Ulotka: Informacja dla pacjenta

Advagraf 0,5 mg twarde kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 1 mg twarde kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 3 mg twarde kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 5 mg twarde kapsułki o przedłużonym uwalnianiu

Tacrolimus
Uważnie przeczytaj tę ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym także nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4. Zawartość tej ulotki:
1. Co to jest Advagraf i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Advagraf
3. Jak stosować Advagraf
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Advagraf
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Advagraf i do czego służy

Advagraf zawiera substancję czynną o nazwie tacrolimus. Jest to lek immunosupresyjny. Po przeszczepie narządu (wątroby, nerki) układ odpornościowy organizmu będzie próbował odrzucić nowy narząd. Advagraf stosuje się w celu kontrolowania odpowiedzi immunologicznej, aby umożliwić organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu.
Advagraf może być również stosowany w przypadku odrzucania przeszczepionego narządu (wątroby, nerki, serca lub innego narządu), gdy jedno z dotychczas stosowanych leczeń okazało się nieskuteczne w kontrolowaniu odpowiedzi immunologicznej po przeszczepie.
Advagraf stosuje się u dorosłych.

2. Co należy wiedzieć przed zażyciem Advagraf

Nie przyjmuj Advagraf

jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na tacroli mus lub którykolwiek z innych składników leku Advagraf (patrz punkt 6).
jeśli jesteś uczulony na sirolimus lub na którykolwiek z antybiotyków makrolidowych (np. erytromycyna, klaritromycyna, josamycyna).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Prograf i Advagraf zawierają ten sam substancję czynną – tacroli mus. Jednak Advagraf należy przyjmować raz dziennie, podczas gdy Prograf należy przyjmować dwa razy dziennie. Wynika to z faktu, że kapsułki Advagraf zapewniają przedłużone uwalnianie (wolniejsze uwalnianie przez dłuższy czas) tacroli musu. Leki Advagraf i Prograf nie są wzajemnie zamiennikami.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem Advagraf:

jeśli przyjmujesz którykolwiek z leków wymienionych w punkcie „Inne leki i Advagraf”
jeśli masz lub miałeś problemy z wątrobą
jeśli masz biegunkę trwającą dłużej niż jeden dzień
jeśli odczuwasz silne bóle brzucha, towarzyszące lub nie towarzyszące innym objawom, takim jak dreszcze, gorączka, nudności lub wymioty
jeśli masz zaburzenia czynności elektrycznej serca zwane „przedłużeniem odcinka QT”
jeśli masz lub miałeś uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych, znane jako mikroangiopatia zakrzepowa/zapalenie zakrzepowe porpurą zakrzepową/zespół hemolityczno-mocznicowy. Powiadom lekarza, jeśli wystąpią gorączka, siniaki pod skórą (mogące objawiać się jako czerwone plamki), niewyjaśniona osłabienie, dezorientacja, żółtaczka skóry lub oczu, zmniejszona produkcja moczu, utrata wzroku lub napady padaczkowe (patrz punkt 4). Gdy tacroli mus jest przyjmowany razem z sirolimusem lub ewerolimusem, ryzyko wystąpienia tych objawów może wzrosnąć.

Proszę unikać przyjmowania jakichkolwiek środków roślinnych, np. hypericum (roślinę św. Jana, Hypericum perforatum) lub innych produktów roślinnych, ponieważ mogą one zmieniać skuteczność i dawkę Advagraf, którą musisz przyjmować. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem jakiegokolwiek produktu lub środka roślinnego.
Lekarz może być zmuszony do dostosowania dawki Advagraf.
Należy utrzymywać regularny kontakt z lekarzem. Od czasu do czasu lekarz może uznać za konieczne wykonanie badań krwi, moczu, kontroli serca lub oczu w celu ustalenia odpowiedniej dawki Advagraf.
Należy ograniczyć ekspozycję na słońce i promieniowanie UV (ultrafioletowe) podczas przyjmowania Advagraf. Dzieje się tak, ponieważ terapie immunosupresyjne mogą zwiększać ryzyko nowotworów skóry. Należy nosić odzież ochronną i używać filtrów przeciwsłonecznych o wysokim współczynniku ochrony.

Środki ostrożności dotyczące manipulacji:
Podczas przygotowywania należy unikać bezpośredniego kontaktu z jakąkolwiek częścią ciała, taką jak skóra lub oczy, a także wdychania roztworów do wstrzykiwania, proszku lub granulek zawartych w produktach zawierających tacroli mus. W przypadku kontaktu należy opłukać skórę i oczy.

Dzieci i młodzież
Zastosowanie Advagraf nie jest zalecane u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Advagraf
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, w tym leki bez recepty i produkty ziołowe.
Nie zaleca się stosowania Advagraf razem z cyklosporyną (innym lekiem stosowanym w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu).
W przypadku wizyty u lekarza innego niż specjalista transplantolog, poinformuj go, że przyjmujesz tacroli mus. Lekarz może potrzebować konsultacji z transplantologiem, jeśli konieczne będzie przyjęcie innego leku, który może zwiększać lub zmniejszać stężenia tacroli musu we krwi.
Stężenia Advagraf we krwi mogą być wpływane przez inne leki, które przyjmujesz, i odwrotnie – stężenia we krwi innych leków, które przyjmujesz, mogą być zmieniane przez przyjmowanie Advagraf, co może wymagać przerwania, zwiększenia lub zmniejszenia dawki Advagraf.
Niektórzy pacjenci doświadczyli podwyższenia stężenia tacroli musu we krwi podczas przyjmowania innych leków. Może to powodować poważne działania niepożądane, takie jak problemy nerkowe, zaburzenia układu nerwowego i zaburzenia rytmu serca (patrz punkt 4).
Wpływ na stężenie Advagraf we krwi może wystąpić bardzo szybko po rozpoczęciu stosowania innego leku, dlatego może być konieczna częsta i ciągła kontrola stężenia Advagraf we krwi w pierwszych dniach po rozpoczęciu przyjmowania innego leku oraz regularnie podczas leczenia tym lekiem. Niektóre inne leki mogą powodować obniżenie stężenia tacroli musu we krwi, co może zwiększyć ryzyko odrzucenia przeszczepionego organu. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś leki takie jak:

leki przeciwgrzybicze i antybiotyki, w szczególności tzw. antybiotyki makrolidowe stosowane w leczeniu infekcji, np. keto konazol, flu konazol, itra konazol, posa konazol, wory konazol, klotrymazol, izawu konazol, mik onazol, kaspofungina, telitromycyna, erytromycyna, klaritromycyna, josamycyna, azytromycyna, ryfampicyna, ryfabutyna, izoniazyd i flukloksacylina
letermowir, stosowany w zapobieganiu chorobie spowodowanej przez CMV (ludzki wirus ospy wietrznej)
inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir, nelﬁnawir, sakwinawir), środek wzmacniający leczenie coby cy stat, oraz tabletkowe kombinacje lub inhibitory nie-nukleozydowe odwrotnej transkryptazy HIV (efawirenz, etrawiryna, ne wirapina) stosowane w leczeniu zakażeń HIV
inhibitory proteazy HCV (np. telaprewir, boceprevir, kombinacja ombitaswir/paritaprewir/rytonawir z lub bez dasabuwi ru, elbaswir/grazoprewir i glekaprewir/pibrentaswir) stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C
nilotynib i imatynib, idelalisyb, cerytynib, kryzotynib, apalutamid, enzalutamid lub mitotan (stosowane w leczeniu określonych typów nowotworów)
kwas mykofenolowy, stosowany do hamowania układu odpornościowego i zapobiegania odrzuceniu przeszczepu
leki na wrzód żołądka lub refluks kwasowy (np. omeprazol, lansoprazol lub cy m etydyna)
leki przeciwwymiotne stosowane na nudności i wymioty (np. metoklopramid)
cisaprydę lub lek przeciwwskazany zawierający magnezowo-aluminiowy wodorotlenek, stosowany na zgagę
tabletki antykoncepcyjne lub inne leczenie hormonalne z etyniloestradiolem, leczenie hormonalne z danazolem
leki stosowane w nadciśnieniu lub w chorobach serca (np. nifedypina, nikardypina, dyltiazem i werapamil)
leki przeciwarytmiczne (amiodaron) stosowane do kontroli arytmii (nieregularnego rytmu serca)
leki znane jako „statyny” stosowane w leczeniu wysokiego poziomu cholesterolu i trójglicerydów
karbamazepinę, fenytoinę lub fenobarbital, stosowane w leczeniu epilepsji
metamizol, stosowany w leczeniu bólu i gorączki
kortykosteroidy prednizolon lub metyloprednizolon, należące do klasy kortykosteroidów stosowanych w leczeniu stanów zapalnych lub w celu stłumienia układu odpornościowego (np. w odrzuceniu przeszczepu)
nefazodon, stosowany w leczeniu depresji
preparaty roślinne zawierające hypericum (roślinę św. Jana, Hypericum perforatum) lub ekstrakty z Schisandra sphenanthera
kanabidiol (stosowany m.in. w leczeniu napadów padaczkowych)

Powiadom lekarza, jeśli otrzymujesz leczenie przeciwwirusowe na zapalenie wątroby typu C. Leczenie farmakologiczne zapalenia wątroby typu C może wpływać na funkcję wątroby i stężenie tacroli musu we krwi. Stężenie tacroli musu we krwi może się zmniejszyć lub zwiększyć w zależności od leków przepisanych na zapalenie wątroby typu C. Lekarz może być zmuszony do dokładnego monitorowania stężenia tacroli musu we krwi i dostosowania dawki Advagraf po rozpoczęciu leczenia zapalenia wątroby typu C.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz lub musisz przyjmować ibuprofen (stosowany w leczeniu gorączki, stanów zapalnych i bólu), antybiotyki (kotrymoksazol, wancomycyna lub antybiotyki aminoglikozydowe, takie jak gentamycyna), amfoterycynę B (stosowaną w leczeniu infekcji grzybiczych), leki przeciwwirusowe (stosowane w leczeniu infekcji wirusowych, np. acyklowir, gan cyklowir, cydofowir, foskarnet). Mogą one nasilać problemy nerkowe lub nerwowe, gdy są przyjmowane razem z Advagraf.
Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz sirolimus lub ewerolimus. Gdy tacroli mus jest przyjmowany razem z sirolimusem lub ewerolimusem, ryzyko rozwoju mikroangiopatii zakrzepowej, porpurę zakrzepową trombocytopeniczną i zespół hemolityczno-mocznicowy może wzrosnąć (patrz punkt 4).
Lekarz musi również wiedzieć, czy podczas przyjmowania Advagraf przyjmujesz suplementy potasu lub takie diuretyki stosowane w niewydolności serca, nadciśnieniu i chorobach nerek (np. amilorid, triamteren lub spironolakton), lub antybiotyki trimetoprim lub kotrymoksazol, które mogą zwiększać poziom potasu we krwi, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID, np. ibuprofen) stosowane na gorączkę, stany zapalne i ból, leki przeciwpakrzepowe (rozrzedzające krew) lub doustne leki na cukrzycę.
Jeśli planujesz szczepienie, porozmawiaj o tym najpierw z lekarzem.

Advagraf z posiłkami i napojami
Unikaj grejpfrutów (również soku grejpfrutowego) podczas stosowania Advagraf, ponieważ mogą one zmieniać jego stężenie we krwi.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem Advagraf. W jednym badaniu oceniano wyniki ciąży u kobiet leczonych tacroli musem i u kobiet leczonych innymi immunosupresorami. Choć dane zebrane w tym badaniu nie są wystarczające, by wyciągnąć jednoznaczne wnioski, zgłaszano wyższe stopy samoistnych poronień u pacjentek po przeszczepie wątroby i nerek leczonych tacroli musem, a także wyższe stopy trwałej nadciśnienia towarzyszącego utracie białka w moczu, które rozwija się w czasie ciąży lub po porodzie (stan zwany pre-eklampsją) u pacjentek po przeszczepie nerek. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych związanych z użyciem Advagraf.
Advagraf przenika do mleka matki. Z tego powodu karmienie piersią podczas terapii Advagraf jest niezalecane.

Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz zawroty głowy lub senność, lub masz problemy z widzeniem po zażyciu Advagraf. Takie objawy występują częściej, jeśli spożywasz alkohol.

Advagraf zawiera laktozę, sód i lecytynę (soja)
Advagraf zawiera laktozę (cukier mleczny). Jeśli lekarz postawił Ci diagnozę nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed zażyciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, czyli jest zasadniczo „bezsodowy”.
Farba drukarska użyta do oznaczenia kapsułek Advagraf zawiera lecytynę z soi. Jeśli jesteś uczulony na orzechy ziemne lub soję, porozmawiaj z lekarzem, aby ustalić, czy możesz przyjmować ten lek.

3. Jak stosować Advagraf

Stosuj Advagraf zgodnie z dokładnymi wskazaniami lekarza. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Lek ten może być przepisywany wyłącznie przez lekarza doświadczonych w leczeniu pacjentów przeszczepionych.
Upewnij się, że otrzymujesz zawsze tę samą formę leku zawierającego takrolimus, chyba że specjalista od przeszczepów uzgodnił zmianę formy takrolimusu.
Ten lek należy przyjmować raz dziennie. Jeśli wygląd leku różni się od poprzednich razy lub jeśli zmieniły się wskazania dotyczące dawki, skontaktuj się jak najszybciej z lekarzem lub farmaceutą, aby upewnić się, że otrzymałeś właściwy lek.
Początkową dawkę leku, mającą na celu zapobieganie odrzuceniu przeszczepionego organu, ustali lekarz, obliczając ją na podstawie Twojej masy ciała. Początkowa dawka dzienna bezpośrednio po przeszczepie będzie zazwyczaj wynosić:
0,10–0,30 mg na kg masy ciała dziennie
w zależności od przeszczepionego organu. Te same dawki mogą być stosowane w leczeniu odrzucenia.
Twoja dawka zależy od ogólnego stanu Twojego zdrowia oraz od innych leków immunosupresyjnych, które przyjmujesz.
Bezpośrednio po rozpoczęciu leczenia Advagrafem lekarz będzie zalecał regularne badania krwi, aby ustalić odpowiednią dawkę. Później badania krwi będą wykonywane regularnie, aby monitorować i dostosowywać dawkę.
Lekarz zazwyczaj zmniejszy dawkę Advagrafu, gdy Twój stan się ustabilizuje. Lekarz dokładnie wskazuje, ile kapsułek należy przyjmować.
Najważniejsze jest, aby przyjmować Advagraf codziennie, dopóki wymagane jest leczenie immunosupresyjne w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu. Musisz utrzymywać bliski kontakt z lekarzem.
Advagraf należy przyjmować doustnie raz dziennie, rano. Zażywaj Advagraf na pusty żołądek lub 2–3 godziny po posiłku. Poczekaj przynajmniej godzinę przed następnym posiłkiem. Kapsułki należy zażywać bezpośrednio po wyjęciu z folii. Kapsułki należy połykać całe z szklanką wody. Nie połykaj środka suszącego znajdującego się w aluminiowej folii.
Jeśli zażyjesz więcej Advagrafu niż powinieneś
Jeśli przypadkowo zażyjesz zbyt dużą dawkę Advagrafu, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub najbliższym oddziałem ratunkowym w szpitalu.
Jeśli zapomnisz zażyć Advagrafu
Jeśli zapomniałeś zażyć kapsułek Advagrafu rano, zażyj je jak najszybciej tego samego dnia. Nie podwajaj dawki następnego dnia.
Jeśli przerwiesz leczenie Advagrafem
Przerwanie leczenia Advagrafem może zwiększyć ryzyko odrzucenia przeszczepionego organu. Nie przerywaj leczenia, chyba że lekarz wyraźnie zaleci Ci jego przerwanie.
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Advagraf może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.
Advagraf osłabia mechanizmy obronne organizmu (układ odpornościowy), przez co organizm staje się mniej skuteczny w walce z infekcjami. Dlatego podczas przyjmowania Advagraf istnieje większe ryzyko zachorowania na infekcje.
Niektóre z infekcji mogą być poważne lub śmiertelne i mogą obejmować infekcje wywołane przez bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty lub inne patogeny.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie objawy infekcji, w tym:

Gorączka, kaszel, ból gardła, uczucie osłabienia lub ogólnego niedoboru samopoczucia
Utrata pamięci, trudności w myśleniu, trudności w chodzeniu lub utrata wzroku – objawy te mogą wynikać z bardzo rzadkiego i ciężkiego zapalenia mózgu, które może być śmiertelne (postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, PML)

Może wystąpić poważne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i anafilaktyczne. W trakcie leczenia Advagraf zgłaszano pojawienie się nowotworów łagodnych i złośliwych.
Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie lub podejrzewasz wystąpienie któregokolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych:
Powszechne poważne działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

Przebicie przewodu pokarmowego: silny ból brzucha towarzyszący lub nie towarzyszący innym objawom, takim jak dreszcze, gorączka, nudności lub wymioty.
Niewystarczające działanie przeszczepionego narządu.
Zamazane widzenie.

Niekoronne poważne działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

Mikroangiopatia zakrzepowa (uszkodzenie najmniejszych naczyń krwionośnych), w tym zespół hemolityczno-mocznicowy – stan charakteryzujący się następującymi objawami: zmniejszone lub brak wydalania moczu (ostra niewydolność nerek), skrajne zmęczenie, żółtaczka skóry lub oczu (żółtaczka) oraz pojawienie się siniaków (krwawienie podskórne) lub nietypowe krwawienia i objawy infekcji.

Rzadkie poważne działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000):

Zakrzepica zakrzepowa z małopłytkową porfią: stan obejmujący uszkodzenie najmniejszych naczyń krwionośnych, charakteryzujący się gorączką i podskórnych krwawieniach, które mogą objawiać się jako czerwone plamki, z lub bez skrajnego, nieuzasadnionego zmęczenia, dezorientacji, żółtaczki skóry lub oczu (żółtaczka), z objawami ostrej niewydolności nerek (zmniejszone lub brak wydalania moczu), utratą wzroku i napadami drgawkowymi.
Toksyczna nekroliza epidermy: erozja i tworzenie pęcherzy na skórze lub błonach śluzowych, zaczerwienienie i obrzęk skóry, które mogą się odłamywać od dużych obszarów ciała.
Ślepotę.

Bardzo rzadkie poważne działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

Zespół Stevensa-Johnsona: niewyjaśnione, powszechne bóle skóry, obrzęk twarzy, ciężka choroba z tworzeniem się pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, pokrzywicę, obrzęk języka, czerwone lub fioletowe zaczerwienienie skóry, które się rozprzestrzenia, łuszczenie się skóry.
Torsade de pointes: zmiana częstości rytmu serca, która może być towarzyszyć lub nie objawom takim jak ból w klatce piersiowej (angina), omdlenia, zawroty głowy lub nudności, kołatanie serca (silne odczuwanie własnego tętna) i trudności w oddychaniu.

Poważne działania niepożądane – częstość nieznana (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych):

Infekcje oportunistyczne (bakterialne, grzybicze, wirusowe i protozoalne): długotrwała biegunka, gorączka i ból gardła.
Po leczeniu zgłaszano pojawienie się nowotworów łagodnych i złośliwych, będących konsekwencją immunosupresji, w tym złośliwych nowotworów skóry i rzadki typ nowotworu, który może obejmować zmiany skórne, tzw. sarkomę Kaposiego. Objawy obejmują zmiany skóry, takie jak nowe lub zmieniające się odbarwienia, zmiany skórne lub guzki.
Zgłaszano przypadki czystej aplazji czerwonych komórek krwi (bardzo ciężki spadek liczby czerwonych krwinek), anemii hemolitycznej (zmniejszenie ilości czerwonych krwinek spowodowane ich nieprawidłowym niszczeniem, towarzyszone zmęczeniem) oraz neutropenii gorączkowej (zmniejszenie liczby białych krwinek walczących z infekcjami, towarzyszone gorączką). Nie jest dokładnie znane, jak często występują te działania niepożądane. Możesz nie mieć objawów lub, w zależności od ciężkości stanu, możesz odczuwać: zmęczenie, apatię, nietypowe bladość skóry, duszność, zawroty głowy, bóle głowy, ból w klatce piersiowej oraz zimne ręce i stopy.
Zgłaszano przypadki agranulocytozy (znacznie zmniejszona liczba białych krwinek towarzysząca owrzodzeniom w jamie ustnej, gorączce i infekcjom). Możesz nie mieć objawów lub możesz doświadczać nagłej gorączki, dreszczy i bólu gardła.
Reakcje alergiczne i anafilaktyczne z następującymi objawami: nagła wysypka z świądem (pokrzywica), obrzęk rąk, stóp, kostek, twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła (co może powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu) oraz uczucie osłabienia.
Zespół odwracalnej encefalopatii potylicznej (PRES): ból głowy, dezorientacja, zaburzenia nastroju, napady drgawkowe i zaburzenia wzroku. Mogą to być objawy zaburzenia zwanego zespołem odwracalnej encefalopatii potylicznej, które zgłaszano u niektórych pacjentów leczonych takrolimusem.
Neuropatię wzrokową (uszkodzenie nerwu wzrokowego): problemy ze wzrokiem, takie jak zamazane widzenie, zmiany w postrzeganiu kolorów, trudności w widzeniu szczegółów lub zawężenie pola widzenia.

Następujące działania niepożądane mogą również wystąpić po przyjęciu Advagraf i mogą być poważne:
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):
Zwiększenie glukozy we krwi, cukrzyca, zwiększenie potasu we krwi.
Trudności w zasypianiu.
Drgawki, ból głowy.
Podwyższone ciśnienie krwi.
Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
Biegunka, nudności.
Problemy nerkowe.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):
Spadek liczby komórek krwi (płytek krwi, czerwonych krwinek lub białych krwinek), zwiększenie liczby białych krwinek, nieprawidłowości w liczbie czerwonych krwinek (wykrywane w badaniach krwi).
Spadek magnezu, fosforanu, potasu, wapnia lub sodu we krwi, zatrzymanie płynów, zwiększenie kwasu moczowego lub lipidów we krwi, zmniejszenie apetytu, zwiększenie kwasowości we krwi, inne zmiany w równowadze soli we krwi (wykrywane w badaniach krwi).
Objawy lęku, dezorientacja i dezorientacja, depresja, zaburzenia nastroju, koszmary, halucynacje, zaburzenia psychiczne.
Napady drgawkowe, zaburzenia świadomości, mrowienie i drętwienie rąk i stóp (czasem bolesne), uczucie utraty równowagi, pogorszenie zdolności do pisania, zaburzenia układu nerwowego.
Zwiększona wrażliwość na światło, zaburzenia oczu.
Dzwonienie w uszach.
Zmniejszony przepływ krwi w naczyniach serca, zwiększenie tętna.
Krwiawienie, całkowite lub częściowe zablokowanie naczyń krwionośnych, niskie ciśnienie krwi.
Duszność, zmiany w tkance płucnej, gromadzenie się płynu wokół płuc, zapalenie gardła, kaszel, objawy podobne do grypy.
Zapalenia lub owrzodzenia powodujące ból brzucha lub biegunkę, krwawienie z żołądka, zapalenia lub owrzodzenia w jamie ustnej, gromadzenie się płynu w żołądku, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, wzdęcia, wzdęcia, stolce miazgowate, problemy żołądkowe.
Choroby przewodu żółciowego, żółtaczka skóry spowodowana problemami wątroby, uszkodzenie i zapalenie wątroby.
Świąd, wysypka, wypadanie włosów, trądzik, zwiększone pocenie się.
Ból stawów, kończyn, pleców i stóp, skurcze mięśni.
Niewystarczające działanie nerek, zmniejszona produkcja moczu, zmniejszone lub bolesne oddawanie moczu.
Ogólne osłabienie, gorączka, obrzęk (obrzęk), ból i dyskomfort, zwiększenie aktywności enzymu fosfatazy alkalicznej we krwi, przyrost masy ciała, uczucie zmiany w postrzeganiu temperatury.
Niekoronne działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):
Zmiany w procesach krzepnięcia, zmniejszenie liczby wszystkich typów komórek krwi (wykrywane w badaniach krwi).
Odewodnienie.
Spadek białek lub cukru we krwi, zwiększenie fosforanu we krwi.
Śpiączka, krwotoki mózgowe, udar, paraliż, zaburzenia mózgu, zaburzenia mowy i ekspresji, problemy z pamięcią.
Zamglenie soczewki.
Osłabienie słuchu.
Nieregularne tętno, zatrzymanie tętna, zmniejszona wydajność serca, zaburzenia mięśnia sercowego, zgrubienie mięśnia sercowego, zwiększone tętno, nieprawidłowy elektrokardiogram (EKG), zmieniony rytm i częstość tętna.
Zakrzep w żyłach kończyn, wstrząs.
Trudności w oddychaniu, zaburzenia układu oddechowego, astma.
Zator jelitowy, wzrost stężenia amylazy we krwi, cofanie się zawartości żołądka do gardła, opóźnione opróżnianie żołądka.
Zapalenie skóry, uczucie pieczenia podczas ekspozycji na słońce.
Ból stawów.
Niezdolność do oddawania moczu, bolesne miesiączkowanie i nietypowe krwawienia miesięczne.
Niewydolność różnych narządów, choroba przypominająca grypę, zwiększona wrażliwość na ciepło i zimno, uczucie ucisku w klatce piersiowej, uczucie niepokoju i dyskomfortu, zwiększenie aktywności enzymu dehydrogenazy mleczanowej we krwi, utrata masy ciała.
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000):
Małe krwawienia skóry spowodowane skrzepami krwi.
Zwiększenie sztywności mięśni.
Głuchota.
Gromadzenie się płynu wokół serca.
Zespół ostrego niedostatecznego oddychania.
Tworzenie się torbieli w trzustce.
Problemy z krążeniem krwi w wątrobie.
Zwiększenie owłosienia.
Pragnienie, omdlenia, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zmniejszenie ruchomości, owrzodzenie.
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):
Osłabienie mięśni.
Zmieniony echokardiogram.
Niewydolność wątroby.
Bóle podczas oddawania moczu z obecnością krwi w moczu.
Zwiększenie tkanki tłuszczowej.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym nie wymienione w niniejszym ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać Advagraf

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
Nie stosuj Advagraf po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu „Wydane do”.
Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Stosuj wszystkie kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w ciągu 1 roku od momentu otwarcia folii aluminiowej.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed wilgocią.
Nie wyrzucaj leków do ścieków ani do odpadów komunalnych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz.
Pomoże to chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Advagraf

Substancją czynną jest tylekrolimus. Każda kapsułka Advagraf 0,5 mg zawiera 0,5 mg tylekrolimusu (jako monohydrat). Każda kapsułka Advagraf 1 mg zawiera 1 mg tylekrolimusu (jako monohydrat). Każda kapsułka Advagraf 3 mg zawiera 3 mg tylekrolimusu (jako monohydrat). Każda kapsułka Advagraf 5 mg zawiera 5 mg tylekrolimusu (jako monohydrat).
Pozostałe składniki to: Zawartość kapsułki: hipromeloza, etyloceluloza, laktoza, stearynian magnezu. Otoczka kapsułki: dwutlenek tytanu (E 171), żółty tlenek żelaza (E 172), czerwony tlenek żelaza (E 172), siarczan sodu laurylowego, żelatyna. Tusz do druku: lak lakowy, lecytyna (z soi), simetykon, czerwony tlenek żelaza (E 172), hydroksypropyloceluloza. Opis wyglądu Advagraf i zawartości opakowania Advagraf 0,5 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu to twarde kapsułki żelatynowe z nadrukiem czerwonym ''0.5 mg'' na jasnożółtej części kapsułki i „  647” na pomarańczowym korpusie, zawierające biały proszek. Advagraf 0,5 mg jest dostarczany w formie blisterów lub podzielnych blisterów jednostkowych po 10 kapsułek, w opakowaniu ochronnym zawierającym środek odwadniający. Dostępne są opakowania zawierające 30, 50 i 100 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w blisterach oraz opakowania 30×1, 50×1 i 100×1 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w podzielnych blisterach jednostkowych.

Advagraf 1 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu to twarde kapsułki żelatynowe z nadrukiem czerwonym
''1 mg'' na białej części kapsułki i „  677” na pomarańczowym korpusie,
zawierające biały proszek.
Advagraf 1 mg jest dostarczany w formie blisterów lub podzielnych blisterów jednostkowych po 10 kapsułek, w opakowaniu ochronnym zawierającym środek odwadniający. Dostępne są opakowania zawierające 30, 50, 60 i 100 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w blisterach oraz opakowania 30×1, 50×1, 60×1 i 100×1 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w podzielnych blisterach jednostkowych.
Advagraf 3 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu to twarde kapsułki żelatynowe z nadrukiem czerwonym
''3 mg'' na pomarańczowej części kapsułki i „  637” na pomarańczowym korpusie,
zawierające biały proszek.
Advagraf 3 mg jest dostarczany w formie blisterów lub podzielnych blisterów jednostkowych po 10 kapsułek, w opakowaniu ochronnym zawierającym środek odwadniający. Dostępne są opakowania zawierające 30, 50 i 100 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w blisterach oraz opakowania 30×1, 50×1 i 100×1 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w podzielnych blisterach jednostkowych.
Advagraf 5 mg kapsułki twarde o przedłużonym uwalnianiu to twarde kapsułki żelatynowe z nadrukiem czerwonym
''5 mg'' na szaroczerwonej części kapsułki i „  687” na pomarańczowym korpusie,
zawierające biały proszek.
Advagraf 5 mg jest dostarczany w formie blisterów lub podzielnych blisterów jednostkowych po 10 kapsułek, w opakowaniu ochronnym zawierającym środek odwadniający. Dostępne są opakowania zawierające 30, 50 i 100 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w blisterach oraz opakowania 30×1, 50×1 i 100×1 kapsułek twardych o przedłużonym uwalnianiu w podzielnych blisterach jednostkowych.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
Astellas Pharma Europe B.V.
Sylviusweg 62
2333 BE Leiden
Holandia
Producent:
Astellas Ireland Co., Ltd.
Killorglin, County Kerry, V93FC86
Irlandia
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat tego leku należy skontaktować się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:
België/Belgique/Belgien Lietuva
Astellas Pharma B.V. Branch Astellas Pharma d.o.o.
Tél/Tel: + 32 (0)2 5580710 Tel. +370 37 408 681
България Luxembourg/Luxemburg
Астелас Фарма ЕООД Astellas Pharma B.V.Branch
Te л.: + 359 2 862 53 72 Belgique/Belgien
Tél/Tel: + 32 (0)2 5580710
Česká republika Magyarország
Astellas Pharma s.r.o. Astellas Pharma Kft.
Tel: +420 221 401 500 Tel.: + 36 1 577 8200
Danmark Malta
Astellas Pharma a/s Astellas Pharmaceuticals AEBE
Tlf: + 45 43 430355 Tel.: +30 210 8189900
Deutschland Nederland
Astellas Pharma GmbH Astellas Pharma B.V.
Tel: + 49 (0)89 454401 Tel: + 31 (0)71 5455745
Eesti Norge
Astellas Pharma d.o.o. Astellas Pharma
Tel: +372 6 056 014 Tlf: + 47 66 76 46 00
Ελλάδα Österreich
Astellas Pharmaceuticals AEBE Astellas Pharma Ges.m.b.H.
Τηλ : +30 210 8189900 Tel: + 43 (0)1 8772668
España Polska
Astellas Pharma S.A. Astellas Pharma Sp.z.o.o.
Tel: + 34 91 4952700 Tel.: + 48 (0) 225451 111
France Portugal
Astellas Pharma S.A.S. Astellas Farma, Lda.
Tél: + 33 (0)1 55917500 Tel: + 351 21 4401320
Hrvatska România
Astellas d.o.o. S.C.Astellas Pharma SRL
Tel: +38516700102 Tel: +40 (0)21 361 0495
Ireland Slovenija
Astellas Pharma Co. Ltd. Astellas Pharma d.o.o.
Tel: + 353 (0)1 4671555 Tel: + 3864011400
Ísland Slovenská republika
Vistor hf Astellas Pharma s.r.o.,
Sími: + 354 535 7000 Tel: +421 2 4444 2157
Italia Suomi/Finland
Astellas Pharma S.p.A. Astellas Pharma
Tel: + 39 02 921381 Puh/Tel: + 358 (0)9 85606000
Κύπρος Sverige
Astellas Pharmaceuticals AEBE Astellas Pharma AB
Ελλάδα Tel: + 46 (0)40-650 15 00
Τηλ : +30 210 8189900
Latvija
Astellas Pharma d.o.o.
Tel: + 371 67 619365
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków, https://www.ema.europa.eu.
Załącznik IV
Wnioski naukowe i podstawy zmiany warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Wnioski naukowe
Na podstawie oceny Komitetu ds. Oceny Ryzyka w Farmakowigilancji (Pharmacovigilance and Risk Assessment Committee, PRAC) okresowych raportów uaktualnień bezpieczeństwa (Periodic Safety Update Report, PSUR) dla tylekrolimusu (formulacje systemowe), wnioski naukowe PRAC są następujące:
W świetle dostępnych danych dotyczących przypadków sarkomu Kaposiego pochodzących z badań klinicznych, literatury i zgłoszeń spontanicznych, w tym przypadków z bardzo bliskim powiązaniem czasowym i przypadków zakończonych śmiercią, oraz w świetle możliwego mechanizmu działania, PRAC uznał, że związek przyczynowy między systemowym tylekrolimusem a sarkomem Kaposiego jest co najmniej rozsądnym prawdopodobieństwem. PRAC stwierdził, że informacje o produkcie produktów zawierających systemowy tylekrolimus należy odpowiednio uzupełnić.
Po przeanalizowaniu rekomendacji PRAC, Komitet ds. Leków dla Ludzi (Committee for Human Medicinal Products, CHMP) zgadza się z ogólnymi wnioskami i podstawami rekomendacji.
Podstawy zmiany warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Na podstawie naukowych wniosków dotyczących tylekrolimusu (formulacje systemowe), CHMP uznał, że stosunek korzyści do ryzyka leków zawierających tylekrolimus (formulacje systemowe) pozostaje niezmieniony, przy zastrzeżeniu proponowanych zmian informacji o produkcie.
CHMP zaleca zmianę warunków pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

ADVAGRAF