Ulotka: informacje dla pacjenta

Cefazolina GIT 1 g/4 ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do stosowania domięśniowego

cefazolina sodowa
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebne jej ponowne przeczytanie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, w tym nie wymienionych w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

Co to jest Cefazolina GIT i w jakim celu stosuje się ten lek
Jakie informacje należy znać przed zastosowaniem Cefazolina GIT
W jaki sposób stosuje się Cefazolina GIT
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Cefazolina GIT
Zawartość opakowania i inne informacje
Co to jest Cefazolina GIT i w jakim celu stosuje się ten lek

Cefazolina GIT zawiera cefazolinę sodową, substancję należącą do grupy leków zwanych cefalosporynami, które działają przeciwko bakteriom powodującym infekcje w różnych częściach organizmu.
Cefazolina GIT stosowana jest w leczeniu następujących infekcji:

infekcje dróg oddechowych
infekcje dróg moczowych
infekcje narządów rozrodczych
infekcje skóry i tkanek miękkich
infekcje dróg żółciowych
infekcje kości i stawów
infekcje krwi (sepsa)
infekcje wewnętrznej warstwy serca (endokardyt)

Cefazolina GIT może być stosowana przed, podczas i po zabiegu chirurgicznym w celu zapobiegania infekcjom.

2. Co powinien wiedzieć przed podaniem Cefazolina GIT

Nie powinno się podawać Cefazolina GIT

jeśli jest uczulony na cefazolinę sodową lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
jeśli jest uczulony na lidokainę lub inne leki przeciwbólowe miejscowe typu amidowego;
jeśli jest uczulony na inne antybiotyki, szczególnie penicyliny, cefalosporyny i inne antybiotyki beta-laktamowe;
u noworodków przedwcześnie urodzonych i niemowląt poniżej 1 miesiąca życia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed podaniem Cefazolina GIT.
Zwróć szczególną uwagę i poinformuj lekarza:

Jeśli wcześniej występowały reakcje alergiczne na leki, szczególnie na cefazolinę, cefalosporyny, penicyliny, inne antybiotyki beta-laktamowe, lidokainę lub inne leki przeciwbólowe miejscowe typu amidowego, ponieważ w takim przypadku może istnieć ryzyko uczulenia również na Cefazolina GIT (ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych).
Jeśli po podaniu Cefazolina GIT wystąpią jakiekolwiek objawy alergiczne, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem; ciężkie reakcje alergiczne, a w szczególności anafilaksja, mogą wymagać natychmiastowego leczenia ratunkowego.
Jeśli ma historię chorób żołądka i/lub jelit, szczególnie zapalenia jelita grubego (kolitis).
Jeśli podczas leczenia wystąpi biegunka. Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to prowadzić do ciężkiego stanu zwanego kolitisem pseudobłoniastym.
Jeśli jest leczony lekami rozrzedzającymi krew (antykoagulantami), ze względu na ryzyko zaburzeń krzepnięcia. Lekarz może uznać za konieczne dostosowanie dawki doustnych antykoagulantów.
Jeśli ma lub podejrzewa, że ma problemy z nerkami, ponieważ w takim przypadku lekarz może zmniejszyć dawkę Cefazolina GIT w zależności od stanu zdrowia. Ten lek może powodować uszkodzenia nerek, a te skutki są bardziej prawdopodobne u osób powyżej 50. roku życia, u osób z już istniejącymi problemami nerek lub u osób przyjmujących jednocześnie inne leki mogące powodować uszkodzenia nerek (patrz „Inne leki i Cefazolina GIT”).
Jeśli ma wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) lub problemy z sercem (niewydolność serca), ponieważ lek zawiera sód (patrz „Cefazolina GIT zawiera sód”).

Badania laboratoryjne
Poinformuj lekarza, jeśli jest leczony Cefazolina GIT, ponieważ ten lek może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (fałszywie dodatni test Coombsa, fałszywie dodatni test glukozy w moczu metodami Benedicta, Fehlinga i „Clinitest”).
Jednoczesnego stosowania leków sprzyjających gromadzeniu się kału należy całkowicie unikać.
Dzieci
Cefazolina GIT nie powinno się podawać u noworodków przedwcześnie urodzonych i niemowląt poniżej jednego miesiąca życia (patrz punkt „Nie powinno się podawać Cefazolina GIT”).
W bardzo wczesnym okresie życia lek powinien być podawany tylko w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Inne leki i Cefazolina GIT
Poinformuj lekarza lub farmaceuty, jeśli aktualnie przyjmuje, niedawno przyjmował lub może przyjmować inne leki.
W szczególności poinformuj lekarza, jeśli przyjmuje:

probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej w celu obniżenia poziomu kwasu moczowego), ponieważ zwiększa stężenie Cefazolina GIT we krwi;
leki antybiotyczne, które mogą powodować uszkodzenia nerek, np. aminoglikozydy, kolistynę, polimyksynę B lub wankomycynę. Jednoczesnego stosowania z Cefazolina GIT należy, jeśli to możliwe, unikać;
inne antybiotyki, takie jak penicyliny lub chloramfenikol;
leki rozrzedzające krew ( antykoagulacje doustne lub heparynę ), ze względu na ryzyko zaburzeń krzepnięcia. W takich przypadkach lekarz musi dokładnie monitorować stan pacjenta i w razie potrzeby dostosować dawkę leków przeciwkrzepliwych;
doustawne środki antykoncepcyjne, ponieważ Cefazolina GIT może wpływać na ich skuteczność. Z tego powodu zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji oprócz środków hormonalnych podczas leczenia cefazoliną.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
Ciąża
Podczas ciąży Cefazolina GIT należy podawać tylko w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Karmienie piersią
Ten lek występuje w bardzo niskich stężeniach w mleku matki; należy jednak zachować ostrożność podczas okresu karmienia.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Cefazolina GIT nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.
Cefazolina GIT zawiera sód
Ten lek zawiera 50,5 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na fiolkę.
Odpowiada to 2,5% maksymalnego dziennego spożycia zalecanego w diecie dla dorosłego.

3. Jak stosować Cefazolinę GIT

Stosuj ten lek zawsze dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dorośli
Zalecana dawka cefazoliny podawana do mięśni to 1–3 g dziennie, podzielona na 2–3 równe dawki, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia.
Stosowanie u dzieci
Dzienna dawka podawana do mięśni u dzieci wynosi od 25 do 50 mg na kg masy ciała, podzielona na 3–4 równe dawki. W zależności od ciężkości zakażenia lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg na kg masy ciała.
Cefazolina GIT nie powinna być podawana przedwcześnie urodzonym dzieciom ani niemowlętom poniżej 1 miesiąca życia (patrz rozdział „Nie powinno się stosować Cefazoliny GIT”).
W bardzo wczesnym okresie niemowlęcym Cefazolina GIT powinna być stosowana wyłącznie w przypadkach rzeczywistej konieczności i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Ampułka z rozpuszczalnikiem zawarta w opakowaniu, zawierająca lidokainę, czyli lek z grupy znieczuleń miejscowych, przeznaczona jest wyłącznie do stosowania do mięśni.
Stosowanie w profilaktyce okołochirurgicznej
Jeśli ma się przeprowadzić zabieg chirurgiczny, może zostać podana dawka 1 g do mięśni lub bezpośrednio do żyły, 30–60 minut przed rozpoczęciem zabiegu.
W przypadku długotrwałych zabiegów można podać dodatkową dawkę 500 mg–1 g w trakcie zabiegu. Leczenie Cefazoliną GIT może być kontynuowane co 6–8 godzin przez 24 godziny po zabiegu w celu zapobieżenia ryzyku zakażeń.
Ampułka z rozpuszczalnikiem zawarta w opakowaniu, zawierająca lidokainę, czyli lek z grupy znieczuleń miejscowych, przeznaczona jest wyłącznie do stosowania do mięśni.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
W przypadku niewydolności nerek należy podać niższą dawkę Cefazoliny GIT niż ogólnie zalecana. Lekarz dostosuje dawkę leku odpowiednio do stanu pacjenta.
Jeśli podano więcej Cefazoliny GIT niż należy
Jeśli przypadkowo podano więcej Cefazoliny GIT niż przepisano, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.
Jeśli zapomniano o zastrzyku Cefazoliny GIT
Jeśli pominięto zastrzyk, należy natychmiast powiadomić lekarza.
Jeśli przerwano leczenie Cefazoliną GIT
Nie należy przerywać leczenia Cefazoliną GIT, chyba że lekarz zaleci inaczej.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

ciężka reakcja alergiczna (anafilaktyczna) z zaburzeniami oddychania, zaburzeniami krążenia (niewydolność sercowo-naczyniowa) lub wstrząsem, świądem i pokrzywką z lub bez obrzęku skóry i błon śluzowych oraz nudnościami, wymiotami, bólami brzucha z skurczami i biegunką;
zwiększenie liczby płytek krwi (trombocytoza), zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia, leukopenia, agranulocytoza) lub płytek krwi (trombocytopenia), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia, anemia hemolityczna), zmniejszenie wszystkich komórek krwi (anemia aplastyczna, pancytopenia) oraz krwawienie;
zaburzenia nerek (ostra niewydolność nerek związana z zapaleniem nerek typu interstycjalnego);
ciężka infekcja okrężnicy związana z przyjmowaniem antybiotyków (zapalenie okrężnicy typu pseudomembranowe), które może być śmiertelne. Zapalenie okrężnicy może wystąpić nawet po zakończeniu leczenia;
pokrzywka, świąd, różnego rodzaju wysypki skórne (makularne, płytkowe, rumieniowe lub rumień płaski);
gorączka i dreszcze;
reakcje przypominające chorobę surowiczą (gorączka, pokrzywka, bóle stawów, obrzęk i powiększenie węzłów chłonnych);
zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia);
bóle stawów;
obrzęk;
zaczerwienienie skóry;
świąd okolicy odbytu i narządów płciowych;
obrzęk skóry i błon śluzowych (angioobrzęk);
ciężkie reakcje alergiczne skóry, potencjalnie śmiertelne (zespoł Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórkowej);
złuszczanie się skóry (dermatyta odłupkowa); Reakcje nadwrażliwości mogą występować szczególnie u pacjentów, u których wcześniej wystąpiły reakcje alergiczne, w szczególności na penicylinę.
wzrost wartości niektórych enzymów wskazujących na zaburzenia funkcji wątroby, np. transaminaz (AST/SGOT, ALT/SGPT), fosfatazy alkalicznej, dehydrogenazy mleczanowej (LDH), gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP) lub wzrost bilirubiny, a także zaburzenia funkcji wątroby, w tym zahamowanie wydzielania żółci (cholestaza). Te działania są zazwyczaj łagodne i ustępują po przerwaniu leczenia;
tymczasowy wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi;
nudności, wymioty, biegunka;
opryszcznica (kandydoza jamy ustnej);
ból brzucha;
uczucie ciągłej potrzeby wypróżnienia;
trudności trawienia;
zapalenienie języka;
palenie w żołądku;
reakcje w miejscu wstrzyknięcia, np. ból, zgrubienie tkanek, obrzęk;
zapalenienie żyły (zakrzepowe zapalenie żył) po podaniu leku dożylnie;
uczucie ucisku w klatce piersiowej;
zawroty głowy, ból głowy;
niedoból, osłabienie;
dodatni test Coombsa (badanie laboratoryjne stosowane do wykrywania chorób autoimmunologicznych);
infekcje grzybicze i zapalenia pochwy, z towarzyszącym świądem okolicy narządów płciowych i odbytu.

Te działania niepożądane wymagają podjęcia odpowiednich działań terapeutycznych i starannego rozważenia przez lekarza, który w razie potrzeby zdecyduje o przerwaniu leczenia.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse.
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do lepszego poznania bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Cefazolinę GIT

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie należy stosować tego leku po dacie wygasania podanej na opakowaniu po napisie „Wydano”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Data ważności odnosi się do produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.
Roztwór należy stosować natychmiast po odtworzeniu.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera Cefazolina GIT
Fiolka z proszkiem:

substancją czynną jest cefazolina sodowa. Każda fiolka zawiera 1,048 g cefazoliny sodowej (równowartość cefazoliny 1 g)
Fiolka z rozpuszczalnikiem:
fiolka z rozpuszczalnikiem do wstrzykiwania do mięśni zawiera: chlorowodorek lidokainy monohydrat, woda do preparatów iniekcyjnych

Opis wyglądu Cefazolina GIT i zawartość opakowania
Cefazolina GIT dostępna jest w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań do mięśni.
Opakowanie zawiera 1 fiolkę z proszkiem 1 g + 1 fiolkę z rozpuszczalnikiem 4 ml.
Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu
SF GROUP S.r.l. – Via Tiburtina 1143, 00156 Roma
Producent
Esseti Farmaceutici S.r.l. - Via Campobello, 15 – 00040 Pomezia (Roma)
La.Fa.Re. S.r.l. - Via Sac. Benedetto Cozzolino, 77 – 80056 Ercolano (NA)

Poniżej zamieszczone informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Uważnie przeczytaj również informacje zawarte w punktach 1–6.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek reakcji alergicznego typu należy natychmiast przerwać leczenie. Ciężkie reakcje nadwrażliwościowe, a w szczególności anafilaksja, mogą wymagać podania adrenaliny oraz innych terapeutycznych działań ratunkowych.
W różnicowaniu diagnozy u pacjentów z biegunką po zastosowaniu antybiotyku należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia kolity pseudobłoniastej. Lekkie przypadki kolity pseudobłoniastej mogą ustąpić po przerwaniu leczenia. W przypadku postaci średnio ciężkich i ciężkich leczeniem z wyboru jest doustna wancomycyna, uzupełniona podawaniem płynów, elektrolitów i białek.
U pacjentów z podejrzeniem choroby nerek należy przed rozpoczęciem i w trakcie terapii cefalosporynami dokładnie ocenić funkcję nerek, zarówno klinicznie, jak i laboratoryjnie. Efekty nefrotoksyczne są bardziej prawdopodobne u pacjentów powyżej 50. roku życia, u osób z wcześniejszymi schorzeniami nerek oraz przy jednoczesnym podawaniu innych leków nefrotoksycznych.
W przypadku infekcji, patogen powinien być zawsze wyizolowany, a terapia antybakteryjna powinna opierać się na badaniach wrażliwości przeprowadzonych na materiałach pobranych przed rozpoczęciem terapii.
Wrażliwość na cefazolinę należy potwierdzić metodami standaryzowanymi (dyski do antybiogramu zawierające 30 mg substancji czynnej – test Kirby’ego-Bauera).
Terapię cefazoliną można jednak rozpocząć przed uzyskaniem wyników tych badań. Przed zastosowaniem Cefazolina GIT w połączeniu z innymi antybiotykami należy dokładnie ocenić możliwe interakcje, przeciwwskazania, ostrzeżenia, środki ostrożności oraz działania niepożądane.
Ciąża
Podanie cefazoliny przed cesarskim cięciem prowadzi do stężenia leku w krwi łożyska w granicach od ¼ do ⅓ stężenia we krwi matki. Cefazolina nie wydaje się powodować działań niepożądanych u płodu. Jednakże cefazolinę można podawać dopiero po zawiązaniu pępowiny.
Cefazolina GIT zawiera sód
Lek ten zawiera 50,5 mg sodu (jako cefazolina sodowa) na fiolę, co odpowiada 2,5% maksymalnego dziennego spożycia sodu zalecanego przez WHO, wynoszącego 2 g sodu dla dorosłego.
Sposób podania Cefazolina GIT
Stosowanie u dorosłych
Zwykła dawka cefazoliny to 1–3 g na dobę, podzielona na 2–3 równe dawki, w zależności od rodzaju i ciężkości infekcji, zgodnie z poniższą tabelą:
DAWKOWANIE U DOROSŁYCH
Rodzaj infekcji Dawka Częstotliwość
Pneumonia pneumokokowa 500 mg co 12 godzin
Lekkie infekcje spowodowane wrażliwymi szczepami gram-dodatnich paciorkowców 500 mg co 8 godzin
Ostre, niepowikłane infekcje dróg moczowych 1 g co 12 godzin
Infekcje od umiarkowanych do ciężkich 0,5–1 g co 6–8 godzin
Bardzo ciężkie, zagrożenie życia (np. zapalenie wsierdzia, sepsa)* 1–1,5 g co 6 godzin
* w wyjątkowych przypadkach stosowano dawki cefazoliny do 12 g/dobę
Stosowanie u dzieci
Całkowita dzienna dawka wynosi 25–50 mg/kg masy ciała, podzielona na 3–4 równe dawki; jest to skuteczne w leczeniu większości lekkich lub umiarkowanie ciężkich infekcji. Całkowitą dzienną dawkę można zwiększyć do 100 mg/kg masy ciała w przypadku ciężkich infekcji.
Lek jest przeciwwskazany u wcześniaków i noworodków poniżej jednego miesiąca życia.
W bardzo wczesnym okresie niemowlęcym produkt należy podawać tylko w przypadku rzeczywistej potrzeby i pod bezpośrednim nadzorem lekarza.
Stosowanie w profilaktyce okołochirurgicznej
W celu zapobiegania infekcjom popooperacyjnym w zabiegach z ryzykiem potencjalnej kontaminacji bakteryjnej zalecana dawka to:

1 g i.v. lub i.m., podane 30–60 minut przed zabiegiem.
W przypadku długich zabiegów (np. trwających 2 godziny lub dłużej) – 0,5–1 g i.v. lub i.m. podczas zabiegu (dawkowanie dostosowuje się do czasu trwania operacji).
0,5–1 g i.v. lub i.m. co 6–8 godzin przez 24 godziny po operacji. Ważne jest, aby:
1. pierwszą dawkę podać pół godziny do godziny przed rozpoczęciem zabiegu, aby zagwarantować odpowiednie stężenia krwiowe i tkankowe antybiotyku w momencie nacięcia;
2. jeśli istnieje duże prawdopodobieństwo narażenia na patogeny, cefazolinę podawać w regularnych odstępach czasu w trakcie zabiegu, aby zapewnić stałe stężenia krwiowe;
3. stosowanie cefazoliny w celach profilaktycznych kończyło się w ciągu 24 godzin od zakończenia zabiegu;
4. w zabiegach chirurgicznych, w których wystąpienie infekcji może mieć szczególnie katastrofalne skutki (np. operacje serca, wszczepienie endoprotez stawów), profilaktyka cefazoliną może być kontynuowana przez 3–5 dni po zabiegu.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek, zgodnie z poniższą tabelą:
DAWKOWANIE W NIEWYDOLNOŚCI NEREK
Niewyd. nerek Clearence Kreatynina Dawkowanie Odstęp
kreatyniny (mg%) podania
(ml/min)
DOROŚLI Lekka > 55 < 1,5 Pełne dawki 6–8 h
Umiarkowana 35–54 1,6–3,0 Pełne dawki > 8 h
Znaczna 11–34 3,1–4,5 50% dawki 12 h
Ciężka < 10 > 4,6 50% dawki 18–24 h
DZIECI Lekka-umiarkowana 40–70 60% dawki 12 h
Umiarkowana 20–39 25% dawki 12 h
Ciężka 5–19 10% dawki 24 h
Uwaga: W przypadku szczególnie ciężkich infekcji zaleca się podanie odpowiedniej dawki ładunkowej przed przejściem do zmniejszenia dawek zgodnie z powyższym schematem.
Sposób podania
Po odtworzeniu roztwór cefazoliny można podawać drogą wewnątrzmięśniową i dożylną.
Całkowite dzienne dawki są takie same dla obu dróg podania.
Podanie wewnątrzmięśniowe
Cefazolinę należy odtworzyć, rozpuszczając zawartość fiolki w fiolce rozcieńczalnika (4 ml) dołączonym do opakowania, lub w chlorku sodu 0,9% do wstrzykiwań, wodzie do wstrzykiwań, zgodnie z poniższą tabelą; dokładnie wymieszać aż do całkowitego rozpuszczenia. Roztwór należy użyć natychmiast po odtworzeniu.
SCHEMAT ROZCIEŃCZENIA
Fiolka Rozcieńczalnik Objętość przybliżona Stężenie
do dodania roztworu średnie
1 g * 2,5 ml 3 ml 350 mg/ml
*Jeśli nie używa się fiolki rozcieńczalnika (4 ml) dołączonej do opakowania, fiolkę 1 g należy odtwarzać wyłącznie w wodzie do wstrzykiwań.
Uwaga: Fiolkę rozcieńczalnika 4 ml, zawierającą 0,5% chlorowodorek lidokainy jako środek znieczulający, dołączoną do opakowania, należy stosować wyłącznie w przypadku podań wewnątrzmięśniowych.
Podanie dożylne
Roztwory cefazoliny odtworzone bez użycia fiolki rozcieńczalnika dołączonej do opakowania mogą być podawane w formie ciągłej lub przerywanej infuzji dożylnej.

Ciągła infuzja dożylna: Odtworzone roztwory należy dodatkowo rozcieńczyć w co najmniej 10 ml wody do wstrzykiwań i powoli wstrzykiwać w ciągu 3–5 minut bezpośrednio do żyły lub za pomocą kaniuli. Nigdy nie należy kończyć infuzji w czasie krótszym niż 3 minuty.
Przerywana infuzja dożylna: Cefazolinę można podawać razem z innymi płynami stosowanymi w programie wspomagania hemodynamicznego lub w oddzielnej butelce. Odtworzone roztwory cefazoliny o zawartości 500 mg lub 1 g należy dodatkowo rozcieńczyć w 50–100 ml jednego z następujących roztworów:
Chlorek sodu 0,9% do wstrzykiwań;
Dekstroza 5% lub 10% do wstrzykiwań;
Dekstroza 5% w roztworze Ringera z laktem do wstrzykiwań;
Dekstroza 5% i chlorek sodu 0,9% do wstrzykiwań (można również użyć dekstrozy 5% z chlorkiem sodu 0,45% lub 0,2% do wstrzykiwań);
Różynka z laktem do wstrzykiwań;
Syrop inwertowany 5% lub 10% w wodzie sterylnej do wstrzykiwań;
Różynka do wstrzykiwań;
Normosol-M w D5-W;
Ionosol B z dekstrozą 5%;
Plasma-Lyte z dekstrozą 5%;
Roztwory dożylne sporządzone na żądanie mogą być przechowywane w ciemności i w niskiej temperaturze; w takich warunkach mogą być stosowane nie później niż w ciągu 48 godzin od przygotowania. W celu podania dożylnego lub powolnej infuzji produkt należy podawać co 6 godzin.