Ulotka: informacje dla pacjenta

ARTICAINA OGNA

40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina
40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina
Articaina chlorohydricum/adrenalina
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie

Zachowaj ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem dentystą, lekarzem lub farmaceutą.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem dentystą, lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest ARTICAINA OGNA i do czego służy
Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTICAINA OGNA
Jak stosować ARTICAINA OGNA
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać ARTICAINA OGNA
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ARTICAINA OGNA i do czego służy

ARTICAINA OGNA służy do znieczulenia (anestezji) jamy ustnej podczas zabiegów dentystycznych.
Ten lek zawiera dwa substancje czynne:

Articainę, anestetyk lokalny, który zapobiega bólowi;
Adrenalina, środek zwężający naczynia krwionośne, który kurczy naczynia krwionośne w miejscu wstrzyknięcia, wydłużając w ten sposób działanie articainy. Ponadto adrenalina zmniejsza krwawienie podczas zabiegu chirurgicznego.

ARTICAINA OGNA zostanie podana przez dentystę.
ARTICAINA OGNA jest wskazana u dzieci powyżej 4. roku życia (około 20 kg masy ciała),
nastolatków i dorosłych.
W zależności od rodzaju wykonywanego zabiegu dentystycznego dentysta wybierze jeden z dwóch leków:

ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenaliną, jest zazwyczaj stosowany w prostych i krótkotrwałych zabiegach dentystycznych,
ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenaliną, jest bardziej odpowiedni w dłuższych zabiegach lub takich, które mogą wiązać się z istotnym krwawieniem.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem ARTICAINA OGNA

Nie podadzą Ci ARTICAINA OGNA, jeśli masz którąkolwiek z poniższych chorób:

uczulenie na articainę lub adrenalina lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
uczulenie na inne anestetyki miejscowe;
padaczkę nieadekwatnie kontrolowaną leczeniem farmakologicznym. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed podaniem ARTICAINA OGNA skonsultuj się z dentystą, jeśli masz którąkolwiek z poniższych chorób:
ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia);
ostre niewydolność serca (ostra słabość mięśnia sercowego, np. nagły ból w klatce piersiowej w spoczynku lub po zawałcie serca (np. atak serca));
niskie ciśnienie krwi;
nieprawidłowo szybkie tętno;
atak serca w ciągu ostatnich 3–6 miesięcy;
operację by-pass tętnic wieńcowych w ciągu ostatnich 3 miesięcy;
przyjmowanie leków na ciśnienie krwi zwanych beta-blokerami, takich jak propranolol. Istnieje ryzyko napadu nadciśnienia (bardzo wysokie ciśnienie krwi) lub ciężkiego spowolnienia tętna (zobacz punkt Inne leki);
bardzo wysokie ciśnienie krwi;
jednoczesne przyjmowanie leków na depresję i chorobę Parkinsona (antydepresanty trójcykliczne). Mogą one nasilać działanie adrenaliny;
padaczkę;
niedobór naturalnej substancji zwanej cholinesterazą we krwi (deficyt cholinesterazy osocza);
problemy z nerkami;
ciężkie problemy z wątrobą;
chorobę zwaną miastenią, która powoduje osłabienie mięśni;
porfiirię, powodującą powikłania neurologiczne lub problemy z skórą;
stosowanie innych anestetyków miejscowych, leków powodujących odwracalną utratę czucia (w tym lotnych anestetyków, takich jak halotan);
przyjmowanie leków zwanych lekami przeciwpłytkowymi lub lekami przeciwkrzepliwymi, stosowanych w celu zapobiegania zwężaniu się lub zacieśnianiu naczyń krwionośnych w ramionach i nogach;
wiek powyżej 70 lat;
aktualne lub wcześniejsze problemy sercowe;
niekontrolowaną cukrzycę;
nadmierną aktywność tarczycy (tireotoksykozę);
guz zwany fiochromocytycznym;
chorobę zwaną jaskrą zamknięciokątową, która wpływa na oczy;
stan zapalny lub infekcję w miejscu, w którym ma być wykonana iniekcja;
zmniejszoną ilość tlenu w tkankach organizmu (hipoksja), wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia) oraz zaburzenia metaboliczne spowodowane nadmiarem kwasu we krwi (kwasica metaboliczna).

Inne leki i ARTICAINA OGNA
Powiadom dentystę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Szczególnie ważne jest poinformowanie dentysty, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

inne anestetyki miejscowe, leki powodujące odwracalną utratę czucia (w tym lotne anestetyki, takie jak halotan);
środki uspokajające (np. benzodiazepiny, opioidy), np. w celu zmniejszenia niepokoju przed zabiegiem stomatologicznym;
leki na serce i ciśnienie krwi (np. guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol);
antydepresanty trójcykliczne stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, desypramina, imipramina, nortryptylina, maprotylina i protryptrylina);
inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. entakapon, tolkapon);
inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (np. moclobemid, fenelzyna, tranylcyproamina, linezolid);
leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (np. digitalis, chinidyna);
leki stosowane w napadach migreny (np. metysyryd lub ergotamina);
sympatykomimetyczne wazopresory (np. kokaina, amfetamina, fenyloefryna, pseudoefedryna, oksymetazolina) stosowane w celu podniesienia ciśnienia krwi: jeśli były stosowane w ciągu ostatnich 24 godzin, należy odłożyć zaplanowany zabieg stomatologiczny;
leki neuroleptyczne (np. fenylozyny).

ARTICAINA OGNA i jedzenie
Nie jedz ani nie żuj gumy do żucia, dopóki nie odzyskasz normalnego czucia, ponieważ istnieje ryzyko przypadkowego ugryzienia warg, policzków lub języka, szczególnie u dzieci.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z dentystą lub lekarzem przed podaniem tego leku.
Dentysta lub lekarz zadecyduje, czy możesz przyjmować ARTICAINA OGNA w czasie ciąży.
Karmienie piersią można wznowić 5 godzin po znieczuleniu.
Nie przewiduje się niepożądanych skutków na płodność przy dawkach stosowanych w zabiegach stomatologicznych.
Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn
Jeśli wystąpią niepożądane działania, takie jak zawroty głowy, zamazane widzenie lub zmęczenie, nie powinieneś prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn aż do pełnego odzyskania sprawności (zazwyczaj w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).
ARTICAINA OGNA zawiera sodę i metabisulfit sodu

Sód: mniej niż 23 mg na strzykawkę; oznacza to, że jest praktycznie „bezsodowy”.
Metabisulfit sodu: rzadko może powodować ciężkie reakcje alergiczne i trudności oddechowe (bronchospazm). Jeśli istnieje ryzyko reakcji alergicznej, dentysta wybierze inny lek na znieczulenie.

3. Jak stosować ARTICAINA OGNA

Tylko lekarze i dentysty są uprawnieni do stosowania ARTICAINA OGNA.
Dentysta zadecyduje, czy zastosować 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina, czy 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina, oraz określi odpowiednią dawkę, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, ogólny stan zdrowia oraz rodzaj zabiegu stomatologicznego.
Należy zastosować najniższą dawkę skuteczną w wywołaniu znieczulenia.
Lek ten podaje się drogą wstrząsową, powoli, do jamy ustnej.
Jeśli podano Ci więcej ARTICAINA OGNA niż powinno się podać
Mało prawdopodobne jest, że otrzymasz nadmierną dawkę zastrzyku; jednakże, jeśli zaczniesz źle się czuć, powiadom o tym dentystę. Objawy przedawkowania obejmują silne osłabienie, bladość skóry, ból głowy, pobudzenie lub niepokój, dezorientację, utratę równowagi, niekontrolowane drżenie lub dreszcze, rozszerzenie źrenic, zamazane widzenie, trudności w skupieniu wzroku na obiektach, zaburzenia mowy, zawroty głowy, drgawki, odrętwienie, utratę przytomności, śpiączkę, ziewanie, nietypowe zwolnienie lub przyśpieszenie oddychania, które może prowadzić do tymczasowego zatrzymania oddychania, niemożność skutecznego skurczu serca (zatrzymanie krążenia).
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z dentystą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Podczas pobytu w gabinecie dentystycznym dentysta będzie uważnie obserwował skutki działania leku ARTICAINA OGNA.
Natychmiast powiadomić dentystę, lekarza lub farmaceutę, jeśli wystąpią następujące ciężkie działania niepożądane:

obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z połykaniem, pokrzywka lub trudności oddechowe (angioobrzęk);
wysypka skórna, świąd, obrzęk gardła i trudności oddechowe: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwość);
połączenie opadnięcia powieki i zwężenia źrenicy (zespoł Hornera). Te działania niepożądane występują rzadko (mogą wystąpić u 1 osoby na 1000). U niektórych pacjentów mogą również wystąpić inne działania niepożądane nie wymienione powyżej.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

zapalenie dziąseł
ból neuropatyczny: ból spowodowany uszkodzeniem nerwu
mrowienie lub zmniejszenie wrażliwości w jamie ustnej i w jej okolicy
smak metaliczny, zaburzenia lub utrata smaku
zwiększona, nieprzyjemna lub nieprawidłowa wrażliwość dotykowa
zwiększona wrażliwość na ciepło
ból głowy
nieprawidłowe zwiększenie częstości akcji serca
nieprawidłowe zmniejszenie częstości akcji serca
niskie ciśnienie krwi
obrzęk języka, warg i dziąseł

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

uczucie pieczenia
wysokie ciśnienie krwi
zapalenie języka i jamy ustnej
nudności, wymioty, biegunka
wysypka skórna, świąd
ból szyi lub w miejscu wstrzyknięcia

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000):

pobudzenie, lęk
zaburzenia nerwów twarzowych (paraliż twarzy)
senność
niekontrolowane ruchy oczu
podwójne widzenie, tymczasowa ślepotę
opadnięcie powieki i zwężenie źrenicy (zespoł Hornera)
przemieszczenie z cofnięciem się gałki ocznej w głąb oczodołu z powodu zmian objętości oczodołu (enoftalmos)
dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu
kołatanie serca
napady gorąca
świsty w oddychaniu (bronchospazm), astma
trudności oddechowe
łuszczenie się i owrzodzenie dziąseł
łuszczenie się w miejscu wstrzyknięcia
pokrzywka
skurcze mięśni, niekontrolowane skurcze mięśni
zmęczenie, osłabienie
dreszcze

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

trwała utrata wrażliwości, rozległe mrowienie i utrata smaku

Nieznane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

nadmierne dobry nastrój (euforia)
zaburzenia koordynacji rytmu serca (zaburzenia przewodnictwa, blok przedsionkowo-komorowy)
zwiększenie ilości krwi w danej części ciała, prowadzące do zatoru naczyń krwionośnych
rozszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych
chrypka
trudności z połykaniem
obrzęk policzków i obrzęk lokalny
zespół palącej jamy ustnej
zaczerwienienie skóry (rumień)
nieprawidłowe zwiększenie potliwości
nasilenie objawów neuromięśniowych w zespole Kearnsa-Sayre
uczucie zimna lub gorąca
zablokowanie żuchwy

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, należy skontaktować się z dentystą, lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-
avverse.
http://www.agenziafarmaco.gov.it/content/come-segnalare-una-sospetta-reazione-avversa .
Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Jak przechowywać ARTICAINA OGNA

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie używaj tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na etykiecie i opakowaniu po napisie „Wyg.”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.
Nie zamrażać.
Przechowuj wkłady w oryginalnym opakowaniu dobrze zamknięte, aby chronić lek przed światłem.
Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz, że roztwór jest mętny lub zmienił kolor.
Wkłady są jednorazowego użytku. Użyj natychmiast po otwarciu wkładu. Niewykorzystany roztwór wyrzuć.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do zwykłych odpadów domowych. Zwróć się do dentysty o poradę, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera ARTICAINA OGNA
Substancjami czynnymi są chlorowodorek articainy i winian adrenaliny.

Każda strzykawka 1,8 ml ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina zawiera 72 mg chlorowodorku articainy i 9 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny).
1 ml ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina zawiera 40 mg chlorowodorku articainy i 5 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny).
Każda strzykawka 1,8 ml ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina zawiera 72 mg chlorowodorku articainy i 18 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny).
1 ml ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina zawiera 40 mg chlorowodorku articainy i 10 mikrogramów adrenaliny (jako winian adrenaliny).

Substancjami pomocniczymi są chlorek sodu, metabisulfit sodu (E223), woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Opis wyglądu ARTICAINA OGNA i zawartości opakowania
ARTICAINA OGNA to klarowny, bezbarwny roztwór.
Produkt jest opakowany w jednorazowe strzykawki szklane, uszczelnione od dołu ruchomym tłokiem gumowym, a od góry uszczelnieniem gumowym zabezpieczonym aluminiową pokrywką.
Opakowanie zawiera 50 jednorazowych strzykawek szklanych po 1,8 ml.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
GIOVANNI OGNA & Figli S.r.l.
Via Figini, 41 – 20835 Muggiò (MB)
Producent
Pierrel S.p.A.
Strada Statale Appia , 46/48 – 81043 Capua (CE)

Ulotka: informacje dla lekarza
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego
Dawkowanie
W przypadku wszystkich grup wiekowych należy stosować najniższą dawkę skuteczną, niezbędną do wywołania znieczulenia. Dawkę należy ustalać indywidualnie.
W przypadku zabiegów rutynowych standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1 strzykawkę, jednak zawartość mniej niż jednej strzykawki może okazać się wystarczająca do osiągnięcia skutecznego znieczulenia. W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów lekarz dentysta może uznać za konieczne użycie więcej niż jednej strzykawki, nie przekraczając jednak zalecanej maksymalnej dawki.
W przypadku większości rutynowych zabiegów stomatologicznych zaleca się stosowanie ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina.
W przypadku bardziej skomplikowanych zabiegów, np. wymagających wyraźnego krzepnięcia krwi, zaleca się stosowanie ARTICAINA OGNA 40 mg/ml + 10 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań z adrenalina.
Jednoczesne stosowanie środków uspokajających w celu zmniejszenia lęku pacjenta:
Bezpieczna maksymalna dawka znieczulenia miejscowego może być obniżona u pacjentów poddawanych sedacji ze względu na addytywny efekt depresji ośrodkowego układu nerwowego.
Dorośli i nastolatkowie (wiek od 12 do 18 lat)
U dorosłych i nastolatków maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg masy ciała, z maksymalną dawką absolutną 500 mg. Dawka maksymalna 500 mg articainy dotyczy zdrowego dorosłego o masie ciała powyżej 70 kg.
Dzieci (wiek od 4 do 11 lat)
Bezpieczeństwo stosowania ARTICAINA OGNA u dzieci poniżej 4. roku życia nie zostało ustalone. Brak dostępnych danych.
Dawkę należy ustalać indywidualnie, uwzględniając wiek i masę ciała dziecka oraz zakres zabiegu. Skuteczną średnią dawkę wynosi 2 mg/kg przy prostych zabiegach i 4 mg/kg przy zabiegach złożonych. Należy stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do wywołania znieczulenia. U dzieci w wieku 4 lat (lub co najmniej 20 kg (44 funty) masy ciała) i starszych, maksymalna dawka articainy wynosi 7 mg/kg, z maksymalną dawką absolutną 385 mg articainy u zdrowego dziecka o masie ciała 55 kg.
Grupy specjalne
Osoby starsze i pacjenci z chorobami nerek
Z uwagi na brak danych klinicznych należy zachować szczególną ostrożność i stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do wywołania znieczulenia u osób starszych i pacjentów z chorobami nerek.
U tych pacjentów mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, zwłaszcza po wielokrotnym stosowaniu. W przypadku konieczności ponownego wstrzyknięcia należy dokładnie monitorować pacjenta w celu wykrycia ewentualnych objawów przedawkowania.
Pacjenci z zaburzeniami wątrobowymi
Należy zachować szczególną ostrożność i stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do wywołania znieczulenia u pacjentów z zaburzeniami wątrobowymi, szczególnie po wielokrotnym stosowaniu, mimo że 90% articainy jest inaktywowane przez esterazy nieswoiste w osoczu, tkankach i krwi.
Pacjenci z niedoborem cholinesterazy w osoczu
U pacjentów z niedoborem cholinesterazy lub leczonych inhibitorami acetylocholinesterazy mogą występować podwyższone stężenia leku we krwi, ponieważ produkt jest inaktywowany w 90% przez esterazy osoczowe. Dlatego należy stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do wywołania znieczulenia.
Sposób podania
Infiltracja i zastosowanie okołonerwowe w jamie ustnej.
Znieczulenia miejscowe należy wstrzykiwać ostrożnie w przypadku stanu zapalnego i/lub infekcji w miejscu wstrzyknięcia. Wstrzyknięcie należy wykonywać bardzo powoli (1 ml/min).
Środki ostrożności, które należy podjąć przed przygotowaniem lub podaniem leku
Ten lek należy stosować wyłącznie przez lekarzy lub dentystów posiadających odpowiednią wiedzę i doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu toksyczności systemowej lub pod ich nadzorem. Przed zastosowaniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczulenia miejscowego należy zapewnić dostępność odpowiedniego sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych stanów zagrożenia życia oddechowego i krążeniowego. Po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego należy monitorować stan świadomości pacjenta.
W przypadku stosowania ARTICAINA OGNA do znieczulenia przez infiltrację lub blokadę nerwową, wstrzyknięcie należy zawsze wykonywać powoli i po uprzednim aspiracji.
Ostrzeżenia szczególne
Adrenalina zmniejsza przepływ krwi w dziąsłach, co może prowadzić do lokalnego martwicy tkanek.
Zarejestrowano bardzo rzadkie przypadki uszkodzenia nerwów i trwałej lub nieodwracalnej utraty smaku po zastosowaniu blokady mandibularnej.
Środki ostrożności przy zastosowaniu
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do naczynia krwionośnego
Przypadkowe wstrzyknięcie do naczynia krwionośnego może spowodować nagły wzrost stężenia adrenaliny i articainy w krążeniu ogólnym. Może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak napady padaczkowe, a następnie depresja układu oddechowego, krążeniowego i ośrodkowego układu nerwowego, śpiączka, a następnie zatrzymanie oddechu i krążenia.
Dlatego, aby upewnić się, że igła nie przeniknęła do naczynia krwionośnego podczas wstrzykiwania, należy wykonać aspirację przed wstrzyknięciem leku do znieczulenia miejscowego. Jednak brak krwi w strzykawce nie gwarantuje, że uniknięto wstrzyknięcia do naczynia.
Ryzyko związane z przypadkowym wstrzyknięciem do nerwu
Przypadkowe wstrzyknięcie do nerwu może spowodować wędrowanie leku wzdłuż nerwu.
Aby uniknąć przypadkowego wstrzyknięcia do nerwu i zapobiec uszkodzeniom nerwów związanych z blokadami nerwów, należy nieco cofnąć igłę, jeśli pacjent odczuwa uczucie wyładowania elektrycznego podczas wstrzykiwania lub jeśli wstrzyknięcie jest szczególnie bolesne. W przypadku uszkodzenia nerwów potencjalna neurotoksyczność chemiczna articainy i obecność adrenaliny mogą nasilić skutki neurotoksyczne, ponieważ adrenalina może zmniejszyć dopływ krwi wokół nerwu i uniemożliwić lokalne usuwanie articainy.
Leczenie przedawkowania
Przed zastosowaniem znieczulenia regionalnego za pomocą znieczulenia miejscowego należy zapewnić dostępność sprzętu i leków do resuscytacji w celu zapewnienia natychmiastowego leczenia ewentualnych nagłych stanów zagrożenia życia oddechowego i krążeniowego.
Ciężkość objawów przedawkowania powinna skłonić lekarza/dentystę do zastosowania protokołów zapewniających szybkie zabezpieczenie dróg oddechowych i prowadzenie wentylacji wspomaganej.
Po każdym wstrzyknięciu znieczulenia miejscowego należy monitorować stan świadomości pacjenta.
W przypadku wystąpienia objawów ostrych toksyczności systemowej należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie znieczulenia miejscowego. W razie potrzeby należy ułożyć pacjenta w pozycji leżącej na plecach.
Objawy ze strony OUN (napady padaczkowe, depresja OUN) należy natychmiast leczyć odpowiednim wsparciem oddechowym/dróg oddechowych i podaniem leków przeciwdrgawkowych.
Optymalna oxygenacja, wentylacja i wsparcie krążeniowe, w połączeniu z leczeniem kwasicy, mogą zapobiec zatrzymaniu serca.
W przypadku depresji układu krążeniowego (hipotensja, bradykardia) należy rozważyć możliwość odpowiedniego leczenia za pomocą płynów dożylnych, środków vasoaktywnych i/lub inotropowych. U dzieci dawkę należy dostosować do wieku i masy ciała.
W przypadku zatrzymania serca należy natychmiast rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową.
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór jest mętny lub zmienia kolor.
Aby uniknąć ryzyka zakażenia (np. przeniesienia wirusa zapalenia wątroby), strzykawki i igły używane do pobierania roztworu powinny być zawsze nowe i sterylne.
Strzykawki są jednorazowe. W przypadku częściowego wykorzystania strzykawki, pozostały roztwór należy wyrzucić.
Nie wykorzystanego leku oraz odpadów pochodzących z tego leku należy pozbyć zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.