Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Sandimmun Neoral 100 mg/ml, roztwór do przyjmowania doustnego

ciklosporyna

Przed zacząciem stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować się z nią zapoznać.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

Co to jest Sandimmun Neoral i w jakim celu stosuje się ten lek
Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Sandimmun Neoral
Jak stosować Sandimmun Neoral
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Sandimmun Neoral
Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Sandimmun Neoral i kiedy się go stosuje

Co to jest Sandimmun Neoral

Nazwa leku to Sandimmun Neoral. Zawiera substancję czynną cyklosporynę. Należy do grupy leków zwanej immunosupresorami. Leki te stosuje się w celu zmniejszenia reakcji immunologicznych organizmu.

Do czego służy Sandimmun Neoral i jak działa

Jeśli przeszczono Ci narząd, szpik kostny lub komórki macierzyste, zadaniem Sandimmun Neoral jest kontrolowanie układu odpornościowego Twojego organizmu. Sandimmun Neoral zapobiega odrzuceniu przeszczepionego narządu, hamując rozwój niektórych komórek, które normalnie atakowałyby przeszczepiony materiał tkankowy.
Jeśli chorujesz na chorobę autoimmunologiczną, w której odpowiedź immunologiczna Twojego organizmu atakuje własne komórki, Sandimmun Neoral hamuje tę reakcję immunologiczną. Choroby te obejmują problemy z oczami, które mogą wpływać na Twoje widzenie (uwеityda wewnętrzna, w tym uweityda Behçeta), ciężkie przypadki niektórych chorób skóry (zapalenie skóry atopowe, czyli egzema, oraz łuszczycę), ciężki reumatoidalny zapalenie stawów oraz chorobę nerek zwaną zespołem nerczynowym.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Sandimmun Neoral

Jeśli przyjmujesz Sandimmun Neoral po przeszczepie, lekarz z dużym doświadczeniem w transplantologii i/lub chorobach autoimmunologicznych musi Ci go przepisać.

Zalecenia zawarte w niniejszym ulotce mogą się różnić w zależności od tego, czy przyjmujesz lek po przeszczepie czy z powodu choroby autoimmunologicznej.

Dokładnie przestrzegaj wszystkich wskazówek swojego lekarza. Mogą one różnić się od ogólnych informacji zawartych w tej ulotce.

Nie przyjmuj Sandimmun Neoral:

jeśli jesteś uczulony na cyklosporynę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
w połączeniu z lekami zawierającymi Hypericum perforatum (zioło św. Jana),
w połączeniu z lekami zawierającymi dabigatran etexylat (stosowany w celu zapobiegania powstawaniu skrzeplin po operacji) lub bosentan i aliskiren (stosowane w celu obniżenia ciśnienia krwi).

Jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie, nie przyjmuj Sandimmun Neoral i powiadom lekarza. Jeśli nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem Sandimmun Neoral.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed i podczas leczenia Sandimmun Neoral natychmiast powiadom lekarza:

jeśli wystąpią u Ciebie objawy infekcji, takie jak gorączka lub ból gardła. Sandimmun Neoral tłumi układ odpornościowy i może wpływać na zdolność organizmu do walki z infekcjami.
jeśli masz problemy z wątrobą.
jeśli masz problemy z nerkami. Lekarz będzie regularnie wykonywał badania krwi i może dostosować dawkę leku, jeśli będzie to konieczne.
jeśli masz podwyższone ciśnienie krwi. Lekarz będzie regularnie kontrolował Twoje ciśnienie krwi i może przepisać Ci lek obniżający ciśnienie tętnicze, jeśli będzie to konieczne.
jeśli masz niski poziom magnezu w organizmie. Lekarz może przepisać Ci suplementy magnezu, szczególnie bezpośrednio po operacji, jeśli został Ci przeszczep przeprowadzony.
jeśli masz podwyższony poziom potasu we krwi.
jeśli chorujesz na podagrę.
jeśli potrzebujesz szczepienia.

Jeśli przed lub podczas leczenia Sandimmun Neoral wystąpi u Ciebie którykolwiek z powyższych stanów, natychmiast powiadom lekarza.

Ochrona przed słońcem i promieniowaniem UV

Sandimmun Neoral tłumi układ odpornościowy. Może to zwiększyć ryzyko rozwoju nowotworów, głównie skóry i układu limfatycznego. Dlatego należy ograniczyć ekspozycję na słońce i promieniowanie UV poprzez:

noszenie odpowiedniej ochronnej odzieży,
regularne stosowanie filtrów przeciwsłonecznych o wysokim współczynniku ochrony.

Skonsultuj się z lekarzem przed przyjmowaniem Sandimmun Neoral:

jeśli masz lub miałeś problemy związane z alkoholem,
jeśli chorujesz na padaczkę,
jeśli masz problemy z wątrobą,
jeśli jesteś w ciąży,
jeśli karmisz piersią,
jeśli lek ten ma być podany dziecku.

Jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie (lub nie jesteś pewien), powiadom lekarza przed przyjmowaniem Sandimmun Neoral. Wynika to z faktu, że lek ten zawiera alkohol (zobacz punkt „Sandimmun Neoral zawiera etanol” poniżej).

Monitorowanie podczas leczenia Sandimmun Neoral

Lekarz będzie kontrolował:

stężenie cyklosporyny we krwi, szczególnie jeśli przeszczepiono Ci narząd,
Twoje ciśnienie krwi przed rozpoczęciem leczenia i regularnie podczas terapii,
funkcjonowanie wątroby i nerek,
poziom lipidów we krwi (tłuszczów).

Jeśli masz pytania dotyczące działania Sandimmun Neoral lub powodu, dla którego został Ci przepisany, skonsultuj się z lekarzem.

Dodatkowo, jeśli przyjmujesz Sandimmun Neoral w leczeniu choroby innej niż przeszczep (posteriorne lub intermediarne zapalenie tuniczki naczyniowej oka, zapalenie tuniczki naczyniowej oka typu Behçeta, zapalenie skóry atopowe, ciężka reumatoidalna postać reumatoidalnego zapalenia stawów lub zespół nerczycowy), nie przyjmuj Sandimmun Neoral:

jeśli masz problemy z nerkami (z wyjątkiem zespołu nerczycowego),
jeśli masz infekcję niekontrolowaną lekami,
jeśli masz jakikolwiek rodzaj nowotworu,
jeśli masz podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie), które nie jest kontrolowane lekami. Jeśli podczas leczenia wystąpi podwyższone ciśnienie krwi, które nie poddaje się kontroli, lekarz musi przerwać leczenie Sandimmun Neoral.

Jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie, nie przyjmuj Sandimmun Neoral. Jeśli nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem Sandimmun Neoral.

Jeśli leczysz się zapalenie tuniczki naczyniowej oka typu Behçeta, lekarz będzie dokładnie Cię kontrolował, szczególnie jeśli wystąpią u Ciebie objawy neurologiczne (np.: częste zapominanie, zmiany osobowości z czasem, zaburzenia psychiczne lub nastroju, uczucie pieczenia w kończynach, zmniejszenie wrażliwości w kończynach, uczucie mrowienia w kończynach, osłabienie kończyn, zaburzenia motoryki, ból głowy z lub bez nudności i wymiotów, zaburzenia wzroku, w tym ograniczone ruchy gałki ocznej).

Lekarz będzie Cię dokładnie monitorował, jeśli jesteś osobą starszą i leczysz się z powodu łuszczycy lub zapalenia skóry atopowego. Jeśli Sandimmun Neoral został Ci przepisany w leczeniu łuszczycy lub zapalenia skóry atopowego, nie powinieneś narażać się na działanie promieni UVB ani fototerapii podczas leczenia.

Dzieci i młodzież

Sandimmun Neoral nie powinien być podawany dzieciom w innych wskazaniach niż przeszczep, z wyjątkiem leczenia zespołu nerczycowego.

Osoby starsze (od 65 roku życia)

Doświadczenie z Sandimmun Neoral u pacjentów starszych jest ograniczone. Lekarz powinien kontrolować funkcję nerek. Jeśli masz ponad 65 lat i chorujesz na łuszczycę lub zapalenie skóry atopowe, leczenie Sandimmun Neoral powinno być stosowane wyłącznie w przypadku szczególnie ciężkiego stanu.

Inne leki i Sandimmun Neoral

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować przyjmowania innych leków.

W szczególności powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przed lub podczas leczenia Sandimmun Neoral przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

Leki, które mogą wpływać na poziom potasu. Obejmują one leki zawierające potas, suplementy potasu, diuretyki oszczędzające potas oraz niektóre leki obniżające ciśnienie krwi.
Metotreksat. Stosowany w leczeniu nowotworów, ciężkiej łuszczycy i ciężkiego reumatoidalnego zapalenia stawów.
Leki, które mogą zwiększać lub zmniejszać stężenie cyklosporyny (substancji czynnej Sandimmun Neoral) we krwi. Lekarz może sprawdzić poziom cyklosporyny we krwi podczas rozpoczęcia lub przerwania leczenia innymi lekami.
Leki, które mogą zwiększać stężenie cyklosporyny we krwi, to: antybiotyki (np. erytromycyna lub azitromycyna), leki przeciwgrzybicze (worykonazol, itrakonazol), leki stosowane w zaburzeniach serca lub nadciśnieniu (diltiazem, nikardypina, werapamil, amiodaron), metoklopramid (stosowany w celu zapobiegania wymiotom), doustne środki antykoncepcyjne, danazol (stosowany w leczeniu zaburzeń menstruacyjnych), leki stosowane w leczeniu podagry (allopurinol), kwas cholowy i jego pochodne (stosowane w leczeniu kamicy żółciowej), inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV, imatynib (stosowany w leczeniu białaczki lub nowotworów), kolchicina, telaprevir (stosowany w leczeniu zapalenia wątroby typu C), kanabidiol (stosowany m.in. w leczeniu napadów padaczkowych).
Leki, które mogą zmniejszać stężenie cyklosporyny we krwi, to: barbiturany (stosowane w celu ułatwienia snu), niektóre leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina lub fenytoina), oktretydyna (stosowana w leczeniu akromegalii lub nowotworów neuroendokrynnych jelita), leki przeciwbakteryjne stosowane w leczeniu gruźlicy, orlistat (stosowany w celu pomocy w utracie masy ciała), leki fitoterapeutyczne zawierające zioło św. Jana, tiklopidyna (stosowana po udarze mózgu), niektóre leki obniżające ciśnienie krwi (bosentan) oraz terbinafina (lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu infekcji stóp i paznokci).
Leki, które mogą wpływać na nerki. Obejmują one: leki przeciwbakteryjne (gentamycyna, tobramycyna, ciprofloksacyna), leki przeciwgrzybicze zawierające amfoterycynę B, leki stosowane w infekcjach dróg moczowych zawierające trimetoprym, leki przeciwnowotworowe zawierające meloflan, leki stosowane w celu zmniejszenia ilości kwasu w żołądku (inhibitory sekrecji kwasu typu antagonistów receptora H2), takrolimus, leki przeciwbólowe (lek przeciwwzapalny niesteroidowy, np. diklofenak), leki z grupy kwasów fibrowych (stosowane w celu obniżenia poziomu tłuszczów we krwi).
Nifedypina. Stosowana w leczeniu nadciśnienia i bólu w klatce piersiowej. Może wystąpić obrzęk dziąseł, które mogą rosnąć nad zębami, jeśli przyjmujesz nifedypinę podczas leczenia cyklosporyną.
Digoksyna (stosowana w leczeniu chorób serca), leki obniżające poziom cholesterolu (inhibitory HMG-CoA reduktazy, tzw. statyny), prednizolon, etopozyd (stosowany w leczeniu nowotworów), repaglinid (doustny lek przeciwcukrzycowy), immunosupresory (ewerolimus, sirolimus), ambrisentan oraz specyficzne leki przeciwnowotworowe zwane antracyklinami (np. doksorubicyna).
Sód mykofenolanowy lub mykofenolan mykofenolu (immunosupresor) oraz eltrombopag (stosowany w leczeniu zaburzeń krwawienia).

Jeśli któraś z tych sytuacji dotyczy Ciebie (lub nie jesteś pewien), powiadom lekarza lub farmaceutę przed przyjmowaniem Sandimmun Neoral.

Przyjmowanie Sandimmun Neoral z pokarmem i napojami

Nie przyjmuj Sandimmun Neoral z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym. Może to wpływać na działanie leku.

Ciąża i karmienie piersią

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem tego leku.

Powiadom lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę. Doświadczenie z Sandimmun Neoral u ciężarnych kobiet jest ograniczone. Ogólnie rzecz biorąc, Sandimmun Neoral nie powinien być stosowany w czasie ciąży. Jeśli konieczne jest przyjmowanie tego leku, lekarz omówi z Tobą potencjalne korzyści i ryzyko związane z jego przyjmowaniem w czasie ciąży.
Powiadom lekarza, jeśli karmisz piersią. Karmienie piersią nie jest zalecane podczas leczenia Sandimmun Neoral. Substancja czynna, cyklosporyna, przechodzi do mleka matki i może wpływać na dziecko.

Zapalenie wątroby typu C

Powiadom lekarza, jeśli masz zapalenie wątroby typu C. Funkcja wątroby może się zmieniać podczas leczenia zapalenia wątroby typu C, co może wpływać na stężenie cyklosporyny we krwi. Lekarz może potrzebować dokładnego monitorowania poziomu cyklosporyny we krwi i dostosowania dawki po rozpoczęciu leczenia zapalenia wątroby typu C.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Po przyjęciu Sandimmun Neoral możesz odczuwać senność, dezorientację lub mieć zamazane widzenie. Bądź ostrożny podczas kierowania pojazdem lub obsługi maszyn, gdy przyjmujesz Sandimmun Neoral, aż dowiesz się, jak lek na Ciebie działa.

Sandimmun Neoral zawiera etanol

Sandimmun Neoral zawiera 94,70 mg alkoholu (etanolu) na ml, co odpowiada 12,0 % v/v. Dawkę 500 mg Sandimmun Neoral zawiera 500 mg etanolu, co odpowiada około 13 ml piwa lub 5 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie wywoła żadnych zauważalnych skutków.

Sandimmun Neoral zawiera olej rycynowy

Sandimmun Neoral może powodować dolegliwości żołądkowe i biegunkę, ponieważ zawiera olej rycynowy.

Sandimmun Neoral zawiera propylenoglikol

Ten lek zawiera 94,70 mg propylenoglikolu w każdym ml roztworu doustnego.

Jeśli niemowlę ma mniej niż 4 tygodnie życia, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie jeśli niemowlęcię podano inne leki zawierające propylenoglikol lub alkohol.

3. Jak stosować Sandimmun Neoral

Stosuj dokładnie zalecenia dotyczące dawkowania tego leku, które podał lekarz. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem.

Nie przyjmuj większej dawki niż zalecana.

Lekarz dokładnie dostosuje dawkę tego leku do Twoich indywidualnych potrzeb. Zbyt duża dawka może wpływać na pracę Twoich nerek. Będą wykonywane regularne badania krwi oraz wizyty w szpitalu, szczególnie po przeszczepie. Umożliwi to rozmowę z lekarzem na temat Twojego leczenia i wszelkich problemów, które mogą wystąpić.

Jaka dawka Sandimmun Neoral powinna być przyjmowana

Lekarz poda Ci właściwą dawkę Sandimmun Neoral. Dawkowanie zależy od Twojej masy ciała oraz od tego, w jakim celu przyjmujesz ten lek. Lekarz poinformuje Cię również, jak często należy przyjmować lek.

Dorośli:

Przeszczep narządu, szpiku kostnego i komórek macierzystych

Dawkę dzienną ustala się zazwyczaj w zakresie od 2 mg do 15 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki.
Zazwyczaj wyższe dawki stosuje się przed i bezpośrednio po przeszczepie. Niższe dawki stosuje się po ustabilizowaniu przeszczepionego narządu lub szpiku kostnego.
Lekarz dostosuje dawkę do optymalnej dla Ciebie. W tym celu może być konieczne wykonanie badań krwi.

Uveitisa endogenna

Dawkę dzienną ustala się zazwyczaj w zakresie od 5 mg do 7 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki.

Zespół nerczycowy

Dawkę dzienną ustala się u dorosłych zazwyczaj na 5 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek początkowa dawka dzienna nie powinna przekraczać 2,5 mg na kilogram masy ciała.

Ciężka reumatoidalne zapalenie stawów

Dawkę dzienną ustala się zazwyczaj w zakresie od 3 mg do 5 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki.

Łuszczycę i zapalenie skóry atopowe

Dawkę dzienną ustala się zazwyczaj w zakresie od 2,5 mg do 5 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki.
Dzieci:

Zespół nerczycowy

Dawkę dzienną ustala się u dzieci zazwyczaj na 6 mg na kilogram masy ciała. Dawkę dzienną dzieli się na dwie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek początkowa dawka dzienna nie powinna przekraczać 2,5 mg na kilogram masy ciała.

Stosuj dokładnie zalecenia lekarza i nigdy samodzielnie nie zmieniaj dawki, nawet jeśli czujesz się dobrze.

Zamiana Sandimmun na Sandimmun Neoral

Być może wcześniej przyjmowałeś już inny lek o nazwie Sandimmun, w postaci miękkich kapsułek żelatynowych lub roztworu doustnego Sandimmun. Lekarz może zdecydować o zmianie na roztwór doustny Sandimmun Neoral.

Wszystkie te leki zawierają cyklosporynę jako substancję czynną.
Sandimmun Neoral to inna, ulepszona formuła cyklosporyny w porównaniu do Sandimmun. Cyklosporyna jest lepiej wchłaniana do krwi przy użyciu Sandimmun Neoral i jest mniej podatna na wpływ pokarmu podczas przyjmowania leku. Oznacza to, że poziom cyklosporyny we krwi jest bardziej stabilny przy stosowaniu Sandimmun Neoral niż przy Sandimmun.

Jeśli lekarz zmienia Ci lek z Sandimmun na Sandimmun Neoral:

Nie wracaj do stosowania Sandimmun, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci.
Po zmianie z Sandimmun na Sandimmun Neoral, lekarz będzie Cię bliżej kontrolować przez krótki okres czasu. Dzieje się tak ze względu na zmianę sposobu wchłaniania cyklosporyny do krwi. Lekarz zadba o to, abyś przyjmował właściwą dawkę dostosowaną do Twoich indywidualnych potrzeb.
Możesz doświadczyć niektórych działań niepożądanych. Jeśli tak się stanie, powiadom lekarza lub farmaceutę. Może być konieczne zmniejszenie dawki. Nigdy nie zmniejszaj dawki samodzielnie, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci.

Jeśli lekarz zmienia Ci formułę doustną cyklosporyny na inną

Po zmianie z jednej formuły doustnej cyklosporyny na inną:

Lekarz będzie Cię bliżej kontrolować przez krótki okres czasu.
Możesz doświadczyć niektórych działań niepożądanych. Jeśli tak się stanie, powiadom lekarza lub farmaceutę. Może być konieczne dostosowanie dawki. Nigdy nie zmieniaj dawki samodzielnie, chyba że lekarz wyraźnie Ci to zaleci.

Kiedy przyjmować Sandimmun Neoral

Przyjmuj Sandimmun Neoral o tej samej porze każdego dnia. Jest to szczególnie ważne, jeśli przeszedłeś przeszczep.

Jak stosować Sandimmun Neoral

Dawkę dzienną należy zawsze podzielić na 2 dawki.

Przy pierwszym użyciu postępuj zgodnie z krokami od 1 do 9.
Przy kolejnych użyciach postępuj zgodnie z krokami od 5 do 9.

Instrukcje dotyczące rozpoczęcia stosowania nowego opakowania roztworu doustnego Sandimmun Neoral

1.	Podnieś pokrywkę w środku metalicznego pierścienia zatwierdzenia.
2.	Całkowicie odkręć pierścień zatwierdzający.
3.	Wyjmij szary korek i wyrzuć go.
4.	Włóż i mocno naciśnij rurkę z białym korkiem na szyjkę butelki.
Dozowanie leku
5.	Wybierz strzykawkę w zależności od ilości leku, którą należy zmierzyć: Do objętości mniejszych lub równych 1 ml leku użyj strzykawki 1 ml. Do objętości większych niż 1 ml leku użyj strzykawki 4 ml. Włóż koniuszek strzykawki w biały korek.
6.	Przesuń tłok w górę, aż do uzyskania odpowiedniej ilości leku. Dolna część pierścienia tłoka powinna znajdować się przy znaczniku na strzykawce wskazującym ilość leku.
7.	Naciśnij i przesuń tłok kilkakrotnie w górę i w dół. Spowoduje to usunięcie dużych pęcherzyków powietrza. Obecność drobnych pęcherzyków w strzykawce nie ma znaczenia. Nie wpłynie to w żaden sposób na dawkę leku. Upewnij się, że w strzykawce znajduje się odpowiednia ilość leku. Następnie wyjmij strzykawkę z butelki.
8.	Wypuść lek ze strzykawki do szklanego kubka z niewielką ilością płynu, najlepiej z sokiem jabłkowym. Upewnij się, że strzykawka nie zetknie się z płynem w kubku. Zamieszaj i natychmiast wypij całą zawartość kubka.
9.	Po użyciu wyczyść tylko zewnętrzną część strzykawki suchą szmatką. Następnie ponownie umieść strzykawkę w opakowaniu. Zachowaj biały korek i rurkę w butelce. Zamknij butelkę korkiem dostarczonym w zestawie.

Jak długo należy przyjmować Sandimmun Neoral

Lekarz powie Ci, jak długo należy przyjmować Sandimmun Neoral. Czas ten zależy od tego, czy lek jest stosowany po przeszczepie, czy też w leczeniu ciężkich chorób skóry, reumatoidalnego zapalenia stawów, uveitisa lub zespołu nerczynkowego. W przypadku ciężkiego wysypu na skórze leczenie trwa zazwyczaj 8 tygodni.

Należy kontynuować przyjmowanie Sandimmun Neoral przez cały czas wskazany przez lekarza.

Jeśli masz wątpliwości dotyczące czasu trwania leczenia Sandimmun Neoral, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli przyjmiesz więcej Sandimmun Neoral niż powinieneś

Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt dużą dawkę leku, niezwłocznie powiadom lekarza lub udaj się do najbliższego szpitala z przychodnią wypadkową. Może być potrzebna pomoc medyczna.

Możesz również zadzwonić na Infolinię Toksykologiczną pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą ilość.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Sandimmun Neoral

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, zrób to jak najszybciej, gdy sobie przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się czas następnej dawki, pomij zapomnianą dawkę. Następnie kontynuuj leczenie zgodnie z wcześniejszym harmonogramem.
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Sandimmun Neoral

Nie przerywaj leczenia Sandimmun Neoral bez wyraźnej wskazówki lekarza.

Nadal przyjmuj Sandimmun Neoral, nawet jeśli czujesz się dobrze. Przerwanie leczenia Sandimmun Neoral może zwiększyć ryzyko odrzucenia przeszczepionego organu.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Niektóre działania niepożądane mogą być poważne

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych poważnych działań niepożądanych:

Tak samo jak inne leki działające na układ odpornościowy, cyklosporyna może wpływać na zdolność organizmu do walki z niektórymi infekcjami i może powodować nowotwory lub inne choroby nowotworowe, szczególnie skóry. Oznakami infekcji mogą być gorączka lub ból gardła.
Zaburzenia wzroku, brak koordynacji, niezdarność, utrata pamięci, trudności w mówieniu lub rozumieniu, co inni mówią, oraz osłabienie mięśni. Mogą to być objawy infekcji mózgu zwanej postępującą wielofocalną leukoencefalopatią.
Problemy z mózgiem z objawami takimi jak drgawki, dezorientacja, uczucie dezorientacji, zmniejszona wrażliwość, zmiany osobowości, pobudzenie, bezsenność, zaburzenia wzroku, ślepotę, śpiączkę, porażenie części lub całego ciała, kręcz karku, brak koordynacji z lub bez nieprawidłowego mówienia lub ruchów oczu.
Zapalenie dna oka, które może być związane z rozmytym widzeniem. Może również wpływać na wzrok z powodu wzrostu ciśnienia wewnątrz głowy (łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe).
Uszkodzenie i zaburzenia w wątrobie z lub bez żółtaczki (żółte zabarwienie oczu lub skóry), nudności, utraty wzroku i ciemnej moczu.
Problemy z nerkami, które mogą znacznie zmniejszyć ilość wytwarzanej moczu.
Obniżenie liczby czerwonych krwinek lub płytek krwi. Objawy te obejmują bladą skórę, zmęczenie, duszność, ciemny mocz (objaw rozpadu czerwonych krwinek), krwawienia lub siniaki bez widocznych przyczyn, dezorientację, brak uwagi i problemy z nerkami.

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo często:* mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób*

Problemy z nerkami.
Nadciśnienie tętnicze.
Ból głowy.
Niekontrolowane drżenie ciała.
Przesadny wzrost włosów na twarzy i ciele.
Podwyższenie poziomu lipidów we krwi.