Medaxone 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: Informacja dla pacjenta

Medaxone 1 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do przetaczania EFG

Ceftriaxon

Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek pytania, skonsultuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Medaxone i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Medaxone
3. Jak stosować Medaxone
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Medaxone
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Medaxone i do czego służy

Medaxone to antybiotyk stosowany u dorosłych i dzieci (w tym u noworodków). Działa eliminując bakterie powodujące infekcje. Należy do grupy leków zwanej cefalosporynami.

Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych i nie działają na infekcje wirusowe, takie jak grypa czy przeziębienie.

Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki, częstotliwości podawania i długości trwania leczenia.

Nie należy przechowywać ani ponownie używać tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie nadmiar antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci.

Medaxone stosuje się do leczenia infekcji:

• mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych),
• płuc,
• ucha środkowego,
• jamy brzusznej i ściany brzucha (zapalenie otrzewnej),
• dróg moczowych i nerek,
• kości i stawów,
• skóry i tkanek miękkich,
• krwi,
• serca.

Może być stosowany:

• w leczeniu niektórych infekcji przenoszonych drogą płciową (przeciw trądcu i rzęsistkowi),
• w leczeniu pacjentów z niedoborem białych krwinek (neutropenia) z gorączką spowodowaną infekcją bakteryjną,
• w leczeniu infekcji klatki piersiowej u dorosłych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli,
• w leczeniu boreliozy (spowodowanej ukąszeniem kleszcza) u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków od 15. dnia życia,
• w zapobieganiu infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Medaxone

Nie stosuj Medaxone:

• Jeśli jesteś uczulony na ceftriaksonę lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli miałeś(-aś) nagłą lub ciężką reakcję alergiczną na penicylinę lub na podobne antybiotyki (takie jak cefalosporyny, karbapenemy lub monobaktamy). Objawy mogą obejmować między innymi nagłe obrzęki gardła lub twarzy, które mogą utrudniać oddychanie lub połykanie, nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek, ból w klatce piersiowej oraz nagły ciężki wysyp na skórze.
• Jeśli jesteś uczulony na lidokainę i Medaxone ma być podane w formie wstrzyknięcia do mięśnia.

Medaxone nie powinno być podawane noworodkom:

• Jeśli noworodek urodził się przedwcześnie.
• Jeśli jest noworodkiem (do 28 dnia życia) i ma określone problemy krwi, żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu) lub jeśli ma być mu podany dożylnie produkt zawierający wapń.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Medaxone skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• Odczuwasz lub odczuwałeś(-aś) kombinację następujących objawów: wysyp, zaczerwienienie skóry, pęcherze na wargach, oczach i w jamie ustnej, łuszczenie się skóry, wysoką gorączkę, objawy przypominające grypę, podwyższone poziomy enzymów wątrobowych w badaniach krwi, zwiększoną liczbę jednego typu białych krwinek (eozynofilia) oraz powiększone węzły chłonne (objawy ciężkich reakcji skórnych – patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”). Jeśli niedawno podawano Ci lub planuje się podać Ci produkty zawierające wapń.
• Niedawno miałeś(-aś) biegunkę po zażyciu antybiotyku. Jeśli kiedykolwiek miałeś(-aś) problemy jelitowe, szczególnie kolitę (zapalenie jelita grubego).
• Masz problemy wątrobowe lub nerkowe (patrz punkt 4).
• Masz kamienie żółciowe lub kamienie nerkowe.
• Cierpisz na inne choroby, takie jak anemia hemolityczna (niedobór czerwonych krwinek, który może nadawać skórze blade żółte zabarwienie i powodować osłabienie lub duszność).
• Przestrzegasz diety o niskiej zawartości sodu.

Badania krwi lub moczu

Jeśli stosujesz ceftriaksonę przez dłuższy czas, może być konieczne regularne wykonywanie badań krwi.

Ceftriaksona może wpływać na wyniki badań glukozy w moczu oraz na test Coombsa – badanie krwi. Jeśli masz wykonywać badania:

• Poinformuj osobę pobierającą próbkę, że otrzymujesz ceftriaksonę.

Jeśli jesteś chory na cukrzycę lub musisz kontrolować poziom glukozy we krwi, nie powinieneś(-aś) stosować niektórych systemów do oznaczania glukozy we krwi, które mogą dawać błędne wyniki podczas leczenia ceftriaksoną. Jeśli korzystasz z takich systemów, sprawdź instrukcje i skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

W razie potrzeby należy stosować alternatywne metody analizy.

Dzieci

Przed podaniem Medaxone dziecku skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:

• Niedawno podano mu(-ej) dożylne produkty zawierające wapń.

Stosowanie Medaxone z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś(-aś) lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.

W szczególności poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Grupę antybiotyków zwaną aminoglikozydami.
• Antybiotyk o nazwie chloramfenikol (stosowany w leczeniu infekcji, szczególnie oczu).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz oceni korzyści płynące z leczenia ceftriaksoną dla Ciebie oraz ryzyko dla Twojego dziecka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ceftriaksona może powodować zawroty głowy. Jeśli odczuwasz zawroty głowy, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn.

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy.

3. Jak stosować Medaxone

Medaxone zazwyczaj podaje lekarz lub pielęgniarka.

Może być podawany w postaci:

• kroplówki (dożylnej infuzji) lub wstrzyknięcia bezpośrednio do żyły albo
• do mięśnia.

Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka odtwarzają Medaxone i nie mieszają go ani nie podają jednocześnie z zastrzykami zawierającymi wapń.

Dawka zalecana

Lekarz ustali odpowiednią dla Ciebie dawkę Medaxone. Dawkę tę ustala się w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji, od tego, czy stosowane są inne antybiotyki, od Twojej wagi i wieku oraz od tego, czy Twoje nerki i wątroba działają prawidłowo.

Liczba dni lub tygodni, przez które będziesz otrzymywał Medaxone, zależy od rodzaju infekcji.

Dorośli, osoby starsze oraz dzieci od 12. roku życia o masie ciała 50 kilogramów (kg) lub więcej:

• 1–2 g jednorazowo dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz może zwiększyć dawkę (do 4 g jednorazowo dziennie). Jeżeli dobową dawkę przekracza 2 g, może być ona podana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki.

Noworodki, niemowlęta oraz dzieci w wieku od 15. dnia życia do 12. roku życia o masie ciała poniżej 50 kg:

• 50–80 mg ceftryksoney na kg masy ciała dziecka, raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji. W przypadku ciężkiej infekcji lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg na kg masy ciała, maksymalnie do 4 g jednorazowo dziennie. Jeżeli dobową dawkę przekracza 2 g, może być ona podana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki.

• Dzieci o masie ciała 50 kg lub więcej powinny otrzymać dawkę stosowaną u dorosłych.

Noworodki (0–14 dni):

• 20–50 mg ceftryksoney na kg masy ciała dziecka, raz dziennie, w zależności od nasilenia i rodzaju infekcji.
• Maksymalna dobową dawkę nie powinna przekraczać 50 mg na kg masy ciała niemowlęcia.

Osoby z zaburzeniami wątrobowymi i nerkowymi

Może być konieczne podanie innej niż standardowa dawki. Lekarz ustali, ile Medaxone potrzebujesz, i będzie Cię dokładnie monitorował, w zależności od nasilenia choroby wątrobowej i nerkowej.

Jeśli podasz więcej Medaxone niż należy

Jeśli przypadkowo otrzymasz większą dawkę niż zalecono, natychmiast udaj się do lekarza lub najbliższego szpitala.

Jeśli zapomnisz zastosować Medaxone

Jeśli zapomnisz o zastrzyku, powinieneś go otrzymać jak najszybciej. Jeśli jednak do następnego zastrzyku pozostało niewiele czasu, pomijasz pominiętą dawkę. Nie należy podawać podwójnej dawki (dwóch zastrzyków jednocześnie), aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Medaxone

Nie przerywaj stosowania ceftryksoney, chyba że lekarz Ci to zaleci.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ten lek może powodować następujące działania uboczne:

Leczenie ceftryksolonem, szczególnie u osób starszych z poważnymi problemami nerek lub zaburzeniami układu nerwowego, rzadko może prowadzić do osłabienia świadomości, nieprawidłowych ruchów, pobudzenia i napadów drgawkowych.

Ciężkie reakcje alergiczne (częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, natychmiast powiadom lekarza.

Objawy mogą obejmować, między innymi:

• Nagłe obrzęki twarzy, gardła, warg lub jamy ustnej, które mogą utrudniać oddychanie lub połykanie.
• Nagłe obrzęki rąk, stóp i kostek.
• Ból w klatce piersiowej w kontekście reakcji alergicznych, który może być objawem zawału serca wywołanego przez alergię (zespołu Kounisa).

Ciężkie reakcje skórne (częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja skórna, natychmiast powiadom lekarza.

Objawy mogą obejmować:

• Ciężkie wysypki pojawiające się nagle, z pęcherzami lub łuszczącą się skórą i ewentualnie pęcherzami w jamie ustnej (zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę epidermy, znane również jako SSJ i TNE).
• Kombinację dowolnych z następujących objawów: uogólnioną wysypkę skórną, wysoką temperaturę ciała, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, zmiany w badaniu krwi (eozynofilia), powiększenie węzłów chłonnych, uszkodzenie innych narządów ciała (reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi, znana również jako DRESS lub zespół nadwrażliwości na leki).
• Reakcję Jarischa-Herxheima, która powoduje gorączkę, dreszcze, ból głowy, ból mięśni i wysypkę, zazwyczaj samoograniczającą się. Pojawia się krótko po rozpoczęciu leczenia ceftryksolonem w przypadku infekcji spirochetami, takimi jak choroba Lyme.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zmiany w liczbie krwinek białych (obniżenie leukocytów i wzrost eozynofili) oraz płytek krwi (obniżenie trombocytów).
• Miękkie stolce lub biegunka.
• Zmiany wyników badań krwi dotyczących czynności wątroby.
• Wysypka.

Niecześće (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Infekcje grzybicze (np. kandydoza jamy ustnej lub infekcje grzybicze narządów płciowych).
• Obniżenie liczby niektórych krwinek białych (granolocytopenia).
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia).
• Problemy z krzepnięciem krwi. Objawy mogą obejmować, między innymi, łatwe powstawanie siniaków oraz ból i obrzęk stawów.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Nudności lub wymioty.
• Świąd (pruritus).
• Ból lub uczucie pieczenia w miejscu podania ceftryksolonu. Pęcherze, siniaki, głębokie zaczerwienienie lub wysypka, uczucie pieczenia, ból, podrażnienie, swędzenie, zgrubienie skóry lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia.
• Wysoka temperatura ciała (gorączka).
• Zmiany w badaniach czynności nerek (zwiększona kreatynina we krwi).

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Zapalenie jelita grubego (okrężnicy). Objawy obejmują biegunkę, zazwyczaj z krwią lub śluzem, ból brzucha i gorączkę.
• Trudności w oddychaniu (bronchospazm).
• Garbate wysypki (tzw. pokrzywka), które mogą obejmować dużą część ciała, uczucie swędzenia i obrzęk.
• Obecność krwi lub cukru w moczu.
• Obrzęk (nagromadzenie płynu).
• Dreszcze.
• Infekcja w miejscu wstrzyknięcia.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• Infekcja wtórna, która nie odpowiada na wcześniej zalecony antybiotyk.
• Forma anemii, w której niszczone są krwinki czerwone (anemia hemolityczna).
• Ciężkie obniżenie liczby krwinek białych (agranulocytoza).
• Napady drgawkowe.
• Obrzęk (uczucie, że wszystko się kręci).
• Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki). Objawy obejmują silny ból brzucha, który może promieniować do pleców.
• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatyt).
• Zapalenie języka (glosyt). Objawy obejmują obrzęk, zaczerwienienie i pieczenie języka.
• Problemy z pęcherzykiem żółciowym lub wątrobą, które mogą powodować ból, nudności, wymioty, żółtaczkę, swędzenie, nietypowo ciemny kolor moczu i stolce barwy gliny.
• Zaburzenie neurologiczne, które może wystąpić u noworodków z ciężką żółtaczką (encefalopatia bilirubinowa).
• Problemy nerkowe spowodowane wytrąceniem się ceftryksolonu wapniowego. Możesz odczuwać ból przy oddawaniu moczu lub oddawać małą ilość moczu.
• Fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (badanie służące do wykrywania niektórych zaburzeń krwi).
• Fałszywie dodatni wynik testu na galaktozemię (nieprawidłowe gromadzenie się cukru galaktozy).
• Ceftryksolon może wpływać na niektóre rodzaje badań glukozy we krwi – skonsultuj się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Medaxone

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po napisie CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania pod względem temperatury. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Odtworzony roztwór należy najlepiej natychmiast zastosować. Stabilność fizyczną i chemiczną roztworu potwierdzono przez 6 godzin w temperaturze 25°C oraz przez 24 godziny w temperaturze 2°C – 8°C. Z punktu widzenia mikrobiologicznego, produkt powinien być stosowany natychmiast po odtworzeniu. Jeżeli nie zostanie natychmiast użyty, czas i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że odtworzenie przeprowadzono w warunkach kontrolowanej aseptyki i potwierdzonych jako skuteczne.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zasięgnij porady u swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. Te środki mają na celu ochronę środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Medaxone

• Substancją czynną jest ceftriakson. Każda fiolka zawiera 1 g ceftriaksonu w postaci ceftriaksonu sodu.
• Pozostałe składniki to: brak.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Medaxone 1 g to prawie biały lub lekko żółtawy, krystaliczny proszek, lekko higroskopijny.

Medaxone 1 g jest dostarczany w fiolkach szklanych typu I przezroczystych o pojemności nominalnej 10 ml, uszczelnionych gumowym zaworkiem z bromobutylu i aluminiową kapselą (z lub bez plastikowego pokrywka typu flip-off), w opakowaniu kartonowym z ulotką.

Dostępne opakowania zawierające 1, 10, 25, 50 lub 100 fiolki.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na obrotu

Medochemie Ltd.

1-10 Constantinoupoleos Street

3011 Limassol

Cypr

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Medochemie Limited (Factory C)

2 Michael Erakleous street,

Agios Athanassios, Industrial Area,

4101 Agios Athanassios, Limassol,

Cypr

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na obrotu:

Lokalny przedstawiciel:

Medochemie Iberia S.A., Oddział w Hiszpanii

Avenida de las Águilas, nº 2 B; piętro 5, pomieszczenie 6,

28044 Madryt

HISZPANIA

Data ostatniej weryfikacji ulotki: marzec 2025

---

Ta informacja przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej:

Zobacz w skrócie charakterystyki produktu pełny opis właściwości produktu.

Sposób podania

Iniekcja do wewnątrz mięśnia

Medaxone może być podawany za pomocą głębokiej iniekcji do wewnątrz mięśnia. Należy rozpuścić 1 g ceftriaksonu w 3,5 ml 1% lidokainy do wstrzykiwań.

Iniekcje do wewnątrz mięśnia należy wykonywać głęboko w obrębie masy większego mięśnia, nie więcej niż 1 g w jednym miejscu.

Ponieważ jako rozpuszczalnik stosuje się lidokainę, otrzymany roztwór nigdy nie może być podawany dożylnie.

Iniekcja dożylna

Medaxone może być podawany za pomocą dożylnej infuzji trwającej co najmniej 30 minut (sposób preferowany) lub za pomocą powolnej dożylnej iniekcji trwającej 5 minut. Przerzutowe podawanie dożylne powinno być wykonywane w ciągu 5 minut, najlepiej w większych żyłach.

Należy rozpuścić 1 g ceftriaksonu w 10 ml wody do wstrzykiwań.

Dawki dożylne w wysokości 50 mg/kg lub więcej u niemowląt i dzieci do 12 roku życia należy podawać za pomocą infuzji. U noworodków dawki dożylne należy podawać w ciągu 60 minut, aby zmniejszyć możliwe ryzyko encefalopatii bilirubinowej. Należy rozważyć podawanie do wewnątrz mięśnia, gdy droga dożylna nie jest możliwa lub jest mniej odpowiednia dla pacjenta. W dawkach przekraczających 2 g należy stosować podanie dożylne.

Ceftriakson jest przeciwwskazany u noworodków (≤ 28 dni), jeśli wymagają (lub przewiduje się, że będą wymagać) leczenia roztworami dożylnej zawierającymi wapń, np. dożylne karmienie dożylne zawierające wapń, ze względu na ryzyko wytrącania się osadu ceftriaksonu-wapnia.

Nie należy stosować rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringer’a lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiolki z ceftriaksonem ani do dodatkowego rozcieńczania już rekonstytuowanej fiolki do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącania się osadu. Osad ceftriaksonu-wapnia może również powstawać, gdy ceftriakson jest mieszany z roztworami zawierającymi wapń w tym samym dożylonym przewodzie podania. W związku z tym roztwory ceftriaksonu i roztwory zawierające wapń nie powinny być mieszane ani podawane jednocześnie.

W celu profilaktyki przedoperacyjnej zakażeń w miejscu operacji, ceftriakson należy podać 30–90 minut przed zabiegiem.

Instrukcje dotyczące stosowania

Zaleca się stosowanie świeżo przygotowanych roztworów. Takie roztwory zachowują aktywność przez co najmniej 6 godzin w temperaturze 25°C lub 24 godziny w temperaturze 2–8°C.

Iniekcja do wewnątrz mięśnia:

Medaxone nie należy mieszać w tej samej strzykawce z żadnym lekiem oprócz roztworu kwasu lidokainowego (1 %) (wyłącznie do głębokiego wstrzykiwania do mięśni).

Roztwory z lidokainą nie powinny być podawane dożylnie.

Dawki przekraczające 1 g należy podzielić i wstrzykiwać w więcej niż jednym miejscu.

Wstrzykiwanie dożylne:

Dla wstrzykiwania IV, 1 g Medaxone rozpuszcza się w 10 ml wody do sporządzania roztworów do wstrzykiwania. Wstrzyknięcie należy podawać przez 5 minut bezpośrednio do żyły lub za pomocą kaniuli do wlewu dożylnego.

Stężenia dla wstrzykiwania dożylnego: 100 mg/ml

Stężenia dla wlewu dożylnego: 50 mg/ml

Ceftryksjon jest kompatybilna z różnymi stosowanymi powszechnie płynami do wlewów dożylnych, takimi jak glukoza do wstrzykiwania BP 5 % lub 10 %, chlorek sodu do wstrzykiwania BP, chlorek sodu (0,45 %) i roztwory glukozy do wstrzykiwania (2,5 %) BP, dekstran 6 % w glukozie do wstrzykiwania BP 5 % oraz hydroksyetylokrzem 6 %.

Usunięcie resztek roztworu antybiotyku oraz wszystkich materiałów użytych do jego podania powinno być przeprowadzone zgodnie z lokalnymi przepisami.

Niezgodności:

Na podstawie publikacji bibliograficznych, ceftryksjon nie jest kompatybilna z amsakryną, wancomycyną, flukenazolem, aminoglikozydami i labetalolem.

Roztwory zawierające ceftryksjon nie powinny być mieszane ani dodawane do innych środków, z wyjątkiem tych wymienionych w „Instrukcjach użycia”. W szczególności nie należy stosować rozcieńczali zawierających wapń (takich jak roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rekonstytucji fiol ceftryksjonu ani do dalszego rozcieńczania rekonstytuowanych fiol do podania dożylnego, ponieważ może dojść do wytrącenia osadu. Ceftryksjonu nie należy mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, w tym z całkowitym odżywianiem dożylnym.