Antytrombina III Baxalta

Ulotka: informacja dla pacjenta

ANTITROMBINA III BAXALTA proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania

Antytrombina III pochodząca z ludzkiej osocza
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym te, których nie ma w niniejszej ulotce, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest ANTITROMBINA III BAXALTA i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku ANTITROMBINA III BAXALTA
3. Jak stosować lek ANTITROMBINA III BAXALTA
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek ANTITROMBINA III BAXALTA
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest ANTITROMBINA III BAXALTA i do czego służy

ANTITROMBINA III BAXALTA to lek zawierający pochodne z ludzkiej osocza antytrombinę III.
Antytrombina wykazuje działanie przeciwzakrzepowe, czyli sprawia, że krew staje się bardziej płynna.
Jeśli cierpisz na wrodzony lub nabyty niedobór antytrombiny, poziom antytrombiny we krwi jest niższy niż normalnie i możesz mieć większe skłonności do powstawania skrzeplin w naczyniach krwionośnych lub ograniczoną lub brakującą odpowiedź na heparynę.
ANTITROMBINA III BAXALTA stosuje się u dorosłych pacjentów oraz u dzieci od 6. roku życia
w celu zapobiegania i leczenia powstawania skrzeplin krwi spowodowanych przez:

1. Wrodzony niedobór antytrombiny, szczególnie w przypadku zabiegów chirurgicznych, ciąży lub porodu
2. Nabyty niedobór antytrombiny, szczególnie w przypadkach:
   • Ryzyka lub zatoru naczyń krwionośnych u pacjentów z chorobą nerek lub wątroby (zespół nerczycowy lub enteropatie).
   • Zabiegów chirurgicznych i masywnych krwawień u pacjentów z ciężką chorobą wątroby, zwłaszcza gdy wymaga to leczenia zastępczego za pomocą stężonych czynników krzepnięcia (kompleks protrombinowy).

2. Co powinieneś wiedzieć przed zastosowaniem ANTITROMBINA III BAXALTA

Nie stosuj ANTITROMBINA III BAXALTA

• jeśli jesteś uczulony na antytrombinę III pochodzącą z ludzkiego osocza lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli wcześniej występowała u Ciebie trombocytopenia (zmniejszona liczba płytek krwi) wywołana przez heparynę, inny lek stosowany w celu rozrzedzenia krwi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Śledzenie produktów
W celu poprawy śledzenia produktów biologicznych, nazwa i numer serii leku podanego pacjentowi powinny być dokładnie zarejestrowane.
Przed zastosowaniem ANTITROMBINA III BAXALTA skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz będzie Cię badać i wykonywać kontrolne badania podczas leczenia przy użyciu ANTITROMBINA III BAXALTA.
Czynniki zakaźne
ANTITROMBINA III BAXALTA to lek pochodzący z ludzkiej krwi lub osocza (ciekłej części krwi). W przypadku produkcji leków z ludzkiej krwi lub osocza stosuje się pewne środki bezpieczeństwa mające na celu zapobieganie przenoszeniu infekcji pacjentom. Obejmują one:

• staranne doboranie dawców krwi i osocza w celu wykluczenia potencjalnych nosicieli infekcji,
• analizę każdej darowanej porcji i puli osocza w celu wykrycia oznak obecności wirusów i infekcji,
• włączenie etapów w procesie produkcji, które mogą dezaktywować lub usuwać wirusy. Mimo tych środków, za każdym razem, gdy podaje się leki przygotowane z ludzkiej krwi lub osocza, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia infekcji. Dotyczy to również nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów lub innych rodzajów infekcji.

Przyjęte środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak wirus HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B (HBV) i wirus zapalenia wątroby typu C (HCV), oraz wobec wirusów nieotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) i parwowirus B19.
Lekarz może zalecić Ci odpowiednie szczepienia przeciwko wirusom zapalenia wątroby typu A i B, jeśli regularnie lub wielokrotnie stosujesz leki pochodzące z ludzkiego osocza.
Dzieci
Nie ma danych potwierdzających stosowanie ANTITROMBINA III BAXALTA u dzieci poniżej 6. roku życia.
Inne leki i ANTITROMBINA III BAXALTA
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, ostatnio stosowałeś/aś lub może zacząć stosować inne leki.
W szczególności powiadom lekarza, jeśli stosujesz heparynę, lek stosowany do rozrzedzania krwi, ponieważ zwiększa ono ryzyko krwawienia, szczególnie jeśli masz obniżoną liczbę płytek krwi (trombocytopenię). Działanie antytrombiny jest silnie wzmocnione przez heparynę. Lekarz może zalecić regularne badania krwi w celu monitorowania jej rzetelności.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
Doświadczenie dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktów zawierających antytrombinę podczas ciąży lub karmienia piersią nie zostało ocenione w kontrolowanych badaniach klinicznych, a zatem jest ograniczone.
Lekarz poda Ci ANTITROMBINA III BAXALTA w czasie ciąży i okresu karmienia piersią tylko wtedy, gdy będzie to naprawdę konieczne, biorąc pod uwagę, że w czasie ciąży zwiększa się ryzyko zdarzeń tromboembolicznych.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie zaobserwowano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ANTITROMBINA III BAXALTA zawiera sód
500 IU/10 ml:
Ten lek zawiera 37,7 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednym fiolku. Odpowiada to 1,9% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.
1000 IU/20 ml:
Ten lek zawiera 75,5 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w jednym fiolku. Odpowiada to 3,8% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu w diecie dorosłego.

3. Jak stosować ANTITROMBINĘ III BAXALTA

Stosuj ten lek zgodnie z zawsze dokładnymi wskazówkami lekarza lub farmaceuty. Jeśli masz
wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek powinien być podawany dożylnie zgodnie zawsze z dokładnymi wskazówkami lekarza.
Dawkę ustali lekarz, biorąc pod uwagę Twoją historię rodzinną i stan zdrowia.
Jeśli zastosujesz więcej ANTITROMBINY III BAXALTA niż powinieneś
Do chwili obecnej nie znano objawów przedawkowania antytrombiną.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Jeśli podczas leczenia lekiem ANTITROMBINA III BAXALTA wystąpią u Pani/Pana następujące działania niepożądane,
należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę, który NATYCHMIAST PRZERWIE
podawanie leku przy pierwszych oznakach ostrzegawczych i poda odpowiednie leczenie w celu wyleczenia tych
objawów, które mogą prowadzić do śmierci, takich jak:
nadwrażliwość i reakcje alergiczne, które w niektórych przypadkach mogą postępować i prowadzić do ciężkich reakcji
alergicznych (anafilaksji) obejmujących cały organizm.
Reakcje alergiczne mogą obejmować następujące objawy:
o obrzęk twarzy (angioobrzęk), pokrzywka, uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu (dyspnia), obniżenie ciśnienia krwi;
o zmniejszone przepływanie krwi do narządów (szok);
o uczucie pieczenia i podrażnienia w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, zaczerwienienie,
o ból głowy, senność, nudności, niepokój, przyspieszone bicie serca (tachykardia),
gorączka, mrowienie, wymioty.
Należy mieć natychmiastowy dostęp do odpowiedniego sprzętu, leków oraz personelu medycznego
potrzebnego do leczenia nagłych przypadków tych działań niepożądanych.
Działania niepożądane obserwowane z częstością nieznaną (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• nadwrażliwość, reakcja anafilaktyczna
• drżenie
• zawroty głowy

Działania niepożądane dotyczące krwi
Rzadko obserwuje się zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) wywołane reakcją immunologiczną przeciw heparynie. W takich przypadkach liczba płytek krwi może zmniejszyć się o 50% lub spadnąć poniżej 100 000/mikrolitr.
W rzadkich przypadkach obserwowano gorączkę.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią u Pani/Pana jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio
https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać ANTITROMBINĘ III BAXALTA

Przechowywać w lodówce (2 °C–8 °C).
Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Trzymać ten lek poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.
Nie należy stosować tego leku po dacie ważności wskazanej na opakowaniu po napisie „Waz. do:".
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest klarowny lub zawiera osad.
Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera ANTITROMBINA III BAXALTA

• Substancją czynną jest antytrombina III pochodząca z ludzkiej osocza.
• Pozostałe składniki to glukoza, sód chlorku, sód cytrynian dwuwodny (patrz punkt 2 „ANTITROMBINA III BAXALTA zawiera sód”), tris(hydroksymetylo)aminometan, woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań (rozpuszczalnik). ANTITROMBINA III BAXALTA jest dostępna w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzenia roztworu do wlewu zawierającego:

Ten lek zawiera 0,164 mmol (3,77 mg) sodu na 1 ml.
Wygląd ANTITROMBINA III BAXALTA i zawartość opakowania
ANTITROMBINA III BAXALTA to proszek lub kruche ciało stałe o barwie od jasnożółtej do jasnozielonej.
Roztwórnik (woda do wstrzykiwań) to klarowny, bezbarwny płyn.
Po odtworzeniu roztwór jest żółty, klarowny lub lekko mleczny.
ANTITROMBINA III BAXALTA w postaci proszku i rozpuszczalnika znajduje się w fiolkach zamkniętych korkami gumowymi i osłonkami ochronnymi.
ANTITROMBINA III BAXALTA dostępna jest w następujących opakowaniach:

• jedna fiolka z proszkiem 500 IU, jedna fiolka z rozpuszczalnikiem 10 ml oraz zestaw do odtworzenia i wstrzyknięcia
• jedna fiolka z proszkiem 1000 IU, jedna fiolka z rozpuszczalnikiem 20 ml oraz zestaw do odtworzenia i wstrzyknięcia
  Możliwe, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Baxalta Innovations GmbH
Industriestrasse 67, A - 1221 Wiedeń
Pełnomocnik we Włoszech:
Takeda Italia S.p.A.
Tel. +39 06 502601
Producent
Baxter AG, Industriestrasse 67, A - 1221 Wiedeń, Austria
Takeda Manufacturing Austria AG, Industriestrasse 67, A-1221 Wiedeń, Austria

Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Interakcje z innymi lekami
Heparina: leczenie zastępcze antytrombiną podczas podawania heparyny w dawkach terapeutycznych zwiększa ryzyko krwawienia. Działanie antytrombiny jest silnie wzmocnione przez heparynę. Okres półtrwania antytrombiny może być znacznie skrócony przez jednoczesne leczenie heparyną z powodu przyspieszonego zużycia antytrombiny. Dlatego jednoczesne podawanie heparyny i antytrombiny pacjentowi z zwiększonym ryzykiem krwawienia musi być kontrolowane klinicznie i biologicznie.
Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku leczenia łącznego z heparyną zalecane są regularne kontrole czasu tromboplastyny częściowej (PTT) oraz odpowiednie dostosowanie dawki heparyny.
Dodatkowo u pacjentów z trombocytopenią może występować niedobór czynnika trombocytarnego 4, co przyczynia się do zmniejszenia neutralizacji heparyny, zwiększając tym samym skłonność do krwawień.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności
Jak w przypadku każdego produktu białkowego podawanego dożylnie, możliwe są reakcje nadwrażliwości o charakterze alergicznym. Pacjentów należy dokładnie monitorować i obserwować pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas okresu infuzji. Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w tym o wysypce, również uogólnionej, uczuciu ściskania w klatce piersiowej, duszności, hipotensji i reakcji anafilaktycznej. W przypadku wystąpienia takich objawów pacjenci powinni skontaktować się z lekarzem.
W przypadku wstrząsu należy zastosować standardowe procedury medyczne leczenia wstrząsu.
W przypadku reakcji alergicznych lub anafilaktycznych należy natychmiast przerwać podawanie leku.
Łagodne reakcje można kontrolować poprzez podawanie leków przeciwhistaminowych. Leczenie ciężkich reakcji hipotensyjnych polega na współczesnym leczeniu wstrząsu.
Należy rozważyć odpowiednie szczepienia (wirusowe zapalenie wątroby typu A i B) u pacjentów, którzy regularnie otrzymują ludzką antytrombinę.
Śledzenie
W celu poprawy możliwości śledzenia leków biologicznych, nazwę i numer serii leku podanego pacjentowi należy dokładnie zarejestrować.
Monitorowanie kliniczne i biologiczne w przypadku stosowania antytrombiny razem z heparyną:

• w celu dostosowania dawki heparyny i uniknięcia nadmiernej hipokoagulacji należy regularnie wykonywać kontrole stopnia antykoagulacji (APTT i, tam gdzie odpowiednie, aktywność anty-FXa) w krótkich odstępach czasu, szczególnie w pierwszych minutach/godzinach po rozpoczęciu podawania antytrombiny;
• w celu dostosowania indywidualnej dawki należy codziennie kontrolować poziomy antytrombiny, ze względu na ryzyko obniżenia poziomów antytrombiny spowodowane długotrwałym leczeniem heparyną niepodzieloną.

Dawkowanie i sposób podania
Leczenie należy rozpocząć pod kontrolą lekarza specjalizującego się w leczeniu pacjentów z niedoborem antytrombiny.
Dawkowanie
W przypadku niedoborów wrodzonych dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem wywiadu rodzinnego, w szczególności zdarzeń tromboembolicznych, istniejących czynników ryzyka klinicznego oraz badań laboratoryjnych.
Dawkowanie i długość trwania terapii zastępczej w przypadku niedoborów nabytych zależy od stężenia antytrombiny w osoczu, obecności objawów zwiększonego zużycia, podstawowej choroby i nasilenia stanu klinicznego. Dawkę i częstotliwość podawania należy zawsze ustalać indywidualnie, biorąc pod uwagę skuteczność kliniczną i wyniki badań laboratoryjnych.
Ilość podanych jednostek antytrombiny wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych (IU), które odnoszą się do obecnego standardu WHO dla antytrombiny. Aktywność antytrombiny w osoczu wyrażana jest zarówno w procentach (w odniesieniu do osocza ludzkiego normalnego), jak i w jednostkach międzynarodowych (IU) (w odniesieniu do międzynarodowego standardu dla antytrombiny osoczkowej).

1. Wskazania dotyczące dawkowania w przypadku koagulopatii spowodowanej zużyciem

Warunkiem niezbędnym do właściwego doboru dawki jest oznaczenie aktywności antytrombiny III przed rozpoczęciem terapii oraz w krótkich odstępach czasu, około co 4–6 godzin. Poziom plazmatyczny powinien zostać podniesiony przynajmniej do 80–100% wartości normy. Gdy aktywność spadnie poniżej 70%, konieczne jest dodatkowe podanie leku. Do obliczenia dawki można zastosować następującą wzorcową formułę:
J.I. AT III do podania = ID x masa ciała w kg
ID = pożądane zwiększenie aktywności antytrombiny III (różnica między pożądanym poziomem AT III a wartością wyjściową)
W przypadku jednoczesnego stosowania heparyny należy pamiętać, że działanie heparyny jest wzmacniane przez antytrombinę III (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami”).

2. Wskazania dotyczące dawkowania w innych stanach niedoboru antytrombiny III

Ogólnie można podać dawkę początkową około 1500 J.M. i następnie połowę dawki początkowej w odstępach 8–24 godzin.
Do ustalenia dokładnej dawki konieczne jest oznaczenie aktywności antytrombiny III.
Do obliczenia dawki można zastosować następujący wzór orientacyjny:
ID x kg masy ciała
J.M. AT III do wlewu =
2
Początkowa aktywność antytrombiny, jaką chce się osiągnąć, zależy od sytuacji klinicznej. Gdy istnieje wskazanie do podstawienia antytrombiny III, dawkowanie musi być wystarczające, aby osiągnąć pożądaną aktywność antytrombiny i utrzymać skuteczny poziom. Dawkowanie należy dobrać i kontrolować na podstawie oznaczeń aktywności antytrombiny w laboratorium; oznaczenia te należy wykonywać co najmniej dwa razy dziennie, aż do ustabilizowania się stanu pacjenta, a następnie raz dziennie, najlepiej tuż przed kolejną infuzją. Korekta dawkowania powinna uwzględniać zarówno oznaki zwiększonego zużycia antytrombiny, zgodnie z wynikami badań laboratoryjnych, jak i przebieg kliniczny. Aktywność antytrombiny należy utrzymywać powyżej 80% przez cały okres leczenia, chyba że cechy kliniczne wskazują na inny skuteczny poziom.
Zwykła dawka początkowa w przypadku wrodzonych niedoborów wynosi 30–50 J.M./kg masy ciała.
Następnie dawkę, częstotliwość podawania oraz czas trwania leczenia należy dostosować na podstawie danych biologicznych i stanu klinicznego.

Populacja pediatryczna
Bezpieczeństwo i skuteczność ANTITROMBINA III BAXALTA u dzieci poniżej 6. roku życia nie zostały jeszcze ustalone. W związku z tym nie można zalecić stosowania produktu u tej grupy pacjentów.

Sposób podania
Rozpuścić liofilizat zgodnie z opisem w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania”.
Preparat należy podawać dożylnie.
Szybkość podania nie powinna przekraczać 5 ml/min.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i manipulowania
Schemat odtwarzania roztworu z liofilizatu i jego podania
ANTITROMBINA III BAXALTA powinna być przechowywana w postaci liofilizatu i odtworzona bezpośrednio przed podaniem. Cały proces odtwarzania należy przeprowadzać z zachowaniem techniki jałowej. Roztwór należy podać natychmiast po przygotowaniu, ponieważ nie zawiera on substancji konserwujących.
Po odtworzeniu roztwór należy sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek stałych lub nieprawidłowego zabarwienia przed podaniem. Zwykle roztwór jest żółty, klarowny lub lekko opalescencyjny. Nie należy podawać roztworów, które nie są klarowne lub zawierają osad.
Nieużywany lek oraz odpady powstałe z jego stosowania należy usuwać zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

Odtworzenie liofilizatu:

1. Ogrzać fiolę zawierającą rozpuszczalnik do temperatury pokojowej (nie wyższej niż 37°C).
2. Usunąć ochronne pokrywki z fiolek zawierających liofilizat i rozpuszczalnik (ryc. 1) i odalkoholować korki gumowe obu fiolek.
3. Dwa końce igły przelewowej są chronione przez dwie plastikowe osłonki połączone miejscem zgrzewu. Obrócić jedną z osłonek, aby przerwać zgrzew, uwolnić igłę (ryc. 2) i włożyć ją w korek gumowy fiolki z rozpuszczalnikiem (ryc. 3).
4. Usunąć drugą osłonkę z igły przelewowej, uważając, aby nie dotykać igły.
5. Odwrócić fiolkę z rozpuszczalnikiem i włożyć wolny koniec igły przelewowej do połowy jej długości w korek gumowy fiolki z liofilizatem (ryc. 4). Ponieważ fiolka z liofilizatem jest pod próżnią, rozpuszczalnik zostanie automatycznie wciągnięty do środka.
6. Oddzielić fiolkę z rozpuszczalnikiem (z włożoną igłą) od fiolki z liofilizatem (ryc. 5) i delikatnie wstrząsnąć fiolką, aby ułatwić rozpuszczenie się zawartości.
7. Po całkowitym rozpuszczeniu liofilizatu włożyć igłę odpowietrzającą (ryc. 6); ewentualna piana szybko się rozpuści. Usunąć igłę odpowietrzającą.

Podanie roztworu:

1. Obrócić ochronną osłonkę igły filtracyjnej, aby przerwać zgrzew, i usunąć ją. Założyć igłę filtracyjną na jednorazową strzykawkę i nabrać roztwór do strzykawki (ryc. 7).
2. Usunąć igłę filtracyjną i założyć na strzykawkę igłę do wstrzykiwania (lub igłę motylkową).
3. Podawać roztwór powoli (nie szybciej niż 5 ml/min) dożylnie.

Jeśli roztwór ma być podany przez wlew, należy użyć jednorazowych urządzeń do infuzji wyposażonych w filtr.