Pemetreksed Stadagen 25 mg/ml substancja do sporządzania roztworu do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Pemetrexed STADAGEN 25 mg/ml stężony roztwór do sporządzenia roztworu do przetaczania

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Pemetrexed Stadagen i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Pemetrexed Stadagen
3. Jak stosować Pemetrexed Stadagen
4. Możliwe działania niepożądane
5. Warunki przechowywania Pemetrexed Stadagen
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Pemetrexed Stadagen i do czego jest stosowany

Pemetrexed to lek stosowany w leczeniu nowotworów.

Pemetrexed może być stosowany w połączeniu z cisplatyną, innym lekiem przeciwnowotworowym, jako leczenie wspomagające w przypadku złośliwego mezoteliomu opłucnej, czyli nowotworu błony opłucnej, u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii.

Pemetrexed może być również stosowany razem z cisplatyną jako wstępnego leczenia u pacjentów ze zaawansowanym rakiem płuc.

Pemetrexed może zostać przepisany pacjentom ze zaawansowanym rakiem płuc, u których choroba odpowiedziała na leczenie lub pozostaje stabilna po wstępnym leczeniu chemioterapeutycznym.

Pemetrexed może być również stosowany w leczeniu pacjentów ze zaawansowanym rakiem płuc, u których choroba postępowała pomimo wcześniejszego leczenia chemioterapeutycznego.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Pemetrexed Stadagen

Nie stosuj pemetreksedu:

• jeśli jesteś uczulony na pemetreksed lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6),
• jeśli karmisz piersią – należy przerwać karmienie piersią w czasie leczenia pemetreksedem,
• jeśli niedawno otrzymałeś szczepionkę przeciw żółtej gorączce lub masz ją otrzymać.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania pemetreksedu skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką.

Jeśli miałeś lub masz problemy z nerkami, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie szpitalnemu, ponieważ może to uniemożliwić podanie pemetreksedu.

Przed każdą infuzją konieczne będzie oddanie krwi w celu oceny funkcji nerek i wątroby oraz liczby komórek krwi, aby można było podać pemetreksed. Lekarz może zdecydować o zmianie dawki lub odroczeniu leczenia w zależności od ogólnego stanu zdrowia i zbyt niskiej liczby komórek krwi.

Jeśli otrzymujesz również cyplatynę, lekarz zadba o odpowiednie nawodnienie organizmu oraz podanie odpowiedniego leczenia przed i po podaniu cyplatyny w celu zapobiegania wymiotom.

Jeśli otrzymujesz lub planujesz otrzymać radioterapię, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ może wystąpić wczesna lub późna interakcja między promieniowaniem a pemetreksedem.

Jeśli niedawno zostałes zaszczepiony, skonsultuj się z lekarzem, ponieważ szczepionka może powodować niekorzystne oddziaływanie z pemetreksedem.

Jeśli masz chorobę serca lub w przeszłości chorowałeś na chorobę serca, skonsultuj się z lekarzem.

Jeśli masz wodniaka opłucnej, lekarz może zdecydować o usunięciu płynu przed podaniem pemetreksedu.

Dzieci i młodzież

Ten lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży, ponieważ nie ma doświadczenia w stosowaniu tego leku u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Pemetrexed Stadagen

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz inne leki na ból lub stan zapalny (obrzęk), takie jak leki zwane „niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi” (NSAID), w tym dostępne bez recepty (np. ibuprofen). Istnieje wiele rodzajów NSAID o różnym czasie działania. W zależności od terminu zaplanowanej infuzji pemetreksedu i stanu funkcji nerek, lekarz doradzi, które leki możesz stosować i kiedy. Jeśli nie jesteś pewien, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, czy któryś z przyjmowanych leków to NSAID.

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz leki zwane inhibitorami pompy protonowej (omeprazol, esomeprazol, lansoprazol, pantoprazol i rabeprozol), stosowane w leczeniu nadkwasoty i refluksu kwasowego.

Powiadom lekarza lub farmaceuty szpitalnego, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś potrzebować przyjmować inne leki.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. W czasie ciąży należy unikać stosowania pemetreksedu. Lekarz poinformuje o możliwych ryzykach stosowania pemetreksedu w czasie ciąży. Kobiety powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w czasie leczenia pemetreksedem oraz przez 6 miesięcy po podaniu ostatniej dawki.

Karmienie piersią

Jeśli karmisz piersią, powiadom lekarza.

W czasie leczenia pemetreksedem należy przerwać karmienie piersią.

Płodność

Mężczyźni powinni unikać poczęcia dziecka w czasie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu, dlatego należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne w czasie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Jeśli planujesz ojcostwo w czasie leczenia lub w ciągu 3 miesięcy po jego zakończeniu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Pemetreksed może wpływać na zdolność do ojcostwa. Skonsultuj się z lekarzem w sprawie sposobu zabezpieczenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Pemetreksed może powodować uczucie zmęczenia. Bądź ostrożny, jeśli prowadzisz samochód lub korzystasz z maszyn.

Pemetrexed Stadagen zawiera sód

Ten lek zawiera 110,03 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej dawce 500 mg pemetreksedu na metr kwadratowy powierzchni ciała. Odpowiada to 5,51% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Pemetrexed Stadagen

Dawka

Dawka pemetreksedu wynosi 500 miligramów na każdy metr kwadratowy powierzchni ciała. Zostanie zmierzona Twoja waga i wzrost, aby obliczyć powierzchnię ciała. Lekarz wykorzysta tę wartość do ustalenia odpowiedniej dawki dla Ciebie. Dawka może zostać dostosowana lub leczenie może zostać opóźnione w zależności od liczby komórek krwi i ogólnego stanu zdrowia.

Lekarz, farmaceuta szpitalny lub pielęgniarka rozcieńczyli Pemetrexed Stadagen roztworem chlorku sodu do wstrzykiwania o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) przed podaniem Ci leku.

Sposób podania

Pemetrexed Stadagen zawsze będzie podawany za pomocą wlewu do żyły. Wlew będzie trwać co najmniej 10 minut.

Czas trwania stosowania

Zwykle powinieneś otrzymywać wlew raz na trzy tygodnie.

Gdy stosujesz pemetreksed w połączeniu z cisplatyną:

Lekarz lub farmaceuta szpitalny obliczy potrzebną dawkę na podstawie Twojego wzrostu i wagi. Cisplatynę również podaje się za pomocą wlewu do żyły, około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu. Wlew cisplatyny trwa około dwóch godzin.

Dodatkowe leki:

Glikokortykosteroidy: lekarz przepisze Ci tabletki steroidowe (równoważne 4 miligramom dexametazonu dwa razy dziennie), które należy przyjmować dzień przed, w dniu i dzień po leczeniu pemetreksedem. Lekarz przepisuje ten lek, aby zmniejszyć częstość i ciężkość reakcji skórnych, które mogą wystąpić podczas leczenia raka.

Suplementy witaminowe:

• Kwas foliowy: lekarz przepisze Ci doustny kwas foliowy (witaminę) lub wielowitaminę zawierającą kwas foliowy (350–1000 mikrogramów), którą należy przyjmować raz dziennie podczas otrzymywania pemetreksedu. Należy przyjąć co najmniej pięć dawek w ciągu siedmiu dni poprzedzających pierwszą dawkę pemetreksedu. Kwas foliowy należy przyjmować dalej przez 21 dni po ostatniej dawce pemetreksedu.
• Witamina B12: dodatkowo otrzymasz wstrzyknięcie witaminy B12 (1000 mikrogramów) w tygodniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, a następnie około co 9 tygodni (co odpowiada 3 cyklom leczenia pemetreksedem).

Witaminę B12 i kwas foliowy podaje się w celu zmniejszenia możliwych skutków toksycznych leczenia przeciwnowotworowego.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pojawią się następujące objawy:

• gorączka lub infekcja (odpowiednio: często lub bardzo często): jeśli temperatura ciała wynosi 38°C lub więcej, występuje potliwość lub inne objawy infekcji (może to wynikać z niższej liczby białych krwinek niż normalnie, co jest bardzo częste). Infekcje (sepsa) mogą być ciężkie i prowadzić do śmierci.
• jeśli zacznie się odczuwać ból w klatce piersiowej (często) lub przyspieszenie rytmu serca (rzadko).
• jeśli występuje ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej (bardzo często).
• reakcja alergiczna: jeśli pojawi się wysypka (bardzo często), uczucie pieczenia lub swędzenia (często) lub gorączka (często). W rzadkich przypadkach reakcje skórne mogą być ciężkie i prowadzić do śmierci. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi ciężka wysypka, silne swędzenie lub pęcherze (zespoł Stevensa-Johnsona lub toksyczna martwica naskórka).
• jeśli odczuwa się zmęczenie lub zawroty głowy, brak tchu lub bladość (spowodowane niższym poziomem hemoglobiny niż normalnie, co jest bardzo częste).
• jeśli występuje krwawienie z dziąseł, nosa lub jamy ustnej, krwawienie, które nie ustaje, mocz o barwie czerwonej lub różowej lub niespodziewane siniaki (spowodowane niższą liczbą płytek krwi niż normalnie, co jest bardzo częste).
• jeśli występuje nagłe uczucie duszności, silny ból w klatce piersiowej lub kaszel z krwią w odkrztusinach (rzadko) (może to wskazywać na zakrzep w żyłach płuc).

Działania niepożądane związane z pemetreksemem mogą obejmować:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• infekcja
• zapalenie gardła (ból gardła)
• niski poziom neutrofilów (typ białych krwinek)
• niska liczba białych krwinek we krwi
• niski poziom hemoglobiny
• ból, zaczerwienienie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej
• utrata apetytu
• wymioty
• biegunka
• nudności
• wysypka skórna
• łuszcząca się skóra
• zmiany w badaniach krwi wskazujące na obniżoną funkcję nerek
• osłabienie (zmęczenie)

Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• infekcja we krwi
• gorączka towarzysząca niskiej liczbie neutrofilów (typ białych krwinek)
• niska liczba płytek krwi
• reakcja alergiczna
• utrata płynów organizmu
• zaburzenia wrażliwości smakowej
• uszkodzenie nerwów ruchowych, które może prowadzić do osłabienia mięśni i atrofii (wychudzenie głównie rąk i nóg)
• uszkodzenie nerwów czuciowych, które może prowadzić do utraty wrażliwości, uczucia pieczenia (bólu palącego) i niestabilnego chodu
• zawroty głowy
• zapalenie lub obrzęk spojówek (błona wyściełająca powieki i pokrywająca białą część oka)
• suchość oczu
• łzawienie oczu
• suchość spojówek (błona wewnętrzna powiek i pokrywająca białą część oka) i rogówki (przezroczysta warstwa przed tęczówką i źrenicą)
• obrzęk powiek
• zaburzenia oczne objawiające się suchością, łzawieniem, podrażnieniem i/lub bólem
• niewydolność serca (choroba wpływająca na zdolność pompowania mięśni sercowych)
• nieregularny rytm serca
• wzdęcia
• zaparcia
• ból brzucha
• wątroba: zwiększenie stężenia substancji chemicznych we krwi produkowanych przez wątrobę
• zwiększenie pigmentacji skóry
• swędzenie skóry
• wysypka na ciele, w której każda zmiana przypomina cel (tarczę)
• wypadanie włosów
• pokrzywka
• niewydolność nerek
• obniżona funkcja nerek
• gorączka
• ból
• nadmiar płynu w tkankach organizmu powodujący obrzęk
• ból w klatce piersiowej
• zapalenie i owrzodzenie błon śluzowych wyściełających wewnętrznie przewód pokarmowy

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek i płytek krwi
• niedokrwienie
• rodzaj niedokrwienia spowodowany zatorowaniem tętnicy mózgowej
• krwawienie do mózgu
• dławica piersiowa (ból w klatce piersiowej spowodowany zmniejszeniem przepływu krwi do serca)
• zawał
• zwężenie lub zator jednej z tętnic wieńcowych
• przyspieszenie rytmu serca
• niedostateczne zaopatrzenie krwi kończyn
• zator w jednej z tętnic płucnych w płucach
• zapalenie i bliznowacenie błony śluzowej płuc z problemami oddechowymi
• krwawienie jasnoczerwone z odbytu
• krwawienie do przewodu pokarmowego
• perforacja jelita
• zapalenie błony śluzowej przełyku
• zapalenie błony śluzowej okrężnicy, które może towarzyszyć krwawieniu jelitowemu lub
• rektalnemu (obserwowane wyłącznie w połączeniu z cisplatyną)
• zapalenie, obrzęk, zaczerwienienie i erozja powierzchni błony śluzowej przełyku spowodowane radioterapią
• zapalenie płuc spowodowane radioterapią

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• hemoliza (niszczenie czerwonych krwinek)
• wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna)
• choroba zapalna wątroby
• zaczerwienienie skóry
• wysypka skórna rozwijająca się w obszarze wcześniej napromienianym

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 10 000 osób)

• infekcje skóry i tkanek miękkich
• zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja skóry i błon śluzowych, może być śmiertelna)
• toksyczna martwica naskórka (ciężka reakcja skóry, może być śmiertelna)
• choroba autoimmunologiczna powodująca wysypkę i pęcherze na nogach, rękach i brzuchu
• zapalenie skóry charakteryzujące się obecnością pęcherzy wypełnionych płynem
• podatność skóry, pęcherze, erozje i blizny na skórze
• zaczerwienienie, ból i obrzęk głównie kończyn dolnych
• zapalenie skóry i tkanki tłuszczowej pod skórą (pseudocelulit)
• zapalenie skóry (dermatyt)
• zapalenie skóry, swędzenie, zaczerwienienie, pęknięcia i szorstkość
• swędzące plamy

Nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych)

• rodzaj cukrzycy wynikający głównie z choroby nerek
• zaburzenie nerek polegające na śmierci komórek nabłonkowych tworzących kanaliki nerkowe

Może wystąpić jeden lub więcej z tych objawów i/lub stanów. Należy powiadomić lekarza tak szybko, jak tylko zaczną pojawiać się któreś z tych działań niepożądanych.

Jeśli obawy budzi jakieś działanie niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków do użytku ludzkiego: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Pemetrexed Stadagen

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Przechowuj zamknięte fiolki w lodówce (2°C – 8°C).

Nie zamrażać.

Po pierwszym otwarciu należy użyć natychmiast.

Roztwór do wlewania dożylnego: lek należy użyć natychmiast po przygotowaniu. Po przygotowaniu zgodnie z instrukcją, potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność pemetrexedu przez 72 godziny w temperaturze chłodzenia (2°C – 8°C).

Roztwór jest przezroczysty i może mieć barwę od bezbarwnej przez lekko żółtą do żółtozielonej, co nie wskazuje na pogorszenie jakości produktu.

Nie należy stosować, jeśli zaobserwuje się obecność cząsteczek.

Ten lek przeznaczony jest do jednorazowego użytku; niepotrzebne ilości leku oraz wszystkie materiały, które miały z nim kontakt, należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Ten lek przeznaczony jest do jednorazowego użytku; niewykorzystany roztwór należy wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymaganiami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Pemetrexed Stadagen

• Substancją czynną jest pemetrexed.

Każdy ml stężonego roztworu do sporządzenia roztworu do przetaczania zawiera 25 mg pemetrexed (jako 30,21 mg pemetrexed disódico hemipentahydrate).

Fiolka zawierająca 4 ml stężonego roztworu zawiera 100 mg pemetrexed (jako 120,83 mg pemetrexed disódico 2,5 hydrate).

Fiolka zawierająca 20 ml stężonego roztworu zawiera 500 mg pemetrexed (jako 604,13 mg pemetrexed disódico 2,5 hydrate).

Fiolka zawierająca 40 ml stężonego roztworu zawiera 1000 mg pemetrexed (jako 1208,26 mg pemetrexed disódico 2,5 hydrate).

Pozostałymi składnikami są manitol, acetylocysteina, wodorotlenek sodu (do regulacji pH), kwas solny (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Wymagane jest dodatkowe rozcieńczenie przez personel medyczny przed podaniem.

Wygląd zewnętrzny Pemetrexed Stadagen i zawartość opakowania

Ten lek jest stężonym roztworem do sporządzenia roztworu do przetaczania.

Roztwór stężony jest klarowny, bezbarwny lub lekko żółty lub zielonkawo-żółty. Jest on pakowany w przezroczyste fiolki szklane zamknięte butylowym/ chlorobutylowym korkiem gumowym pokrytym fluoropolimerem typu I oraz aluminiową pokrywką zabezpieczającą.

Każda fiolka znajduje się w przezroczystym opakowaniu PC z przesuwaną pokrywką z PP odporną na manipulacje i możliwą do ponownego zamknięcia.

Każda fiolka zawiera 25 mg/ml pemetrexed.

Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności 4 ml.

Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności 20 ml.

Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności 40 ml.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Producent

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2 -18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Data ostatniej recenzji tego ulotnika: kwiecień 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycyny:

Instrukcje dotyczące stosowania, manipulowania i usuwania

1. Podczas rozcieńczania pemetreksedu do podania w formie wlewu dożylnego należy stosować techniki jałowe.

2. Oblicz dawkę oraz liczbę potrzebnych fiolków pemetreksedu. Każda fiolka zawiera nadmiar pometreksedu, aby ułatwić dostarczenie ilości wskazanej na etykiecie.

3. Odpowiednią objętość stężonego roztworu pemetreksedu należy rozcieńczyć do objętości 100 ml za pomocą 0,9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, bez substancji konserwujących, i podawać jako wlew dożylny przez 10 minut.

4. Roztwór pemetreksedu do wlewu przygotowany zgodnie z powyższymi wskazówkami jest kompatybilny z systemami podawania oraz workami infuzyjnymi z poliolefiny i polichlorku winylu. Pemetreksed jest niekompatybilny z rozcieńczalnikami zawierającymi wapń, w tym z mleczanem Ringera do wstrzykiwań i Ringera do wstrzykiwań.

5. Leki do stosowania dożylnego należy poddać wizualnej kontroli w celu wykluczenia obecności cząstek lub zmiany barwy przed podaniem. W przypadku stwierdzenia obecności cząstek nie należy podawać leku.

6. Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu do wlewu w warunkach użytkowania została potwierdzona przez 72 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do wlewu należy podawać natychmiast. W przypadku, gdy nie zostanie podany natychmiast, czas i warunki przechowywania w warunkach użytkowania są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C–8°C, chyba że rozcieńczenie zostało przygotowane w warunkach kontrolowanej i zwalidowanej jałowości.

7. Roztwory pemetreksedu przeznaczone są do jednorazowego użytku. Nieużywany lek i materiały należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi środków cytotoksycznych.

Zasady ostrożności podczas przygotowywania i podawania: Jak w przypadku każdego innego potencjalnie toksycznego środka przeciwnowotworowego, należy zachować szczególną ostrożność podczas manipulowania i przygotowywania roztworów pemetreksedu do wlewu. Zaleca się stosowanie rękawic podczas pracy z lekiem. W przypadku kontaktu roztworów pemetreksedu z powierzchnią skóry należy natychmiast dokładnie przemyć skórę wodą z mydłem. W przypadku kontaktu roztworów pemetreksedu z błonami śluzowymi należy przemyć je dużą ilością wody. Pemetreksed nie jest lekiem pęcherzykotwórczym. Nie istnieje specyficzny antydotum na wypływ pometreksedu. Zgłoszono kilka przypadków wypływu pometreksedu, które badacz nie uznał za poważne. Wypływ należy leczyć zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną, tak jak w przypadku innych leków niepęcherzykotwórczych.