Plangamma 100 mg/ml roztwór do infuzji

Hiszpania
Nazwa handlowa Plangamma 100 mg/ml roztwór do infuzji
Postać farmaceutyczna roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty Stosowanie Szpitalne
Numer rejestracyjny 78159

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Plangamma 100 mg/ml roztwór do wlewu

Immunoglobulina humana normalis (igiv)

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

  • Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
  • Jeśli masz jakiekolwiek pytania, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
  • Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
  • Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Plangamma i w jakich celach się go stosuje
  2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Plangamma
  3. Jak stosować Plangamma
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać Plangamma
  6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Plangamma i kiedy się go stosuje

Co to jest Plangamma

Plangamma zawiera ludzką immunoglobulinę normalną. Ten lek należy do grupy leków zwanych immunoglobulinami dożylnymi. Są one stosowane w leczeniu stanów, w których układ odpornościowy nie działa prawidłowo wobec chorób.

Kiedy stosuje się Plangamma

Leczenie dorosłych, dzieci i nastolatków (2–18 lat) z niedoborem wystarczającej ilości przeciwciał (leczenie substytucyjne). Istnieją dwie grupy:

  • Pacjenci z pierwotnym zespołem niedoboru odporności (PZNO), wrodzona niedostateczność przeciwciał (grupa 1).

  • Pacjenci z wtórnym zespołem niedoboru odporności (WZNO) u chorych z ciężkimi lub nawracającymi infekcjami, które nie odpowiadają na leczenie przeciwbakteryjne i u których stwierdzono niedobór specyficznych przeciwciał antyinfekcyjnych (PSAF)* lub stężenie surowicze <4 g/l (grupa 2).

*PSAF = niemożność podwojenia miana przeciwciał IgG wobec antygenów zawartych w szczepionkach przeciwko pneumokokom polisacharydowym i polipeptydowym.

Leczenie dorosłych, dzieci i nastolatków (2–18 lat) podatnych, u których szczepienie ochronne przeciwko odrze jest przeciwwskazane lub nie jest zalecane.

Leczenie dorosłych, dzieci i nastolatków (2–18 lat) z niektórymi chorobami autoimmunologicznymi (immunomodulacja). Dzielą się one na pięć grup:

  • Pierwotna immunologiczna trombocytopenia, gdy liczba płytek krwi we krwi obwodowej gwałtownie spada. Płytki krwi są ważnym elementem procesu krzepnięcia krwi, a ich niska liczba może powodować krwawienia i siniaki. Preparat ten stosuje się również u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia lub przed zabiegiem chirurgicznym w celu zwiększenia liczby płytek krwi.

  • Zespół Guillaina-Barré, w którym układ odpornościowy atakuje nerwy i uniemożliwia ich prawidłowe funkcjonowanie.

  • Choroba Kawasaki (w tym przypadku w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym), choroba dziecięca, w której dochodzi do rozszerzenia się naczyń krwionośnych (tętnic) w organizmie.

  • Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (PDIC), rzadka i postępująca choroba powodująca osłabienie kończyn, mrowienie, ból i zmęczenie.

  • Wielofocalna neuropatia ruchowa (NMM), rzadka choroba powodująca powolne, asymetryczne osłabienie kończyn bez utraty wrażliwości.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Plangamma

Nie należy stosować Plangamma

  • Jeśli jesteś uczulony na ludzkie immunoglobuliny lub na którykolwiek inny składnik tego leku (wymieniony w sekcji 6).

  • Jeśli masz niedobór immunoglobuliny typu IgA we krwi lub jeśli wytworzyły się u Ciebie przeciwciała przeciwko IgA.

  • Jeśli masz nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną polegającą na braku enzymu rozszczepiającego fruktozę. U niemowląt i małych dzieci (0–2 lata) wrodzona nietolerancja fruktozy (IHF) może nie być rozpoznana i może mieć śmiertelny skutek, dlatego nie należy podawać tego leku. (Zobacz specjalne środki ostrożności dotyczące substancji pomocniczych na końcu tej sekcji).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Plangamma skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej:

  • jeśli infuzja jest prowadzona z dużą szybkością.
  • jeśli masz hipogammaglobulinemię lub agammaglobulinemię (stan charakteryzujący się niskim poziomem immunoglobulin we krwi), z lub bez niedoboru IgA.
  • jeśli otrzymujesz Plangamma po raz pierwszy, zmieniłeś produkt zawierający ludzką immunoglobulinę dożylną (IgIV) lub minęło dłuższe okres czasu (np. kilka tygodni) od ostatniej infuzji. Będziesz dokładnie monitorowany przez co najmniej godzinę po zakończeniu infuzji w celu wykrycia ewentualnych działań niepożądanych.

Reakcje alergiczne są rzadkie. Mogą pojawić się pojedyncze przypadki, jeśli masz niewystarczającą ilość immunoglobulin typu IgA we krwi lub jeśli wytworzyły się przeciwciała anty-IgA.

Pacjenci z istniejącymi czynnikami ryzyka

Prosimy poinformować lekarza, jeśli cierpisz na jakąkolwiek inną chorobę lub stan patologiczny, ponieważ wymaga to większej ostrożności u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka wystąpienia zdarzeń zakrzepowych. W szczególności poinformuj lekarza, jeśli:

  • masz cukrzycę,
  • masz nadciśnienie tętnicze,
  • miałeś w przeszłości chorobę naczyń lub zdarzenia zakrzepowe,
  • masz nadwagę,
  • masz zmniejszoną objętość krwi,
  • cierpisz na choroby zwiększające lepkość krwi,
  • masz więcej niż 65 lat.

Pacjenci z problemami nerek

Jeśli masz problemy nerkowe, lekarz musi rozważyć możliwość przerwania leczenia, ponieważ zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek u pacjentów leczonych immunoglobuliną dożylną (IgIV), zazwyczaj u pacjentów z czynnikami ryzyka.

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie w przeszłości.

Wpływ na badania krwi

Po podaniu Plangamma wyniki niektórych badań krwi (testów serologicznych) mogą być zakłócane przez pewien czas. Jeśli masz wykonać badanie krwi po podaniu Plangamma, poinformuj analizującego lub swojego lekarza, że otrzymałeś ten lek.

Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpieczeństwa

Gdy leki są wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza, należy podjąć szereg środków ostrożności w celu zapobieżenia możliwemu przeniesieniu infekcji na pacjentów. Obejmują one:

  • staranne doboru dawców krwi i osocza w celu wykluczenia dawców z ryzykiem chorób zakaźnych,

  • badanie każdej dawki i mieszanek osocza w celu wykrycia możliwych wirusów lub infekcji,

  • włączenie szeregu etapów w procesie przetwarzania krwi lub osocza, które mogą inaktywować lub usuwać wirusy.

Mimo tych środków, przy podawaniu leków przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia infekcji. Dotyczy to również nieznanych lub nowo pojawiających się wirusów oraz innych rodzajów infekcji.

Przyjęte środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczonych, takich jak wirus HIV (ludzkiego wirusa niedoboru odporności), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C, oraz wirusów nieotoczonych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A i parwowirus B19.

Nie stwierdzono związku immunoglobulin z infekcjami wirusem zapalenia wątroby typu A lub parwowirusem B19, być może dlatego, że przeciwciała przeciwko tym infekcjom zawarte w leku mają działanie ochronne.

Zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje się Plangamma, rejestrować nazwę leku i numer serii produktu, aby zachować powiązanie między pacjentem a serią produktu.

Dzieci i młodzież

Podczas infuzji Plangamma należy monitorować parametry życiowe (temperaturę ciała, ciśnienie krwi, częstość akcji serca i częstość oddechów).

Stosowanie Plangamma z innymi lekami

? Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki.

? Wpływ na szczepienia: Plangamma może zmniejszyć skuteczność niektórych szczepionek (szczepionek z wirusami o osłabionej wirulencji). W przypadku świnki, różyczki i ospy wietrznej należy odczekać do 3 miesięcy po podaniu tego leku przed podaniem szczepionki. W przypadku odry okres ten wynosi do 1 roku.

  • Należy unikać jednoczesnego stosowania leków zwiększających wydalanie wody z organizmu (moczników pętlowych) podczas leczenia Plangamma.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Pacjenci mogą doświadczać działań niepożądanych (takich jak zawroty głowy lub nudności) podczas leczenia, które mogą wpływać na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

Plangamma zawiera sorbitol

Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeśli Ty (lub Twoje dziecko) cierpisz na wrodzoną nietolerancję fruktozy (IHF), rzadką chorobę genetyczną, nie należy podawać tego leku. Pacjenci z IHF nie są w stanie rozkładać fruktozy, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych.

Przed podaniem tego leku skonsultuj się z lekarzem, jeśli Ty (lub Twoje dziecko) cierpisz na IHF lub jeśli Twoje dziecko nie może spożywać słodkich pokarmów lub napojów, ponieważ powodują zawroty głowy, wymioty lub nieprzyjemne objawy, takie jak wzdęcia, bóle brzucha lub biegunkę.

Plangamma zawiera sod

Ten lek zawiera mniej niż 7,35 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na 100 ml. Odpowiada to 0,37% maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu zalecanego dla dorosłego.

3. Jak stosować Plangamma

Plangamma przeznaczone jest do podania dożylnego (wstrzyknięcie do żyły). Możesz samodzielnie podać lek, jeśli wcześniej otrzymałeś pełną szkolenie od personelu szpitalnego lub innego specjalisty medycznego. Powinieneś wykonywać przetaczanie dokładnie tak, jak cię nauczono, aby uniknąć zakażenia. Nigdy nie wolno podawać zastrzyku samodzielnie – zawsze musi być obecny specjalista medyczny doświadczony w przygotowywaniu leków, canulacji, podawaniu leków i monitorowaniu działań niepożądanych.

Dawka, którą otrzymasz, zależy od Twojej choroby i masy ciała i zostanie ustalona przez lekarza (zobacz sekcję „Instrukcje dla specjalistów medycznych” na końcu ulotki).

Na początku przetaczania otrzymasz Plangamma w niskiej prędkości (0,01 ml/kg/min). Jeśli dobrze znosisz lek, lekarz może stopniowo zwiększyć szybkość przetaczania (do 0,08 ml/kg/min).

Stosowanie u dzieci

Nie uważa się, że dawka u dzieci różni się od dawki u dorosłych, ponieważ zależy ona od choroby i masy ciała dziecka.

Jeśli otrzymasz zbyt dużą dawkę Plangamma

Jeśli otrzymasz zbyt dużą dawkę Plangamma, może dojść do przeciążenia organizmu płynami. Może się to zdarzyć szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka, np. u osób starszych lub u pacjentów z chorobami serca lub nerek. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli zapomnisz zastosować Plangamma

Natychmiast skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą i postępuj zgodnie z ich wskazaniami.

Nie wolno podawać podwójnej dawki w celu nadrobienia pominiętej dawki.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Plangamma może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

W pojedynczych przypadkach opisano następujące reakcje niepożądane związane z przygotowaniami immunoglobulin. Powiadom lekarza, jeśli podczas lub po przetaczaniu pojawią się u Ciebie następujące reakcje:

  • Nagły spadek ciśnienia tętniczego i, w pojedynczych przypadkach, szok anafilaktyczny (objawy to m.in. wysypka na skórze, hipotensja, kołatanie serca, świsty przy oddychaniu, kaszel, kichanie i trudności w oddychaniu).
  • Przypadki nietrzewającej meningitis niezakaźnej (objawy to ból głowy, lęk lub nadwrażliwość na światło, sztywność karku).
  • Przypadki tymczasowego zmniejszenia liczby erytrocytów we krwi (odwracalna anemia hemolityczna/hemoliza).
  • Przypadki przemijających reakcji skórnych (działania niepożądane na skórze).
  • Wzrost stężenia kreatyniny w surowicy (badanie oceniające funkcję nerek) i/lub ostra niewydolność nerek (objawy to ból w okolicy lędźwiowej, zmęczenie, zmniejszona ilość moczu).
  • Reakcje zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał mięśnia sercowego (uczucie ucisku w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca), udar mózgu (osłabienie mięśni twarzy, rąk lub nóg, trudności w mówieniu lub rozumieniu mowy), zator tętnicy płucnej (duszność, ból w klatce piersiowej, zmęczenie) oraz zakrzepica żył głębokich (ból i obrzęk w kończynie).
  • Przypadki ostrej uszkodzenia płuc powiązanego z transfuzją (TRALI – ang. transfusion-related acute lung injury), powodującego hipoksję (niedotlenienie), duszność (dyspneę), tachypneę (przyspieszone oddychanie), sinicę (niebieskawe zabarwienie skóry spowodowane niedotlenieniem krwi), gorączkę oraz obniżenie ciśnienia krwi.

Inne działania niepożądane:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

  • ból głowy

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

  • tachykardia (przyspieszone bicie serca)
  • hipotensja (obniżenie ciśnienia krwi)
  • gorączka (podwyższenie temperatury ciała)
  • dreszcze (uczucie zimna)
  • nudności
  • wymioty
  • ból pleców
  • mialgia (ból mięśni)

Nieczęsto (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

  • nadwrażliwość

  • przeziębienie (grypa)

  • zawroty głowy

  • drżenia

  • fotofobia (nadwrażliwość na światło)

  • zawroty głowy (wirujące)

  • nadciśnienie (podwyższone ciśnienie krwi)

  • świsty przy oddychaniu

  • ból brzucha (w tym ból brzucha w górnej części)

  • biegunka

  • wzdęcia

  • świąd

  • wysypka skórna

  • dolegliwości w kończynie

  • skurcze mięśni i sztywność

  • ból szyi

  • ból w kończynie

  • dolegliwości w klatce piersiowej/ból w klatce piersiowej

  • zmęczenie

  • uczucie zimna

  • ogólny dyskomfort

  • obrzęk obwodowy

  • przyspieszenie rytmu serca

  • siniaki

  • infekcja dróg moczowych

  • meningitis asperica (meningitis niezakaźna)

  • zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek

  • anoreksja (brak apetytu)

  • bezsenność

  • zespół rdzeniowy (ból karku lub pleców oraz inne objawy, takie jak mrowienie, uczucie drętwienia i osłabienie rąk i nóg)

  • omdlenie wazowagale (przejściowa utrata przytomności)

  • zapalenie spojówek (zapalenie spojówek oczu)

  • makulopatia (choroba plamki żółtej siatkówki oka)

  • zamazane widzenie

  • ból uszu

  • sinica (niebieskawe zabarwienie skóry)

  • wzrost lub spadek ciśnienia krwi

  • zaczerwienienia

  • krwiak

  • zakrzepica

  • limfedema

  • duszność (dyspnea)

  • epistaksja (krwawienie z nosa)

  • kapiące z nosa (nadmiar śluzu)

  • ból w jamach nosowych

  • zespół dróg oddechowych górnych

  • dolegliwości i uczucie rozciągania brzucha

  • suchość jamy ustnej

  • hematemesis (wymioty krwią)

  • trądzik

  • łysienie

  • hiperhidroza (nadmierna potliwość)

  • plamica (siniaki na skórze)

  • rumień (czerwone zabarwienie skóry)

  • artralgia (ból stawów)

  • dolegliwości mięśniowo-szkieletowe

  • reakcja związana z wstrzyknięciem oraz reakcja w miejscu wstrzyknięcia (w tym rumień i ból w miejscu przetaczania)

  • stan pobudzenia nerwowego

  • zespół grypopodobny

  • ogólny upośledzenie sprawności fizycznej

  • spadek stężenia hemoglobiny

  • wzrost liczby retikulocytów

  • spowolnienie rytmu serca

Inne działania niepożądane u dzieci i nastolatków

Stwierdzono, że ból głowy, dreszcze, gorączka, nudności, wymioty, obniżenie ciśnienia krwi, przyspieszenie rytmu serca oraz ból pleców występowały częściej u dzieci niż u dorosłych. Zgłoszono przypadek sinicy (niedotlenienia krwi) u dziecka, ale nie u dorosłych.

Działania niepożądane mogą się zmniejszyć, jeśli zamiast Plangamma 100 mg/ml podaje się Plangamma 50 mg/ml. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli działania niepożądane nasilają się.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków Używanych u Ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Plangamma

Przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i z dala od ich wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i opakowaniu kartonowym po oznaczeniu CAD.

Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 30 °C. Nie zamarzać.

Roztwór powinien być klarowny lub lekko mleczny. Nie należy stosować leku, jeśli roztwór jest mętny lub zawiera osad.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceuty o sposób utylizacji opakowań oraz leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Plangamma

  • Substancją czynną jest ludzka immunoglobulina normalna (IgIV). Jeden ml zawiera 100 mg ludzkiej immunoglobuliny normalnej, z czego co najmniej 97% to IgG.

Każda fiolka o pojemności 50 ml zawiera: 5 g ludzkiej immunoglobuliny normalnej
Każda fiolka o pojemności 100 ml zawiera: 10 g ludzkiej immunoglobuliny normalnej
Każda fiolka o pojemności 200 ml zawiera: 20 g ludzkiej immunoglobuliny normalnej

Procentowa zawartość podklas IgG wynosi około 66,6% IgG1, 27,9% IgG2, 3,0% IgG3 i 2,5% IgG4. Zawartość IgA jest mniejsza niż 100 mikrogramów/ml.

  • Pozostałe składniki to sorbitol i woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwania (patrz punkt 2 w celu uzyskania dodatkowych informacji o składnikach).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Plangamma to roztwór do przetaczania. Roztwór jest przezroczysty lub lekko mleczny, bezbarwny lub o jasnożółtym kolorze.

Plangamma jest dostępne w fiolkach o pojemności 5 g/50 ml, 10 g/100 ml i 20 g/200 ml.

Wielkość opakowania: 1 fiolka

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Instituto Grifols, S.A.
Can Guasc, 2 - Parets del Vallès
08150 Barcelona - Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: październik 2025

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS): http://www.aemps.es/

Te informacje przeznaczone są wyłącznie dla specjalistów medycznych (patrz punkt 3 w celu uzyskania dodatkowych informacji):

Dawkowanie i sposób podania

Dawka i schemat dawkowania zależą od wskazań terapeutycznych.

Może być konieczne dostosowanie schematu dawkowania indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od odpowiedzi klinicznej. Dawka obliczana według masy ciała może wymagać korekty u pacjentów z niską masą ciała lub z nadwagą. Poniższy schemat dawkowania może służyć jako wskazówka orientacyjna.

Zalecane dawkowanie opisano w poniższej tabeli:

Wskazanie

Dawka

Częstotliwość wlewu

Leczenie zastępcze:

Pierwotne zespoły niedoboru odporności

Dawka początkowa:

0,4–0,8 g/kg

Dawka utrzymaniowa:

0,2–0,8 g/kg

co 3–4 tygodnie

Wtórne niedobory odporności

0,2–0,4 g/kg

co 3–4 tygodnie

Profilaktyka przed- i poekspozycyjna na odrę:

Profilaktyka poekspozycyjna u chorych podatnych

0,4 g/kg

Najwcześniej jak to możliwe i w ciągu 6 dni od ekspozycji, można powtórzyć raz po 2 tygodniach, aby utrzymać poziom przeciwciał przeciwko odrze w surowicy > 240 mIU/ml

Profilaktyka poekspozycyjna u chorych z PID/SID

0,4 g/kg

W połączeniu z terapią utrzymaniową, podaje się jako dodatkową dawkę w ciągu 6 dni od ekspozycji

Profilaktyka przedekspozycyjna u chorych z PID/SID

0,53 g/kg

Jeśli chory otrzymuje dawkę utrzymaniową mniejszą niż 0,53 g/kg co 3–4 tygodnie, dawkę należy jednorazowo zwiększyć do co najmniej 0,53 g/kg

Immunomodulacja:

Pierwotna immunologiczna małopłytkowość

0,8–1 g/kg

lub

0,4 g/kg/d

1. dzień, można powtórzyć raz w ciągu 3 kolejnych dni

przez 2–5 dni

Zespół Guillaina-Barré

0,4 g/kg/d

przez 5 dni

Choroba Kawasaki

2 g/kg

jednorazowo, w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym

Przewlekła zapalna demielinizacyjna poliradiculoneuropatia (CIDP)

Dawka początkowa:

2 g/kg

Dawka utrzymaniowa:

1 g/kg

w kilku dawkach przez 2–5 dni

co 3 tygodnie, dawki podzielone na 1–2 dni

Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN)

Dawka początkowa:

2 g/kg

Dawka utrzymaniowa:

1 g/kg

lub

2 g/kg

w kilku dawkach przez 2–5 kolejnych dni

co 2–4 tygodnie

co 4–8 tygodni w kilku dawkach przez 2–5 dni

Plangamma należy podawać dożylnie z początkową szybkością 0,01 ml/kg/min przez pierwsze 30 minut. Jeśli dobrze się toleruje, należy zwiększyć szybkość do 0,02 ml/kg/min przez kolejne 30 minut. Jeśli ponownie dobrze się toleruje, należy zwiększyć szybkość do 0,04 ml/kg/min przez trzecie 30 minut. Jeśli pacjent dobrze toleruje podawanie, można dalej stopniowo zwiększać szybkość o 0,02 ml/kg/min co 30 minut, aż do maksymalnej szybkości 0,08 ml/kg/min.

Udowodniono, że częstotliwość występowania niepożądanych zdarzeń związanych z IgIV rośnie wraz ze zwiększaniem szybkości wlewu. W początkowych podaniach należy stosować wolną szybkość wlewu. Jeśli nie wystąpią niepożądane reakcje, w kolejnych wlewach szybkość można stopniowo zwiększać aż do osiągnięcia maksymalnej szybkości. U pacjentów, u których wystąpiły niepożądane reakcje, zaleca się zmniejszenie szybkości podawania w kolejnych wlewach, ograniczając maksymalną szybkość do 0,04 ml/kg/min lub podając IgIV w stężeniu 5%.

Populacja pediatryczna

Ponieważ dawkowanie dla każdej wskazanej jednostki chorobowej dostosowuje się do masy ciała i wyniku klinicznego opisanych wyżej stanów, dawkowanie u dzieci nie różni się od zalecanego dla dorosłych.

Niekompatybilności

Plangamma nie powinno być mieszane z innymi lekami ani roztworami dożyciowymi i należy je podawać za pomocą odrębnego przewodu dożylnej.

Szczególne środki ostrożności

Sorbitol

Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy (IHF) nie powinni przyjmować tego leku, chyba że jest to konieczne.

U niemowląt i dzieci (poniżej 2. roku życia) nietolerancja fruktozy może nie być rozpoznana. Leki (zawierające sorbitol/fruktozę) podawane dożylnie mogą być potencjalnie śmiertelne i są przeciwwskazane dla tej grupy populacyjnej, chyba że istnieje absolutna konieczność kliniczna i nie ma dostępnych alternatyw.

Przed podaniem tego leku należy dokładnie przeanalizować wywiad pacjenta pod kątem objawów IHF.

Zaleca się, aby za każdym razem, gdy podaje się Plangamma, odnotować nazwę leku oraz numer serii w celu zapewnienia śladu pomiędzy pacjentem a serią produktu.

Instrukcje dotyczące przygotowania i usuwania

Produkt przed użyciem należy doprowadzić do temperatury pokojowej (nie wyższej niż 30 °C).

Roztwór powinien być klarowny lub lekko mleczny. Nie należy stosować Plangamma, jeśli roztwór jest mętny lub zawiera osad.

Nie wykorzystanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały kontakt z lekiem, należy pozbyć się zgodnie z lokalnymi przepisami.