charakterystyki różnych grup białych krwinek (różnicowa liczba leukocytów) oraz liczby płytek krwi (liczba płytek). Badania te należy wykonywać pod kontrolą lekarza na początku leczenia Chiaro i co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące. Ponadto, jeśli z jakiegokolwiek powodu przerwane zostanie leczenie Chiaro w ciągu pierwszych 3 miesięcy, lekarz zaleci wykonanie tych badań 2 tygodnie po przerwaniu leczenia. Jeśli badania krwi potwierdzą zbyt niski poziom neutrofili (rodzaj białych krwinek) lub płytek krwi, lekarz zaleci przerwanie leczenia Chiaro i będzie monitorować parametry morfologiczne krwi aż do powrotu do normy.
• zwiększonego ryzyka krwawień, dlatego konieczne jest podjęcie odpowiednich środków w przypadku zabiegów chirurgicznych:
• w przypadku małych zabiegów chirurgicznych (np. ekstrakcja zęba) poinformuj lekarza i dentystę, że przyjmujesz Chiaro;
• przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lekarz zaleci przerwanie leczenia Chiaro co najmniej 10 dni wcześniej (chyba że wymagana jest wyraźnie aktywność przeciwzakrzepowa); po przerwaniu leczenia personel medyczny oceni ewentualne utrzymywanie się wpływu na czas krwawienia przed przystąpieniem do zabiegu;
• w przypadku nagłego zabiegu chirurgicznego personel medyczny oceni metodę postępowania mającą na celu ograniczenie ryzyka krwawienia i wydłużenia czasu krwawienia;
• wzrost poziomu lipoprotein o wysokiej i niskiej gęstości (HDL-C, LDL-C, VLDL-C) oraz tłuszczów (triglicerydów) we krwi, co zwykle pojawia się po 1–4 miesiącach leczenia;
• biegunkę, zazwyczaj łagodną i przejściową, która pojawia się głównie w pierwszych trzech miesiącach leczenia i zazwyczaj ustępuje w ciągu 1–2 tygodni bez potrzeby przerwania leczenia Chiaro;
• podrażnienia i obrzęki skóry (wysypki skórne), najczęściej obserwowane w pierwszych trzech miesiącach leczenia i ustępujące w ciągu kilku dni po przerwaniu leczenia.

Zachowaj ostrożność przy stosowaniu Chiaro, jeśli jesteś uczulony na inne leki podobne do tiklopidyny (leków należących do grupy tiopyrydyn), takie jak klopidogrel i prasugrel, ponieważ mogą wystąpić przypadki reakcji krzyżowych (zobacz punkt 4). Przyjmowanie tych leków może powodować alergiczne reakcje od umiarkowanych do ciężkich, takie jak podrażnienie skóry (wysypka), obrzęk twarzy, szczególnie w okolicy oczu i ust (angioedem lub obrzęk Quinckego), zmiany poziomu płytek krwi i białych krwinek we krwi (trombocytopenia i neutropenia).
Pacjenci, którzy mieli uczulenie na tiopyrydynę, mogą mieć większe ryzyko wystąpienia tej samej lub innej reakcji na inną tiopyrydynę. Zaleca się kontrolowanie reakcji krzyżowych i objawów nadwrażliwości u pacjentów z znanym uczuleniem na tiopyrydyny.
Dzieci i młodzież
Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane ze względu na brak doświadczenia w badaniach klinicznych.
Inne leki i Chiaro
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz przyjmować inne leki, w tym leki bez recepty.
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz:

• leki potencjalnie szkodliwe dla szpiku kostnego (leków mielotoksycznych), które powodują zmniejszenie produkcji białych i czerwonych krwinek. Podawanie w połączeniu z Chiaro należy unikać (zobacz punkt „Nie przyjmuj Chiaro, jeśli”);
• leki zwiększające ryzyko krwawień, takie jak:
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID);
• leki przeciwpłytkowe;
• pochodne salicylowe (w tym kwas acetylosalicylowy). Jednak jeśli został Ci wszczepiony stent (urządzenie do naprawy zablokowanych lub uszkodzonych tętnic), lekarz zaleci przyjmowanie Chiaro w połączeniu z aspiryną przez około miesiąc po wszczepieniu;
• doustne leki przeciwzakrzepowe i heparyny. Jeśli te leki są dla Ciebie konieczne, lekarz będzie dokładnie monitorować stan kliniczny i laboratoryjny;
• teofilinę, stosowaną w chorobach układu oddechowego. Lekarz zaleci badania krwi w celu monitorowania stężenia teofiliny we krwi;
• digoksynę, stosowaną w chorobach serca, ponieważ połączenie z Chiaro nieco obniża jej poziom we krwi;
• fenobarbital i fenytoinę, leki stosowane w leczeniu epilepsji;
• leki usuwane z organizmu przez wątrobę, ponieważ połączenie z Chiaro wydłuża czas ich utrzymywania się w organizmie. W takich przypadkach lekarz dostosuje dawkę tych leków na początku i po zakończeniu jednoczesnego podawania;
• leki przeciwwskazowe, ponieważ obniżają poziom tiklopidyny we krwi;
• cyklosporynę, lek stosowany do modyfikowania odpowiedzi immunologicznej organizmu i zapobiegania odrzuceniu przeszczepu, ponieważ w bardzo rzadkich przypadkach obserwowano obniżenie poziomu cyklosporyny we krwi; lekarz będzie monitorować poziom cyklosporyny we krwi.
• ketaminę, lek stosowany w znieczuleniu ogólnym.

Musisz szczególnie poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz:

• selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (w tym, ale nie wyłącznie, fluoksetynę lub fluwoksynę), leki zwykle stosowane w leczeniu depresji.
• pentoksifylinę, lek stosowany w zaburzeniach krążenia krwi w rękach i nogach.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Bezpieczeństwo stosowania tiklopidyny u kobiet w ciąży nie zostało ustalone.
Chiaro nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne.
Karmienie piersią
Bezpieczeństwo stosowania tiklopidyny u kobiet karmiących piersią nie zostało ustalone.
Chiaro nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Chiaro może powodować działania niepożądane, które mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn, takie jak zawroty głowy. Dlatego zachowaj ostrożność podczas kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.
Chiaro zawiera laktozę
Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.

3. Jak stosować Chiaro

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zalecana dawka w terapii długoterminowej to 1 lub 2 tabletki dziennie, przyjmowane podczas posiłków.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane ze względu na brak doświadczenia w badaniach klinicznych.
Jeśli wziąłeś więcej Chiaro niż należy
W przypadku zażycia nadmiernego dawki Chiaro skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub udaj do najbliższego szpitala.
Jeśli wziąłeś więcej Chiaro niż należy, narażony jesteś na ryzyko krwawienia.
Sposób postępowania w przypadku zażycia nadmiernego dawki Chiaro
W przypadku zażycia nadmiernego dawki Chiaro może wystąpić ciężka nietolerancja przewodu pokarmowego. W takiej sytuacji w szpitalu może zostać wywołane wymioty, wykonana przemywka żołądka oraz odpowiednia terapia wspomagająca.
Jeśli będzie konieczna szybka korekta przedłużonego czasu krwawienia, otrzymasz przetoczenie płytek krwi, które może odwrócić działanie tiklopidyny.
Chiaro nie jest usuwane przez dializę.
Jeśli zapomnisz wziąć Chiaro
Nie wziemaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Chiaro
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Przerwij leczenie lekiem Chiaro i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli podczas leczenia pojawią się u Ciebie następujące objawy:

• choroba wątroby zniszczająca komórki i tkanki oraz/lub z obturacją dróg żółciowych (zapalenie wątroby cytolityczne i/lub cholesteryczne) oraz ciężkie i trwałe żółtaczki cholesteryczne (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• ciężka biegunka z zapaleniem okrężnicy, w tym zapalenie okrężnicy z zwiększoną liczbą limfocytów w wyściółce okrężnicy (zapalenie okrężnicy limfocytowe).

Poniższe działania niepożądane zaobserwowano podczas stosowania leku Chiaro:
Częste (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• obniżenie poziomu neutrofili we krwi (neutropenia), również ciężkie oraz obniżenie poziomu granulocytów (agranulocytoza) (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• ból głowy, zawroty głowy;
• biegunka i uczucie niedoboru (nudności) (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• wzrost enzymów wątrobowych, wzrost (pojedynczy lub nie) fosfatazy alkalicznej i transaminaz (wzrost o więcej niż dwukrotność wartości górnej granicy normy);
• wysypka skórna, najczęściej związana z plamami i drobnymi zmianami lub reakcjami typu pokrzywka, często towarzyszone świądem, które mogą być uogólnione (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• wzrost poziomu cholesterolu i trójglicerydów we krwi (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Nieczeście (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• przypadki pojedynczego spadku liczby płytek krwi (trombocytopenia), w wyjątkowych przypadkach towarzyszącego spadkowi liczby czerwonych krwinek (anemia hemolityczna);
• ogólnoustrojowe zakażenie organizmu (sepsa) z uszkodzeniem narządów i tkanek oraz wstrząs septyczny mogą być powikłaniami prowadzącymi do śmierci w przypadku agranulocytozy;
• zaburzenia czuciowe (neuropatia obwodowa);
• powikłania krwotoczne, głównie siniaki (krwawienie podskórne) i krwawienie z nosa (epistaksa), obecność krwi w moczu (krwinkomocz) lub krwawienie z spojówek oka, krwawienia podczas i po zabiegach chirurgicznych, które mogą być ciężkie i czasem prowadzić do śmierci (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• zmiany obejmujące wewnętrzną warstwę żołądka i dwunastnicy (wrzód żołądkowo-dwunastniczy);
• wzrost poziomu bilirubiny we krwi;
• podrażnienie skóry towarzyszone łuszczynami (dermatopatia odłuszczająca).

Rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• obniżenie liczby wszystkich komórek krwi (pancytopenia); znaczne zmniejszenie tkanki szpiku kostnego odpowiedzialnej za produkcję komórek krwi (aplasja szpiku); zespół zakrzepowo-zakrzepowy (ciężka choroba krwi, charakteryzująca się tworzeniem się agregatów płytek krwi, które zatykają naczynia, powodując niedotlenienie tkanek różnych narządów oraz ciężkie zmniejszenie liczby krążących płytek krwi, które są zużywane przy tworzeniu agregatów, oraz anemię (niedobór hemoglobiny krążącej)); forma nowotworu obejmująca białe krwinki (błonia); wzrost liczby płytek krwi powyżej normy (trombocytoza) (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• uczucie dyskomfortu w uszach odbierane jako świsty lub brzęczenia (szumy w uszach);
• krwawienie do mózgu spowodowane pęknięciem naczynia krwionośnego (krwawienie wewnątrz mózgowe);
• choroba wątroby zniszczająca komórki i tkanki oraz/lub z obturacją dróg żółciowych (zapalenie wątroby cytolityczne i/lub cholesteryczne) oraz żółtaczka cholesteryczna (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Bardzo rzadkie (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• reakcje immunologiczne o różnorodnym przebiegu, takie jak reakcje alergiczne, wzrost powyżej normy podgrupy białych krwinek (eozynofilia), ciężka ostra reakcja alergiczna (anafilaksja), szybkie obrzęki skóry i tkanek podskórnych (obrzęk Quinckego), ból stawów (artrologia), zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń), przewlekła choroba zapalna tkanki łącznej (zespołopodobny), zaburzenia płucne o podłożu alergicznym (choroba alergiczna płuc), choroba nerek o podłożu immunologicznym (nefropatia nadwrażliwości), czasem prowadząca do niewydolności nerek;
• ciężka biegunka z zapaleniem okrężnicy, w tym zapalenie okrężnicy z zwiększoną liczbą limfocytów w wyściółce okrężnicy (zapalenie okrężnicy limfocytowe) (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• przypadki śmiertelnie kończącego się zapalenia wątroby i fulminantnego zapalenia wątroby;
• zapalenie naczyń krwionośnych skóry (wielopostaciowe rumień), ciężka choroba skóry i błon śluzowych (zespoł Stevensa-Johnsona), ciężka choroba skóry z martwicą komórek skóry (zespoł Lyella);
• gorączka.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• reakcja krzyżowa nadwrażliwości między tienopirydynami, takimi jak klopidogrel i prasugrel (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• świąd, czerwona wysypka skórna (egzema/dermatopatia);
• zapalenie płuc z kaszlem i trudnościami w oddychaniu (choroba międzywistowata płuc) spowodowane zapaleniem płuc o podłożu alergicznym.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem strony https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Chiaro

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po napisie „Wydano do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Podana data ważności dotyczy produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Chiaro

• Substancją czynną jest chlorowodorek tyklopidyny. Każda tabletka Chiaro zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny.
• Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, celuloza mikrokryształowa, stearynian magnezu, krzemionka osadzona, povidon K30, laktoza bezwodna, hipromeloza, dwutlenek tytanu, glikol polietylenowy 6000.

Opis wyglądu Chiaro i zawartość opakowania
Chiaro występuje w postaci tabletek powlekanych, zawartych w blistrach.
Każde opakowanie zawiera dwa blistery po 15 tabletek każdy.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
NEOPHARMED GENTILI S.p.A.
Via San Giuseppe Cottolengo, 15
20143 Milano
Producent
Fine Foods & Pharmaceuticals NTM S.p.A.
Via Grignano 43
24041 – Brembate (BG)