Ultiva 1 mg proszek do sporządzenia stężonego roztworu do wstrzykiwań i do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ultiva 1 mg proszek do sporządzenia koncentratu do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do infuzji

Remifentanilum

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest lek Ultiva i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Ultiva
3. Jak stosować lek Ultiva
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Ultiva
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Ultiva i do czego się go stosuje

Ultiva zawiera substancję czynną zwaną remifentanilem. Należy ona do grupy leków zwanych opioidami, stosowanych do łagodzenia bólu. Ultiva różni się od innych leków tej grupy bardzo szybkim początkiem działania i bardzo krótkim czasem jego trwania.

Ultiva stosuje się w celu:

• zapobiegania bólowi przed i w trakcie operacji
• zapobiegania bólowi podczas wentylacji mechanicznej kontrolowanej w Ostrym Oddziale Intensywnej Terapii (u pacjentów w wieku 18 lat i starszych).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Ultiva

Nie stosować Ultiva

• jeśli jest się uczulonym na remifentanil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6),
• jeśli jest się uczulonym na analogi fentanylu (lekarskie środki przeciwbólowe podobne do fentanylu, należące do grupy leków znanych jako opioidy),
• jako wstrzyknięcie do kanału rdzeniowego,
• jako jedyny lek do rozpoczęcia znieczulenia.

? Jeśli nie jest się pewnym, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy, należy skonsultować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą przed podaniem Ultiva.

Szczególną ostrożność należy zachować stosując Ultiva, jeśli:

• jest się uczulonym na inne leki opioidowe, takie jak morfina lub kodeina,
• występują problemy z płucami (można być bardziej wrażliwym na trudności w oddychaniu),
• ma się ponad 65 lat, jest się osłabionym lub ma niską objętość krwi i/lub hipotensję (większa wrażliwość na zaburzenia serca).

? Jeśli nie jest się pewnym, czy którykolwiek z powyższych punktów dotyczy, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem Ultiva.

Należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania remifentanilu, jeśli:

• pacjent lub ktoś z rodziny miał kiedykolwiek uzależnienie od alkoholu, leków receptowych lub narkotyków nielegalnych („uzależnienie”),
• jest się palaczem,
• kiedykolwiek występowały zaburzenia nastroju (depresja, lęk, zaburzenia osobowości) lub leczono się u psychiatry z powodu innych chorób psychicznych.

Ten lek zawiera remifentanil, który jest opioidem. Powtarzane stosowanie opioidów może prowadzić do utraty skuteczności leku (tolerancja). Może również powodować uzależnienie i nadużycia, co z kolei może prowadzić do potencjalnie śmiertelnego przedawkowania. Jeśli istnieje obawa uzależnienia od Ultiva, należy skonsultować się z lekarzem.

Czasami obserwowano objawy abstynencji (np. przyspieszone bicie serca, nadciśnienie tętnicze, pobudzenie) po nagłym odstawieniu tego leku, szczególnie gdy leczenie trwało dłużej niż 3 dni (zobacz również sekcję 4. Możliwe działania niepożądane). Jeśli wystąpią takie objawy, lekarz może wznowić leczenie i stopniowo zmniejszyć dawkę.

Stosowanie Ultiva z innymi lekami

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje, niedawno przyjmował lub może mieć potrzebę przyjmowania innych leków, w tym leków ziołowych i innych dostępnych bez recepty. W szczególności należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się:

• leki na serce lub nadciśnienie, takie jak beta-blokery lub blokery kanałów wapniowych,
• leki na depresję, takie jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAOI). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków z Ultiva, ponieważ może to zwiększyć ryzyko zespołu serotonicznego – potencjalnie śmiertelnej choroby.

Jednoczesne stosowanie Ultiva i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub inne pokrewne środki, zwiększa ryzyko osłabienia świadomości, trudności w oddychaniu (depresji oddechowej), śpiączki i może zagrozić życiu pacjenta. Z tego powodu jednoczesne stosowanie tych leków należy rozważyć tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia są niemożliwe. Jednoczesne stosowanie opioidów i innych leków stosowanych w leczeniu epilepsji, bólu neuropatycznego lub lęku (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów i depresji oddechowej, co może być potencjalnie śmiertelne.

Jednak jeśli lekarz przepisze Ultiva razem z lekami uspokajającymi, powinien ograniczyć dawkę i czas trwania leczenia.

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach uspokajających, które się przyjmuje, i ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawki. Może być pomocne poinformowanie bliskiej osoby o powyższych objawach. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią te objawy.

Stosowanie alkoholu podczas leczenia Ultiva

Po podaniu Ultiva nie należy pić alkoholu, dopóki nie dojdzie się do pełnej regeneracji.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jest się w ciąży lub karmi piersią, podejrzewa ciążę lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni korzyści dla pacjentki wobec ryzyka dla dziecka podczas stosowania tego leku w ciąży.

Jeśli lek ten zostanie podany podczas porodu lub tuż przed porodem, może on wpłynąć na oddychanie noworodka. Pacjentka i dziecko będą poddane obserwacji pod kątem nadmiernego osłabienia lub trudności w oddychaniu.

Należy przerwać karmienie piersią przez 24 godziny po podaniu tego leku. Jeśli w tym czasie wyparuje się mleko, należy je wylać i nie podawać dziecku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie należy kierować pojazdami ani obsługiwać narzędzi i maszyn po podaniu Ultiva, ponieważ lek ten może wpływać na zdolność reakcji. Lekarz wskazze, przez jaki czas należy wstrzymać się od tych czynności.

Ultiva zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować lek Ultiva

Nigdy nie należy samodzielnie podawać sobie tego leku. Lek ten zawsze będzie podawany przez wykwalifikowaną osobę.

Lek Ultiva może być podawany:

• jako pojedyncze wstrzyknięcie do żyły
• jako ciągła infuzja do żyły. Oznacza to, że lek jest powoli podawany przez dłuższy okres czasu.

Sposób podania leku oraz dawkę, którą otrzyma pacjent, zależą od:

• rodzaju zabiegu lub leczenia przeprowadzanego w Ostrym Oddziale Intensywnego Leczenia
• nasilenia bólu.

Dawka różni się w zależności od pacjenta. Nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby.

Po zabiegu

?Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli odczuwa się ból. Jeśli po zabiegu wystąpi ból, mogą zostać podane inne leki przeciwbólowe.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuje.

Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja: Są rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób stosujących Ultiva). Objawy obejmują:

• wysypkę z bąblami i świąd (plamy kopczykowo-plwicze)
• obrzęk twarzy lub jamy ustnej (angioedem) powodujący trudności w oddychaniu
• omdlenie.

Ciężkie reakcje alergiczne mogą prowadzić do potencjalnie śmiertelnego wstrząsu anafilaktycznego; częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych), w tym nasilenie objawów alergii, silny spadek ciśnienia krwi, przyspieszone bicie serca lub omdlenie.

? Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem

Działania niepożądane bardzo częste

Mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób

• sztywność mięśni (sztywność mięśniowa)
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
• nudności lub wymioty.

Działania niepożądane częste

Mogą dotyczyć do 1 na 10 osób

• spowolnienie rytmu serca (bradykardia)
• płytkie oddychanie (depresja oddychania)
• tymczasowe zaprzestanie oddychania (apnea)
• świąd
• kaszel.

Działania niepożądane rzadkie

Mogą dotyczyć do 1 na 100 osób

• obniżenie stężenia tlenu we krwi (hipoksja)
• zaparcia.

Działania niepożądane bardzo rzadkie

Mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób

• spowolnienie rytmu serca (bradykardia) towarzyszone zatrzymaniem akcji serca (asystolia/zatrzymanie krążenia) u pacjentów otrzymujących Ultiva w połączeniu z jednym lub więcej lekami znieczyszczającymi.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

Nie można ich oszacować na podstawie dostępnych danych

• uzależnienie fizyczne od Ultiva (uzależnienie od leku) lub potrzeba zwiększania dawki w miarę upływu czasu, aby osiągnąć ten sam efekt (tolerancja na lek)
• napady padaczkowe
• nieregularny rytm serca (blok przedsionkowo-komorowy)
• nieregularne bicie serca (arytmia)
• Zespół abstynencyjny (może objawiać się wystąpieniem następujących działań niepożądanych: przyspieszone bicie serca, nadciśnienie tętnicze, uczucie niepokoju lub niespokojności, nudności, wymioty, biegunka, lęk, dreszcze, drżenie i potliwość)

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić po zabiegu

Działania niepożądane częste

• dreszcze
• wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).

Działania niepożądane rzadkie

• bóle.

Działania niepożądane bardzo rzadkie

• uczucie silnego rozluźnienia lub senności.

? Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli uważasz, że któreś z działań niepożądanych jest poważne lub uciążliwe, lub jeśli zauważysz działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie występują w tej ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania leku Ultiva

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie daty przydatności do użycia, która jest oznaczona na fiolce i opakowaniu po napisie „CAD”. Data przydatności do użycia wskazuje ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Po odtworzeniu lek Ultiva należy użyć natychmiast. Każdą niewykorzystaną rozcieńczoną zawartość należy usunąć. Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani śmietnika. Lekarz lub pielęgniarka usuną każdy niepotrzebny lek. Dzięki temu pomogą chronić środowisko naturalne.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu razem z niniejszym ulotką.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Ultiva w fiolce

• Substancją czynną jest remifentanil (chlorowodorek).
• Pozostałe składniki to: glicyna, kwas solny* i wodorotlenek sodu* w ilościach do regulacji pH w razie potrzeby.

Po odtworzeniu zgodnie z instrukcją, każdy ml zawiera 1 mg remifentanilu.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Białawy do białego liofilizat, sterylne, bezpirogenny, bez substancji konserwujących, do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do przetaczania, w fiolce szklanej o pojemności 3 ml.

Przed podaniem proszek należy rozpuścić w odpowiednim rozpuszczalniku (patrz informacja przeznaczona dla lekarzy lub personelu medycznego). Po rozpuszczeniu powstaje klarowny, bezbarwny roztwór. Każde opakowanie zawiera 5 fiol.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Aspen Pharma Trading Limited

3016 Lake Drive,

Citywest Business Campus,

Dublin 24, Irlandia

Tel: +34 952 010 137

Przedstawiciel lokalny:

ASPEN PHARMACARE ESPAÑA, S.L.

Avenida Diagonal, 512,

Planta Interior 1, Oficina 4,

Barcelona, 08006, Hiszpania

Producent

GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A.

Strada Provinciale Asolana 90

43056 - San Polo di Torrile - Parma

Włochy

Aspen Pharma Ireland Limited

3016 Lake Drive Citywest Business Campus

Dublin 24

Irlandia

Avara Liscate Pharmaceutical Services S.p.A.

Via Fosse Ardeatine, 2

20050 Liscate (MI)

Włochy

Lek ten ma pozwolenie na dopuszczenie do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami handlowymi:

Ultiva: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Włochy, Luksemburg, Holandia, Portugalia i Hiszpania.

Data ostatniej wersji ulotki: 06/2024

Szczegółowe informacje o tym leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub personelu medycznego:

Aby uzyskać szczegółowe informacje, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego Ultiva.

Dawka i sposób podania

Ultiva należy podawać wyłącznie w placówkach wyposażonych w pełny sprzęt do kontroli i utrzymania czynności oddechowych i krążeniowych, przez osoby specjalistycznie przeszkolone w zakresie stosowania leków znieczulających oraz rozpoznawania i leczenia oczekiwanych działań niepożądanych silnych opioidów, w tym reanimacji oddechowej i sercowej. Szkolenie to powinno obejmować również zapewnienie drożności dróg oddechowych i wentylację wspomaganą.

Ciągłe przetaczanie Ultiva należy prowadzić za pomocą kalibrowanego urządzenia do przetaczania do szybkiej drogi dożyłowej lub specjalnie przygotowanej linii do podania dożyłowego. Linia do przetaczania powinna być podłączona bezpośrednio do lub w pobliżu kaniuli żyłnej i należy ją wstępnie napełnić, aby zminimalizować martwe przestrzenie (dla uzyskania szczegółowych informacji patrz szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i inne manipulacje oraz punkt 6.6 charakterystyki produktu leczniczego, w tym tabele z przykładami prędkości przetaczania w zależności od masy ciała, które pomagają w doborze dawki Ultiva w zależności od potrzeb znieczulenia pacjenta).

Ultiva może być również podawany metodą przetaczania kontrolowanego według docelowej stężenia w osoczu (target-controlled infusion – TCI) za pomocą zatwierdzonego urządzenia do przetaczania wyposażonego w farmakokinetyczny model Minto uwzględniający współzmienne wieku i masy ciała pozbawionej tłuszczu (LBM) (Anesthesiology 1997; 86: 10 – 23).

Należy zwrócić uwagę, aby nie doszło do zablokowania lub odłączenia linii do przetaczania oraz należy je odpowiednio przepłukać w celu usunięcia resztkowego ilości Ultiva po zakończeniu stosowania (patrz Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności stosowania).

Ultiva podaje się wyłącznie dożylnie, nie należy podawać w sposób dooponowych lub do podpajęczynówkowego (patrz Przeciwwskazania).

Rozcieńczanie

Ultiva może być ponownie rozcieńczany po odtworzeniu. Aby uzyskać instrukcje dotyczące rozcieńczania leku przed podaniem, patrz szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i inne manipulacje.

W przypadku przetaczania kontrolowanego ręcznie zaleca się rozcieńczenie Ultiva do stężeń 20–250 mikrogramów/ml (dla dorosłych zalecane rozcieńczenie to 50 mikrogramów/ml, a dla pediatrycznej populacji od 1 roku życia – 20–25 mikrogramów/ml).

Zalecane rozcieńczenie Ultiva w przypadku TCI to 20–50 mikrogramów/ml.

Znieczulenie ogólne

Dawkowanie Ultiva należy dostosować indywidualnie do odpowiedzi pacjenta.

Dorośli

Podawanie metodą przetaczania kontrolowanego ręcznie

Tabela 1 zawiera zalecane początkowe prędkości wstrzykiwania/przetaczania oraz zakres dawek:

Tabela 1. Przewodnik dawkowania u dorosłych

Gdy wstrzyknięcie Ultiva jest stosowane w formie powolnego bolusa, podawanie nie powinno trwać krócej niż 30 sekund.

W zalecanych wcześniej dawkach remifentanil znacząco zmniejsza ilość leku hipnotycznego wymaganą do utrzymania znieczulenia. W związku z tym podawanie izoflurano i propofolu należy wykonywać zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami, aby uniknąć nasilenia się skutków hemodynamicznych, takich jak hipotensja i bradykardia (zobacz Leki stosowane współbieżnie w niniejszym punkcie).

Nie są dostępne dane dotyczące zalecanej dawki przy jednoczesnym użyciu innych leków hipnotycznych niż te wymienione w tabeli, w połączeniu z remifentanilem.

Wprowadzenie znieczulenia: Ultiva należy podawać w standardowej dawce leku hipnotycznego, takiego jak propofol, tiopental lub izofluran, w celu wprowadzenia znieczulenia. Ultiva może być podawany w tempie infuzji od 0,5 do 1 mikrograma/kg/min, z lub bez początkowego powolnego wstrzyknięcia bolusowego 1 mikrogram/kg podawanego nie krócej niż w ciągu 30 sekund. Jeśli intubacja tchawicy ma miejsce po upływie więcej niż 8–10 minut od rozpoczęcia infuzji Ultiva, wtedy wstrzyknięcie bolusowe nie jest konieczne.

Utrzymanie znieczulenia u pacjentów z wentylacją mechaniczną: Po intubacji tchawicy należy zmniejszyć tempo infuzji Ultiva zgodnie z techniką znieczulenia, jak wskazano w Tabeli 1. Ze względu na szybki początek działania i krótki czas trwania efektu Ultiva, tempo podawania podczas znieczulenia może być stopniowo zwiększane o 25–100% lub zmniejszane o 25–50%, co 2–5 minut, aż do osiągnięcia pożądanego poziomu odpowiedzi receptora opioidowego μ. W odpowiedzi na płytkie znieczulenie, można podawać co 2–5 minut dodatkowe powolne wstrzyknięcia bolusowe.

Znieczulenie u pacjentów z oddychaniem spontanicznym i zabezpieczonym drogami oddechowymi (np. znieczulenie przez maskę krtaniową): U pacjentów z oddychaniem spontanicznym i zabezpieczonymi drogami oddechowymi może wystąpić depresja oddychania. Wymagana jest szczególna ostrożność w doborze dawki odpowiednio do potrzeb pacjenta, może być konieczna wentylacja wspomagana. Zalecane początkowe tempo infuzji dla wspomagania analgezji u pacjentów z oddychaniem spontanicznym wynosi 0,04 mikrograma/kg/min, z możliwością dostosowania do osiągnięcia odpowiedniego efektu. Badano szereg temp infuzji w zakresie od 0,025 do 0,1 mikrograma/kg/min.

Nie zaleca się podawania wstrzyknięć bolusowych u pacjentów z oddychaniem spontanicznym.

Ultiva nie powinno być stosowane jako lek przeciwbólowy w zabiegach, podczas których pacjenci pozostają przytomni lub nie otrzymują wspomagania dróg oddechowych w trakcie zabiegu.

Leki stosowane współbieżnie: Remifentanil zmniejsza ilość lub dawkę leków znieczulających wziewnych, leków hipnotycznych i benzodiazepin wymaganych podczas znieczulenia (zobacz Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji).

Dawki następujących leków stosowanych w znieczuleniu: izofluran, tiopental, propofol i temazepam zostały zmniejszone aż do 75%, gdy stosowano je równolegle z remifentanilem.

Zalecenia dotyczące przerwania/kontynuacji w okresie bezpośrednio pooperacyjnym: Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, po przerwaniu podawania w ciągu 5–10 minut nie występuje żadna resztkowa aktywność opioidowa. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, u których przewiduje się ból pooperacyjny, należy podać leki przeciwbólowe przed przerwaniem podawania Ultiva. Należy poczekać wystarczająco długo, aby osiągnąć maksymalny efekt leku przeciwbólowego o dłuższym czasie działania. Wybór leku przeciwbólowego powinien być odpowiedni do rodzaju zabiegu chirurgicznego i poziomu opieki pooperacyjnej.

Jeśli efekt leku przeciwbólowego o dłuższym czasie działania nie ustanowi się przed zakończeniem zabiegu chirurgicznego, może być konieczne kontynuowanie podawania Ultiva w celu utrzymania analgezji w okresie bezpośrednio pooperacyjnym, aż do osiągnięcia maksymalnego działania leku przeciwbólowego o dłuższym czasie działania.

W punkcie Stosowanie w Ostrym Ośrodku Intensywnej Terapii niniejszego rozdziału zawarte są instrukcje dotyczące zapewniania analgezji i sedacji pacjentom z wentylacją mechaniczną hospitalizowanym w Ostrym Ośrodku Intensywnej Terapii.

U pacjentów z oddychaniem spontanicznym tempo infuzji Ultiva należy początkowo zmniejszyć do 0,1 mikrograma/kg/min. Tempo infuzji może następnie być zwiększane lub zmniejszane nie więcej niż o 0,025 mikrograma/kg/min co 5 minut, aż do uzyskania równowagi między poziomem analgezji a częstością oddychania pacjenta. Ultiva należy stosować wyłącznie w ośrodku dobrze wyposażonym do monitorowania i utrzymania funkcji oddechowej i krążeniowej, pod ścisłym nadzorem osób wykwalifikowanych w rozpoznawaniu i leczeniu skutków oddychania wywołanych przez silne opioidy.

Nie zaleca się stosowania wstrzyknięć bolusowych Ultiva w celu leczenia bólu w okresie pooperacyjnym u pacjentów z oddychaniem spontanicznym.

Podawanie za pomocą dozowania docelowo kontrolowanego (TCI)

Indukcja i utrzymywanie zniebólwień u pacjentów z wentylacją: Ultiva TCI należy stosować w połączeniu z lekami hipnotycznymi podawanymi dożylnie lub przez inhalację podczas indukcji i utrzymywania zniebólwień u dorosłych pacjentów z wentylacją (patrz Tabela 1). W połączeniu z tymi lekami można osiągnąć odpowiednią analgezję niezbędną do indukcji zniebólwień i zazwyczaj możliwe jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego przy stężeniach remifentanilu we krwi wynoszących 3–8 nanogramów/ml. Dawkę Ultivy należy dostosować indywidualnie, zgodnie z odpowiedzią pacjenta. W przypadku operacji wykonywanych w szczególnie wrażliwych obszarach mogą być potrzebne stężenia krwiowe do 15 nanogramów/ml.

Remifentanil podawany w dawkach wskazanych powyżej znacząco zmniejsza ilość leku hipnotycznego niezbędnego do utrzymywania zniebólwień. Dlatego zaleca się stosowanie wskazanych dawek izofluranu i propofolu, aby uniknąć nasilenia się działań hemodynamicznych, takich jak hipotensja i bradykardia (patrz Tabela 1 oraz informacja dotycząca Leków stosowanych współbieżnie w tej sekcji).

W Tabeli 11 w sekcji 6.6 Arkusza Informacyjnego podano informacje dotyczące stężeń remifentanilu we krwi osiąganych przy podawaniu ręcznie kontrolowanym.

Ze względu na niewystarczające dane nie zaleca się stosowania Ultivy w trybie TCI do zniebólwień z wentylacją spontaniczną.

Zalecenia dotyczące przerwania/wznowienia w okresie bezpośrednio pooperacyjnym: na zakończenie zabiegu chirurgicznego, gdy przerywana jest infuzja w trybie TCI lub obniżane jest osiągnięte stężenie, prawdopodobne jest pojawienie się samoistnego oddychania w przedziale stężeń remifentanilu 1–2 nanogramy/ml. Tak jak w przypadku infuzji kontrolowanej ręcznie, przed zakończeniem zabiegu chirurgicznego należy podać analgezję pozabiegową za pomocą leków przeciwbólowych o dłuższym działaniu (patrz zalecenia dotyczące przerwania podawania w przypadku infuzji kontrolowanej ręcznie w tej sekcji).

Ze względu na niewystarczające dane nie zaleca się stosowania Ultivy w trybie TCI do analgezji pooperacyjnej.

Populacja pediatryczna (1–12 lat)

Nie przeprowadzono szczegółowych badań nad współbieżnym podawaniem Ultivy z lekiem zniebiającym podawanym dożylnie i indukującym zniebólewień, dlatego nie zaleca się jej stosowania. Badania nad Ultivą TCI nie były prowadzone w populacji pediatrycznej, a zatem nie zaleca się stosowania Ultivy w trybie TCI u tych pacjentów. Zaleca się następujące dawki Ultivy do utrzymywania zniebólwień:

Tabela 2. Zalecane dawki dla populacji pediatrycznej (1–12 lat)

*podawane jednocześnie z tlenkiem azotu/tlenem w stosunku 2:1

Gdy wstrzykiwanie Ultiva ma charakter dawki bolusowej, podawanie powinno trwać nie krócej niż 30 sekund. Zabieg chirurgiczny nie powinien być rozpoczynany wcześniej niż 5 minut po rozpoczęciu wlewu Ultiva, jeśli nie podano jednocześnie dawki bolusowej. W przypadku pojedynczego stosowania tlenku azotu (70%) z Ultiva, typowe dawki utrzymania powinny wynosić od 0,4 do 3 mikrogramów/kg/min, a mimo że nie prowadzono szczegółowych badań, dane u dorosłych sugerują, że dawka 0,4 mikrogramów/kg/min jest odpowiednią dawką początkową. Pacjenci pediatryczni powinni być stale monitorowani, a dawkę należy dostosować w zależności od głębokości odpowiedniej dla danego zabiegu chirurgicznego.

Leki współdziałające: W zalecanych wyżej dawkach remifentanil znacząco zmniejsza ilość leku hipnotycznego niezbędnego do utrzymania zniebowienia. W związku z tym izofluran, halotan i sevofluran powinny być podawane zgodnie z zaleceniami zawartymi w tabeli, aby uniknąć nasilenia się skutków hemodynamicznych, takich jak hipotensja i bradykardia. Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania remifentanilu z innymi lekami hipnotycznymi niż te wymienione w tabeli, które pozwoliłyby na sformułowanie zaleceń dawkowania (patrz Dorośli – Leki współdziałające w tej sekcji).

Zalecenia dotyczące postępowania z pacjentami w okresie bezpośrednio pooperacyjnym

Zapewnienie alternatywnej analgezji przed przerwaniem podawania Ultiva: Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, w ciągu 5–10 minut po zakończeniu podawania nie pozostaje żadna resztkowa aktywność opioidowa. U pacjentów, u których przewiduje się wystąpienie bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgicznych, należy podać leki przeciwbólowe przed przerwaniem podawania Ultiva. Należy poczekać wystarczająco długo, aby osiągnąć efekt terapeutyczny leku o dłuższym czasie działania. Wybór, dawkę oraz czas podania środka(ów) należy dokładnie zaplanować i dostosować indywidualnie, uwzględniając zarówno rodzaj przewidywanego zabiegu chirurgicznego, jak i poziom planowanej opieki pooperacyjnej (patrz Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności stosowania).

Noworodki/niemowlęta (poniżej 1 roku życia)

Doświadczenie z badaniami klinicznymi remifentanilu u noworodków i niemowląt (dzieci poniżej 1 roku życia) jest ograniczone (patrz sekcja 5.1 Arkusza Charakterystyki Produktu). Profil farmakokinetyczny remifentanilu u noworodków/niemowląt (poniżej 1 roku życia) jest porównywalny do obserwowanego u dorosłych po odpowiednim uwzględnieniu różnic w masie ciała (patrz sekcja 5.2. Arkusza Charakterystyki Produktu). Niemniej jednak, ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych, nie zaleca się stosowania Ultiva w tej grupie wiekowej.

Stosowanie w całkowitej znieczuleniu dożylnej (TIVA): Doświadczenie z badaniami klinicznymi remifentanilu w całkowitej znieczuleniu dożylnej u niemowląt jest ograniczone (patrz sekcja 5.1 Arkusza Charakterystyki Produktu), jednak brak wystarczających danych klinicznych umożliwiających sformułowanie zaleceń dawkowania.

Znieczulenie kardiologiczne

Podawanie za pomocą ręcznie kontrolowanej infuzji

Tabela 3. Zalecane dawki dla znieczwienia kardiologicznego

Okres indukcji znieczulenia: Po podaniu środka nasennego w celu uzyskania utraty przytomności, Ultiva powinno być podawane w tempie początkowym 1 mikrogram/kg/min. U pacjentów poddawanych operacjom kardiochirurgicznym nie zaleca się stosowania dawek bolusowych Ultiva w trakcie indukcji. Intubacji tchawicy nie należy przeprowadzać wcześniej niż po upływie co najmniej 5 minut od rozpoczęcia wlewu.

Okres utrzymania znieczulenia: Po intubacji tchawicy należy dostosować tempo wlewu Ultiva do potrzeb pacjenta. W razie potrzeby można również podawać dodatkowe dawki bolusowe powoli. Pacjentom kardiologicznym z wysokim ryzykiem, takim jak osoby z niewystarczającą funkcją komory serca lub poddawane operacjom zastawek serca, należy podać maksymalną dawkę bolusową 0,5 mikrograma/kg. Powyższe zalecenia dawkowania mają również zastosowanie podczas anastomozy „bypass” w trakcie hipotermii kardiopulmonalnej (zobacz punkt 5.2 w Ulodzie Technicznej).

Leki współadministrowane: W zalecanych dawkach remifentanil znacząco zmniejsza ilość środka nasennego koniecznego do utrzymania znieczulenia. Dlatego izofluran i propofol należy podawać w dawkach wcześniej zaleconych, aby uniknąć nasilenia się działań hemodynamicznych, takich jak hipotensja i bradykardia. Nie ma danych umożliwiających sformułowanie zaleceń dawkowania dotyczących jednoczesnego stosowania remifentanilu i innych środków nasennych niż te wymienione w tabeli (zobacz – Dorośli – Leki współadministrowane w tej sekcji).

Zalecenia dotyczące postępowania z pacjentami po zabiegu

Kontynuacja podawania Ultiva po zabiegu w celu zapewnienia analgezji przed ekstubacją: Zaleca się, aby wlew Ultiva był kontynuowany w tempie stosowanym na koniec zabiegu podczas przewożenia pacjentów do strefy opieki powabulowej. Po przybyciu do tej strefy należy dokładnie monitorować poziom analgezji i uspokojenia pacjenta, a tempo wlewu Ultiva należy dostosować do potrzeb pacjenta (zobacz sekcję Zastosowanie w Oddziałach Intensywnej Opieki tej części, aby uzyskać więcej informacji na temat postępowania z pacjentami w Oddziałach Intensywnej Opieki).

Wprowadzenie alternatywnej analgezji przed przerwaniem Ultiva: Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, w ciągu 5–10 minut po przerwaniu podawania nie pozostaje żadna resztkowa aktywność opioidowa. Przed przerwaniem Ultiva należy podać pacjentowi alternatywne środki przeciwbólowe i uspokajające z odpowiednim wyprzedzeniem, aby umożliwić osiągnięcie przez nie terapeutycznego działania. Dlatego zaleca się, aby wybór, dawkowanie i czas podania leku (lub leków) zostały zaplanowane z wyprzedzeniem przed odstawieniem pacjenta od respiratora.

Zalecenia dotyczące przerwania Ultiva: Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, pojawiały się doniesienia o przypadkach nadciśnienia, drgawek i bólu u pacjentów po zabiegach kardiochirurgicznych bezpośrednio po przerwaniu podawania Ultiva (zobacz sekcję 4 Możliwe działania niepożądane ulotki). Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia tych zjawisk, należy wcześniej zapewnić odpowiednią analgezję alternatywną (jak wspomniano powyżej), zanim przerwane zostanie podawanie Ultiva. Tempo wlewu należy obniżać o około 25% w odstępach co najmniej 10 minut, aż do całkowitego przerwania wlewu Ultiva.

Podczas odstawiania od respiratora nie należy zwiększać wlewu Ultiva; dopuszczalne są wyłącznie obniżki dawki, uzupełniane w razie potrzeby podawaniem alternatywnych środków przeciwbólowych. Zmiany hemodynamiczne, takie jak nadciśnienie i tachykardia, należy leczyć, jeśli to konieczne, przy użyciu innych środków.

Gdy w ramach przejścia na alternatywną analgezję stosowane są inne środki opioidowe, pacjenta należy dokładnie monitorować. Należy ocenić korzyści wynikające z zapewnienia odpowiedniej analgezji pooperacyjnej w porównaniu z potencjalnym ryzykiem wystąpienia depresji oddychania spowodowanej przez te leki.

Podawanie za pomocą kontrolowanego wlewu celowanego (TCI)

Indukcja i utrzymanie znieczulenia: Ultiva TCI należy stosować w połączeniu ze środkiem nasennym podawanym dożylnie lub przez inhalację podczas indukcji i utrzymania znieczulenia u dorosłych pacjentów z wentylacją (zobacz Tabelę 3). W połączeniu z tymi środkami, odpowiedni poziom analgezji do zabiegów kardiochirurgicznych osiąga się zazwyczaj na górnym końcu przedziału stężeń krwiowych remifentanilu proponowanych dla zabiegów chirurgii ogólnej. Po dopasowaniu dawki remifentanilu do indywidualnej odpowiedzi pacjenta, w badaniach klinicznych stosowano stężenia krwiowe aż do 20 ng/ml. W zalecanych dawkach remifentanil znacząco zmniejsza ilość środka nasennego koniecznego do utrzymania znieczulenia. Dlatego izofluran i propofol należy podawać zgodnie z wcześniejszymi wskazówkami, aby uniknąć nasilenia działań hemodynamicznych, takich jak hipotensja i bradykardia (zobacz Tabelę 3 i sekcję Leki współadministrowane tej części).

W Tabeli 11 sekcji 6.6 Ulodzy Technicznej podano stężenia krwiowe remifentanilu osiągnięte za pomocą wlewu kontrolowanego ręcznie, w celach informacyjnych.

Zalecenia dotyczące przerwania/kontynuacji w okresie powabulowym: Na zakończenie zabiegu, gdy wlew TCI jest przerywany lub zmniejszana jest osiągnięta stężenie, prawdopodobne jest pojawienie się oddychania spontanicznego w przedziale stężeń remifentanilu około 2 ng/ml. Tak jak w przypadku wlewu kontrolowanego ręcznie, należy podać analgezję powabulową środkami o dłuższym działaniu przed zakończeniem zabiegu (zobacz zalecenia dotyczące przerwania w przypadku podawania przez wlew kontrolowany ręcznie w tej sekcji).

Ze względu na niewystarczające dane, nie zaleca się stosowania Ultiva w trybie TCI do analgezji powabulowej.

Pacjenci pediatryczni (1–12 lat)

Brak wystarczających danych umożliwiających sformułowanie zaleceń dawkowania stosowanego podczas operacji kardiochirurgicznych.

Zastosowanie w Oddziałach Intensywnej Opieki

Dorośli

Ultiva może być stosowane w celu zapewnienia analgezji pacjentom z wentylacją mechaniczną przebywającym na Oddziałach Intensywnej Opieki. Środki uspokajające należy podawać w razie potrzeby.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Ultiva u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki z wentylacją mechaniczną zostały potwierdzone w dobrze kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do trzech dni (zobacz Pacjenci z niewydolnością nerek na Oddziałach Intensywnej Opieki w tej sekcji oraz sekcję 5.2 Ulodzy Technicznej). Dlatego nie zaleca się stosowania Ultiva dłużej niż przez 3 dni leczenia.

Nie badano stosowania Ultiva w trybie TCI u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki, dlatego nie zaleca się podawania Ultiva w trybie TCI u tych pacjentów.

U dorosłych zaleca się rozpoczęcie podawania Ultiva w tempie wlewu 0,1 mikrogram/kg/min (6 mikrogram/kg/h) do 0,15 mikrogram/kg/min (9 mikrogram/kg/h). Tempo wlewu należy dostosować w krokach po 0,025 mikrogram/kg/min (1,5 mikrogram/kg/h), aż do osiągnięcia pożądanego poziomu analgezji. Między zmianami dawki należy zachować co najmniej 5-minutowy okres. Pacjenta należy regularnie oceniać, a tempo wlewu Ultiva dostosowywać do jego potrzeb. Gdy osiągnięte zostanie tempo wlewu 0,2 mikrogram/kg/min (12 mikrogram/kg/h) i konieczna będzie sedacja, zaleca się rozpoczęcie podawania odpowiedniego środka uspokajającego (zobacz poniższe informacje). Dawkę środka uspokajającego należy dostosować tak, aby osiągnąć pożądany poziom uspokojenia. Dodatkowe zwiększenia tempa wlewu Ultiva o około 0,025 mikrogram/kg/min (1,5 mikrogram/kg/h) mogą być stosowane, jeśli wymagana jest dodatkowa analgezja.

Tabela 4 podsumowuje początkowe tempo wlewu i typowe przedziały dawkowania w celu zapewnienia analgezji pacjentom.

Tabela 4 Zalecane dawkowanie Ultiva na Oddziałach Intensywnej Opieki

W intensywnej terapii nie zaleca się podawania Ultivy w bolusie.

Stosowanie Ultivy zmniejszy dawkę niezbędną dla każdego współpodawanego leku uspokajającego. W Tabeli 5 podano typowe dawki początkowe leków uspokajających, jeśli ich podawanie będzie wymagane.

Tabela 5 Zalecana dawka początkowa leków uspokajających, w razie konieczności:

Aby umożliwić oddzielne dostosowanie dawek różnych leków, środki uspokajające nie powinny być przygotowywane jako mieszanina w tej samej worku do wlewania.

Dodatkowa analgezja u pacjentów wentylowanych poddawanych procedurom stymulującym: Może być konieczne zwiększenie istniejącej szybkości wlewu Ultiva w celu zapewnienia dodatkowego znieczulenia pacjentom wentylowanym, którzy są poddawani procedurom stymulującym i/lub bolesnym, takim jak aspiracja śródtrachealna, opatrunki i fizjoterapia. Zaleca się, aby co najmniej przez 5 minut przed rozpoczęciem procedury stymulacyjnej utrzymywać szybkość wlewu Ultiva na poziomie przynajmniej 0,1 mikrograma/kg/min (6 mikrogramów/kg/h). Dawkę można następnie dostosować co 2–5 minut o 25–50%, z wyprzedzeniem lub w odpowiedzi na potrzebę dodatkowej analgezji. Podczas procedur stymulacyjnych zastosowano średnią szybkość wlewu 0,25 mikrograma/kg/min (15 mikrogramów/kg/h), a maksymalnie 0,74 mikrograma/kg/min (45 mikrogramów/kg/h) w celu zapewnienia dodatkowego znieczulenia.

Wprowadzenie alternatywnej analgezji przed przerwaniem wlewu Ultiva: Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, po zakończeniu podawania leku nie pozostaje żadna resztkowa aktywność opioidowa po upływie 5–10 minut, niezależnie od czasu trwania wlewu. Po podaniu Ultiva należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji, hiperalgezji oraz powiązanych zmian hemodynamicznych, gdy lek jest stosowany w jednostce intensywnej terapii (patrz punkt 4.4 Ostrzeżenia i środki ostrożności). Dlatego przed przerwaniem podawania Ultiva pacjenci powinni otrzymać alternatywne leki przeciwbólowe i uspokajające w celu zapobieżenia hiperalgezji i powiązanym zmianom hemodynamicznym. Leki te należy podać z odpowiednim wyprzedzeniem, aby umożliwić ustalenie się efektów terapeutycznych. Do dostępnych opcji analgezji należą leki przeciwbólowe o długim działaniu podawane doustnie, dożylne lub regionalnie, kontrolowane przez pielęgniarki lub pacjentów. Te techniki powinny być zawsze dostosowywane do indywidualnych potrzeb pacjentów w miarę zmniejszania wlewu Ultiva. Zaleca się, aby wybór, dawkowanie i moment podania leku(lków) były planowane z wyprzedzeniem przed przerwaniem podawania Ultiva.

Istnieje możliwość rozwoju tolerancji w czasie długotrwałego podawania agonistów receptorów opioidowych typu ?.

Zalecenia dotyczące ekstubacji i przerwania podawania Ultiva: Aby zapewnić stopniowe odstawienie Ultiva, zaleca się stopniowe dostosowanie szybkości wlewu Ultiva do 0,1 mikrograma/kg/min (6 mikrogramów/kg/h) w ciągu okresu do 1 godziny przed ekstubacją.

Po ekstubacji szybkość wlewu należy zmniejszać o 25% co najmniej co 10 minut, aż do całkowitego zakończenia wlewu. Podczas odstawiania wentylacji nie należy zwiększać wlewu Ultiva, a jedynie dopuszczalne są stopniowe obniżenia dawki, uzupełniając w razie potrzeby alternatywnymi lekami przeciwbólowymi.

Po przerwaniu podawania Ultiva kaniulę dożylną należy przepłukać lub usunąć, aby uniknąć przypadkowego ponownego podania leku.

Gdy leki opioidowe są stosowane jako część reżimu przejściowego do alternatywnej analgezji, pacjent powinien być starannie monitorowany. Należy zawsze porównać korzyści wynikające z zapewnienia odpowiedniej analgezji z potencjalnym ryzykiem wystąpienia depresji oddechowej po podaniu tych środków.

Dzieci w jednostkach intensywnej terapii

Brak danych dotyczących stosowania u populacji pediatrycznej.

Pacjenci z niewydolnością nerek w jednostkach intensywnej terapii

Nie jest konieczne dostosowanie dawek zalecanych powyżej przy podawaniu Ultiva pacjentom z niewydolnością nerek, w tym tym poddawanym dializie; jednak klirens metabolitu kwasu karboksylowego jest zmniejszony u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2 Charakterystyki produktu leczniczego).

Grupy specjalne

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

Znieczulenie ogólne: Początkowa dawka remifentanilu u pacjentów powyżej 65 roku życia powinna wynosić połowę dawki zalecanej dla dorosłych, a następnie dostosowywana być ma indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta, ponieważ u tej grupy pacjentów zaobserwowano zwiększoną wrażliwość na działanie farmakologiczne remifentanilu. Dostosowanie dawki dotyczy wszystkich etapów znieczulenia, w tym indukcji, utrzymania i natychmiastowej analgezji pooperacyjnej.

Ze względu na zwiększoną wrażliwość starszych pacjentów na Ultiva, stężenie początkowe przy podawaniu Ultiva metodą TCI powinno wynosić 1,5–4 nanogramy/ml, a następnie dawkowanie powinno być dostosowywane w zależności od odpowiedzi.

Znieczulenie kardiologiczne: Nie jest wymagane zmniejszenie dawki początkowej (patrz sekcja Znieczulenie kardiologiczne).

Intensywna terapia: Nie jest wymagane zmniejszenie dawki początkowej (patrz Zastosowanie w jednostkach intensywnej terapii w tej sekcji).

Pacjenci otyli

Zaleca się zmniejszenie dawki Ultiva u pacjentów otyłych przy podawaniu ręcznie kontrolowanego wlewu i oparcie jej na idealnej masie ciała, ponieważ klirens i objętość rozkładu remifentanilu lepiej korelują z idealną masą ciała niż z rzeczywistą masą ciała.

W obliczeniach masy ciała beztkankowej używanej w modelu Minto może dochodzić do niedoszacowania masy ciała beztkankowej u kobiet z indeksem masy ciała (BMI) powyżej 35 kg/m² i u mężczyzn z BMI powyżej 40 kg/m². Aby uniknąć niedoszacowania dawki u tych pacjentów, zaleca się staranne dopasowanie dawki remifentanilu podawanego metodą TCI w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta.

Niewydolność nerek

Na podstawie dotychczasowych badań nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek, w tym u pacjentów w intensywnej terapii.

Niewydolność wątroby

Badania przeprowadzone na ograniczonej liczbie pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby nie uzasadniają specjalnych zaleceń dawkowania. Niemniej jednak pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby mogą być nieco bardziej wrażliwi na działanie depresyjne remifentanilu na układ oddechowy (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności). Pacjenci ci powinni być dokładnie monitorowani, a dawka remifentanilu dostosowywana do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Neurochirurgia

Ograniczone doświadczenie kliniczne u pacjentów poddawanych zabiegom neurochirurgicznym wykazało, że nie są wymagane specjalne zalecenia dawkowania.

Pacjenci z grup III/IV klasyfikacji ASA

Znieczulenie ogólne: Ponieważ oczekuje się, że efekty hemodynamiczne silnych opioidów będą bardziej nasilone u pacjentów z grup III/IV klasyfikacji ASA, należy zachować odpowiednią ostrożność przy podawaniu Ultiva tym pacjentom. Zaleca się zatem zmniejszenie dawki początkowej i późniejsze dostosowanie. Brak wystarczających danych u populacji pediatrycznej, aby sformułować zalecenia dawkowania.

W przypadku podawania metodą TCI należy zastosować niższe stężenie początkowe, 1,5–4 nanogramy/ml u pacjentów z grup III i IV klasyfikacji ASA, a następnie dostosować dawkowanie w zależności od odpowiedzi.

Znieczulenie kardiologiczne: Nie jest wymagane zmniejszenie dawki początkowej (patrz sekcja Znieczulenie kardiologiczne).

Przeciwwskazania

Ze względu na zawartość glicyny w składzie Ultiva, podawanie tego leku przez wstrzyknięcie do przestrzeni okołomiazgowej i wewnątrzmiazgowo jest przeciwwskazane (patrz punkt 5.3 Charakterystyki produktu leczniczego).

Ultiva jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne analogi fentylu lub którykolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1 Charakterystyki produktu leczniczego.

Przeciwwskazane jest stosowanie Ultiva jako jedynego leku do indukcji znieczulenia.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Ultiva należy podawać wyłącznie w dobrze wyposażonym ośrodku zapewniającym kontrolę i utrzymanie funkcji oddechowej i krążeniowej, przez osoby specjalnie przeszkolone w zakresie stosowania leków znieczulających oraz rozpoznawania i leczenia oczekiwanych działań niepożądanych silnych opioidów, w tym reanimacji oddechowej i sercowej. Takie szkolenie powinno obejmować zakładanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz wspomaganie wentylacji. Nie zaleca się stosowania Ultiva u pacjentów z wentylacją mechaniczną hospitalizowanych w jednostkach intensywnej terapii w leczeniu trwającym dłużej niż 3 dni.

Pacjenci z znaną nadwrażliwością na inne klasy opioidów mogą wykazywać reakcję nadwrażliwości po podaniu Ultiva. Należy zachować ostrożność przed zastosowaniem Ultiva u tych pacjentów (patrz Przeciwwskazania).

Szybka neutralizacja działania / Przejście na alternatywną analgezję

Ze względu na bardzo szybkie ustępowanie działania Ultiva, w ciągu 5–10 minut po przerwaniu podawania nie pozostaje żadna resztkowa aktywność opioidowa. U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, u których przewiduje się wystąpienie bólu pooperacyjnego, należy podać leki przeciwbólowe przed przerwaniem podawania Ultiva. W przypadku stosowania w Oddziałach Intensywnej Terapii (patrz punkt 4.2 Dawkowanie i sposób podania) należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji, hiperalgezji oraz towarzyszących zmian hemodynamicznych. Przed przerwaniem leczenia Ultiva należy podać pacjentom alternatywne środki uspokajające i przeciwbólowe. Należy poczekać wystarczająco długo, aby osiągnąć efekt terapeutyczny leku przeciwbólowego o dłuższym czasie działania. Wybór, dawkowanie i czas podania środka (środków) powinny być zaplanowane wcześniej i dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem zarówno rodzaju zabiegu chirurgicznego, jak i przewidywanego poziomu opieki pooperacyjnej. Gdy w ramach przejścia na alternatywną analgezję stosowane są inne leki opioidowe, należy ocenić korzyści wynikające z zapewnienia odpowiedniej analgezji pooperacyjnej w porównaniu z potencjalnym ryzykiem wystąpienia depresji oddychania spowodowanej przez te leki.

Ryzyko wynikające z jednoczesnego stosowania leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub inne pokrewne leki

Jednoczesne stosowanie Ultiva i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub inne pokrewne leki, może prowadzić do uspokojenia, depresji oddychania, śpiączki i śmierci. Z uwagi na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie tych leków należy ograniczyć do pacjentów, u których nie ma możliwości stosowania leczenia alternatywnego. Jeśli podjęta zostanie decyzja o jednoczesnym przepisaniu Ultiva i tych leków, należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy czas.

Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem objawów depresji oddychania i uspokojenia. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o konieczności zwracania uwagi na te objawy (patrz Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji).

Przerywanie leczenia i zespół abstynencyjny

Powtarzające się podawanie w krótkich odstępach czasu przez dłuższy okres może prowadzić do rozwoju zespołu abstynencyjnego po przerwaniu leczenia. Po odstawieniu remifentanilu rzadko zgłaszano objawy takie jak tachykardia, nadciśnienie i pobudzenie, szczególnie po nagłym odstawieniu po długotrwałym podawaniu trwającym ponad 3 dni. Gdy objawy te występują, ponowne wprowadzenie i stopniowe zmniejszanie dawki wlewu okazały się korzystne. Nie zaleca się stosowania Ultiva u pacjentów w intensywnej opiece z wentylacją mechaniczną przez okres dłuższy niż 3 dni.

Sztywność mięśni – zapobieganie i leczenie

Sztywność mięśni może wystąpić w zalecanych dawkach. Jak w przypadku innych opioidów, częstość występowania sztywności mięśni jest związana z dawką i szybkością podania. W związku z tym wolne wstrzykiwania dożylne (bolus) należy wykonywać nie krócej niż przez 30 sekund.

Sztywność mięśni wywołaną przez remifentanil należy leczyć w kontekście stanu klinicznego pacjenta, stosując odpowiednie środki wspomagające. Nadmierną sztywność mięśni występującą podczas indukcji narkozy należy leczyć, podając lek bloker neuromuscularny i/lub dodatkowe hipnotyki. Sztywność mięśni obserwowaną podczas stosowania remifentanilu jako środka przeciwbólowego można leczyć poprzez przerwanie lub zmniejszenie szybkości podania remifentanilu. Ustępowanie sztywności mięśni po przerwaniu wlewu remifentanilu następuje w ciągu kilku minut. Alternatywnie można podać antagonistę opioidowy, jednak może to znosić lub osłabiać działanie przeciwbólowe remifentanilu.

Depresja oddychania – zapobieganie i leczenie

Jak w przypadku wszystkich silnych opioidów, głęboka analgezja towarzyszy wyraźnej depresji oddychania. W związku z tym remifentanil należy stosować wyłącznie w miejscach wyposażonych w urządzenia umożliwiające monitorowanie i leczenie depresji oddychania. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności oddechowych. Wystąpienie depresji oddychania należy odpowiednio leczyć, w tym poprzez zmniejszenie szybkości wlewu do 50% lub tymczasowe przerwanie wlewu. W przeciwieństwie do innych analogów fentanylu, remifentanil nie wykazuje tendencji do powrotnej depresji oddychania, nawet po długotrwałym podawaniu. Niemniej jednak, ze względu na wiele czynników wpływających na powrot do przytomności po zabiegu, ważne jest zapewnienie pełnej przytomności i wystarczającej wentylacji spontanicznej przed opuszczeniem sali odwyku.

Działania przeciwnie układu krążenia

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych układu krążenia, takich jak hipotensja i bradykardia, które bardzo rzadko prowadzą do asystolii/zatrzymania serca (patrz punkt 4 ulotki oraz Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji), można zmniejszyć poprzez spowolnienie szybkości wlewu Ultiva lub dawek jednoczesnie podawanych środków znieczulających, a także poprzez podanie dożylne płynów, leków wazopresyjnych lub antycholinergików, w zależności od potrzeb.

Pacjenci osłabieni, z hipowolemia, hipotensją oraz osoby starsze mogą być bardziej wrażliwe na działania układu krążenia remifentanilu.

Nieumyślne podanie

W martwym odcinku linii do podania dożylnego i/lub kaniuli może znajdować się wystarczająca ilość Ultiva, aby spowodować depresję oddychania, bezdech i/lub sztywność mięśni, jeśli przewód zostanie wypłukany płynami dożylnymi lub innymi lekami. Można temu zapobiec, podając Ultiva do szybkiej linii dożylnej lub do linii dożylnej przeznaczonej wyłącznie do tego celu, którą należy usunąć po zakończeniu podawania Ultiva.

Noworodki / niemowlęta

Dane dotyczące stosowania u noworodków/niemowląt w wieku poniżej 1 roku są ograniczone (patrz

Dawkowanie i sposób podania – Noworodki/niemowlęta (poniżej 1 roku życia) oraz punkt 5.1 Karty Produktu).

Tolerancja i zaburzenie używania opioidów (nadużywanie i uzależnienie)

Powtarzające się podawanie opioidów może prowadzić do tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzenia używania opioidów (ZUO). Nadużywanie lub celowe nieprawidłowe stosowanie opioidów może prowadzić do przedawkowania i/lub śmierci. Ryzyko wystąpienia ZUO jest większe u pacjentów z wywiadem osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo) zaburzeń związanych z używaniem substancji (w tym zaburzenia używania alkoholu), u palaczy oraz u pacjentów z wywiadem osobistym innych zaburzeń psychicznych (np. ciężka depresja, lęk lub zaburzenia osobowości).

Ultiva zawiera sód

Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę; oznacza to, że jest praktycznie „bezsodowy”.

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji

Remifentanil nie jest metabolizowany przez cholinesterazę osocza, dlatego nie przewiduje się interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten enzym.

Jak w przypadku innych opioidów, remifentanil podawany w formie ręcznie kontrolowanego wlewu lub za pomocą TCI zmniejsza dawki środków znieczulających podawanych drogą inhalacyjną lub dożylną, jak również benzodiazepin wymaganych w znieczuleniu (patrz Dawkowanie i sposób podania). Jeśli nie zmniejszy się dawek leków depresyjnych układu nerwowego środkowego (CNS) podawanych jednocześnie, pacjenci mogą doświadczyć zwiększonej częstości działań niepożądanych związanych z użyciem tych leków.

Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub inne pokrewne leki: jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub inne pokrewne leki, zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddychania, śpiączki i śmierci z powodu sumacyjnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Dawkę i czas trwania jednoczesnego leczenia Ultiva z tymi lekami należy ograniczyć (patrz Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności). Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddychania i śmierci.

Jednoczesne podawanie remifentanilu z lekami serotonergijnymi, takimi jak inhibitory zwracnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwracnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitory monoaminooksydazy (MAOI), może zwiększyć ryzyko wystąpienia potencjalnie śmiertelnej choroby zwanej zespołem serotonergijnym. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu MAOI. Leczenie nieodwracalnymi MAOI należy przerwać co najmniej 2 tygodnie przed zastosowaniem remifentanilu.

Działania układu krążenia Ultiva (hipotensja i bradykardia – patrz punkt 4 ulotki oraz Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności) mogą być nasilone u pacjentów leczonych jednocześnie lekami depresyjnymi działania serca, takimi jak beta-blokerami i blokerami kanałów wapniowych.

Po podaniu Ultiva zaleca się unikanie spożywania alkoholu.

Płodność, ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u ciężarnych kobiet. Ultiva należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy remifentanil wydzielany jest z mlekiem matki. Jednakże, ponieważ analogi fentanylu wydzielają się z mlekiem matki oraz ponieważ stwierdzono obecność substancji powiązanych z remifentanilem w mleku szczura po podaniu remifentanilu, należy ostrzec matki karmiące, aby zaprzestały karmienia piersią przez 24 godziny po podaniu remifentanilu.

Poród i poród położniczy

Nie ma wystarczającej liczby danych, aby zalecić stosowanie remifentanilu podczas porodu lub cesarskiego cięcia. Wiadomo, że remifentanil przenika przez barierę łożyskową, a analogi fentanylu mogą powodować depresję oddychania u noworodka. Jeśli mimo wszystko zastosowano remifentanil, należy monitorować pacjentkę i noworódka pod kątem objawów nadmiernego uspokojenia lub depresji oddychania (patrz Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności).

Przedawkowanie

Jak w przypadku wszystkich silnych opioidów, przedawkowanie objawia się nasileniem farmakologicznie przewidywalnych działań remifentanilu. Ze względu na bardzo krótki czas działania Ultiva, ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków przedawkowania ogranicza się do okresu bezpośrednio po podaniu. Reakcja na przerwanie podania leku jest szybka – powrót do stanu wyjściowego następuje w ciągu 10 minut.

W przypadku przedawkowania lub podejrzenia przedawkowania należy wykonać następujące czynności: przerwać podawanie Ultiva, zapewnić drożność dróg oddechowych, rozpocząć wentylację wspomaganą lub kontrolowaną z tlenem oraz zapewnić odpowiednią funkcję układu krążenia. Jeśli depresja oddychania towarzyszy sztywności mięśni, może być konieczne podanie blokeru neuromuscularnego w celu ułatwienia wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej. W leczeniu hipotensji można stosować dożylne płyny, leki wazopresyjne oraz inne środki wspomagające.

Jako specyficzny antydoot na ciężką depresję oddychania i sztywność mięśni można podać dożylne antagonisty opioidowe, takie jak naloksona. Mało prawdopodobne jest, aby czas trwania depresji oddychania po przedawkowaniu Ultiva był dłuższy niż działanie antagonisty opioidowego.

Niekompatybilności

Ultiva należy rozpuszczać i rozcieńczać wyłącznie w zalecanych roztworach do wlewu (patrz Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji).

Ultiva nie należy rozpuszczać, rozcieńczać ani mieszać z roztworem Ringer’a laktyzowanym ani z roztworem Ringer’a laktyzowanym z 5% glukozą.

Nie należy mieszać Ultiva z propofolem w tej samej worku do wlewu przed podaniem.

Nie zaleca się podawania Ultiva w tej samej linii dożylnej, co krew/syrop/plazma, ponieważ obecność niespecyficznych esteraz w produktach krwionośnych może prowadzić do hydrolizy remifentanilu i powstawania jego nieaktywnego metabolitu.

Ultiva nie należy mieszać z innymi lekami przed podaniem.

Okres ważności

Fiolki:

• Fiolki 1 mg: 18 miesięcy
• Fiolki 2 mg: 2 lata
• Fiolki 5 mg: 3 lata

Roztwór odtworzony:

Stabilność chemiczna i fizyczna odtworzonego roztworu potwierdzono przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być stosowany natychmiastowo. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, czasy i warunki przechowywania odtworzonego roztworu przed użyciem są odpowiedzialnością osoby, która go przygotowała, i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8°C, chyba że odtworzenie miało miejsce w warunkach kontrolowanej, walidowanej aseptyki.

Roztwór rozcieńczony:

Wszystkie rozcieńczone roztwory Ultiva do wlewu dożylnego należy używać natychmiast. Każdy nieużyty roztwór rozcieńczony należy wyrzucić.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i innych manipulacji

W celu przygotowania dożylnej aplikacji Ultiva należy dodać 1, 2 lub 5 ml rozcieńczalnika, aby uzyskać roztwór odtworzony o stężeniu 1 mg/ml remifentanilu. Odtworzony roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i praktycznie pozbawiony cząstek. Po odtworzeniu należy wizualnie sprawdzić produkt (jeśli pozwala na to opakowanie) pod kątem obecności cząstek, zmiany barwy lub uszkodzenia opakowania. Należy wyrzucić każdy roztwór, w którym stwierdzono takie wady. Odtworzony produkt przeznaczony jest do jednorazowego użytku. Usuwanie nieużywanego leku i wszystkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.

Ultiva nie należy podawać w formie ręcznie kontrolowanego wlewu bez wcześniejszego rozcieńczenia do stężeń 20–250 mikrogramów/ml (zalecane rozcieńczenie u dorosłych to 50 mikrogramów/ml, a u dzieci powyżej 1 roku życia – 20–25 mikrogramów/ml).

Ultiva nie należy podawać za pomocą TCI bez wcześniejszego rozcieńczenia (zalecane rozcieńczenie do podania za pomocą TCI to 20–50 mikrogramów/ml).

Rozcieńczenie zależy od możliwości technicznych urządzenia do wlewu oraz przewidywanych potrzeb pacjenta.

Rozcieńczenie należy wykonać za pomocą jednego z następujących płynów do podania dożylnego:

Po rozcieńczeniu należy wizualnie ocenić produkt pod kątem zapewnienia, że jest przejrzysty, bezbarwny, praktycznie wolny od cząstek oraz że opakowanie nie jest uszkodzone. Odrzucić należy każdy roztwór, w którym zaobserwowano takie wady.

Ultiva jest kompatybilne z następującymi płynami do podania dożylnego, gdy jest podawane za pośrednictwem cewnika dożylnego:

Ultiva wykazało się zgodnością z propofolem podawanym do jednego cewnika dożylnego.