Roztwór glukozy Baxter 10% do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Glucosa Baxter 10% roztwór do przewlekania

Substancja czynna: Glukoza

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed zastosowaniem tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Ten lek nosi nazwę „Glucosa Baxter 10% roztwór do przewlekania”, jednak w dalszej części niniejszej ulotki będzie nazywany „Glucosa Baxter 10%”.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Glucosa Baxter 10% i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Glucosa Baxter 10%
3. Jak podaje się Glucosa Baxter 10%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Glucosa Baxter 10%
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Glucosa Baxter 10% i do czego służy

Glucosa Baxter 10% to roztwór cukru (glukozy) w wodzie. Glukoza jest jednym z głównych źródeł energii dla organizmu. Ten roztwór do wlewania dostarcza 400 kilokalorii na litr.

Glucosa Baxter 10% stosuje się w celu:

• dostarczenia źródła cukru (węglowodanów) samodzielnie lub, jeśli to konieczne, do żywienia dożylnej. Żywienie dożylne stosuje się u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą naturalną. Polega na powolnym wstrzykiwaniu (wlewie) dożylnym przez żyłę.

• zapobiegania lub leczenia niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia, która powoduje objawy, ale nie jest śmiertelna).

• dostarczenia dodatkowej ilości płynu, gdy organizm nie ma wystarczającej ilości wody (odwodnienie) i konieczne jest dodatkowe przyjęcie cukru (węglowodanów).

• rozcieńczania w wodzie innych leków, które należy podać dożylnie.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Glukozy Baxter 10%

NIE podadzą Glukozy Baxter 10%, jeśli występuje u Ciebie którykolwiek z poniższych stanów:

• cukrzyca nieleczona odpowiednio, wskutek czego stężenie glukozy we krwi jest wyższe niż normalne (niezrównoważona cukrzyca),

• utrata przytomności (śpiączka hiperosmolarna). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u osób z cukrzycą nieleczoną odpowiednio,

• rozcieńczenie krwi spowodowane dodaniem zbyt dużej ilości płynu (hemodylucja),

• nadmiar płynu w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych organizmu (nadwodnienie zewnątrzkomórkowe),

• większa objętość krwi w naczyniach krwionośnych niż powinna być (hiperwolemia),

• stężenie glukozy we krwi wyższe niż normalne (hiperglikemia),

• stężenie mleczanu we krwi wyższe niż normalne (hiperlaktatemie),

• ciężka niewydolność nerek (gdy nerki nie działają prawidłowo i konieczna jest dializa),

• niezrównoważona niewydolność serca. Jeśli niewydolność serca nie została odpowiednio leczona i powoduje objawy takie jak:

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk kostek,

• gromadzenie się płynu pod skórą, obejmujące cały organizm, w tym mózg i płuca (ogólny obrzęk),

• choroba wątroby powodująca gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wysięk w przebiegu marskości wątroby),

• każdy inny stan wpływający na sposób regulacji poziomu cukru w organizmie,

• nietolerancja (nadwrażliwość) na glukozę. Może to wystąpić u pacjentów z alergią na kukurydzę.

Jeśli do roztworu do infuzji dodano inny lek, przeczytaj ulotkę do tego leku. Upewnij się, że możesz przyjmować ten lek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Glukoza Baxter 10% to roztwór hipertoniczny (stężony). Lekarz weźmie to pod uwagę przy obliczaniu ilości roztworu do podania.

Jeśli u Ciebie wystąpiła lub wcześniej występowała któraś z poniższych chorób, powiadom o tym lekarza.

• Cukrzyca,

• niewydolność nerek,

• choroba ostry i potencjalnie śmiertelna (ciężka choroba ostra),

• powiadom lekarza, jeśli w ciągu ostatnich 24 godzin doznałeś urazu głowy,

• podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszki (hipertenso intrakraniotyczna),

• udar mózgu spowodowany zakrzepem w naczyniu krwionośnym (udar mózgu),

• choroba serca (niewydolność serca),

• choroba płuc (niewydolność oddechowa),

• zmniejszona produkcja moczu (oliguria lub anuria),

• nadmiar wody w organizmie (zatrucie wodne),

• niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia),

• alergia na kukurydzę (Glukoza Baxter 10% zawiera cukier pochodzący z kukurydzy).

• Jeśli masz stan, który może powodować podwyższone stężenie wazopresyny – hormonu regulującego ilość płynu w organizmie. Może mieć nadmiar wazopresyny we krwi, ponieważ na przykład:

• przebyłeś nagłą i ciężką chorobę,

• odczuwasz ból,

• przeszedłeś operację,

• masz infekcję, oparzenia lub uraz mózgu,

• masz chorobę serca, wątroby, nerek lub układu nerwowego centralnego,

• przyjmujesz pewne leki (zobacz: Inne leki i Glukoza Baxter 10%).

Może to zwiększyć ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi i może powodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Osoby z największym ryzykiem obrzęku mózgu to:

• dzieci,
• kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym),
• osoby z problemami z poziomem płynu mózgowego, np. z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub urazu mózgu.

Podczas podawania tej infuzji lekarz będzie kontrolował:

• ilość elektrolitów, takich jak sód i potas we krwi (elektrolity osocza),
• ilość cukru (glukozy),
• ilość płynu w organizmie (bilans wodny),
• kwasowość krwi i moczu (zmiany w bilansie kwasowo-zasadowym).

Lekarz dostosuje ilość roztworu do infuzji na podstawie wyników badań. Te badania pozwolą lekarzowi określić, czy potrzebujesz dodatkowego potasu, substancji chemicznej obecnej we krwi. Jeśli będzie to konieczne, potas może być podany dożylnie.

Ponieważ Glukoza Baxter 10% zawiera cukier (glukozę), może powodować wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemię). Jeśli do tego dojdzie, lekarz może:

• dostosować szybkość infuzji,
• podać insulę w celu obniżenia poziomu cukru we krwi,
• w razie potrzeby podać więcej potasu.

Jest to szczególnie ważne:

• jeśli masz cukrzycę,
• jeśli Twoje nerki nie działają tak dobrze, jak normalnie,
• jeśli niedawno doznałeś udaru mózgu (ostry udar niedokrwienny). Wysoki poziom cukru we krwi może pogorszyć skutki udaru i wpłynąć na proces rekonwalescencji,
• jeśli masz zaburzenia metaboliczne spowodowane głodem lub dietą niezawierającą odpowiednich proporcji niezbędnych składników odżywczych (niedożywienie),
• jeśli masz niski poziom tiaminy (witaminy B1). Może to wystąpić u osób z przewlekłym alkoholizmem.

Ten roztwór nie będzie podawany za pomocą tej samej igły, co przetaczanie krwi, ponieważ mogłoby to uszkodzić czerwone krwinki lub spowodować ich agregację.

Dzieci

Glukozę Baxter 10% należy podawać z szczególną ostrożnością u dzieci.

Dzieci powinny otrzymywać Glukozę Baxter 10% od lekarza lub pielęgniarki. Dawkę ustali lekarz specjalizujący się w leczeniu dzieci i będzie ona zależeć od wieku, masy ciała i stanu dziecka. Jeśli roztwór jest stosowany do podania lub rozcieńczenia innego leku lub jeśli podawane są inne leki jednocześnie, dawka może również ulec zmianie.

Podczas podawania infuzji u dzieci lekarz będzie pobierał próbki krwi i moczu w celu kontroli ilości elektrolitów, takich jak potas we krwi (elektrolity osocza).

Noworodki – szczególnie wcześni i z niską masą urodzeniową – są narażeni na większe ryzyko wystąpienia niskiego lub wysokiego stężenia glukozy we krwi (hipo- lub hiperglikemia). Dlatego wymagają bliskiej obserwacji podczas leczenia roztworami glukozy dożylnej, aby zapewnić odpowiednią kontrolę poziomu cukru we krwi i uniknąć możliwych długoterminowych skutków niepożądanych. Niski poziom cukru we krwi u noworodków może powodować długotrwałe drgawki, śpiączkę i uszkodzenie mózgu. Wysoki poziom cukru we krwi może powodować krwotoki w mózgu, infekcje bakteryjne lub grzybicze, uszkodzenie oczu (retinopatia przedwczesnych), infekcje przewodu pokarmowego (enterokolita nekrotyzująca), problemy z płucami (dysplazja oskrzelowo-płucna), wydłużenie pobytu w szpitalu i śmierć.

Podczas podawania noworodkowi roztwór może być podłączony do pompy infuzyjnej, która umożliwia dokładne podanie wymaganej ilości w ustalonym czasie. Lekarz lub pielęgniarka będą nadzorować urządzenie, aby zapewnić bezpieczne podanie.

Dzieci (w tym noworodki i starsze dzieci), którym podaje się Glukozę Baxter 10%, są narażone na większe ryzyko wystąpienia niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia hipotoniczna) i zaburzenia wpływającego na mózg z powodu niskiego stężenia sodu w osoczu (encefalopatia hiponatremiczna).

Inne leki i Glukoza Baxter 10%

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub może Ci być konieczne przyjmowanie innych leków.

Glukoza Baxter 10% i każdy inny lek przyjmowany jednocześnie mogą wpływać na siebie nawzajem.

Nie należy stosować Glukozy Baxter 10% z niektórymi hormonami (katecholaminami), w tym adrenalina lub steroidami, ponieważ zwiększają one poziom cukru we krwi.

Niektóre leki wpływają na hormon wazopresynę. Mogą one obejmować:

• leki przeciwcukrzycowe (chlorpropamid),
• leki na cholesterol (klofibrat),
• niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamid, cyklofosfamid),
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (stosowane w leczeniu depresji),
• leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbazepina),
• leki przeciwbólowe i/lub przeciwzapalne (znane również jako NLPZ),
• leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina i okskarbazepina),
• diuretyki.

Stosowanie Glukozy Baxter 10% z pokarmami i napojami

Powinieneś zapytać lekarza, co możesz jeść lub pić.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Glukozę Baxter 10% można stosować w czasie ciąży. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu roztworu glukozy podczas porodu.

Rozrodczość

Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu glukozy na płodność, jednak nie oczekuje się żadnego wpływu na nią.

Karmienie piersią

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania roztworu glukozowego w czasie karmienia piersią, jednak nie należy oczekiwać żadnego wpływu na karmienie. Glukozę Baxter 10% można stosować w czasie karmienia piersią.

Jednak jeśli do roztworu do infuzji dodano inny lek w czasie ciąży lub karmienia piersią, należy:

• skonsultować się z lekarzem,
• przeczytać ulotkę do leku, który ma być dodany.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed kierowaniem pojazdów lub korzystaniem z maszyn.

3. Jak będzie podawana Glukoza Baxter 10%

Glukoza Baxter 10% będzie podawana przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali, ile lekarstwa należy podać oraz kiedy powinno być ono podane. Dawkę ustala się w zależności od wieku, masy ciała, stanu ogólnego organizmu oraz przyczyny leczenia. Dawkę może również wpływać inne leczenie, które otrzymujesz.

Nie należy podawać Glukozy Baxter 10%, jeśli w roztworze znajdują się unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone.

Zazwyczaj Glukozę Baxter 10% podaje się za pomocą plastikowego przewodu połączonego z igłą wprowadzoną do żyły. Wlew dożylny podaje się najczęściej do żyły ramienia. Jednakże lekarz może zastosować inną metodę podania leku.

Przed i podczas wlewania lekarz będzie kontrolował:

• ilość płynu w organizmie,
• odczyn krwi i moczu,
• ilość elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu, u pacjentów z wysokim stężeniem hormonu wazopresyny lub u tych, którzy przyjmują inne leki zwiększające działanie wazopresyny).

Nie wykorzystaną część roztworu należy odrzucić. NIE należy podawać Glukozy Baxter 10% z otwartego butelki.

Jeśli otrzymasz zbyt dużą dawkę Glukozy Baxter 10%

Jeśli otrzymasz zbyt dużą dawkę Glukozy Baxter 10% (przedawkowanie), lub jeśli roztwór będzie podawany zbyt szybko lub zbyt często, mogą wystąpić następujące objawy:

• gromadzenie się płynu w tkankach powodujące obrzęki (obrzęk) lub zatrucie wodne, z obniżonym stężeniem sodu we krwi (hiponatremia),
• podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia),
• nadmierne zagęszczenie krwi (hiperozmotyczność),
• obecność glukozy w moczu (hiperglikuria),
• zwiększenie ilości wytwarzanej moczu (moczopędzenie osmotyczne),
• utrata wody z organizmu (odwodnienie).

Jeśli u Ciebie wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Wlewanie zostanie wstrzymane lub jego tempo zostanie zmniejszone. Może być konieczne podanie insuliny oraz leczenie objawowe.

Jeśli do Glukozy Baxter 10% dodano przed nadmiernym podaniem inny lek, ten dodany lek może również powodować objawy. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów w ulotce do dodanego leku.

Jeśli przerwiesz wlewanie Glukozy Baxter 10%

Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać to wlewanie.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego z nich występują.

Działania niepożądane mogą obejmować:

• Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężką reakcję alergiczną zwaną anafilaksją (potencjalne objawy u pacjentów z alergią na kukurydzę),

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk skóry twarzy i warg lub obrzęk gardła,

• gorączkę,

• wysypkę (pokrzywkę),

• wysypkę skórną,

• zaczerwienienie skóry (erytemę skórną),

• dreszcze,

• zmiany poziomu elektrolitów we krwi (zaburzenia elektrolitowe), w tym

• niski poziom sodu we krwi, który może pojawić się podczas hospitalizacji (hiponatremię szpitalną) oraz powiązaną z nią chorobę neurologiczną (ostrą encefalopatię hiponatremiczną). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci z powodu obrzęku/odmętu mózgu (zobacz również sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

• niski poziom potasu we krwi (hipokaliemię),

• niski poziom magnezu we krwi (hipomagnezemię),

• niski poziom fosforanów we krwi (hipofosfatemię),

• wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemię),

• nadmiar płynu w naczyniach krwionośnych (hemodylucję i hipervolemię),

• obecność cukru w moczu (glikozurię),

• reakcje związane z drogą podania:

• gorączkę, reakcję gorączkową (pireksję),

• infekcję w miejscu wstrzyknięcia,

• wypływ roztworu do perfuzji do otaczających tkanek (ekstrawazację). Może to uszkodzić tkanki i prowadzić do powstawania blizn,

• powstawanie skrzepliny (trombózę żylną) w miejscu perfuzji, powodującą ból, obrzęk lub zaczerwienienie w okolicy skrzepliny,

• podrażnienie i zapalenie żyły, przez którą przeprowadzana jest perfuzja (żylakowatość). Może powodować zaczerwienienie, ból, pieczenie lub obrzęk żyły używanej do perfuzji,

• reakcję lub ból lokalny (zakrzerwienie lub obrzęk w miejscu perfuzji),

• potliwość.

Jeśli do roztworu do perfuzji dodano lek, może on również powodować działania niepożądane. Będą one zależeć od dodanego leku. Należy zapoznać się z ulotką do tego leku, aby uzyskać listę możliwych objawów.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast przerwać perfuzję.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczania dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Glukozy Baxter 10%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Glukoza Baxter 10% NIE powinna być stosowana po upływie daty ważności podanej na butelce i opakowaniu po oznaczeniu „cad.” Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Nie należy podawać Glukozy Baxter 10%, jeśli roztwór zawiera unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone w jakikolwiek sposób.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Glucosa Baxter 10%

Substancją czynną jest glukoza (jako monohydrat): 100 g na litr.

Jedynym innym składnikiem jest woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Skład na 250 ml

Glukoza (jako monohydrat): 25 g

Skład na 500 ml

Glukoza (jako monohydrat): 50 g

Skład na 1000 ml

Glukoza (jako monohydrat): 100 g

Wygląd Glucosa Baxter 10% i zawartość opakowania

Glucosa Baxter 10% to przezroczysty roztwór bez widocznych cząstek. Dostępny jest w butelkach szklanych typu II. Każda butelka jest zamknięta korkiem z chlorobutylu typu I, pokrytym aluminiową osłonką.

Butelki dostępne są w pojemnościach: 250 ml, 500 ml lub 1000 ml.

Butelki są dostarczane w kartonach, z następującą zawartością:

• 1 butelka 250 ml
• 10 butelek 500 ml
• 1 butelka 500 ml
• 1 butelka 1000 ml

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmioty odpowiedzialne za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Baxter, S.L.

Pouet de Camilo 2, 46394 Ribarroja del Turia (Valencia)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Bieffe Medital S.p.A.

Via Nuova Provinciale

23034 Grosotto (SO)

Włochy

Data ostatniej weryfikacji ulotki: czerwiec 2019

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja przeznaczona wyłącznie dla specjalistów medycznych:

Postępowanie i przygotowanie

Roztwór do wlewu należy sprawdzić wizualnie przed użyciem.

Roztwory dożylnego należy zawsze wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek i zmiany zabarwienia, o ile pozwala na to roztwór i opakowanie. Używaj butelki tylko wtedy, gdy roztwór jest przezroczysty, nie zawiera widocznych cząstek i opakowanie nie jest uszkodzone. Po podłączeniu zestawu do wlewu roztwór należy podawać natychmiast.

Roztwór należy podawać przy użyciu sterylnego zestawu, stosując technikę bezpieczną. Zestaw należy napełnić roztworem, aby zapobiec przedostawaniu się powietrza do układu.

Dodanie elektrolitów może być wskazane w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.

Leki można dodawać przed rozpoczęciem wlewu lub podczas niego poprzez miejsce do iniekcji. W przypadku dodania leków należy sprawdzić końcową osmolarność przed podaniem dożylnym. Mieszanka musi być przygotowana w sposób bezpieczny i należy wykonać to ostrożnie i dokładnie. Roztworów zawierających dodatkowe leki nie należy przechowywać – należy użyć natychmiast.

W celu uniknięcia potencjalnie śmiertelnej przedawkowania podczas wlewu roztworów dożylnych u noworodków należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podawania. Gdy do podawania płynów lub leków dożylnie u noworodków stosuje się pompę strzykawkową, nie należy pozostawiać butelki z płynem podłączonej do strzykawki.

W przypadku stosowania pompy wlewową, wszystkie zaciski zestawu do wlewu dożylnego należy zamknąć przed usunięciem zestawu z pompy lub jego wymianą. Wymóg ten dotyczy niezależnie od tego, czy zestaw do wlewu posiada urządzenie zapobiegające samodzielnej cyrkulacji.

Całe urządzenie i sposób podawania roztworu dożylnie należy regularnie kontrolować.

Usuń po jednorazowym użyciu.

Usuń nieużywane resztki.

Nie należy ponownie podłączać częściowo wykorzystanych butelek.

Nie należy przechowywać roztworów zawierających inne leki.

Należy stosować technikę bezpieczną podczas dodawania leków do Glucosa Baxter 10%.

Po dodaniu leków należy dokładnie wymieszać roztwór.

1. Otwieranie

• Usuń aluminiową osłonkę chroniącą zatyczkę.

• Sprawdź przezroczystość roztworu i brak obcych cząstek. Usuń roztwór, jeśli nie jest przezroczysty lub zawiera obce cząstki.

1. Przygotowanie do podania

Do przygotowania i podania należy używać sterylnego sprzętu.

• Zawieś opakowanie na uchwycie znajdującym się w opakowaniu transportowym.

• Przygotuj wlew przy użyciu metody antyseptycznej.

• Podłącz zestaw do wlewu. Zapoznaj się z instrukcjami dostarczonymi razem z zestawem dotyczącymi jego podłączenia, napełnienia i podania roztworu.

1. Techniki dodawania leków

Ostrzeżenie: Dodane leki mogą być niekompatybilne.

Aby dodać lek przed podaniem

• Zdezynfekuj miejsce do iniekcji.

• Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebij zamknięte miejsce do iniekcji i wstrzyknij lek.

• Dokładnie wymieszaj lek z roztworem. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, delikatnie poruszaj butelką w pionowej pozycji, aby wymieszać.

Uwaga: nie należy przechowywać butelek z dodanymi lekami.

Aby dodać lek podczas podawania

• Zamknij zacisk na zestawie.

• Zdezynfekuj miejsce do iniekcji.

• Używając strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm), przebij zamknięte miejsce do iniekcji i wstrzyknij lek.

• Usuń opakowanie z uchwytu dożylnego i/lub obróć je, aby ustawić w pozycji pionowej.

• Dokładnie wymieszaj roztwór i lek.

• Ponownie umieść opakowanie w pozycji do użytku, otwórz zacisk i kontynuuj podawanie.

1. Termin przydatności do użycia (po dodaniu leków)

Stabilność chemiczna i fizyczna leków dodanych do roztworu Glucosa Baxter 10% o danym pH w butelce szklanej musi być określona przed użyciem.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt należy użyć natychmiast, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w warunkach kontrolowanych i zwalidowanych warunków bezpiecznych. Jeśli produkt nie jest używany natychmiast, warunki i czas przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.

1. Niekompatybilności dodanych leków

Roztworu glukozy nie należy podawać jednocześnie, przed lub po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu do wlewu, ponieważ może to prowadzić do hemolizy i powstawania skrzeplin.

Należy ocenić niekompatybilność leków, które mają być dodane do Glucosa Baxter 10%, przed ich dodaniem.

W przypadku braku badań dotyczących niekompatybilności, tego produktu nie należy mieszać z innymi.

Należy zapoznać się z ulotką leku, który ma być dodany.

Przed dodaniem leku należy upewnić się, że jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie w zakresie pH roztworu Glucosa Baxter 10% (pH od 3,5 do 6,5).

Po dodaniu zgodnego leku do Glucosa Baxter 10%, roztwór należy podać natychmiast.

Nie należy stosować leków, które są niekompatybilne.