Ulotka dołączona do opakowania

ACURMIL 25 mg/2,5 ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych, 50 mg/5 ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych

Atracurii besylas
KATEGORIA FARMACOTERAPEUTYCZNA
Leki rozkurczające mięśnie o działaniu obwodowym.
WSKAZANIA TERAPEUTYCZNE
ACURMIL to wysoce selektywny, niepolaryzujący bloker neuromięśniowy stosowany podczas znieczulenia ogólnego w celu ułatwienia intubacji tchawicy oraz uzyskania rozluźnienia mięśni w trakcie różnych zabiegów chirurgicznych wymagających takiego działania oraz w celu wspomagania wentylacji kontrolowanej. Lek jest również wskazany w celu ułatwienia wentylacji kontrolowanej u pacjentów hospitalizowanych w Oddziałach Intensywnej Terapii.
ACURMIL jest również odpowiedni do utrzymywania rozluźnienia mięśni podczas cięcia cesarskiego.
PRZECIWWSKAZANIA
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych.
Atracurium jest przeciwwskazane u pacjentów z znaną nadwrażliwością na atracurium, cisatracurium lub kwas benzoesulfonowy.
OSTRZEŻENIA DOTYCZĄCE STOSOWANIA
Jak w przypadku wszystkich innych blokerów neuromięśniowych, ACURMIL powoduje paraliż mięśni oddechowych oraz innych mięśni szkieletowych, nie wpływa jednak na stan świadomości. Dlatego lek ten należy podawać wyłącznie podczas odpowiedniego znieczulenia ogólnego i tylko przez anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą. Należy mieć dostęp do odpowiednich środków umożliwiających intubację tchawicy i sztuczne oddychanie.
U pacjentów predysponowanych do wystąpienia reakcji alergicznych istnieje możliwość, że podanie ACURMIL spowoduje uwalnianie histaminy. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, którzy mogą być bardziej wrażliwi na skutki krótkotrwałego obniżenia ciśnienia tętniczego, oraz u pacjentów z wywiadem alergicznym (np. ciężkie reakcje nadwrażliwościowe na wiele alergenów, astma), u których uwalnianie histaminy może stanowić duże ryzyko. U pacjentów z wywiadem alergicznym i astmą może dojść do skurczu oskrzeli. U takich pacjentów zaleca się powolne dożylne wstrzykiwanie leku w podzielonych dawkach.
Należy również zachować ostrożność przy podawaniu atracurium pacjentom, u których wcześniej wystąpiła nadwrażliwość na inne leki blokujące neuromięśniowo, ponieważ stwierdzono wysoki wskaźnik nadwrażliwości krzyżowej (powyżej 50%) między różnymi blokerami neuromięśniowymi (patrz sekcja Przeciwwskazania).
ACURMIL należy stosować z ostrożnością u pacjentów z miastenią ciężką, innymi chorobami neuromięśniowymi, zakażeniem nowotworowym oraz ciężkimi zaburzeniami elektrolitów, ponieważ – podobnie jak w przypadku innych niepolaryzujących blokerów neuromięśniowych – pacjenci ci mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na atracurium.
Atracurium należy podawać w ciągu 60 sekund pacjentom, którzy mogą być niezwykle wrażliwi na spadek ciśnienia tętniczego, np. u pacjentów z hipowolemią.
W zalecanych przedziałach dawkowania atracurium nie wykazuje istotnych właściwości blokujących nerw błędnikowy ani węzły. W związku z tym w zalecanych przedziałach dawkowania atracurium nie powoduje klinicznie istotnych zmian częstości akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywołanej przez wiele środków znieczulających lub przez stymulację nerwu błędnikowego podczas zabiegów chirurgicznych.
Jeśli jako miejsce wstrzyknięcia wybierana jest żyła o małej średnicy, pozostałości ACURMIL należy usunąć z tej żyły po wstrzyknięciu, wprowadzając do niej niewielką ilość roztworu fizjologicznego.
W przypadku podawania innych leków znieczulających przez ten sam igłę lub długotrwały kaniulowany układ, oprócz ACURMIL, ważne jest, aby każdy lek był przemywany wodą jałową apiretyczną lub roztworem fizjologicznym.
INTERAKCJE
Informuj lekarza lub farmaceutę, jeśli ostatnio przyjmowałeś inne leki, również te dostępne bez recepty.
Blokada neuromięśniowa wywołana przez ACURMIL może być nasilona przez jednoczesne stosowanie znieczulic inhalacyjnych, takich jak halotan, enfluran i izofluran.
Podobnie jak w przypadku innych niepolaryzujących blokerów neuromięśniowych, nasilenie i/lub czas trwania blokady neuromięśniowej może być nasilone w wyniku interakcji z:

• antybiotykami, w tym aminoglikozydami, polimyksynami, spektinomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klinomycyną;
• diuretykami: furozemydem i ewentualnie mannolem, tiazydami i acetylochloamidem;
• siarczanem magnezu;
• ketaminą;
• solami litu;
• lekami blokującymi węzły: trimetafano, heksametonio.

W rzadkich przypadkach niektóre leki mogą nasilić lub ujawnić ukrytą miastenię ciężką lub wywołać zespół miasteniczny; w takim przypadku wystąpiłaby zwiększoną wrażliwość na atracurium. Takie leki obejmują różne antybiotyki, beta-blokery (propranolol, okspreanolol), leki przeciwarytmiczne (procainamid, chinidyna), leki przeciwrakowe (chlorochina, D-penicillamina), trimetafano, chloropromazynę, sterydy, fenytoinę i lit.
U pacjentów leczonych długoterminowo lekami przeciwdrgawkowymi, osiągnięcie blokady neuromięśniowej może trwać dłużej, a jej czas trwania może być krótszy.
Podawanie kombinacji niepolaryzujących blokerów neuromięśniowych z atracurium może prowadzić do poziomu blokady neuromięśniowej wyższego niż można by się spodziewać przy całkowitej dawce atracurium o równoważnej potencji. Możliwe efekty synergiczne mogą się różnić w zależności od kombinacji leków.
Nie należy podawać miorelaksantów polaryzujących, takich jak chlorek suksametoniu, w celu przedłużenia efektów blokady neuromięśniowej wywołanej przez niepolaryzujące blokery, takie jak atracurium, ponieważ może to prowadzić do przedłużonego i złożonego bloku, trudnego do cofnięcia za pomocą leków antycholinesterazowych.
Leczenie antycholinesterazowymi, takimi jak donepezyl, stosowanymi powszechnie w leczeniu choroby Alzheimera, może skrócić czas trwania i zmniejszyć nasilenie blokady neuromięśniowej wywołanej przez atracurium.
OSTRZEŻENIA SZCZEGÓLNE
Gdy jeden z metabolitów atracurium – laudanosina – jest podawany zwierzętom laboratoryjnym, może powodować pobudzające działanie na OUN.
Chociaż donoszono o napadach drgawkowych u pacjentów hospitalizowanych na oddziałach intensywnej terapii, którym podawano ACURMIL, nie uznano ich za spowodowane przez laudanosinę ani atracurium, nawet w przypadkach, gdy ACURMIL podawano w formie ciągłej infuzji.
Atracurium ulega inaktywacji w środowisku o wysokim pH i dlatego nie należy go mieszać w tej samej strzykawce z tiopentalem ani innym środkiem alkalicznym.
Atracurium jest hipotoniczny i nie należy go podawać w linii do przetaczania krwi.
Badania nad hipertermią złośliwą u zwierząt podatnych (świnie) oraz badania kliniczne u pacjentów z predyspozycją do hipertermii złośliwej wskazują, że atracurium nie wywołuje tego zespołu.
Podobnie jak w przypadku innych niepolaryzujących blokerów neuromięśniowych, u pacjentów po oparzeniach może rozwijać się oporność. Pacjenci tacy mogą wymagać większych dawek w zależności od czasu, który upłynął od oparzenia, oraz od stopnia jego nasilenia.
Pacjenci w intensywnej terapii. Po podaniu wysokich dawek zwierzętom laboratoryjnym, laudanosina, metabolit atracurium, była kojarzona z krótkotrwałym obniżeniem ciśnienia oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Choć obserwowano napady drgawkowe u pacjentów w intensywnej terapii, którym podawano atracurium, nie udało się ustalić związku przyczynowego z laudanosiną (patrz Działania niepożądane).
Niepłodność, ciąża i karmienie piersią
Niepłodność
Nie przeprowadzono badań dotyczących niepłodności.
Ciąża
Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują, że ACURMIL nie wywiera niekorzystnego wpływu na rozwój płodu. Jak w przypadku wszystkich leków blokujących neuromięśniowo, ACURMIL należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.
ACURMIL może być stosowany w celu utrzymania blokady neuromięśniowej podczas cięcia cesarskiego, ponieważ w zalecanych dawkach nie przenika przez barierę łożyskową w ilościach klinicznie istotnych.
Należy jednak wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia depresji oddechowej u noworodka.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy ACURMIL wydostaje się z mlekiem matki.
WPŁYW NA SPOSOBNOSĆ DO ZARADZANIA SOBIE PODCZAS KIEROWANIA POJAZDAMI I KORZYSTANIA Z MASZYN
To ostrzeżenie nie ma zastosowania do stosowania atracurium. Atracurium stosuje się zawsze w połączeniu z znieczuleniem ogólnym, dlatego nie stosuje się standardowych środków ostrożności dotyczących wykonywania czynności po znieczuleniu ogólnym.
DAWKA, SPOSÓB I CZAS PODANIA
ACURMIL należy podawać wyłącznie dożylnie.
Zaleca się powolne podawanie ACURMIL w celu uniknięcia krótkotrwałego spadku ciśnienia, który może czasem towarzyszyć szybkemu wstrzyknięciu.
Dorośli

• Stosowanie w formie wstrzyknięć Dawkowanie u dorosłych waha się od 0,3 do 0,6 mg/kg w zależności od wymaganego czasu pełnej blokady i zapewnia odpowiednie rozluźnienie mięśni przez okres od 15 do 35 minut. Pełną blokadę można przedłużać dodatkowymi dawkami 0,1–0,2 mg/kg, w zależności od potrzeb. Kolejne dawki uzupełniające nie powodują akumulacji. Intubację tchawicy można przeprowadzić zazwyczaj w ciągu 90 sekund po dożylnej iniekcji 0,5–0,6 mg/kg leku. Blokadę neuromięśniową wywołaną przez ACURMIL można szybko i trwale cofnąć standardowymi dawkami leków antycholinesterazowych, takich jak neostygmina, w połączeniu z lekiem antycholinergicznym, takim jak atropina. Odbudowanie funkcji po pełnej blokadzie bez stosowania neostygminy następuje po około 35 minutach, licząc od ponownego pojawienia się odpowiedzi tetanicznej przy 95% odbudowania normalnej funkcji neuromięśniowej.
• Stosowanie w formie infuzji ciągłej Po wstępnym wstrzyknięciu dawki 0,3–0,6 mg/kg dożylnie, ACURMIL może być podawany w formie infuzji ciągłej w dawkach 0,005–0,01 mg/kg/min w celu utrzymania blokady neuromięśniowej podczas długotrwałych zabiegów chirurgicznych. Dokładne dawkowanie leku podawanego w formie infuzji można osiągnąć za pomocą pompy strzykawkowej. ACURMIL może być podawany w formie infuzji ciągłej podczas zabiegów bypassu kardiopulmonalnego w wyżej wymienionych dawkach. Hipotermia wywołana do temperatury 25°C lub 26°C zmniejsza szybkość inaktywacji atracurium, dlatego przy takich temperaturach pełną blokadę neuromięśniową można utrzymać, zmniejszając początkową szybkość infuzji o połowę. ACURMIL jest kompatybilny z następującymi roztworami do infuzji wskazanymi okresami stabilności:

Po rozcieńczeniu w tych roztworach w celu uzyskania stężeń od 0,5 do 0,9 mg/ml, dożylne wlewy ACURMIL są stabilne w warunkach światła dziennego i w temperaturach do 30°C.
ACURMIL może być również rozcieńczany w wodzie do sporządzania środków do wstrzykiwań w celu uzyskania stężeń 0,5–0,9 mg/ml, mimo że nie zaleca się jego stosowania w wlewach dożylnych. Takie rozcieńczenia są stabilne przez 8 godzin w temperaturach do 30°C.

Niezgodność
ACURMIL nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce z tiopentalem ani z żadną inną substancją alkaliczną, ponieważ wysokie pH powoduje jego dezaktywację.

Dzieci
Dawkowanie u dzieci powyżej 1 miesiąca życia jest takie samo jak u dorosłych, według podstawy mg/kg masy ciała.

Stosowanie u noworodków
Stosowanie ACURMIL nie jest zalecane u noworodków ze względu na niewystarczające dostępne dane.

Osoby starsze
ACURMIL może być stosowany w dawkach standardowych u pacjentów starszych.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby
ACURMIL może być stosowany w dawkach standardowych u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Stosowanie u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego
U pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego dawkę początkową ACURMIL należy podawać powoli w ciągu 60 sekund.

Stosowanie w Ostrzeganiu Intensywnej Terapii
Po ewentualnym podaniu dawki początkowej 0,3–0,6 mg/kg dożylnie, ACURMIL może być podawany w formie wlewu dożylnego w dawkach 11–13 μg/kg/min (0,65–0,78 mg/kg/godz.) w celu utrzymania bloku neuromuscularnego. Istnieje jednak duża zmienność między pacjentami co do wymaganych dawek (od 4,5 μg/kg/min do 29,5 μg/kg/min). Dostępne dane wskazują, że zapotrzebowanie na ACURMIL może wzrastać w trakcie długotrwałego podawania na oddziałach intensywnej terapii, najczęściej u pacjentów rozwijających obrzęki obwodowe.

Odzyskanie po bloku neuromuscularnym (TOF>0,75) po wlewie ACURMIL nie zależy od długości trwania podawania. Samorzutne odzyskanie następuje średnio po około 60 minutach (zakres 32–108 min).

Hemofiltryacja i diafiltryacja mają jedynie minimalny wpływ na stężenia atrakurium i jego metabolitów w osoczu, w tym laudanosiny. Nie są znane efekty hemodializy ani hemoperfuzji na stężenia atrakurium i jego metabolitów w osoczu.

PRZEDAWKOWANIE
W przypadku przypadkowego przyjęcia nadmiernego dawku ACURMIL należy natychmiast powiadomić lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.

W przypadku przedawkowania lub opóźnionego odzyskiwania, pacjentowi należy podać atropinę i neostygminę, kontynuując sztuczne oddychanie aż do powrotu samodzielnego oddychania.

Objawy i objawy
Przedłużona paraliż mięśni i jej konsekwencje są głównymi objawami przedawkowania.

Leczenie
Niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz prowadzenie wentylacji wspomaganej z dodatnim ciśnieniem do momentu, aż oddychanie samodzielne będzie wystarczające. W przypadku zachowania przytomności wymagana jest pełna sedacja. Odbudowa może być przyśpieszona przez podanie leków przeciwapochłoniowych razem z atropiną lub glikopirrolatem, natychmiast po stwierdzeniu oznak samowolnego odzyskiwania.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania ACURMIL, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Tak jak wszystkie leki, ACURMIL może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

ACURMIL nie wykazuje istotnych właściwości blokujących nerw błędny ani węzły. W związku z tym działanie wagomimetyczne innych stosowanych leków anestetycznych może stać się bardziej widoczne.

Jak ma to miejsce w przypadku większości leków blokujących neuromuscularnie, istnieje również możliwość uwalniania histaminy u pacjentów podatnych na działanie ACURMIL.

Najczęstsze reakcje niepożądane podczas leczenia to: hipotensja (łagodna, przemijająca) i zaczerwienienie skóry, które przypisuje się uwalnianiu histaminy. Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktydopodobne u pacjentów, którzy otrzymali atrakurium razem z jednym lub więcej anestetykami.

Poniżej wymieniono działania niepożądane sklasyfikowane według układów, narządów i częstości występowania. Częstości określane są jako: bardzo często > 1/10, często > 1/100 i <1/10, rzadko >1/1000 i <1/100, rzadko >1/10 000 i <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000. Częstości bardzo często, często i rzadko ustalono na podstawie danych z badań klinicznych. Częstości rzadkie i bardzo rzadkie pochodzą głównie z danych spontanicznych. Klasyfikacja częstości „Nieznana” została zastosowana do reakcji, dla których nie można było oszacować częstości na podstawie dostępnych danych.

Dane z badań klinicznych
Choroby układu krążenia
Często: hipotensja (łagodna, przemijająca)#, zaczerwienienie skóry #
Choroby układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko: skurcz oskrzeli #

Dane po wprowadzeniu na rynek
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja anafilaktydopodobna, w tym szok, zablokowanie krążenia i zatrzymanie serca.
Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktydopodobne lub anafilaktyczne u pacjentów, którym podano atrakurium razem z jednym lub więcej anestetykami.

Zaburzenia układu nerwowego
Nieznana: napady padaczkowe
Opisano przypadki napadów padaczkowych u pacjentów leczonych na oddziale intensywnej terapii, którzy otrzymali atrakurium razem z różnymi innymi lekami. Pacjenci ci mieli zazwyczaj jedną lub więcej chorób predysponujących do napadów (np. uraz głowy, obrzęk mózgu, zapalenie mózgu wirusowe, encefalopatia hipoksyjna, uremia). Nie udało się ustalić związku przyczynowego z laudanosiną. W badaniach klinicznych nie wykazano korelacji między stężeniem laudanosiny w osoczu a występowaniem napadów padaczkowych.

Choroby skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: pokrzywka
Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej
Nieznana: miopatia, osłabienie mięśni.
Zgłoszono kilka przypadków osłabienia mięśni i/lub miopatii po długotrwałym stosowaniu leków rozkurczających mięśnie u bardzo ciężko chorych pacjentów na oddziale intensywnej terapii. Większość pacjentów jednocześnie otrzymywała kortykosteroidy. Te zdarzenia były rzadko obserwowane w połączeniu z atrakurium i nie udało się ustalić związku przyczynowego.

Zdarzenia przypisywane uwalnianiu histaminy oznaczono znakiem krzyżyka (#)

Przestrzeganie instrukcji zawartych w ulotce zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Jeśli którykolwiek z działań niepożądanych nasila się lub jeśli zauważysz wystąpienie jakiegokolwiek działania niepożądanego nie wymienionego w tej ulotce, poinformuj lekarza lub farmaceutę.

DATA WAŻNOŚCI I WARUNKI PRZECHOWYWANIA
Termin ważności: patrz data ważności podana na opakowaniu.
Data ważności odnosi się do produktu w nienaruszonym opakowaniu, przechowywanego zgodnie z zaleceniami.

Uwaga: nie należy stosować leku po dacie ważności podanej na opakowaniu.

Dla ACURMIL 50 mg/5 ml: przechowywać i transportować w temperaturze od 2°C do 8°C.
Dla ACURMIL 25 mg/2,5 ml: przechowywać w temperaturze od 2°C do 8°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie zamrażać.

Ampułki otwarte i niezużyte należy wyrzucić.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci domowych.
Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

SKŁAD
ACURMIL 25:
Jedna ampułka o pojemności 2,5 ml zawiera:
Substancja czynna:
Atracurii besilas 25 mg
Substancje pomocnicze:
Kwas benzoesulfonowy; woda do sporządzania środków do wstrzykiwań.

ACURMIL 50:
Jedna ampułka o pojemności 5,0 ml zawiera:
Substancja czynna:
Atracurii besilas 50 mg
Substancje pomocnicze:
Kwas benzoesulfonowy; woda do sporządzania środków do wstrzykiwań.

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ
Roztwór do wstrzykiwań do użytku dożylnego zawierający 10 mg/ml atrakurium besylanu.
ACURMIL 25: 5 ampułek po 25 mg/2,5 ml;
ACURMIL 50: 5 ampułek po 50 mg/5,0 ml.

WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I PRODUCENT
Lab. It. Biochim. Farm.co LISAPHARMA S.p.A.
Via Licinio, 11 - 22036 ERBA (CO)

AKTUALIZACJA ULOTKI PRZEZ ITALIJSKĄ AGENCJĘ LEKÓW
Sierpień 2024