Ringer Lactato Grifols roztwór do infuzji

Hiszpania
Nazwa handlowa Ringer Lactato Grifols roztwór do infuzji
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Produkt Leczniczy Wydawany Na Receptę
Numer rejestracyjny 57281
Ringer Lactato Grifols roztwór do infuzji roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Ringer Lactado Grifols Roztwór do przetaczania

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem stosowania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

  • Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

  • Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką.

  • Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką, również wtedy, gdy dotyczą one działań niepożądanych, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

  1. Co to jest lek Ringer Lactado Grifols i do czego jest stosowany
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Ringer Lactado Grifols
  3. Jak stosować lek Ringer Lactado Grifols
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać lek Ringer Lactado Grifols
  6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Ringera Mleczan Grifols i do czego służy

Ringera Mleczan Grifols należy do grupy leków nazywanych Roztwory do wlewu dożylnego wpływające na równowagę elektrolitową – Elektrolity (stosowane w celu utrzymania prawidłowego równowagi płynów organizmu).

Ringera Mleczan Grifols jest wskazany w następujących sytuacjach:

  • Uzupełnienie płynów i elektrolitów w przestrzeni zewnątrzkomórkowej, np. w stanach odwodnienia z utratą elektrolitów lub po zabiegach chirurgicznych.
  • Krótkoterminowe uzupełnienie objętości osocza w stanach hipowolemii (krwotoki, oparzenia i inne problemy powodujące utratę objętości krwi obiegowej) lub hipotensji (obniżenie ciśnienia tętniczego).
  • Lekkie lub umiarkowane stany kwasicy metabolicznej (z wyjątkiem kwasicy mlekowej).
  • Jako środek rozpuszczający do podawania leków zgodnych z tym nośnikiem.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Laktanu Ringera Grifols

Nie stosować Laktanu Ringera Grifols

  • jeśli jest się uczulonym na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6)

  • w przypadku nadmiernego nawodnienia zewnętrznej przestrzeni płynów ustrojowych lub hipervolemii (nadmiar płynu w organizmie)

  • przy ciężkiej niewydolności nerek z oligurią lub anurią (uszkodzenie nerki z obniżeniem lub brakiem wydzielania moczu)

  • w przypadku niewyrównanego niewydolności serca

  • jeśli krew zawiera wysoki poziom potasu, sodu, wapnia lub chlorków

  • przy alkalozie metabolicznej

  • w przypadku ciężkiej kwasicy metabolicznej

  • przy kwasicy mlekowej

  • jeśli występuje ciężka niewydolność hepatocelularna (uszkodzenie funkcji wątroby) lub zaburzony metabolizm laktytów

  • w przypadku ogólnego obrzęku (nadmiernego gromadzenia się płynów) lub w przebiegu wątrobowej choroby wrodzonej z wodobrzuszem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Laktanu Ringera Grifols należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

  • Jeśli nerki, serce i/lub płuca nie działają prawidłowo, podawanie dużych objętości tego roztworu należy prowadzić pod ścisłym nadzorem klinicznym. Podczas podawania dużych objętości wymagana jest również szczególna ostrożność u pacjentów z nieosmotycznym wydzielaniem wazopresyny (hormonu antydiuretycznego) (w tym przy zespole nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH), ze względu na ryzyko hospitalnej hiponatremii (niskiego stężenia sodu we krwi podczas hospitalizacji).

Hiponatremia:

Pacjenci z nieosmotycznym wydzielaniem wazopresyny (np. w stanach krytycznych, przy bólu, stresie pooperacyjnym, infekcjach, oparzeniach i chorobach układu nerwowego centralnego), chorobami serca, wątroby i nerek oraz ci, którzy są leczeni agonistami wazopresyny (zobacz następną podsekcję), są szczególnie narażeni na rozwój ostrej hiponatremii po podaniu roztworów hipotonicznych.

Ostra hiponatremia może powodować ostrą encefalopatię hiponatremiczną (obrzęk mózgu), charakteryzującą się bólem głowy, nudnościami, drgawkami, osłabieniem i wymiotami. Pacjenci z obrzękiem mózgu są szczególnie narażeni na poważne, nieodwracalne i potencjalnie śmiertelne uszkodzenie mózgu.

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z obniżoną rozciągliwością mózgu (np. przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, krwotoku śródczaszkowym i urazie mózgu) są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

  • Podczas podawania tego roztworu zaleca się regularne monitorowanie stanu klinicznego oraz badania krwi i moczu (elektrolity we krwi i moczu, równowaga kwasowo-zasadowa, hematokryt). U pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii (wysokiego stężenia potasu we krwi) należy regularnie kontrolować poziom potasu we krwi.

Jeśli występuje któraś z poniższych chorób, ten lek należy podawać z szczególną ostrożnością i może być konieczne wykonanie dodatkowych badań, aby określić możliwość jego stosowania:

  • Z powodu zawartości sodu: przy nadciśnieniu tętniczym, niewydolności serca, obrzęku płuc lub obrzęku kostek, stóp i nóg, przedrzucawce (chorobie pojawiającej się w czasie ciąży lub po porodzie, charakteryzującej się wzrostem ciśnienia tętniczego), aldosteronizmie (chorobie związanej ze zwiększonym wydzielaniem hormonu zwanego aldosteronem) lub przy zaburzonej funkcji nerek lub innych stanach towarzyszących zatrzymaniu sodu.

  • Z powodu zawartości potasu: przy chorobach serca lub innych stanach, które mogą powodować wzrost stężenia potasu we krwi, takich jak niewydolność nerek lub nadnerczy, ostra odwodnienie lub masowe niszczenie tkanek, np. u osób z dużymi oparzeniami.

  • Z powodu zawartości wapnia: przy zaburzonej funkcji nerek lub przy obecności lub wywiadzie kamicy nerkowej spowodowanej zatrzymaniem wapnia lub chorobach związanymi ze zwiększonym stężeniem witaminy D, takich jak gruźlica gruźlicza.

  • Z powodu zawartości jonów laktydowych: przy podawaniu dużych ilości roztworu Laktan Ringera może dojść do rozwoju alkalozy metabolicznej.

  • Przy ciężkim niedoborze potasu. Choć roztwór Laktan Ringera zawiera stężenie potasu zbliżone do stężenia w osoczu, jest ono niewystarczające, aby wywołać korzystny efekt w tych sytuacjach.

  • Jeśli wątroba nie działa prawidłowo, roztwór Laktan Ringera może nie wytworzyć oczekiwanego działania, ponieważ metabolizm laktydów może być zaburzony.

  • Roztwór Laktan Ringera należy podawać ostrożnie u pacjentów z ryzykiem obrzęku mózgu lub wzrostu ciśnienia śródczaszkowego.

  • Jeśli leczony jest kortykosteroidami, hormonem adrenokortykotropowym lub lekami nasercowymi (cyfrykami), podawanie roztworu Laktan Ringera należy prowadzić z ostrożnością (zobacz sekcję Stosowanie innych leków).

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów starszych, u których może występować zaburzona funkcja nerek, wątroby i/lub serca.

Należy unikać długotrwałego podawania w tym samym miejscu wstrzykiwania ze względu na ryzyko zapalenia żył z tworzeniem się zakrzepów (trombopłucznicy).

Inne leki i Laktan Ringera Grifols

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się, stosowało się niedawno lub może być konieczne zastosowanie innych leków.

Niektóre leki mogą oddziaływać na Laktan Ringera Grifols. W takim przypadku może być konieczna zmiana dawki lub przerwanie leczenia jednym z leków.

Ogólnie należy unikać jednoczesnego podawania roztworu Laktan Ringera z lekami, które mogą wykazywać toksyczność wobec nerek, ponieważ może to prowadzić do zatrzymania płynów i elektrolitów.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu następujących leków:

  • Leków, które mogą oddziaływać na elektrolity obecne w roztworze Laktan Ringera:

  • Kortykosteroidy/steroidy lub hormon adrenokortykotropowy

  • Węglan litu

  • Moczopędne oszczędzające potas (amilorid, spironolakton, triamteren) stosowane samodzielnie lub w połączeniu

  • Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (IEC) (kapoten, enalapryl) lub blokery receptorów angiotensyny II (kandesartan, telmisartan, eprosartan, irbesartan, losartan, walzartan)

  • Takrolimus i cyklosporyna (leki o działaniu nefrotoksycznym)

  • Glikozydy nasercowe (digoksyna, metyldigoksyna)

  • Moczopędne tiazydowe (hydrochlorotiazyd, altizyd, mebutizyd, bendroflumetiazyd) lub witamina D

  • Leki o odczynie kwasowym, takie jak salicylany i/lub barbiturany

  • Leki o odczynie zasadowym, takie jak sympatykomimetyki (efedryna, pseudoefedryna) i/lub stymulanty (amfetamina, deksamfetamina)

  • Leki zwiększające działanie hormonu antydiuretycznego (np. chlorpropamid, klofibrat, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metyloamfetamina, ifosfamid, leki przeciwwątrobowe, narkotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), cyklofosfamid, desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna). Te leki zmniejszają wydalanie wody z moczem i zwiększają ryzyko hiponatremii hospitalnej po podaniu niewłaściwie zbilansowanych roztworów do wlewu dożylnego (zobacz poprzednią podsekcję oraz sekcje 3 i 4)

  • Moczopędne ogólnie i przeciwpadaczkowe, takie jak okskarbazepina, które zwiększają ryzyko hiponatremii.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jest się w ciąży lub w okresie karmienia piersią, podejrzewa ciążę lub planuje się zajście w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli roztwór Laktan Ringera jest podawany w odpowiedni i kontrolowany sposób, nie należy oczekiwać niepożądanych działań w czasie ciąży ani w okresie karmienia piersią.

Ten lek należy podawać z szczególną ostrożnością kobietom w ciąży w czasie porodu i wymaga to szczególnej kontroli stężenia sodu w surowicy, jeśli podawany jest w połączeniu z oksytocyną (zobacz poprzednie podsekcje i sekcję 4).

W czasie ciąży i karmienia piersią należy ocenić możliwość stosowania roztworu Laktan Ringera jako nośnika do podania innych leków, biorąc pod uwagę charakter tych leków.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie ma żadnych wskazówek, że ten lek może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować Ringera Laktian Grifols

Lek ten jest dostarczany w postaci roztworu do podania dożylnej.

Ringera Laktian Grifols będzie stosowany w szpitalu przez odpowiedni personel medyczny.

Lekarz poda Ci informację o czasie trwania leczenia Ringera Laktian Grifols.

Dawkę można dostosować według uznania lekarza. Objętość i szybkość podania należy dostosować do potrzeb klinicznych poszczególnego pacjenta, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego (np. oparzenia, zabiegi chirurgiczne, uraz głowy, infekcje), bilansu płynów, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej.

Ilość roztworu niezbędnego do przywrócenia normalnej objętości krwi wynosi 3–4 razy więcej niż utracona objętość krwi.

Zalecana dawka dzienna:

  • Dorośli: od 500 do 3000 ml dziennie.

  • Dzieci: - do 10 kg masy ciała: 100 ml na każdy kg masy ciała i dzień.

  • od 10 do 20 kg masy ciała: 1000 ml + dodatkowe 50 ml na każdy kg przekraczający 10 kg masy ciała, dziennie.

  • powyżej 20 kg masy ciała: 1500 ml + dodatkowe 20 ml na każdy kg przekraczający 20 kg masy ciała, dziennie.

Może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, elektrolitów surowicy i równowagi kwasowo-zasadowej przed i podczas podawania leku, szczególnie z uwagi na stężenie sodu surowicy u pacjentów z nieosmotycznym zwiększeniem uwalniania wazopresyny (ZIADH) oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki będące agonistami wazopresyny, ze względu na ryzyko hospitalnej hiponatremii (patrz punkty 2 i 4). Monitorowanie stężenia sodu surowicy jest szczególnie ważne w przypadku roztworów hipotonicznych (ten lek uznaje się za lekko hipotoniczny).

Lekarz zadecyduje o potrzebie leczenia towarzyszącego (patrz punkty 2 i 4).

Gdy roztwór jest stosowany jako środek nośny do podawania innych leków, dawkę i szybkość wlewu określa rodzaj i schemat dawkowania przepisanego leku.

Jeśli otrzymasz więcej Ringera Laktian Grifols niż powinieneś

W przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiego podania mogą wystąpić następujące objawy:

  • hiperhydratacja (obrzęki, hipowolemia), zaburzenia bilansu elektrolitowego i/lub wywołanie alkalosis metabolicznej, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. W takich przypadkach należy zmniejszyć lub przerwać podawanie i zastosować leczenie objawowe. Jeśli funkcja nerek jest upośledzona, może być konieczna dializa.

  • obciążenie organizmu wodą i sodem z ryzykiem obrzęków, szczególnie gdy występuje wadliwa wydalanie sodu przez nerki.

Nadmierna podaż soli potasu może prowadzić do rozwoju hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Objawy obejmują uczucie mrowienia, zdrętwienia i/lub palenia w rękach i stopach, osłabienie mięśni, porażenie, zaburzenia rytmu serca, blok serca, zatrzymanie krążenia oraz dezorientację.

Nadmierna podaż soli wapnia może prowadzić do hiperkalcemii. Objawy hiperkalcemii mogą obejmować brak apetytu, nudności, wymioty, zaparcia, ból brzucha, osłabienie mięśni, zaburzenia psychiczne, polidypsję (nadmierną pragnienie), poliurię (nadmierną objętość moczu), kamice nerkową, a w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca i śpiączkę, a także uczucie smaku wapnia, palenie i rozszerzenie naczyń obwodowych. Lekka, bezobjawowa hiperkalcemia zazwyczaj ustępuje po przerwaniu podawania wapnia i po odstawieniu innych leków sprzyjających, takich jak witamina D. W przypadku ciężkiej hiperkalcemii wymagane jest pilne leczenie (np. cykle zastosowania diuretyków, hemodializy, kalcytoniny, bisfosfonianów, edetat trisodowy).

Nadmierna podaż octanu sodu może prowadzić do hipokaliemii i alkalosis metabolicznej. Objawy mogą obejmować zmiany charakteru, zmęczenie, niewydolność oddechową, osłabienie mięśni i nieregularne bicie serca. Może również dojść, szczególnie u pacjentów z hipokalcemią, do zwiększenia napięcia mięśniowego, skurczów mięśni i tężyczki (nadpobudliwość układu nerwowo-mięśniowego). Leczenie alkalosis metabolicznej związanej z przedawkowaniem bikarbonatu polega przede wszystkim na odpowiedniej korekcie bilansu płynów i elektrolitów.

Gdy przedawkowanie wiąże się z lekiem dodanym do roztworu do wlewu, objawy i objawy nadmiernego wlewania mogą być związane z charakterem dodanego leku. W przypadku przypadkowego przedawkowania należy przerwać leczenie i obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów i objawów związanych z podanym lekiem. W razie potrzeby należy podjąć odpowiednie działania objawowe i wspierające.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia skontaktuj się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej. Telefon: 915 620 420.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj swojego lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.

Najczęściej opisywane działania niepożądane to hiperhydratacja (obrzęki) oraz zaburzenia elektrolitowe (głównie po podaniu dużych objętości roztworu Ringera mlekczanowego), a także reakcje alergiczne.

U pacjentów z nieosmotycznym uwalnianiem wazopresyny, u pacjentów z chorobami serca, wątroby i nerek oraz u pacjentów leczonych agonistami wazopresyny zwiększa się ryzyko wystąpienia hiponatremii ostrej po podaniu roztworów hipotonicznych. Hiponatremia szpitalna może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń mózgu i śmierci w wyniku wystąpienia obrzęku mózgu (patrz punkty 2 i 3).

Możliwe działania niepożądane to:

  • Zaburzenia elektrolitowe, hiponatremia szpitalna
  • Obrzęk mózgu
  • Zakrzepica żylna (zakrzepy), zapalenie żył (flebita) (powiązane z podaniem dożylnym)
  • Zatkany nos, kaszel, kichanie, trudności w oddychaniu podczas podawania roztworu, ból w klatce piersiowej z zaburzeniami rytmu serca
  • Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, swędzenie, obrzęk, gromadzenie się płynu w tkankach
  • Hiperhydratacja (obrzęki)
  • Gorączka, infekcja w miejscu wstrzyknięcia, reakcja miejscowa lub ból miejscowy (powiązane z podaniem dożylnym).

Gdy roztwór Ringera mlekczanowego jest stosowany jako środek nośny do podania innych leków, działania niepożądane mogą być związane z dodanymi do roztworu lekami.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać infuzję.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. Zachowanie Ringer Lactate Grifols

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Po otwarciu opakowania roztwór należy użyć natychmiast.

Trzymać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu.

Nie stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest przejrzysty lub widoczne są osady.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i niepotrzebne leki należy zdać do Punktu SIGRE (symbol SIGRE) w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. Taki sposób postępowania pomoże w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Ringer Lactado Grifols

Substancjami czynnymi są chlorek sodu, chlorek potasu, chlorek wapnia i laktoan sodu. Każde 100 ml roztworu zawiera 600 mg chlorku sodu, 40 mg chlorku potasu, 20,4 mg chlorku wapnia (jako dwuwodny) i 305 mg laktoanu sodu (jako roztwór 50%).

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: kwas chlorowodorowy lub wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do sporządzania środków do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Ringer Lactado Grifols to przezroczysty, bezbarwny roztwór do przetaczania, dostępny w fiolkach szklanych o pojemności 500 i 1000 ml oraz w workach z elastycznego polipropylenu (Fleboflex) o pojemności 500 i 1000 ml.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

LABORATORIOS GRIFOLS, S.A.

Can Guasch, 2

08150 Parets del Vallès, Barcelona (HISZPANIA)

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABORATORIOS GRIFOLS, S.A.

Polígono Industrial Autopista. Passeig Fluvial, 24

08150 Parets del Vallès, Barcelona (HISZPANIA)

LABORATORIOS GRIFOLS, S.A.

Polígono Industrial Los Llanos. C/ Marte, 4

30565 Las Torres de Cotillas, Murcia (HISZPANIA)

Data ostatniej wersji ulotki: czerwiec 2018

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)


Informacja przeznaczona wyłącznie dla personelu medycznego:

Ringer Lactado Grifols podaje się za pomocą przetaczania.

Zawartość każdego opakowania tego leku przeznaczona jest do jednorazowego przetaczania. Po otwarciu opakowania roztwór należy podać natychmiast, a niewykorzystaną część należy wyrzucić.

Roztwór powinien być przezroczysty i nie powinien zawierać osadów. Nie podawać w przeciwnym przypadku.

Worek Fleboflex:

  • Sprawdzić brak małych wycieków poprzez silne uciskanie worka. W przypadku wykrycia wycieków, produkt należy odrzucić.
  • Aby podłączyć zestaw do przetaczania, należy oddzielić osłonę ochronną od portu infuzyjnego, odsłaniając membranę dostępu do worka.

Podczas podawania roztworu, a także w przypadku dodawania leków, należy zachować maksymalną asepsyę. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, gdy roztwór jest stosowany jako środek rozcieńczający dla innych leków, należy go użyć natychmiast, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanych i potwierdzonych jako aseptyczne. Jeżeli roztwór nie jest stosowany natychmiast, warunki i okresy przechowywania podczas użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika.

Zaleca się sprawdzenie tabel zgodności przed dodaniem leków do roztworu Ringer Lactado lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami. Zaleca się zapoznanie się z ulotką dodawanego leku oraz sprawdzenie, czy jest on rozpuszczalny i stabilny w roztworze wodnym przy pH roztworu Ringer Lactado (pH 5,0–7,0).

Gdy do Ringer Lactado Grifols dodaje się lek zgodny, roztwór należy podać natychmiast.

Nie należy stosować roztworu Ringer Lactado jako środka rozcieńczającego dla leków zawierających jony mogące wywołać powstawanie nierozpuszczalnych soli wapnia.

Zaleca się nie mieszać ani nie podawać jednocześnie w tym samym zestawie do przetaczania roztworu Ringer Lactado z krwią całkowitą ani z frakcjami krwi konserwowanymi za pomocą środka przeciwwspółkrzepnego zawierającego cytrynian (np. CPD), ponieważ jony wapnia obecne w tym roztworze mogą przekroczyć pojemność chelatującą cytrynianu, co może prowadzić do powstawania skrzeplin. Skrzepliny te mogą być bezpośrednio przetaczane do krążenia i spowodować zatorowość.