ARTIN

Ulotka: informacje dla użytkownika

ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań z adrenalina, 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań z adrenalina

Artykaina chlorowodorek/adrenalina
Lek równoważny
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z dentystą, lekarzem lub farmaceutą.
• Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej ulotce, skontaktuj się z dentystą, lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Spis treści niniejszej ulotki

1. Co to jest ARTIN i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTIN
3. Jak stosować ARTIN
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać ARTIN
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ARTIN i do czego służy

ARTIN służy do znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów dentystycznych. Lek ten zawiera dwa substancje czynne:

• articainę – lek znieczulający miejscowy, który zapobiega bólowi,
• adrenalina – lek zwężający naczynia krwionośne, który ogranicza przepływ krwi w miejscu wstrzyknięcia, wydłużając w ten sposób działanie articainy. Ponadto adrenalina pomaga ograniczyć krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego.

ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml
lub
ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań z adrenaliną
będzie podany przez dentystę.
ARTIN jest wskazany u dzieci powyżej 4. roku życia (około 20 kg masy ciała),
adolescentów i dorosłych.
W zależności od rodzaju planowanego zabiegu dentystycznego dentysta wybierze jeden z dwóch leków:

• ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań z adrenaliną jest zazwyczaj stosowany w prostych i krótkotrwałych zabiegach dentystycznych,
• ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztwór do wstrzykiwań z adrenaliną jest bardziej odpowiedni w dłuższych zabiegach lub takich, które mogą wiązać się z większym krwawieniem.

2. Co powinien wiedzieć przed zastosowaniem ARTIN

1/10
Nie stosuj ARTIN, jeśli masz którąkolwiek z następujących chorób:

• alergię na articainę lub adrenalina lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

• alergię na inne środki znieczulające miejscowe;

• padaczkę nieodpowiednio kontrolowaną leczeniem farmakologicznym.
  Ostrzeżenia i środki ostrożności
  Skonsultuj się z dentystą przed zastosowaniem ARTIN, jeśli masz którąkolwiek z następujących chorób:

• ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia);

• ostra niewydolność serca (ostre osłabienie mięśnia sercowego, np. nagły ból w klatce piersiowej w spoczynku lub po zawałcie serca (np. atak serca));

• niskie ciśnienie krwi;

• nieprawidłowo wysokie tętno;

• atak serca w ciągu ostatnich 3–6 miesięcy;

• zabieg bypassu tętnic wieńcowych w ciągu ostatnich 3 miesięcy;

• przyjmowanie leków na ciśnienie krwi zwanych beta-blokerami, takich jak propranolol. Istnieje ryzyko napadu nadciśnienia (bardzo wysokie ciśnienie krwi) lub ciężkiego spowolnienia tętna (zobacz punkt Inne leki);

• bardzo wysokie ciśnienie krwi;

• jednoczesne przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Te leki mogą nasilać działanie adrenaliny;

• padaczkę;

• niedobór naturalnej substancji zwanej cholinesterazą we krwi (deficyt cholinesterazy osocza);

• problemy z nerkami;

• ciężkie problemy z wątrobą;

• chorobę zwaną miastenią poszatkowaną, powodującą osłabienie mięśni;

• porfiirię, powodującą powikłania neurologiczne lub problemy z skórą;

• stosowanie innych środków znieczulających miejscowych, leków powodujących odwracalną utratę wrażliwości (w tym lotnych anestetyków, takich jak halotan);

• przyjmowanie leków zwanych lekami przeciwzakrzepowymi lub antykoagulantami, stosowanych w celu zapobiegania zwężaniu się lub twardnieniu naczyń krwionośnych rąk i nóg;

• wiek powyżej 70 lat;

• aktualne lub wcześniejsze problemy sercowe;

• niekontrolowaną cukrzycę;

• nadmierną aktywność tarczycy (tireotoksykozę);

• guz zwany fochromocytoma;

• chorobę zwaną jaskrą zamkniętego kąta, która wpływa na oczy;

• stan zapalny lub infekcję w miejscu, w którym ma być wykonana iniekcja;

• zmniejszoną ilość tlenu w tkankach organizmu (hipoksję), wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemię) oraz zaburzenia metaboliczne spowodowane nadmiarem kwasu we krwi (kwasica metaboliczna).

Inne leki i ARTIN
Powiadom dentystę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować jakiekolwiek inne leki.
Szczególnie ważne jest powiadomienie dentysty, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• inne środki znieczulające miejscowe, leki powodujące odwracalną utratę wrażliwości (w tym lotne anestetyki, takie jak halotan); 2/10
• środki uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy), np. w celu zmniejszenia niepokoju przed zabiegiem stomatologicznym;
• leki na serce i ciśnienie krwi (np. guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, desipramina, imipramina, nortryptylina, maprotyptyna i protryptryptyna);
• inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. entakapon lub tolkapon);
• inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (np. moclobemid, fenelzyna, tranilcyproamina, linezolid);
• leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digitalis, chinidyna);
• leki stosowane w napadach migreny (np. metyzerkidy, ergotamina);
• sympatykomimetyczne leki wziewne (np. kokaina, amfetamina, fenyloepinefryna, pseudoefedryna, oksymetazolina) stosowane w celu podwyższenia ciśnienia krwi: jeśli były stosowane w ciągu ostatnich 24 godzin, należy przełożyć zaplanowany zabieg stomatologiczny;
• leki neuroleptyczne (np. fenylozyny).

ARTIN i pokarmy
Unikaj jedzenia lub żucia gumy do żucia aż do odzyskania normalnej wrażliwości, ponieważ istnieje ryzyko przegryzienia warg, policzków lub języka, szczególnie u dzieci.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z dentystą lub lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Dentysta lub lekarz zadecyduje, czy możesz stosować ARTIN w czasie ciąży.
Można wznowić karmienie piersią 5 godzin po znieczuleniu.
Nie przewiduje się niepożądanych skutków na płodność w dawkach stosowanych w zabiegach stomatologicznych.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Jeśli wystąpią u Ciebie niepożądane działania, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie lub zmęczenie, nie powinieneś kierować pojazdów ani obsługiwać maszyn aż do pełnego odzyskania swoich zdolności (zazwyczaj w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).
ARTIN zawiera sód i metabisulfit sodu.

• Sód: zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 1,8 ml roztworu, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.
• Metabisulfit sodu: rzadko może powodować ciężkie reakcje alergiczne i trudności oddechowe (bronchospazm). Jeśli istnieje ryzyko reakcji alergicznej, dentysta wybierze inny lek do znieczulenia.

3. Jak stosować ARTIN

Tylko lekarze i dentystycy są uprawnieni do stosowania ARTIN.
Dentysta zadecyduje, czy zastosować
ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml lub
ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml
oraz określi odpowiednią dawkę, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, ogólny stan zdrowia
3/10
oraz rodzaj zabiegu stomatologicznego.
Należy zastosować najniższą dawkę skuteczną w wywołaniu
znieczulenia. Lek ten podaje się drogą wstrzykiwania
wolno do jamy ustnej.
Jeśli podano więcej ARTIN niż należało
Mało prawdopodobne jest, że podano zbyt dużą dawkę zastrzyku; jednak jeśli
zacząłby się źle czuć, należy poinformować o tym dentystę. Objawy przedawkowania
obejmują silne osłabienie, bladość skóry, ból głowy, pobudzenie lub niepokój,
dezorientację, utratę równowagi, niekontrolowany drżenie lub dreszcze, rozszerzenie
źrenic, zamazane widzenie, trudności w skupieniu wzroku na obiektach, zaburzenia mowy,
zawroty głowy, drgawki, stupor, utratę przytomności, śpiączkę, częste ziewanie, nietypowe
spowolnione lub przyspieszone oddychanie, które może prowadzić do tymczasowego zatrzymania oddechu,
niemożność skutecznego skurczu serca (zatrzymanie krążenia).
Jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, należy skonsultować się z dentystą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć
nie u wszystkich osób one występują.
Podczas pobytu w gabinecie dentystycznym dentysta będzie dokładnie obserwował działania
ARTIN.
Natychmiast powiadom dentystę, lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z
poniższych poważnych działań niepożądanych:

• obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka lub trudności w oddychaniu (angioobrzęk);
• wysypka skórna, świąd, obrzęk gardła i trudności w oddychaniu: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwość);
• połączenie opadnięcia powieki i zwężenia źrenicy ( zespół Hornera). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić u 1 osoby na 1000). U niektórych pacjentów mogą również wystąpić inne działania niepożądane nie wymienione powyżej.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• zapalenie dziąseł
• ból neuropatyczny: ból spowodowany uszkodzeniem nerwu
• mrowienie lub zmniejszenie wrażliwości wewnątrz ust i wokół nich
• smak metalu, zaburzenia lub utrata smaku
• zwiększona, nieprzyjemna lub nieprawidłowa wrażliwość dotykowa
• zwiększona wrażliwość na ciepło
• ból głowy
• nieprawidłowe zwiększenie częstości akcji serca
• nieprawidłowe zmniejszenie częstości akcji serca
• niskie ciśnienie krwi
• obrzęk języka, warg i dziąseł

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• uczucie palenia 4/10
• wysokie ciśnienie krwi
• zapalenie języka i jamy ustnej
• nudności, wymioty, biegunka
• wysypka skórna, świąd
• ból szyi lub w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• pobudzenie, lęk
• zaburzenia nerwów twarzowych (paraliż nerwu twarzowego)
• senność
• niekontrolowane ruchy oczu
• podwójne widzenie, tymczasowa ślepotę
• opadnięcie powieki i zwężenie źrenicy (zespół Hornera)
• przesunięcie z cofnięciem gałki ocznej do wnętrza orbity spowodowane zmianą objętości orbity (enoftalm)
• dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu
• kołatanie serca
• napady gorąca
• świsty podczas oddychania (bronchospazm), astma
• trudności w oddychaniu
• zescaling i owrzodzenie dziąseł
• zescaling w miejscu wstrzyknięcia
• pokrzywka
• skurcze mięśni, niekontrolowane skurcze mięśni
• zmęczenie, osłabienie
• dreszcze

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• trwała utrata wrażliwości, rozległe mrowienie i utrata smaku

Nieznane: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• nadmierne dobry nastrój (euforia)
• zaburzenia koordynacji częstości akcji serca (zaburzenia przewodnictwa, blok przedsionkowo-komorowy)
• zwiększenie ilości krwi w części ciała, prowadzące do zatoru naczyń krwionośnych
• rozszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych
• chrypka
• trudności w połykaniu
• obrzęk policzków i obrzęk lokalny
• zespół palącej jamy ustnej
• zaczerwienienie skóry (rumień)
• nieprawidłowe zwiększenie potliwości
• nasilenie objawów neuromięśniowych w zespole Kearnsa-Sayre
• uczucie ciepła lub zimna
• zaciśnięcie żuchwy

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z dentystą, lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
5/10
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać ARTIN

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na etykiecie i opakowaniu po oznaczeniu „Scad.” Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze poniżej 30°C. Nie mrozić.
Przechowuj kartridże w oryginalnym opakowaniu dobrze zamkniętym, aby chronić lek przed światłem. Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny lub zmienił kolor.
Kartridże są jednorazowego użytku. Użyj natychmiast po otwarciu.
Niewykorzystany roztwór wyrzuć. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj dentysty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogą to w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera ARTIN

• Substancje czynne to chlorowodorek articainy i winian adrenaliny. Każda strzykawka o pojemności 1,8 ml roztworu do wstrzykiwania ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztworu do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 72 mg chlorowodoru articainy i 9 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny). 1 ml ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml roztworu do wstrzykiwania z adrenaliną zawiera 40 mg chlorowodoru articainy i 5 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny).

Każda strzykawka o pojemności 1,8 ml roztworu do wstrzykiwania
ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztworu do wstrzykiwania z adrenaliną
zawiera 72 mg chlorowodoru articainy i 18 mikrogramów adrenaliny (jako
winian adrenaliny).
1 ml
ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml roztworu do wstrzykiwania z adrenaliną
zawiera 40 mg chlorowodoru articainy i 10 mikrogramów adrenaliny (jako
winian adrenaliny).

• Pozostałe składniki to chlorek sodu, metabisulfit sodu (E223) oraz woda do wstrzykiwarek.

Opis wyglądu ARTIN i zawartość opakowania
Opakowanie zawierające 50 strzykawek szklanych o pojemności 1,8 ml.
Opakowanie zawierające 100 strzykawek szklanych o pojemności 1,8 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
6/10
OMNIA s.r.l., VIA F Del Nevo, 190- San Michele Campagna, Fidenza (PR)
PRODUCENT
Laboratorios INIBSA, S.A.
Ctra. Sabadell-Granollers Km. 14,5
Lliçà de Vall, Barcelona - Hiszpania.
7/10
Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Dawkowanie
W każdej populacji należy stosować najniższą dawkę skuteczną, która zapewni anestezję. Dawkę należy ustalać indywidualnie.
Podczas zabiegu rutynowego standardową dawką dla dorosłych pacjentów jest 1 strzykawka, jednak zawartość mniejszej ilości niż jedna strzykawka może wystarczyć do osiągnięcia skutecznej anestezji. W przypadku bardziej złożonych zabiegów lekarz stomatolog może uznać za konieczne użycie więcej niż jednej strzykawki, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki.
W przypadku większości rutynowych zabiegów stomatologicznych zalecane jest stosowanie
ARTIN 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml
W przypadku bardziej złożonych zabiegów, na przykład tych, które wymagają wyraźnego zatrzymania krwawienia, zalecane jest stosowanie
ARTIN 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml
Stosowanie współbieżne środków uspokajających w celu zmniejszenia lęku pacjenta:
Bezpieczna maksymalna dawka miejscowego środka znieczyszającego może być zmniejszona u pacjentów poddawanych uspokojeniu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy.
Dorośli i osoby w wieku dojrzałym (wiek od 12 do 18 lat)
U dorosłych i osób w wieku dojrzałym maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg, z maksymalną dawką absolutną 500 mg. Maksymalna dawka 500 mg articainy dotyczy zdrowego dorosłego o masie ciała powyżej 70 kg.
Dzieci (wiek od 4 do 11 lat)
Bezpieczeństwo ARTIN u dzieci poniżej 4. roku życia nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych.
Ilość do wstrzyknięcia należy ustalić na podstawie wieku i masy ciała dziecka oraz zakresu zabiegu. Skuteczną średnią dawką jest 2 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio dla zabiegów prostych i złożonych. Należy stosować najniższą skuteczną dawkę, która zapewni anestezję. U dzieci w wieku 4 lat (lub przynajmniej 20 kg (44 funty) masy ciała) i starszych, maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg, z maksymalną dawką absolutną 385 mg articainy dla zdrowego dziecka o masie ciała 55 kg.
Grupy specjalne
Osoby starsze i pacjenci z chorobami nerek
Z powodu braku danych klinicznych należy zachować szczególną ostrożność, stosując najniższą skuteczną dawkę, która zapewni anestezję u osób starszych i pacjentów z chorobami nerek.
U tych pacjentów mogą występować podwyższone stężenia produktu w osoczu, zwłaszcza po wielokrotnym użyciu. Jeśli konieczne jest powtórzenie wstrzyknięcia, pacjent powinien być dokładnie monitorowany w celu wykrycia ewentualnych objawów przedawkowania.
Pacjenci z uszkodzeniem wątroby
8/10
Należy zachować szczególną ostrożność, stosując najniższą skuteczną dawkę, która zapewni anestezję u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, szczególnie po wielokrotnym użyciu, mimo że 90% articainy jest inaktywowane przez niespecyficzne esterazy osoczowe w tkankach i krwi.
Pacjenci z niedoborem cholinesterazy w osoczu
U pacjentów z niedoborem cholinesterazy lub leczonych inhibitorami acetylocholinesterazy mogą występować podwyższone stężenia produktu w osoczu, ponieważ produkt jest inaktywowany w 90% przez esterazy osoczowe. Dlatego należy stosować najniższą skuteczną dawkę, która zapewni anestezję.
Sposób podania
Infiltracja i zastosowanie peri-neuralne w jamie ustnej.
Środki znieczyszające lokalne należy wstrzykiwać ostrożnie w obecności stanu zapalnego i/lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia. Wstrzyknięcie należy wykonywać bardzo powoli (1 ml/min).
Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem lub podaniem leku
Ten lek należy stosować wyłącznie przez lekarzy lub lekarzy dentystów posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności systemowej lub pod ich nadzorem.
Przed zastosowaniem anestezji regionalnej środkami znieczyszczającymi lokalnie należy zapewnić dostępność odpowiedniego sprzętu i leków do reanimacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu środka znieczyszczającego lokalnie.
W przypadku stosowania ARTIN do anestezji przez infiltrację lub lokalno-regionarną wstrzyknięcie należy zawsze wykonywać powoli i po uprzednim aspiracji.
Ostrzeżenia szczególne
Adrenalina zmniejsza przepływ krwi w dziąsłach, co może spowodować lokalną martwicę tkanek.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki uszkodzenia nerwów i długotrwałej lub nieodwracalnej utraty smaku po zastosowaniu blokady żuchwowej.
Środki ostrożności stosowania
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować nagły wzrost stężenia adrenaliny i articainy w krążeniu ogólnoustrojowym. Może to prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, np. napadów drgawkowych, po których następuje depresja układu oddechowego i krążeniowego oraz ośrodkowego układu nerwowego i śpiączka, które mogą przejść w zatrzymanie oddechu i krążenia.
Dlatego, aby upewnić się, że igła nie przeniknęła do naczynia krwionośnego podczas wstrzykiwania, należy wykonać aspirację przed wstrzyknięciem środka znieczyszczającego lokalnie. Jednak brak krwi w strzykawce nie gwarantuje, że uniknięto wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.
9/10
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do nerwu
Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może spowodować wędrówkę leku wzdłuż nerwu.
Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do nerwu i zapobiec uszkodzeniom nerwów związanym z blokadami nerwów, igłę należy nieco cofnąć, jeśli pacjent odczuwa uczucie porażenia prądem podczas wstrzykiwania lub jeśli wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne. W przypadku uszkodzenia nerwów potencjalna neurotoksyczność chemiczna articainy oraz obecność adrenaliny mogą nasilać działanie neurotoksyczne, ponieważ adrenalina może zmniejszać przepływ krwi wokół nerwu i utrudniać eliminację articainy w miejscu lokalnym.
Leczenie przedawkowania
Przed zastosowaniem anestezji regionalnej środkami znieczyszczającymi lokalnie należy zapewnić dostępność sprzętu i leków do reanimacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych wypadków oddechowych i kardiologicznych.
Ciężkość objawów przedawkowania powinna skłonić lekarza/stomatologa do zastosowania protokołów zapewniających szybkie zabezpieczenie dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji wspomaganej. Stan świadomości pacjenta należy monitorować po każdym wstrzyknięciu środka znieczyszczającego lokalnie.
Jeśli wystąpią objawy ostrych toksyczności systemowej, wstrzyknięcie środka znieczyszczającego lokalnie należy natychmiast przerwać. W razie potrzeby należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej.
Objawy ze strony OUN (napady drgawkowe, depresja OUN) należy natychmiast leczyć odpowiednim wsparciem oddechowym/dróg oddechowych i podaniem leków przeciwdrgawkowych.
Optymalna oxygenacja, wentylacja i wsparcie krążeniowe, w połączeniu z leczeniem kwasicy, mogą zapobiec zatrzymaniu serca.
W przypadku depresji układu sercowo-naczyniowego (hipotensja, bradykardia) należy rozważyć odpowiednie leczenie płynami dożylonymi, lekami vaso-pressorowymi i/lub inotropowymi. U dzieci dawkę należy dostosować do wieku i masy ciała.
W przypadku zatrzymania serca należy natychmiast rozpocząć reanimację krążeniowo-oddechową.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór jest mętny lub zmienia kolor.
Aby uniknąć ryzyka zakażenia (np. przeniesienia wirusa zapalenia wątroby), strzykawki i igły używane do pobierania roztworu powinny być zawsze nowe i sterylne.
Strzykawki są jednorazowe. W przypadku częściowego wykorzystania strzykawki, pozostały roztwór należy wyrzucić. Nieużywany lek i odpady powstałe w wyniku stosowania tego leku należy usuwać zgodnie z obowiązującymi lokalnymi przepisami.
10/10