Rabipur proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Rabipur

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie załadowanej

wirus wścieklizny (nieaktywowany, szczep Flury LEP)

Przed zastosowaniem szczepionki Rabipur u siebie lub u swojego dziecka należy uważnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje.

• Należy zachować ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku pytań należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Szczepionka została przepisana wyłącznie dla Ciebie lub Twojego dziecka i nie należy jej podawać innym osobom.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest szczepionka Rabipur i w jakim celu jest stosowana
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem szczepionki Rabipur u siebie lub u swojego dziecka
3. Jak stosować szczepionkę Rabipur
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać szczepionkę Rabipur
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Rabipur i kiedy się go stosuje

Co to jest Rabipur

Rabipur to szczepionka zawierająca nieaktywowany wirus wścieklizny. Po podaniu szczepionki układ odpornościowy (naturalny system obronny organizmu) wytwarza przeciwciała przeciwko wirusom wścieklizny. Przeciwciała te chronią przed infekcjami lub chorobami wywoływanymi przez wirus powodujący wściekliznę. Żaden z komponentów szczepionki nie może wywołać wścieklizny.

Do czego stosuje się Rabipur

Rabipur może być stosowany u osób w każdym wieku.

Rabipur może być stosowany w celu zapobiegania wściekliźnie:

• przed możliwym ryzykiem zetknięcia się z wirusem wścieklizny (profilaktyka przedekspozycyjna)

lub

• po podejrzanym lub potwierdzonym zetknięciu się z wirusem wścieklizny (profilaktyka poekspozycyjna).

Wścieklizna to infekcja, która może być przeniesiona, gdy zwierzę zainfekowane ugryzie, po drapnie lub nawet poliże osobę, szczególnie gdy skóra nie jest nietknięta. Nawet kontakt z pułapkami na zwierzęta, które zostały polizane lub ugryzione przez zainfekowane zwierzęta, może powodować infekcje u ludzi.

2. Co powinieneś wiedzieć przed zastosowaniem szczepionki Rabipur u Ciebie lub u Twojego dziecka

Nie należy stosować szczepionki Rabipur przed możliwym narażeniem na wirusa wścieklizny, jeśli:

• W przeszłości występowały u Ciebie lub u Twojego dziecka ciężkie reakcje alergiczne na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników szczepionki (wymienionych w sekcji 6).
• U Ciebie lub u Twojego dziecka występuje ostra choroba wymagająca leczenia.

Ze względu na ciężki przebieg zakażenia wirusem wścieklizny, szczepionkę Rabipur można podać każdej osobie, która została potencjalnie narażona na wirusa, również kobietom w ciąży.

Ciężkie reakcje alergiczne (nadwrażliwość)

Jeśli wiadomo, że Ty lub Twoje dziecko macie wysokie ryzyko wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej na szczepionkę lub którykolwiek z jej składników, może zostać podana inna szczepionka przeciw wściekliźnie, która nie zawiera tych składników. Jeśli nie ma dostępnej alternatywnej szczepionki, lekarz lub pielęgniarka porozmawiają z Tobą o ryzyku związanym ze szczepieniem oraz zakażeniem wirusem wścieklizny przed podaniem szczepionki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

W przypadku ostrej choroby wymagającej leczenia, szczepienie zazwyczaj odwleka się co najmniej na 2 tygodnie po wyzdrowieniu. Obecność lekkiego zakażenia nie wymaga odwlekania szczepienia. Jednak przed szczepieniem należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Przed podaniem szczepionki Rabipur w profilaktyce poekspozycyjnej należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli Ty lub Twoje dziecko:

• Macie ciężką alergię na jajka lub produkty pochodne z jajek (objawy opisano w sekcji 4 niniejszego ulotnika). Szczepionka Rabipur zawiera śladowe ilości białek kurzych, które pozostają po procesie wytwarzania.
• Macie ciężką alergię na antybiotyki: neomycynę, chlortetracyklinę lub amfoterycynę B. Te antybiotyki mogą występować w szczepionce w bardzo małych ilościach.
• Macie ciężką alergię na poligeliny.

Po każdej iniekcji może dojść do omdlenia, dlatego należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli Ty lub Twoje dziecko mieliście już wcześniej omdlenia po podaniu zastrzyku.

Po zastosowaniu szczepionki Rabipur zgłaszano rzadkie, ale poważne zaburzenia neurologiczne. Zobacz sekcję 4. Leki przeciwzapalne (sterydy), które często stosuje się w leczeniu tych zaburzeń, mogą wpływać na skuteczność szczepionki (zobacz poniżej, Inne leki i Rabipur). Lekarz lub pielęgniarka zadecydują o dalszym postępowaniu w takiej sytuacji.

Podobnie jak wszystkie szczepionki, Rabipur może nie zapewnić pełnej ochrony wszystkim osobom, które zostaną zaszczepione.

Nie należy podawać szczepionki w pośladki, pod skórę ani do naczynia krwionośnego.

Inne leki i Rabipur

Poinformuj lekarza lub pielęgniarkę, jeśli Ty lub Twoje dziecko przyjmujecie, niedawno przyjmowaliście lub moglibyście potrzebować przyjęcia jakichkolwiek innych leków, w tym leków bez recepty. Chyba że lekarz zaleci inaczej, Ty lub Twoje dziecko powinni dalej przyjmować w zwykły sposób wszystkie przepisane leki.

Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie niedobory układu odpornościowego lub przyjmujecie leki osłabiające odporność organizmu na infekcje, nadal można podać szczepionkę Rabipur; jednak możliwe, że ochrona nie będzie tak skuteczna jak u innych osób. W takim przypadku lekarz może zalecić wykonanie badań krwi po podaniu szczepionki, aby sprawdzić, czy organizm wytworzył wystarczającą ilość przeciwciał przeciw wirusowi. W razie potrzeby Ty lub Twoje dziecko otrzymacie dodatkowe dawki szczepionki (zobacz sekcję 3 niniejszego ulotnika).

Szczepionkę Rabipur można podawać jednocześnie z innymi szczepionkami inaktywowanymi. Dla każdego rodzaju szczepionki należy użyć oddzielnego miejsca iniekcji.

Może być również konieczne podanie Ci lub Twojemu dziecku zastrzyku przeciwciał przeciw wściekliźnie (tzw. „immunoglobulina antyrabies”) jeśli Ty lub Twoje dziecko nie byliście w pełni zaszczepieni przeciw wściekliźnie i istnieje duże prawdopodobieństwo zakażenia wirusem. W takim przypadku poda się zastrzyk immunoglobuliny antyrabies (która jest podawana tylko jeden raz, zazwyczaj wraz z pierwszą dawką szczepionki) oraz szczepionkę w różnych częściach ciała.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, i miałeś kontakt z wirusem wścieklizny lub istnieje prawdopodobieństwo takiego kontaktu, należy mimo to podać szczepionkę przeciw wściekliźnie.

Szczepionkę Rabipur można również podać w czasie ciąży lub karmienia piersią oraz przed narażeniem na wirusa, jeśli uważa się, że ryzyko kontaktu z wirusem jest znaczne. W takim przypadku lekarz omówi z Tobą ryzyko związane ze szczepieniem i zakażeniem wirusem wścieklizny oraz doradzi, kiedy najlepiej podać szczepionkę Rabipur.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Niektóre z działań niepożądanych opisanych w sekcji 4 niniejszego ulotnika mogą wpływać na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

Szczepionka Rabipur zawiera sod

To lekarstwo zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowa”.

3. Jak stosować Rabipur

Szczepionkę Rabipur poda Ci lub Twojemu dziecku lekarz lub pielęgniarka, którzy przeszli odpowiednie szkolenie w zakresie stosowania szczepionek. W miejscu podania szczepionki musi być dostępny sprzęt i leczenie niezbędne do terapii bardzo ciężkich reakcji alergicznych, które mogą wystąpić po podaniu szczepionki (zobacz sekcję 4 niniejszego ulotnika). Szczepionka powinna być podawana w klinice lub gabinecie medycznym wyposażonym w sprzęt umożliwiający leczenie takich reakcji.

Instrukcje rekonstytucji szczepionki przeznaczone dla lekarzy i personelu medycznego znajdują się na końcu tego ulotnika.

Zalecana dawka dla dorosłych i dzieci w każdym wieku to jeden mililitr (1,0 ml) na dawkę.

Lekarz ustali liczbę dawek, które należy podać Tobie lub Twojemu dziecku, w zależności od tego, czy szczepionka Rabipur została podana wcześniej, czy po możliwym kontakcie z wirusem.

Szczepionka podawana jest w postaci wstrzyknięcia do mięśnia (zazwyczaj do górnej części ramienia lub u małych dzieci do mięśnia uda).

PRZED KAŻDYM MOŻLIWYM KONTAKTEM Z WIRUSEM

Jeśli Ty lub Twoje dziecko nigdy wcześniej nie były szczepione przeciwko wściekliźnie:

• Konieczne jest podanie 3 dawek. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty; drugą dawkę podaje się 7 dni później, a trzecią – 21 lub 28 dni po pierwszej dawce.
• Jeśli jesteś dorosłym w wieku od 18 do 65 lat i wymagasz szybkiej ochrony, możesz również otrzymać trzy dawki szczepionki Rabipur w ciągu 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty, drugą – 3 dni później, a trzecią – 4 dni po drugiej dawce.
• Alternatywnie, jeśli jesteś osobą z prawidłową odpowiedzią immunologiczną, szczepionkę Rabipur można podać w dwóch dawkach w ciągu 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się podczas pierwszej wizyty, a drugą – 7 dni później.

Jeśli Ty lub Twoje dziecko nie pojawi się na wizycie zaplanowanej do podania dawki, należy jak najszybciej umówić się na nową wizytę po pierwotnej dacie.

Konieczność podania dawek przypominających zależy od ryzyka kontaktu z wirusem wścieklizny. Twój lekarz sprawdzi oficjalne rekomendacje dotyczące szczepień przeciw wściekliźnie i poinformuje Cię, czy konieczna jest dawka przypominająca.

Jeśli jesteś narażony na ciągłe zakażenie, Twój lekarz może zalecić okresowe badania krwi w celu określenia ilości przeciwciał przeciwko wściekliźnie we krwi, aby dawki przypominające można było podać jak najszybciej. Doświadczenie wskazuje, że dawki przypominające są zazwyczaj potrzebne co 2–5 lat.

PO MOŻLIWYM LUB POTWIERDZONYM KONTAKCIE Z WIRUSEM

Osoby szczepione

Jeśli Ty lub Twoje dziecko zostały w pełni zaszczepione przeciwko wściekliźnie i/lub otrzymały dawki przypominające i mieli kontakt z zwierzęciem chore lub podejrzanym o wściekliznę, zazwyczaj konieczne będzie podanie dodatkowych 2 dawek szczepionki (każda po 1,0 ml). Pierwszą dawkę podaje się jak najszybciej po kontakcie, a drugą – 3 dni później.

Osoby nieszaszczepione

Jeśli Ty lub Twoje dziecko nigdy wcześniej nie były szczepione lub otrzymały niepełne szczepienie podstawowe, poda się 4 lub 5 dawek (każda po 1,0 ml) zgodnie z jednym z poniższych schematów:

• W przypadku schematu 4-dawkowego dwie pierwsze dawki podaje się w dniu 0 jak najszybciej po kontakcie, a następnie pojedyncze dawki w 7. i 21. dniu po pierwszej dawce.
• Można również zastosować alternatywny schemat 4-dawkowy u zdrowych osób, u których wiadomo, że występuje dobra odpowiedź immunologiczna: pierwszą dawkę podaje się jak najszybciej po kontakcie (dzień 0), a kolejne dawki – w 3., 7. i 14. dniu po pierwszej dawce.
• W przypadku schematu 5-dawkowego pierwszą dawkę podaje się w dniu 0 jak najszybciej po kontakcie, a kolejne dawki – w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce.

Po każdym możliwym kontakcie z wirusem wścieklizny Twój lekarz oceni ryzyko zakażenia w zależności od rodzaju kontaktu, jaki miałeś lub Twoje dziecko. Na przykład, jeśli zostałeś ugryziony lub poraniony przez zwierzę, które mogło mieć wirusa, lub miałeś kontakt z nietoperzami, ryzyko zakażenia wirusem wścieklizny jest znacznie wyższe niż u osoby z nieuszkodzoną skórą, która została tylko polizana.

Osoby z osłabionym układem odpornościowym (niedostateczna odporność na infekcje)

Jeśli Ty lub Twoje dziecko macie większe ryzyko zakażenia wirusem wścieklizny z powodu niewłaściwie działającego układu odpornościowego, konieczne będzie podanie pięciu lub sześciu dawek (każda po 1,0 ml) szczepionki przeciw wściekliźnie po kontakcie z zwierzęciem chorym lub podejrzanym o wściekliznę. Szczepienie będzie stosowane łącznie z miejscowym leczeniem rany i immunoglobuliną przeciwwściekliźnianą.

Jeśli stosuje się sześć dawek, dwie pierwsze podaje się jak najszybciej po kontakcie, a następnie pojedyncze dawki w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce.

Jeśli stosuje się pięć dawek, pierwszą dawkę podaje się jak najszybciej po kontakcie, a kolejne dawki – w 3., 7., 14. i 28. dniu po pierwszej dawce.

Może być również konieczne wykonanie badania krwi Tobie lub Twojemu dziecku w celu zmierzenia ilości przeciwciał przeciwko wirusowi wścieklizny we krwi, aby w razie potrzeby można było podać dodatkowe dawki szczepionki. Twój lekarz wyjaśni Ci dalsze kroki i poinformuje, kiedy należy się stawić na badania krwi lub podanie dodatkowych dawek.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuwa.

Po szczepieniu szczepionką Rabipur mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne obejmujące cały organizm, czasem związane z wstrząsem (niebezpiecznie niskim ciśnieniem krwi)*. Zawsze należy mieć dostęp do odpowiedniego leczenia i opieki medycznej na wypadek rzadkiej ciężkiej reakcji alergicznej na szczepionkę. W przypadku jej wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania Rabipur to: ból w miejscu wstrzyknięcia, głównie ból spowodowany wstrzyknięciem, lub zgrubienie skóry w miejscu wstrzyknięcia. Te reakcje są bardzo częste (występują u więcej niż 1 osoby na 10). Większość reakcji w miejscu wstrzyknięcia nie była ciężka i ustępowała w ciągu 24–48 godzin po wstrzyknięciu.

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

Bóle głowy

Zawroty głowy

Wysypka

Niedobór samopoczucia ogólnego

Zmęczenie

Osłabienie

Gorączka

Częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10)

Obrzęk gruczołów

Spadek apetytu

Nudności

Wymioty

Biegunka

Ból/nieprzyjemne uczucie w żołądku

Wyprysk

Ból mięśni

Ból stawów

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1000)

Reakcje alergiczne

Bóle mięśni lub uczucie mrowienia

Potliwość

Dreszcze

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000)

Zapalenie mózgu, zaburzenia nerwowe, które mogą powodować osłabienie, niemożność poruszania się lub utratę czucia w niektórych częściach ciała*

Zawroty głowy, niestabilność z zawrotami głowy*

Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy lub gardła*

*Opis działań niepożądanych zgłoszonych dobrowolnie

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci

Oczekuje się, że częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci będą takie same jak u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli Ty lub Twoje dziecko doświadczacie jakichkolwiek działań niepożądanych, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi, www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Rabipur

Przechowywać ten preparat szczepionkowy w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Przechowywać w lodówce, chroniąc przed światłem (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamrażać.

Szyk i fiolkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie należy stosować tej szczepionki po upływie daty ważności podanej na opakowaniu zewnętrznym. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca. Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje. W ten sposób można pomóc w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Rabipur

Substancją czynną w szczepionce jest wirus wścieklizny (nieaktywowany, odmiana Flury LEP) 27,9 JEDN. Substancja ta została wyprodukowana w oczyszczonych komórkach embrionalnych kurzych (PCEC).

Pozostałe składniki to: trometamol, chlorek sodu, kwas etylenodiaminotetraoctowy (EDTA) disódowy, L-glutaminian potasu, poligelina, sacharoza oraz woda do sporządzania środków wstrzykiwalnych.

Zawiera śladowe ilości białek kurzych (np. owalbuminy), albuminy osocza ludzkiego, neomycyny, chlorotetracykliny i amfoterycyny B.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Rabipur to białe liofilizowane do proszku, które należy odtworzyć za pomocą przezroczystego, bezbarwnego rozpuszczalnika. Odtworzona szczepionka jest przezroczysta lub lekko opalizująca, bezbarwna lub lekko różowa.

Rabipur jest dostarczany w opakowaniach zawierających:

• 1 fiolkę z proszkiem,

• 1 strzykawkę jednorazową wstępnie napełnioną sterylnym rozpuszczalnikiem

  • z białą kapsułką zabezpieczającą i uszczelką gwarantującą integralność
  • lub przezroczystą, śrubowaną kapsułką zabezpieczającą

• oraz 2 identyczne igły (kaliber 25, 25 mm), jedna do odtworzenia, druga do zastrzyku.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Bavarian Nordic A/S

Philip Heymans Alle 3

2900 Hellerup

Dania

Producent

Bavarian Nordic A/S

Hejreskovvej 10A

3490 Kvistgaard

Dania

lub

GSK Vaccines GmbH

Emil-von-Behring-Str. 76

35041 Marburg

Niemcy

Lek ten jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującą nazwą:

Niemcy, Austria, Belgia, Chorwacja, Dania, Hiszpania, Francja, Węgry, Włochy, Luksemburg, Norwegia, Holandia, Polska, Portugalia, Szwecja: Rabipur

Data ostatniej weryfikacji ulotki: 03/2026

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).

Inne źródła informacji

Niniejsza informacja przeznaczona jest wyłącznie dla personelu medycznego:

Istnieją dwa typy strzykawek wstępnie napełnionych, które różnią się rodzajem kapsułki zabezpieczającej.

Oba typy strzykawek są wyposażone w tylne uchwyt, który ułatwia manipulację i podawanie zastrzyku. Ponadto, tylne uchwyt zmniejsza średnicę otworu korpusu strzykawki i jednocześnie powiększa skrzydła oparcia dla palców o ergonomicznym kształcie. Zapobiega to przypadkowemu wypchnięciu tłoczka ze strzykawki.

Przed przygotowaniem Rabipur do podania, należy zidentyfikować dostarczoną w opakowaniu strzykawkę wstępnie napełnioną (z białą kapsułką zabezpieczającą i uszczelką gwarantującą integralność lub z przezroczystą, śrubowaną kapsułką zabezpieczającą) i postępować zgodnie z instrukcjami dotyczącymi danej strzykawki wstępnie napełnionej, dołączonymi do opakowania.

Instrukcje użytkowania jednorazowej strzykawki wstępnie napełnionej Rabipur

Strzykawka wstępnie napełniona z białą kapsułką zabezpieczającą i uszczelką gwarantującą integralność:

Zastosowanie igły (te instrukcje dotyczą obu dostarczonych igieł):

Wstrzykiwacz wstępnie napełniony z przezroczystą nakrętką śrubową:

Zastosowanie igły (te instrukcje dotyczą obu dostarczonych igieł)

Instrukcje dotyczące rekonstytucji Rabipur z zastosowaniem strzykawki wstępnie napełnionej:

Szczepionkę należy sprawdzić wizualnie przed i po rekonstytucji pod kątem obecności obcych cząstek i/lub zmian fizycznych właściwości. Szczepionki nie należy stosować, jeśli stwierdzono jakiekolwiek zmiany jej wyglądu. Odtworzona szczepionka powinna być przezroczysta lub lekko opalizująca, bezbarwna lub lekko różowa.

Proszewkę do roztworu należy odtworzyć za pomocą rozcieńczalnika do roztworu dostarczonego w zestawie, delikatnie mieszając mieszaninę przed wstrzyknięciem. Odtworzoną szczepionkę należy użyć natychmiast.

Podczas produkcji fiolka jest uszczelniona pod próżnią. W celu uniknięcia trudności z pobraniem odtworzonej szczepionki z fiolki, po jej rekonstytucji zaleca się odkręcenie strzykawki od igły w celu usunięcia ciśnienia ujemnego. Po tym zabiegu szczepionkę można łatwo pobrać z fiolki. Nie zaleca się wywierania nadmiernego ciśnienia, ponieważ nadmierne napompowanie utrudni pobranie odpowiedniej ilości szczepionki.

Długość igły nie jest wystarczająca, aby sięgnąć dna fiolki, dlatego należy odwrócić fiolkę i delikatnie wyciągnąć igłę, zbliżając ją do korka. Umożliwi to pobranie całej ilości roztworu szczepionki z fiolki.

Po zakończeniu rekonstytucji szczepionki, usuń kapsułkę zabezpieczającą z drugiej igły (zgodnie z opisem w kroku 1 dla igieł) i wymień igłę używaną do rekonstytucji na drugą igłę, która zostanie użyta do podania szczepionki. Nie należy stosować tej samej igły do rekonstytucji i do podania szczepionki.