Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

TRANKIMAZIN 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze

Alprazolam

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Trankimazin i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Trankimazinu
3. Jak stosować Trankimazin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Trankimazin
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Trankimazin i do czego jest stosowany

Trankimazin zawiera substancję czynną alprazolam. Należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami (lekami przeciwlękowymi).

Trankimazin stosuje się u dorosłych w leczeniu objawów lęku, które są nasilone, niepełnosprawne lub powodują duże cierpienie u pacjenta. Lek ten przeznaczony jest wyłącznie do krótkoterminowego stosowania.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Trankimazin

Nie przyjmuj Trankimazin

• jeśli jesteś uczulony na alprazolam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6)

• jeśli masz trudności z oddychaniem związane lub niezwiązane ze snem (bezdech senny)

• jeśli chorujesz na chorobę zwaną miastenią posoczną (miastenia gravis), charakteryzującą się osłabieniem mięśni

• jeśli masz ciężkie zaburzenia wątroby

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania Trankimazin

• Jeśli masz problemy z płucami, nerkami lub wątrobą.
• Jeśli kiedykolwiek czułeś się lub czujesz tak przytłoczony depresją, że miałeś myśli lub myśli samobójcze.
  • Po długotrwałym stosowaniu alprazolamu może wystąpić pewne osłabienie skuteczności (tolerancja).
  • Istnieje ryzyko rozwoju uzależnienia/zależności podczas stosowania Trankimazin.
  • Jeśli podczas leczenia zauważysz objawy manii (stan nadpobudzenia, uczucie euforii lub nadmierna drażliwość) lub hipomanii (stan podwyższonego pobudzenia i nadmiernej aktywności).
  • Leczenie benzodiazepinami, w tym alprazolamem, może prowadzić do uzależnienia, głównie po długotrwałym, nieprzerwanym przyjmowaniu leku.

Aby zminimalizować ryzyko uzależnienia, należy wziąć pod uwagę następujące środki ostrożności:

• Leki benzodiazepinowe należy przyjmować wyłącznie na receptę lekarską (nigdy nie dlatego, że pomogły innym pacjentom) i nigdy nie należy ich polecać innym osobom.
• Nie zwiększać w żadnym wypadku dawek przepisanych przez lekarza ani nie przedłużać leczenia dłużej niż zalecono.
• Regularnie konsultować się z lekarzem, aby ten mógł ocenić, czy należy kontynuować leczenie.
• Nie łączyć różnych benzodiazepin niezależnie od ich wskazań.
• Przy przerywaniu leczenia alprazolamem mogą pojawić się objawy przypominające te, które skłoniły do rozpoczęcia terapii Trankimazin (efekt反弹 – odbicia). Aby tego uniknąć, zaleca się nie przerywać terapii gwałtownie, lecz stopniowo zmniejszać dawkę zgodnie z instrukcjami lekarza (zobacz sekcję „Jeśli przerwiesz leczenie Trankimazin”).
• Stosowanie alprazolamu razem z lekami opioidowymi może powodować głęboką senność, depresję oddechową, śpiączkę i śmierć.
• Benzodiazepiny mogą powodować zaburzenia pamięci oraz reakcje takie jak: niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, delirium, ataki wściekłości, koszmary senne, halucynacje, psychozę, nieadekwatne zachowanie oraz inne niepożądane działania na zachowanie. W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
• Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli miałeś w przeszłości doświadczenie z nadużyciem narkotyków i alkoholu.

Stosowanie Trankimazin z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

Alprazolam może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Depresanty układu nerwowego środkowego, ponieważ mogą nasilać działanie uspokajające Trankimazin:

• Neuroleptyki (lekami przeciwpadaczkowe).

• Leki nasenne (hipnotyki).

• Leki stosowane w leczeniu depresji.

• Leki stosowane w leczeniu padaczki (przeciwpadaczkowe).

• Analgetyki narkotyczne i opioidy (pochodne morfiny), ponieważ mogą nasilać uczucie euforii, co może prowadzić do zwiększenia uzależnienia psychicznego.

• Leki stosowane w leczeniu lęku (anxiolityki/uspokajające).

• Leki znieczulające.

• Środki przeciwhistaminowe (leki na alergie) o działaniu uspokajającym.

• Jednoczesne stosowanie Trankimazin i opioidów (silnych środków przeciwbólowych, leków stosowanych w terapii zastępczej – leczeniu uzależnień od opioidów – oraz niektórych leków na kaszel) zwiększa ryzyko senności, trudności z oddychaniem (depresji oddechowej), śpiączki i może być potencjalnie śmiertelne. Z tego powodu jednoczesne stosowanie powinno być rozważane wyłącznie wtedy, gdy inne opcje leczenia są niemożliwe.

• Jednak jeśli lekarz przepisze Ci Trankimazin razem z opioidami, dawka i czas trwania jednoczesnego leczenia powinny być ograniczone przez lekarza.

• Poinformuj lekarza o wszystkich opioidach, które przyjmujesz, i ściśle przestrzegaj zaleceń dotyczących dawki. Może być pomocne poinformowanie przyjaciół lub członków rodziny o wcześniej wymienionych objawach. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli doświadczysz któregokolwiek z tych objawów.

• Istnieje grupa leków, które ze względu na ich działanie na organizm (inhibitory cytochromu P450) mogą wchodzić w interakcje z Trankimazin i w niektórych przypadkach nasilać jego działanie. Niektóre z leków, które mogą wchodzić w interakcje z Trankimazin, to:

• Leki stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych, takie jak ketoconazol, itrakonazol, posakonazol lub worykonazol. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z Trankimazin.

• Następujące antydepresanty: nefazodon, fluwoksymina i fluoksetyna.

• Środki ochrony żołądka, takie jak cyklotyna (cymetydyna).

• Dextropropoksyfen (narkotyczny środek przeciwbólowy).

• Antykoncepcję doustną.

• Diltiazem (lek przeciwnadciśnieniowy).

• Makrolidowe antybiotyki, takie jak erytromycyna, troleandomycyna, klaritromycyna i telitromycyna.

• Leki stosowane w leczeniu AIDS, takie jak rytonawir itp.

• Digoksynę (lek stosowany do hamowania lub zapobiegania zaburzeniom rytmu serca).

Stosowanie Trankimazin z żywnością, napojami i alkoholem

Podczas leczenia należy unikać napojów alkoholowych. Działanie alkoholu może nasilać osowiałość, co może wpływać na stan czujności (zobacz sekcję „Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn”).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub okresie laktacji, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania Trankimazin w czasie ciąży ani w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz uzna, iż korzyści przewyższają ryzyko dla dziecka.

Jeśli z decyzji lekarza Trankimazin zostanie podany w późnym etapie ciąży lub podczas porodu, u noworodka mogą wystąpić skutki uboczne, takie jak obniżenie temperatury ciała (hipotermia), obniżenie napięcia mięśniowego (hipotonia) oraz umiarkowana depresja oddechowa.

Dzieci urodzone u matek, które przyjmowały benzodiazepiny na stałe w ostatnim okresie ciąży, mogą rozwijać fizyczną zależność, co może prowadzić do zespołu abstynencyjnego w okresie poporodowym.

Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze zawiera etanol (alkohol). Zawartość alkoholu należy wziąć pod uwagę u kobiet w ciąży lub w okresie karmienia piersią (zobacz „Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze zawiera etanol” dalej).

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, nie przyjmuj tego leku, chyba że zalecono Ci to przez lekarza. Lekarz może przepisać dodatkowe badania kontrolne podczas przyjmowania tego leku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia)

Alprazolam nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Benzodiazepin nie należy podawać dzieciom, chyba że jest to konieczne i zalecone przez lekarza. Skuteczność i bezpieczeństwo alprazolamu nie zostały ustalone u osób poniżej 18 roku życia.

Stosowanie u pacjentów starszych (ponad 65 roku życia)

Trankimazin może silniej działać na tę grupę pacjentów niż na młodszych. Jeśli do niej należysz, lekarz może zmniejszyć dawkę i monitorować Twoją reakcję na leczenie. Postępuj bardzo starannie zgodnie z jego wskazówkami (zobacz sekcję „Jak przyjmować Trankimazin”).

Benzodiazepiny i pokrewne produkty należy stosować z ostrożnością u pacjentów starszych z powodu ryzyka senności i/lub osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego, co może prowadzić do upadków, często z poważnymi konsekwencjami u tej populacji.

Stosowanie u sportowców

Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze zawiera etanol, co może powodować pozytywny wynik w testach na dopingu.

Specjalne grupy pacjentów

Jeśli Twoja wątroba lub nerki nie działają prawidłowo, skonsultuj się z lekarzem, który może zalecić mniejszą dawkę Trankimazin.

Jeśli masz niewydolność wątroby lub nerek, nie przyjmuj tego leku, chyba że zalecono Ci to przez lekarza. Lekarz może przepisać dodatkowe badania kontrolne podczas przyjmowania tego leku.

Jeśli cierpisz na zaburzenia oddechowe, poinformuj o tym lekarza.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Trankimazin może wpływać na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn, ponieważ może powodować senność, zmniejszać uwagę lub spowalniać reakcje. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych efektów jest większe na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn, jeśli doświadczasz któregokolwiek z tych objawów.

Te efekty mogą być nasilone, jeśli jednocześnie spożywasz alkohol.

Trankimazin zawiera propylenoglikol

Ten lek zawiera 700 mg propylenoglikolu w każdej dawce 0,75 mg (30 kropli, co odpowiada 1 ml).

Może powodować objawy podobne do działania alkoholu, co może obniżyć zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Aby poznać wpływ propylenoglikolu na ciążę, zobacz sekcję „Ciąża, płodność i karmienie piersią”.

Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek, nie przyjmuj tego leku, chyba że zalecono Ci to przez lekarza. Lekarz może przepisać dodatkowe badania kontrolne podczas przyjmowania tego leku.

Trankimazin zawiera etanol

Ten lek zawiera 176,75 mg alkoholu (etanolu) na 1 ml (30 kropli, co odpowiada 17,7 % (p/v) etanolu). Ilość alkoholu w 1 ml jest równoważna mniej niż 5 ml piwa lub 2 ml wina.

Mało prawdopodobne, aby ilość alkoholu zawarta w tym leku miała jakikolwiek widoczny wpływ u dorosłych lub młodzieży. Może jednak wywoływać pewne skutki u małych dzieci, na przykład senność.

Ilość alkoholu zawarta w tym leku może wpływać na działanie innych leków. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz inne leki.

Jeśli jesteś w ciąży lub okresie laktacji, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem tego leku.

Jeśli masz uzależnienie od alkoholu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem tego leku.

Trankimazin zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) w każdej dawce 10 mg (13,33 ml); jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Trankimazin

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącego sposobu podawania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dozowanie:

Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze stosuje się doustnie. 10 kropli odpowiada 0,25 mg alprazolamu.

Zwykłe dawki są następujące:

• Dawką początkową jest 0,25 mg (10 kropli) do 0,5 mg (20 kropli) alprazolamu trzy razy dziennie.
• Zwykła dawka zawiera się w granicach od 0,5 mg (20 kropli) do maksymalnie 4 mg dziennie (160 kropli), podzielona na 2 lub 3 dawki.

U pacjentów starszych, z przewlekłą niewydolnością oddechową, zaburzeniami wątroby lub nerek, zalecana początkowa dawka to 0,25 mg alprazolamu (10 kropli) dwa lub trzy razy dziennie, przy czym dzienna ilość zażywanego alprazolamu wynosi od 0,5 mg (20 kropli) do 0,75 mg (30 kropli) w dawkach podzielonych, którą można stopniowo zwiększać, jeśli będzie to konieczne i dobrze tolerowane.

Nie należy przekraczać wskazanych limitów dawki pojedynczej ani całkowitej dawki dobowej, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej.

Czas trwania leczenia i odstawienie leku:

Maksymalny czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 2–4 tygodni. Długoterminowego leczenia nie zaleca się. Jeśli lekarz uzna, że w Twoim przypadku konieczne jest przedłużenie terapii, będzie to odbywać się w ograniczonych okresach i lekarz będzie często monitorował stan Twojego zdrowia.

Nigdy nie należy przerywać leczenia gwałtownie. Lekarz wskaże Ci czas trwania leczenia, w zależności od przebiegu choroby, oraz wyjaśni, jak stopniowo zmniejszać dawkę aż do całkowitego odstawienia leku.

Jeśli uważasz, że działanie Trankimazinu jest zbyt silne lub zbyt słabe, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.

Jeśli zażyłeś więcej Trankimazinu niż powinieneś

Jeśli zażyłeś więcej Trankimazinu niż zalecono, skontaktuj się natychmiast z lekarzem, farmaceutą lub udaj się do najbliższego szpitala, zabierając ze sobą niniejszy ulotkę.

Przedawkowanie benzodiazepin objawia się ogólnie różnymi stopniami depresji ośrodkowego układu nerwowego, od senności po śpiączkę.

Objawy obejmują senność (zdrętwienie), zaburzenia mowy (dysartrię), zaburzenia koordynacji, dezorientację, letargię (głęboki i długotrwały stan senności), obniżenie napięcia mięśniowego (hipotonię), obniżenie ciśnienia tętniczego, depresję oddechową, rzadziej śpiączkę i bardzo rzadko śmierć. Poważne powikłania są rzadkie, chyba że alprazolam został zażyty razem z innymi lekami lub alkoholem.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia skontaktuj się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej pod numerem telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość zażytą.

Jeśli zapomniałeś zażyć Trankimazin

Nie zażywaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki. Jeśli pominięcie było niedawne, zażyj dawkę natychmiast. W przeciwnym razie odczekaj do następnej dawki i nie podawaj podwójnej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Trankimazinem

Leczenie alprazolamem może prowadzić do uzależnienia, dlatego nagłe przerwanie stosowania Trankimazinu może spowodować wystąpienie objawów odstawienia.

Objawy odstawienia mogą obejmować: ból głowy, bóle mięśni, lęk, napięcie, niepokój, dezorientację, drażliwość, ogólny stan niezadowolenia (dysforię), bezsenność, nietolerancję światła, dźwięków i dotyku fizycznego, mrowienie i skurcze w kończynach i brzuchu, wymioty, potliwość, drżenie, depersonalizację, halucynacje i napady padaczkowe. W takim przypadku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.

Działania niepożądane, które mogą pojawić się podczas leczenia lekiem Trankimazin, występują głównie na początku terapii i zazwyczaj ustępują po kontynuowaniu leczenia lub po zmniejszeniu dawki.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Depresja.
• Uspokojenie, senność, zaburzenia koordynacji (ataksja), zaburzenia pamięci, trudności w artykułacji słów (dysartria), zawroty głowy, ból głowy.
• Zaparcia, suchość w ustach.
• Zmęczenie, drażliwość.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Odczucie dezorientacji, dezorientacja, zaburzenia pożądania seksualnego (libido), niepokój, trudności ze snem (bezsenność), nerwowość.
• Nieprawidłowa koordynacja, zaburzenia równowagi, trudności w koncentracji, nadmierna senność (hipersonia), stan głębokiej i długotrwałej senności (letargia), drżenie.
• Nudności, zmniejszony apetyt.
• Nieostre widzenie.
• Zapalenie skóry (dermatyta).
• Dysfunkcja seksualna.
• Zmiany masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia psychiczne i zachowania (manię), halucynacje, napady wściekłości, pobudzenie, uzależnienie.
• Utrata pamięci (amnezja).
• Utrata siły mięśniowej.
• Niezdolność do zatrzymania moczu w pęcherzu moczowym (nietrzymanie moczu).
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Objawy abstynencyjne.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi (hormon odpowiedzialny za pobudzenie i utrzymanie laktacji po porodzie).
• Zaburzenia psychiczne i zachowania (hipomanię), agresywność, wrogość, nieprawidłowe myślenie, nadmierną aktywność psychomotoryczną, nadużywanie narkotyków.
• Nierównowaga układu nerwowego autonomicznego, mimowolne skurcze mięśni (dystonia).
• Zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby (hepatyt), zaburzenia funkcji wątroby, żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i białek oczu).
• Obrzęk obwodowy.
• Angioobrzęk (opuchlizna pod powierzchnią skóry).
• Nadwrażliwość na światło (fotosensytywność).
• Zatrzymanie moczu w pęcherzu moczowym.
• Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Podczas stosowania benzodiazepin mogą wystąpić:

• Senność, brak reakcji na bodźce emocjonalne (tępienie afektywne), zmniejszenie poziomu czujności, dezorientacja, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie mięśni, ataksja lub podwójne widzenie. Zjawiska te występują głównie na początku leczenia i zazwyczaj ustępują po kontynuowaniu terapii. Mogą okazjonalnie występować zaburzenia przewodu pokarmowego, zmiany pożądania seksualnego lub reakcje skórne.
• Może dojść do utraty pamięci (amnezja), która może wiązać się z nieodpowiednim zachowaniem.
• Stosowanie benzodiazepin może ujawnić już istniejącą depresję.
• Podczas stosowania benzodiazepin lub związków podobnych mogą wystąpić reakcje takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, delirium, napady wściekłości, koszmary senne, halucynacje, psychoza, nieodpowiednie zachowanie oraz inne zaburzenia zachowania. Reakcje te mogą być ciężkie i występują częściej u dzieci i osób starszych.
• Podawanie leku (nawet w dawkach zwykłych) może prowadzić do rozwoju uzależnienia fizycznego. Przerywanie leczenia może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych lub odbicia. Może również dojść do uzależnienia psychicznego. Zgłaszano przypadki nadużywania.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie zostały wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Trankimazin

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie przechowuj w temperaturze wyższej niż 30 ºC.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Butelkę z Trankimazin 0,75 mg/ml krople doustne w roztworze należy wyrzucić 90 dni po pierwszym otwarciu.

Należy unikać wyrzucania leków do kanalizacji lub wraz z odpadami komunalnymi. Odpadowe opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, zwróć do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości, zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. Dzięki temu pomóżesz chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Trankimazin

• Substancją czynną jest alprazolam. Każdy mililitr roztworu zawiera 0,75 mg alprazolamu.
• Pozostałe składniki to: glikol propylenowy (E-1520), etanol, sacharyna sodowa, aroma grejpfrutowe (zawiera etanol) i woda oczyszczona.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Dostępny w fiolkach z szkła barwionego o pojemności 20 ml z kroplówką.

Inne formy:

• Trankimazin 0,25 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin 0,50 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin 1 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin 2 mg w opakowaniach zawierających 30 i 50 tabletek.
• Trankimazin Retard 0,5 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin Retard 1 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin Retard 2 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.
• Trankimazin Retard 3 mg w opakowaniach zawierających 30 tabletek.

Może być dostępna tylko niektóre wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Viatris Healthcare Limited

Damastown Industrial Park

Mulhuddart, Dublín 15

Dublín

Irlandia

Producent

Delpharm Orleans

5 Avenue de Concyr

45071 Orleans Cedex 2

Francja

lub

Doppel Farmaceutici S.R.L

Via Martiri Delle Foibe,

1-29016,

Cortemaggiore (PC)

Włochy

lub

Mylan Hungary Kft.

Mylan utca 1

Komárom, 2900

Węgry

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.U.

C/ General Aranaz, 86

28027 Madryt

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: listopad 2021

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/