Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie załadowanej

(strzykawka wstępnie załadowana z zamoczoną igłą kaliber 26, ochronna osłonka strzykawki fioletowa)

omalizumab

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować się z nią zapoznać.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został Ci przepisany wyłącznie na Ciebie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Xolair i w jakich przypadkach stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Xolair
3. Jak stosować Xolair
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Xolair
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Xolair i do czego służy

Xolair zawiera substancję czynną omalizumab. Omalizumab to białko ludzkie, podobne do naturalnych białek wytwarzanych przez organizm. Należy do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi.

Xolair stosuje się w leczeniu:

• astmy alergicznej
• przewlekłego zapalenia nosa i zatok z polipami nosowymi
• przewlekłej pokrzywki samoistnej (UCE)

Astma alergiczna

Ten lek stosuje się w celu zapobiegania pogarszaniu się astmy poprzez kontrolowanie objawów ciężkiej astmy alergicznej u dorosłych, nastolatków i dzieci (od 6. roku życia), którzy są już leczeni lekami na astmę, ale u których objawy nie są odpowiednio kontrolowane przez leki takie jak wysokodawkowe sterydy wziewne i beta-agonisty wziewne.

Przewlekłe zapalenie nosa i zatok z polipami nosowymi

Ten lek stosuje się w leczeniu przewlekłego zapalenia nosa i zatok z polipami nosowymi u dorosłych (od 18. roku życia), którzy otrzymują kortykosteroidy w nosie (aerozol do nosa zawierający kortykosteroid), ale u których objawy nie są dobrze kontrolowane tymi lekami. Polipy nosowe to niewielkie nadgrowty na błonie śluzowej nosa. Xolair pomaga zmniejszyć wielkość polipów i poprawia objawy, w tym zatkanie nosa, utratę węchu, uczucie zalegania śluzu w gardle oraz wydzielanie z nosa.

Przewlekła pokrzywka samoistna (UCE)

Ten lek stosuje się w leczeniu przewlekłej pokrzywki samoistnej u dorosłych i nastolatków (od 12. roku życia), którzy otrzymują już leki przeciwhistaminowe, ale u których objawy UCE nie są dobrze kontrolowane przez te leki.

Xolair działa poprzez blokowanie substancji zwanej immunoglobuliną E (IgE), która jest wytwarzana przez organizm. IgE uczestniczy w pewnym typie stanu zapalnego, który odgrywa kluczową rolę w powstawaniu astmy alergicznej, przewlekłego zapalenia nosa i zatok z polipami nosowymi oraz UCE.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Xolair

Nie stosuj Xolair

• jeśli jesteś uczulony na omalizumab lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli podejrzewasz uczulenie na którykolwiek ze składników, poinformuj o tym lekarza, ponieważ nie powinieneś stosować Xolair.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku Xolair:

• jeśli masz problemy z nerkami lub wątrobą,
• jeśli cierpisz na chorobę autoimmunologiczną, w której Twój własny układ odpornościowy atakuje własne tkanki organizmu,
• jeśli planujesz podróż do regionu, w którym często występują infekcje wywołane przez pasożyty, ponieważ Xolair może obniżyć odporność na takie infekcje,
• jeśli wcześniej miałeś ciężką reakcję alergiczną (anafilaksję), np. spowodowaną lekiem, ukąszeniem owada lub pokarmem,
• jeśli miałeś wcześniej reakcję alergiczną na lateks. Kolka igły strzykawki może zawierać suchy kauczuk (lateks).

Xolair nie leczy objawów astmy ostrej, takich jak nagły atak astmy. Dlatego Xolair nie powinien być stosowany do leczenia takich objawów.

Xolair nie jest przeznaczony do zapobiegania lub leczenia innych chorób alergicznych, takich jak nagłe reakcje alergiczne, zespół hiperimmunoglobuliny E (dziedziczne zaburzenie odporności), aspergiloza (choroba płuc wywołana przez grzyba), alergia pokarmowa, egzema lub katar sienny, ponieważ Xolair nie był badany w tych stanach.

Monitorowanie objawów reakcji alergicznych i innych poważnych działań niepożądanych

Xolair może powodować poważne działania niepożądane. Podczas stosowania Xolair należy zwracać uwagę na pojawienie się objawów tych działań. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz objawy wskazujące na ciężką reakcję alergiczną lub inne poważne działania niepożądane. Objawy te opisano w punkcie 4 „Poważne działania niepożądane”.

Zanim sam lub inna osoba (niebędąca pracownikiem służby zdrowia) zastosuje Ci Xolair, ważne jest, abyście zostali poinstruowani przez lekarza, jak rozpoznawać wczesne objawy ciężkich reakcji alergicznych i jak postępować w przypadku ich wystąpienia (zobacz punkt 3 „Jak stosować Xolair”). Większość ciężkich reakcji alergicznych występuje w trakcie trzech pierwszych dawek Xolair.

Dzieci i młodzież

Alergiczna astma

Xolair nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6. roku życia. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia.

Przewlekłe zapalenie zatok nosowych z polipami nosowymi

Xolair nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia.

Przewlekła pokrzywka samoistna (CSU)

Xolair nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12. roku życia. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia.

Inne leki i Xolair

Poinformuj lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub może być konieczność przyjęcia innych leków.

Jest to szczególnie ważne, jeśli stosujesz:

• leki przeciwpasożytnicze, ponieważ Xolair może osłabić ich działanie,
• inhalaowane kortykosteroidy i inne leki na alergiczną astmę.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Lekarz omówi z Tobą potencjalne korzyści i ryzyko związane ze stosowaniem tego leku w czasie ciąży.

Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli zajdziesz w ciążę podczas leczenia Xolair.

Xolair może przechodzić do mleka matki. Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Mało prawdopodobne, aby Xolair wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

3. Jak stosować Xolair

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku, które podał lekarz. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Jak stosować Xolair

Xolair stosuje się jako zastrzyk podskórny (czyli wstrzyknięcie pod skórę).

Zastrzyk Xolair

• Ty i Twój lekarz zdecydujecie, czy samodzielnie będziesz wstrzykiwać Xolair. Trzy pierwsze dawki zawsze są podawane pod nadzorem personelu medycznego (zobacz sekcję 2).

• Przed samodzielnym podaniem leku ważne jest, abyś otrzymał odpowiednie szkolenie w zakresie sposobu wstrzykiwania leku.

• Opiekun (np. rodzice) może podać Ci zastrzyk Xolair po odpowiednim przeszkoleniu.

Szczegółowe instrukcje dotyczące wstrzykiwania Xolair znajdują się w sekcji „Instrukcje dotyczące stosowania Xolair w strzykawce wstępnie napełnionej” na końcu tego ulotnika.

Szkolenie w zakresie rozpoznawania ciężkich reakcji alergicznych

Również ważne jest, abyś nie podawał sobie Xolair samodzielnie, dopóki lekarz lub pielęgniarka nie nauczy Cię:

• jak rozpoznać wczesne objawy ciężkich reakcji alergicznych,
• co należy zrobić, jeśli wystąpią te objawy.

Aby uzyskać więcej informacji na temat wczesnych objawów ciężkich reakcji alergicznych, zobacz sekcję 4.

Jaką dawkę należy podać

Alergiczne zapalenie oskrzeli i przewlekłe zapalenie nosa i zatok z polipami nosowymi

Lekarz ustali dawkę Xolair oraz częstotliwość jej podawania. Dawkowanie zależy od masy ciała oraz wyników badania krwi przeprowadzonego przed rozpoczęciem leczenia w celu określenia stężenia IgE we krwi.

Będziesz potrzebować od 1 do 4 zastrzyków jednocześnie. Zastrzyki będą wykonywane co dwa lub co cztery tygodnie.

Podczas leczenia Xolair należy kontynuować stosowanie aktualnej terapii na zapalenie oskrzeli i/lub polipy nosowe. Nie przerywaj stosowania żadnych leków na zapalenie oskrzeli i/lub polipy nosowe bez konsultacji z lekarzem.

Możliwe, że nie odczujesz natychmiastowego poprawienia się stanu po rozpoczęciu leczenia Xolair. U pacjentów z polipami nosowymi efekty zaobserwowano po 4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów z astmą zazwyczaj upływa od 12 do 16 tygodni, zanim lek osiągnie pełny efekt.

Przewlekłe pokrzywki samoistne (PPS)

Będziesz potrzebować dwóch zastrzyków po 150 mg jednocześnie co cztery tygodnie.

Podczas leczenia Xolair należy kontynuować stosowanie aktualnej terapii na PPS. Nie przerywaj stosowania żadnych leków bez konsultacji z lekarzem.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Alergiczne zapalenie oskrzeli

Xolair może być stosowany u dzieci i młodzieży od 6 roku życia, którzy już otrzymują leczenie na astmę, ale u których objawy astmy nie są dobrze kontrolowane przez leki takie jak wysokie dawki sterydów wziewnych i wziewnych agonistów beta. Lekarz poinformuje Cię, jaka dawka Xolair jest potrzebna dla Twojego dziecka i jak często powinna być podawana. Będzie to zależało od masy ciała dziecka oraz wyników badań krwi przeprowadzonych przed rozpoczęciem leczenia w celu określenia stężenia IgE we krwi.

Nie oczekuje się, że dzieci (w wieku od 6 do 11 lat) będą samodzielnie podawać sobie Xolair. Jeśli jednak lekarz uzna to za stosowne, opiekun może podać zastrzyk po odpowiednim przeszkoleniu.

Przewlekłe zapalenie nosa i zatok z polipami nosowymi

Xolair nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Przewlekłe pokrzywki samoistne (PPS)

Xolair może być stosowany u młodzieży od 12 roku życia, którzy już otrzymują antyhistaminiki, ale u których objawy PPS nie są dobrze kontrolowane przez te leki. Dawkowanie dla młodzieży od 12 roku życia jest takie samo jak u dorosłych.

Jeśli zapomniałeś/-łaś o dawce Xolair

Jeśli zapomniałeś/-łaś o wizycie, skontaktuj się z lekarzem lub szpitalem tak szybko, jak to możliwe, aby umówić się na nową wizytę.

Jeśli zapomniałeś/-łaś o samodzielnym wstrzyknięciu dawki Xolair, zrób to tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Następnie skonsultuj się z lekarzem, aby ustalić, kiedy należy podać następną dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Xolair

Nie przerywaj leczenia Xolair, chyba że lekarz zaleci inaczej. Przerwanie lub zakończenie leczenia Xolair może spowodować nawrót objawów.

Jeśli jednak jesteś leczony/-czona z powodu PPS, lekarz może okresowo przerywać leczenie Xolair w celu oceny objawów. Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza.

Jeśli masz inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Działania niepożądane wywołane przez Xolair są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, ale czasem mogą być ciężkie.

Ciężkie działania niepożądane:

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 pacjentów):

• Ciężkie reakcje alergiczne (w tym anafilaksja). Objawy mogą obejmować wysypkę, świąd, plamy na skórze, obrzęk twarzy, warg, języka, krtani (klatki głosowej), tchawicy lub innych części ciała, przyspieszone tętno, zawroty głowy i lekkie uczucie oszołomienia, dezorientację, duszność, chrapliwy oddech lub trudności w oddychaniu, siniec skóry lub warg, omdlenie i utratę przytomności. Jeśli masz w wywiadzie ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksję) niezwiązane z Xolair, istnieje większe ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej po zastosowaniu Xolair.
• Łupus uogólniony (SLE). Objawy mogą obejmować ból mięśni, ból i obrzęk stawów, wysypkę, gorączkę, spadek masy ciała i zmęczenie.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Zespół Churga-Straussa lub zespół hipereozynofilii. Objawy mogą obejmować jeden lub więcej z następujących: obrzęk, ból lub wysypkę wokół naczyń krwionośnych lub limfatycznych, podwyższony poziom określonego typu białych krwinek (znaczna eozynofilia), nasilenie problemów z oddychaniem, zatkany nos, problemy serca, ból, drętwienie, mrowienie w rękach i nogach.
• Niski poziom płytek krwi, objawiający się krwawieniem lub siniakami pojawiającymi się łatwiej niż zwykle.
• Choroba surowicza. Objawy mogą obejmować jeden lub więcej z następujących: ból stawów z lub bez obrzęku lub sztywności, wysypkę, gorączkę, obrzęk węzłów chłonnych, ból mięśni.

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• gorączka (u dzieci)

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, obrzęk, świąd i zaczerwienienie
• ból w górnej części brzucha
• ból głowy (bardzo często u dzieci)
• infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła i przeziębienie
• uczucie ciśnienia lub bólu w okolicach policzków i czoła (zapalenie zatok, ból głowy zatokowy)
• ból stawów (artrodyne)
• uczucie zawrotów głowy

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• uczucie senności lub zmęczenia
• mrowienie lub drętwienie rąk lub stóp
• omdlenie, obniżenie ciśnienia krwi przy siadaniu lub wstawaniu (nadciśnienie ortostatyczne), rumień
• ból gardła, kaszel, ostre problemy z oddychaniem
• uczucie zawrotów głowy (nudności), biegunka, wzdęcia
• świąd, plamy, wysypka, zwiększona wrażliwość skóry na słońce
• przyrost masy ciała
• objawy grypopodobne
• obrzęk rąk

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 pacjentów):

• infekcja pasożytnicza

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• ból mięśni i obrzęk stawów
• wypadanie włosów

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Xolair

• Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
• Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD/EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca. Opakowanie zawierające strzykawkę wstępnie napełnioną może być przechowywane przez okres do 48 godzin w temperaturze pokojowej (25 °C) przed użyciem.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie mrozić.
• Nie należy stosować żadnego opakowania, które jest uszkodzone lub wykazuje oznaki zepsucia.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Xolair

• Substancją czynną jest omalizumab. Jedna strzykawka 1 ml roztworu zawiera 150 mg omalizumabu.
• Pozostałe składniki to arginin hydrochloride, histydyna monohydrochloride monohydrate, histydyna, polisorbat 20 i woda do sporządzania środków iniekcyjnych.
• Osłonka igły strzykawki może zawierać wysuszony kauczuk (lateks).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Xolair roztwór do wstrzykiwań jest dostarczany jako roztwór przezroczysty do lekko mlecznego, bezbarwny do jasnożółtobrązowego, w strzykawce wstępnie załadowanej.

Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie załadowanej z przytwierdzoną igłą kalibru 26 i fioletową osłoną strzykawki jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 strzykawkę wstępnie załadowaną oraz w opakowaniach wielokrotnych zawierających 4 (4 x 1), 6 (6 x 1) lub 10 (10 x 1) strzykawek wstępnie załadowanych.

Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Novartis Europharm Limited

Vista Building

Elm Park, Merrion Road

Dublin 4

Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Novartis Farmacéutica S.A.

Gran Via de les Corts Catalanes, 764

08013 Barcelona

Hiszpania

Novartis Pharma GmbH

Roonstrasse 25

D-90429 Nuremberg

Niemcy

Novartis Pharma GmbH

Sophie-Germain-Strasse 10

90443 Nürnberg

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE STOSOWANIA XOLAIR WE WSTRZYKIWCE PRZEDWYPEŁNIONEJ

Przed wstrzyknięciem leku należy przeczytać WSZYSTKIE instrukcje. Jeśli lekarz postanowi, że Ty lub osoba, która o Ciebie się troszczy, możecie podawać zastrzyki Xolair w domu, należy udać się na szkolenie prowadzone przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę zanim samodzielnie zacznie się podawać ten lek sobie lub innym. Nie oczekuje się, że dzieci (w wieku od 6 do mniej niż 12 lat) będą samodzielnie podawać sobie Xolair; jednakże, jeśli lekarz uzna to za stosowne, opiekun może podać im Xolair po ukończeniu odpowiedniego szkolenia. Opakowanie zawiera wstrzykawki przedwypełnione Xolair, zamknięte osobno w plastikowych tackach.

Twoja wstrzykawka przedwypełniona Xolair 150 mg roztwór do wstrzykiwania

Po wstrzyknięciu leku osłona wstrzykawki aktywuje się automatycznie, zakrywając igłę. Ma ona chronić przed urazami spowodowanymi przypadkowym ukłuciem igłą.

Co jeszcze potrzebujesz do zastrzyku:

Ważna informacja bezpieczeństwa

Ostrzeżenie: Przechowuj strzykawkę w miejscu niedostępnym dla dzieci.

• Czapeczka igły strzykawki może zawierać wyschnięty lateks, którego nie powinny dotykać osoby wrażliwe na tę substancję.
• Nie otwieraj opakowania foliowego przed użyciem leku.
• Nie należy stosować tego leku, jeśli folia opakowania lub tacka plastikowa są uszkodzone, ponieważ może to oznaczać, że produkt nie jest bezpieczny do użycia.
• Nie należy stosować strzykawki, jeśli upadła na twardą powierzchnię lub została upuszczona po zdjęciu czapeczki z igły.
• Nigdy nie pozostawiaj strzykawki w miejscach, w których mogą jej dotknąć inne osoby.
• Nie wstrząsaj strzykawką.
• Należy zachować szczególną ostrożność, aby przypadkowo nie nacisnąć dźwigni aktywujących przed użyciem. Może to spowodować zbyt wczesne uruchomienie osłony igły.
• Czapeczki z igły nie należy zdejmować przed samym wstrzyknięciem.
• Strzykawki nie wolno ponownie używać. Po zastosowaniu należy wyrzucić strzykawkę do pojemnika na ostre przedmioty.

Warunki przechowywania Xolair roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie napełnionej

• Przechowuj ten lek w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem. Przechowuj w lodówce w temperaturze od 2 °C do 8 °C. NIE ZAMRAŻAĆ.
• Pamiętaj, aby wyjąć strzykawkę z lodówki i pozwolić jej osiągnąć temperaturę pokojową (25°C) przed przygotowaniem do wstrzyknięcia (potrwa to około 30 minut). Strzykawkę należy pozostawić w opakowaniu, aby chronić ją przed światłem. Całkowity czas, przez który strzykawka może przebywać w temperaturze pokojowej (25°C) przed użyciem, nie powinien przekraczać 48 godzin.
• Nie należy stosować strzykawki po upływie daty ważności podanej na opakowaniu lub na etykiecie strzykawki. W przypadku przeterminowania produktu należy oddać całe opakowanie do apteki.

Miejsce wstrzyknięcia

Przygotowanie do wstrzykiwania gotowej do użycia strzykawki wstępnie napełnionej zawierającej roztwór Xolair

1. Wyjmij z lodówki opakowanie z szylą i pozostaw je nieotwierane przez około 30 minut, aż osiągnie temperaturę pokojową (szyla ma pozostać w opakowaniu, aby była chroniona przed światłem).
2. Gdy będziesz gotowy do użycia szyla, dokładnie umyj ręce wodą i mydłem.
3. Dokładnie zdezynfekuj miejsce wstrzyknięcia za pomocą chusteczki alkoholowej.
4. Wyjmij tackę plastikową z opakowania i usuń folię osłaniającą. Chwytając szylę za środkową część niebieskiego osłonka, wyjmij ją z tacy.
5. Sprawdź szylę. Płyn powinien być od klarownego do lekko zmętniałego. Jego barwa może wahać się od bezbarwnej do jasnożółtobrunatnej. Może występować niewielka pęcherzyk powietrza, co jest normalne. NIE UŻYWAJ, jeśli szyla jest uszkodzona lub jeśli płyn jest wyraźnie zmętniały, ma wyraźnie brązowy kolor lub zawiera cząstki. W każdym z tych przypadków zwróć całe opakowanie do apteki.
6. Trzymając szylę poziomo, sprawdź datę ważności wydrukowaną na etykiecie, patrząc przez okienko. Uwaga: wewnętrzną część szyla można obracać, aby etykieta była widoczna przez okienko. NIE UŻYWAJ, jeśli lek stracił ważność. W takim przypadku zwróć całe opakowanie do apteki.

Jak stosować wstępnie napełnioną szylę z roztworem do wstrzykiwania Xolair

Instrukcje usuwania