CEPIMEX

Ulotka informacyjna: informacje dla pacjenta

CEPIMEX 1000 mg/ 3 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

cefepime dicloridrato monoidrato
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać niniejszą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest CEPIMEX i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem CEPIMEX
3. Jak stosować CEPIMEX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać CEPIMEX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest CEPIMEX i do czego służy

CEPIMEX zawiera cefepim dihydrochloride monohydrate, substancję czynną należącą do grupy antybiotyków zwanych „cefalosporynami”. Antybiotyki te są bardzo podobne do penicyliny. CEPIMEX jest skuteczny wobec niektórych typów bakterii wrażliwych na działanie substancji czynnej cefepim.
CEPIMEX może być stosowany samodzielnie jako lek z wyboru po uzyskaniu wyników testu oceniającego wrażliwość bakterii na działanie tego antybiotyku (test wrażliwości). W razie potrzeby CEPIMEX może być stosowany bezpiecznie w połączeniu z innymi antybiotykami.
CEPIMEX jest stosowany:

• u DOROSŁYCH i DZIECI powyżej 12. roku życia (o masie ciała powyżej 40 kg), w leczeniu:
  ➢ zakażeń średniego i ciężkiego nasilenia dróg oddechowych, np. płuc (zapalenie płuc);
  ➢ powikłanych (czyli związanych z ciężkimi chorobami towarzyszącymi) oraz niepowikłanych zakażeń dróg moczowych dolnych (pęcherz i cewa moczowa) oraz górnych (nerki i moczowody);
  ➢ zakażeń skóry i warstw podskórznych;
  ➢ zakażeń jamy brzusznej (np. zapalenie otrzewnej, zakażenia pęcherzyka żółciowego);
  ➢ zakażeń krwi (bakteremie), które są spowodowane lub u których podejrzewa się, że są spowodowane jednym z powyższych zakażeń, w tym przypadki gorączki u pacjentów z obniżoną odpornością;
  ➢ gorączki u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zmniejszeniem liczby niektórych białych krwinek (pacjenci z immunosupresją i z neutropenią).

• u DZIECI w wieku od 1 miesiąca do 12. roku życia, w leczeniu:
  ➢ zakażeń ośrodkowego układu nerwowego (bakterialne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).

CEPIMEX może być ponadto stosowany u DOROSŁYCH w celu zapobiegania zakażeniom po zabiegach chirurgicznych jamy brzusznej.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem CEPIMEX

Nie stosuj CEPIMEX, jeśli:

• jesteś uczulony na cefepim lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jesteś uczulony na inne antybiotyki z tej samej grupy co CEPIMEX (cefalosporyny);
• jesteś uczulony na antybiotyki z grupy beta-laktamów (np. penicyliny, monobaktamy, karbapenemy), ponieważ może to oznaczać, że jesteś również uczulony na cefepim.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem CEPIMEX, jeśli:

• masz problemy z nerkami lub choroby, które mogą powodować szkodliwe skutki na nerki, np. stosujesz leki moczopędne lub inne antybiotyki z grupy aminoglikozydów (zobacz „Inne leki i CEPIMEX”), ponieważ istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki;
• cierpisz na astmę;
• masz skłonność do reakcji alergicznych (diatesa alergiczna);
• wcześniej miałeś reakcję alergiczną na inne antybiotyki beta-laktamowe lub inne leki. W takich przypadkach lekarz poda Ci CEPIMEX z ostrożnością.

Ten substancja czynna nie nadaje się do leczenia niektórych rodzajów infekcji, chyba że odpowiedni test potwierdzi wrażliwość bakterii na działanie tego antybiotyku.
Zwróć szczególną uwagę

• CEPIMEX może wpływać na wyniki badania krwi stosowanego do wykrywania obecności przeciwciał na czerwonych krwinkach (test Coombsa). Jeśli masz wykonać to badanie, poinformuj lekarza, że przyjmujesz ten lek.
• CEPIMEX może również wpływać na wyniki badań wykrywania cukru w moczu (glikozuria). Jeśli jesteś chory na cukrzycę i regularnie wykonujesz takie badania, poinformuj lekarza: podczas leczenia tym lekiem może być konieczne zastosowanie innych rodzajów testów do monitorowania cukrzycy.

Ryzyko nadinfekcji podczas stosowania CEPIMEX
Tak jak inne antybiotyki, CEPIMEX może powodować niekontrolowany wzrost bakterii niewrażliwych na ten antybiotyk. W takim przypadku stan zdrowia może się pogorszyć, np. może pojawić się nowa infekcja dodatkowa do już istniejącej. Skontaktuj się z lekarzem, który podejmie odpowiednie środki.
Inne leki i CEPIMEX
Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Jest to szczególnie ważne, jeśli przyjmujesz:

• leki moczopędne lub inne antybiotyki z grupy aminoglikozydów, ponieważ mogą one powodować szkodliwe skutki na nerki (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• antybiotyki z grupy bakteriostatycznych.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku, ponieważ lek ten należy stosować pod ścisłą kontrolą lekarską.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
CEPIMEX może powodować zaburzenia świadomości, zawroty głowy, dezorientację i halucynacje. Zwróć szczególną uwagę przed kierowaniem pojazdami lub korzystaniem z maszyn.

3. Jak stosować CEPIMEX

Jeśli lekarz przepisał Ci CEPIMEX, stosuj ten lek ściśle zgodnie z jego wskazaniami. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę CEPIMEX ustala lekarz, biorąc pod uwagę wiek i/lub masę ciała, rodzaj bakterii, ciężkość zakażenia oraz funkcję nerek. Jeśli cierpisz na ciężkie zakażenie, które może zagrażać życiu, szczególnie w przypadku obecności wstrząsu septycznego (zakażenia krwi, które może stanowić poważne zagrożenie dla życia pacjenta), lekarz poda Ci CEPIMEX dożylnie.
Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia ważące więcej niż 40 kg
Zwykła dawka wynosi od 500 mg do 2000 mg podawanych 2 razy dziennie (co 12 godzin). W takich przypadkach CEPIMEX może być podawany za pomocą wstrzyknięcia do mięśnia lub do żyły.
W przypadku ciężkich zakażeń lekarz poda Ci CEPIMEX dożylnie w dawkach 2000 mg 2–3 razy dziennie (co 8–12 godzin).
Dzieci poniżej 12. roku życia lub ważące mniej niż 40 kg
Lekarz ustali odpowiednią dawkę, zmniejszając dawki wskazane dla dorosłych, w zależności od wieku i masy ciała, ciężkości i rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek dziecka.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lekarz ustali odpowiednią dawkę, zmniejszając dawki wskazane dla dorosłych, w zależności od czynności nerek.
Sposób podania
CEPIMEX może być podawany:

• za pomocą wstrzyknięcia do mięśnia (wewnątrzmięśniowo), wykonanego głęboko. Aby przygotować wstrzyknięcie, rozpuść proszek zawarty w fiolce w rozpuszczalniku znajdującym się w ampułce, który znajduje się w opakowaniu;
• za pomocą powolnego wstrzyknięcia (przez 3–5 minut) lub w postaci kroplówki (do 30 minut) do żyły (wewnątrzniecznie). W takich przypadkach podanie musi być wykonane wyłącznie w warunkach szpitalnych i przez personel medyczny.

Roztwór do wstrzyknięcia należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.
CEPIMEX może być stosowany jednocześnie z innymi antybiotykami lub lekami, pod warunkiem że nie są one mieszane w tej samej strzykawce ani w tym samym roztworze do wlewu.
Dodatkowe „Informacje przeznaczone wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego” są dostępne
na końcu tego ulotnika.
Jeśli przyjmiesz więcej CEPIMEX niż należy, szczególnie jeśli masz problemy z nerkami, możesz zauważyć:
odwracalne encefalopatie (stan objawiający się zaburzeniami świadomości, dezorientacją, halucynacjami, osłabieniem i śpiączką), mimowolne skurcze mięśni (mioklonie), napady padaczkowe.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki CEPIMEX natychmiast powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala, ponieważ może być konieczne podjęcie odpowiednich działań (np. hemodializa).
Jeśli zapomnisz przyjąć CEPIMEX
Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę – kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami.
Jeśli przerwiesz leczenie CEPIMEX
Nie przerywaj leczenia CEPIMEX, nawet jeśli czujesz się lepiej – kontynuuj terapię zgodnie z zaleceniami lekarza. Przerywanie leczenia może prowadzić do przeżycia niektórych bakterii i nawrotu zakażenia.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, CEPIMEX może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Przestań przyjmować CEPIMEX i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz:

• następujące objawy związane z ciężkimi reakcjami alergicznymi: obrzęk (angioobrzęk) twarzy, oczu, warg, gardła z trudnościami w oddychaniu oraz możliwym gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi (anafilaksja);
• odwracalną encefalopatię, stan objawiający się zaburzeniami świadomości, dezorientacją, halucynacjami, otępieniem (stan oszołomienia prowadzący niemal do utraty zdolności mówienia i działania) oraz śpiączką;
• nagłe, niekontrolowane skurcze mięśni (mioklonus);
• napady drgawkowe (gwałtowne, niezamierzone skurcze niektórych mięśni), w tym stan padaczkowy niezwytniczy (zaburzenie pracy mózgu bez objawów ruchowych, spowodowane nadmierną aktywnością niektórych komórek nerwowych mózgu);
• ciężką biegunkę, obecność krwi w stolcu, bóle brzucha lub gorączkę, które mogą być objawami zapalenia okrężnicy lub pseudobłoniastego zapalenia okrężnicy (zapalenia wywołanego przez bakterię Clostridium difficile). To działanie niepożądane może wystąpić nawet w ciągu dwóch miesięcy po zakończeniu leczenia CEPIMEX.

Powiadom lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy:
Działania niepożądane bardzo częste (możliwe u ponad 1 osoby na 10)

• dodatni wynik testu krwi stosowanego do wykrywania obecności przeciwciał atakujących i niszczących czerwone krwinki (bezpośredni test Coombsa).

Działania niepożądane częste (możliwe u do 1 osoby na 10)

• biegunka;
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia, np. zapalenie żyły, jeśli CEPIMEX został podany dożylnie;
• ból i zapalenie w mięśniu, jeśli CEPIMEX został podany do mięśnia (wstrzyknięcie wewnątrzmięśniowe);
• wysypka skórna;
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia), zwiększenie liczby eozynofili (eozynofilia);
• podwyższenie poziomu transaminaz we krwi, co może wskazywać na problemy wątrobowe;
• podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi (białko występujące głównie w wątrobie, drogach żółciowych i kościach), co może wskazywać na choroby układu kostnego lub wątroby;
• podwyższenie całkowitego poziomu bilirubiny we krwi (substancja wytwarzana przez starzejące się lub uszkodzone czerwone krwinki), co wskazuje na problem wątrobowy;
• wydłużenie czasu krzepnięcia krwi (czas protrombiny i częściowy czas tromboplastyny).

Działania niepożądane niezbyt częste (możliwe u do 1 osoby na 100)

• ból głowy, gorączka;
• nudności, wymioty, infekcje jamy ustnej spowodowane grzybami z rodzaju Candida (prąsica jamy ustnej);
• zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), neutrofili (neutropenia);
• podwyższenie poziomu azotu i kreatyniny we krwi (wartości wskazujące na uszkodzenie nerek);
• zaczerwienienie, pokrzywka, swędzenie;
• zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, jeśli CEPIMEX został podany dożylnie;
• infekcja pochwy (waginazy).

Działania niepożądane rzadkie (możliwe u do 1 osoby na 1000)

• ból brzucha, trudności z wypróżnieniem (zaparcia);
• zaburzenia czucia niektórych części ciała (parestezje), zawroty głowy, zaburzenia smaku;
• rozszerzenie naczyń;
• trudności w oddychaniu (dyspnia);
• infekcje grzybicze (prąsica nieokreślona), swędzenie narządów płciowych;
• dreszcze.

Częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych)

• ciężkie reakcje skórne, objawiające się zaczerwienieniem, pęcherzami, ropą i odwarstwieniem skóry (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy);
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek spowodowane lub rozpadem czerwonych krwinek (anemia hemolityczna) lub zaburzeniami szpiku kostnego (anemia aplastyczna), ciężkie zmniejszenie granulocytów (agranulocytoza);
• problemy nerkowe spowodowane substancjami chemicznymi, czynnikami fizycznymi lub lekami (nefropatia toksyczna lub niewydolność nerek);
• krwawienia;
• dodatni wynik testu służącego do wykrywania obecności glukozy w moczu (glikozuria).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem „https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse”. Zgłaszanie działań niepożądanych może pomóc w uzyskaniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać CEPIMEX

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.
Przechowuj w temperaturze nie wyższej niż 30°C, w miejscu chronionym przed światłem.
Nie używany roztwór po rekonstytucji (mieszanka proszku i rozpuszczalnika) może być przechowywany w temperaturze nie wyższej niż 25°C przez 24 godziny lub w lodówce (2°C – 8°C) przez 7 dni.
Jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory CEPIMEX mogą różnić się odcieniem barwy w zależności od czasu przechowywania. Ta cecha nie wpływa na skuteczność i tolerancję leku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera CEPIMEX
Substancją czynną jest: cefepim dihydrochloran monohydrat.
Każdy fiolka CEPIMEX 1000 mg zawiera: 1000 mg cefepim dihydrochloran monohydrat.
Substancje pomocnicze to:

• w fiolce z proszkiem: L-arginina;
• w fiolce z rozpuszczalnikiem: woda do wstrzykiwań.

Opis wyglądu CEPIMEX i zawartości opakowania
CEPIMEX 1000 mg jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę po 1000 mg oraz 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem o pojemności 3 ml.
CEPIMEX jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 fiolkę z proszkiem i 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem (przeznaczonym do podania
dokątnego).
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Bruno Farmaceutici S.p.A., Via delle Ande, 15 – 00144 Rzym (RM)
Producent
Mitim S.r.l., Via Cacciamali 34-38, 25125 Brescia

Informacja przeznaczona wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego. Aby uzyskać więcej szczegółów,
zobacz Streszczenie Charakterystyki Produktu.
PODANIE
CEPIMEX może być podawany drogą dożylną i domięśniową. Gdy podawany jest samodzielnie drogą domięśniową, CEPIMEX zazwyczaj nie powoduje bólu.
Dawka i droga podania zależą od wrażliwości patogenu, ciężkości infekcji, funkcji nerek oraz ogólnego stanu pacjenta.
Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia (> 40 kg)
Tabela 1 przedstawia wskazówki dotyczące dawki cefepimu dla dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia (> 40 kg) z prawidłową funkcją nerek.
Podanie dożylne jest zalecane u pacjentów z ciężkimi infekcjami, szczególnie zagrażającymi życiu, szczególnie w przypadku obecności szoku septycznego.
Tabela 1
Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia (> 40 kg) z prawidłową funkcją nerek*

* Długość leczenia zwykle waha się od 7 do 10 dni; cięższe infekcje mogą wymagać dłuższego leczenia. Empiryczne leczenie febrylnej neutropenii (u pacjentów z obniżoną odpornością) powinno trwać 7 dni lub do ustąpienia neutropenii.
Profilaktyka chirurgiczna (dorośli): zalecane dawki w zapobieganiu infekcjom bakteryjnym podczas i po zabiegach chirurgicznych są następujące:

• Jednorazowa dawka 2 g CEPIMEX do wstrzykiwania dożylne (infuzja trwająca 30 minut), podana 60 minut przed zabiegiem chirurgicznym. Jeśli uznane za stosowne, bezpośrednio po zakończeniu infuzji CEPIMEX można podać jednorazową dawkę 500 mg metronidazolu do wstrzykiwania dożylnego. Dawka metronidazolu powinna być przygotowana i podana zgodnie z informacjami technicznymi produktu. Ze względu na niezgodność CEPIMEX i metronidazolu, nie wolno ich mieszać w tym samym pojemniku; zaleca się przepłukanie wlewu roztworem zgodnym przed podaniem metronidazolu.
• Jeśli czas trwania zabiegu przekracza 12 godzin, drugą dawkę CEPIMEX, a następnie – jeśli konieczne – metronidazolu, należy podać 12 godzin po początkowej dawce profilaktycznej.

Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat z prawidłową czynnością nerek
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych bakteryjnych
Zalecana dawka: pacjenci powyżej 2 miesięcy życia i o wadze  40 kg: 50 mg/kg co 8 godzin przez 7–10 dni.
Doświadczenie z zastosowaniem CEPIMEX u pacjentów poniżej 2 miesięcy życia jest ograniczone. Choć doświadczenie to oparte jest na dawce 50 mg/kg, dane farmakokinetyczne uzyskane u osób powyżej 2 miesięcy wskazują, że dawka 30 mg/kg co 12 lub 8 godzin może być odpowiednia dla pacjentów pediatrycznych w wieku od 1 do 2 miesięcy. Dawki 30 mg/kg w wieku 1–2 miesięcy oraz 50 mg/kg w wieku 2 miesięcy–12 lat są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych. Podawanie CEPIMEX u tych pacjentów powinno być starannie monitorowane.
U pacjentów pediatrycznych o wadze powyżej 40 kg można stosować schematy dawkowania dla dorosłych (patrz Tabela 1). U pacjentów powyżej 12 roku życia i o wadze  40 kg należy stosować schemat dawkowania dla młodszych pacjentów o wadze  40 kg.
Dawka pediatryczna nie powinna przekraczać dawki dla dorosłych (2 g co 8 godzin). Doświadczenie z podawaniem CEPIMEX w sposób dożylny u pacjentów pediatrycznych jest ograniczone.
Osoby starsze
Nie jest wymagana modyfikacja dawki, z wyjątkiem przypadków współistniejącej niewydolności nerek.
Obniżona czynność wątroby
Nie jest wymagana modyfikacja dawki, z wyjątkiem przypadków współistniejącej niewydolności nerek.
Obniżona czynność nerek
U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek należy dostosować dawkę cefepimu, aby skompensować obniżoną wydolność nerek. Początkowa zalecana dawka cefepimu u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek od łagodnego do umiarkowanego powinna być taka sama jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Zalecana dawka utrzymania cefepimu u dorosłych z niewydolnością nerek jest przedstawiona w poniższej tabeli.
Tabela 2
Dawka utrzymania u dorosłych z niewydolnością nerek*

Pacjenci poddawani hemodializie
U pacjentów poddawanych hemodializie około 68% całkowitej ilości cefepimu znajdującej się w organizmie na początku dializy jest wydalane w ciągu 3 godzin.
U tych pacjentów model farmakokinetyczny wskazuje na konieczność zmniejszenia dawki. Pacjenci otrzymujący cefepim, którzy jednocześnie poddawani są hemodializie, powinni otrzymać następującą dawkę: dawkę ładującą 1 g w pierwszym dniu leczenia, a następnie 500 mg cefepimu dziennie we wszystkich infekcjach, z wyjątkiem febrylnej neutropenii, w której wymagane jest 1 g dziennie.
W dni dializy cefepim należy podawać bezpośrednio po jej zakończeniu. Gdy to możliwe, cefepim powinien być podawany o tej samej porze każdego dnia.
Pacjenci poddawani ciągłej dializie otrzewnowej
Podczas ciągłej dializy otrzewnowej CEPIMEX może być podawany w dawkach zazwyczaj zalecanych dla pacjentów z prawidłową funkcją nerek (czyli 500 mg, 1 g lub 2 g w zależności od ciężkości infekcji), ale z odstępem 48 godzin między dawkami.
Dzieci z zaburzoną funkcją nerek
Ponieważ wydalanie z moczem jest główną drogą eliminacji cefepimu, zaleca się dostosowanie dawki u dzieci z zaburzoną funkcją nerek.
Zgodnie z zaleceniami w tabeli 2, należy stosować te same wydłużenia odstępów między dawkami i/lub zmniejszenie dawek.
SPOSÓB PODANIA
Podanie dożylnie
Aby przygotować roztwór CEPIMEX do podania dożylnego, należy użyć następujących rozcieńczalników:

• Woda do wstrzykiwarek F.U.
• R-r fizjologiczny (0,9% roztwór chlorku sodu), z lub bez 5% glukozy
• R-r Ringera, z lub bez 5% glukozy
• 5% lub 10% roztwór glukozy
• 6 M roztwór laktoanionu sodu

CEPIMEX można powoli wstrzykiwać do żyły w ciągu 3–5 minut. Lek może również być podawany bezpośrednio do rurek wlewu lub za pomocą ciągłej infuzji dożylnej, gdy pacjent otrzymuje dożylne ciecz zgodną z lekiem. W przypadku podania za pomocą infuzji, lek należy podać w ciągu około 30 minut.

Objętości rekonstytucji
Objętości rekonstytucji CEPIMEX przeznaczonego do podania dożylnego i domięśniowego podano w poniższej tabeli:
Instrukcje rekonstytucji

Lekarstwo należy podawać preferencyjnie bezpośrednio po jego rekompensacji.
CEPIMEX może być stosowany jednocześnie z innymi antybiotykami lub innymi lekami, o ile nie są one mieszane w tej samej strzykawce lub w tym samym roztworze do wlewu.
Jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory CEPIMEX mogą różnić się odcieniem barwy w zależności od okresu przechowywania. Ta cecha nie wpływa na skuteczność i dobrostan leku.
Podawanie do mięśnia
CEPIMEX 1 g należy rozcieńczyć 3 ml wody do wstrzykiwań (dostarczonej w opakowaniu).
Leczenie w przypadku przedawkowania
W przypadku ciężkiego przedawkowania, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, poziomy CEPIMEX we krwi mogą być obniżone za pomocą hemodializy. Dializa otrzewnowa nie przynosi korzyści.
Przypadkowe przedawkowanie może wystąpić w przypadku przyjmowania wysokich dawek leku przez pacjentów z dysfunkcją nerek.