Roztwór glukozy 10% do infuzji Fresenius Kabi

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

ULOTKA: INFORMACJA DLA OSOBY STOSUJĄCEJ LEK

Glucosa Fresenius Kabi 10% roztwór do przetaczania

Glucosa

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.

• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli wykazują one te same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.

• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Glucosa Fresenius Kabi 10% i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Glucosa Fresenius Kabi 10%
3. Jak stosować Glucosa Fresenius Kabi 10%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Glucosa Fresenius Kabi 10%
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Glukosa Fresenius Kabi 10% i do czego służy

Glukosa Fresenius Kabi 10% to przezroczysty roztwór do wlewu dożylnego, należący do grupy roztworów do żywienia pozajelitowego przeznaczonych do dostarczania wody i energii.

Glukosa Fresenius Kabi 10% jest wskazana w przypadkach:

• żywienia pozajelitowego (jako źródło energii), gdy przyjmowanie pokarmów drogą doustną jest ograniczone;
• odwodnienia hipertonicznego (bez istotnej utraty soli) lub w przypadkach, w których konieczne jest skorygowanie zaburzeń stężeń jonów spowodowanych ich nadmiarem;
• zaburzeń metabolizmu węglowodanów;
• jako środek podstawowy do podawania leków i elektrolitów.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Glukozy Fresenius Kabi 10%

Nie stosować Glukozy Fresenius Kabi 10%

• Jeśli jest Pan/Pani uczulony na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• W przypadku hiper- glikemii (wysokie stężenie glukozy we krwi).
• W przypadku hiperhydratacji (nadmiar wody w organizmie) lub obrzęku spowodowanego gromadzeniem się płynów w tkankach.
• W przypadku nasilonej niewydolności nerek lub anurii (braku wydzielania moczu).
• W przypadku wyczerpania elektrolitów (utrata soli).
• W przypadku hiperlaktemii (obecność kwasu mlekowego we krwi).
• W przypadku istotnych zaburzeń tolerancji glukozy, w tym stanów hiperozmotycznych.
• W przypadku odwodnienia hipotonicznego (z utratą soli), jeśli nie są jednocześnie podawane elektrolity.
• W przypadku cukrzycy nieleczoną.
• W pierwszych 24 godzinach po urazie głowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Glukozy Fresenius Kabi 10% należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• Stężenie glukozy we krwi należy starannie monitorować podczas epizodów nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.
• W przypadku przebytych ostrych incydentów niedokrwiennych (zmniejszenie lub brak przepływu krwi w tętnicach), ponieważ hiper- glikemia może nasilać uszkodzenie mózgu spowodowane niedokrwieniem i utrudniać proces rekonwalescencji.
• W przypadku wstrząsu lub zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej należy podać elektrolity zgodnie z indywidualnymi potrzebami przed rozpoczęciem podawania roztworów glukozy. W przypadku niedoboru sodu podawanie roztworów bez sodu może prowadzić do obwodowego upośledzenia krążenia i zmniejszenia ilości wydalanego moczu.
• Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy i bilansu wodnego, ponieważ częste i duże dawki wlewu dożylnego roztworów glukozy mogą powodować istotne wyczerpanie jonów. W takim przypadku konieczne może być podanie suplementów elektrolitów.
• Aby zapobiec hipokaliemii (obniżeniu stężenia potasu we krwi) powstającej podczas długotrwałego żywienia dożylnego glukozą, do roztworu glukozowego można dodać potas jako środek ostrożności.
• Ryzyko hiperhydratacji można uniknąć poprzez dokładne monitorowanie całkowitego bilansu płynów przyjmowanych i wydalanych.
• Zaleca się regularne monitorowanie glikemii (stężenia glukozy we krwi), szczególnie u chorych na cukrzycę. Może być wtedy konieczna modyfikacja dawki insuliny. Ponadto roztwory te należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą Addisona lub z nietolerancją węglowodanów.
• W przypadku niedożywienia, które może prowadzić do niedoboru witaminy B1, należy najpierw skorygować ten niedobór, ponieważ witamina ta jest niezbędna do metabolizmu glukozy.
• Jeśli roztwór glukozy 10% podawany jest do żyły obwodowej, należy unikać długotrwałego podawania w tym samym miejscu ze względu na ryzyko zapalenia żyły z torem zakrzepowym (tromboflebita).
• Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów starszych, u których funkcje wątroby i/lub nerek mogą być upośledzone.
• Przy długotrwałym leczeniu może dochodzić do zmniejszenia wydzielania insuliny.
• W przypadku stanów krytycznych, bólu, stresu pooperacyjnego, infekcji, oparzeń lub chorób ośrodkowego układu nerwowego.
• W przypadku chorób serca, wątroby lub nerek oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających działanie wazopresyny (hormonu regulującego zatrzymanie wody w organizmie), ponieważ może to zwiększyć ryzyko nabytej w szpitalu hiponatremii (obniżone stężenie sodu we krwi). (Zobacz punkt: Inne leki i Glukoza Fresenius Kabi 10%).

Wszystkich pacjentów należy dokładnie monitorować. W przypadkach, gdy normalna regulacja zawartości wody we krwi jest zaburzona z powodu zwiększonego wydzielania wazopresyny, zwanej również hormonem antydiuretycznym (ADH), wlewanie płynów o niskim stężeniu chlorku sodu (płyny hipotoniczne) może prowadzić do obniżenia stężenia sodu we krwi (hiponatremia). Może to powodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu (edem mózgu) i śmierć; dlatego objawy te (ostra objawowa encefalopatia hiponatremiczna) należy traktować jako stan nagły. (Zobacz punkt 4, Możliwe działania niepożądane)

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z chorobami mózgu, takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwotok w mózgu, wstrząśnienie mózgu i obrzęk mózgu, są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Inne leki i Glukoza Fresenius Kabi 10%

Stosowanie Glukozy Fresenius Kabi 10% z innymi lekami
Informuj lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się obecnie, stosował się ostatnio lub może być konieczne zastosowanie innych leków.

Niektóre leki mogą oddziaływać na Glukozę Fresenius Kabi 10%. W takim przypadku może być konieczna zmiana dawki lub przerwanie leczenia jednym z leków.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków:

• Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe (biguanidy, pochodne sulfoniliomocznika), ponieważ podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych tymi lekami może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej (działanie antagonistyczne).
• Glikokortykosteroidy: Podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami o działaniu glukokortykoidowym (np. kortyzol) może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia glukozy we krwi z powodu działania hiperglikemizującego tych leków. Co do kortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym, należy je stosować ostrożnie ze względu na ich zdolność zatrzymywania wody i sodu.
• Glikozydy nasercowe (digoksyna), ponieważ jednoczesne podawanie glukozy dożylnie i tych leków może prowadzić do zwiększenia działania nasercowego i ryzyka zatrucia. Dzieje się tak z powodu hipokalemii, którą może spowodować podawanie glukozy bez dodatku potasu do roztworu.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewania, jednocześnie, przed lub po podaniu krwi, ze względu na możliwość fałszywej aglutynacji.

Leki nasilające działanie wazopresyny

Poniższe leki zwiększają działanie wazopresyny, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania przez nerki wody pozbawionej elektrolitów i zwiększa ryzyko hiponatremii w szpitalu po niewłaściwie zrównoważonym leczeniu roztworami do wlewów i.v.

• Leki stymulujące wydzielanie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, klofibrowan, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamida, leki przeciwpadaczkowe, narkotyki

• Leki nasilające działanie wazopresyny; np.:

chlorpropamida, NLPZ, cyklofosfamid

• Analogi wazopresyny; np.:

desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna

Inne leki, które zwiększają ryzyko hiponatremii, to ogólnie diuretyki oraz przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jest Pan/Pani w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Glukozę Fresenius Kabi 10% należy podawać z szczególną ostrożnością kobietom w ciąży podczas porodu, szczególnie jeśli stosuje się ją łącznie z oksytocyną, ze względu na ryzyko hiponatremii (zobacz punkt 4).

W przypadku ciąży lekarz oceni celowość stosowania roztworu glukozowego 10%, ponieważ należy stosować go z ostrożnością w tym przypadku.

Nadmierna podaż glukozy w czasie ciąży może powodować hiper- glikemię (wysokie stężenie glukozy we krwi), hiperinsulinemię (wysokie stężenie insuliny we krwi) i kwasicę płodu (zwiększenie kwasowości krwi płodu), co może być szkodliwe dla noworodka.

Nie ma dowodów, że roztwór Glukoza Fresenius Kabi 10% może powodować działania niepożądane u noworodka w okresie karmienia piersią. Niemniej jednak zaleca się ostrożność w tym okresie.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie ma żadnych danych wskazujących, że roztwór Glukoza Fresenius Kabi 10% może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować Glukozę Fresenius Kabi 10%

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącego stosowania tego leku. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Glukoza Fresenius Kabi 10% jest dostępna w postaci roztworu i będzie podawana w szpitalu przez odpowiedni personel medyczny.

Glukoza Fresenius Kabi 10% jest podawana dożylnie w formie wlewu.

Lekarz określi długość trwania leczenia Glukozą Fresenius Kabi 10%. Dawkę można dostosować według uznania lekarza, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego, bilansu płynów, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta.

W przypadku stosowania jako nośnika dla innych leków, objętość będzie zależeć od podawanych leków.

W odniesieniu do pozostałych wskazań, chyba że lekarz zaleci inaczej, zalecana dawka jest następująca:

Dawka maksymalna dobową

Dorośli

Maksymalna dawka dzienna 20 ml/kg masy ciała/dzień (równoważna 2,0 g glukozy/kg masy ciała/dzień), którą można przekroczyć tylko w wyjątkowych przypadkach do 6,0 g/kg masy ciała/dzień.

Maksymalna prędkość wlewu

2,5 ml/kg masy ciała/godzinę (równoważna 0,25 g glukozy/kg masy ciała/godz.).

Ze względu na maksymalną prędkość metabolicznego utleniania organizmu, podawanie węglowodanów powinno być ograniczone do 300 – 400 g/dzień w warunkach normalnego metabolizmu.

W przypadku niewydolności metabolicznej, np. w okresie popostresowym, stanach hipoksji (niedoboru tlenu) lub niewydolności narządów, dawkę dzienną należy zmniejszyć do 200 – 300 g glukozy (równoważna 3 g/kg masy ciała na dobę), aby uniknąć podwyższonego poziomu cukru we krwi (hiperglikemii), oporności na insulinę oraz zwiększonej zachorowalności. Wymagane jest odpowiednie monitorowanie w celu dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie u dzieci

Noworodki i przedwczesne noworodki

Maksymalna dawka glukozy u przedwcześnie urodzonych noworodków wynosi 11,5 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dawka dzienna glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała. U noworodków dawka maksymalna glukozy wynosi 7,2 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dawka dzienna glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała.

Dzieci niemowlęta i dzieci

Dawka maksymalna glukozy zależy od masy ciała niemowląt/dzieci oraz fazy choroby krytycznej, którą można podzielić na fazę ostrą, stabilną i fazę odzyskiwania. Faza ostra to faza reanimacji, gdy pacjent wymaga wspomagania życiowego narządu (sedacja, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, reanimacja płynowa). Faza stabilna to stan stabilny lub niezależny pacjent. Faza odzyskiwania to pacjent, który się porusza. Maksymalne dawki dobowe glukozy w g na kg masy ciała na dobę podano w poniższej tabeli według fazy choroby:

Zalecana maksymalna dzienna dawka glukozy

Monitorowanie poziomu cukru we krwi jest zalecane podczas podawania roztworów węglowodanów.

W celu zapobiegania przedawkowaniu zaleca się stosowanie pomp wlewowych, szczególnie podczas wlewu roztworów glukozy o wyższym stężeniu.

Sposób podania

Wlewanie dożylnego obwodowego (podanie przez małą żyłę) lub dożylnego centralnego (podanie przez dużą żyłę).

Jeśli podano więcej Glucosa Fresenius Kabi 10% niż należało

Ze względu na charakter produktu, przy właściwym i kontrolowanym zastosowaniu nie istnieje ryzyko zatrucia.

Jeśli podanie roztworu nie odbywa się w odpowiedni i kontrolowany sposób, mogą pojawić się następujące objawy przedawkowania: hiperglikemia, glikozuria, stłuszczenie wątroby, nadwodnienie lub zaburzenia elektrolitowe. W takich przypadkach należy przerwać podawanie i zastosować leczenie objawowe. W przypadku wzrostu poziomu glukozy we krwi należy podać insulinę.

W przypadku stwierdzenia wartości glukozy we krwi kapilarnej powyżej 200 mg/dl należy podać insulinę. Ponadto, jeśli podawanie glukozy stosowane jest jako niebiałkowe źródło energii w żywieniu dożylnej, należy zmodyfikować skład mieszaniny do żywienia (zwiększyć podaż lipidów i zmniejszyć podaż glukozy).

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia doustnego należy skontaktować się z Toksykologicznym Centrum Informacyjnym. Telefon: 915 620 420.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Glucosa Fresenius Kabi 10% może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli wlewanie roztworu jest wykonywane w odpowiedni i kontrolowany sposób, możliwe powikłania są związane z techniką podania dożylnego.

W przypadku podania do żyły centralnej, główne powikłania będą wynikać z wszczepienia i utrzymania cewnika lub zakażeń.

W przypadku podania do żyły obwodowej istnieje ryzyko wystąpienia zatorowości żylnej (zapalenia żyły z towarzyszącym tworzeniem się skrzepliny), zwłaszcza gdy podawanie trwa dłużej. W takich przypadkach zaleca się okresową zmianę miejsca wprowadzenia cewnika (co 24–48 godzin).

Może wystąpić hiper- glikemia, glukozuria (obecność glukozy w moczu) lub zaburzenia równowagi płynów lub elektrolitów, jeśli roztwór jest podawany zbyt szybko, w nadmiernym objętościowo ilości lub w przypadku niewydolności metabolicznej.

Hiper- glikemię spowodowaną szybką infuzją lub nadmierną objętością należy szczególnie uważnie monitorować u pacjentów z ciężką cukrzycą, a jej wystąpienie można zapobiegać poprzez zmniejszenie dawki i tempa infuzji lub podanie insuliny.

Opisano następujące działania niepożądane:

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

• Hiper- glikemia
• Zaburzenia elektrolitowe
• Zaburzenia wodne

Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania:

• Obrzęk w miejscu infuzji
• Gorączka
• Ekstrawazacja w miejscu wstrzyknięcia
• Zakażenie w miejscu wstrzyknięcia
• Reakcja w miejscu wstrzyknięcia
• Ból w miejscu wstrzyknięcia

Zaburzenia nerkowe i układu moczowego:

• Glukozuria

Zaburzenia naczyniowe:

• Zatorowość żylna

Jeśli roztwór jest stosowany jako środek rozcieńczający do podania innych leków, rodzaj dodanych leków będzie decydował o możliwości wystąpienia innych działań niepożądanych.

Hiponatremia:

Bóle głowy, nudności, napady padaczkowe, osłabienie. Może być spowodowane niskim stężeniem sodu we krwi. Gdy poziom sodu we krwi znacznie spada, woda przenika do komórek mózgu, powodując ich obrzęk. Skutkuje to wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i powstaniem encefalopatii hiponatremicznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków Stosowanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Glukozy Fresenius Kabi 10%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

Przechowywać poniżej 25°C.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Glukozy Fresenius Kabi 10%

• Cynny składnik to glukoza. Każde 100 ml roztworu zawiera 10 g bezwodnej glukozy (równowartościowo 11 g glukozy monohydranu).

• Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwarek oraz kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Glukoza Fresenius Kabi 10% to przezroczysty roztwór rozlewany do szklanych butelek. Dostępna jest w opakowaniach o pojemności 250, 500 i 1000 ml.

Dostępne są również opakowania kliniczne w następujących formach:

12 butelek po 250 ml

12 butelek po 500 ml

Nie wszystkie rozmiary opakowań muszą być wprowadzone do obrotu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España S.A.U.

Torre Mapfre-Vila Olímpica

C/ Marina 16-18

08005-Barcelona (Hiszpania)

Producent

Fresenius Kabi Deutschland GmbH

Freseniusstraβe 1

61169, Friedberg

Niemcy

Fresenius Kabi Italia, S.P.A

Via Camagre, 41

37063 Isola Della Scala – Verona

Włochy

Data ostatniej weryfikacji tej ulotki: Styczeń 2020.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy i innych specjalistów opieki zdrowotnej

Glukoza Fresenius Kabi 10% podawana jest dożylnie, przez żyłę centralną lub obwodową.

Personel medyczny musi upewnić się o poprawnym umieszczeniu igły w żyłach, ponieważ ze względu na charakter hipertoniczny roztworu, jego wyciek do tkanek może powodować silne podrażnienie.

Zawartość każdej butelki Glukozy Fresenius Kabi 10% przeznaczona jest do jednorazowego użytku.

Po otwarciu opakowania roztwór należy podać natychmiast. Niewykorzystaną część należy odrzucić.

Roztwór powinien być przezroczysty i nie powinien zawierać osadów. W przeciwnym przypadku nie należy go podawać.

Podczas podawania roztworu, jak również przygotowywania mieszanek lub dodawania leków, należy zachować najwyższy stopień aseptyki.

W ramach żywienia dojelitowego Glukozę Fresenius Kabi 10% można podawać razem z innymi preparatami żywieniowymi w jednej pojemniku lub oddzielnie.

Jednakże przed przygotowaniem mieszanek do żywienia dojelitowego, dodaniem leków do roztworu lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami, należy sprawdzić brak niezgodności.

W różnych badaniach opisano objawy niezgodności roztworów glukozy 10% z następującymi lekami: ampicilina sodowa, edetat wapniowo-disodowy, α-erytropoietyna, erytromycyna w postaci laktojonianu, heparyna sodowa, imipenem-cyklazatyna sodowa, indometacyna sodowa, meropenem i tiopental sodowy.

Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z tym roztworem do wlewania w zależności od różnych czynników, takich jak pH roztworu (np. heparyna sodowa i laktojonian erytromycyny), stężenie leku w roztworze (np. heparyna sodowa) lub czas pomiędzy rozpuszczeniem a podaniem (np. imipenem-cyklazatyna sodowa, meropenem).

Zauważono również niezgodności, gdy niektóre leki były rozcieńczane w roztworach zawierających glukozę, np.: amrynina w postaci laktojonianu, cisplatyna, interferon alfa-2b, procainamidu chlorowodorek, amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, teikoplanina, siarczan bleomycyny, kladrybina, melfalanu chlorowodorek, fenytoina sodowa, mechloroetamina chlorowodorek, mitomycyna, amoksycylina sodowa, ryfampicyna, trimetoprim-sulfametoksazol. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, takie jak np. amrynina w postaci laktojonianu lub amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być wstrzykiwane bezpośrednio w punkt wlewania podczas podawania tych roztworów do wlewu.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewu, jednocześnie, przed lub po przetaczaniu krwi, ze względu na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji.

Ogólne wskazówki

Przed i podczas podawania może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu i innych elektrolitów, szczególnie u pacjentów z zwiększonym nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki będące agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hiponatremii.

Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. Glukoza Fresenius Kabi 10% może stać się silnie hipotoniczna po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie (patrz punkty 2 i 4).