Roztwór glukozy Fresenius Kabi 40% do infuzji

Hiszpania
Nazwa handlowa Roztwór glukozy Fresenius Kabi 40% do infuzji
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę
Numer rejestracyjny 38406
Roztwór glukozy Fresenius Kabi 40% do infuzji roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Glucosa Fresenius Kabi 40% roztwór do przewlekania

Glucosa

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

  • W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.

  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Glucosa Fresenius Kabi 40% i do czego służy
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Glucosa Fresenius Kabi 40%
  3. Jak stosować Glucosa Fresenius Kabi 40%
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Glucosa Fresenius Kabi 40%
  6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Glukosa Fresenius Kabi 40% i kiedy jest stosowana

Glukosa Fresenius Kabi 40% to przezroczysty roztwór do wlewania należący do grupy roztworów dożylnych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, przeznaczonych do dostarczania wody i energii.

Glukosa Fresenius Kabi 40% jest wskazana w następujących przypadkach:

  • Żywienie pozajelitowe (jako źródło energii), gdy przyjmowanie pokarmu drogą doustną jest ograniczone.

  • Stanach odwodnienia hipertonicznego (bez istotnej utraty soli) lub w przypadkach, w których konieczne jest przywrócenie równowagi jonowej spowodowanej nadmiarem.

  • Zaburzeniach metabolizmu węglowodanów.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Glucosa Fresenius Kabi 40%

Nie stosować Glucosa Fresenius Kabi 40%

  • Jeśli jest Pan(i) uczulony na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • W przypadku hiper-glikemii (wysokie stężenie glukozy we krwi).
  • W przypadku hiper-hydratacji (nadmiar wody w organizmie) lub obrzęków spowodowanych gromadzeniem się płynu w tkankach.
  • Jeśli występuje ciężka niewydolność nerek (ciężkie zaburzenie czynności nerek) lub anuria (brak wydzielania moczu).
  • W przypadku wyczerpania elektrolitów (utrata soli).
  • Jeśli występuje hiper-laktatemia (obecność kwasu mlekowego we krwi).
  • Jeśli występują istotne zaburzenia tolerancji glukozy, w tym stan hiperozmotyczny.
  • W przypadku hipotonicznej odwodnienia (z utratą soli), jeśli nie podaje się jednocześnie elektrolitów.
  • Jeśli występuje nieleczona cukrzyca.
  • W pierwszych 24 godzinach po urazie głowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Glucosa Fresenius Kabi 40% należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Stężenie glukozy we krwi należy starannie monitorować podczas epizodów nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.
  • W przypadku przebytych ostrych incydentów niedokrwowych (zmniejszenie lub brak przepływu krwi w tętnicach), ponieważ hiper-glikemia wiązana jest ze zwiększonym uszkodzeniem mózgu niedokrwiennym i utrudnieniem procesu rekonwalescencji.
  • W przypadku wstrząsu i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej należy podać elektrolity zgodnie z indywidualnymi potrzebami przed rozpoczęciem podawania roztworów glukozy. W przypadku niedoboru sodu podawanie roztworów bez sodu może prowadzić do kolapsu obwodowego i zmniejszenia ilości wydzielanego moczu.
  • Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy i bilansu wodnego, ponieważ częste i masowe podawanie roztworów dożylnych glukozy może prowadzić do istotnej utraty jonów. W takim przypadku konieczne może być podawanie suplementów elektrolitów.
  • Aby zapobiec hipokaliemii (obniżenie stężenia potasu we krwi) powstającej podczas długotrwałego żywienia dożylnego glukozą, do roztworu glukozowego można dodać potas jako środek zapobiegawczy.
  • Ryzyko hiper-hydratacji można uniknąć poprzez całkowity bilans płynów wprowadzanych i utraconych.
  • Zaleca się regularne kontrolowanie glikemii (stężenia glukozy we krwi), szczególnie u osób chorych na cukrzycę. Może być wtedy konieczna modyfikacja dawki insuliny. Ponadto, roztwory te należy stosować ostrożnie u osób z chorobą Addisona lub z nietolerancją węglowodanów.
  • Jeśli występuje niedożywienie, może istnieć niedobór witaminy B1. Witamina ta jest niezbędna do metabolizmu glukozy, dlatego w razie potrzeby niedobór ten należy najpierw skorygować.
  • Jeśli roztwór glukozy 40% podawany jest do żyły obwodowej, należy unikać długotrwałego podawania w tym samym miejscu ze względu na ryzyko wystąpienia tromboflebity (zapalenia żyły z towarzyszącym powstaniem skrzepliny).
  • Należy zwrócić szczególną uwagę przy stosowaniu u osób starszych, u których może występować upośledzenie czynności wątroby i/lub nerek.
  • Przy długotrwałym leczeniu może dojść do zmniejszenia wydzielania insuliny.
  • Jeśli występują stany krytyczne, ból, stres popooperacyjny, infekcje, oparzenia lub choroby ośrodkowego układu nerwowego.
  • Jeśli występuje jakakolwiek choroba serca, wątroby lub nerek i stosuje się lek zwiększający działanie wazopresyny (hormonu regulującego zatrzymanie wody w organizmie), ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia w szpitalu niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremii). (Zobacz punkt „Inne leki i Glucosa Fresenius Kabi 40%”).

Wszystkich pacjentów należy dokładnie monitorować. W przypadkach, gdy normalna regulacja zawartości wody we krwi jest zaburzona z powodu zwiększonego wydzielania wazopresyny, zwanej również hormonem antydiuretycznym (ADH), wlewanie płynów o niskim stężeniu chlorku sodu (płynów hipotonicznych) może prowadzić do obniżenia stężenia sodu we krwi (hiponatremii). Może to powodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu (edemę mózgu) i śmierć; dlatego też wystąpienie tych objawów (ostra, symptomaticzna encefalopatia hiponatremiczna) należy traktować jako stan nagły. (Zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane)

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z chorobami mózgu, takimi jak zapalenie opon mózgowych, krwotok do mózgu, uraz mózgu i obrzęk mózgu, są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Inne leki i Glucosa Fresenius Kabi 40%

Stosowanie Glucosa Fresenius Kabi 40% z innymi lekami. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent stosuje, niedawno stosował lub może potrzebować stosowania innych leków.

Niektóre leki mogą oddziaływać z Glucosa Fresenius Kabi 40%. Może wtedy być konieczna zmiana dawki lub przerwanie leczenia jednym z leków.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków:

  • Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe (biguanidy, sulfonamidy), ponieważ podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych tymi lekami może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej (działanie antagonistyczne).

  • Glikokortykosteroidy: Podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami o działaniu glikokortykoidowym (np. kortyzol) może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia glukozy we krwi z powodu działania hiperglikemizującego tych leków. Co do kortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym, należy stosować je ostrożnie ze względu na ich zdolność do zatrzymywania wody i sodu.

  • Glikozydy nasierdziowe (digoksyna), ponieważ jednoczesne podawanie glukozy dożylnie i tych leków może prowadzić do zwiększenia działania nasierdziowego, co zwiększa ryzyko zatrucia. Ma to związek z hipokaliemią, jaką może spowodować podawanie glukozy bez dodatku potasu do roztworu.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewania, jednocześnie, przed lub po podaniu krwi, ze względu na możliwość fałszywej aglutynacji.

Leki zwiększające działanie wazopresyny

Poniższe leki zwiększają działanie wazopresyny, co prowadzi do zmniejszenia wydalania wody z elektrolitami przez nerki i zwiększa ryzyko hiponatremii szpitalnej po nieprawidłowo zbilansowanym leczeniu roztworami do wlewania dożylnej.

  • Leki stymulujące uwalnianie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, klofibran, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwpsychotyczne, narkotyki

  • Leki wzmacniające działanie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, leki przeciwbólowe niesteroidowe (NLPZ), cyklofosfamid

  • Analogi wazopresyny; np.:

desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna

Inne leki, które zwiększają ryzyko hiponatremii, to ogólnie moczopędy oraz przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jest Pan(i) w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Glucosa Fresenius Kabi 40% należy podawać z szczególną ostrożnością kobietom w porodzie, szczególnie jeśli stosuje się go w połączeniu z oksytocyną, ze względu na ryzyko hiponatremii (zobacz punkt 4).

W przypadku ciąży lekarz zadecyduje o stosowności zastosowania roztworu glukozowego 40%, ponieważ należy go stosować ostrożnie w tym przypadku.

Nadmierna podaż glukozy w czasie ciąży może prowadzić do hiper-glikemii (wysokie stężenie glukozy we krwi), hiper-insulinemii (wysokie stężenie insuliny we krwi) i acidosis płodowej (zwiększenie kwasowości krwi płodu) i w związku z tym może być szkodliwa dla noworodka.

Nie ma dowodów, że roztwór Glucosa Fresenius Kabi 40% może powodować działania niepożądane u noworodka w okresie karmienia piersią. Niemniej jednak zaleca się ostrożność podczas stosowania w tym okresie.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie ma żadnych danych sugerujących, że roztwór Glucosa Fresenius Kabi 40% może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować Glucosa Fresenius Kabi 40%

Stosuj lek dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Glucosa Fresenius Kabi 40% jest dostępna w postaci roztworu i będzie podawana w szpitalu przez odpowiedni personel medyczny.

Glucosa Fresenius Kabi 40% podaje się dożylnie w formie wlewu.

Lekarz określi długość trwania leczenia lekiem Glucosa Fresenius Kabi 40%.

Dawkę można dostosować według uznania lekarza, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego, bilansu płynów, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta.

Jeśli lekarz nie postanowi inaczej, zalecana dawka jest następująca:

Dawka maksymalna dobową

Dorośli

Maksymalna dawka dzienna wynosi 5 ml/kg masy ciała/dzień (równoważna 2,0 g glukozy/kg masy ciała/dzień), którą należy przekraczać tylko w wyjątkowych przypadkach, maksymalnie do 6,0 g/kg masy ciała/dzień.

Prędkość maksymalna wlewu

0,625 ml/kg masy ciała/godz. (równoważna 0,25 g glukozy/kg masy ciała).

Z uwagi na maksymalną prędkość metabolicznego utleniania organizmu, podawanie węglowodanów należy ograniczyć do 300–400 g/dzień w warunkach normalnego metabolizmu.

W przypadku niewydolności metabolicznej, np. w okresie popołogowym, stanach hipoksji (niedoboru tlenu) lub niewydolności narządów, dawkę dzienną należy zmniejszyć do 200–300 g glukozy (równoważna 3 g/kg masy ciała na dobę), aby uniknąć podwyższonego poziomu cukru we krwi (hiperglikemia), oporności na insulinę oraz zwiększonej zachorowalności. Wymagana jest odpowiednia kontrola w celu dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie u dzieci

Noworodki i wcześniaki

Maksymalna dawka glukozy u wcześniaków w pierwszym dniu życia nie powinna przekraczać 11,5 g na kg masy ciała. Od drugiego dnia życia maksymalna dawka dzienna glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała. U noworodków maksymalna dawka glukozy w pierwszym dniu życia powinna wynosić 7,2 g na kg masy ciała. Od drugiego dnia życia maksymalna dawka dzienna glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała.

Dzieci niemowlęta i młodsze dzieci

Maksymalna dawka glukozy zależy od masy ciała niemowląt/dzieci oraz od fazy choroby krytycznej, którą można podzielić na fazę ostrą, stabilną i fazę rekonwalescencji. Faza ostra to okres reanimacji, kiedy pacjent wymaga wsparcia życiowego narządów (sedacja, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, reanimacja płynowa). Faza stabilna to stan stabilny lub niezależny pacjenta. Faza rekonwalescencji to okres, w którym pacjent zaczyna się poruszać. Maksymalne dawki dobowe glukozy w g na kg masy ciała na dobę podano w poniższej tabeli według fazy choroby:

Zalecana maksymalna dzienna dawka glukozy

Masa ciała

Faza ostra

Faza stabilna

Faza rekonwalescencji

Do 10 kg

5,8 g/kg masy ciała/dzień

8,6 g/kg masy ciała/dzień

14 g/kg masy ciała/dzień

11–30 kg

3,6 g/kg masy ciała/dzień

5,8 g/kg masy ciała/dzień

8,6 g/kg masy ciała/dzień

31–45 kg

2,2 g/kg masy ciała/dzień

4,3 g/kg masy ciała/dzień

5,8 g/kg masy ciała/dzień

Powyżej 45 kg

1,4 g/kg masy ciała/dzień

2,9 g/kg masy ciała/dzień

4,3 g/kg masy ciała/dzień

Zaleca się kontrolowanie poziomu cukru we krwi podczas podawania roztworów węglowodanów.

Aby zapobiec przedawkowaniu, zaleca się stosowanie pomp do wlewu, szczególnie podczas podawania roztworów glukozy o wyższym stężeniu.

Sposób podania

Wlew wewnętrzny, preferencyjnie do żyły centralnej (podanie do dużych żył).

Jeśli podasz więcej Glukozy Fresenius Kabi 40% niż powinieneś

Ze względu na charakter produktu, przy właściwym i kontrolowanym zastosowaniu nie istnieje ryzyko zatrucia.

Jeśli podanie roztworu nie odbywa się w sposób właściwy i kontrolowany, mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania: hiperglikemia, glukozuria, stłuszczenie wątroby, nadciśnienie lub zaburzenia elektrolitowe. W takich przypadkach należy przerwać podawanie i zastosować leczenie objawowe. W przypadku wzrostu stężenia glukozy we krwi należy podać insulinę.

Jeśli stwierdzono stężenie glukozy we krwi kapilarnej powyżej 200 mg/dl, należy podać insulinę. Ponadto, w przypadkach, gdy podawanie glukozy stosuje się jako niemiejakowy źródło energii w żywieniu pozajelitowym, należy zmodyfikować skład mieszaniny do żywienia (zwiększyć podaż lipidów i zmniejszyć podaż glukozy).

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego spożycia skontaktuj się z Toxikologicznym Centrum Informacyjnym. Telefon: 915 620 420.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Glucosa Fresenius Kabi 40% może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli podawanie roztworu odbywa się w odpowiedni i kontrolowany sposób, możliwe powikłania są związane z techniką podania dożylnego.

Jeśli podawanie odbywa się do żyły centralnej, główne powikłania będą wynikały z wszczepienia i utrzymania cewnika lub zakażeń.

Jeśli podawanie odbywa się do żyły obwodowej, istnieje ryzyko wystąpienia tzw. tromboflebitu (zapalenia żyły z towarzyszącym tworzeniem się skrzepliny), zwłaszcza w przypadku długotrwałego podawania. W takich przypadkach zaleca się okresową zmianę miejsca wprowadzenia cewnika (co 24–48 godzin).

Może wystąpić hiperglikemia, glukozuria (obecność glukozy w moczu) lub zaburzenia równowagi wodnej lub elektrolitowej, jeśli roztwór podaje się zbyt szybko, w nadmiernym objętościowo ilości lub w przypadku niewydolności metabolicznej.

Hiperglikemia wynikająca z szybkiej infuzji lub nadmiernego objętościowego dawkowania wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z ciężką cukrzycą, a można jej uniknąć poprzez zmniejszenie dawki i tempa infuzji lub podanie insuliny.

Opisano następujące działania niepożądane:

Zaburzenia metaboliczne i odżywienia:

  • Hiperglikemia
  • Zaburzenia równowagi elektrolitowej
  • Zaburzenia równowagi wodnej

Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania:

  • Obrzęk w miejscu infuzji
  • Pirogeza
  • Ekstrawasacja w miejscu wstrzyknięcia
  • Zakażenie w miejscu wstrzyknięcia
  • Reakcja w miejscu wstrzyknięcia
  • Ból w miejscu wstrzyknięcia

Zaburzenia nerkowe i moczowe:

  • Glukozuria

Zaburzenia naczyniowe:

  • Tromboflebita

Hiponatremia:

Ból głowy, nudności, napady padaczkowe, osłabienie. Może to być spowodowane obniżonym poziomem sodu we krwi. Gdy stężenie sodu we krwi znacznie spada, woda przenika do komórek mózgu, powodując ich obrzęk. Skutkuje to wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i prowadzi do encefalopatii hiponatremicznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do uzyskania większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Przechowywanie Glucosa Fresenius Kabi 40%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności, która znajduje się na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż chronić środowisko.

Przechowywać poniżej 25°C.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Glukozy Fresenius Kabi 40%

  • Substancją czynną jest glukoza. Każde 100 ml roztworu zawiera 40 g glukozy bezwodnej (równowartość 44 g glukozy jednowodnej).
  • Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwań oraz kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Glukoza Fresenius Kabi 40% to przezroczysty roztwór w butelce szklanej z zamknięciem. Dostępne są opakowania o pojemności 250 i 500 ml.

Dostępne są również opakowania kliniczne w następujących wariantach:

12 butelek po 250 ml
12 butelek po 500 ml

Nie wszystkie rozmiary opakowań muszą być wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España S.A.U.
Torre Mapfre-Vila Olímpica
C/ Marina 16-18
08005-Barcelona (Hiszpania)

Producent

Fresenius Kabi Italia, S.r.l.
Via Camagre, 41/43
37063 Isola Della Scala – Verona
Włochy

Data ostatniej weryfikacji ulotki: styczeń 2020 r.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/


Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych

Glukozę Fresenius Kabi 40% należy podawać drogą dożyczną, preferencyjnie przez żyłę centralną.

Personel medyczny musi upewnić się o prawidłowym umiejscowieniu igły w żyłach, ponieważ ze względu na hipertoniczność roztworu jego ekstrawazacja może powodować silne podrażnienie tkanki.

Zawartość każdej butelki Glukozy Fresenius Kabi 40% przeznaczona jest do jednorazowego użycia.

Po otwarciu opakowania roztwór należy podać natychmiast. Niewykorzystaną część należy odrzucić.

Roztwór musi być przezroczysty i nie powinien zawierać osadów. W przeciwnym przypadku nie należy go podawać.

Podczas podawania roztworu oraz w przypadku przygotowywania mieszanin lub dodawania leków należy zachować najwyższą sterylność.

W ramach żywienia dożyciowego Glukozę Fresenius Kabi 40% można podawać razem z innymi preparatami żywieniowymi w jednej pojemności lub oddzielnie.

Jednak przed przygotowaniem mieszanin do żywienia dożyciowego, dodaniem leków do roztworu lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami należy sprawdzić brak niezgodności.

W różnych badaniach opisano objawy niezgodności roztworów glukozy 40% z następującymi lekami: ampicylina sodowa, chlorek wapniowy disodowy, α-erytropoetyna, erytromycyna lakcjonianem, heparyna sodowa, imipenem-cylostatyna sodowa, indometacyna sodowa, meropenem i tiopental sodowy.

Niemeniej, niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z tym roztworem do wlewów w zależności od różnych czynników, takich jak pH roztworu (np. heparyna sodowa i erytromycyna lakcjonianem), stężenie leku w roztworze (heparyna sodowa) lub czas pomiędzy rozpuszczeniem a podaniem (imipenem-cylostatyna sodowa, meropenem).

Zauważono również przypadki niezgodności, gdy niektóre leki były rozcieńczane w roztworach zawierających glukozę, np.: amrynina lakcjonianem, cisplatyna, interferon alfa-2b, procainamidu chlorowodorek, amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, teykoplanina, siarczan bleomycyny, kladybina, melfalanu chlorowodorek, fenytoina sodowa, mechloretamina chlorowodorek, mitomycyna, amoksycylina sodowa, ryfampicyna, trimetoprim-sulfametoksazol. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, takie jak amrynina lakcjonianem lub amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być wstrzykiwane bezpośrednio w punkt wlewania podczas podawania tych roztworów do wlewów.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewów, jednocześnie, przed lub po przetaczaniu krwi, ze względu na możliwość pseudoaglutynacji.

Ogólne zalecenie

Może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu we krwi i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z zwiększonym wydzielaniem niewazopresyny nieosmotycznej (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów przyjmujących leki towarzyszące będące agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii.

Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. Glukoza Fresenius Kabi 40% może stać się silnie hipotoniczna po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie (patrz punkty 2 i 4).