ACTILYSE
Włochy
Spis treści
- Ulotka: informacja dla użytkownika
- Actilyse 2 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do wlewu
- 1. Co to jest Actilyse i do czego służy
- 2. Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
- 3. Jak stosuje się Actilyse
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Jak przechowywać lek Actilyse
- 6. Skład opakowania i inne informacje
- Ulotka: informacja dla użytkownika
- Actilyse 10 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji, 20 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji, 50 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji
- 1. Co to jest Actilyse i do czego służy
- 2. Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
- 3. Jak stosuje się lek Actilyse
- 4. Możliwe działania niepożądane
- 5. Jak przechowywać lek Actilyse
- 6. Zawartość opakowania i inne informacje
Ulotka: informacja dla użytkownika
Actilyse 2 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do wlewu
alteplase
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.
- Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać potrzebne przeczytanie jej ponownie.
- W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
- Jeśli wystąpią jakieś niepożądane działania, w tym nie wymienione w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.
Zawartość tej ulotki:
- Co to jest Actilyse i do czego służy
- Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
- Jak stosuje się Actilyse
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać Actilyse
- Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest Actilyse i do czego służy
Substancją czynną leku Actilyse jest alteplaza. Należy ona do grupy leków zwanych lekami trombolytycznymi. Leki te działają rozpuszczając skrzepy krwi.
Actilyse 2 mg stosuje się do czyszczenia cewników, które są zablokowane skrzepami krwi.
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
Nie należy stosować Actilyse
- jeśli jest uczulony (nadwrażliwy) na alteplazę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Lekarz będzie zachował szczególną ostrożność podczas stosowania Actilyse
- jeśli wcześniej wystąpiła u Pana/Pani jakakolwiek reakcja alergiczna inna niż natychmiastowa, groźna dla życia reakcja nadwrażliwości (ciężka nadwrażliwość) na substancję czynną alteplazę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli występuje krwawienie w dowolnej części ciała
- jeśli w ciągu ostatnich 48 godzin wystąpiła u Pana/Pani jakakolwiek inna choroba zwiększająca ryzyko krwawienia, w tym:
- zabieg chirurgiczny
- biopsja (procedura pobierania próbki tkanki)
- nakłucie
- poród
- jeśli występują zaburzenia krzepnięcia krwi lub skłonność do krwawień
- jeśli ma ciężką chorobę wątroby lub nerek
- jeśli naczynie krwionośne obok cewnika jest zablokowane przez skrzep krwi (tromboza żylna)
- jeśli wystąpiła lub może wystąpić infekcja wewnątrz cewnika
Inne leki i Actilyse
Poinformuj lekarza, jeśli stosuje się, stosował się ostatnio lub może konieczne będzie zastosowanie jakichkolwiek innych leków, w tym leków bez recepty. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli stosuje się lub stosował się ostatnio:
- jakiekolwiek leki stosowane do „rozrzedzania” krwi, w tym:
- kwas acetylosalicylowy
- warfarynę
- kumarynę
- heparynę
- niektóre leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym (inhibitory ACE).
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli Pani/Pana ciąża trwa, jeśli podejrzewa się ciążę lub planuje się ciążę, albo jeśli karmi się piersią, należy skonsultować się z lekarzem. Lekarz poda Actilyse tylko wtedy, gdy możliwa korzyść jest większa niż potencjalne ryzyko dla dziecka.
3. Jak stosuje się Actilyse
Lek Actilyse będzie przygotowany i podany przez lekarza lub personel medyczny. Nie jest wskazany do samodzielnego stosowania.
Dawka, którą otrzyma, zależy od jej masy ciała. Maksymalna dawka Actilyse to 2 mg, jednak będzie niższa, jeśli jej masa ciała jest mniejsza niż 30 kg.
Actilyse jest wstrzykiwany do zablokowanego cewnika. Po 30 minutach lekarz sprawdzi, czy cewnik został odblokowany. W takim przypadku leczenie Actilyse zostanie przerwane; w przeciwnym razie produkt pozostaje w cewniku przez kolejne 90 minut.
Po zakończeniu leczenia Actilyse jest usuwany z cewnika, który następnie płuczony jest jałowym roztworem soli fizjologicznej.
Jeśli cewnik nadal pozostaje zablokowany po pierwszym zabiegu z użyciem Actilyse, całą procedurę można powtórzyć jeden raz.
Actilyse nie należy mieszać z innymi lekami.
Jeśli ma jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Poniżej opisane działania niepożądane wystąpiły u osób leczonych lekiem Actilyse:
Nieczone (występuje u mniej niż 1 na 100 pacjentów leczonych lekiem)
- rozprzestrzenienie się infekcji z kaniuli do naczyń krwionośnych, co prowadzi do zakażenia krwi (sepsa)
- uszkodzenia kaniuli, takie jak:
- zator
- wyciek
- pęknięcie
Rzadkie (występuje u mniej niż 1 na 1000 pacjentów leczonych lekiem)
- gorączka
Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie działania niepożądane obserwowane podczas stosowania leku Actilyse (20, 50 mg alteplazy) w zawałach serca, embolii płucnej lub udarach mózgu mogą również wystąpić podczas leczenia zatorów w kaniulach spowodowanych skrzepami krwi. Jednakże jest to możliwe tylko w przypadkach, gdy Actilyse (2 mg alteplazy) dostanie się do krwiobiegu. Mogą wystąpić następujące działania niepożądane: np. krwawienie (krwotoka), nagłe zatorowanie naczynia krwionośnego (embolia), reakcje alergiczne (nadwrażliwość/reakcje anafilaktyczne), obniżenie ciśnienia krwi, nudności, wymioty, podwyższenie temperatury ciała. Dotychczas jednak żadne z tych działań niepożądanych nie zostało zaobserwowane przy stosowaniu Actilyse w dawce 2 mg. Ze względu na niewielką ilość stosowanego leku mało prawdopodobne jest wystąpienie takich działań niepożądanych przy użyciu Actilyse w dawce 2 mg – z wyjątkiem reakcji alergicznych, dla których nawet niewielka ilość leku może wystarczyć. Przy stosowaniu produktu Actilyse (20, 50 mg alteplazy) rzadko obserwowano reakcje alergiczne.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym takie, których nie ma na tej liście, powiadom lekarza lub pielęgniarkę. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem: https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse . Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.
5. Jak przechowywać lek Actilyse
Zazwyczaj nie będzie pan/pani musiał przechowywać leku Actilyse, ponieważ zostanie on podany przez lekarza.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza zasięgiem wzroku i ręki.
Przechowuj w lodówce (2–8°C). Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie fiolki i na opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Roztwór po odtworzeniu
Wykazano, że roztwór po odtworzeniu jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze 2°C–8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze 25°C.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być stosowany natychmiast po odtworzeniu. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania po odtworzeniu, przed użyciem, są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C–8°C.
6. Skład opakowania i inne informacje
Co zawiera Actilyse
- Substancją czynną jest alteplaza. Każda fiolka zawiera 2 mg (równoważne 1 160 000 j.m.) alteplazy. Alteplaza jest wytwarzana metodą rekombinowanego DNA przy użyciu linii komórkowej jajnika chomika chińskiego.
- Pozostałe składniki to arginina, kwas fosforowy (do regulacji pH) i polisorbat 80.
Opis wyglądu Actilyse i zawartości opakowania
Actilyse to proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do wlewu.
Każde opakowanie zawiera 5 fiol z 2 mg alteplazy w każdej.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Boehringer Ingelheim Italia S.p.A.
Via Vezza d'Oglio, 3
20139 Mediolan
Producent
Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG
Birkendorfer Strasse 65
88397 Biberach/Riss
Niemcy
Boehringer Ingelheim France
100-104 avenue de France
75013 Paryż
Francja
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Śledzenie produktu
W celu poprawy śledzenia leków biologicznych, nazwa i numer serii leku podanego pacjentowi powinny być dokładnie udokumentowane.
Instrukcje rekonstytucji
Fiolka z 2 mg alteplazy nie jest wskazana do stosowania w zawałach mięśnia sercowego, ostrym zakrzepieniu płucnym lub ostrym udarze niedokrwiennym (z powodu ryzyka znacznego niedodawkowania). Tylko fiolki o zawartości 20 mg lub 50 mg są wskazane do stosowania w tych wskazaniach.
Fiolkę z 2 mg (dostarczaną z nadmiarem) rozpuszcza się w 2,2 ml wody do wstrzykiwań, aby uzyskać końcowe stężenie 1 mg alteplazy na 1 ml.
| 1 | Uzupełnić natychmiast przed podaniem. | ![]() |
| 2 | Usunąć ochronny korek ze fiolki zawierającej liofilizat Actilyse, podnosząc go kciukiem. | ![]() |
| 3 | Przetrzeć gumową część fiolki chusteczką nasączoną alkoholem. | ![]() |
| 4 | Odmierzyć 2,2 ml sterylnej wody do wstrzykiwań za pomocą szpryty o odpowiedniej dokładności pomiaru w warunkach bezpiecznych. | Sterylna woda do wstrzykiwań![]() |
| 5 | Przenieść 2,2 ml sterylnej wody do wstrzykiwań do fiolki z Actilyse, wprowadzając igłę pionowo w środek gumowego korka, kierując strumień rozpuszczalnika na proszek. | ![]() |
| 6 | Wziąć fiolkę z uzupełnionym Actilyse i delikatnie obracać, aby rozpuścić ewentualny pozostały proszek, ale nie wstrząsać, ponieważ może powstać pianka. Jeśli pojawią się pęcherzyki, należy pozostawić roztwór na kilka minut, aby mogły zniknąć. | ![]() |
| 7 | Uzupełniony roztwór zawiera 1 mg/ml alteplazy. Powinien być przezroczysty, bezbarwny lub od jasnożółtego do jasnożółtego i nie powinien zawierać cząstek.![]() | |
| 8 | Odmierzyć niezbędną ilość za pomocą igły i szpryty. | |
| 9 | Użyć natychmiast. Nieużywany lek oraz odpady powstałe z tego leku należy usunąć zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.![]() | |
Roztwór otrzymany po rekonstytucji należy następnie wstrzyknąć do zablokowanego centralnego przewodu żylnego. Można go dodatkowo rozcieńczyć jałowym roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do przygotowań do wstrzykiwania, aż do minimalnego stężenia 0,2 mg/ml, ponieważ nie można wykluczyć zmętnienia roztworu otrzymanego po rekonstytucji. Dodatkowe rozcieńczanie roztworu otrzymanego po rekonstytucji z 1 mg/ml za pomocą jałowej wody do przygotowań do wstrzykiwania lub ogólnie stosowanie roztworów węglowodanów do infuzji, np. glukozy, nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko powstawania zmętnienia w roztworze otrzymanym po rekonstytucji. Actilyse nie należy mieszać z innymi lekami w tym samym przewodzie (nawet z heparyną).
W sprawie niezgodności, zobacz punkt 6.2 SmPC.
W sprawie warunków przechowywania, zobacz punkt 5 niniejszej ulotki.
Instrukcje dotyczące stosowania w zablokowanych przewodach żylnych centralnych, w tym tych stosowanych do hemodializy:
- Przeprowadzić rekonstytucję zawartości jednego fiolki do wstrzykiwań do końcowego stężenia 1 mg alteplazy na 1 ml. W przypadku przewodów o pojemności światła przekraczającej 2 ml, roztwór otrzymany po rekonstytucji można dodatkowo rozcieńczyć jałowym roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do żądanej objętości. Na przykład, dla przewodu o pojemności wewnętrznej 2,5 ml, całkowita dawka Actilyse powinna wynosić 2,0 mg w objętości 2,5 ml.
- Wprowadzić odpowiednią dawkę Actilyse do zablokowanego centralnego przewodu żylnego.
- Po 30 minutach czasu ekspozycji ocenić funkcjonalność przewodu, próbując aspirować krew. Jeśli przewód jest przepuszczalny, przejść do kroku 6. Jeśli przewód jest zablokowany, przejść do kroku 4.
- Po 120 minutach czasu ekspozycji ocenić funkcjonalność przewodu, próbując aspirować krew oraz zawartość przewodu. Jeśli przewód jest przepuszczalny, przejść do kroku 6. Jeśli przewód jest zablokowany, przejść do kroku 5.
- Jeśli funkcjonalność przewodu nie została przywrócona po pierwszej dawce, można wstrzyknąć drugą dawkę tej samej wielkości. Powtórzyć procedurę rozpoczynając od kroku 1. Jeśli po drugiej dawce alteplazy funkcjonalność przewodu nie została przywrócona, należy rozważyć wymianę przewodu.
- Jeśli funkcjonalność przewodu została przywrócona, należy aspirować 4–5 ml krwi u pacjentów o masie ciała 10 kg lub więcej lub 3 ml u pacjentów o masie ciała poniżej 10 kg, aby usunąć Actilyse oraz pozostałą skrzeplicę, a następnie delikatnie przemyć przewód jałowym roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do przygotowań do wstrzykiwania.
Ulotka: informacja dla użytkownika
Actilyse 10 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji, 20 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji, 50 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwania i do infuzji
alteplase
Przed zastosowaniem tego leku należy uważnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla pacjenta.
- Ulotkę należy zachować — może być konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
- W przypadku pytań należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
- W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych działań, również tych niewymienionych w niniejszej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Zobacz punkt 4.
Zawartość ulotki:
- Co to jest Actilyse i do czego służy
- Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
- Jak stosuje się Actilyse
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać Actilyse
- Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest Actilyse i do czego służy
Substancją czynną leku Actilyse jest alteplaza. Należy ona do grupy leków zwanych lekami trombolytycznymi. Leki te działają rozpuszczając skrzepy krwi, które powstały w naczyniach krwionośnych.
Actilyse 10, 20 lub 50 mg stosuje się w leczeniu szeregu stanów spowodowanych powstawaniem skrzepów krwi w naczyniach krwionośnych, w tym:
- zawału serca spowodowanego skrzepami krwi w tętnicach serca (ostry zawał mięśnia sercowego)
- skrzepów krwi w tętnicach płuc (ostra, uciążliwa embolia płucna)
- udaru spowodowanego skrzepem krwi w jednej z tętnic mózgu (ostry udar niedokrwienny).
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Actilyse
Nie należy stosować Actilyse
- jeśli jest uczulony (nadwrażliwość) na alteplazę lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli choruje lub niedawno chorował na chorobę zwiększającą ryzyko krwawienia, w tym:
- zaburzenia krzepnięcia krwi lub skłonność do krwawień
- ciężkie lub zagrażające życiu krwawienie w dowolnej części ciała
- krwawienie wewnątrz mózgu lub czaszki
- bardzo wysokie, niekontrolowane ciśnienie krwi
- zakażenie bakteryjne lub zapalenie serca (endokardytę) lub zapalenie osierdzia (zapalenie osierdzia)
- zapalenie trzustki (ostra trzustka)
- wrzód żołądka lub jelita
- żylaki przełyku (żylaki przełyku)
- wady naczyń krwionośnych, takie jak lokalne poszerzenie tętnicy (aneurysma)
- niektóre nowotwory
- ciężką chorobę wątroby
- jeśli przyjmuje leki „rozrzedzające” krew (antykoagulanta doustne), chyba że odpowiednie badania potwierdziły brak klinicznie istotnej aktywności tych leków
- jeśli kiedykolwiek poddano go operacji mózgu lub rdzenia kręgowego
- jeśli w ciągu ostatnich 3 miesięcy poddano go większej operacji lub doznał poważnego urazu
- jeśli niedawno wykonano mu nakłucie dużego naczynia krwionośnego
- jeśli w ciągu ostatnich 10 dni poddano go masażowi zewnętrznemu serca
- jeśli porodził w ciągu ostatnich 10 dni.
Lekarz ponadto nie będzie stosować Actilyse w leczeniu zawału serca lub skrzepliny krwi
w tętnicach płuc
- jeśli ma lub miał wcześniej udar mózgu spowodowany krwawieniem do mózgu (udar krwotoczny)
- jeśli ma lub miał wcześniej udar mózgu o nieznanej przyczynie
- jeśli niedawno (w ciągu ostatnich 6 miesięcy) miał udar mózgu spowodowany skrzepem krwi w tętnicy mózgu (ostry udar niedokrwienny), chyba że chodzi o udar, który ma być teraz leczony.
Dodatkowo lekarz nie będzie stosować Actilyse w leczeniu udaru mózgu spowodowanego skrzepem krwi
w tętnicy mózgu (ostry udar niedokrwienny)
- jeśli objawy udaru pojawiły się ponad 4,5 godziny temu lub jeśli możliwe, że objawy pojawiły się ponad 4,5 godziny temu, ponieważ nie wiadomo, kiedy się zaczęły
- jeśli udar powoduje jedynie bardzo łagodne objawy
- jeśli występują oznaki krwawienia do mózgu
- jeśli miał udar mózgu w ciągu ostatnich 3 miesięcy
- jeśli objawy szybko się poprawiają przed podaniem Actilyse
- jeśli ma bardzo ciężki udar mózgu
- jeśli wystąpiły napady (drżenie) w momencie wystąpienia udaru
- jeśli czas tromboplastyny (badanie krwi określające stopień krzepnięcia) jest nieprawidłowy. To badanie może być nieprawidłowe, jeśli w ciągu ostatnich 48 godzin przyjmował heparynę (lek stosowany do rozrzedzania krwi)
- jeśli jest chory na cukrzycę i wcześniej miał udar mózgu
- jeśli liczba płytek krwi (trombocytów) jest bardzo niska
- jeśli ma bardzo wysokie ciśnienie krwi (powyżej 185/110), które można obniżyć tylko za pomocą leków podawanych w zastrzyku
- jeśli stężenie cukru (glukozy) we krwi jest bardzo niskie (poniżej 50 mg/dl)
- jeśli stężenie cukru (glukozy) we krwi jest bardzo wysokie (powyżej 400 mg/dl)
- jeśli ma mniej niż 16 lat. (Dla nastolatków w wieku 16 lat i starszych zobacz punkt „Lekarz będzie szczególnie ostrożny przy stosowaniu Actilyse”).
Lekarz będzie szczególnie ostrożny przy stosowaniu Actilyse
- jeśli miał jakąkolwiek reakcję alergiczną inną niż natychmiastowa, zagrażająca życiu reakcja aleryczna (ciężka nadwrażliwość) na substancję czynną alteplazę lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli choruje lub niedawno chorował na jakąkolwiek inną chorobę zwiększającą ryzyko krwawienia, taką jak:
- drobne urazy
- biopsja (procedura pobierania próbki tkanki)
- nakłucie dużego naczynia
- zastrzyk do mięśnia
- masaż zewnętrznego serca
- jeśli wcześniej leczono go Actilyse.
- jeśli ma więcej niż 65 lat.
- jeśli ma więcej niż 80 lat, może mieć niekorzystny rokowanie niezależnie od leczenia Actilyse. Jednak ogólnie stosunek korzyści do ryzyka stosowania Actilyse u pacjentów powyżej 80. roku życia jest pozytywny i sam wiek nie stanowi przeszkody dla leczenia Actilyse.
- jeśli jest nastolatkiem w wieku 16 lat lub starszym, stosunek korzyści do ryzyka będzie dokładnie oceniany indywidualnie w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego.
Inne leki i Actilyse
Powiadom lekarza, jeśli przyjmuje lub niedawno przyjmował inne leki, w tym te dostępne bez recepty. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli przyjmuje lub niedawno przyjmował:
- jakiekolwiek leki stosowane do „rozrzedzania” krwi, w tym:
- kwas acetylosalicylowy
- warfarynę
- kumarynę
- heparynę
- niektóre leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego (inhibitory ACE).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę, planujesz zajście w ciążę lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz poda Ci Actilyse tylko wtedy, gdy możliwa korzyść przewyższa możliwe ryzyko dla dziecka.
3. Jak stosuje się lek Actilyse
Lek Actilyse będzie przygotowany i podany przez lekarza lub personel medyczny. Nie jest wskazany do samodzielnego stosowania.
Leczenie lekiem Actilyse należy rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu objawów.
Istnieją trzy różne wskazania, w których może być stosowany ten lek:
Zawał serca (ostry zawał mięśnia sercowego)
Dawkę leku Actilyse dostosowuje się do masy ciała. Maksymalna dawka leku Actilyse wynosi 100 mg, jednak u pacjentów o masie ciała poniżej 65 kg dawka będzie niższa.
Lek może być podawany na dwa różne sposoby:
a) Schemat podawania w ciągu 90 minut, u pacjentów leczonych w ciągu 6 godzin od wystąpienia objawów.
Schemat ten obejmuje:
- wstępną wstrzyknięcie części dawki leku Actilyse do żyły,
- następnie dożylne wlewanie pozostałej części dawki w ciągu 90 minut.
b) Schemat podawania w ciągu 3 godzin, u pacjentów leczonych w okresie 6–12 godzin od wystąpienia objawów.
Schemat ten obejmuje:
- wstępną wstrzyknięcie części dawki leku Actilyse do żyły,
- następnie dożylne wlewanie pozostałej części dawki w ciągu 3 godzin.
Oprócz leku Actilyse lekarz poda Ci dodatkowy lek zapobiegający krzepnięciu krwi, który powinien zostać podany jak najszybciej po wystąpieniu bólu w klatce piersiowej.
Zakrzepica płucna (ostra, duża zakrzepica płucna)
Dawkę leku Actilyse dostosowuje się do masy ciała. Maksymalna dawka leku Actilyse wynosi 100 mg, jednak u pacjentów o masie ciała poniżej 65 kg dawka będzie niższa.
Zwykle stosuje się następujący sposób podania:
- wstępną wstrzyknięcie części dawki do żyły,
- następnie dożylne wlewanie pozostałej części dawki w ciągu 2 godzin.
Po zakończeniu leczenia lekiem Actilyse lekarz rozpocznie (lub wznowi) leczenie heparyną (lek „rozrzedzający” krew).
Udar mózgu spowodowany zakrzepem w tętnicy mózgu (ostry udar niedokrwienny)
Lek Actilyse należy podać w ciągu 4,5 godziny od wystąpienia pierwszych objawów. Im wcześniej otrzymasz lek Actilyse, tym większy będzie efekt terapeutyczny i tym mniejsze ryzyko wystąpienia szkodliwych działań niepożądanych. Dawkę leku dostosowuje się do masy ciała. Maksymalna dawka tego leku wynosi 90 mg, jednak u pacjentów o masie ciała poniżej 100 kg dawka będzie niższa.
Sposób podania obejmuje:
- wstępną wstrzyknięcie części dawki do żyły,
- następnie dożylne wlewanie pozostałej części dawki w ciągu 60 minut.
W ciągu 24 godzin po leczeniu lekiem Actilyse w przypadku udaru mózgu nie należy przyjmować kwasu acetylosalicylowego. W razie potrzeby lekarz może podać Ci wstrzyknięcie heparyny.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku Actilyse, skonsultuj się z lekarzem lub personel medyczny.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób
one występują.
Poniższe działania niepożądane wystąpiły u osób leczonych lekiem Actilyse:
Bardzo często (występuje u więcej niż 1 na 10 pacjentów leczonych lekiem)
- niewydolność serca – może być konieczne przerwanie leczenia
- krwawienie do mózgu (krwotok mózgu) po leczeniu udaru spowodowanego skrzepem krwi w tętnicy mózgu (ostry udar niedokrwienny) – może być konieczne przerwanie leczenia
- płyn w płucach (obrzęk płuc)
- krwawienie z uszkodzonego naczynia krwionośnego (np. krwiak)
- niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
- ból w klatce piersiowej (angina pectoris)
Często (występuje u mniej niż 1 na 10 pacjentów leczonych lekiem)
- nawrót zawału serca
- krwawienie do mózgu (krwotok mózgu) po leczeniu zawału serca (zawał mięśnia sercowego) – może być konieczne przerwanie leczenia
- zatrzymanie akcji serca (arrestus kardiak) – może być konieczne przerwanie leczenia
- wstrząs (bardzo niskie ciśnienie krwi) spowodowany niewydolnością serca – może być konieczne przerwanie leczenia
- krwawienie z gardła
- krwawienie z żołądka lub jelit, w tym wymioty krwią (hematemesis) lub krew w stolcu (melena lub krwawienie z odbytu), krwawienie z dziąseł
- krwawienie do tkanek organizmu powodujące siniaki o barwie purpurowej (krwawienie podskórne)
- krwawienie z dróg moczowych lub narządów rozrodczych, które może prowadzić do obecności krwi w moczu (hematuria)
- krwawienie lub siniak (krwawienie podskórne) w miejscu wstrzyknięcia
Niec often (występuje u mniej niż 1 na 100 pacjentów leczonych lekiem)
- krwawienie z płuc, np. plwocina z krwią (hemoptysis) lub krwawienie z dróg oddechowych – może być konieczne przerwanie leczenia
- krwawienie z nosa (epistaxis)
- nieregularne bicie serca po przywróceniu dopływu krwi do serca
- uszkodzenie zastawek serca (niewydolność zastawki mitralnej) lub przegrody dzielącej komory serca (wada przegrody międzykomorowej) – może być konieczne przerwanie leczenia
- nagłe zatorowanie tętnicy w płucach (zatorowość płucna), w mózgu (zatorowość mózgowa) lub w innych częściach ciała (zatorowość ogólnoustrojowa)
- krwawienie z ucha
- obniżenie ciśnienia krwi
Rzadko (występuje u mniej niż 1 na 1000 pacjentów leczonych lekiem)
- krwawienie do worka otaczającego serce (hemopericardium) – może być konieczne przerwanie leczenia
- wewnętrzne krwawienie w tylnej części brzucha (krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej) – może być konieczne przerwanie leczenia
- powstawanie skrzepów krwi w naczyniach, które mogą przemieszczać się do innych narządów (zatorowość). Objawy zależą od zaangażowanych narządów
- reakcje alergiczne, np. pokrzywka i wysypka, trudności w oddychaniu aż do astmy (bronchospazm), obrzęk pod skórą i błonami śluzowymi (angioedema), niskie ciśnienie krwi lub wstrząs – może być konieczne przerwanie leczenia
- krwawienie do oczu (krwotok oczny)
- ból żołądka (nudności)
Bardzo rzadko (występuje u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów leczonych lekiem)
- ciężka reakcja alergiczna (np. groźna dla życia anafilaksja) – może być konieczne przerwanie leczenia
- zaburzenia dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak:
- skurcze (drżenie, napady padaczkowe)
- zaburzenia mowy
- dezorientacja lub delirium (bardzo ciężka dezorientacja)
- lęk towarzyszący niepokoju (niepokój)
- zaburzenia myślenia (psychosis)
Te zaburzenia często występują w połączeniu z udarem spowodowanym skrzepem krwi lub krwawieniem do mózgu.
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- krwawienie z narządów wewnętrznych, np. krwawienie z wątroby (krwotok wątrobowy) – może być konieczne przerwanie leczenia
- powstawanie skrzepów z kryształów cholesterolu, które mogą przemieszczać się do innych narządów (embolizacja kryształów cholesterolu). Objawy zależą od zaangażowanych narządów – może być konieczne przerwanie leczenia
- krwotok wymagający przetoczenia krwi
- wymioty
- podwyższenie temperatury ciała (gorączka)
Śmierć lub trwała niepełnosprawność mogą wystąpić w wyniku krwawienia do mózgu lub innych
ciężkich epizodów krwawień.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te nie wymienione w niniejszym ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem https://www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse .
Zgłaszanie działań niepożądanych może przyczynić się do uzyskania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Jak przechowywać lek Actilyse
Zazwyczaj nie będzie pan/pani musiał przechowywać leku Actilyse, ponieważ zostanie on podany przez lekarza.
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25°C. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić lek przed światłem.
Lek Actilyse nie powinien być stosowany po upływie daty ważności podanej na etykiecie fiolki i pudełka. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Roztwór po rekonstytucji
Stabilność roztworu po rekonstytucji została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze 25°C.
Z punktu widzenia mikrobiologicznego produkt powinien być stosowany natychmiast po rekonstytucji. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania po rekonstytucji przed użyciem leżą po stronie użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera Actilyse
- Substancją czynną jest alteplaza. Każda fiolka zawiera 10 mg (odpowiadające 5 800 000 IU), 20 mg (odpowiadające 11 600 000 IU) lub 50 mg (odpowiadające 29 000 000 IU) alteplazy. Alteplaza jest wytwarzana metodą rekombinowanego DNA przy użyciu linii komórkowej jajnika chomika chińskiego. Pozostałe składniki to arginina, kwas fosforowy (do regulacji pH) oraz polisorbat 80.
- Rozpuszczalnik to woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
Opis wyglądu leku Actilyse i zawartości opakowania
Actilyse to proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji.
Każde opakowanie zawiera fiolkę z proszkiem i fiolkę z rozpuszczalnikiem.
Actilyse dostępne jest w następujących opakowaniach:
- Jedna fiolka z proszkiem zawierającym 10 mg alteplazy i jedna fiolka z 10 ml rozpuszczalnika.
- Jedna fiolka z proszkiem zawierającym 20 mg alteplazy, jedna fiolka z 20 ml rozpuszczalnika oraz kaniula do przetaczania.
- Jedna fiolka z proszkiem zawierającym 50 mg alteplazy, jedna fiolka z 50 ml rozpuszczalnika oraz kaniula do przetaczania.
Może się zdarzyć, że nie wszystkie opakowania są wprowadzone do obrotu.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Boehringer Ingelheim Italia S.p.A.
Via Vezza d'Oglio, 3
20139 Mediolan
Producent
Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG
Birkendorfer Strasse 65
88397 Biberach/Riss
Niemcy
Boehringer Ingelheim France
100-104 avenue de France
75013 Paryż
Francja
Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:
Śledzenie produktów
W celu poprawy śledzenia produktów biologicznych należy dokładnie zarejestrować nazwę i numer serii produktu podanego pacjentowi.
Fiolki alteplazy o zawartości 2 mg nie są wskazane do stosowania w ostrym zawałcie mięśnia sercowego, masywnej ostrej zakrzepicy płucnej ani w ostrym udarze niedokrwiennym (z powodu ryzyka znacznego niedodawkowania). Tylko fiolki o zawartości 10 mg, 20 mg lub 50 mg są zarejestrowane do tych wskazań.
Rekonstytucja
W celu uzyskania ostatecznego stężenia 1 mg alteplazy/ml należy przenieść cały rozpuszczalnik dostarczony w opakowaniu do fiolki zawierającej liofilizowany proszek Actilyse. W tym celu w opakowaniach 20 mg i 50 mg dołączono kaniulę do przetaczania. W przypadku fiolki 10 mg należy użyć strzykawki.
W celu uzyskania ostatecznego stężenia 2 mg alteplazy/ml należy użyć tylko połowy ilości dostarczonego rozpuszczalnika (zgodnie z poniższą tabelą). W takich przypadkach należy zawsze użyć strzykawki do przeniesienia odpowiedniej ilości rozpuszczalnika do fiolki zawierającej liofilizowany proszek Actilyse.
Zawartość jednej fiolki do wstrzykiwań z liofilizatem Actilyse (10 mg lub 20 mg lub 50 mg) należy rozpuścić w warunkach bezpylnych wodą do sporządzania roztworów do wstrzykiwań według jednej z poniższych metod, aby uzyskać ostateczne stężenie alteplazy 1 mg/ml lub alteplazy 2 mg/ml:
| Actilyse liofilizat | 10 mg | 20 mg | 50 mg |
| (a) Objętość wody jałowej do przygotowania roztworów do wstrzykiwań do dodania do liofilizatu Końcowe stężenie: | 10 ml 1 mg/ml alteplazy | 20 ml 1 mg/ml alteplazy | 50 ml 1 mg/ml alteplazy |
| (b) Objętość wody jałowej do przygotowania roztworów do wstrzykiwań do dodania do liofilizatu Końcowe stężenie: | 5 ml 2 mg/ml alteplazy | 10 ml 2 mg/ml alteplazy | 25 ml 2 mg/ml alteplazy |
Odtworzony roztwór należy następnie podawać dożylnie. Odtworzony roztwór o stężeniu 1 mg/ml może być dodatkowo rozcieńczany sterylnym roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwania, aż do minimalnego stężenia 0,2 mg/ml, ponieważ nie można wykluczyć pojawienia się zmętnienia w odtworzonym roztworze. Dodatkowe rozcieńczanie odtworzonego roztworu o stężeniu 1 mg/ml sterylną wodą do wstrzykiwania lub ogólnie stosowanie roztworów węglowodanów do infuzji, np. glukozy, nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko powstawania zmętnienia w odtworzonym roztworze. Actilyse nie powinien być mieszany z innymi lekami w tym samym naczyniu infuzyjnym (również nie z heparyną).
W celu uzyskania informacji dotyczących warunków przechowywania, należy zapoznać się z punktem 5 niniejszego ulotki.
Odtworzony roztwór przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Nieużywany roztwór należy zniszczyć.
Instrukcje dotyczące odtworzenia Actilyse
| 1 | Uzupełnić bezpośrednio przed podaniem. | ![]() |
| 2 | Usunąć osłonę ochronną z obu fiol zawierających wodę jałową i liofilizat Actilyse, podnosząc ją kciukiem.![]() ![]() | |
| 3 | Przetrzeć gumowy korek każdej fiolki watą nasączoną alkoholem.![]() | ![]() |
| 4 | Wyjąć kaniulę* transferową z opakowania. Nie dezynfekować ani nie sterylizować kaniuli transferowej, ponieważ jest ona sterylna. Usunąć jeden z kapturków. | ![]() |
| 5 | Postawić fiolkę z wodą jałową pionowo na stabilnej powierzchni. Trzymając się bezpośrednio nad nią, przebić gumowy korek dokładnie w środku, w kierunku pionowym, kaniulą transferową, delikatnie, ale stanowczo naciskając, bez obracania. | ![]() |
| 6 | Trzymając mocno fiolkę z wodą jałową i kaniulę transferową jedną ręką za pomocą bocznych uchwytów, usunąć drugi kapturek z góry kaniuli transferowej. | ![]() |
| 7 | Trzymając mocno fiolkę z wodą jałową i kaniulę transferową jedną ręką za pomocą bocznych uchwytów, trzymać fiolkę z liofilizatem Actilyse w pozycji pionowej nad kaniulą transferową i umieścić koniec kaniuli dokładnie w środku korka. Bezpośrednio z poprzedniej pozycji wcisnąć fiolkę z liofilizatem w dół na kaniulę transferową, przebijając gumowy korek w sposób pionowy, delikatnie, ale stanowczo, bez obracania. | ![]() |
![]() ![]() | ||
| 8 | Odwrócić fiolki i pozwolić, aby woda całkowicie przepłynęła do liofilizatu. | ![]() |
| 9 | Usunąć fiolkę z pustą wodą razem z kaniulą transferową. Można je wyrzucić. | ![]() |
| 10 | Wziąć fiolkę z uzupełnionym Actilyse i delikatnie obracać, aby rozpuścić ewentualne pozostałości liofilizatu, bez mieszania, ponieważ mogłoby to spowodować powstawanie piany. Jeśli występują pęcherzyki powietrza, pozostawić roztwór na kilka minut, aby zniknęły. | ![]() |
| 11 | Uzupełniony roztwór zawiera alteplazę w stężeniu 1 mg/ml. Powinien być przezroczysty, od bezbarwnego do jasnożółtego i nie powinien zawierać żadnych cząstek.![]() | |
| 12 | Wziąć niezbędną ilość, używając wyłącznie igły i strzykawki. Aby uniknąć wycieków, nie używać miejsca przebitego kaniulą transferową. | ![]() |
| 13 | Użyć natychmiast. Niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. | |
(* jeśli w opakowaniu znajduje się kaniula przelewowa. Odtworzenie roztworu można również przeprowadzić za pomocą strzykawki i igły.)
Dawkowanie i sposób podania
Ostre zawale serca
Dawkowanie
a) Reżim podania w ciągu 90 minut (przyspieszony) u pacjentów z ostrym zawałem serca, u których leczenie może być rozpoczęte w ciągu 6 godzin od wystąpienia objawów:
U pacjentów o masie ciała ≥ 65 kg:
| Objętość do podania w zależności od stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 15 mg jako bolus dożylny, bezpośrednio potem | 15 ml | 7,5 ml |
| 50 mg jako dożylne wlewanie kroplowe o stałej szybkości w pierwszych 30 minut, bezpośrednio potem | 50 ml | 25 ml |
| 35 mg jako dożylne wlewanie kroplowe o stałej szybkości w kolejnych 60 minut, do maksymalnej całkowitej dawki 100 mg | 35 ml | 17,5 ml |
U pacjentów o masie ciała < 65 kg dawkę całkowitą należy dostosować następująco:
| Objętość do podania w zależności od stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 15 mg jako bolus dożylny, natychmiastowo followed by | 15 ml | 7,5 ml |
| 0,75 mg/kg masy ciała jako wlew dożylny o stałej szybkości w pierwszych 30 minut, natychmiastowo następowany przez | 0,75 ml/kg masy ciała | 0,375 ml/kg masy ciała |
| 0,5 mg/kg masy ciała jako wlew dożylny o stałej szybkości w następnych 60 minut | 0,5 ml/kg masy ciała | 0,25 ml/kg masy ciała |
b) Reżim podawania w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, u których leczenie może być rozpoczęte w okresie od 6 do 12 godzin od wystąpienia objawów:
U pacjentów o masie ciała ≥ 65 kg:
| Objętość do podania według stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 10 mg jako bolus i.v., natychmiast followed by | 10 ml | 5 ml |
| 50 mg jako wlewy i.v. o stałym tempie w pierwszej godzinie, bezpośrednio następujące po | 50 ml | 25 ml |
| 40 mg jako wlewy i.v. o stałym tempie w następnych 2 godzinach, do maksymalnej dawki całkowitej 100 mg | 40 ml | 20 ml |
U pacjentów o masie ciała <65 kg:
| Objętość do podania w zależności od stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 10 mg jako bolus dożylne, bezpośrednio nawiązane przez | 10 ml | 5 ml |
| stałą infuzję dożylną w ciągu następnych 3 godzin, aż do maksymalnej dawki całkowitej 1,5 mg/kg masy ciała | 1,5 ml/kg masy ciała | 0,75 ml/kg masy ciała |
Terapia dodatkowa: Zalecana jest dodatkowa terapia przeciwpłytkowa zgodnie z obowiązującymi międzynarodowymi wytycznymi leczenia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego z podniesieniem odcinka ST.
Sposób podania
Odtworzony roztwór należy podawać dożylnie i należy go zastosować natychmiast.
Fiolki alteplazy o zawartości 2 mg nie są zarejestrowane do tego wskazania.
Ostre, masywne zakrzepowe zapalenie płuc
Dawkowanie
U pacjentów o masie ciała ≥ 65 kg:
Całkowita dawka 100 mg alteplazy powinna być podana w ciągu 2 godzin. Większość danych dotyczących stosowania leku odnosi się do następującego schematu podawania:
| Objętość do podania w zależności od stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 10 mg jako bolus dożylny w pierwszych 1-2 minutach, natychmiast po czym | 10 ml | 5 ml |
| 90 mg jako wlew dożylny o stałej szybkości przez następne dwie godziny, do maksymalnej całkowitej dawki 100 mg | 90 ml | 45 ml |
U pacjentów o masie ciała <65 kg:
| Objętość do podania w zależności od stężenia alteplazy | ||
| 1 mg/ml | 2 mg/ml | |
| 10 mg jako bolus dożylny w pierwszych 1-2 minutach, natychmiast followed by | 10 ml | 5 ml |
| ciągła infuzja dożylna przez kolejne 2 godziny, aż do maksymalnej dawki całkowitej 1,5 mg/kg masy ciała | 1,5 ml/kg masy ciała | 0,75 ml/kg masy ciała |
Terapia dodatkowa: Po leczeniu Actilyse terapię heparyną należy rozpocząć (lub wznowić), gdy wartości aPTT są niższe niż podwójna górna granica normy. Podawanie heparyny dożylnie należy dostosować tak, aby utrzymać aPTT w zakresie 50–70 sekund (1,5–2,5 razy wartość odniesienia).
Sposób podania
Odtworzony roztwór należy podawać dożylnie i należy go stosować natychmiast. Fiolki alteplazy 2 mg nie są zatwierdzone do tego wskazania.
Ostre udar niedokrwieniowe
Leczenie należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem i odpowiedzialnością lekarza wykwalifikowanego i doświadczonych w leczeniu chorób naczyniowo-mózgowych. Zobacz punkty 4.3 – przeciwwskazania oraz 4.4 – ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania w ulotce produktu.
Leczenie Actilyse należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu 4,5 godziny
od wystąpienia objawów (zobacz punkt 4.4 ulotki produktu). Po upływie 4,5 godziny od wystąpienia
objawów udaru stosunek korzyści do ryzyka związanego z podaniem Actilyse jest niekorzystny, a zatem
nie należy go podawać (zobacz punkt 5.1 ulotki produktu).
Reżim dawkowania
Zalecana całkowita dawka to 0,9 mg alteplazy/kg masy ciała (maksymalnie 90 mg), z czego 10% całkowitej dawki podaje się jako początkowy bolus dożylny, bezpośrednio po którym podaje się resztę dawki w postaci dożylnej infuzji trwającej 60 minut.
TABELA DAWKOWANIA DLA OSTREGO UDARU NIEDOKRWIENIOWEGO
Przy użyciu zalecanej standardowej stężenia 1 mg/ml, objętość (ml) do podania jest równa zalecanej dawce (mg)
Waga całkowita dawka dawka bolusowa dawka infuzji*
(kg) (mg) (mg) (mg)
40 36,0 3,6 32,4
42 37,8 3,8 34,0
44 39,6 4,0 35,6
46 41,4 4,1 37,3
48 43,2 4,3 38,9
50 45,0 4,5 40,5
52 46,8 4,7 42,1
54 48,6 4,9 43,7
56 50,4 5,0 45,4
58 52,2 5,2 47,0
60 54,0 5,4 48,6
62 55,8 5,6 50,2
64 57,6 5,8 51,8
66 59,4 5,9 53,5
68 61,2 6,1 55,1
70 63,0 6,3 56,7
72 64,8 6,5 58,3
74 66,6 6,7 59,9
76 68,4 6,8 61,6
78 70,2 7,0 63,2
80 72,0 7,2 64,8
82 73,8 7,4 66,4
84 75,6 7,6 68,0
86 77,4 7,7 69,7
88 79,2 7,9 71,3
90 81,0 8,1 72,9
92 82,8 8,3 74,5
94 84,6 8,5 76,1
96 86,4 8,6 77,8
98 88,2 8,8 79,4
100+ 90,0 9,0 81,0
*podawana w stężeniu 1 mg/ml przez 60 minut jako infuzja o stałej prędkości.
Terapia dodatkowa: Bezpieczeństwo i skuteczność tego schematu leczenia z jednoczesnym podawaniem heparyny lub inhibitorów agregacji płytek krwi, takich jak kwas acetylosalicylowy, w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów nie zostały wystarczająco ocenione. Dlatego podawanie heparyny dożylnie lub inhibitorów agregacji płytek krwi, takich jak kwas acetylosalicylowy, należy unikać w pierwszych 24 godzinach po leczeniu Actilyse ze względu na większe ryzyko krwawienia. Jeśli heparyna jest wymagana z innych wskazań (np. zapobieganie głębokiej zakrzepicy żył), dawka nie powinna przekraczać 10 000 IU dziennie i należy ją podawać podskórnie.
Sposób podania
Odtworzony roztwór należy podawać dożylnie i należy go stosować natychmiast.
Fiolki alteplazy 2 mg nie są zatwierdzone do tego wskazania.
Populacja pediatryczna
Doświadczenie z zastosowaniem Actilyse u dzieci i nastolatków jest ograniczone. Actilyse jest przeciwwskazane w leczeniu ostrego udaru niedokrwieniowego u dzieci i nastolatków w wieku poniżej 16 lat (zobacz punkt 4.3 ulotki produktu). Dawkę dla nastolatków w wieku od 16 do 17 lat należy ustalić taką samą, jak u dorosłych (zobacz punkt 4.4 ulotki produktu w celu uzyskania zaleceń dotyczących technik obrazowania, które należy wykonać wcześniej).
Nastolatków w wieku co najmniej 16 lat należy leczyć zgodnie z zaleceniami dla dorosłych po wykonaniu odpowiednich badań obrazowych w celu wykluczenia innych chorób, które mogą naśladować udar, oraz potwierdzenia zamknięcia tętniczego odpowiadającego za deficyt neurologiczny.























