Xarelto 1 mg/ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Hiszpania
Nazwa handlowa Xarelto 1 mg/ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej
Postać farmaceutyczna granulat do sporządzania zawiesiny doustnej
Substancja czynna / Dawkowanie
RIVAROXABAN · 51,7 mg
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę
Numer rejestracyjny 108472050
Producent Bayer Ag
Xarelto 1 mg/ml granulat do sporządzania zawiesiny doustnej granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Xarelto 1 mg/ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej

rivaroksaban

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje. Ulotka została napisana zarówno dla pacjenta („Pan/Pani”) jak i dla rodzica lub opiekuna, który będzie podawał ten lek dziecku.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
  • W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie Panu/Pani lub dziecku i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli wydają się mieć takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
  • W przypadku wystąpienia u Pana/Pani lub u dziecka działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nieopisane w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

  1. Co to jest Xarelto i w jakim celu stosuje się ten lek
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania lub podawania Xarelto
  3. Jak stosować lub podawać Xarelto
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Xarelto
  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Xarelto i do czego jest stosowany

Xarelto zawiera substancję czynną rywaryzabban.

Xarelto należy do grupy leków zwanych lekami przeciwzakrzepowymi. Działa poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia (czynnik Xa), dzięki czemu zmniejsza skłonność krwi do tworzenia się skrzeplin.

Xarelto stosuje się u noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia w celu:

  • leczenia skrzeplin krwi oraz zapobiegania ich nawrotowi w żyłach lub naczyniach krwionośnych płuc po wstępnym leczeniu trwającym co najmniej 5 dni lekami do wstrzykiwań stosowanymi w leczeniu skrzeplin krwi.

Należy przeczytać i stosować się do Instrukcji użycia dostarczanej razem z tym lekiem, które pokazują, jak przygotować i przyjąć lub podać zawiesinę doustną Xarelto.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania lub podawania Xarelto

Nie przyjmuj ani nie podawaj Xarelto, jeśli Ty lub dziecko:

  • jesteście uczuleni na rywaryboksaban lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6)
  • doświadczacie nadmiernego krwawienia
  • chorujecie na chorobę lub macie problem z narządem, który zwiększa ryzyko poważnego krwawienia (np. wrzód żołądka, uraz lub krwotok w mózgu, niedawna operacja mózgu lub oczu)
  • przyjmujecie leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin w krwi (np. warfarynę, dabigatran, apiksaban lub heparynę), z wyjątkiem:
    • przypadku zmiany leku zapobiegającego powstawaniu skrzeplin w krwi, lub
    • gdy heparyna jest podawana przez żylne lub tętnicze cewnikowanie, aby zapobiec zatorowi
  • chorujecie na chorobę wątroby związaną ze zwiększonym ryzykiem krwawienia
  • jesteście w ciąży lub karmicie piersią.

Nie przyjmuj ani nie podawaj Xarelto i powiadom lekarza, jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie lub dziecko.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Xarelto, jeśli:

  • Ty lub dziecko macie zwiększony ryzyko krwawienia. Może to mieć miejsce w następujących sytuacjach:

  • niewydolność nerek o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, ponieważ funkcja nerek może wpływać na ilość leku działającego w organizmie

  • Ty lub dziecko przyjmujecie inne leki zapobiegające powstawaniu skrzeplin w krwi (np. warfarynę, dabigatran, apiksaban lub heparynę), jeśli są one absolutnie konieczne (zobacz sekcję „Nie przyjmuj ani nie podawaj Xarelto”)

  • choroba krwotoczna

  • bardzo wysokie ciśnienie krwi, niekontrolowane leczeniem medycznym

  • choroby żołądka lub jelit, które mogą powodować krwawienie, np. zapalenie jelit lub żołądka, zapalenie przełyku spowodowane chorobą, w której kwas żołądkowy dociera do przełyku, lub guzy w żołądku, jelitach, układzie rozrodczym lub układzie moczowym

  • problem z naczyniami krwionośnymi z tyłu oczu (retinopatia)

  • choroba płucna, w której oskrzela są rozszerzone i wypełnione ropą (rozszerzenia oskrzeli) lub wcześniejsze krwawienie z płuc

  • Ty lub dziecko macie wszczepioną protezę zastawki serca

  • Ty lub dziecko chorujecie na tzw. zespół antyfosfolipidowy (zaburzenie układu odpornościowego zwiększające ryzyko powstawania skrzeplin w krwi)

  • Twoje lub dziecka ciśnienie krwi jest niestabilne

  • planujecie inne leczenie lub zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu skrzepu z płuc

Powiadom lekarza, jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie lub dziecko przed przyjęciem lub podaniem Xarelto. Lekarz zadecyduje, czy Ty lub dziecko powinni być leczeni tym lekiem i czy wymagana jest bliższa obserwacja.

Nie podawaj Xarelto dzieciom poniżej 6 miesięcy życia, które:

  • urodziły się przed 37. tygodniem ciąży, lub
  • ważą mniej niż 2,6 kg, lub
  • karmiły piersią lub były karmione mlekiem modyfikowanym przez mniej niż 10 dni

W tych przypadkach dawkowanie Xarelto nie może być wiarygodnie ustalone i nie zostało zbadane u tych dzieci.

Jeśli Ty lub dziecko potrzebujecie zabiegu chirurgicznego

  • Bardzo ważne jest przyjmowanie lub podawanie Xarelto przed i po operacji dokładnie o godzinach wskazanych przez lekarza.

  • Jeśli operacja wymaga założenia cewnika lub zastrzyku do kanału kręgowego (np. w celu znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego lub złagodzenia bólu):

  • bardzo ważne jest przyjmowanie lub podawanie Xarelto przed i po zastrzyku lub usunięciu cewnika dokładnie o godzinach wskazanych przez lekarza.

  • natychmiast powiadom lekarza, jeśli Ty lub dziecko doświadczacie drętwienia lub osłabienia nóg lub problemów z jelitami lub pęcherzem moczowym po zakończeniu znieczulenia. W takim przypadku wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Dzieci i młodzież

Xarelto w postaci zawiesiny doustnej należy stosować u pacjentów poniżej 18. roku życia w celu leczenia skrzeplin krwi i zapobiegania ich nawrotowi w żyłach lub naczyniach krwionośnych płuc. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tego leku u dzieci i młodzieży w innych wskazaniach.

Inne leki i Xarelto

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli Ty lub dziecko przyjmujecie, niedawno przyjmowaliście lub moglibyście potrzebować innych leków, w tym również leków dostępnych bez recepty.

  • Jeśli Ty lub dziecko przyjmujecie:

  • lek na infekcję grzybiczą (np. flukenazol, itrakonazol, worykonazol, posakonazol), z wyjątkiem środków stosowanych wyłącznie na skórę

  • tabletki z ketoconazolem (stosowane w leczeniu zespołu Cushinga, w którym organizm wytwarza nadmiar kortyzolu)

  • lek na infekcję bakteryjną (np. klaritromycynę, erytromycynę)

  • lek na HIV/SIDA (np. rytonawir)

  • inne leki obniżające krzepliwość krwi (np. enoksaparynę, klopidogrel lub antagonistów witaminy K, takich jak warfaryna lub akenokumarol)

  • leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. naproksen lub kwas acetylosalicylowy)

  • drenedaronę, lek stosowany w leczeniu nieregularnego rytmu serca

  • niektóre leki stosowane w depresji (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i norepinefryny (SNRI))

Jeśli któraś z powyższych sytuacji dotyczy Ciebie lub dziecko, powiadom lekarza przed przyjęciem lub podaniem Xarelto, ponieważ działanie Xarelto może być nasilone. Lekarz zadecyduje, czy Ty lub dziecko powinni być leczeni tym lekiem i czy wymagana jest bliższa obserwacja.

Jeśli lekarz uzna, że Ty lub dziecko macie większe ryzyko rozwoju wrzodu żołądka lub jelita, może być konieczne leczenie profilaktyczne.

  • Jeśli Ty lub dziecko przyjmujecie:

  • jakiś lek na epilepsję (fenytoinę, karbamazepinę, fenobarbital)

  • rogoźnicę zwyczajną (Hypericum perforatum), roślinę leczniczą stosowaną w leczeniu depresji

  • ryfampicynę, antybiotyk.

Jeśli któraś z powyższych sytuacji dotyczy Ciebie lub dziecko, powiadom lekarza przed przyjęciem lub podaniem Xarelto, ponieważ działanie Xarelto może być osłabione. Lekarz zadecyduje, czy Ty lub dziecko powinni być leczeni tym lekiem i czy wymagana jest bliższa obserwacja.

Ciąża i karmienie piersią

  • Jeśli Ty lub nastolatka jesteście w ciąży lub karmicie piersią, nie przyjmujcie ani nie podawajcie Xarelto.
  • Jeśli istnieje możliwość, że Ty lub nastolatka zajdziecie w ciążę, należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania Xarelto.
  • Jeśli Ty lub nastolatka zajdziecie w ciążę podczas przyjmowania tego leku, natychmiast powiadom lekarza, który zadecyduje, jak należy kontynuować leczenie.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Xarelto może powodować zawroty głowy lub omdlenia. Ty ani dziecko nie powinni prowadzić pojazdów, jeździć na rowerze ani obsługiwać narzędzi lub maszyn, jeśli występują te objawy.

Xarelto zawiera benzoesan sodu i sod

Ten lek zawiera 1,8 mg benzoesanu sodu (E 211) w każdym ml zawiesiny doustnej. Benzoesan sodu (E 211) może zwiększać ryzyko żółtaczki (żółte zabarwienie skóry i oczu) u noworodków (do 4 tygodni życia).

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na mililitr; oznacza to, że jest zasadniczo „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować Xarelto

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi stosowania tego leku dla Ciebie lub dziecka. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Upewnij się, że poprawne informacje dotyczące dawki i częstotliwości stosowania Xarelto są wpisane w wyznaczonym miejscu na opakowaniu. Jeśli tak nie jest, poproś lekarza lub farmaceutę o podanie odpowiednich informacji.

Instrukcje dotyczące stosowania

Aby dowiedzieć się, jak przygotować i przyjąć doustną zawiesinę Xarelto:

  • Zapoznaj się z ulotnikiem Instrukcje dotyczące stosowania dołączonym do opakowania oraz
  • Obejrzyj film edukacyjny, do którego możesz uzyskać dostęp poprzez kod QR umieszczony na karcie informacyjnej dla pacjenta dołączonej do tego leku.

Jak stosować Xarelto

Przyjmuj lub podawaj zawiesinę doustną Xarelto podczas posiłku (karmienia piersią lub mlekiem modyfikowanym) lub wraz z posiłkiem. Każdą dawkę Xarelto należy przełknąć wraz z normalną ilością płynu (np. 20 ml u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 240 ml u nastolatków). Ta normalna ilość może obejmować zwykłą ilość napoju używanego do karmienia (np. mleko matki, mleko modyfikowane, napój odżywczy).

Lekarz może również podawać zawiesinę doustną za pomocą sondy wprowadzonej do żołądka.

Jaka dawka ma być stosowana

Dawka Xarelto zależy od masy ciała pacjenta. Lekarz obliczy ją jako określoną ilość (objętość) w mililitrach (ml) zawiesiny doustnej. Objętość tę należy mierzyć za pomocą dołączonej do leku niebieskiej strzykawki (1 ml, 5 ml lub 10 ml – patrz tabela 1). Lekarz przepisze Ci wymaganą objętość, wskazując konkretną strzykawkę, której należy użyć.

Lekarz poinformuje Cię, jaką ilość zawiesiny doustnej powinny przyjąć Ty lub dziecko.

Poniżej znajduje się tabela, której użyje lekarz. Nie zmieniaj dawki samodzielnie.

Wszystkie materiały potrzebne do przygotowania i podania zawiesiny doustnej są dołączone do leku (z wyjątkiem wody pitnej). Używaj wyłącznie wody niegazowanej, aby uniknąć powstawania pęcherzyków powietrza. Używaj wyłącznie dołączonej strzykawki do podania Xarelto, aby zapewnić dokładną dawkę. Nie używaj innych metod podawania roztworu, takich jak inna strzykawka, łyżka itp.

Ponieważ dawka Xarelto oparta jest na masie ciała, ważne jest uczęszczanie na zaplanowane wizyty u lekarza, ponieważ może być konieczna korekta dawki w miarę zmiany masy ciała, szczególnie u dzieci o masie ciała poniżej 12 kg. Zapewnia to, że dziecko otrzyma właściwą dawkę Xarelto.

Tabela 1: Zalecana dawka Xarelto u dzieci

Masa ciała [kg]

Dawka pojedyncza*

Częstotliwość przyjmowania dziennie

Całkowita dawka dzienna*

Odpowiednia niebieska strzykawka

2,6 do mniej niż 3

0,8 ml

3 razy

2,4 ml

1 ml

3 do mniej niż 4

0,9 ml

3 razy

2,7 ml

1 ml

4 do mniej niż 5

1,4 ml

3 razy

4,2 ml

5 ml

5 do mniej niż 7

1,6 ml

3 razy

4,8 ml

5 ml

7 do mniej niż 8

1,8 ml

3 razy

5,4 ml

5 ml

8 do mniej niż 9

2,4 ml

3 razy

7,2 ml

5 ml

9 do mniej niż 10

2,8 ml

3 razy

8,4 ml

5 ml

10 do mniej niż 12

3,0 ml

3 razy

9,0 ml

5 ml

12 do mniej niż 30

5,0 ml

2 razy

10,0 ml

5 ml lub 10 ml

30 do mniej niż 50

15,0 ml

raz

15,0 ml

10 ml

50 lub więcej

20,0 ml

raz

20,0 ml

10 ml

  • 1 ml zawiesiny doustnej odpowiada 1 mg rywaryloksabanu.

Lekarz może również przepisać tabletki, jeśli Ty lub dziecko jesteście w stanie przełknąć tabletkę i ważycie co najmniej 30 kg.

Kiedy przyjmować lub podawać Xarelto

Przyjmuj lub podawaj zawiesinę doustną zgodnie z zaleceniem lekarza każdego dnia, aż do momentu, gdy lekarz powie, że należy przerwać leczenie.

Przyjmuj lub podawaj zawiesinę doustną o tej samej porze każdego dnia, aby łatwiej było pamiętać. Rozważ ustawienie alarmu przypominającego o przyjęciu dawki.

Obserwuj dziecko, aby upewnić się, że przyjęło całą dawkę.

Jeśli lekarz zalecił Ci przyjmowanie lub podawanie dawki Xarelto:

  • raz dziennie – przyjmuj lub podawaj z odstępem około 24 godzin,
  • dwa razy dziennie – przyjmuj lub podawaj z odstępem około 12 godzin,
  • trzy razy dziennie – przyjmuj lub podawaj z odstępem około 8 godzin.

Lekarz zdecyduje, jak długo Ty lub dziecko powinni kontynuować leczenie.

Jeśli Ty lub dziecko wyplujecie dawkę lub wymiotujecie

  • mniej niż 30 minut po przyjęciu Xarelto – przyjmij lub podaj nową dawkę,
  • więcej niż 30 minut po przyjęciu Xarelto – nie przyjmuj ani nie podawaj nowej dawki. Kontynuuj przyjmowanie lub podawanie następnej dawki Xarelto o zaplanowanym czasie.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli Ty lub dziecko wielokrotnie wypluwa dawkę lub wymiotuje po przyjęciu Xarelto.

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć lub podać Xarelto

  • Jeśli przyjmujesz lub podajesz Xarelto raz dziennie – przyjmij lub podaj zapomnianą dawkę Xarelto tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz w tym samym dniu. Jeśli to niemożliwe, pomiń tę dawkę. Następnie przyjmij lub podaj następną dawkę Xarelto następnego dnia. Nie przyjmuj ani nie podawaj więcej niż jednej dawki w ciągu jednego dnia.

  • Jeśli przyjmujesz lub podajesz Xarelto dwa razy dziennie:

  • zapomniana dawka ranna – przyjmij lub podaj zapomnianą dawkę tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Możesz przyjąć lub podać ją razem z dawką wieczorną,

  • zapomniana dawka wieczorna – możesz przyjąć lub podać zapomnianą dawkę tylko tej samej nocy. Nie przyjmuj ani nie podawaj dwóch dawek następnego ranka.

  • Jeśli przyjmujesz lub podajesz Xarelto trzy razy dziennie – nie uzupełniaj zapomnianej dawki. Kontynuuj przyjmowanie lub podawanie następnej zaplanowanej dawki (co 8 godzin).

Następnego dnia po pominiętej dawce kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniem lekarza – raz, dwa lub trzy razy dziennie.

Jeśli przyjmiesz lub podasz więcej Xarelto niż należy

Natychmiast zadzwoń do swojego lekarza, jeśli przyjąłeś lub podałeś zbyt dużą dawkę zawiesiny doustnej Xarelto. Przyjmowanie lub podawanie zbyt dużej dawki Xarelto zwiększa ryzyko krwawienia.

Jeśli przerwiesz leczenie Xarelto

Nie przerywaj leczenia Xarelto bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, ponieważ Xarelto leczy i zapobiega poważnym stanom chorobowym.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Tak jak inne leki przeciwdziałające powstawaniu skrzeplin krwi, Xarelto może powodować krwawienia, które mogą zagrozić życiu pacjenta. Nadmierne krwawienie może spowodować gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi (szok). W niektórych przypadkach krwawienie może nie być widoczne.

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli Ty lub dziecko doświadczycie któregokolwiek z następujących działań niepożądanych:

  • Objawy krwawienia

  • krwawienie do mózgu lub wewnątrz czaszki (objawy mogą obejmować ból głowy, osłabienie jednej strony ciała, wymioty, drgawki, obniżenie poziomu świadomości i sztywność karku. Jest to poważny stan medyczny wymagający natychmiastowej pomocy lekarskiej!)

  • długotrwałe lub nadmierne krwawienie

  • niezwykłe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, niewyjaśnione obrzęki, trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa

Lekarz może zdecydować o poddaniu Cię lub dziecko bliższej obserwacji lub zmianie terapii.

  • Objawy ciężkich reakcji skórnych

  • nasilone wysypki skórne, które się rozprzestrzeniają, pęcherze lub zmiany w błonach śluzowych, np. w jamie ustnej lub oczach (zespoł Stevensa-Johnsona/trująca martwica naskórka)

  • reakcja na lek, powodująca wysypkę, gorączkę, zapalenie narządów wewnętrznych, nieprawidłowości we krwi i chorobę układową (zespoł DRESS).

Częstość występowania tych działań niepożądanych jest bardzo rzadka (do 1 na 10 000 osób).

  • Objawy ciężkich reakcji alergicznych

  • obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła; trudności z połykaniem; pokrzywka i trudności w oddychaniu; gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi.

Częstości ciężkich reakcji alergicznych są bardzo rzadkie (reakcje anafilaktyczne, w tym szok anafilaktyczny; mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób) i rzadkie (naciekanie naczyniorożne i alergiczny obrzęk; mogą dotyczyć do 1 na 100 osób).

Ogólna lista możliwych działań niepożądanych stwierdzonych u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

  • zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, które może powodować bladość, osłabienie lub trudności w oddychaniu
  • krwawienie z żołądka lub jelit, krwawienie moczowo-płciowe (w tym krew w moczu i obfite krwawienia miesięczne), krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł
  • krwawienie do oka (w tym krwawienie do białka oka)
  • krwawienie do tkanki lub jamy ciała (krwiak, siniaki)
  • kaszel z krwią
  • krwawienie do skóry lub pod skórę
  • krwawienie po zabiegu chirurgicznym
  • wydzielanie się krwi lub płynu z rany pooperacyjnej
  • obrzęk kończyn
  • ból kończyn
  • zaburzenia funkcji nerek (można je zaobserwować w badaniach wykonywanych przez lekarza)
  • gorączka
  • ból brzucha, wzdęcia, zawroty głowy lub uczucie zawrotów, zaparcia, biegunka
  • niskie ciśnienie krwi (objawy mogą obejmować uczucie zawrotów lub omdlenie przy wstawaniu)
  • ogólna utrata siły i energii (osłabienie, zmęczenie), ból głowy, zawroty głowy
  • wysypka, swędzenie skóry
  • badania krwi mogą wykazać wzrost niektórych enzymów wątrobowych

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

  • krwawienie do mózgu lub wewnątrz czaszki (zobacz wyżej, możliwe działania niepożądane, które mogą być objawem krwawienia)
  • krwawienie do stawu, powodujące ból i obrzęk
  • trombocytopenia (niska liczba płytek krwi, komórek pomagających w krzepnięciu krwi)
  • reakcja alergiczna, w tym reakcja alergiczna skóry
  • zaburzenia funkcji wątroby (można je zaobserwować w badaniach wykonywanych przez lekarza)
  • badania krwi mogą wykazać wzrost bilirubiny, niektórych enzymów trzustkowych lub wątrobowych lub liczby płytek krwi
  • omdlenie
  • uczucie niedoboru samopoczucia
  • zwiększenie częstości akcji serca
  • suchość jamy ustnej
  • pokrzywka

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

  • krwawienie do mięśnia
  • zastój żółci, zapalenie wątroby, w tym urazowe uszkodzenie hepatocytów (zapalenie lub uszkodzenie wątroby), żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i oczu)
  • zlokalizowany obrzęk
  • nagromadzenie się krwi (krwiak) w pachwinie po komplikacji w zabiegu kardiologicznym, podczas którego wprowadza się cewnik do tętnicy nogi (pseudoaneurysmat)

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób)

  • nagromadzenie się eozynofili, rodzaju granulocytów, które powodują zapalenie w płucach (eozynofilowe zapalenie płuc)

Nieznana częstość (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych)

  • niewydolność nerek po ciężkim krwawieniu
  • krwawienie do nerek, czasem z obecnością krwi w moczu, powodujące niemożność prawidłowego funkcjonowania nerek (nefropatia związana z lekami przeciwkrzepliwymi)
  • wzrost ciśnienia w mięśniach nóg lub rąk po krwawieniu, powodujący ból, obrzęk, zaburzenia czucia, mrowienie lub porażenie (zespoł przedziałowy po krwawieniu)

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Ogólnie rzecz biorąc, działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych Xarelto były podobnego typu jak u dorosłych, a ich nasilenie było głównie od lekkiego do umiarkowanego.

Działania niepożądane obserwowane częściej u dzieci i młodzieży:

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

  • ból głowy
  • gorączka
  • krwawienie z nosa
  • wymioty

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

  • przyspieszenie akcji serca
  • badania krwi mogą wykazać wzrost bilirubiny (pigmentu żółci)
  • trombocytopenia (niska liczba płytek krwi, komórek pomagających w krzepnięciu krwi)
  • obfite krwawienia miesięczne

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

  • badania krwi mogą wykazać wzrost w podkategorii bilirubiny (bilirubina bezpośrednia, pigment żółci)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli Ty lub dziecko doświadczycie jakichkolwiek działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczeniu większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Xarelto

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia wskazanej na opakowaniu i na butelce po napisie „CAD” lub „EXP”.

Data wygaśnięcia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Po przygotowaniu, okres ważności zawiesiny wynosi 14 dni w temperaturze pokojowej.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.

Nie zamrażać. Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w pionowej pozycji.

Leków nie wolno wyrzucać do odpływów ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogiesz chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Xarelto

  • Substancją czynną jest rywaryloban. Jedno szklane słoiczko zawiera:

  • 51,7 mg rywarylobanu, do dodania 50 ml wody,

  • albo 103,4 mg rywarylobanu, do dodania 100 ml wody.

Po przygotowaniu, każda ml zawiesiny doustnej zawiera 1 mg rywarylobanu.

  • Pozostałe składniki to:

  • Kwas cytrynowy bezwodny (E 330), hipromeloza (2910), manitol (E 421), celuloza mikrokryształowa, karboksymetyloceluloza sodowa, benzoesan sodu (E 211) (patrz punkt 2 „Xarelto zawiera benzoesan sodu i sód”), sukraloza (E 955), guma ksyantanowa (E 415), aromat słodki i kremowy (skład: substancje zapachowe, maltodekstryna [z kukurydzy], propylenoglikol [E 1520], guma arabska (E 414)).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Xarelto granulat do sporządzania zawiesiny doustnej to biały granulat w szklanym słoiczku z plastikową pokrywką śrubową zabezpieczoną przed dziećmi.

Wielkości opakowań

  • Dla dzieci ważących mniej niż 4 kg:

tekturowe pudełko zawierające jedno brązowe szklane słoiczko z 2,625 g granulatu (odpowiednik 51,7 mg rywarylobanu), dwie niebieskie strzykawki 1 ml, strzykawkę wodną 50 ml oraz adapter.

  • Dla dzieci ważących 4 kg lub więcej:

tekturowe pudełko zawierające jedno brązowe szklane słoiczko z 5,25 g granulatu (odpowiednik 103,4 mg rywarylobanu), dwie niebieskie strzykawki 5 ml i dwie niebieskie strzykawki 10 ml, strzykawkę wodną 100 ml oraz adapter.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Objętość i częstotliwość dawki dostosowanej do masy ciała muszą być określone przez lekarza wystawiającego receptę. Informacje te powinny być zamieszczone na zewnętrznej części opakowania, gdy produkt jest dostarczany rodzicom, opiekunom lub pacjentom.

Należy dokładnie przestrzegać instrukcji użytkowania dołączonych do każdego opakowania.

Obejrzyj film edukacyjny, do którego można uzyskać dostęp za pomocą kodu QR umieszczonego na karcie informacyjnej dla pacjenta dołączonej do leku.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Bayer AG

51368 Leverkusen

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

België / Belgique / Belgien

Bayer SA-NV

Tél/Tel: +32-(0)2-535 63 11

Litwa

UAB Bayer

Tel: +370-5-233 68 68

Tekst w czarnym kolorze na białym tle zawierający napisy Bulgaria, Bayer Bulgaria EOOD oraz numer telefonu bułgarskiego

Luksemburg / Luksemburg

Bayer SA-NV

Tél/Tel: +32-(0)2-535 63 11

Czeska Republika

Bayer s.r.o.

Tel: +420-266 101 111

Węgry

Bayer Hungária KFT

Tel: +36-1-487 4100

Dania

Bayer A/S

Tlf: +45-45 235 000

Malta

Alfred Gera and Sons Ltd.

Tel: +356-21 44 62 05

Niemcy

Bayer Vital GmbH

Tel: +49-(0)214-30 513 48

Niderlandy

Bayer B.V.

Tel: +31–(0)297-28 06 66

Estonia

Bayer OÜ

Tel: +372-655 85 65

Norwegia

Bayer AS

Tlf: +47-23 13 05 00

Grecja

Bayer Ελλ?ς ΑΒΕΕ

Τηλ: +30-210-618 75 00

Austria

Bayer Austria Ges. m. b. H.

Tel: +43-(0)1-711 460

Hiszpania

Bayer Hispania S.L.

Tel: +34-93-495 65 00

Polska

Bayer Sp. z o.o.

Tel: +48-22-572 35 00

Francja

Bayer HealthCare

Tél (N° vert): +33-(0) 800 87 54 54

Portugalia

Bayer Portugal, Lda.

Tel: +351-21-416 42 00

Chorwacja

Bayer d.o.o.

Tel: + 385-(0)1-6599 900

Rumunia

SC Bayer SRL

Tel: +40-(0)21-528 59 00

Irlandia

Bayer Limited

Tel: +353 1 216 3300

Słowenia

Bayer d. o. o.

Tel: +386-(0)1-58 14 400

Islandia

Icepharma hf.

Sími: +354-540 80 00

Słowacka Republika

Bayer, spol. s r.o.

Tel: +421-(0)2-59 21 31 11

Włochy

Bayer S.p.A.

Tel: +39-02-3978 1

Finlandia / Finlandia

Bayer Oy

Puh/Tel: +358-(0)20-78521

Cypr

NOVAGEM Limited

Τηλ: +357-22-48 38 58

Szwecja

Bayer AB

Tel: +46-(0)8-580 223 00

Łotwa

SIA Bayer

Tel: +371-67 84 55 63

Wielka Brytania

Bayer plc

Tel: +44-(0)118 206 3000

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki:

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

Instrukcje stosowania (IU)

Instrukcje stosowania

Xarelto 1 mg/ml

Butelka 100 ml z 2,625 g granulatu do sporządzenia zawiesiny doustnej

Substancja czynna: rywaroksaban

Przygotowanie i podawanie zawiesiny doustnej (mieszanki granulatu i wody)

Glosariusz i symbole

  • Granulat: proszek (dostarczany w butelce) zawierający substancję czynną.
  • Strzykawka do wody: strzykawka 50 ml służąca do odmierzenia i dodania 50 ml wody do butelki zawierającej granulat Xarelto.
  • Zawiesina: mieszanina granulatu i wody (do użytku doustnego).
  • Strzykawka niebieska: strzykawka z niebieskim tłokiem służąca do pobrania i podania doustnego Xarelto.
Symbole ostrzegawcze: trójkąt zagrożenia, otwarta książka z literą i, słońce z promieniami i parasol z kroplami deszczu oraz teksty w języku hiszpańskim Czarno-białe ikony z napisami w języku hiszpańskim: fabryka oznaczająca producenta, pusta fabryka oznaczająca datę produkcji, klepsydra oznaczająca datę ważności oraz REF oznaczające kod katalogowy Symbol z napisem LOT w ramce obok określenia Código de lote oraz sylwetka głowy ludzkiej z tabletką przy ustach i napisem Solo para uso por vía oral Symbole medyczne: strzykawka jednorazowego użytku przy pacjencie, zakaz ponownego użycia, ostrzeżenie przed uszkodzoną opakowaniem, znak MD oraz znak CE

Przed rozpoczęciem

  • Przed pierwszym użyciem Xarelto oraz przed podaniem każdej dawki dokładnie przeczytaj wszystkie sekcje niniejszych Instrukcji stosowania.
  • Obejrzyj film edukacyjny, do którego dostęp znajduje się poprzez kod QR umieszczony na karcie informacyjnej dla pacjenta dołączonej do leku.
  • Upewnij się, że rozumiesz instrukcje przed rozpoczęciem. Jeśli nie, skontaktuj się z lekarzem.
  • Aby uzyskać więcej informacji na temat Xarelto, zapoznaj się z ulotką.

Zawartość opakowania

Każde opakowanie Xarelto zawiera następujące elementy:

Rysunek czarno-biały fiolki medycznej z korkiem i niewielką ilością proszku na dnie

1 słoik z jednej kapsułką z zatrzaskiem śrubowym odpornym na dzieci zawierający granulat Xarelto

Rysunek liniowy strzykawki z podziałką milimetrową i tłoczkiem

1 strzykawka z 50 ml wody w opakowaniu (do jednorazowego użytku)

Techniczny rysunek czarno-biały okrągłego korka z dwoma otworami na górze i cylindryczną, żłobkowaną podstawą

1 dozownik do słoika w opakowaniu

Strzykawka kalibrowana o pojemności 1 mL zawierająca niebieską ciecz

2 niebieskie strzykawki 1 ml w opakowaniach

Czarna ikona otwartej książki z małą literą i po prawej stronie strony, umieszczoną wewnątrz kwadratu z cienkim fioletowym obramowaniem

1 kopia Instrukcji Użytkowania (IU) (ten dokument)

Stylizowany rysunek ulotki informacyjnej z fioletową okładką i rozmytymi białymi napisami

1 ulotka

Zawiera ważne informacje dotyczące Xarelto.

Ulotka informacyjna dla pacjenta o białym kolorze z prostokątną fioletową wstęgą u góry i trzema poziomymi czarnymi liniami u dołu

1 karta informacyjna dla pacjenta

Ważne informacje w przypadku nagłej sytuacji.

Pacjent powinien nosić ją przy sobie i pokazywać każdemu lekarzowi lub dentystę przed leczeniem.

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim dotyczącym środków ostrożności

Ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Do przygotowania zawiesiny należy używać wyłącznie wody pitnej niegazowanej, aby uniknąć powstawania pęcherzyków powietrza. Oznacza to, że można użyć:
    • wody z kranu lub
    • niegazowanej wody mineralnej (bez gazu)
  • Bardzo ważne jest dodanie dokładnie określonej ilości wody do proszku w butelce, aby zagwarantować odpowiednie stężenie Xarelto.
    • Użyj strzykawki do wody, aby odmierzyć 50 ml wody – patrz dalej, aby uzyskać więcej informacji.
    • Bardzo starannie odmierz ilość wody, którą zamierzasz dodać do butelki.
  • Po przygotowaniu zawiesina może być używana przez 14 dni, jeśli jest przechowywana w temperaturze pokojowej. Upewnij się, że wpiszesz datę przydatności zawiesiny (data przygotowania plus 14 dni) w odpowiednie pole na etykiecie butelki.
  • Nie przechowuj zawiesiny w temperaturze powyżej 30 °C. Nie zamrażaj. Jeśli zawiesina była przechowywana w lodówce, pozwól, aby osiągnęła temperaturę pokojową przed pobraniem dawki.
  • Wstrząsaj zawiesiną podczas przygotowania wstępnego przez co najmniej 60 sekund.
  • Wstrząsaj zawiesiną w butelce przez co najmniej 10 sekund przed każdym podaniem.
  • Bardzo ważne jest podanie dokładnie przepisanej objętości dawki Xarelto.
    • Upewnij się, że znasz przepisaną dawkę i częstotliwość podawania. Zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli nie znasz przepisanej dawki i częstotliwości jej podawania.
    • Dokładnie ustaw niebieską strzykawkę zgodnie z przepisaną objętością.
    • Podaj przepisaną dawkę za pomocą niebieskiej strzykawki. Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi częstotliwości podawania dawki.
    • Sprawdź, czy w niebieskiej strzykawce nie ma pęcherzyków powietrza przed podaniem zawiesiny doustnej.
  • Jeśli Twoje dziecko powtarzalnie nie przyjmuje całej wymaganej dawki lub wypluwa jej część, skontaktuj się z lekarzem swojego dziecka, aby uzyskać wskazówki.
  • Między dawkami przechowuj zawiesinę doustną poza zasięgiem wzroku i dzieci.
  • Zachowaj Instrukcje dotyczące użytkowania, aby móc do nich wrócić w trakcie stosowania Xarelto.

Stosowanie Xarelto

  • Zawiesina Xarelto przeznaczona jest wyłącznie do użytku doustnego.
  • Objętość i częstotliwość podawania Xarelto zależą od masy ciała dziecka, dlatego mogą ulec zmianie w miarę upływu czasu, jeśli dziecko stosuje Xarelto przez dłuższy okres.
    • Lekarz Twojego dziecka wskaże właściwą objętość dawki.
    • Nie zmieniaj dawki samodzielnie.
    • Używaj zawsze objętości przepisanej przez lekarza dziecka i upewnij się, że właściwa dawka do podania jest wpisana w wyznaczone pole na zewnętrznej stronie opakowania.

Jeśli ta informacja nie jest tam wpisana, poproś lekarza dziecka lub farmaceutę o jej podanie.

  • Postępuj zgodnie z szczegółowymi Instrukcjami dotyczącymi użytkowania podanymi w kolejnych sekcjach.

Zwróć uwagę na przestrzeganie instrukcji dotyczących podawania (patrz ulotka):

  1. Przygotowanie zawiesiny doustnej

Krok 1.1: Przygotowanie – wszystko gotowe

Przygotowanie zawiesiny odbywa się jednokrotnie przy każdym nowym opakowaniu.

Przed przygotowaniem zawiesiny:

Dwie ręce myjące kawałek mydła pod strumieniem wody

  • Myć dokładnie ręce mydłem i wysuszyć je po myciu.

Schematyczny rysunek białej paczki leku z czarnymi napisami i stylizowanym symbolem oka po prawej stronie

  • Sprawdzić datę ważności na etykiecie opakowania.

Nie stosować leku po upływie daty ważności.

  • Przygotować następujące dodatkowe elementy:
    • Pojemnik z co najmniej 150 ml wody:
      • Woda bieżąca z kranu lub woda mineralna niegazowana
      • Woda powinna mieć temperaturę pokojową
  • Chusteczkę papierową, aby wchłonąć ewentualny nadmiar wody.

Krok 1.2: Napełnienie wymaganą objętością wody

Za każdym razem, gdy rozpoczyna się nowe opakowanie, należy używać wyłącznie nowych materiałów zawartych w nowym opakowaniu.

Ręka trzymająca strzykawkę z cieczą, zanurzając ją w misce

Ręka trzymająca strzykawkę z chusteczką, podczas gdy druga ręka naciska tłoczek

Diagram strzykawki, w której ciecz sięga znacznika 50 ml, z powiększeniem menisku pokazującym dokładny odczyt

Diagram strzykawki z cieczą wypełniającą część cylindra

Diagram medyczny z dwiema strzykawkami: pierwsza z bąbelkami powietrza, druga bez

  1. Odwiń strzykawkę do wody
  2. Zanurz otwór strzykawki do wody w pojemniku z wodą.
  3. Wciągnij objętość przekraczającą 50 ml.

Aby to zrobić, pociągnij tłok do tyłu i upewnij się, że otwór strzykawki do wody cały czas pozostaje pod powierzchnią wody. Zapobiegnie to powstawaniu pęcherzyków powietrza w strzykawce.

  1. Wyjmij strzykawkę z wody.
  1. Obróć strzykawkę do wody tak, aby otwór był skierowany do góry.
  • Pęcherzyki powietrza przesuną się wówczas do góry, gdy strzykawka jest trzymana w tej pozycji.

Stukaj palcami w strzykawkę, aby pęcherzyki jeszcze szybciej przesunęły się do góry.

  1. Naciskaj tłok, aż górna krawędź uszczelnienia tłoka osiągnie oznaczenie 50 ml.
  • Podczas naciskania tłoka może wyciec trochę wody z końcówki strzykawki. Nadmiar wody można wchłonąć ręcznikiem papierowym.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim na białym tle, wskazującym na konieczność zachowania ostrożności

  1. Trzymaj dalej strzykawkę do wody z otworem skierowanym do góry i dokładnie sprawdź zawartość strzykawki:
  • pod kątem odpowiedniej objętości,
  • pod kątem obecności pęcherzyków powietrza.

Małe pęcherzyki powietrza nie są istotne, ale duże są problematyczne. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, co należy zrobić, zobacz dalej.

  1. Jeśli strzykawka nie została prawidłowo napełniona lub zawiera zbyt dużo powietrza:
  • Wypuść zawartość strzykawki do wody
  • Powtórz kroki od b. do h.

Krok 1.3: Dodanie wody do granulatu

Ręka wciska korek do fiolki z lekiem, strzałka fioletowa wskazuje pionowy i obrotowy ruch w dół

Strzykawka z igłą włożona do szklanej fiolki zawierającej biały proszek do rekonstytucji leku

Ręka wciska strzykawkę kalibrowaną, aby zaaspirować ciecz z fiolki szklanej trzymanej przez drugą rękę

  1. Jeśli granulat w butelce wygląda na zlepiony:
  • Ponownie uderz butelką w dłoń.
  • Uważaj, ponieważ butelka jest szklana.
  1. Odkręć kapsułkę zabezpieczającą przed dziećmi z butelki (naciśnij w dół i obróć przeciwnie do ruchu wskazówek zegara).
  1. Umieść wypełnioną strzykawkę z wodą na górnej krawędzi otwarcia butelki.
  1. Trzymaj butelkę mocno.
  2. Wolno wciskaj tłoczek strzykawki w dół.
  3. Wyrzuć strzykawkę z wodą do domowego kosza na śmieci.

Krok 1.4: Umieszczenie adaptera i przygotowanie zawiesiny doustnej

Adapter służy do napełnienia niebieskiej strzykawki zawiesiną.

  • Wypakować zestaw do napełnienia z butelki.

Ręka wciska płaski korek na szyjkę fiolki, fioletowa strzałka wskazuje ruch w dół

  • Wcisnąć zestaw do napełnienia całkowicie na szyjkę butelki.

Ręka obraca korek fiolki w dół, zgodnie z kierunkiem dwóch fioletowych zakrzywionych strzałek

  • Zamknąć butelkę szczelnie nakrętką śrubową.

Stylizowany rysunek ręki mieszającej fiolkę ruchem kołyszącym, obok zegara z napisem 60 s

  • Delikatnie wstrząsać butelką przez co najmniej 60 sekund.
    • Celem jest uzyskanie dobrze wymieszanej zawiesiny.

Ręka trzyma szklaną fiolkę z cieczą, oko obserwuje zawartość poprzez przerywaną linię celowania

  • Sprawdzić, czy zawiesina jest dobrze wymieszana:
    • bez grudek,
    • bez osadu.

Szary prostokąt z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym, że zawiesina nie powinna zawierać grudek ani osadu dla poprawnej dawki

  • Jeśli występują grudki lub osad, należy powtórzyć kroki od d do f.
  • Zawiesina jest gotowa do użycia, gdy nie ma już grudek ani osadu.

Nie dodawać dodatkowej wody do butelki.

Zawiesina ma okres ważności 14 dni w temperaturze pokojowej.

Ręka trzyma długopis do wstrzykiwania i zapisuje datę 12.04 na opakowaniu

  • Wpisać datę ważności świeżo przygotowanej zawiesiny na etykiecie butelki.

Data przygotowania + 14 dni

Symbol przedstawiony na obrazku jest jedynie przykładem.

  1. Dostosowanie przepisanej dawki przy użyciu nowej niebieskiej strzykawki

Aby uniknąć przedawkowania lub niedoawkowania, konieczne jest dokładne dawkowanie zawiesiny.

Przed podaniem pierwszej dawki z fiolki należy przygotować dołączoną niebieską strzykawkę zgodnie z dawką przepisaną przez lekarza dziecka. Informacja ta może znajdować się w wyznaczonym miejscu na opakowaniu. Jeśli w tym miejscu nie wpisano żadnych informacji, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą leczących dziecko.

Po ustaleniu dawki tę samą niebieską strzykawkę można używać we wszystkich kolejnych dawkowaniach z fiolki zawiesiny przygotowanej w kroku 1.

Po ustawieniu dawki w niebieskiej strzykawce nie można jej już zmieniać.

Niebieska strzykawka ma skalę (ml).

Skala 1 ml niebieskiej strzykawki rozpoczyna się od 0,2 ml.

Oznaczenia skali są co 0,1 ml.

Uwaga:

Nie usuwaj naklejki samoprzylepnej, dopóki nie zostanie to zalecone w Instrukcji stosowania.

Niebieska strzykawka ma czerwony przycisk do ustawienia objętości. Przycisk ten jest początkowo przykryty naklejką do odgięcia.

Objętość strzykawki ustawia się poprzez naciśnięcie ustalonego przycisku czerwonego, co można wykonać tylko raz. Nie naciskaj przycisku czerwonego, dopóki nie zostanie to zalecone w Instrukcji stosowania.

Po naciśnięciu przycisku czerwonego objętość nie może już zostać dostosowana.

Techniczny rysunek czarno-biały prostokątnej paczki leku z napisami i graficznym symbolem oka po prawej stronie

  1. Sprawdź dawkę wskazaną w odpowiednim polu na zewnętrznej stronie pudełka.
  1. Jeśli informacja ta nie jest dostępna:

Poproś farmaceutę lub lekarza o jej podanie.

  • Trzymaj niebieską strzykawkę otworem do góry.

Ręka trzyma autostrzykawkę, podczas gdy druga ręka naciska tłoczek

  • Pociągnij powoli tłok strzykawki, aż górna krawędź osiągnie znacznik objętości do podania.

Podczas przesuwania tłoka strzykawki możesz usłyszeć „klik” przy każdym kroku regulacji objętości.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym o konieczności wyrównania górnej krawędzi tłoczka do odpowiedniego znacznika objętości

Symbol graficzny pokazany powyżej jest tylko przykładem. Twoja objętość może być inna.

Uważaj, nie pociągaj tłoka dalej niż objętość do podania.

Uważaj, nie naciskaj naklejki podczas pociągania tłoka.

Diagram strzykawki z powiększeniem niebieskiego tłoczka wskazującego poziom cieczy

Ręka przesuwa prostokątną osłonę boczną urządzenia medycznego, fioletowa strzałka wskazuje kierunek ruchu

  • Pełnie usuń naklejkę z niebieskiej strzykawki.
    • Teraz możesz zobaczyć czerwony przycisk do ustawienia objętości.
  • Sprawdź ponownie położenie tłoka. Upewnij się, że górna krawędź tłoka jest dokładnie wyrównana ze znacznikiem właściwej objętości do podania.
  • Jeśli położenie niebieskiego tłoka nie odpowiada wymaganej objętości:

Dostosuj ją odpowiednio.

Ręka trzyma kalibrowaną strzykawkę, palec umieszczony na czerwonym przycisku do wstrzyknięcia

  • Jeśli położenie niebieskiego tłoka odpowiada wymaganej objętości, naciśnij czerwony przycisk, aby ustalić ustawienie.
    • Wymagana dawka jest teraz ustalona.
    • Naciśnięcie czerwonego przycisku spowoduje kolejne dźwiękowe „klik”.

Dźwięk „klik” nie będzie słyszalny później.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym o użyciu niebieskiej strzykawki zamienniczej w przypadku błędu dawkowania

Ręka trzyma niebieską i białą strzykawkę skierowaną do wstrzyknięcia

  • Wepchnij tłok do góry w niebieskiej strzykawce aż do oporu.

Niebieska strzykawka jest gotowa do użycia.

  1. Podawanie zawiesiny doustnej

Postępuj zgodnie z poniższymi krokami przy każdym potrzebnym podaniu.

Krok 3.1: Przygotowanie zawiesiny doustnej

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim na białym tle, informującym o konieczności pozostawienia zawiesiny w temperaturze pokojowej

Ikona zegara z okrągłą strzałką i napisem 10s obok ręki mieszającej fiolkę ruchem do przodu i do tyłu

  • Delikatnie wstrząsnij fiolką przez co najmniej 10 sekund przed każdym dawkowaniem.
    • Celem jest uzyskanie dobrze wymieszanej zawiesiny.

Ręka trzyma fiolkę szklaną z cieczą, oko obserwuje poziom zawartości poprzez przerywaną linię

  • Sprawdź, czy zawiesina jest dobrze wymieszana, tj.:
    • bez grudek,
    • bez osadów.
  • Jeśli występują grudki lub osady:

Powtórz kroki a i b.

  • Wstrząśnięcie może spowodować powstanie piany.

Pozostaw fiolkę w spokoju, aż piana się rozpuści.

Techniczny rysunek szklanej fiolki z cieczą wypełniającą część pojemnika

  • Odkręć zabezpieczającą kapsułkę z fiolki, ale pozostaw adapter na górze fiolki.

Uwaga:

Większe otwarcie widoczne w adapterze służy do podłączenia niebieskiej strzykawki.

Powierzchnia adaptera fiolki powinna być pozbawiona płynu.

  • Jeśli na adapterze znajduje się płyn:

Usuń płyn za pomocą czystej chusteczki papierowej.

Krok 3.2: Wybór potrzebnej dawki

Ilustracja pionowej fiolki z korkiem obok i strzykawki z niebieskim końcówkiem całkowicie włożonej do wnętrza Techniczny rysunek ręki trzymającej strzykawkę, fioletowa strzałka wskazuje ruch w dół do zaaspirowania leku Diagram strzykawki z niebieską cieczą i podziałką milimetrową pokazujący sposób sprawdzenia obecności pęcherzyków powietrza Dwa diagramy pokazujące strzykawkę z pęcherzykami powietrza i strzykawkę bez nich Niebieska strzykawka w pozycji pionowej z cieczą wypełniającą część cylindra Dwie ilustracje strzykawek: jedna z igłą bez pęcherzyków powietrza, druga z igłą z pęcherzykami

Krok 3.3: Podanie przepisanej dawki

Rysunek liniowy noworodka z strzykawką bez igły wprowadzoną do ust w celu podania leku doustnego, wskazanej strzałką

  1. Umieścić niebieską strzykawkę w ustach pacjenta.
  2. Skierować jej koniec w stronę policzka, aby umożliwić naturalne przełknięcie.
  3. Przesunąć tłok strzykawki w dół powoli, aż do zatrzymania się tłoka (niebieska strzykawka jest całkowicie opróżniona).
  4. Upewnić się, że pacjent przełknął całą dawkę.

Tekst w języku hiszpańskim na białym tle

Rysunek czarnymi liniami noworodka z otwartymi ustami pijącego z kubka trzymanego przez rękę

  • Zachęcić pacjenta do wypicia normalnej ilości płynu.
    • U niemowlęcia 6-miesięcznego może to być na przykład 20 ml.
    • Może to być również mleko matki.
  1. Czyszczenie i przechowywanie

Strzykawkę niebieską należy wyczyścić po każdym zastosowaniu.

Wykonaj poniższe kroki, aby oczyścić urządzenie. W sumie wymagane są trzy cykle czyszczenia, aby zapewnić odpowiednie czyszczenie.

Przed rozpoczęciem, potrzebne będą następujące materiały do kroku 4.1:

  • Zadbaj o dwa pojemniki (np. kubek lub miskę)
    • jeden pojemnik wypełniony wodą do picia,
    • drugi pojemnik pusty.

Krok 4.1: Oczyszczanie

Ręka trzyma nachyloną autostrzykawkę nad niebieską powierzchnią, szara strzałka wskazuje kierunek ruchu

  1. Zanurz końcówkę niebieskiej strzykawki do pojemnika z wodą.
  2. Wciągnij wodę, aż tłok strzykawki przestanie się przesuwać.

Ręka trzyma nachyloną strzykawkę do zaaspirowania cieczy z małej białej miski, szara strzałka wskazuje kierunek ruchu

  • Wylej zawartość niebieskiej strzykawki do przygotowanego pustego pojemnika.
  • Powtórz kroki od a. do c. jeszcze dwa razy.
  • Po wyczyszczeniu wciskaj tłok strzykawki do wewnątrz, aż się zatrzyma.
  • Osuść zewnętrzną powierzchnię strzykawki za pomocą czystej chusteczki papierowej.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym, by nie myć niebieskiej strzykawki w zmywarce i nie gotować jej

Krok 4.2: Przechowywanie

Przechowuj niebieską strzykawkę w czystym i suchym miejscu do następnego użycia, np. w opakowaniu Xarelto, które zostało wydane.

Chronić przed światłem słonecznym.

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim dotyczącym środków ostrożności i prawidłowego przechowywania

Roztwór przechowuj poniżej 30 °C.

Szary prostokąt z symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim dotyczącym przechowywania i stabilności zawiesiny Xarelto przez 14 dni
  1. Unieszkodliwienie

Unieszkodliwienie nieużywanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.

  1. Uszkodzenia/nieprawidłowe działanie

Każde poważne zdarzenie związane z produktem należy zgłosić producentowi oraz właściwemu organowi w kraju.

Instrukcje dotyczące stosowania (IU)

Instrukcje dotyczące stosowania

Xarelto 1 mg/ml

Butelka 250 ml z 5,25 g granulatu do sporządzenia zawiesiny doustnej

Substancja czynna: rywaroksaban

Przygotowanie i podawanie zawiesiny doustnej (mieszanki granulatu i wody)

Słownik i symbole

  • Granulat: proszek (dostarczany w butelce) zawierający substancję czynną.
  • Strzykawka do wody: strzykawka 100 ml służąca do odmierzenia i dodania 100 ml wody do butelki zawierającej granulat Xarelto.
  • Zawiesina: mieszanina granulatu i wody (do użytku doustnego).
  • Niebieska strzykawka: strzykawka z niebieskim tłokiem służąca do pobierania i podawania doustnego Xarelto.
Symbole ostrzegawcze: trójkąt zagrożenia, książka z literą i, słońce z promieniami, parasol i fabryka, na białym tle z tekstem w języku hiszpańskim Graficzne symbole daty produkcji, producenta, daty ważności i numeru katalogowego z odpowiednimi napisami w języku hiszpańskim na białym tle Symbole medyczne: pole z napisem LOT, sylwetka głowy przyjmującej tabletkę, ikona z cyfrą 1 i strzałkami kołowymi, przekreślona strzykawka i przekreślone uszkodzone opakowanie Symbol MD w czarnym kwadracie obok napisu Producto sanitario oraz znak CE z numerem 123 obok napisu Marcado CE

Przed rozpoczęciem

  • Przed pierwszym użyciem Xarelto oraz przed podaniem każdej dawki dokładnie przeczytaj wszystkie sekcje niniejszych Instrukcji dotyczące stosowania.
  • Obejrzyj film edukacyjny, do którego dostęp uzyskasz poprzez kod QRD umieszczony na karcie informacyjnej dla pacjenta dołączonej do leku.
  • Upewnij się, że rozumiesz instrukcje przed rozpoczęciem. W przeciwnym razie skontaktuj się z lekarzem.
  • Aby uzyskać więcej informacji na temat Xarelto, zapoznaj się z ulotką.

Zawartość opakowania

Każda puszka Xarelto zawiera następujące elementy:

Schematyczny rysunek czarno-biały fiolki medycznej z korkiem i niewielką ilością proszku na dnie

1 słoik z kapsułką z zatrzaskiem śrubowym chronionym przed dziećmi zawierający granulat Xarelto

Schematyczny rysunek czarno-biały strzykawki z podziałką milimetrową i nachylonym tłoczkiem na białym tle

1 strzykawka z wodą zapakowana (do jednorazowego użytku)

Techniczny rysunek czarno-biały cylindrycznego pojemnika z szeroką podstawą i górną częścią w kształcie dysku z dwoma okrągłymi otworami

1 adapter do słoika zapakowany

Rysunek niebieskiej strzykawki o pojemności 10 ml z czarną skalą milimetrową i białym tłoczkiem na jasnym tle z fioletowym obramowaniemTechniczny rysunek niebieskiej strzykawki kalibrowanej o pojemności 5 ml z oznaczeniami milimetrowymi i białym tłoczkiem na białym tle z fioletowym obramowaniem

2 strzykawki niebieskie 5 ml zapakowane

2 strzykawki niebieskie 10 ml zapakowane

Czarna ikona otwartej książki z małą literą i po prawej stronie strony, umieszczoną wewnątrz kwadratu z cienkim fioletowym obramowaniem

1 egzemplarz instrukcji użytkowania (IU) (ten dokument)

Stylizowany rysunek ulotki informacyjnej z fioletową okładką i rozmytymi białymi napisami

1 ulotka

Zawiera ważne informacje o leku Xarelto.

Ulotka informacyjna dla pacjenta z białą okładką, fioletową prostokątną wstęgą z rozmytymi napisami i trzema czarnymi poziomymi liniami u dołu

1 karta informacyjna dla pacjenta

Ważne informacje w przypadku nagłego wypadku.

Pacjent powinien nosić ją zawsze przy sobie i pokazywać lekarzowi lub dentyste przed każdym leczeniem.

Szary prostokąt z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim dotyczącym środków ostrożności

Ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Do przygotowania zawiesiny używaj wyłącznie niegazowanej wody pitnej, aby uniknąć powstawania pęcherzyków powietrza. Oznacza to, że możesz użyć:
    • wody z kranu lub
    • niegazowanej wody mineralnej (bez gazu)
  • Bardzo ważne jest dodanie dokładnie określonej ilości wody do granulatu w butelce, aby zagwarantować odpowiednie stężenie Xarelto.
    • Użyj strzykawki do wody, aby odmierzyć 100 ml wody – patrz dalej, aby uzyskać więcej informacji.
    • Odmierz z największą dokładnością ilość wody, którą zamierzasz dodać do butelki.
  • Po przygotowaniu zawiesinę można używać przez 14 dni, jeśli przechowuje się ją w temperaturze pokojowej. Upewnij się, że wpiszesz datę przydatności zawiesiny (data przygotowania + 14 dni) w odpowiednie pole na etykiecie butelki.
  • Nie przechowuj zawiesiny w temperaturze powyżej 30 °C. Nie zamrażaj. Jeśli zawiesina była przechowywana w lodówce, pozwól, aby osiągnęła temperaturę pokojową przed pobraniem dawki.
  • Potrząsaj butelką z zawiesiną przez co najmniej 60 sekund podczas pierwszego przygotowania.
  • Potrząsaj butelką z zawiesiną przez co najmniej 10 sekund przed każdym podaniem.
  • Bardzo ważne jest, aby podać dokładnie objętość przepisaną dawkę Xarelto.
    • Upewnij się, że znasz przepisaną dawkę i częstotliwość podawania. Zapytaj lekarza lub farmaceutę, jeśli nie wiesz, jaka jest przepisana dawka i jak często ma być podawana.
    • Dokładnie ustaw objętość na niebieskiej strzykawce zgodnie z przepisaną dawką.
    • Podaj przepisaną dawkę, używając niebieskiej strzykawki. Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi liczby dawek podawanych codziennie.
    • Sprawdź, czy w niebieskiej strzykawce nie ma pęcherzyków powietrza przed podaniem doustnej zawiesiny.
  • Jeśli Twoje dziecko powtarzalnie nie przyjmuje całej wymaganej dawki lub wypluwa jej część, skontaktuj się z lekarzem dziecka, aby dowiedzieć się, co należy zrobić.
  • Między dawkami przechowuj doustną zawiesinę w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
  • Zachowaj instrukcje dotyczące użytkowania, aby móc do nich wrócić w trakcie stosowania Xarelto.

Stosowanie Xarelto

  • Zawiesina Xarelto przeznaczona jest wyłącznie do użytku doustnego.
  • Objętość i częstotliwość podawania Xarelto zależą od masy ciała Twojego dziecka, dlatego mogą się zmieniać w czasie, jeśli dziecko otrzymuje Xarelto przez dłuższy okres.
    • Lekarz Twojego dziecka poda Ci właściwą objętość dawki i częstotliwość podawania.
    • Nie zmieniaj dawki samodzielnie.
    • Używaj zawsze objętości przepisanej przez lekarza dziecka i upewnij się, że właściwa dawka oraz częstotliwość podawania są wpisane w odpowiednie pole na zewnętrznej części opakowania.

Jeśli informacja ta nie jest tam wpisana, poproś lekarza dziecka lub farmaceutę o podanie odpowiednich danych.

  • Postępuj zgodnie z szczegółowymi instrukcjami dotyczącymi użytkowania, zamieszczonymi w kolejnych punktach.
  • Zwróć uwagę na przestrzeganie instrukcji dotyczących podawania:
  1. Przygotowanie doustnej zawiesiny

Krok 1.1: Przygotowanie – Wszystko gotowe

Przygotowanie zawiesiny wykonuje się jednokrotnie dla każdego nowego opakowania.

Przed przygotowaniem zawiesiny:

Dwie ręce myjące kawałek mydła pod strumieniem wody

  • Wytrawić ręce dokładnie mydłem i wysuszyć je po myciu.

Techniczny rysunek białej paczki leku z czarnymi napisami i stylizowanym fioletowym symbolem oka po prawej stronie

  • Sprawdzić datę ważności na etykiecie opakowania.

Nie stosować leku po upływie daty ważności.

  • Przygotować następujące dodatkowe elementy:
    • Otwórzenie o pojemności co najmniej 150 ml z wodą:
      • woda bieżąca z kranu lub woda mineralna niemętna (bez gazu)
      • woda powinna mieć temperaturę pokojową
  • Chusteczkę papierową do wchłonięcia ewentualnej nadmiarowej wody.

Krok 1.2: Napełnienie wymaganą objętością wody

Za każdym razem, gdy rozpocznie się nowe opakowanie, należy używać wyłącznie nowych materiałów zawartych w tym nowym opakowaniu.

Ręka trzyma strzykawkę i zanurza ją pionowo w misce z niebieską cieczą, fioletowa strzałka wskazuje ruch w dół

Dwie ręce trzymają strzykawkę z białą ściereczką na tłoczku

Diagram pokazujący sposób odczytu poziomu cieczy w strzykawce

Techniczny rysunek pionowej strzykawki z milimetrową podziałką i stylizowanym okiem obserwującym cylinder poprzez przerywane linie

Dwa diagramy pokazujące poprawne napełnienie strzykawki cieczą bez pęcherzyków powietrza

  1. Wypakować strzykawkę do wody.
  2. Zanurzyć otwór strzykawki do wody w pojemniku z wodą.
  3. Wciągnąć objętość przekraczającą 100 ml.

Aby to zrobić, pociągnij tłok w swoją stronę i upewnij się, że otwór strzykawki cały czas pozostaje pod powierzchnią wody. Zapobiegnie to powstawaniu pęcherzyków powietrza w strzykawce.

  1. Wyjąć strzykawkę z wody.
  1. Obrócić strzykawkę do wody tak, aby otwór był skierowany do góry.
  • Podczas trzymania strzykawki otworem do góry pęcherzyki powietrza przesuną się do góry.
  1. Nacisnąć tłok aż górny pierścień tłoka osiągnie znacznik 100 ml.
  • Podczas naciskania tłoka może wyciec woda z końcówki strzykawki. Nadmiar wody można wchłonąć ręcznikiem papierowym.

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim informującym o konieczności wyrównania górnej krawędzi tłoczka do odpowiedniego znacznika objętości

  1. Trzymając dalej strzykawkę z otworem skierowanym do góry, dokładnie sprawdzić zawartość strzykawki:
  • pod kątem prawidłowej objętości,
  • pod kątem obecności pęcherzyków powietrza.

Małe pęcherzyki powietrza nie są istotne, ale duże są niepożądane. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego, co należy zrobić, zobacz dalej.

  1. Jeśli strzykawka nie została prawidłowo napełniona lub zawiera zbyt dużo powietrza:
  • Opróżnić strzykawkę do wody
  • Powtórzyć kroki od b. do h.

Krok 1.3: Dodanie wody do granulatu

  1. Jeśli granulat w butelce wygląda na skomolony:
  • Delikatnie uderz butelką w dłoń.
  • Uważaj, ponieważ butelka jest szklana.

Ręka trzyma fiolkę, strzałka w dół i zakrzywiona strzałka wskazują ruch wciskania i obracania korka w celu otwarcia

  1. Odkręć kapsułkę zabezpieczającą przed dziećmi z butelki (naciśnij w dół i obróć przeciwnie do ruchu wskazówek zegara).

Strzykawka z przezroczystą cieczą i podziałką połączona z górną częścią fiolki zawierającej szary proszek

  1. Umieść wypełnioną strzykawkę z wodą przy górnej krawędzi otwarcia butelki.

Ręka wciska strzykawkę kalibrowaną, aby zaaspirować ciecz z fiolki trzymanej przez drugą rękę

  1. Trzymaj butelkę mocno.
  2. Wolno wciskaj tłoczek strzykawki w dół.

Należy przelać całą objętość wody do butelki.

  1. Wyrzuć strzykawkę do wody do zwykłego śmieci.

Krok 1.4: Umieszczenie adaptera i przygotowanie zawiesiny doustnej

Adapter służy do napełnienia strzykawki niebieskiej zawiesiną.

  • Wypakować łącznik z butelki.

Ręka wciska płaski korek na szyjkę fiolki, fioletowa strzałka wskazuje ruch w dół

  • Wprowadzić łącznik całkowicie w szyjkę butelki.

Ręka obraca korek fiolki w lewo, fioletowa strzałka wskazuje ruch obniżający się w dół

  • Zamknąć butelkę szczelnie śrubowaną kapselą.

Stylizowany rysunek ręki mieszającej fiolkę ruchem kołyszącym, obok zegara z napisem 60 s

  • Delikatnie potrząsać butelką przez co najmniej 60 sekund.
    • Celem jest uzyskanie dobrze wymieszanej zawiesiny.

Rysunek liniowy ręki trzymającej fiolkę szklaną z cieczą, oko obserwuje poziom zawartości

  • Sprawdzić, czy zawiesina jest dobrze wymieszana:
    • bez kłaczków,
    • bez osadów.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym, że zawiesina nie powinna zawierać grudek ani osadu dla poprawnej dawki

  • Jeśli występują kłaczki lub osady, powtórzyć kroki od d. do f.
    • Zawiesina jest gotowa do użytku, gdy nie ma już kłaczków ani osadów.

Nie dodawać dodatkowej wody do butelki.

Zawiesina nadaje się do użytku przez 14 dni w temperaturze pokojowej.

Ręka trzyma długopis do wstrzykiwania i zapisuje datę 12.04 na opakowaniu

  • Wpisać datę ważności świeżo przygotowanej zawiesiny na etykiecie butelki.

Data przygotowania + 14 dni

Symbol graficzny przedstawiony poniżej jest jedynie przykładem.

  1. Dostosowanie dawki przepisanej do nowej niebieskiej strzykawki

Aby uniknąć przedawkowania lub niedoawkowania, konieczne jest dokładne dawkowanie zawiesiny.

Przed przyjęciem pierwszej dawki z butelki niebieską strzykawkę dołączoną do opakowania należy przygotować zgodnie z dawką przepisaną przez lekarza dziecka. Informację tę można znaleźć w wyznaczonym miejscu na pudełku. Jeśli w tym miejscu nie wpisano żadnych informacji, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą leczącym dziecko.

Po ustaleniu dawki tę samą niebieską strzykawkę można używać do wszystkich podawanych dawek z butelki zawiesiny przygotowanej w kroku 1.

Gdy dawka została już ustalona w niebieskiej strzykawce, nie można jej już zmienić.

Krok 2.1: Wybór odpowiedniej niebieskiej strzykawki

Do tego opakowania dołączono dawkowniki o różnej pojemności:

niebieskie strzykawki 5 ml do dawek 1 ml do 5 ml

niebieskie strzykawki 10 ml do dawek 5 ml do 10 ml

  1. Wybierz odpowiednią niebieską strzykawkę zgodnie z dawką przepisaną przez lekarza dziecka.

Pozostałe niebieskie strzykawki nie są potrzebne.

  1. Wypakuj niebieską strzykawkę.

Uwaga:

Nie usuwaj naklejki samoprzylepnej, dopóki nie zostanie to wyraźnie zalecone w Instrukcji użytkowania.

Niebieska strzykawka ma czerwony przycisk do ustawienia objętości. Przycisk ten jest początkowo przykryty naklejką odkrywalną.

Objętość strzykawki ustala się przez naciśnięcie czerwonego przycisku, co można wykonać tylko raz. Nie naciskaj czerwonego przycisku do czasu, gdy zostanie to zalecone w Instrukcji użytkowania.

Po naciśnięciu czerwonego przycisku objętość nie może już być dostosowana.

Krok 2.2: Ustawienie wymaganej dawki w nowej niebieskiej strzykawce

Niebieska strzykawka ma skalę (ml).

Skala w niebieskiej strzykawce 5 ml rozpoczyna się od 1 ml. Oznaczenia podziałki są co 0,2 ml.

Skala w niebieskiej strzykawce 10 ml rozpoczyna się od 2 ml. Oznaczenia podziałki są co 0,5 ml.

Techniczny rysunek w perspektywie białej paczki leku z czarnymi napisami i stylizowanym graficznym symbolem oka po prawej stronie

  1. Sprawdź dawkę wskazaną w odpowiednim polu na zewnętrznej stronie opakowania.

Uwaga:

Użyj niebieskiej strzykawki 10 ml do dawek przepisanych powyżej 10 ml w następujący sposób:

Dawka 15 ml: 2 × 7,5 ml z niebieskiej strzykawki

Dawka 20 ml: 2 × 10 ml z niebieskiej strzykawki

  1. Jeśli informacja nie jest dostępna:

Poproś farmaceutę lub lekarza o jej dostarczenie.

  • Trzymaj niebieską strzykawkę otworem do góry.

Ręka trzyma strzykawkę z niebieską cieczą, fioletowa strzałka wskazuje ruch naciskania tłoczka w dół

  • Pociągnij powoli tłok strzykawki, aż górny brzeg tłoka osiągnie znacznik objętości do podania.
    • Podczas przesuwania tłoka strzykawki usłyszysz „klik” przy każdym kroku regulacji objętości.

Szary prostokąt z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim informującym o konieczności wyrównania górnej krawędzi tłoczka do znacznika objętości

Przedstawiony obrazek jest tylko przykładem. Twoja objętość może się różnić.

Uważaj, nie pociągaj tłoka dalej niż wymagana objętość.

Uważaj, nie naciskaj na naklejkę podczas pociągania tłoka.

Diagram strzykawki z okrągłym powiększeniem pokazującym szczegółowo niebieski tłoczek i podziałkę cylindra

Ręka wciska urządzenie medyczne w dół

  • Pełnie usuń naklejkę z niebieskiej strzykawki.
    • Teraz widoczny jest czerwony przycisk do ustawienia objętości.
  • Ponownie sprawdź położenie tłoka. Upewnij się, że górny brzeg tłoka jest dokładnie wyrównany z właściwym znacznikiem objętości do podania.
  • Jeśli położenie niebieskiego tłoka nie odpowiada wymaganej objętości:

Dostosuj je odpowiednio.

Ręka trzyma strzykawkę kalibrowaną z czerwonym wskaźnikiem, palec naciska tłoczek, wypychając ciecz

  • Jeśli położenie niebieskiego tłoka odpowiada wymaganej objętości, naciśnij czerwony przycisk, aby ustalić ustawienie.
    • Wymagana dawka jest teraz ustalona.
    • Naciśnięcie czerwonego przycisku wywoła kolejny dźwięk „klik”.

Dźwięk „klik” nie będzie słyszalny później.

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim na białym tle dotyczącym środków ostrożności

Ręka trzyma strzykawkę z niebieską cieczą, fioletowa strzałka wskazuje ruch wyciągania tłoczka w górę

  • Wepchnij tłok do góry w niebieskiej strzykawce aż do oporu.

Niebieska strzykawka jest gotowa do użycia.

  1. Podawanie zawiesiny doustnej

Postępuj zgodnie z poniższymi krokami przy każdym niezbędnym podaniu.

Krok 3.1: Mieszanie zawiesiny doustnej

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim zalecającym pozostawienie zawiesiny w temperaturze pokojowej po wyjęciu z lodówki

Ikona zegara z okrągłą strzałką i napisem 10s obok ręki mieszającej fiolkę ruchem do przodu i do tyłu

  • Delikatnie potrząsnij fiolką przez co najmniej 10 sekund przed każdym dawkowaniem.
    • Celem jest uzyskanie dobrze wymieszanej zawiesiny.

Ręka trzyma fiolkę szklaną z cieczą, oko obserwuje poziom zawartości poprzez przerywaną linię

  • Sprawdź, czy zawiesina jest dobrze wymieszana, tj.:
  • bez kłaczków,
  • bez osadu.
  • Jeśli występują kłaczki lub osad:

Powtórz kroki a. i b.

  • Potrząśnięcie może spowodować powstawanie piany.

Pozostaw fiolkę w spokoju, aż piana się rozpuści.

Techniczny rysunek szklanej fiolki z cieczą wypełniającą część pojemnika

  • Odkręć zabezpieczenie kapsułki z fiolki, ale pozostaw adapter umocowany na górze fiolki.

Uwaga:

Większe otwory widoczne w adapterze służą do podłączenia niebieskiej strzykawki.

Powierzchnia adaptera fiolki musi być wolna od płynu.

  • Jeśli na adapterze znajduje się płyn:

Usuń płyn za pomocą czystego ręcznika papierowego.

Krok 3.2: Odczytanie potrzebnej dawki

Strzykawka z niebieskim tłoczkiem włożona do szyjki szklanej fiolki zawierającej przezroczystą ciecz, z usuniętym korkiem obok

Techniczny rysunek ręki wciskającej strzykawkę w dół, fioletowa strzałka wskazuje kierunek ruchu

Ilustracja medyczna niebieskiej strzykawki z cieczą zaaspirowaną z fiolki, oko obserwuje poziom dawki

Dwa diagramy pokazujące proces napełniania strzykawki cieczą

Diagram strzykawki z niebieską cieczą i podziałką, oko obserwuje poziom cieczy do pomiaru

Porównanie dwóch strzykawek: po lewej zielona faworka wskazuje obecność drobnych pęcherzyków powietrza, po prawej czerwony krzyżyk wskazuje ich brak

  1. Utrzymuj butelkę w pozycji pionowej. Wprowadzić końcówkę niebieskiej strzykawki całkowicie w duże otwarcie łącznika.
  1. Odwrócić butelkę dnem do góry.
  2. Pociągać powoli za tłok niebieskiej strzykawki, aż do osiągnięcia oporu (czyli do osiągnięcia ustalonej dawki).
  1. Uważnie sprawdzić obecność powietrza w niebieskiej strzykawce. Małe pęcherzyki powietrza nie są istotne.
  1. Jeśli występują większe pęcherzyki powietrza:
  • Przenieść zawiesinę z powrotem do butelki, wciskając tłok niebieskiej strzykawki jak najdalej.
  • Powtórzyć kroki od b. do e.
  1. Umieścić butelkę ponownie w pozycji pionowej.
  2. Delikatnie wyjąć niebieską strzykawkę z łącznika.
  1. Trzymać niebieską strzykawkę w pozycji pionowej i sprawdzić:
  • Czy końcówka niebieskiej strzykawki jest wypełniona,
  • Czy w niebieską strzykawkę została pobrana właściwa dawka,
  • Czy nie ma dużych pęcherzyków powietrza.
  1. Jeśli występują większe pęcherzyki powietrza lub powietrze w końcówce:
  • Ponownie całkowicie włożyć końcówkę niebieskiej strzykawki w duże otwarcie łącznika.
  • Przenieść zawiesinę z powrotem do butelki, wciskając tłok niebieskiej strzykawki całkowicie.
  1. Zamknąć butelkę za pomocą nakrętki zabezpieczającej. Podawać zawiesinę natychmiast po napełnieniu niebieskiej strzykawki (krok 3.3).

Krok 3.3: Podawanie przepisanej dawki

Rysunek liniowy ręki wstawiającej strzykawkę do fiolki

  1. Umieść niebieską strzykawkę w ustach pacjenta.
  2. Skierować jej koniec w stronę policzka, aby umożliwić naturalne przełknięcie.
  3. Wtłoczyć tłok w dół powoli, aż do zatrzymania się tłoka (niebieska strzykawka jest całkowicie opróżniona).
  4. <4>Upewnić się, że pacjent przełknął całą dawkę.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym o konieczności połknięcia całej dawki i skonsultowania się z lekarzem w przypadku wymiotów

Rysunek czarnymi liniami sylwetki osoby w profilu pijącej z kubka trzymanego prawą ręką

  • Zachęcić pacjenta do wypicia normalnej ilości płynu.
    • Na przykład u niemowlęcia 6-miesięcznego może to być 20 ml.
    • Może to być również mleko matki.
    • U nastolatka może to być objętość 240 ml.
  1. Czyszczenie i przechowywanie

Strzykawkę niebieską należy czyścić po każdym zastosowaniu.

Wykonaj poniższe kroki, aby oczyścić urządzenie. W sumie wymagane są trzy cykle czyszczenia, aby zagwarantować odpowiednie oczyszczenie.

Przed rozpoczęciem, potrzebne będą następujące materiały do kroku 4.1:

  • Zadbaj o dwa pojemniki (np. kubek lub miskę)
    • jeden pojemnik wypełniony wodą pitną,
    • drugi pojemnik pusty.

Krok 4.1: Oczyszczanie

Ręka trzyma nachyloną autostrzykawkę nad niebieską powierzchnią, szara strzałka wskazuje kierunek ruchu

  1. Zanurz końcówkę niebieskiej strzykawki do pojemnika z wodą.
  2. Wciągnij wodę, aż tłok strzykawki przestanie się przesuwać.

Ręka trzyma nachyloną strzykawkę do zaaspirowania cieczy z małej białej miski, szara strzałka wskazuje ruch w dół

  • Wylej zawartość niebieskiej strzykawki do przygotowanego pustego pojemnika.
  • Powtórz kroki od a. do c. jeszcze dwa razy.
  • Po zakończeniu czyszczenia wciskaj tłok strzykawki do wewnątrz, aż przestanie się przesuwać.
  • Osuść zewnętrzną powierzchnię strzykawki za pomocą czystego ręcznika papierowego.

Szary baner z białym symbolem zagrożenia i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym, by nie myć niebieskiej strzykawki w zmywarce i nie gotować jej

Krok 4.2: Przechowywanie

Przechowuj niebieską strzykawkę w czystym i suchym miejscu do następnego użycia, np. w opakowaniu od Xarelto, które otrzymał(a) Pacjent.

Chronić przed światłem słonecznym.

Szary baner z białym symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim informującym, że niebieską strzykawkę można używać do 14 dni

Suspenzję przechowuj poniżej 30 °C.

Szary prostokąt z symbolem ostrzegawczym i tekstem w języku hiszpańskim ostrzegającym, by nie zamrażać zawiesiny i trzymać jej poza zasięgiem dzieci
  1. Unieszkodliwianie

Leki niewykorzystane oraz wszystkie materiały, które miały z nimi kontakt, należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.