Rysperydon Alter 1 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Risperidona Alter 1 mg tabletki powlekane EFG

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli uważasz, że którykolwiek z występujących u Ciebie działań niepożądanych jest ciężki lub jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce, powiadom o tym lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Risperidona Alter 1 mg i do czego służy
2. Przed zażyciem Risperidona Alter 1 mg
3. Jak stosować Risperidona Alter 1 mg
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Risperidona Alter 1 mg
6. Inna informacja

1. Co to jest RISPERIDONA ALTER 1 mg i do czego służy

Risperidona Alter należy do grupy leków zwanych „lekami przeciwpsychotycznymi”.

Risperidon stosuje się do leczenia następujących stanów:

• Schizofrenii, przy której można widzieć, słyszeć lub odczuwać rzeczy, które nie istnieją, wierzyć w coś, co nie jest prawdą, albo czuć się szczególnie podejrzliwie lub zdezorientowanym
• Manii, podczas której można czuć się bardzo podnieconym, wzmożonym, niepokojnym, entuzjastycznym lub nadaktywnym. Mania występuje w chorobie zwanej „zaburzeniem dwubiegunowym”
• Krótkoterminowego leczenia (do 6 tygodni) trwałej agresji u osób z demencją typu Alzheimera, które mogą szkodzić sobie lub innym. Wcześniej należy próbować innych metod leczenia (niefarmakologicznych)
• Krótkoterminowego leczenia (do 6 tygodni) trwałej agresji u dzieci z upośledzeniem umysłowym (co najmniej 5-letnich) oraz u nastolatków z zaburzeniami zachowania.

2. PRZED PRZYJĘCIEM RYSPERIDONU ALTER 1 mg

Nie przyjmuj Rysperidonu Alter, jeśli:

• Jesteś uczulony (nadwrażliwy) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników Rysperidonu Alter (wymienionych w punkcie 6 poniżej).

Jeśli nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem Rysperidonu Alter.

Zachowaj szczególną ostrożność stosując Rysperidon Alter

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem Rysperidonu, jeśli:

• Masz problemy sercowe. Przykłady obejmują zaburzenia rytmu serca, skłonność do niskiego ciśnienia tętniczego lub stosowanie leków na ciśnienie tętnicze. Rysperidon może obniżać ciśnienie tętnicze. Może być konieczna korekta dawki.
• Ty lub ktoś z Twojej rodziny ma w wywiadzie krzepnięcie krwi — te leki mogą być związane z powstawaniem skrzepliny.
• Wiesz o czynnikach zwiększających ryzyko udaru mózgu, takich jak nadciśnienie, choroby układu sercowo-naczyniowego lub problemy z naczyniami mózgowymi.
• Masz chorobę Parkinsona lub demencję.
• Jesteś chory na cukrzycę.
• Masz padaczkę.
• Jesteś mężczyzną i kiedykolwiek miałeś długotrwałą lub bolesną erekcję. Jeśli doświadczysz tego podczas przyjmowania Rysperidonu, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.
• Masz problemy z kontrolą temperatury ciała lub odczuwasz nadmierny ucisk cieplny.
• Masz problemy nerkowe.
• Masz problemy wątrobowe.
• Masz nieprawidłowo wysoki poziom prolaktyny we krwi lub masz guza, który może zależeć od prolaktyny.

Natychmiast skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie:

• Niekontrolowane, rytmiczne ruchy języka, ust lub twarzy. Może być konieczne odstawienie Rysperidonu.
• Gorączka, silna sztywność mięśni, potliwość lub obniżona świadomość (choroba zwana „zespołem neuroleptycznym złośliwym”). Może być wymagana natychmiastowa pomoc medyczna.

Jeśli masz wątpliwości, czy powyższe informacje dotyczą Ciebie, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem Rysperidonu Alter.

Rysperidon może powodować przyrost masy ciała.

Pacjenci starsi z demencją

U starszych pacjentów z demencją istnieje zwiększone ryzyko udaru mózgu. Nie należy przyjmować ryperidonu, jeśli demencja została spowodowana udarem.

Podczas leczenia Rysperidonem należy regularnie odwiedzać lekarza.

Jeśli Ty lub opiekun zauważycie nagłą zmianę stanu psychicznego lub nagłe wystąpienie osłabienia lub zdrętwienia twarzy, rąk lub nóg, szczególnie po jednej stronie ciała, lub mówienia niejasnym głosem, nawet jeśli jest to krótkotrwałe, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może to być objaw udaru mózgu.

Dzieci i młodzież

Inne przyczyny zachowania agresywnego powinny zostać wykluczone przed rozpoczęciem leczenia zaburzeń zachowania.

Jeśli podczas leczenia ryperidonem doświadczasz zmęczenia, zmiana godziny przyjmowania leku może poprawić trudności w koncentracji uwagi.

Stosowanie innych leków

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki, w tym bez recepty oraz produkty ziołowe.

Szczególnie ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz którykolwiek z poniższych leków:

• Leki działające na mózg, takie jak środki uspokajające (benzodiazepiny), niektóre leki przeciwbólowe (opioidy), leki na alergię (niektóre antyhistaminowe), ponieważ ryperidon może nasilać ich działanie uspokajające.
• Leki mogące zmieniać aktywność elektryczną serca, takie jak stosowane na malarię, zaburzenia rytmu serca (np. chinidyna), alergie (antyhistaminowe), niektóre leki przeciwdepresyjne lub inne leki na zaburzenia psychiczne.
• Leki powodujące zwolnienie rytmu serca.
• Leki powodujące niski poziom potasu we krwi (np. niektóre diuretyki).
• Leki na nadciśnienie tętnicze. Rysperidon może obniżać ciśnienie tętnicze.
• Leki na chorobę Parkinsona (np. lewodopa).
• Diuretyki stosowane w problemach sercowych lub obrzękach spowodowanych zatrzymaniem płynów (np. furozepidyna lub chlorotiazyd). Rysperidon, przyjmowany samodzielnie lub z furozepidyną, może zwiększać ryzyko udaru mózgu lub śmierci u starszych pacjentów z demencją.

Poniższe leki mogą osłabiać działanie ryperidonu:

• Ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu niektórych infekcji).
• Karbamazepina, fenytoina (leki na padaczkę).
• Fenobarbital.

Jeśli zaczniesz lub przestaniesz przyjmować te leki, może być konieczna zmiana dawki ryperidonu.

Poniższe leki mogą nasilać działanie ryperidonu:

• Chinidyna (stosowana w niektórych chorobach serca).
• Leki przeciwdepresyjne, takie jak paroksetyna, fluoksetyna i trójcykliczne leki przeciwdepresyjne.
• Leki zwane blokerami beta (stosowane w nadciśnieniu tętniczym).
• Fenotiazyny (np. stosowane w leczeniu psychóz lub jako środki uspokajające).
• Cymetydyna, ranitydyna (leki blokujące wydzielanie kwasu żołądkowego).

Jeśli zaczniesz lub przestaniesz przyjmować te leki, może być konieczna zmiana dawki ryperidonu.

Jeśli masz wątpliwości, czy powyższe informacje dotyczą Ciebie, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem Rysperidonu Alter.

Przyjmowanie Rysperidonu Alter z posiłkami i napojami

Możesz przyjmować ten lek z posiłkiem lub bez. Należy unikać alkoholu podczas przyjmowania Rysperidonu.

Ciąża i karmienie piersią

Skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem Rysperidonu, jeśli jesteś w ciąży, próbujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią. Lekarz zadecyduje, czy możesz go przyjmować.

Noworodki matek, które stosowały Rysperidon w trzecim trymestrze ciąży, mogą doświadczać następujących objawów: drżenie, sztywność mięśni i/lub osłabienie, senność, pobudzenie, trudności w oddychaniu i trudności w karmieniu. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia Rysperidonem obserwowano zawroty głowy, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Nie prowadź samochodu ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Ważne informacje dotyczące niektórych składników tabletek Rysperidon Alter 1 mg

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować RISPERIDONĘ ALTER 1 mg

Dawka

W leczeniu schizofrenii

Dorośli

• Dawka początkowa wynosi 2 mg dziennie, może być zwiększona do 4 mg dziennie w drugim dniu
• Lekarz może dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie
• Większość pacjentów czuje się lepiej przy dawkach dziennych 4–6 mg
• Całkowita dzienna dawka może być podzielona na jedną lub dwie dawki. Lekarz wskazze, co jest najlepsze dla Ciebie

Pacjenci w podeszłym wieku

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,5 mg, dwa razy dziennie
• Później lekarz stopniowo zwiększy dawkę do 1–2 mg, dwa razy dziennie
• Lekarz wskazze, co jest najlepsze dla Ciebie

Dzieci i młodzież

• Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia nie powinny być leczone rysperydonem w schizofrenii.

W leczeniu manii

Dorośli

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2 mg, jeden raz dziennie
• Lekarz może stopniowo dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie
• Większość pacjentów czuje się lepiej przy dawkach dziennych 1–6 mg

Pacjenci w podeszłym wieku

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,5 mg, dwa razy dziennie
• Lekarz może stopniowo dostosować dawkę do 1–2 mg, dwa razy dziennie, w zależności od odpowiedzi na leczenie

Dzieci i młodzież

• Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia nie powinny być leczone rysperydonem w manii dwubiegunowej.

W długoterminowym leczeniu agresji u osób z demencją typu Alzheimera

Dorośli (w tym pacjenci w podeszłym wieku)

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,25 mg, dwa razy dziennie
• Lekarz może stopniowo dostosować dawkę w zależności od odpowiedzi na leczenie
• Większość pacjentów czuje się lepiej przy dawce 0,5 mg, dwa razy dziennie. Niektórzy pacjenci mogą wymagać 1 mg, dwa razy dziennie
• Czas trwania leczenia u pacjentów z demencją typu Alzheimera nie powinien przekraczać 6 tygodni.

W leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży

Dawka zależy od wagi dziecka:

Jeśli waga jest mniejsza niż 50 kg

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,25 mg, jeden raz dziennie
• Dawka może być zwiększana co drugi dzień o 0,25 mg dziennie
• Zwykła dawka utrzymania to 0,25–0,75 mg, jeden raz dziennie

Jeśli waga wynosi 50 kg lub więcej

• Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,5 mg, jeden raz dziennie
• Dawka może być zwiększana co drugi dzień o 0,5 mg dziennie
• Zwykła dawka utrzymania to 0,5–1,5 mg, jeden raz dziennie

Czas trwania leczenia u pacjentów z zaburzeniami zachowania nie powinien przekraczać 6 tygodni.

Dzieci poniżej 5. roku życia nie powinny być leczone rysperydonem w zaburzeniach zachowania.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek

Niezależnie od leczonej choroby, wszystkie dawki początkowe i kolejne dawki rysperydonu należy zmniejszyć o połowę. Zwiększanie dawek należy przeprowadzać powoli u tych pacjentów.

Rysperydon należy stosować z ostrożnością w tej grupie pacjentów.

Sposób stosowania Risperidona Alter

Stosuj Risperidona Alter dokładnie zgodnie z zaleceniem lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz wskazze, ile leku należy przyjmować i przez jaki czas. Będzie to zależeć od choroby i może się różnić u poszczególnych osób. Informacje dotyczące dawki znajdują się powyżej w punkcie „Dawka”.

Risperidona Alter tabletki powlekane

• Tabletkę należy połknąć z łykiem wody

W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki Risperidona Alter

• Natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Zabierz ze sobą opakowanie leku. Można również zadzwonić do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą ilość.
• W przypadku przedawkowania może wystąpić senność, uczucie zmęczenia, nietypowe ruchy ciała, trudności z utrzymaniem równowagi i chodzeniem, uczucie zawrotów głowy spowodowane obniżeniem ciśnienia tętniczego, nieregularne bicie serca lub drgawki.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę Risperidona Alter

• Jeśli zapomniałeś przyjąć dawkę, zrób to jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli zbliża się czas następnej dawki, pomij zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniem. Jeśli zapomniałeś dwóch lub więcej dawek, skontaktuj się z lekarzem
• Nie przyjmuj podwójnej dawki (dwóch dawek naraz), aby nadrobić pominięte dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Risperidona Alter

Nie powinieneś przerywać leczenia bez zgody lekarza. Objawy mogą powrócić. Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia, dawkę można stopniowo zmniejszyć w ciągu kilku dni.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, risperydon może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Bardzo często: dotyczy więcej niż 1 na 10 osób
Często: dotyczy od 1 do 10 na 100 osób
Niezbyt często: dotyczy od 1 do 10 na 1000 osób
Rzadko: dotyczy od 1 do 10 na 10 000 osób
Bardzo rzadko: dotyczy mniej niż 1 na 10 000 osób
Nieznana częstość: częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych

Możliwe są następujące działania niepożądane:

Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 osób)

• Parkinsonizm. Jest to termin medyczny obejmujący szereg objawów. Każdy pojedynczy objaw może występować rzadziej niż u 1 na 10 osób. Parkinsonizm obejmuje: zwiększone wydzielanie śliny lub bardzo wilgotne usta, sztywność mięśniowo-szkieletową, ślinotok, ból przy zgina­niu kończyn, powolniejsze, ograniczone lub trudne ruchy ciała, brak wyrazistości twarzy, napięcie mięśni, skrzywienie szyi, sztywność mięśni, krótkie i szybkie kroki przy chodzeniu, przeciąganie stóp, brak normalnych ruchów ramion, trwałe mruganie jako reakcja na pstryknięcie w czoło (nieprawidłowy refleks).
• Ból głowy, trudności ze zasypianiem lub utrzymaniem snu.

Często (dotyczy od 1 do 10 na 100 osób):

• Senność, zmęczenie, osłabienie, niemożność pozostania spokojnym, drażliwość, lęk, senność, zawroty głowy, trudności z koncentracją, uczucie wyczerpania, zaburzenia snu
• Wymioty, biegunka, zaparcia, nudności, zwiększone apetyt, ból lub dyskomfort brzucha, ból gardła, suchość w ustach
• Przyrost masy ciała, podwyższenie temperatury ciała, zmniejszenie apetytu
• Trudności w oddychaniu, infekcja płuc (zapalenie płuc), grypa, infekcja dróg oddechowych, rozmyte widzenie, zatkany nos, krwawienie z nosa, kaszel
• Infekcja dróg moczowych, enureza
• Skurcze mięśni, niezamierzone ruchy twarzy lub rąk i nóg, ból stawów, ból pleców, obrzęk rąk i nóg, ból rąk i nóg
• Wysypka, zaczerwienienie skóry
• Przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej
• Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi.

Niezbyt często (dotyczy od 1 do 10 na 1000 osób):

• Nadmierna konsumpcja wody, nietrzymanie stolca, pragnienie, bardzo twarde stolce, chrypka lub zaburzenia głosu
• Infekcja płuc spowodowana przedostaniem się pokarmu do dróg oddechowych, infekcja pęcherza moczowego, zaczerwienienie oczu, zapalenie zatok, infekcja wirusowa, infekcja ucha, zapalenie migdałków, infekcja podskórna, infekcja oczu, infekcja żołądka, wydzielina z oczu, grzybica paznokci
• Zaburzenia przewodnictwa elektrycznego serca, obniżenie ciśnienia krwi po wstawaniu, obniżenie ciśnienia krwi, uczucie zawrotów głowy przy zmianie pozycji, zaburzenia czynności elektrycznej serca (ECG), nieregularny rytm serca, uczucie uderzeń serca, przyspieszone lub spowolnione bicie serca
• Nietrzymanie moczu, ból podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu
• Zaburzenia poznawcze, zaburzenia koncentracji uwagi, obniżenie poziomu świadomości, nadmierna senność, niepokój, podniesiony nastrój (manie), brak energii i zainteresowania
• Podwyższenie poziomu glukozy we krwi, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie liczby białych krwinek, obniżenie stężenia hemoglobiny lub liczby czerwonych krwinek (anemia), zwiększenie liczby eozynofilów (specjalnych białych krwinek), podwyższenie stężenia kinazy kreatynowej, zmniejszenie liczby płytek krwi (komórek krwi pomagających w zatrzymywaniu krwawień)
• Osłabienie mięśni, ból mięśni, ból ucha, ból szyi, obrzęk stawów, nietypowa postawa, sztywność stawów, ból mięśni i kości klatki piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej
• Uszkodzenie skóry, zaburzenia skóry, suchość skóry, silne swędzenie, trądzik, wypadanie włosów, zapalenie skóry spowodowane przez roztocza, przebarwienie skóry, pogrubienie skóry, rumień, zmniejszenie wrażliwości skóry na ból lub dotyk, tłuste zapalenie skóry
• Brak miesiączki, zaburzenia seksualne, dysfunkcja erekcji, zaburzenia ejakulacji, wydzielanie mleka z piersi, powiększenie piersi u mężczyzn, zmniejszenie popędu seksualnego, nieregularne miesiączkowanie, wydzielanie z pochwy
• Omdlenia, zaburzenia chodu, bezczynność, zmniejszenie apetytu z niedożywieniem i utratą masy ciała, uczucie „niedoboru”, zaburzenia równowagi, uczucie alergii, obrzęk, zaburzenia mowy, dreszcze, zaburzenia koordynacji
• Boleśnie zwiększona wrażliwość na światło, zwiększenie przepływu krwi do oka, obrzęk oczu, suchość oczu, nadmierne łzawienie
• Zaburzenia dróg oddechowych, zastój w płucach, pękające dźwięki w płucach, zastój w drogach oddechowych, trudności w mówieniu, trudności w połykaniu, kaszel z odkrztuszaniem, chrypka lub świsty przy oddychaniu, choroba przypominająca grypę, zapalenie zatok
• Brak reakcji na bodźce, utrata przytomności, nagły obrzęk warg i oczu z trudnościami w oddychaniu, nagłe osłabienie lub mrowienie twarzy, rąk lub nóg, szczególnie po jednej stronie, lub przypadki niezrozumiałej mowy trwającej krócej niż 24 godziny (tzw. miniudar lub udar), niezamierzone ruchy twarzy, rąk lub nóg, dzwonienie w uszach, obrzęk twarzy.

Rzadko (dotyczy od 1 do 10 na 10 000 osób):

• Niewydolność osiągnięcia orgazmu, zaburzenia miesiączkowania
• Łupież
• Alergia na leki, zimne ręce i nogi, obrzęk warg, opuchlizna warg
• Jaskra, zmniejszenie ostrości wzroku, powstawanie strupów na brzegu powieki, ruchy oczu
• Brak emocji
• Zaburzenia świadomości z podwyższeniem temperatury ciała i skurczami mięśni, obrzęk całego ciała, zespół odstawienia leków, obniżenie temperatury ciała
• Szybkie i płytkie oddychanie, zaburzenia oddychania podczas snu, przewlekłe zapalenie ucha środkowego
• Zator jelitowy
• Zmniejszenie przepływu krwi do mózgu
• Zmniejszenie liczby białych krwinek, nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu
• Pęknięcie włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza), zaburzenia ruchu
• Śpiączka spowodowana niekontrolowaną cukrzycą
• Żółtaczka (żółte zabarwienie skóry i oczu)
• Zapalenie trzustki.

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 osób):

• Powikłania niekontrolowanej cukrzycy, stan zagrożenia życia

Nieznana częstość działań niepożądanych (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych)

• Ciężka reakcja alergicza prowadząca do trudności w oddychaniu i wstrząsu
• Brak granulocytów (rodzaj białych krwinek pomagających w walce z infekcjami)
• Długotrwała i bolesna erekcja
• Niebezpiecznie nadmierne picie wody
• Zakrzepy krwi w żyłach, szczególnie w nogach (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się przez naczynia krwionośne do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli wystąpią u Ciebie którekolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Risperidona wstrzykiwalna o przedłużonym działaniu

Zgłoszono następujące działania niepożądane związane z użyciem wstrzykiwalnej risperidony o przedłużonym działaniu. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, porozmawiaj z lekarzem, nawet jeśli nie otrzymujesz wstrzykiwań o przedłużonym działaniu:

• Infekcja jelita
• Przyłoga podskórna, mrowienie, igły lub drętwienie skóry, zapalenie skóry
• Zmniejszenie liczby białych krwinek – komórek pomagających w ochronie przed infekcjami bakteryjnymi
• Depresja
• Napady padaczkowe
• Mruganie oczami
• Odczucie kręcenia się lub kołysania
• Spowolnione bicie serca, podwyższenie ciśnienia krwi
• Ból zęba, skurcz języka
• Ból pośladków
• Ubytek masy ciała.

Jeśli uważasz, że któreś z działań niepożądanych, które u Ciebie występują, są poważne lub jeśli zauważysz działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

5. Przechowywanie RISPERIDONA ALTER 1 mg

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.

Przechowywać poza zasięgiem i wzrokiem dzieci.

Nie stosować po upływie daty ważności podanej na opakowaniu, po CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady, w tym opakowania i niepotrzebne leki, należy zdać w Punkcie SIGRE (lub innym systemie zbiórki odpadów medycznych) w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. Dzięki temu pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. INFORMACJA DODATKOWA

Skład Risperidona Alter

Substancją czynną jest rysperydon.

Każda tabletka o powłoce filmowej Risperidona Alter zawiera 1 mg rysperydonu.

Pozostałe składniki to:

Jądro tabletki:

Laktóza jednowodna, modyfikowane skrobia kukurydzianą, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropylometyloceluloza, laurylowy siarczan sodu, dwutlenek krzemu koloidalny, stearynian magnezu.

Powłoka:

Hydroksypropylometyloceluloza, dwutlenek tytanu, triacetyna.

Wygląd Risperidona Alter i zawartość opakowania

Tabletki o powłoce filmowej 1 mg rysperydonu to białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki, żłobkowane z jednej strony. Żłobek umożliwia podział tabletki na dwie równe dawki.

Dostępne są w opakowaniach zawierających 20 lub 60 tabletek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Laboratorios Alter, S.A.

ul. Mateo Inurria, 30

28036 Madryt

Niniejszy ulotka została zaktualizowana w wrześniu 2012 roku

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.es/