Ulotka: informacja dla pacjenta

Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania
dożylnego i domięśniowego
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania
domięśniowego
Cefotaxima Teva 2 g/10 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania
dożylnego
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj ulotkę. Może się okazać potrzebne jej ponowne przeczytanie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy choroby są takie same jak u Ciebie, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś działania niepożądane, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Cefotaxima Teva i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zażyciem Cefotaxima Teva
Jak stosować Cefotaxima Teva
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Cefotaxima Teva
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Cefotaxima Teva i do czego służy

Cefotaxima Teva zawiera cefotaximum sodicum, substancję należącą do grupy leków antybiotykowych zwanych cefalosporynami, które działają poprzez zwalczanie infekcji bakteryjnych.
Cefotaxima Teva jest wskazane w leczeniu ciężkich infekcji wywołanych przez bakterie zwane Gram-ujemnymi, szczególnie w przypadku, gdy są one oporne na najczęściej stosowane antybiotyki, a także wtedy, gdy organizm jest silnie osłabiony lub układ odpornościowy jest osłabiony.
Ten lek stosuje się również w celu zapobiegania możliwym infekcjom rozwijającym się w środowisku chirurgicznym.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli nie czujesz się lepiej lub czujesz się gorzej.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Cefotaxima Teva

Nie stosuj Cefotaxima Teva

jeśli jesteś uczulony na substancję czynną, cefalosporyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli wcześniej miałeś reakcję alergiczną, nawet ciężką (szok anafilaktyczny), po zażyciu antybiotyku z grupy penicylin. Należy pamiętać, że jeśli jesteś uczulony na antybiotyk z tej grupy, możesz również być uczulony na cefotaksym (przykrzyżowanie alergiczne);
jeśli po zażyciu cefotaksymu lub innych cefalosporyn wystąpiła u Ciebie ciężka reakcja skórna lub łuszczenie się skóry, wysypka z pęcherzami i/lub owrzodzeniami w jamie ustnej;
w czasie ciąży i karmienia piersią (zobacz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Ponadto, NIGDY nie stosuj Cefotaxima Teva, gdy został odtworzony za pomocą rozpuszczalnika zawierającego lidokainę
(do wstrzykiwań domięśniowych):

do wstrzykiwań dożylnych;
u dzieci poniżej 30. miesiąca życia;
jeśli wcześniej miałeś reakcję alergiczną na lidokainę lub inne leki przeciwbólowe miejscowe o podobnej strukturze (typ amidowy);
w przypadku bloku serca bez bodźca;
jeśli funkcja Twojego serca jest poważnie zaburzona (ciężka niewydolność serca).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Cefotaxima Teva.
Przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem lekarz sprawdzi, czy nie miałeś wcześniej reakcji alergicznych na cefotaksym, cefalosporyny, penicyliny lub inne leki.
Zwróć szczególną uwagę i skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem Cefotaxima Teva, jeśli:

jesteś osobą starszą lub Twoja funkcja nerek jest zaburzona (ciężka niewydolność nerek); w takim przypadku lekarz dobrać odpowiednią dawkę na podstawie poziomu kreatyniny we krwi i funkcji nerek;
cierpisz na choroby układu pokarmowego, szczególnie jeśli miałeś wcześniej kolitę;
przyjmujesz antybiotyki aminoglikozydowe, probenecyd lub inne leki, które mogą powodować problemy z nerkami (niefrotoksyczne); zobacz również „Inne leki i Cefotaxima Teva”;
Twoja infekcja nie ustępuje lub się nasila, ponieważ bakteria wywołująca infekcję może być oporna na działanie cefotaksymu (oporność antybiotykowa), co może prowadzić do rozwoju innych infekcji (nadinfekcje). Może to wystąpić szczególnie przy długotrwałym stosowaniu cefotaksymu.

Ponadto należy zwrócić szczególną uwagę, natychmiast przerwać leczenie i powiadomić lekarza, jeśli wystąpią:

wysypka, swędzenie, trudności w oddychaniu (skurcz oskrzeli) lub połykaniu, obrzęk twarzy, rąk i stóp, oczu, warg, języka i/lub twarzy (angioobrzęk). Mogą to być objawy reakcji alergicznych, nawet ciężkich (szok anafilaktyczny);
napady bardzo intensywnej i długotrwałej biegunki podczas leczenia lub w pierwszych tygodniach po jego zakończeniu, ponieważ może to być infekcja wywołana przez bakterię zwaną Clostridium difficile, która w ciężkich przypadkach może prowadzić do zapalenia jelita (kolit pseudobłoniasta), stan potencjalnie zagrażający życiu. Lekkie przypadki mogą ustąpić po przerwaniu leczenia. Nie przyjmuj leków hamujących ruchy jelit podczas leczenia tym lekiem, ponieważ mogą one sprzyjać rozwojowi tego stanu;
objawy takie jak zaburzenia świadomości, dezorientacja, zaburzenia ruchu, drgawki, szczególnie jeśli funkcja nerek jest zaburzona (niewydolność nerek), ponieważ mogą to być objawy chorób mózgu (encefalopatie); zjawisko to może wystąpić przy stosowaniu wysokich dawek leku.

Zgłoszono poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka, reakcję na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), ostrą ogólną pustulację egzantematyczną (AGEP) w związku z leczeniem cefotaksymem. Przerwij stosowanie cefotaksymu i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy związane z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4.
Leczenie należy również przerwać, jeśli pojawią się zaburzenia krwi (leukopenia, neutropenia, niewydolność szpiku, pancytopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, anemia hemolityczna), które mogą wystąpić szczególnie przy długotrwałym stosowaniu antybiotyku (cykle leczenia dłuższe niż 7–10 dni).
Podczas stosowania Cefotaxima Teva może wystąpić podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu dożylnym. Można tego uniknąć, podając lek bardzo powoli (3–5 minut).
Ten lek, jeśli jest szybko podawany dożylnie za pomocą cewnika (centralny cewnik żylny), może powodować zaburzenia rytmu serca (arytmie), które mogą być zagrażające życiu (zobacz punkt „Jak stosować Cefotaxima Teva”).
Cefotaxima Teva może nie wykazać skuteczności (oporność antybiotykowa), szczególnie wobec niektórych grup bakterii (Enterobacteriaceae i Pseudomonas), u osób z osłabionym układem odpornościowym (immunokompromitowanych) lub w wyniku jednoczesnego stosowania podobnych leków (antybiotyków).

Badania laboratoryjne
W zależności od stanu zdrowia przed zażyciem cefotaksymu, długości leczenia i odpowiedzi na lek, lekarz zaleci podczas terapii niektóre badania kontrolne w celu sprawdzenia funkcji nerek lub poziomu białych krwinek we krwi oraz oceny potrzeby zmniejszenia dawki lub w niektórych przypadkach przerwania leczenia.
Pamiętaj również, że Cefotaxima Teva może wpływać na niektóre badania laboratoryjne (np. niektóre metody oznaczania glikozurii, test Coombsa i testy zgodności krwi), co może prowadzić do fałszywych wyników.

Inne leki i Cefotaxima Teva
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Ten antybiotyk nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce z innymi lekami (w tym antybiotykami i aminoglikozydami).
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz lub musisz przyjąć:

antybiotyki aminoglikozydowe i moczopędne, takie jak furosemid (stosowane głównie do zmniejszania zalegania płynów lub obniżania ciśnienia krwi), ponieważ cefotaksym, podobnie jak inne cefalosporyny, może nasilać działanie toksyczne tych leków na nerki (niefrotoksyczność);
leki moczopędne kwasu moczowego, takie jak probenecyd (stosowane w leczeniu dny), ponieważ jednoczesne przyjmowanie z cefotaksymem może znacznie zmniejszyć jego wydalanie, co prowadzi do wzrostu stężenia cefotaksymu we krwi;
leki hamujące ruchy jelit (perystaltykę), ponieważ zatrzymanie kału (staz kałowy) może sprzyjać rozwojowi lub nasileniu niektórych infekcji jelitowych, takich jak wywołana przez bakterię Clostridium difficile (zobacz również „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz ciążę, lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Cefotaxima Teva nie powinno być stosowane w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Karmienie piersią
Nie przyjmuj Cefotaxima Teva, jeśli karmisz piersią, ponieważ cefotaksym przechodzi do mleka matki.
Lekarz pomoże Ci zdecydować, czy przerwać leczenie tym lekiem lub karmienie piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Cefotaxima Teva może wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn. Ten lek może powodować zawroty głowy lub encefalopatię (chorobę mózgu), która może obejmować drgawki, dezorientację, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, nie kieruj pojazdów i nie korzystaj z maszyn.

Cefotaxima Teva zawiera sód
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań domięśniowych i dożylnych
Ten lek zawiera 50,5 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednym fiolku. Odpowiada to około 2,5% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań domięśniowych
Ten lek zawiera 50,5 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednym fiolku. Odpowiada to około 2,5% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.
Cefotaxima Teva 2 g/10 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań dożylnych
Ten lek zawiera 101 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednym fiolku. Odpowiada to około 5% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować Cefotaxima Teva

Stosuj ten lek zgodnie zawsze ściśle zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz
wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Lekarz ustali, czy powinieneś przyjmować antybiotyk w drodze wewnątrzmięśniowej lub dożylniej,
w zależności od ciężkości infekcji do leczenia. Ponadto, określi dawkę, którą należy podać, w zależności od
typu infekcji i wrażliwości bakterii na cefotaksymę, biorąc również pod uwagę stan Twojego zdrowia i masę ciała.
Czas trwania leczenia zależy od Twojej odpowiedzi na lek i terapię należy zazwyczaj kontynuować
przynajmniej przez 3 dni po ustąpieniu gorączki.
Dorośli i nastolatkowie (w wieku > 12 lat)
Zalecana dawka to 2 g dziennie (1 g co 12 godzin). Jeśli lekarz uzna to za konieczne, dawkę można
zwiększyć do 3–4 g dziennie, a w przypadkach ciężkich do 12 g dziennie, drogą dożylną,
skracając odstępy między dawkami do 8–6 godzin.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Jeśli jesteś dorosłym z problemami nerek, zalecana dawka utrzymania wynosi połowę normalnej dawki (1 g dziennie). Lekarz może zdecydować o dalszym zmniejszeniu dawki w zależności od ciężkości problemu z nerkami.
Pacjenci poddawani hemodializie
Jeśli poddawany jesteś hemodializie lub dializie otrzewnowej, przewidziana jest dawka 1–2 g Cefotaxima Teva dziennie, w zależności od ciężkości infekcji. W dniu hemodializy Cefotaxima Teva podaje się po zakończeniu każdej dializy. Ta ostrożność nie jest konieczna w przypadku dializy otrzewnowej.
Stosowanie u dzieci
Dzieci noworodki, niemowlęta i dzieci (1 miesiąc – 12 lat)
Zalecana dawka to 50–100 mg na kg masy ciała, podzielona na 2–4 dawki dziennie.
W przypadku bardzo ciężkich stanów (zagrożenie życia), może być konieczne zwiększenie dawki dziennego do 200 mg cefotaksymy na kg masy ciała.
Dzieci noworodki przedwczesne i terminowe (0–27 dni)
Zalecana dawka nie powinna przekraczać 50 mg cefotaksymy na kg masy ciała dziennie (podzielone na 2–4 dawki), ponieważ czynność nerek nie jest jeszcze w pełni rozwinięta.
W przypadku bardzo ciężkich infekcji (zagrożenie życia), może być konieczne zwiększenie dawki dziennego (np. 150–200 mg na kg masy ciała dziennie).
Sposób podania
Droga wewnątrzmięśniowa
Otwórz fiolkę z rozpuszczalnikiem, trzymając ją w pozycji pionowej i wciskając górną część do tyłu.
Następnie za pomocą strzykawki pobierz zawartość fiolki z rozpuszczalnikiem i wlej ją do fiolki
zawierającej proszek. Gdy proszek całkowicie się rozpuści, pobierz zawartość fiolki strzykawką i wykonaj zastrzyk. Roztwór od początku ma żółty kolor. Nie wpływa to na skuteczność i tolerancję leku.
Stosuj lek natychmiast po zmieszaniu proszku z zawartością odpowiedniej fiolki z rozpuszczalnikiem. Każde pozostałości należy wyrzucić.
Jeśli jesteś osobą wrażliwą i odczuwasz ból po zastrzyku wewnątrzmięśniowym, lekarz może zalecić stosowanie do dwóch razy dziennie formy Cefotaxima Teva zawierającej rozpuszczalnik z lidokainą (środek znieczulający).
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do roztworu do wstrzykiwań do stosowania wewnątrzmięśniowego
NIE może być nigdy stosowany do wstrzykiwań dożylnych ani u dzieci poniżej 30. miesiąca życia,
ponieważ zawiera lidokainę (u dzieci podanie wewnątrzmięśniowe należy wykonywać z użyciem roztworu w wodzie do sporządzania roztworów do wstrzykiwań).
Droga dożylna
Lekarz ustali, czy należy przyjmować antybiotyk drogą dożylną; w tym przypadku Cefotaxima
Teva będzie Ci podana przez wykwalifikowany personel medyczny (zobacz również „Następujące informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego”).
Lek będzie Ci podawany powoli (3–5 minut w przypadku bezpośredniego wstrzyknięcia i 20 minut w przypadku wlewu) w celu uniknięcia niektórych niepożądanych działań obserwowanych po szybkim podaniu, takich jak zaburzenia rytmu serca (arytmie) i podrażnienia w miejscu wstrzyknięcia.
Jeśli zastosujesz zbyt dużą dawkę Cefotaxima Teva
W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki tego leku, natychmiast powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
Zbyt duża dawka leku może powodować objawy takie jak drgawki, dezorientacja, zaburzenia świadomości i zaburzenia ruchu charakterystyczne dla zaburzeń mózgu (encefalopatia).
Jeśli zapomnisz zastosować Cefotaxima Teva
Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.
Jeśli przerwiesz leczenie Cefotaxima Teva
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.
Przerwij przyjmowanie cefotaksymy i natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

czerwone, płaskie plamy na tułowiu w kształcie tarczy lub okrągłe, często z pęcherzykami w centrum, odłamywanie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie objawy skórne mogą poprzedzać gorączkę i objawy przypominające grypę (zespoł Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórkowa);
rozległa wysypka, podwyższona temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespoł DRESS lub zespół nadwrażliwości na lek);
rozlana, czerwona, łuszcząca się wysypka z podskórnych pęcherzykami i pęcherzami towarzyszącymi gorączce. Objawy pojawiają się zwykle na początku leczenia (ogólnoustrojowa naprzemienna pustulosis egzematykoza).

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

ból w miejscu wstrzyknięcia po podaniu do mięśnia.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

zmniejszenie lub zwiększenie liczby białych krwinek we krwi (leukopenia, eozynofilia);
zmniejszenie liczby komórek krwi zwanych płytkami krwi (trombocytopenia);
reakcja Jarisch-Herxheimer, która może wystąpić w pierwszych dniach leczenia boreliozy i objawiać się jednym lub więcej z poniższych objawów po kilku tygodniach leczenia: wysypka skóry, świąd, gorączka, zmniejszenie białych krwinek (leukopenia), podwyższenie poziomu enzymów wątroby, trudności w oddychaniu, uczucie dyskomfortu w stawach;
napady padaczkowe (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
biegunka;
wysypka skóry (wysypka);
świąd;
pokrzywka;
zaburzenia czynności nerek i wzrost stężenia w surowicy krwi substancji zwanej kreatyniną (substancja wskazująca na czynność nerek, szczególnie podczas jednoczesnego podawania z aminoglikozydami);
gorączka;
reakcje zapalne w miejscu wstrzyknięcia, w tym zapalenie żył z możliwym powstawaniem skrzepliny krwi ( zatorowość żylna/tromboflebita );
wzrost poziomu niektórych enzymów wątrobowych (zwiększona alanina aminotransferaza (ALT), zwiększona asparaginianowa aminotransferaza (AST), zwiększona gamma-glutamylotransferaza (GGT), zwiększona fosfataza alkaliczna w surowicy);
wzrost poziomu bilirubiny (substancja zawarta w żółci produkowanej przez wątrobę);
wzrost poziomu enzymu krwi zwanego dehydrogenazą mleczanową.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

pojawienie się dodatkowych infekcji oprócz trwającej (nadkażenia, zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
zmniejszenie aktywności szpiku kostnego (niewydolność szpiku);
zmniejszenie wszystkich komórek krwi (pancytopenia) (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
zmniejszenie białych krwinek we krwi (neutropenia, agranulocytoza lub granulocytopenia) (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
zniszczenie czerwonych krwinek we krwi (anemia hemolityczna);
zwężenie oskrzeli z trudnościami w oddychaniu (bronchospazm) lub połykaniu, obrzęk twarzy, rąk i stóp, oczu, warg, języka i/lub twarzy (nawracający obrzęk). Mogą to być objawy reakcji alergicznych, również ciężkich (reakcje anafilaktyczne, szok anafilaktyczny);
ból stawów (artrologia);
gorączka wywołana lekiem (gorączka lekowa);
ból głowy (cefalea);
zawroty głowy;
objawy takie jak stan dezorientacji, zaburzona świadomość, zaburzenia ruchu, drgawki, szczególnie jeśli czynność nerek jest zaburzona (niewydolność nerek), ponieważ mogą to być objawy chorób mózgu (encefalopatia); zjawisko to występuje przy wysokich dawkach leku;
zaburzenia rytmu serca (arytmia) po szybkim wlewie dożylnym przez cewnik dożylny centralny;
nudności;
wymioty;
ból brzucha;
ciężkie zapalenie jelita (kolitę pseudomembranozę), które może stać się również zagrażające życiu (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
zmniejszony apetyt;
zapalenie języka (glosytę);
zgaga (dyspepsję);
zaburzenia czynności wątroby (zapalenie wątroby), czasem towarzyszy im żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu);
rumień wielopostaciowy (rozlane zaczerwienienia);
zapalenie części nerki zwanej międzybłoniakiem nerkowym (nephritis tubulointerstitialis);
ostre uszkodzenie nerek (zobacz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
przejściowy wzrost stężenia azotu w moczu;
reakcje obejmujące wiele narządów (reakcje układowe) spowodowane lidokainą (zawartą w rozpuszczalniku do wstrzykiwania do mięśnia);
zesztywnienie i kruche miejsce wstrzyknięcia (przy podawaniu do mięśnia).

Inne reakcje

uczucie ucisku w klatce piersiowej (zwężenie klatki piersiowej);
infekcja pochwy (waginita) spowodowana grzybicą;
pobudzenie;
dezorientacja;
zmniejszenie siły mięśniowej (osłabienie);
poty nocne.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem:
www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Cefotaxima Teva

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Lek należy stosować natychmiast po zmieszaniu zawartości fiolki z zawartością odpowiedniej fiolki z rozpuszczalnikiem.
Odpadłe resztki należy wyrzucić.
Roztwory przygotowane z roztworami do wlewu (w tym rozcieńczone techniką bezpyłową) pozostają chemicznie stabilne przez 24 godziny w temperaturze 2–8°C i w osłonie przed światłem, jednak zgodnie z dobrymi praktykami farmaceutycznymi zaleca się stosowanie ich, o ile to możliwe, w ciągu 3 godzin od przygotowania. Po użyciu należy wyrzucić, nawet jeśli został on wykorzystany jedynie częściowo.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu „Termin ważności”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Cefotaxima Teva
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań – do stosowania wewnątrzmięśniowego i
dożylnego

Substancją czynną jest cefotaksyma. Butelka z proszkiem zawiera 1,048 g cefotaksymu sodowego (równowartość 1 g cefotaksymy).
Innym składnikiem fiolki zawierającej rozpuszczalnik jest woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań – do stosowania wewnątrzmięśniowego

Substancją czynną jest cefotaksyma. Butelka z proszkiem zawiera 1,048 g cefotaksymu sodowego (równowartość 1 g cefotaksymy).
Innymi składnikami fiolki zawierającej rozpuszczalnik są: chlorowodorek lidokainy monohydrat (stężenie końcowe 1%), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Cefotaxima Teva 2 g/10 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań – do stosowania dożylnego

Substancją czynną jest cefotaksyma. Butelka z proszkiem zawiera 2,096 g cefotaksymu sodowego (równowartość 1 g cefotaksymy).
Innym składnikiem fiolki zawierającej rozpuszczalnik jest woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Opis wyglądu Cefotaxima Teva i zawartość opakowania
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania wewnątrzmięśniowego i
dożylnego występuje w opakowaniu zawierającym butelkę z 1 g proszku i 1 fiolkę rozpuszczalnika o pojemności 4 ml.
Cefotaxima Teva 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania wewnątrzmięśniowego występuje w opakowaniu zawierającym butelkę z 1 g proszku i 1 fiolkę rozpuszczalnika o pojemności 4 ml.
Cefotaxima Teva 2 g/10 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania dożylnego występuje w opakowaniu zawierającym butelkę z 2 g proszku i 1 fiolkę rozpuszczalnika o pojemności 10 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Teva Italia S.r.l. - Piazzale Luigi Cadorna, 4 – 20123 Milano
Producent
Laboratorio Farmaceutico C.T. S.r.l. - Via Dante Alighieri, 71 - Sanremo (IM)
MITIM S.r.l. - Via Cacciamali, 34-38 - 25125 Brescia

Poniżej zamieszczono informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego:

Iniekcje i infuzje dożylne
Zawartość fiolki z rozpuszczalnikiem należy pobrać za pomocą strzykawki i wlać do fiolki zawierającej proszek.
Po całkowitym rozpuszczeniu proszku należy pobrać zawartość fiolki i przystąpić do iniekcji.
Roztwór leku od samego początku ma żółtawy odcień. Nie wpływa to na skuteczność i dobrą tolerancję leku.
W przypadku stosowania drogi dożylnej zaleca się rozpoczęcie terapii poprzez bezpośrednie podanie cefotaksymu do żyły.
Najniższe dawki można podawać bezpośrednio w formie iniekcji, trwającej od 3 do 5 minut.
Jeśli u pacjenta trwa już infuzja dożylna, można zaciśnąć wężyk około 10 cm powyżej igły i wstrzyknąć cefotaksym do wężyka poniżej miejsca zaciśnięcia.
W wyższych dawkach cefotaksym można podawać w postaci krótkiej infuzji dożylnej (20 minut), po rozpuszczeniu 2 g w 40 ml wody do wstrzykiwań, roztworu fizjologicznego izotonicznego lub roztworu glukozy, albo w postaci ciągłej infuzji dożylnej (50–60 minut), po rozpuszczeniu 2 g w 100 ml rozpuszczalnika, plazmoforek (np. Emagel lub dekstranów).
Podawanie za pomocą kaniuli należy przeprowadzać z zachowaniem zalecanych czasów, aby uniknąć wystąpienia niepożądanych działań (np. zaburzeń rytmu serca), które mogą zagrażać życiu pacjenta.

Niekompatybilność
Cefotaxima Teva jest niekompatybilna z roztworami węglanu sodu, antybiotykami oraz innymi lekami.
Cefotaxima Teva nie powinna być stosowana w mieszaninie, w tej samej strzykawce lub w tym samym płynie do infuzji, z roztworami węglanu sodu ani z innymi lekami (w tym antybiotykami i aminoglikozydami).

Zalecane dawki
Zobacz „Jak stosować Cefotaxima Teva”.

Cefotaksym TEVA