Lorazepan Pensá 1 mg tabletki EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Lorazepam pensa 1 mg comprimidos EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę — może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie; nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Lorazepam pensa i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Lorazepam pensa
3. Jak stosować Lorazepam pensa
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Lorazepam pensa
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Lorazepam pensa i do czego się go stosuje

Lorazepam to lek uspokajający-anxiolityczny (zapobiega pobudzeniu i lękowi), który działa, nie wpływając na normalne czynności organizmu. Właściwie uzupełnia terapię przeciwdziocą, a może być łączone z lekami przeciwdepresyjnymi i innymi lekami psychotropowymi.

Lorazepam stosuje się w następujących przypadkach:

• Krótkoterminowe leczenie wszystkich stanów lęku i napięcia, towarzyszących zaburzeniom czynnościowym lub organicznym, w tym lęku związanego z depresją, a także związanego z zabiegami chirurgicznymi i/lub diagnostycznymi oraz w premedykacji przed znieczuleniem.
• Zaburzenia snu.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Lorazepam pensa

Nie przyjmuj Lorazepam pensa:

• Jeśli jesteś uczulony na lorazepam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli jesteś uczulony na benzodiazepiny (grupę leków, do której należy lorazepam).
• Jeśli została Ci zdiagnozowana miastenia gravis (autoimmunologiczne schorzenie układu nerwowo-mięśniowego charakteryzujące się bardzo słabymi lub szybko męczącymi się mięśniami).
• Jeśli cierpisz na ciężką niewydolność oddechową (trudności w oddychaniu lub poważne dolegliwości w klatce piersiowej).
• Jeśli masz bezdech senny (przerwy w oddychaniu przez krótkie okresy czasu podczas snu).
• Jeśli cierpisz na ciężkie schorzenie wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Lorazepam pensa skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Jeśli masz zaburzoną funkcję wątroby.
• Jeśli lekarz przepisał Ci leczenie długoterminowe, zalecane jest okresowe wykonywanie badań krwi oraz badań funkcji wątroby (wątroba).
• Jeśli podczas leczenia zajdziesz w ciążę, powiadom o tym lekarza.
• Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia.

Dzieci

Benzodiazepiny nie są zalecane u dzieci poniżej 6. roku życia, chyba że jest to konieczne. Czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy.

Rozwój tolerancji i uzależnienia, objawy abstynencyjne oraz nadużycie leków/substancji

Może wystąpić zmniejszenie skuteczności tego leku (tolerancja) po dłuższym stosowaniu. Lek ten jest zalecany do krótkoterminowego leczenia.

Leczenie tym lekiem może zwiększać wrażliwość na działanie alkoholu i innych leków wpływających na działanie mózgu. Dlatego skonsultuj się z lekarzem, jeśli spożywasz alkohol lub stosujesz tego rodzaju leki.

Uzależnienie

Stosowanie benzodiazepin, w tym Lorazepam pensa, może prowadzić do uzależnienia. Ryzyko uzależnienia rośnie przy wyższych dawkach i długotrwałym stosowaniu. Ryzyko to jest również większe u osób z wywiadem nadużywania alkoholu lub leków/substancji oraz u chorych z poważnymi zaburzeniami osobowości.

Powinieneś poinformować lekarza, jeśli:

• Przyjmowałeś lub przyjmujesz obecnie jakiekolwiek substancje psychoaktywne,

• Regularnie spożywasz alkohol lub w przeszłości często spożywałeś duże ilości alkoholu,

• W przeszłości lub obecnie miałeś skłonność do przyjmowania dużych dawek leków,

• Cierpisz na zaburzenia osobowości (np. trudności w kontaktach z innymi ludźmi lub w radzeniu sobie z określonymi sytuacjami życiowymi, nawet jeśli nie zawsze byłeś świadomy tych problemów).

Zasada ogólna mówi, że benzodiazepiny powinny być stosowane tylko przez krótki czas i powinny być odstawiane stopniowo. Ty i Twój lekarz powinniście ustalić, jak długo będzie trwać leczenie, zanim je rozpoczniecie.

Jeśli przestaniesz nagle przyjmować lek lub szybko zmniejszysz dawkę, mogą wystąpić objawy abstynencyjne. Nie przerywaj nagle stosowania tego leku. Skonsultuj się z lekarzem, jak poprawnie odstawić lek.

Niektóre objawy abstynencyjne mogą być potencjalnie śmiertelne.

Objawy abstynencyjne mogą się różnić – od lekkiego obniżenia nastroju i bezsenności po ciężki zespół z kurczami mięśni i brzucha, wymiotami, potem, drżeniem i napadami drgawkowymi. Najcięższe objawy abstynencyjne, w tym potencjalnie śmiertelne, mogą obejmować: delirium tremens, depresję, halucynacje, manię, psychozę, napady padaczkowe i myśli samobójcze. Napady padaczkowe mogą występować częściej u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami padaczkowymi lub u tych, którzy przyjmują inne leki obniżające próg padaczkowy, np. leki przeciwdepresyjne.

Opisywano również inne objawy abstynencyjne: bóle głowy, niepokój, niespokojność, napięcie, dezorientację i drażliwość, obniżony nastrój, zawroty głowy, uczucie oderwania od siebie i świata zewnętrznego, nadwrażliwość na dźwięk, szumy w uszach, mrowienie i drętwienie kończyn, zwiększoną wrażliwość na światło, dźwięk i dotyk/fizyczny kontakt (zmiany percepcji), mimowolne ruchy, nudności, brak apetytu, biegunkę, ataki paniki, bóle mięśni, stany pobudzenia, zwiększone odczuwanie akcji serca (kołatanie serca), przyspieszenie tętna (tachykardię), uczucie utraty równowagi, przesadzone odruchy, utratę zdolności zapamiętywania ostatnich wydarzeń oraz podwyższenie temperatury ciała.

Objawy, na które lek został przepisany, mogą również ponownie się pojawić przez krótki okres czasu (zjawisko odbicia).

Nie wolno przekazywać lorazepamu członkom rodziny ani znajomym. Przechowuj ten lek w bezpiecznym miejscu, aby nie mógł on zaszkodzić innym osobom.

Zaburzenia pamięci (amnezja)

Benzodiazepiny mogą powodować amnezję. Zjawisko to występuje najczęściej kilka godzin po podaniu leku, dlatego w celu zmniejszenia ryzyka pacjenci powinni zapewnić sobie nieprzerwany sen przez 7–8 godzin po zażyciu tabletki.

Reakcje psychiatryczne i paradoksalne

Podczas leczenia benzodiazepinami może ponownie wystąpić istniejąca depresja lub pogorszyć się stan depresyjny. Ponadto u pacjentów z depresją mogą być maskowane myśli samobójcze, co wymaga szczególnej ostrożności.

Pacjenci starsi i pacjenci osłabieni

Pacjenci starsi i osłabieni powinni otrzymywać niższe dawki, ponieważ są bardziej wrażliwi na działanie leku.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością oddechową

Zaleca się stosowanie niższych dawek u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową ze względu na ryzyko depresji oddechowej, np. u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) lub zespołem bezdechu sennego.

Inne leki i Lorazepam pensa

Powiadom swojego lekarza lub farmaceuty, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz potrzebować przyjęcia jakichkolwiek innych leków.

Należy pamiętać, że wszystkie benzodiazepiny wywierają działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Działa to szczególnie wyraźnie, gdy podaje się je razem z barbituranami lub alkoholem.

Gdy lorazepam jest przyjmowany razem z innymi lekami działającymi na OUN, może powodować nasilenie uczucia senności. Do takich leków należą:

• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (lekami przeciwpadaczkowe, neuroleptyki, leki nasenne, leki przeciwlękowe/sedatywy, leki przeciwdrgawkowe).

• Leki stosowane do łagodzenia silnych bóleć i silne środki przeciwbólowe, leki stosowane w terapii zastępczej (leczenie uzależnienia od opioidów) oraz niektóre leki na kaszel (przeciwbólowe narkotyczne i opioidy). Stosowanie lorazepamu razem z opioidami zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresja oddychania), śpiączki i może być potencjalnie śmiertelne. Z tego powodu jednoczesne stosowanie powinno być rozważane tylko wtedy, gdy inne opcje leczenia są niemożliwe.

• Jednak jeśli Twój lekarz przepisze Ci lorazepam w połączeniu z opioidami, dawka i czas trwania leczenia powinny być ograniczone przez Twojego lekarza.

• Powiadom lekarza o wszystkich opioidach, które przyjmujesz i ściśle przestrzegaj zaleceń dotyczących dawki. Może być pomocne poinformowanie przyjaciół lub członków rodziny o objawach wymienionych powyżej. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie któreś z tych objawów.

• Leki stosowane w leczeniu napadów padaczkowych (lekami przeciwpadaczkowe).

• Leki znieczulające.

• Barbiturany (środki uspokajające).

• Leki stosowane w leczeniu alergii (antyhistaminowe).

Również jednoczesne stosowanie lorazepamu z innymi lekami może zmieniać działanie lorazepamu, przedłużając lub osłabiając jego aktywność. Do takich leków należą:

• Kloparyna (leczenie schizofrenii).

• Kwas walproinowy (leczenie padaczki i zaburzeń dwubiegunowych).

• Probenecyd (leczenie dny).

• Teofilina lub aminofilina (leki przeciwastmatyczne, rozkurczowe oskrzeli).

Stosowanie Lorazepamu pensa z pokarmami, napojami i alkoholem

Lorazepam można przyjmować zarówno z posiłkiem, jak i na czczo.

Alkohol nasila działanie uspokajające tego leku, dlatego zaleca się unikanie spożycia napojów alkoholowych.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża:

Powiadom lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę.

Użycie benzodiazepin wydaje się wiązać z możliwym wzrostem ryzyka wad wrodzonych w pierwszym trymestrze ciąży. Stwierdzono przechodzenie benzodiazepin i ich pochodnych przez łożysko.

Jeśli zgodnie z zaleceniem lekarza produkt ten zostanie podany w późnym okresie ciąży lub w wysokich dawkach podczas porodu, można spodziewać się wystąpienia u noworodka takich efektów jak: hipoinaktywność, hipotermia (obniżenie temperatury ciała), hipotonia (obniżenie napięcia mięśniowego), apneę (okres braku oddychania), umiarkowaną depresję oddechową, trudności z karmieniem oraz zaburzenia odpowiedzi metabolicznej na stres zimnem.

Dzieci urodzone przez matki przyjmujące benzodiazepiny przewlekle przez kilka tygodni ciąży lub w ostatnim okresie ciąży mogą rozwijać uzależnienie fizyczne i objawiać zespół abstynencyjny w okresie poporodowym.

Karmienie piersią:

Ten lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią, ponieważ benzodiazepiny wydzielają się z mlekiem matki. Zaobserwowano przypadki osłabienia i braku zdolności ssania u noworodków, których matki były leczone benzodiazepinami. U takich noworodków należy obserwować wystąpienie wymienionych efektów farmakologicznych (osłabienie i drażliwość).

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Lorazepam może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn, ponieważ może powodować senność, zmniejszać uwagę lub spowalniać reakcje. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych efektów jest większe na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpią u Państwa którekolwiek z tych działań.

Lorazepam pensa zawiera laktozę i sód

Ten lek zawiera laktozę. Jeżeli lekarz poinformował Pana/Panią o nietolerancji niektórych cukrów, należy przed zażyciem tego leku skonsultować się z lekarzem.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Lorazepam pensa

Dawkę i długość trwania leczenia należy dostosować do indywidualnej sytuacji pacjenta. Lekarz doradzi Ci odpowiednią dawkę, liczbę przyjmowania leku w ciągu dnia oraz czas trwania terapii, tak aby stosować możliwie najniższą dawkę przez jak najkrótszy czas. Nie należy zmieniać ani przekraczać dawki przepisanej przez lekarza. Aby przerwać leczenie, dawkę należy stopniowo zmniejszać po konsultacji z lekarzem. Zmniejsza to ryzyko wystąpienia objawów abstynencyjnych, które w niektórych przypadkach mogą być potencjalnie śmiertelne (patrz sekcja 2).

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Twój lekarz określi długość trwania leczenia. Nie przerywaj terapii przedwcześnie, ponieważ może ona nie wytworzyć pożądanego efektu.

Zalecana dawka dla dorosłych to pół lub jeden tablet (0,5 lub 1 mg lorazepamu) od 2 do 3 razy dziennie, co oznacza maksymalnie 3 mg lorazepamu podawanych doustnie, z posiłkiem lub bez niego.

Czas trwania leczenia

Lekarz ustali czas trwania terapii. Będziesz otrzymywał najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, ponieważ istnieje ryzyko uzależnienia (uzależnienia). Lekarz będzie regularnie oceniać przebieg leczenia.

Przerywanie terapii lub zmniejszanie dawki powinno odbywać się stopniowo i pod kontrolą lekarza, aby uniknąć wystąpienia objawów abstynencyjnych (patrz sekcja 2).

Jeśli zażyłeś więcej Lorazepam pensa niż powinieneś

Mimo że zatrucie benzodiazepinami jest bardzo rzadkie, jeśli zażyłeś więcej lorazepamu niż powinieneś, skontaktuj się natychmiast z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Toksykologicznego Centrum Informacji. Telefon: 91 562 04 20.

Najczęstszymi objawami zatrucia są nadmierne osłabienie, dezorientacja lub śpiączka.

Leczenie przedawkowania obejmuje wywołanie wymiotów lub przepłukanie żołądka, ogólne środki wspomagające, odpowiednią wentylację, monitorowanie parametrów życiowych oraz odpowiednie nadzorowanie pacjenta. Jako antydota może być stosowany flumazenil. U pacjentów przyjmujących benzodiazepiny w sposób przewlekły należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu flumazenilu, ponieważ skojarzenie tych leków może zwiększyć ryzyko napadów drgawkowych.

Jeśli zapomniałeś zażyć Lorazepam pensa

Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Lorazepam pensa

Nie przerywaj nagle stosowania tego leku, chyba że podejrzewasz wystąpienie poważnego działania niepożądanego, ponieważ dawkę należy stopniowo zmniejszać. Lekarz wskazze Ci, jak poprawnie przerwać terapię. Jeśli uważasz, że wystąpiło poważne działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem natychmiast.

Jeśli nagle przestaniesz zażywać ten lek lub nagle zmniejszysz dawkę, możesz doświadczyć objawów abstynencyjnych lub tymczasowych objawów odbicia (patrz sekcja 2).

Po zakończeniu podawania mogą ponownie pojawić się objawy, które były przyczyną rozpoczęcia terapii, a także niepokój, bóle mięśni, lęk, napięcie, bezsenność, trudności z koncentracją, ból głowy, poty, depresja, zjawiska odbicia, derealizacja (niepoczucie rzeczywistości lub nieznajomość najbliższego otoczenia), zawroty głowy, depersonalizacja (odłączenie od rzeczywistości), mimowolne ruchy, nudności, wymioty, biegunka, utrata apetytu, drżenie, skurcze brzucha, kołatanie serca, tachykardia, ataki paniki, zawroty głowy, nadreaktywność odruchów (nadmierna pobudliwość), utrata pamięci krótkotrwałej oraz hipertermia (podwyższenie wewnętrszej temperatury ciała), dlatego lekarz dokładnie wskazuje, jak stopniowo zmniejszać dawkę.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane według częstości występowania u leczonych pacjentów:

Bardzo często – co najmniej 1 na 10 pacjentów.

Często – co najmniej 1 na 100 pacjentów.

Nieczoście – co najmniej 1 na 1000 pacjentów.

Rzadkie – co najmniej 1 na 10 000 pacjentów.

Bardzo rzadkie – mniej niż 1 na 10 000 pacjentów.

Częstość nieznana – nie można oszacować na podstawie dostępnych danych.

Zaburzenia ogólne oraz miejsca podania

Bardzo często: Odczucie duszności.

Często: Osłabienie (zmęczenie, wyczerpanie).

Częstość nieznana: Hipotermia (obniżenie temperatury ciała), zespół abstynencyjny.

Zaburzenia naczyniowe

Częstość nieznana: Hipotensja (obniżenie ciśnienia krwi).

Zaburzenia przewodu pokarmowego

Nieczęsto: Nudności.

Częstość nieznana: Zaparcia.

Zaburzenia wątrobowo-pęcherzowe

Częstość nieznana: Żółtaczka (żółte zabarwienie białka oka i skóry).

Zaburzenia krwi i układu limfatycznego

Częstość nieznana: Trombocytopenia (obniżenie liczby płytek krwi), agranulocytoza (obniżenie liczby neutrofili – jednego z rodzajów białych krwinek), pancytopenia (znaczne obniżenie wszystkich typów komórek krwi).

Zaburzenia układu odpornościowego

Częstość nieznana: Reakcje nadwrażliwościowe i anafilaktyczne/anafilaktydopodobne (alergiczne).

Zaburzenia endokrynologiczne

Częstość nieznana: Zespół nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Częstość nieznana: Hiponatremia (niedobór sodu).

Zaburzenia psychiczne

Często: Zaburzenia koncentracji, depresja, ujawienie się depresji.

Nieczęsto: Zmiany pożądania seksualnego, zmniejszenie liczby orgazmów.

Częstość nieznana: Dezynhibicja, euforia, myśli i próby samobójcze, reakcje paradoksalne takie jak niepokój, pobudzenie, ekscytacja, wrogość, agresja, wściekłość, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu/bezsenność, pożądanie seksualne i halucynacje, nadużywanie leków/środków, uzależnienie od leków/środków.

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: Uspokojenie, senność.

Często: Ataksja (nieskoordynowane ruchy i problemy z mową), zawroty głowy.

Częstość nieznana: Objawy pozapiramidowe: drżenie, dysartria (trudności w artykulacji słów), ból głowy, drgawki, amnezja, śpiączka, zaburzenia uwagi/koncentracji, zaburzenia równowagi.

Zaburzenia oczne

Częstość nieznana: Zaburzenia wzroku (podwójne widzenie i zamazane widzenie).

Zaburzenia ucha i błędnika

Częstość nieznana: Obrzęk.

Zaburzenia narządu rozrodczego i piersi

Nieczęsto: Impotencja.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Częstość nieznana: Niewydolność oddechowa, bezdech, pogorszenie bezdechu sennego. Pogorszenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Częstość nieznana: Angioobrzęk (opuchlizna pod skórą języka, krtani lub głośni, która może prowadzić do zablokowania dróg oddechowych i być śmiertelna), reakcje alergiczne skóry, alopecia (wypadanie włosów).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często: Osłabienie mięśni.

Badania uzupełniające

Częstość nieznana: Podwyższenie bilirubiny, podwyższenie transaminaz i podwyższenie fosfatazy alkalicznej (enzym wątrobowy).

Jak wspomniano powyżej, odstawienie produktu może prowadzić do nawrotu niektórych objawów w wyniku rozwoju uzależnienia.

Jeśli uważasz, że któryś z doświadczanych przez Ciebie działań niepożądanych jest poważny lub jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce, powiadom swojego lekarza lub farmaceuty.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Krajowego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Lorazepam pensa

Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25°C.

Utrzymywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zwrócić puste opakowania i niepotrzebne leki do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Lorazepam pensa

• Substancją czynną jest lorazepam. Każdy tablet zawiera 1 mg lorazepamu.
• Pozostałe składniki (niedziałające substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokryształowa (E-460), sodowa croscarmeloza, sodowy laurylosiarczan i stearyna magnezu.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Lorazepam pensa występuje w postaci białych, cylindrycznych, dwuwypukłych tabletek z rowkiem, oznaczonych kodem „L1”. Można je podzielić na dwie równe części.

Każde opakowanie zawiera 25 lub 50 tabletek w blistrach z PVC-PVDC/aluminium.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Towa Pharmaceutical, S.A.

C/ de Sant Martí, 75-97

08107 Martorelles (Barcelona)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Laboratorios Cinfa, S.A.

C/ Olaz-Chipi, 10 - Polígono Industrial Areta.

31620 Huarte - Pamplona (Navarra)

Hiszpania

Data ostatniej aktualizacji ulotki: wrzesień 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/