Roztwór glukozy 20% do infuzji Fresenius Kabi

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Glucosa Fresenius Kabi 20% roztwór do przetaczania

Glucosa

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem stosowania leku, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie, nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Glucosa Fresenius Kabi 20% i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Glucosa Fresenius Kabi 20%
3. Jak stosować Glucosa Fresenius Kabi 20%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Glucosa Fresenius Kabi 20%

Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Glukosa Fresenius Kabi 20% i do czego służy

Glukosa Fresenius Kabi 20% to przezroczysty roztwór do wlewu należący do grupy roztworów dożylnych stosowanych w żywieniu pozajelitowym, przeznaczonych do dostarczania wody i energii.

Glukosa Fresenius Kabi 20% jest wskazana w przypadkach:

• Żywienia pozajelitowego (jako źródło energii), gdy przyjmowanie pokarmów drogą doustną jest ograniczone.
• Stanów odwodnienia hipertonicznego (bez istotnej utraty soli) lub w przypadkach, w których konieczne jest znormalizowanie zaburzeń stężeń jonów spowodowanych nadmiarem.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Glukozy Fresenius Kabi 20%

Nie stosować Glukozy Fresenius Kabi 20%

• Jeśli jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• W przypadku hiperglikemii (podwyższone stężenie glukozy we krwi).
• W przypadku hiperhydratacji (nadmiar wody w organizmie) lub obrzęków spowodowanych gromadzeniem się płynu w tkankach.
• W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (ciężkie zaburzenie funkcji nerek) lub anurii (brak wydzielania moczu).
• W przypadku deplecji elektrolitów (utrata soli).
• W przypadku hiperlaktemii (obecność kwasu mlekowego we krwi).
• W przypadku istotnych zaburzeń tolerancji glukozy, w tym stanów hiperosmolarnych.
• W przypadku hipotonicznej odwodnienia (z utratą soli), jeśli jednocześnie nie podaje się elektrolitów.
• W przypadku nieleczonych cukrzycy.
• W pierwszych 24 godzinach po urazie głowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Glukozy Fresenius Kabi 20% należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• Stężenie glukozy we krwi należy starannie monitorować podczas epizodów wewnątrzczaszkowego podwyższonego ciśnienia.

• W przypadku przebytych ostrej ischemii (zmniejszenie lub brak przepływu w tęgach), ponieważ hiperglikemia wiązana jest ze zwiększonym uszkodzeniem mózgu i utrudnieniem procesu rekonwalescencji.

• W przypadku wstrząsu i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej należy podać elektrolity zgodnie z indywidualnymi potrzebami przed rozpoczęciem podawania roztworów glukozy. W przypadku niedoboru sodu podawanie roztworów bez sodu może spowodować obwodowy kolaps krążeniowy i zmniejszenie ilości wydalanego moczu.

• Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy i bilansu wodnego, ponieważ częste i masowe podawanie dożylne roztworów glukozy może prowadzić do istotnej deplecji jonów. W takim przypadku może być konieczne podanie suplementów elektrolitów.

• Aby zapobiec hipokaliemii (obniżenie stężenia potasu we krwi) powstającej podczas długotrwałego żywienia dożylnego glukozą, do roztworu glukozowego można dodać potas jako środek ostrożności.

• Możliwość wystąpienia hiperhydratacji można uniknąć poprzez całkowite monitorowanie bilansu płynów przyjmowanych i utraconych.

• Zaleca się regularne kontrolowanie glikemii (stężenia glukozy we krwi), szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Może być wtedy konieczna modyfikacja dawki insuliny. Ponadto, roztwory te należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą Addisona lub z nietolerancją węglowodanów.

• W przypadku niedożywienia, może występować niedobór witaminy B1. Witamina ta jest niezbędna do metabolizmu glukozy, dlatego w razie potrzeby niedobór ten należy najpierw skorygować.

• Jeśli roztwór glukozy 20% podawany jest do żyły obwodowej, należy unikać długotrwałego podawania w tym samym miejscu ze względu na ryzyko zapalenia żyły z torem zakrzepowym (tromboflebita).

• Należy zwracać szczególną uwagę przy stosowaniu u pacjentów starszych, u których funkcje wątroby i/lub nerek mogą być zaburzone.

• W przypadku leczenia długotrwałego może dojść do zmniejszenia wydzielania insuliny.

• W przypadku stanów krytycznych, bólu, stresu pourazowego, infekcji, oparzeń lub chorób ośrodkowego układu nerwowego.

• W przypadku chorób serca, wątroby lub nerek i jednoczesnym leczeniu lekiem zwiększającym działanie wazopresyny (hormonu regulującego zatrzymanie wody w organizmie), ponieważ może to zwiększyć ryzyko hospitalnej hiponatremii (niskiego stężenia sodu we krwi). (patrz punkt: Inne leki i Glukoza Fresenius Kabi 20%).

Wszyscy pacjenci powinni być dokładnie monitorowani. W przypadkach, gdy normalna regulacja zawartości wody we krwi jest zaburzona z powodu zwiększonego wydzielania wazopresyny, zwanej również hormonem antydiuretycznym (ADH), wlewanie płynów o niskim stężeniu chlorku sodu (roztwory hipotoniczne) może prowadzić do hiponatremii (niskiego stężenia sodu we krwi). Może to powodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu (edemę mózgu) i śmierć; dlatego objawy te (ostra objawowa encefalopatia hiponatremiczna) należy traktować jako stan nagły. (Zobacz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z chorobami mózgu, takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok do mózgu, uraz mózgu i obrzęk mózgu, są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Inne leki i Glukoza Fresenius Kabi 20%

Stosowanie Glukozy Fresenius Kabi 20% z innymi lekami. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się obecnie, niedawno stosowano lub może być konieczne zastosowanie innych leków.

Niektóre leki mogą oddziaływać z Glukozą Fresenius Kabi 20%. W takim przypadku może być konieczna zmiana dawki lub przerwanie leczenia jednym z leków.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu następujących leków:

• Insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych (biguanidów, sulfonowych pochodnych mocznika), ponieważ podawanie glukozy dożylnej u pacjentów leczonych tymi lekami może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej (działanie antagonistyczne).

• Glikokortykosteroidów: podawanie glukozy dożylnej u pacjentów leczonych ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidami (np. kortyzolem) może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia glukozy we krwi z powodu działania hiperglikemizującego tych leków. Co do glikokortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym, należy stosować je ostrożnie ze względu na ich zdolność do zatrzymywania wody i sodu.

• Glikozydów nasercowych (np. digoksyna), ponieważ jednoczesne podawanie glukozy dożylnej i tych leków może prowadzić do zwiększenia działania nasercowego, co zwiększa ryzyko zatrucia. Dzieje się tak z powodu hipokaliemii, którą może spowodować podawanie glukozy bez dodatku potasu do roztworu.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewania, jednocześnie, bezpośrednio przed lub po podaniu krwi, ze względu na możliwość fałszywej aglutynacji.

Leki nasilające działanie wazopresyny

Następujące leki zwiększają działanie wazopresyny, co prowadzi do zmniejszenia wydalania wody przez nerki bez elektrolitów i zwiększa ryzyko hospitalnej hiponatremii po nieprawidłowo zbilansowanym leczeniu roztworami do wlewania dożylnego:

• Leki stymulujące uwalnianie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, klofibrowan, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwwąchowe, narkotyki

• Leki nasilające działanie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), cyklofosfamid

• Analogi wazopresyny; np.:

desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna

Inne leki, które zwiększają ryzyko hiponatremii, to ogólnie diuretyki oraz przeciwpadaczkowe, takie jak okarbazepina.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Glukozę Fresenius Kabi 20% należy podawać z szczególną ostrożnością kobietom w ciąży podczas porodu, szczególnie jeśli stosuje się ją w połączeniu z oksytocyną, ze względu na ryzyko hiponatremii (patrz punkt 4).

W przypadku ciąży lekarz zadecyduje o stosowalności roztworu glukozowego 20%, ponieważ należy go stosować ostrożnie w tym przypadku.

Nadmierna podaż glukozy w czasie ciąży może prowadzić do hiperglikemii (podwyższone stężenie glukozy we krwi), hiperinsulinemii (podwyższone stężenie insuliny we krwi) i acidemii płodowej (zwiększenie kwasowości krwi płodu) i może być szkodliwa dla noworodka.

Nie ma dowodów, aby roztwór Glukoza Fresenius Kabi 20% powodował działania niepożądane u noworodków w okresie karmienia piersią. Niemniej jednak zaleca się ostrożność podczas tego okresu.

Kierowanie pojazdami i używanie maszyn

Nie ma żadnych wskazówek, że roztwór Glukoza Fresenius Kabi 20% może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub użytkowania maszyn.

3. Jak stosować Glucosa Fresenius Kabi 20%

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Glucosa Fresenius Kabi 20% jest dostępna w postaci roztworu i będzie podawana w szpitalu przez odpowiedni personel medyczny.

Glucosa Fresenius Kabi 20% podaje się dożylnie w formie wlewu.

Lekarz określi czas trwania leczenia lekiem Glucosa Fresenius Kabi 20%.

Dawkowanie może być dostosowywane według uznania lekarza, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego, bilansu płynów, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta.

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, zalecane dawkowanie jest następujące:

Dawka maksymalna dobową

Dorośli

Maksymalna dawka dzienna wynosi 10 ml/kg masy ciała/dzień (równoważna 2,0 g glukozy/kg masy ciała/dzień), którą należy przekraczać tylko w wyjątkowych przypadkach, maksymalnie do 6,0 g/kg masy ciała/dzień.

Maksymalna prędkość wlewu

1,25 ml/kg masy ciała/godz. (równoważna 0,25 g glukozy/kg masy ciała).

Ze względu na maksymalną prędkość metabolicznego utleniania organizmu podawanie węglowodanów należy ograniczyć do 300–400 g/dzień w warunkach normalnego metabolizmu.

W przypadku niewydolności metabolicznej, np. w okresie popostrzowym, stanach hipoksji (niedoboru tlenu) lub niewydolności narządów, dawkę dzienną należy zmniejszyć do 200–300 g glukozy (równoważna 3 g/kg masy ciała na dobę), aby uniknąć podwyższonego poziomu cukru we krwi (hiperglikemii), oporności na insulinę oraz zwiększonej zachorowalności. Wymagana jest odpowiednia kontrola w celu dostosowania dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie u dzieci

Noworodki i wcześniaki

Maksymalna dawka glukozy u wcześniaków wynosi 11,5 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dzienna dawka glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała. U noworodków dawka maksymalna glukozy wynosi 7,2 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dzienna dawka glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała.

Niemowlęta i dzieci

Maksymalna dawka glukozy zależy od masy ciała niemowląt/dzieci oraz od fazy choroby krytycznej, którą można podzielić na fazę ostrą, stabilną i fazę rekonwalescencji. Faza ostra to okres reanimacji, kiedy pacjent wymaga wsparcia życiowego narządów (sedacja, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, reanimacja płynowa). Faza stabilna to stan stabilny lub niezależny pacjenta. Faza rekonwalescencji to okres, w którym pacjent zaczyna się poruszać. Maksymalne dobowe dawki glukozy w g na kg masy ciała na dobę podano w poniższej tabeli według fazy choroby:

Zalecana maksymalna dzienna dawka glukozy

Zaleca się kontrolowanie poziomu cukru we krwi podczas podawania roztworów węglowodanów.

Aby zapobiec przedawkowaniu, zaleca się stosowanie pomp do wlewu, szczególnie podczas podawania roztworów glukozy o wyższym stężeniu.

Sposób podania

Wlew dożylny, preferencyjnie przez żyłę główną (podanie za pomocą dużej żyły).

Jeśli podasz więcej Glukozy Fresenius Kabi 20% niż należy

Ze względu na charakter produktu, przy właściwej i kontrolowanej wskazanej dawce nie istnieje ryzyko zatrucia.

Jeśli podanie roztworu nie odbywa się w sposób właściwy i kontrolowany, może wystąpić jeden z następujących objawów przedawkowania: hiperglikemia, glukozuria, stłuszczenie wątroby, nadwodnienie lub zaburzenia elektrolitowe. W takich przypadkach należy przerwać podawanie i zastosować leczenie objawowe. W przypadku wzrostu poziomu glukozy we krwi należy podać insulinę.

W przypadku stwierdzenia wartości glukozy w osoczu powyżej 200 mg/dl należy podać insulinę. Ponadto, jeśli podawanie glukozy stosowane jest jako niebiałkowe źródło energii w żywieniu dożylnej, należy zmodyfikować skład mieszaniny do żywienia (zwiększyć dawkę lipidów i zmniejszyć dawkę glukozy).

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia należy skontaktować się z Toxikologicznym Centrum Informacji. Telefon: 915 620 420.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Glucosa Fresenius Kabi 20% może powodować działania niepożądane, choć nie każdy je doświadcza.

Jeśli wstrzykiwanie roztworu odbywa się w sposób właściwy i kontrolowany, możliwe powiknania są związane z techniką podania dożylnego.

Jeśli wstrzykiwanie odbywa się do żyły centralnej, główne powikłania będą wynikać z wszczepienia i utrzymania cewnika lub powikłań infekcyjnych.

Jeśli wstrzykiwanie odbywa się do żyły obwodowej, istnieje ryzyko wystąpienia tromboflebitu (zapalenia żyły związane z tworzeniem się skrzepu), szczególnie w przypadku długotrwałego wstrzykiwania. W takich przypadkach zaleca się okresową zmianę miejsca wprowadzenia cewnika (co 24–48 godzin).

Może wystąpić hiper- glikemia, glukozuria (obecność glukozy w moczu) lub zaburzenia równowagi wodnej lub elektrolitowej, jeśli roztwór podaje się zbyt szybko, w nadmiernym objętości płynu lub w przypadku niewydolności metabolicznej.

Hiper- glikemię spowodowaną szybką infuzją lub nadmierną objętością należy szczególnie uważnie monitorować u pacjentów z ciężką cukrzycą, a jej wystąpienie można zapobiegać poprzez zmniejszenie dawki i prędkości infuzji lub podanie insuliny.

Opisano następujące działania niepożądane:

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania:

• Hiper- glikemia

• Zaburzenia elektrolitowe

• Zaburzenia wodne

Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania:

• Obrzęk w miejscu infuzji

• Piroza

• Przeciek w miejscu wstrzykiwania

• Infekcja w miejscu wstrzykiwania

• Reakcja w miejscu wstrzykiwania

• Ból w miejscu wstrzykiwania

Zaburzenia nerkowe i moczowe:

• Glukozuria

Zaburzenia naczyniowe:

• Tromboflebita

Hiponatremia:

Ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie. Może być spowodowane niskim stężeniem sodu we krwi. Gdy poziom sodu we krwi znacznie spada, woda przenika do komórek mózgu, powodując ich obrzęk. Skutkuje to wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i powstaniem encefalopatii hiponatremicznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Glucosa Fresenius Kabi 20%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje się. Taki sposób postępowania pomaga w ochronie środowiska.

Przechowywać poniżej 25°C.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Glukozy Fresenius Kabi 20%

• Substancją czynną jest glukoza. Każde 100 ml roztworu zawiera 20 g bezwodnej glukozy (równowartość 22 g glukozy monohydrat).
• Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwań oraz kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Glukoza Fresenius Kabi 20% to przezroczysty roztwór w butelce szklanej z zamknięciem. Dostępna jest w opakowaniach o pojemności 250 i 500 ml.

Dostępne są również opakowania kliniczne w następujących wersjach:

12 butelek po 250 ml

12 butelek po 500 ml

Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España S.A.U.

Torre Mapfre-Vila Olímpica

C/ Marina 16-18

08005-Barcelona (Hiszpania)

Producent

Fresenius Kabi Italia, S.r.l.

Via Camagre, 41/43

37063 Isola Della Scala – Verona

Włochy

Data ostatniej rewizji ulotki: styczeń 2020 r.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów opieki zdrowotnej

Glukoza Fresenius Kabi 20% podawana jest dożylnie, preferencyjnie przez żyłę centralną.

Personel medyczny musi upewnić się o poprawnym umieszczeniu igły w żyłach, ponieważ ze względu na charakter hipertoniczny roztworu jego wyciek do tkanek może powodować silne podrażnienie tkanek.

Zawartość każdej butelki Glukozy Fresenius Kabi 20% przeznaczona jest do jednorazowego wstrzyknięcia.

Po otwarciu opakowania roztwór należy podać natychmiast. Niewykorzystaną część należy wyrzucić.

Roztwór powinien być przezroczysty i nie powinien zawierać osadów. W przeciwnym przypadku nie należy go podawać.

Podczas podawania roztworu oraz przygotowywania mieszanek lub dodawania leków należy zachować najwyższe standardy aseptyki.

W ramach żywienia dożylnej Glukoza Fresenius Kabi 20% może być podawana razem z innymi preparatami odżywczymi w jednej pojemniku lub oddzielnie.

Jednak przed przygotowaniem mieszanek do żywienia dożylnej, dodaniem leków do roztworu lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami należy sprawdzić brak niezgodności.

W różnych badaniach opisano objawy niezgodności roztworów glukozy 20% z następującymi lekami: ampicylina sodowa, edetat sodowo-wapniowy, α-erytropoetyna, erytromycyna laktojonianowa, heparyna sodowa, imipenem-cylostatyna sodowa, indometacyna sodowa, meropenem i tiopental sodowy.

Należy jednak zauważyć, że niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z tym roztworem do perfuzji w zależności od różnych czynników, takich jak pH roztworu (np. heparyna sodowa i erytromycyna laktojonianowa), stężenie leku w roztworze (heparyna sodowa) lub czas między rozpuszczeniem a podaniem (imipenem-cylostatyna sodowa, meropenem).

Zauważono również przypadki niezgodności, gdy niektóre leki były rozcieńczane w roztworach zawierających glukozę, np. amrynina laktojanian, cisplatyna, interferon alfa-2b, procainamida hydrochloran, amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, teykoplanina, siarczan bleomycyny, kladyrybina, melfalan hydrochloran, fenytoina sodowa, mekloretamina hydrochloran, mitomycyna, amoksycylina sodowa, ryfampicyna, trimetoprim-sulfametoksazol. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, takie jak amrynina laktojanian lub amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być bezpośrednio wstrzykiwane w punkt wlewania podczas podawania tych roztworów do perfuzji.

Roztworów glukozy pozbawionych elektrolitów nie należy podawać tym samym zestawem do infuzji, jednocześnie, przed lub po podaniu krwi, ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.

Ogólne wskazówki

Może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu we krwi i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z zwiększoną nieosmotyczną uwalnianiem wazopresyny (zespół nieodpowiedniego wydzielania hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów przyjmujących leki współistniejące będące agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii.

Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. Glukoza Fresenius Kabi 20% może stać się silnie hipotoniczna po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie (patrz punkty 2 i 4).