Paroksetyna Tarbis 20 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Paroxetina Tarbis 20 mg tabletki powlekane filmowo EFG

Paroxetina (chlorowodorek)

Przed podjęciem leczenia tym lekiem należy dokładnie przeczytać cały ulotnik, ponieważ zawiera on ważne informacje dla pacjenta.

• Należy zachować ten ulotnik, ponieważ może być konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie pacjentowi i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli wykazują one takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotniku. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotnika

1. Co to jest Paroxetina TARBIS i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Paroxetina TARBIS
3. Jak stosować Paroxetina TARBIS
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Paroxetina TARBIS
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Paroxetyna TARBIS i do czego służy

Paroxetyna TARBIS 20 mg należy do grupy leków zwanych antydepresyjnymi, działających na ośrodkowy układ nerwowy.

Paroxetyna TARBIS jest wskazana w celu:

Leczenia depresji

Leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych

Leczenia zaburzeń lękowych typu paniki

Leczenia fobii społecznej

Leczenia zaburzeń lękowych uogólnionych.

2. Co powinieneś wiedzieć przed zażyciem Paroxetyna TARBIS

Nie przyjmuj Paroxetyna TARBIS

• jeśli jesteś uczulony na substancję czynną paroksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w sekcji 6),
• jeśli jesteś leczony lekiem o nazwie tiorodazyna lub pimozyd, lub lekiem z grupy tzw. inhibitorów MAO (IMAO) stosowanych w leczeniu depresji, albo jeśli stosowałeś(aś) takie leki w ciągu ostatnich dwóch tygodni.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania Paroxetyna TARBIS:

• jeśli masz problemy z nerkami, wątrobą lub sercem,
• jeśli miałeś(aś) napady maniakalne,
• jeśli cierpisz na padaczkę lub masz napady drgawkowe,
• jeśli cierpisz na cukrzycę,
• jeśli masz chorobę powodującą podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskrę),
• jeśli pojawiają się u Ciebie siniaki lub łatwo krwawisz, albo jeśli przyjmujesz lek, który może zwiększyć ryzyko krwawienia, albo jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”),
• jeśli przyjmujesz leki przeciwpsychotyczne (do leczenia chorób psychicznych),
• jeśli przyjmujesz preparaty zawierające zioło świętojańskie,
• jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, a także jeśli karmisz piersią.

Zauważono zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.

Niektóre leki z grupy, do której należy Paroxetyna TARBIS (tzw. SSRI/SZRS), mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Zachowaj szczególną ostrożność przyjmując paroksetynę, jeśli masz więcej niż 65 lat, ponieważ lek ten może obniżyć stężenie sodu we krwi i spowodować senność oraz osłabienie mięśni. Jeśli wystąpią takie objawy, skontaktuj się z lekarzem jak najszybciej.

Myśli samobójcze i nasilenie objawów depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Mogą one nasilać się na początku przyjmowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Ryzyko takich myśli jest większe, jeśli:

• wcześniej miałeś(aś) myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie,
• jesteś młodym dorosłym. Wyniki badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25. roku życia) z chorobami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej osobie lub znajomemu, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe, i poprosisz go o przeczytanie tego ulotki. Możesz zapytać, czy zauważyli, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, albo czy martwią się zmianami w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia

Paroksetyna nie powinna być zazwyczaj stosowana w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresywność (głównie zachowania agresywne, konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują oni tego typu leki. Niemniej lekarz może postanowić przepisać paroksetynę pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał paroksetynę pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie ze swoim lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z objawów opisanych poniżej nasila się lub komplikuje, gdy pacjenci poniżej 18. roku życia przyjmują paroksetynę. Ponadto długoterminowe skutki leku na bezpieczeństwo oraz na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze w pełni potwierdzone.

Stosowanie Paroxetyna TARBIS z innymi lekami

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(aś) lub mógł(aś) przyjąć inne leki.

Szczególnie Paroxetyna TARBIS może zmieniać działanie następujących leków:

• innych leków przeciwdepresyjnych,
• leków stosowanych w leczeniu chorób psychicznych (leki przeciwpsychotyczne),
• leków stosowanych w leczeniu padaczki,
• litu, stosowanego w leczeniu manii,
• cyklosporyny (do leczenia problemów żołądka),
• procyklydyny, stosowanej w leczeniu choroby Parkinsona,
• leków zawierających tryptofan,
• leków, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia lub wpływać na krzepliwość krwi (np. doustne leki przeciwkrzepliwe, kwas acetylosalicylowy i inne),
• niektórych leków stosowanych u pacjentów z nieregularnym rytmem serca (arytmie),
• metoprololu, stosowanego w leczeniu nadciśnienia, arytmii i anginy,
• leków przeciwmigrenowych,
• tramadolu (stosowanego na ból),
• antybiotyków (linezolid),
• inhibitorów metabolizmu.

Stosowanie Paroxetyna TARBIS z pokarmami, napojami i alkoholem:

Jak przy wszystkich lekach tego typu, zaleca się unikanie alkoholu podczas przyjmowania paroksetyny.

Zaleca się przyjmowanie leku rano, najlepiej z posiłkiem. Tabletki należy połykać całe, wraz z wodą i – preferencyjnie – podczas jedzenia. Tabletek nie należy żuć.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli przyjmuje pan/pani paroksetynę w późnym okresie ciąży, istnieje większe ryzyko nasilonego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie w przypadku wcześniejszych zaburzeń krzepnięcia krwi. Lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmuje pan/pani paroksetynę, aby mogli udzielić odpowiednich wskazówek.

Jeśli jest pan/pani w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy przyjmować paroksetyny w czasie ciąży lub karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli okaże się, że jest się w ciąży lub planuje zajście w ciążę. Lekarz może zalecić stopniowe odstawienie leku Paroxetina TARBIS lub kontynuację terapii. Niektóre badania wskazują na możliwy wzrost ryzyka wad serca u noworodków matek przyjmujących Paroxetina TARBIS w pierwszych miesiącach ciąży. Wyniki tych badań wykazały, że mniej niż 2% dzieci matek przyjmujących paroksetynę na początku ciąży miało wady serca, w porównaniu do 1% w ogólnej populacji.

Należy upewnić się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmuje się Paroxetina TARBIS. Leki takie jak Paroxetina TARBIS, przyjmowane w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodków ciężkiej choroby zwanej trwałej nadciśnieniem płucnym noworodka (HPPN), powodującej nasilone oddychanie i sinienie noworodka. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u noworodka pojawią się takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z położną i/lub lekarzem.

Badania na zwierzętach wykazały, że paroksetyna może obniżać jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, jednak dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Podczas leczenia Paroxetina TARBIS może wystąpić senność lub zawroty głowy. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn, zanim nie stwierdzi się, jak lek wpływa na pana/panią.

Paroxetina TARBIS zawiera lecytinę z soi.

Ten lek zawiera lecytinę z soi. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na orzechy ziemne lub soję.

3. Jak stosować Paroksetynę TARBIS

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącą dawkowania tego leku.

W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Pamiętaj o przyjmowaniu leku.

Lekarz może zalecić zwiększenie lub zmniejszenie dawki leku w trakcie leczenia, a także określić jego czas trwania.

Zaleca się stosowanie Paroksetyny TARBIS 20 mg raz dziennie rano, podczas śniadania. Tabletki należy połykać całe, wraz z wodą i – w miarę możliwości – podczas posiłku. Nie należy żuć tabletek.

Należy kontynuować przyjmowanie leku, nawet jeśli nie odczuwa się poprawy, ponieważ może upłynąć kilka tygodni, zanim lek zacznie działać.

Dorośli:

Depresja

Zalecana dawka to 1 tabletka (20 mg) dziennie u dorosłych, z możliwością zwiększenia dawki do 50 mg dziennie.

Zespół obsessyjno-kompulsyjny

Zalecana dawka to 2 tabletki (40 mg) dziennie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 20 mg dziennie, maksymalnie do 60 mg dziennie.

Zespół lękowy

Zalecana dawka to 2 tabletki (40 mg) dziennie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 10 mg dziennie, maksymalnie do 60 mg dziennie.

Fobia społeczna

Zalecana dawka to 1 tabletka (20 mg) dziennie u dorosłych, z możliwością zwiększenia dawki do 50 mg dziennie.

Zaburzenia lęku uogólnionego

Zalecana dawka to 1 tabletka (20 mg) dziennie, z możliwością zwiększenia dawki do 50 mg dziennie.

Pacjenci starsi

Zalecane dawki początkowe są takie same jak u dorosłych. U tej grupy pacjentów maksymalna dawka to 40 mg dziennie.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania paroksetyny u dzieci poniżej 18. roku życia (patrz punkt 2: Przed zażyciem Paroksetyny TARBIS).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby

Jeśli masz problemy z nerkami lub wątrobą, należy przyjmować mniejsze dawki niż zwykle. Przed rozpoczęciem leczenia powiadom lekarza o wszelkich zaburzeniach czynności nerek lub wątroby.

Jeśli uważasz, że działanie Paroksetyny TARBIS jest zbyt silne lub zbyt słabe, powiadom o tym lekarza lub farmaceutę.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Jeśli zażyłeś więcej Paroksetyny TARBIS niż powinieneś

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość przyjętą.

Postępuj zgodnie z zaleceniami dawkowania ustalonymi przez lekarza. Przyjęcie większej dawki niż zalecana mało prawdopodobne jest, by było niebezpieczne, nawet jeśli został zażyty cały zawartość opakowania. Jeśli taka sytuacja wystąpi, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.

Leczenie obejmuje standardowe środki stosowane w przypadku przedawkowania antydepresantów. Przyjmowane są działania mające na celu opróżnienie zawartości żołądka – poprzez wywołanie wymiotów, przepłukanie żołądka lub oba te metody. Po opróżnieniu żołądka podaje się 20–30 g węgla aktywowanego co 4–6 godzin przez pierwsze 24 godziny po zażyciu. Ponadto zaleca się leczenie wspierające z jednoczesnym monitorowaniem parametrów życiowych i obserwacją stanu pacjenta.

Jeśli zapomniałeś zażyć Paroksetyny TARBIS

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli zapomniałeś zażyć Paroksetyny TARBIS, zażyj ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie, a następnego dnia kontynuuj przyjmowanie leku w zalecanej dawce i o ustalonej porze.

Jeśli przez cały dzień nie zażyłeś Paroksetyny TARBIS, NIE przyjmuj podwójnej dawki następnego dnia.

Jeśli przerwiesz leczenie Paroksetyną TARBIS

Nagłe przerwanie leczenia paroksetyną może spowodować wystąpienie niektórych zaburzeń związanych z odstawieniem, takich jak zawroty głowy, zaburzenia zmysłów, ból głowy, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, nudności i nadmierne pocenie się, które są charakteru od lekkiego do umiarkowanego i ustępują spontanicznie. Lekarz doradzi Ci sposób stopniowego odstawienia leku, aby uniknąć wystąpienia tych objawów.

U dzieci podczas odstawiania leku mogą występować dodatkowe objawy, takie jak ból brzucha, niepokój i zmiany nastroju.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, paroksetyna może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je doświadcza.

Niektórzy pacjenci mogą doświadczać tych skutków podczas leczenia lub po jego przerwaniu.

Możliwe działania niepożądane podczas leczenia:

Niektórzy pacjenci mogą doświadczać tych skutków podczas leczenia lub po jego przerwaniu.

Niektórzy ludzie mogą być uczuleni na niektóre leki, choć zdarza się to bardzo rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 000 pacjentów). Jeśli podczas przyjmowania paroksetyny wystąpią u Ciebie następujące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala:

1. • obrzęk twarzy, powiek, warg, jamy ustnej lub języka
2. • wysypka skórna lub pokrzywka (świerzbienie skóry) w dowolnym miejscu ciała
3. • trudności z oddychaniem lub połykaniem

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane opisane poniżej, niezależnie od tego, czy może być ono związane z paroksetyną, czy nie, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Działania niepożądane, które mogą występować bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów) podczas przyjmowania Paroksetyny TARBIS to:

• nudności. Ten efekt może być zmniejszony poprzez przyjmowanie leku rano po śniadaniu
• zaburzenia funkcji seksualnej (brak orgazmu, u mężczyzn – zaburzenia erekcji i ejakulacji)

Następujące działania niepożądane mogą występować często (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 100 pacjentów):

1. • zmniejszenie apetytu
2. • bezsenność (brak snu) lub senność
3. • zawroty głowy, drżenie
4. • niepokój
5. • zamazane widzenie
6. • ziewanie
7. • suchość w ustach, biegunka, zaparcia
8. • nadmierne pocenie się, osłabienie
9. • przyrost masy ciała

Działania niepożądane, które mogą występować rzadziej (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 1000 pacjentów) podczas leczenia Paroksetyną TARBIS to:

• krwawienie (sinice – fioletowe zabarwienie skóry spowodowane nagromadzeniem się krwi pod skórą), krwawienia z błon śluzowych
• dezorientacja
• halucynacje
• zaburzenia ekstrapiramidowe (zaburzenia ruchu i koordynacji)
• tachykardia zatokowa (zaburzenia rytmu serca)
• przejściowe zwiększenie lub zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zazwyczaj u pacjentów z nadciśnieniem lub lękiem
• wysypka skórna (plamy na skórze), swędzenie skóry
• zatrzymanie moczu
• zmniejszenie liczby białych krwinek

Działania niepożądane, które mogą występować rzadko (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 10 000 pacjentów) podczas leczenia Paroksetyną TARBIS to:

• hiponatremia (zmniejszenie stężenia sodu we krwi), szczególnie u osób starszych lub u pacjentów z zespołem nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego (SIHAD), co może powodować objawy takie jak osłabienie i senność
• napady padaczkowe
• reakcje maniakalne (euforia)
• lęk
• ataki paniki
• utrata osobowości
• bradykardia (spowolnienie rytmu serca)
• wzrost aktywności enzymów wątrobowych
• galaktoreja (obfita lub nadmierna sekrecja mleka matycznego)
• ból mięśni i stawów, uczucie niepokoju i potrzeba ruchu zwane akatyzją (niemożność pozostania w bezruchu, chęć chodzenia tam i z powrotem, przestawiania się z nogi na nogę)

Działania niepożądane, które mogą występować bardzo rzadko (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 000 pacjentów) to:

• zespół serotonergiczny; objawy mogą obejmować niepokój, dezorientację, potliwość (niezwykłe pocenie się), halucynacje, nadreaktywność odruchów (hiperrefleksję), mioklonie (nierównolaczne ruchy), dreszcze, tachykardię i drżenie
• zaburzenia wątroby, takie jak zapalenienie wątroby (hepatyt), czasem związane z żółtaczką (żółte zabarwienie skóry i błon śluzowych) i/lub niewydolnością wątroby
• nadwrażliwość na światło (fotosensytywność)
• zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego (SIHAD) (hormon, którego nadmiar może powodować zatrzymanie wody i płynów, prowadząc do uczucia zmęczenia, osłabienia lub dezorientacji)
• ostra jaskra (wysokie ciśnienie wewnątrz oka)
• obrzęk obwodowy (zatrzymanie płynów w kończynach)
• krwawienie z błony śluzowej żołądka
• trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi we krwi)
• reakcje alergiczne (w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy)
• priapizm (nieprawidłowa i przedłużona erekcja penisa)

Działania niepożądane, których częstość występowania nie jest znana:

• agresywność
• skrzypienie zębami
• zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę)
• obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz „Ciąża”1 w sekcji 2, aby uzyskać więcej informacji

Możliwe działania niepożądane po przerwaniu leczenia:

Badania wykazały, że 3 na 10 osób zgłaszało objawy po przerwaniu leczenia paroksetyną, w porównaniu do 2 na 10 pacjentów po przerwaniu leczenia placebo. Prawdopodobnieść wystąpienia tych objawów jest większa, jeśli przyjmowałeś paroksetynę przez dłuższy czas, jesteś w fazie zwiększania dawki lub jeśli dawka została zmniejszona zbyt szybko. W większości przypadków objawy ustępują same w ciągu dwóch tygodni.

Lekarz zaleci Ci stopniowe odstawienie paroksetyny, co zmniejszy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli pojawiają się u Ciebie poważne działania niepożądane po przerwaniu leczenia paroksetyną – lekarz może zalecić kontynuację leczenia i powolniejsze odstawienie leku. Pojawienie się działań niepożądanych nie oznacza, że nie będziesz mógł przerwać leczenia.

Do najczęściej występujących działań niepożądanych po przerwaniu leczenia należą:

• zawroty głowy, niestabilność emocjonalna
• zaburzenia czuciowe, w tym uczucie ukłucia, pieczenia i, rzadziej, uczucie podobne do wstrząsu elektrycznego (nawet w głowie)
• zaburzenia snu (w tym bardzo żywe sny, koszmary, bezsenność)
• lęk
• ból głowy

Do mniej często występujących działań niepożądanych po przerwaniu leczenia należą:

1. • nudności
2. • pocenie się (w tym nocne pocenie się)
3. • niepokój
4. • drżenie
5. • dezorientacja
6. • niestabilność emocjonalna
7. • zaburzenia wzroku
8. • kołatanie serca
9. • biegunka
10. • drażliwość

Działania niepożądane, które najczęściej występują u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia to:

• zmniejszenie apetytu
• drżenie (niekontrolowane drżenie)
• nadmierne pocenie się
• nadaktywność
• wrogi/nieprzyjazny sposób zachowania (głównie u dzieci poniżej 12 roku życia z obsesjami i zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi)
• niepokój
• niestabilność emocjonalna, w tym płacz, zmiany nastroju, próby samouszkodzenia, myśli i próby samobójcze (wystąpiły głównie w badaniach u nastolatków z ciężką depresją)

Dodatkowe działania niepożądane, które często występują u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia po przerwaniu leczenia paroksetyną, to: niestabilność emocjonalna (w tym płacz, zmiany nastroju, próby samouszkodzenia, myśli i próby samobójcze), zawroty głowy, nudności, ból brzucha i pobudzenie.

Jeśli którykolwiek z tych objawów staje się uciążliwy lub nasila się, powiadom o tym lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowaj Paroksetynę TARBIS

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosuj Paroksetyny TARBIS po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu po napisie CAD. Data wygaśnięcia ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Nie wymagane są szczególne warunki przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zużyte opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, zwróć do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Paroxetina TARBIS

• Substancją czynną jest paroksetyna w postaci chlorku. Każda tabletka zawiera 20 mg paroksetyny.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: stearynian magnezu, skrobia glikolowa sodowa ziemniaczana, manitol (E-421), celuloza mikrokryształowa, polimetakrylan, alkohol polowinylowy częściowo zhydrolizowany, dwutlenek tytanu (E-171), talk, lecytyna sojowa (E-322), guma ksyantanowa (E-415).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Paroxetina TARBIS 20 mg dostępna jest w postaci tabletek powlekanych, okrągłych, dwuwypukłych, z rowkiem po jednej stronie, białych lub biało-szarych.

Dostępne są opakowania zawierające 14, 28, 56 i 500 (opakowanie kliniczne) tabletek.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel:

Tarbis Farma, S.L.

Gran Vía Carlos III, 94

08028 Barcelona (Hiszpania)

Producent:

FERRRER INTERNACIONAL, S.A.

Joan Buscallà, 1-9

08173 Sant Cugat del Vallès (Barcelona)

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji tego ulotki: Październik 2023

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/