Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml Prediluido w glukoza 4% i chlorek sodu 0,18% roztwór do przetaczania

Chlorek potasu, Monohydrat glukozy, Chlorek sodu

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany właśnie Tobie – nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, również wtedy, gdy chodzi o działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml Prediluido w glukoza 4% i chlorek sodu 0,18% roztwór do przetaczania i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml Prediluido w glukoza 4% i chlorek sodu 0,18% roztwór do przetaczania
3. Jak stosować Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml Prediluido w glukoza 4% i chlorek sodu 0,18% roztwór do przetaczania
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml Prediluido w glukoza 4% i chlorek sodu 0,18% roztwór do przetaczania
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Potasio B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do przetaczania i w jakich celach jest stosowany

Ten lek jest roztworem do przetaczania (podawany jest dożylnie za pomocą kroplówki).

Ten lek stosuje się w celu utrzymania lub przywrócenia poziomu potasu, sodu, chlorków i płynów w organizmie w przypadkach, gdy konieczne jest również uzupełnienie energii, a odpowiednie postępowanie dietetyczne lub leczenie doustne są niewystarczające.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu

Nie stosować Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu

• jeśli jest uczulony na potas lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli ma nieprawidłowo wysoki poziom potasu (hiperkaliemia) lub chlorków (hiperkloremia) we krwi,
• jeśli ma ciężką chorobę nerek z oligurią (zmniejszona wydzielanie moczu), anurią (brak wydzielania moczu) lub azotemią (nadmiar związków azotowych we krwi spowodowany niewydolnością nerek),
• jeśli ma podwyższony poziom sodu we krwi (hipernatremia),
• jeśli cierpi na hiperwentylację (wysoki poziom glukozy we krwi), np. w przypadku śpiączki hiperosmolalnej, dekompensowanej cukrzycy lub innych nietolerancji glukozy, takich jak w stanach stresu metabolicznego,
• jeśli cierpi na kwasicę kanalikową nerkową (zaburzenie funkcji nerek),
• jeśli miał w przeszłości udar mózgu (ostry wypadek mózgowy),
• jeśli doznał urazu głowy (w ciągu pierwszych 24 godzin),
• jeśli ma nadmiar wody w tkankach organizmu (hiperhydratacja).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed zastosowaniem Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu, jeśli choruje lub chorował na którąkolwiek z następujących chorób:

• chorobę serca,
  • marskość wątroby (końcowy etap przewlekłego uszkodzenia wątroby),
  • chorobę kardiopulmonalną (obejmującą serce i płuca),
  • ciężką cukrzycę lub inne stany związane z nietolerancją glukozy,
  • niski poziom sodu we krwi (hiponatremia),
  • ostry niedokrwienny udar mózgu (gdy naczynie krwionośne doprowadzające krew do mózgu zostaje zablokowane przez skrzep), ponieważ hiperwentylacja może pogorszyć uszkodzenie mózgu i wpłynąć na proces rekonwalescencji,

Ponieważ ten lek zawiera sód, należy go podawać ostrożnie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, obrzękiem płucnym lub obwodowym, niewydolnością nerek, przedrzucawką (rozwój nadciśnienia tętniczego w czasie ciąży) lub innymi stanami związanymi z zatrzymaniem sodu, a także u pacjentów przyjmujących kortykosteroidy lub kortykotropinę (patrz następny podpunkt).

Należy zachować ostrożność przed podaniem leku u pacjentów, którzy:

• przyjmują leki steroidowe (np. kortyzonę), ponieważ zwiększają one zatrzymanie soli i wody,
• są leczeni glikozydami nasercowymi, takimi jak digoksyna (stosowana w niewydolności serca). Nagłe obniżenie poziomu potasu (gdy leczenie zostaje przerwane) u tych pacjentów może prowadzić do toksyczności,
• są starsi, ponieważ nerki lub serce mogą nie działać prawidłowo (patrz również sekcja „Stosowanie Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu z innymi lekami”).

Należy zapewnić odpowiednie zaopatrzenie witamin (szczególnie witaminy B1).

Dzieci

Należy zwrócić szczególną uwagę i dokładnie kontrolować poziom elektrolitów i płynów podczas podawania tego leku dzieciom.

Stosowanie Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu z innymi lekami

Powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli aktualnie stosuje, niedawno stosował lub może mieć potrzebę stosowania innych leków.

W szczególności powiadom lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z następujących leków, aby dawkowanie Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczone w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu mogło zostać odpowiednio dostosowane:

• Kortykosteroidy, np. hydrokortyzonę, prednizolon lub hormon kortykotropinę (wytwarzaną w mózgu), ponieważ mogą one prowadzić do obniżenia tolerancji glukozy.

Kortykosteroidy są również związane z zatrzymaniem sodu i wody.

• Digoksynę (lek stosowany w leczeniu niewydolności serca)
• Leki, które mogą prowadzić do podwyższonego poziomu potasu, takie jak:
  • diuretyki oszczędzające potas, np. zawierające spironolakton lub triamteren,
  • antagoniści receptora angiotensyny II,
  • inne leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym (tzw. inhibitory ACE),
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne,
  • cyklosporyna lub tachrolimus (stosowane w przeszczepach narządów w celu zapobiegania odrzuceniu),
  • suksemetonium (relaksant mięśniowy),
  • leki zawierające potas, takie jak sole potasowe penicyliny,
  • heparyna,
  • pentamidyna, trimetoprymina,
  • blokery β-adrenergiczne (propranolol, nadolol, atenolol).

Jednoczesne podawanie tych leków z potasem może poważnie zwiększyć poziom potasu we krwi, co z kolei może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.

• Leki, które mogą prowadzić do obniżenia poziomu potasu, takie jak:

  • hormon adrenokortykotropowy,
  • kortykosteroidy,
  • diuretyki (pętlowe, tiazydowe i pokrewne, diuretyki osmotyczne, inhibitory anhydrazy węglowej),
  • wysokie dawki penicylin,
  • aminoglikozydy,
  • cisplatyna,
  • foscarnet,
  • amfoterycyna B,
  • teofilina,
  • insulina,
  • kwas foliowy i witamina B12,
  • agonisty β2-adrenergiczne.

• Glikozydy nasercowe (digoksyna i metyldigoksyna) (wysoki poziom potasu może zmniejszyć ich działanie, a nagłe obniżenie poziomu potasu może prowadzić do zatrucia glikozydami).

• Leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, hydrochinidyna, prokainamida) (wysoki poziom potasu zwiększa ich działanie, a niski poziom potasu zmniejsza skuteczność).

• Węglan litu (sód może przyśpieszyć wydalanie litu z moczem, co prowadzi do zmniejszenia działania terapeutycznego).

• Kortykosteroidy o działaniu mineralokortykoidowym (np. fludrokortyzon) lub ACTH (kortykotropina) (te leki sprzyjają zatrzymaniu wody i sodu).

• Kortykosteroidy o działaniu glikokortykoidowym (np. hydrokortyzon) (mogą one powodować zbyt wysoki poziom glukozy we krwi).

• Insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe (biguanidy, sulfonamidy) (glukoza może zmniejszać ich działanie).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Bezpieczeństwo stosowania tego leku w czasie ciąży i karmienia piersią nie zostało ustalone. Dlatego należy go stosować tylko wtedy, gdy korzyści terapeutyczne wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia.

Podawanie matce dużych ilości roztworów zawierających glukozę podczas porodu, szczególnie w przypadku skomplikowanych porodów, może prowadzić do hiperwentylacji, hiperinsulinemii (wysoki poziom insuliny we krwi) i kwasicy u płodu i w konsekwencji może być szkodliwe dla noworodka.

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, lekarz powinien nieustannie monitorować funkcję serca oraz poziom potasu we krwi, ponieważ w przypadku ich zaburzeń mogą wystąpić poważne zaburzenia rytmu serca zarówno u matki, jak i u płodu lub noworodka.

3. Jak stosować KCl B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewania

Ten lek będzie podawany wyłącznie przez personel medyczny.

Sposób podania

Lek będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę za pomocą kroplówki dożylnie (do żyły).

Opakowanie zawierające ten lek zawiera znaczną ilość powietrza. W celu uniknięcia ryzyka dostania się powietrza do krwiobiegu, produktu tego nie należy podawać za pomocą wlewu pod ciśnieniem.

Dawkowanie

Dawkę odpowiednią dla Ciebie ustali lekarz, w zależności od Twojego wieku, masy ciała i stanu klinicznego. Podczas podawania tego leku stężenie glukozy we krwi, elektrolitów (soli) oraz równowagę wodną będą rutynowo kontrolować.

Zalecana maksymalna dawka potasu to 2–3 mEq/kg/doba. Typowa maksymalna dawka dla dorosłego to 40 ml na kg masy ciała dziennie (maksymalnie 2,8 l). Nie należy podawać tego leku za pomocą tego samego zestawu do wlewu, którego używano do podania krwi.

Ilość glukozy podanej z roztworem nie powinna przekraczać 4–5 mg/kg/min.

Stosowanie u dzieci

Dzieci otrzymają zmniejszoną dawkę. Ilość do podania ustali lekarz, w zależności od masy ciała dziecka.

U dzieci dawka potasu nie powinna przekraczać 3 mEq/kg/doba.

Zalecana dobową dawkę płynów u tych pacjentów przedstawiono poniżej:

• 0 – 10 kg masy ciała: 4 ml/kg/h
• 10 – 20 kg masy ciała: dodać 2 ml/kg/h dla każdej masy ciała powyżej 10 kg

• 20 kg masy ciała: dodać 1 ml/kg/h dla każdej masy ciała powyżej 20 kg

Jeśli otrzymasz więcej KCl B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukozie 4%, i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewania niż powinieneś

Jest mało prawdopodobne, aby do tego doszło, ponieważ lekarz dokładnie ustali odpowiednią dawkę.

Jednakże, jeśli przez pomyłkę podano zbyt dużą dawkę lub w sposób zbyt szybki, może dojść do zatrucia potasem. Objawy mogą występować zgodnie z opisem w punkcie 4 „Możliwe działania niepożądane”.

Lekarz natychmiast przerwie podawanie leku i podjęcie odpowiedniego leczenia w celu przywrócenia prawidłowego stanu. U pacjentów z niewydolnością nerek może być również konieczna dializa.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Gdy lek jest stosowany zgodnie z zaleceniami zawartymi w niniejszym ulotce, nie oczekuje się wystąpienia działań niepożądanych.

Po podaniu tego leku może dojść do hiperhydratacji (zatrzymania płynów), hiperglikemii, kwasicy hiperchloremicznej (podwyższonego stężenia chlorków we krwi) oraz hiperkaliemii, szczególnie w przypadku zbyt szybkiego lub nadmiernego podania roztworu albo niewłaściwej czynności nerek. Objawy hiperkaliemii dotyczą głównie nerwów, mięśni i serca i obejmują mrowienie lub swędzenie kończyn, osłabienie mięśni, porażenie z luźnymi mięśniami, porażenie oddechowe, porażenie jelit, dezorientację, utratę odruchów, apatię, zimną skórę, bladość (szary odcień skóry), osłabienie i uczucie ciężkości w nogach, hipotensję (niskie ciśnienie krwi), zaburzenia na elektrokardiogramie, nieregularne bicie serca, blokadę serca oraz zatrzymanie krążenia. Bardzo ważne jest, aby lekarz kontrolował pracę Twojego serca w celu oceny ciężkości możliwej hiperkaliemii.

Możliwe są również działania niepożądane związane z podaniem leku dożylnym. Obejmują one gorączkę, infekcję w miejscu wstrzyknięcia, ból miejscowy, podrażnienie żyły, zakrzepicę żylną (powstawanie skrzepu), obrzęk, zgrubienie lub zwężenie żyły, ekstrawazację oraz martwicę (śmierć tkanki).

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić u niektórych osób:

• Podwyższone stężenie potasu i/lub glukozy we krwi, zatrzymanie płynów, kwasica hiperchloremiczna.
• Dezorientacja, apatia.
• Osłabienie mięśni, swędzenie lub mrowienie kończyn, utrata ruchomości mięśni (porażenie), utrata odruchów, uczucie osłabienia i ciężkości.
• Silne lub całkowite osłabienie mięśni oddechowych.
• Zator jelita spowodowany brakiem ruchomości mięśni jelit.
• Zaburzenia rytmu serca, blokada serca, zatrzymanie krążenia.
• Infekcja w miejscu wstrzyknięcia.
• Gorączka.
• Obrzęk, zgrubienie lub zwężenie żyły, do której podano lek, zakrzepica żylna, zimna skóra, bladość (szary odcień skóry), hipotensja.
• Ból, podrażnienie, ekstrawazacja i martwica w miejscu wstrzyknięcia.
• Zaburzenia na elektrokardiogramie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi. Strona internetowa: www.notificaRAM.es

5. Zachowanie Potasu B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczonego w glukozie 4%, i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewania

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i z dala od ich wzroku.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i opakowaniu zewnętrznym po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Lek należy stosować natychmiast po otwarciu. W przeciwnym razie czasy i warunki przechowywania w trakcie użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika.

Ten lek jest przeznaczony do jednorazowego użycia.

Ten lek powinien mieć przejrzysty wygląd. Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest klarowny lub jeśli opakowanie wykazuje widoczne oznaki uszkodzenia.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko.

6. Skład opakowania i informacja dodatkowa

Skład Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczonego w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do przetaczania
Czynnikami aktywnymi są chlorek potasu, chlorek sodu i glukoza.

Pozostałe składniki to:

Woda do wstrzykiwarek

Wygląd Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukoze 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do przetaczania oraz zawartość opakowania

Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukoze 4% i chlorku sodu 0,18% to roztwór do przetaczania, co oznacza, że ​​powinien być podawany za pomocą dożylnej kroplówki.

Jest to roztwór sterylny, przezroczysty i bezbarwny składający się z wcześniej wymienionych substancji rozpuszczonych w wodzie.

Dostępny jest w butelkach z bezbarwnego polietylenu o pojemności 500 ml lub 1000 ml, w opakowaniach zawierających 10 butelek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczanie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczanie do obrotu

• Braun Medical S.A. Carretera de Terrassa 121 08191 Rubí, Barcelona

Hiszpania

Producent B. Braun Melsungen AG Carl-Braun-Straße 1 34212 Melsungen

Niemcy Tel.: +49-5661710 Faks: +49-56614567

• Braun Medical S.A. Carretera de Terrassa 121 08191 Rubí, Barcelona

Hiszpania Tel.: +34-935866200 Faks: +34-935881096

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2024

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego:

Dawkowanie

Standardowa dawka potasu w celu zapobiegania hipokaliemii może wynosić do 50 mmoli na dobę.

W przypadku ciężkiej ostrej hipokaliemii dawka może wynosić do 20 mmoli potasu w 500 ml w ciągu 2 lub 3 godzin, z kontrolą EKG.

Maksymalna zalecana dawka potasu to 2–3 mmol/kg/24 h. Szybkość przetaczania nie powinna przekraczać 10–40 mmoli na godzinę, aby uniknąć hiperkaliemii. W przypadku przetaczania dożylnego obwodowego stężenie potasu powinno być mniejsze niż 40 mmoli/l w celu uniknięcia bólu.

Dorośli:

Potrzeby organizmu dorosłego w zakresie płynów są zazwyczaj pokrywane za pomocą objętości 30–40 ml płynu na kg masy ciała na dobę (maksymalnie 2800 ml dla osoby o masie 70 kg na dobę).

Maksymalna prędkość wlewu:

Do 5 ml/kg masy ciała na godzinę, co odpowiada 0,25 g glukozy/kg na godzinę.

Populacja pediatryczna:

Zalecana dawka w leczeniu wyczerpania węglowodanów i płynów u dzieci to:

• 0–10 kg masy ciała: 4 ml/kg/h
• 10–20 kg masy ciała: dodać 2 ml/kg/h dla każdej masy powyżej 10 kg

• 20 kg masy ciała: dodać 1 ml/kg/h dla każdej masy powyżej 20 kg

U dzieci wlew potasu nie powinien przekraczać 2–3 mmol/kg masy ciała lub 40 mmol/m²/doba.

Sposób podania

Maksymalna prędkość wlewu Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu dożylnego podawanego drogą obwodową wynosi 10 mmol na godzinę.

Zazwyczaj należy stosować dozowniki infuzyjne podczas wlewu potasu w ramach korekcyjnej terapii.

Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania

• Roztwory o niskiej zawartości soli, szczególnie sodu, należy podawać dzieciom z szczególną ostrożnością.
• Roztwory zawierające potas należy podawać powoli i dopiero po ustaleniu oraz potwierdzeniu odpowiedniej funkcji nerek.
• Roztwory zawierające chlorek sodu należy stosować z ostrożnością u pacjentów o ograniczonej zdolności regulacji sodu i płynów, takich jak pacjenci z chorobą serca, szczególnie z wywiadem niewydolności serca, z niewydolnością nerek, z wątrobą postępową, obrzękiem płucnym lub obwodowym, z eklampsją lub innymi stanami związanymi z retencją sodu, a także u pacjentów otrzymujących sterydy lub kortykotropinę.
• Suplementy potasu należy podawać z ostrożnością u pacjentów z chorobą serca, szczególnie u pacjentów leczonych digitalis.
• Należy zachować ostrożność przy podawaniu dużych objętości hipotonicznych roztworów dożylnych u pacjentów z obrzękiem lub stanem zastojowym.
• Wlew należy również podawać ostrożnie u pacjentów z odwodnieniem hipotonicznym oraz w przypadkach hiponatremii.
• Nie zaleca się podawania roztworów glukozy po ostrych udarach niedokrwiennych mózgu.
• Należy zachować ostrożność przy podawaniu roztworu pacjentom z cukrzycą, szczególnie u tych z hiperglikemią oporną na insulinę oraz u pacjentów z nietolerancją glukozy z innych przyczyn.
• Roztwory zawierające glukozę nie powinny być podawane jednocześnie, ani przed, ani po przetaczaniu krwi za pomocą tego samego zestawu infuzyjnego z powodu ryzyka pseudoaglutynacji.
• Zaleca się wymianę wszystkich urządzeń do podania dożylnego co najmniej raz na 24 godziny.
• Hipokaliemia związana z niedoborem magnezu jest zawsze oporna na leczenie potasem. Pacjentów starszych, którzy są bardziej narażeni na niewydolność serca i nerek, należy dokładnie monitorować podczas leczenia, a dawkę należy starannie dostosować, aby uniknąć powikłań kardiologicznych i nerkowych spowodowanych przeciążeniem płynami.
• W sytuacjach nagłych, gdy występuje ciężka hipokaliemia (<2,5 mEq/l) lub gdy pacjent jest leczony digitalis, nie zaleca się stosowania roztworów glukozy.
• Nadzór kliniczny powinien obejmować elektrokardiografię oraz regularne kontrole równowagi wodno-elektrolitowej i stężenia elektrolitów w surowicy.

Leczenie przedawkowania

W przypadku hiperkaliemii należy natychmiast przerwać podawanie potasu i zastosować odpowiednie środki korygujące w celu obniżenia stężenia potasu w osoczu.

Leczenie hiperkaliemii zależy od jej nasilenia. Zaleca się różne schematy leczenia, w tym podawanie wapnia w celu przeciwdziałania negatywnym efektom hiperkaliemii na serce, stosowanie insuliny i glukozy lub wodorowęglanu sodu w celu przesunięcia potasu z przestrzeni zewnątrzkomórkowej do wnętrza komórek oraz/lub stosowanie moczopędnych, jonowymiennych żywic lub dializy w celu zwiększenia wydalania potasu.

• W przypadku objawów kardiologicznych: podanie soli wapnia dożylnie (10–20 ml glukonianu wapnia 10%). W niektórych przypadkach może być konieczne drugie podanie.
• W celu szybkiego obniżenia stężenia potasu w osoczu: podanie dożylnie insuliny i glukozy (np. 5–15 jednostek insuliny wraz z 50 ml glukozy 50%). Alternatywnie lub dodatkowo, u pacjentów z odkwaszeniem, można podać dożylnie wodorowęglan sodu (40–160 mEq podane w ciągu 5 minut).
• W celu usunięcia nadmiaru potasu z organizmu: stosowanie moczopędnych, szczególnie moczopędnych pętlowych (furosemid), jonowymiennych żywic (sodowych lub wapniowych polistyrenosulfonianów) drogą doodbytniczą lub doustną, lub hemodializy lub dializy otniczej w ciężkich przypadkach niewydolności nerek i hiperkatabolizmu.

Należy pamiętać, że szybkie obniżenie stężenia potasu w osoczu u pacjentów leczonych digitalis może spowodować toksyczność serca spowodowaną przez glikozydy naparstnicy.

Niekompatybilności

W przypadku braku badań zgodności, tego leku nie należy mieszać z innymi lekami, chyba że wcześniej potwierdzono zgodność.

Wykazano, że chlorek potasu w mieszaninach dożylnych jest niekompatybilny z amoksycyliną sodową, amfoterycyną B, dobutaminą w postaci soli kwasu solnego i penicyliną G sodową. Ponadto nie zaleca się jednoczesnego podawania „w Y” następujących leków podczas podawania mieszanin potasu: azitromycyny, prometazyny w postaci soli kwasu solnego, diazepamu, fenytoiny sodowej, metyloprednizolonu sodowego w postaci soli bursztynianu lub ergotaminy w postaci soli winianu.

Opisano niekompatybilność roztworu glukozowo-solnego o zawartości 4% glukozy i 0,18% chlorku sodu z mitomycyną z powodu niskiego pH tego roztworu. Obserwowano również niekompatybilność różnych roztworów glukozowo-solnych z: fenytoiną sodową, heparyną sodową, haloperidolem w postaci soli mlekowej, imipenem-cilastatyną sodową i meropenemem. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z roztworami glukozowo-solnymi w zależności od różnych czynników, takich jak stężenie leku w roztworze (heparyna sodowa) lub czas pomiędzy rozpuszczeniem a podaniem roztworu (imipenem-cilastatyna sodowa i meropenem).

Z drugiej strony opisano objawy niekompatybilności, gdy niektóre leki są rozpuszczane w roztworach zawierających glukozę, w tym: amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, ampicylina sodowa, interferon alfa-2b i procainamidu w postaci soli kwasu solnego. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, np. amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być bezpośrednio wstrzykiwane do miejsca wlewania podczas podawania tych roztworów do wlewu.

Opisano również objawy niekompatybilności, gdy niektóre leki są rozpuszczane w roztworach zawierających chlorek, w tym amsakryna i trimetreksetu w postaci glukuronianu.

Okres ważności po otwarciu

2 lata. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy stosować natychmiast. Jeżeli nie zostanie użyty natychmiast, czas i warunki przechowywania w trakcie użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin oraz temperatury 2–8°C, chyba że rozcieńczenie odbywa się w warunkach kontrolowanej i zweryfikowanej aseptyki.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tego leku, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego Potassium B. Braun 0,02 mEq/ml rozcieńczony w glukozie 4% i chlorku sodu 0,18% roztwór do wlewu dożylnego.