Roactemra 20 mg/ml, substancja do sporządzenia roztworu do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

RoActemra 20 mg/ml, substancja do sporządzenia roztworu do wlewu

tocilizumab

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma na liście w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Oprócz niniejszej ulotki otrzymasz kartę informacyjną dla pacjenta, zawierającą istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa, które należy znać przed podaniem RoActemra oraz w trakcie leczenia RoActemra.

Zawartość ulotki

1. Co to jest RoActemra i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania RoActemra
3. Jak stosować RoActemra
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać RoActemra
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest RoActemra i kiedy się go stosuje

RoActemra zawiera substancję czynną o nazwie tocylizumab, która jest białkiem uzyskanym z określonych komórek układu odpornościowego (przeciwciało monoklonalne), blokującym działanie określonego typu białka (cytokiny) o nazwie interleukina-6. Białko to uczestniczy w procesach zapalnych w organizmie, a jego blokowanie może zmniejszyć stan zapalny. RoActemra pomaga zmniejszyć objawy takie jak ból i obrzęk stawów oraz może poprawić sprawność w wykonywaniu codziennych czynności. RoActemra wykazał skuteczność w spowalnianiu postępu uszkodzeń chrząstek i kości stawów spowodowanych chorobą oraz w poprawie zdolności do wykonywania codziennych czynności.

• RoActemra stosuje się u dorosłych z aktywnym, umiarkowanym do ciężkiego reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), które jest chorobą autoimmunologiczną, gdy poprzednie leczenie nie przyniosło wystarczającego efektu. RoActemra stosuje się zazwyczaj w połączeniu z metotreksatem. Jednak RoActemra może być podawany samodzielnie, jeśli lekarz stwierdzi, że metotreksat nie jest odpowiedni.

• RoActemra może być również stosowany u dorosłych, którzy wcześniej nie byli leczeni metotreksatem, jeśli mają ciężkie, aktywne i postępujące reumatoidalne zapalenie stawów.

• RoActemra stosuje się w leczeniu dzieci z AIJs. RoActemra stosuje się u dzieci od 2. roku życia z systemicznym zapaleniem stawów młodzieńczym (AIJs), czyli chorobą zapalną powodującą ból i obrzęk jednego lub więcej stawów, gorączkę oraz wysypkę. RoActemra stosuje się w celu złagodzenia objawów AIJs i może być podawany zarówno w połączeniu z metotreksatem, jak i samodzielnie.

• RoActemra stosuje się w leczeniu dzieci z AIJp. RoActemra stosuje się u dzieci od 2. roku życia z wielostawowym zapaleniem stawów młodzieńczym (AIJp), czyli chorobą zapalną powodującą ból i obrzęk jednego lub więcej stawów. RoActemra stosuje się w celu złagodzenia objawów AIJp i może być podawany w połączeniu z metotreksatem lub samodzielnie.

• RoActemra stosuje się w leczeniu dorosłych i dzieci od 2. roku życia z ciężkim lub potencjalnie zagrażającym życiu zespolem uwalniania cytokin (SLC), będącym niepożądane działanie toksyczne u pacjentów leczonych terapią komórek T z receptorami chimernej antygenowej (CAR), stosowaną w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów.

• RoActemra stosuje się u dorosłych z chorobą koronawirusową 2019 (COVID-19), którzy otrzymują kortykosteroidy systemowe i wymagają dodatkowego tlenu lub wentylacji mechanicznej.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem RoActemry

Nie będzie Ci podano RoActemry, jeśli:

• jesteś uczulony na tokilizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6),
• masz ciężką aktywną infekcję (z wyjątkiem covid-19).

Jeśli dotyczy Cię którykolwiek z tych przypadków, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką wykonującą transfuzję.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia RoActemrą skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką.

• Jeśli doświadczasz reakcji alergicznych, takich jak uczucie ucisku w klatce piersiowej, świsty podczas oddychania, zawroty głowy lub silne oszołomienie, obrzęk warg lub wysypkę skórną podczas lub po przetoczeniu, niezwłocznie powiadom lekarza.

• Jeśli masz jakiekolwiek infekcje, niezależnie od ich trwania, lub często chorujesz na infekcje — niezwłocznie powiadom lekarza, jeśli poczujesz się źle. RoActemra może zmniejszyć zdolność Twojego organizmu do odpowiadania na infekcje i może spowodować pogorszenie istniejącej infekcji lub zwiększyć ryzyko nabycia nowej infekcji.

• Jeśli miałeś gruźlicę, powiadom o tym lekarza. Lekarz sprawdzi objawy gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia RoActemrą. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli podczas lub po leczeniu pojawią się objawy gruźlicy (trwały kaszel, utrata masy ciała, niedobór samopoczucia, subfebrilia) lub jakichkolwiek innych infekcji.

• Jeśli miałeś przewlekłe zapalenie jelita lub divertykulit, powiadom o tym lekarza. Objawy obejmują ból brzucha i nieuzasadnione zmiany w nawykach jelitowych towarzyszące gorączce.

• Jeśli masz chorobę wątroby, powiadom o tym lekarza. Przed zastosowaniem RoActemry lekarz wykona badanie krwi w celu oceny funkcji wątroby.

• Jeśli pacjent (dorosły lub dziecko) był ostatnio zaszczepiony lub planuje szczepienie, powiadom o tym lekarza. Wszyscy pacjenci, szczególnie dzieci, powinni mieć aktualny harmonogram szczepień przed rozpoczęciem leczenia RoActemrą, chyba że leczenie musi zostać rozpoczęte natychmiast. Niektóre szczepionki nie powinny być podawane podczas leczenia RoActemrą.

• Jeśli masz raka, powiadom o tym lekarza. Lekarz musi ocenić, czy możesz kontynuować leczenie RoActemrą.

• Jeśli masz czynniki ryzyka kardiowaskularnego, takie jak podwyższone ciśnienie krwi czy wysoki poziom cholesterolu, powiadom o tym lekarza. Te czynniki muszą być kontrolowane podczas leczenia RoActemrą.

• Jeśli masz umiarkowane lub ciężkie zaburzenia nerek, lekarz będzie Cię monitorować.

• Jeśli masz trwające bóle głowy.

Twój lekarz wykona badania krwi przed podaniem RoActemry oraz w trakcie leczenia, aby określić, czy nie ma obniżonego poziomu białych krwinek, obniżonej liczby płytek krwi lub podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania RoActemry u dzieci poniżej 2. roku życia.

Powiadom lekarza, jeśli dziecko ma w wywiadzie zespół aktywacji makrofagów (niekontrolowaną aktywację i rozmnażanie się określonych komórek krwi). Lekarz zadecyduje, czy leczenie RoActemrą może być kontynuowane.

Inne leki i RoActemra

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz inne leki (lub jeśli dziecko przyjmuje leki, jeśli to ono jest pacjentem), w tym leki dostępne bez recepty. RoActemra może wpływać na działanie niektórych leków, co może wymagać dostosowania dawki. Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz leki zawierające którykolwiek z następujących substancji czynnych:

• metylprednizolon, dexametazon — stosowane w celu zmniejszenia stanu zapalnego,
• simwastatyna lub atorwastatyna — stosowane do obniżania poziomu cholesterolu,
• blokery kanałów wapniowych, takie jak amlodypina — stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi,
• teofilina — stosowana w leczeniu astmy,
• warfaryna lub fenprokumona — stosowane jako lek przeciwwadaczowy,
• fenytoina — stosowana w leczeniu drętwień,
• cyklosporyna — stosowana w przeszczepach narządów jako lek immunosupresyjny,
• benzodiazepiny, takie jak temazepan — stosowane w leczeniu lęku.

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego nie zaleca się stosowania RoActemry w połączeniu z innymi lekami biologicznymi stosowanymi w leczeniu ZA, AIJ lub AIJp.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

RoActemry nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu.

Przerwij karmienie piersią, jeśli rozpoczynasz leczenie RoActemrą i skonsultuj się z lekarzem. Przed wznowieniem karmienia piersią musi minąć co najmniej 3 miesiące od ostatniego dawkowania RoActemry. Nie wiadomo, czy RoActemra przechodzi do mleka matki.

Dostępne dane nie sugerują, że leczenie to wpływa na płodność.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z maszyn.

RoActemra zawiera sod

Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 0,9 %, ten lek zawiera 230,6 mg sodu na maksymalną dawkę 800 mg, co odpowiada 11,5% dziennego maksymalnego spożycia zalecanego przez WHO (2 g sodu dla dorosłego).

RoActemra zawiera polisorbat 80 (E433)

Ten lek zawiera 5 mg polisorbatu 80 w każdym wialu 200 mg/10 ml, 10 mg polisorbatu 80 w każdym wialu 400 mg/20 ml oraz 2 mg polisorbatu 80 w każdym wialu 80 mg/4 ml, co odpowiada 0,5 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Powiadom lekarza, jeśli Ty lub Twoje dziecko macie znaną alergię.

3. Jak stosować RoActemra

Ten lek podlega restrykcyjnemu zakresowi recepty wydanej przez lekarza.

RoActemra będzie podawane drogą dożylnej infuzji przez lekarza lub pielęgniarkę. Oni rozcieńczą roztwór, przygotują infuzję dożylne i będą Cię nadzorować podczas i po leczeniu.

Dorośli pacjenci z PR

Typowa dawka RoActemra to 8 miligramów (mg) na kilogram (kg) masy ciała.

W zależności od odpowiedzi na leczenie, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki do 4 mg/kg, a następnie ponownym jej zwiększeniu do 8 mg/kg, gdy będzie to odpowiednie.

Dorosłym podaje się RoActemra raz na 4 tygodnie poprzez dożylne wlewanie (infuzję dożylną) trwające godzinę.

Dzieci z JZA (od 2. roku życia)

Typowa dawka RoActemra zależy od masy ciała.

• Jeśli ważysz mniej niż 30 kg, dawka wynosi 12 mg na każdy kilogram masy ciała.
• Jeśli ważysz 30 kg lub więcej, dawka wynosi 8 mg na każdy kilogram masy ciała.

Dawkę oblicza się na podstawie masy ciała przy każdym podaniu.

Dzieciom z JZA podaje się RoActemra raz na 2 tygodnie poprzez dożylne wlewanie (infuzję dożylną) trwające godzinę.

Dzieci z JZAp (od 2. roku życia)

Typową dawkę RoActemra oblicza się na podstawie masy ciała.

• Jeśli ważysz mniej niż 30 kg: dawka wynosi 10 mg na każdy kilogram masy ciała.
• Jeśli ważysz 30 kg lub więcej: dawka wynosi 8 mg na każdy kilogram masy ciała.

Dawkę oblicza się na podstawie masy ciała przy każdym podaniu.

Dzieci z JZAp otrzymują RoActemra raz na 4 tygodnie poprzez dożylne wlewanie (infuzję dożylną) trwające godzinę.

Pacjenci z SLC

Typowa dawka RoActemra to 8 mg na każdy kg masy ciała, jeśli ważysz 30 kg lub więcej.

Dawka wynosi 12 mg na każdy kg masy ciała, jeśli ważysz mniej niż 30 kg.

RoActemra może być podawane samodzielnie lub w połączeniu z kortykosteroidami.

Pacjenci z COVID-19

Typowa dawka RoActemra to 8 mg na każdy kg masy ciała. Może być konieczna druga dawka.

Jeśli podano Ci zbyt wiele RoActemra

Ponieważ RoActemra podaje lekarz lub pielęgniarka, mało prawdopodobne jest podanie zbyt dużej dawki. Jeśli jednak masz zmartwienia, porozmawiaj z lekarzem.

Jeśli zapomniano podać dawkę RoActemra

Ponieważ RoActemra podaje lekarz lub pielęgniarka, mało prawdopodobne jest pominięcie dawki. Jeśli jednak masz zmartwienia, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.

Jeśli przerwiesz leczenie RoActemra

Nie należy przerywać leczenia RoActemra bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane mogą występować nawet do 3 miesięcy po ostatniej dawce leku RoActemra.

Możliwe poważne działania niepożądane

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie którekolwiek z poniższych działań niepożądanych:

Te działania są częste: mogą występować u do 1 na 10 pacjentów

Reakcje alergiczne podczas lub po wlewie:

• trudności w oddychaniu, uczucie ucisku w klatce piersiowej lub zawroty głowy
• wysypka, swędzenie, pokrzywka, obrzęk warg, języka lub twarzy

Objawy ciężkich infekcji

• gorączka i dreszcze
• pęcherze w jamie ustnej lub na skórze
• ból brzucha

Objawy i objawy toksycznego uszkodzenia wątroby

Mogą występować u do 1 na 1000 pacjentów

• zmęczenie
• ból brzucha
• żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub oczu)

Lista innych możliwych działań niepożądanych

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, powiadom lekarza najprędzej jak to możliwe.

Działania niepożądane bardzo częste:

Mogą występować u więcej niż 1 na 10 pacjentów

• infekcje dróg oddechowych górnych, z typowymi objawami takimi jak kaszel, zatkany nos, katar, ból gardła i ból głowy
• podwyższony poziom tłuszczu we krwi (cholesterol)

Działania niepożądane częste:

Mogą występować u do 1 na 10 pacjentów

• infekcja płuc (zapalenie płuc)
• ogniska pęcherzykowe (płaskiec zoster)
• opryszczka (prosta opryszczka ust), pęcherze
• infekcje skóry (zapalenie celulitowe), czasem z gorączką i dreszczami
• wysypka i swędzenie, pokrzywka
• reakcje alergiczne (nadwrażliwość)
• infekcja oka (zapalenie spojówek)
• ból głowy, zawroty głowy, nadciśnienie
• owrzodzenia w jamie ustnej, ból brzucha
• zatrzymanie płynu (obrzęki) w dolnej części kończyn dolnych, przyrost masy ciała
• kaszel, przerywane oddychanie
• obniżona liczba białych krwinek we krwi (neutropenia, leukopenia)
• zaburzone wyniki badań funkcji wątroby (podwyższenie transaminaz)
• podwyższenie bilirubiny we krwi
• obniżony poziom fibrynogenu we krwi (białko uczestniczące w krzepnięciu krwi)

Działania niepożądane rzadkie:

Mogą występować u do 1 na 100 pacjentów

• zapalenie odcinka jelita (divertykulit) – gorączka, nudności, biegunka, zaparcia, ból brzucha
• opuchlizna i zaczerwienienie w jamie ustnej
• podwyższone stężenie tłuszczów we krwi (triglicerydy)
• owrzodzenia żołądka
• kamienie nerkowe
• niedoczynność tarczycy

Działania niepożądane bardzo rzadkie:

Mogą występować u do 1 na 1000 pacjentów

• zespół Stevensa-Johnsona (wysypka, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i ciężkiego łuszczynienia skóry)
• śmiertelne reakcje alergiczne (anafilaksja)
• zapalenie wątroby (hepatyt), żółtaczka

Działania niepożądane bardzo rzadkie:

Mogą występować u do 1 na 10 000 pacjentów

• obniżone wartości liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi
• niewydolność wątroby

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

Dzieci z AIJs

Ogólnie rzecz biorąc, działania niepożądane u pacjentów z AIJs były podobne do tych występujących u dorosłych z AR. Niektóre działania niepożądane występowały częściej: zapalenie nosa i gardła, biegunka, obniżenie liczby białych krwinek we krwi oraz wzrost enzymów wątrobowych.

Dzieci z AIJp

Ogólnie rzecz biorąc, działania niepożądane u pacjentów z AIJp były podobne do tych występujących u dorosłych z AR. Niektóre działania niepożądane występowały częściej: zapalenie nosa i gardła, ból głowy, uczucie niedoboru (nudności) oraz obniżenie liczby białych krwinek we krwi.

5. Ochrona leku RoActemra

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamrażać.

Szyjki fiolki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład RoActemra

• Substancją czynną jest tocylizumab.

Każdy fiolka 4 ml zawiera 80 mg tocylizumabu (20 mg/ml).

Każda fiolka 10 ml zawiera 200 mg tocylizumabu (20 mg/ml).

Każda fiolka 20 ml zawiera 400 mg tocylizumabu (20 mg/ml).

• Pozostałe składniki to sacharoza, polisorbat 80, dwunastowodny fosforan sodu dwuhydrotlenowy, dwuwodny fosforan dwusodowy dwuwodny i woda do wstrzykiwań (patrz punkt 2 „RoActemra zawiera sód” i „RoActemra zawiera polisorbat 80 (E 433)ˮ).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

RoActemra to stężony roztwór do wstrzykiwań dożylnych. Stężony roztwór jest przeźroczystą do mlecznej, bezbarwną do jasnożółtej cieczą.

RoActemra jest dostarczane w fiolkach zawierających 4 ml, 10 ml i 20 ml stężonego roztworu do wstrzykiwań dożylnych. Opakowania zawierają 1 lub 4 fiolki. Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Roche Registration GmbH

Emil-Barell-Strasse 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Niemcy

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Roche Pharma AG

Emil-Barell-Str. 1

79639 Grenzach-Wyhlen

Niemcy

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla personelu medycznego:

Instrukcje rozcieńczenia przed podaniem

Leki do stosowania dożylnego należy przed podaniem wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząsteczek oraz zmiany barwy. Należy rozcieńczać wyłącznie roztwory przezroczyste do lekko mlecznych, bezbarwne do jasnożółtych i pozbawione widocznych cząsteczek. Do przygotowania RoActemra należy użyć sterylnej igły i strzykawki.

Dorośli pacjenci z PR, COVID-19 i SLC (o wadze ciała ≥30 kg)

W warunkach bezpylnych, z worka do wlewu o pojemności 100 ml należy odpompować objętość roztworu do wstrzykiwania, sterylnego i apirogennego, chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), równą objętości stężonego RoActemra potrzebnej do dawkowania pacjenta. Potrzebną ilość stężonego RoActemra (0,4 ml/kg) należy pobrać z fiolki i wprowadzić do worka do wlewu o pojemności 100 ml. Ostateczna objętość powinna wynosić 100 ml. Aby wymieszać roztwór, należy delikatnie odwrócić worek do wlewu, aby uniknąć powstawania piany.

Stosowanie u populacji pediatrycznej

Pacjenci z AIJs, AIJp i SLC o wadze ciała ≥30 kg

W warunkach bezpylnych, z worka do wlewu o pojemności 100 ml należy odpompować objętość roztworu do wstrzykiwania, sterylnego i apirogennego, chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), równą objętości stężonego RoActemra potrzebnej do dawkowania pacjenta. Potrzebną ilość stężonego RoActemra (0,4 ml/kg) należy pobrać z fiolki i wprowadzić do worka do wlewu o pojemności 100 ml. Ostateczna objętość powinna wynosić 100 ml. Aby wymieszać roztwór, należy delikatnie odwrócić worek do wlewu, aby uniknąć powstawania piany.

Pacjenci z AIJs i SLC o wadze ciała <30 kg

W warunkach bezpylnych, z worka do wlewu o pojemności 50 ml należy odpompować objętość roztworu do wstrzykiwania, sterylnego i apirogennego, chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), równą objętości stężonego RoActemra potrzebnej do dawkowania pacjenta. Potrzebną ilość stężonego RoActemra (0,6 ml/kg) należy pobrać z fiolki i wprowadzić do worka do wlewu o pojemności 50 ml. Ostateczna objętość powinna wynosić 50 ml. Aby wymieszać roztwór, należy delikatnie odwrócić worek do wlewu, aby uniknąć powstawania piany.

Pacjenci z AIJp o wadze ciała <30 kg

W warunkach bezpylnych, z worka do wlewu o pojemności 50 ml należy odpompować objętość roztworu do wstrzykiwania, sterylnego i apirogennego, chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%), równą objętości stężonego RoActemra potrzebnej do dawkowania pacjenta. Potrzebną ilość stężonego RoActemra (0,5 ml/kg) należy pobrać z fiolki i wprowadzić do worka do wlewu o pojemności 50 ml. Ostateczna objętość powinna wynosić 50 ml. Aby wymieszać roztwór, należy delikatnie odwrócić worek do wlewu, aby uniknąć powstawania piany.

RoActemra przeznaczony jest do jednorazowego użycia.

Wszystkie nieużywane leki oraz odpady powstające po ich użyciu należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.