Lidokaina Normon 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Lidocaína Normon 50 mg/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Lidocaini hydrochloridum

Przed zastosowaniem tego leku przeczytaj uważnie całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Lidocaína Normon i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Lidocaína Normon
3. Jak stosować lek Lidocaína Normon
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Lidocaína Normon
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lidokaïna Normon i do czego służy

Ten lek zawiera chlorowodorek lidokainy i należy do grupy leków zwanych miejscowymi lekami przeciwbólowymi typu amidowego. Służy do blokowania bólu poprzez zmniejszenie przewodzenia impulsów nerwowych w pobliżu miejsca, w którym został podany.

Lidokaïna Normon stosuje się w celu zastosowania znieczulenia za pomocą lokalnej iniekcji w okolice nerwów lub miejsc, gdzie będą wykonywane zabiegi chirurgiczne.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Lidokaina Normon

Nie stosuj Lidokaina Normon

• Jeśli jesteś uczulony na lidokainę, inne leki przeciwbólowe miejscowe z grupy amidów lub na którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• W celu znieczulenia przestrzeni okołomózgowej u pacjentów z nasilonym niskim ciśnieniem tętniczym (bardzo niskie ciśnienie krwi) lub wstrząsem kardiogennym (serce pompuje krew w niewystarczającym stopniu) lub hipowolemicznym (znaczna utrata krwi lub płynów ustrojowych).

Znieczulenie przestrzeni okołomózgowej nie powinno być stosowane podczas porodu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem Lidokaina Normon skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

• jeśli jesteś osobą starszą lub znajdujesz się w stanie ogólnie osłabionym,
• jeśli cierpisz na choroby serca, takie jak powolne lub nieregularne bicie serca lub niewydolność serca,
• jeśli masz choroby płuc lub problemy z oddychaniem,
• jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub problemy z nerkami,
• jeśli występują u Ciebie napady padaczkowe,
• jeśli występuje obrzęk lub zakażenie w miejscu wstrzyknięcia,
• jeśli masz porfirię (rzadką, dziedziczną chorobę wpływającą na skórę i układ nerwowy),
• jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi,
• jeśli jesteś w trzecim trymestrze ciąży.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania lidokainy u noworodków. U dzieci poniżej 4. roku życia należy stosować z ostrożnością, ponieważ dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa są ograniczone.

Wpływ Lidokaina Normon na inne leki

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz potrzebować innych leków.

W szczególności poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• inne leki przeciwbólowe miejscowe,
• leki stosowane w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy (np. cyklosporyna),
• leki stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca (np. amiodaron).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz poda Ci ten lek jedynie wtedy, gdy uzna to za konieczne podczas ciąży lub karmienia piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może tymczasowo wpływać na Twoją sprawność ruchową, uwagę i koordynację. Lekarz poinformuje Cię, czy możesz prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.

Lidokaina Normon zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w każdej ampułce; co oznacza, że jest w zasadzie „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować Lidokaina Normon

Lekarz poda Ci Lidokaina Normon. Lek zostanie podany w postaci wstrzyknięcia do żyły, do mięśnia, pod skórę, w okolice nerwów lub do przestrzeni okołomózgowej w pobliżu rdzenia kręgowego.

Lidokaina Normon jest zazwyczaj podawana w pobliżu części ciała, która ma zostać poddana zabiegowi chirurgicznemu.

Dawka podana przez lekarza zależy od rodzaju potrzebnego złagodzenia bólu. Bierze się również pod uwagę Twoją wysokość ciała, wiek i stan fizyczny, jak również miejsce wstrzyknięcia leku. Otrzymasz możliwie najniższą dawkę niezbędną do osiągnięcia pożądanego efektu. Dawka lidokainy powinna być zmniejszona u osób z grup ryzyka oraz u pacjentów w ogólnie złym stanie zdrowia.

Gdy lek jest wstrzykiwany do tkanek o wysokiej wchłanialności systemowej, pojedyncza dawka chlorku lidokainy nie powinna przekraczać 400 mg.

Stosowanie u dzieci

Dawkę należy zmniejszyć u dzieci. Lidokainę należy stosować z ostrożnością u dzieci poniżej czwartego roku życia.

Jeśli otrzymasz więcej Lidokaina Normon niż należy

Lekarz, który Cię leczy, jest przygotowany do leczenia poważnych działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem Lidokaina Normon.

Pierwsze objawy, że otrzymałeś zbyt dużą ilość lidokainy, to zazwyczaj:

• napady drgawkowe,
• niepokój,
• uczucie zmęczenia lub zawrotów głowy,
• nudności,
• zdrętwienie lub uczucie mrowienia warg i wokół ust,
• problemy ze wzrokiem.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów lub uznasz, że otrzymałeś zbyt dużą dawkę lidokainy, niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

Mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane związane z przedawkowaniem lidokainy, takie jak zaburzenia równowagi i koordynacji, zaburzenia słuchu, euforia, dezorientacja, trudności w mówieniu, bladość skóry, pocenie się, drżenie ciała, drgawki, zaburzenia pracy serca i naczyń krwionośnych, utrata przytomności, śpiączka oraz krótkotrwałe przerywanie oddychania (apnea).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do swojego lekarza. W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia leku, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznego (tel. 915 620 420), podając nazwę leku i ilość, która została podana. Zabierz ze sobą ten ulotkę.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Lidokaína Normon może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli doświadczasz ciężkiej reakcji alergicznej (angioobrzęk lub wstrząs anafilaktyczny). Objawy mogą obejmować nagłe wystąpienie:

• obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła; może to prowadzić do trudności z połykaniem,
• silnego lub nagłego obrzęku rąk, stóp i kostek,
• trudności z oddychaniem,
• silnego świądu skóry (z wypryskami),
• gorączki,
• obniżenia ciśnienia krwi.

Możliwe działania niepożądane po podaniu są zasadniczo takie same jak te, które występują przy stosowaniu innych miejscowych leków z grupy amidów.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• nudności i wymioty,
• dolegliwości podczas połykania,
• stan depresyjny.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 100 pacjentów):

• przejściowe objawy neurologiczne (ból nóg i pośladków),
• dezorientacja, niepokój, drażliwość, euforia, halucynacje i depresja,
• senność,
• uczucie zawrotów głowy,
• zamazane widzenie,
• drżenia,
• zawroty głowy,
• uczucie mrowienia.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• napady padaczkowe,
• zdrętwienie języka lub uczucie mrowienia wokół ust,
• „szumy” w uszach lub nadwrażliwość na dźwięk,
• utrata przytomności,
• szumy uszne,
• trudności z mówieniem,
• nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi).

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć od 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

• reakcje nadwrażliwościowe, takie jak pokrzywka, wysypka skórna, obrzęk naczyniowy, skurcz oskrzeli, trudności z oddychaniem oraz w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny,
• uraz,
• dreszcze,
• podrażnienie (reakcja w określonym miejscu ciała),
• ucisk na rdzeń kręgowy,
• skurcze mięśni,
• hipotensja (niskie ciśnienie krwi),
• depresja oddychania (wolne lub przerywane oddychanie),
• bradykardia (wolne tętno).

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):

• tachykardia komorowa.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• zespół Hornera (związany z znieczuleniem przewodowym lub zastosowaniem w okolicy głowy i szyi).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie występują w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Systemu Farmakowigilancji Leków na Użytkowanie Ludzkie: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Lidokaina Normon

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w opakowaniu pierwotnym.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu po napisie CAD. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Produkt do jednorazowego użytku. Należy usunąć ewentualne pozostałości roztworu. Sprawdzić wizualnie przed użyciem. Stosować wyłącznie, gdy roztwór jest klarowny i nie zawiera widocznych cząstek.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do zwykłego kosza na śmieci. Usunięcie nieużywanego leku oraz wszystkich materiałów, które miały z nim kontakt, należy przeprowadzić zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Lidokainy Normon

• Substancją czynną jest lidokaina. Każdy ml roztworu zawiera 50 mg chlorowodorku lidokainy monohydratu.
• Pozostałe składniki to: woda do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Lidokaina Normon 50 mg/ml jest dostępna jako roztwór do wstrzykiwań w fiolkach szklanych zawierających 500 mg chlorowodorku lidokainy monohydratu w 10 ml. Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę lub 100 fiolki.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

LABORATORIOS NORMON, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6-28760 Tres Cantos –Madrid (HISZPANIA)

Inne postacie leku

Lidokaina Normon 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Lidokaina Normon 20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Data ostatniej weryfikacji ulotki: marzec 2026

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/.

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów zatrudnionych w ochronie zdrowia:

Aby przygotować roztwór chlorowodorku lidokainy monohydratu o stężeniu 1,5%, należy rozcieńczyć chlorowodorek lidokainy monohydratu 2% w strzykawce z chlorkiem sodu 0,9%: 3 jednostki (ml) chlorowodorku lidokainy monohydratu 2% z 1 jednostką (ml) chlorku sodu 0,9%. Rozcieńczony roztwór należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.

Aby przygotować roztwór chlorowodorku lidokainy monohydratu o stężeniu 0,5%, należy rozcieńczyć chlorowodorek lidokainy monohydratu 1% w strzykawce z chlorkiem sodu 0,9%: 1 jednostkę (ml) chlorowodorku lidokainy monohydratu 1% z 1 jednostką (ml) chlorku sodu 0,9%. Rozcieńczony roztwór należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.

Dawkowanie i sposób podania

Lidokaina Normon powinna być stosowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w znieczuleniu regionalnym oraz technikach resuscytacji, albo pod ich nadzorem. W miejscu podania anestetyków miejscowych należy mieć dostęp do sprzętu reanimacyjnego. Należy stosować najniższą możliwą dawkę zapewniającą pożądany efekt. Dawkę należy dostosować indywidualnie do specyfiki każdego przypadku.

W przypadku wstrzykiwania do tkanek o dużej zdolności do wchłaniania ogólnoustrojowego, pojedyncza dawka chlorowodorku lidokainy nie powinna przekraczać 400 mg. Poniższa tabela może służyć jako wytyczna dla dorosłych o masie ciała około 70 kilogramów. Dawkę należy dostosować w zależności od wieku, masy ciała i stanu pacjenta:

Preferowana jest niska dawka (10 mg/ml lub niższa) lidokainy do długotrwałej znieczulenia lokalnego.

W celu przedłużenia działania znieczulenia lidokainę można połączyć z lekiem zwężającym naczynia, takim jak adrenalina. Dodanie adrenaliny w stężeniu 1/100 000 do 1/200 000 okazało się skuteczne.

Populacja pediatryczna

Dawki należy dobierać indywidualnie, uwzględniając wiek i masę ciała pacjenta oraz rodzaj zabiegu. Należy starannie dobrać technikę znieczulenia i unikać technik bolesnych. Zachowanie dziecka należy dokładnie monitorować podczas leczenia. Średnia dawka podawana w jednej sesji mieści się w zakresie 20 mg – 30 mg chlorowodorku lidokainy. Dawkę chlorowodorku lidokainy w mg, którą można podać dzieciom, można również obliczyć według wzoru: masa ciała dziecka (w kilogramach) × 1,33.

Nie należy przekraczać równowartości 5 mg chlorowodorku lidokainy na kilogram masy ciała.

W celu zapobiegania toksyczności ogólnoustrojowej u dzieci należy zawsze stosować najniższe skuteczne stężenie.

Lidokaina jest wskazana u dorosłych i dzieci. Należy jednak stosować ją z dużą ostrożnością u dzieci poniżej 4. roku życia, ponieważ dostępne dane nie potwierdzają w pełni bezpieczeństwa i skuteczności tego produktu u tej grupy pacjentów.

Lidokaina wstrzykiwalna nie jest zalecana do stosowania u noworodków (patrz punkt 5.2 Arkusza Informacyjnego). W tej grupie wiekowej nie zna się optymalnego stężenia lidokainy w surowicy niezbędnego do uniknięcia skutków toksycznych, takich jak napady drgawkowe i zaburzenia rytmu serca.

Grupy specjalne

U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów starszych należy zmniejszyć dawkę, uwzględniając wiek i stan fizyczny pacjenta (patrz punkt 4.4 i punkt 5.2 Arkusza Informacyjnego).

Sposób podania

Sposób podania lidokainy zależy od rodzaju stosowanego znieczulenia (znieczulenie przez infiltration, znieczulenie regionalne dożylne, blokada nerwowa lub znieczulenie podpajęczynówkowe).

Lidokaina Normon może być podawana do wewnątrzmięśniowo, podskórnie, wewnątrzskórnie, okołonerwowo, podpajęczynówkowo lub dożylnie (w znieczuleniu lokalnym dożylnym lub blokadzie Biéra).

Interakcje z innymi lekami i inne interakcje

Leki hamujące metabolizm lidokainy (np. cyklosporyna) mogą powodować potencjalnie toksyczne stężenia w osoczu, gdy lidokaina jest stosowana wielokrotnie w wysokich dawkach przez dłuższy czas. Takie interakcje nie mają znaczenia klinicznego podczas krótkotrwałego leczenia lidokainą w dawkach zalecanych.

Lidokainę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących inne znieczulenia lokalne lub leki przeciwarytmiczne klasy Ib, ponieważ efekty toksyczne są addytywne.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji między lidokainą a lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem), jednak zaleca się zachowanie ostrożności (patrz punkt 4.4 Arkusza Informacyjnego).

Ostrzeżenia i szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólnie rzecz biorąc, przed wstrzyknięciem lidokainy należy upewnić się, że natychmiast dostępne są wszystkie środki reanimacyjne oraz leki do leczenia reakcji toksycznych. W przypadku większych blokad należy wcześniej założyć cewnik dożylny przed wstrzyknięciem znieczulenia lokalnego. Jak wszystkie leki znieczulające lokalne, lidokaina może powodować ostry toksyczny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i ośrodkowy układ nerwowy, gdy stężenia we krwi są wysokie, szczególnie po rozległym podaniu dożylnym.

Należy zachować ostrożność przy leczeniu następujących grup pacjentów:

• Pacjentów starszych i ogólnie osłabionych.
• Pacjentów z blokada AV II lub III, ponieważ znieczulenie lokalne może zmniejszyć przewodnictwo mięśnia sercowego.
• Pacjentów z niewydolnością serca, bradykardią lub zaburzeniami funkcji oddechowej.
• Pacjentów z ciężką chorobą wątroby lub niewydolnością nerek.
• Pacjentów z padaczką. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować wystąpienie objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Należy brać pod uwagę zwiększone ryzyko napadów drgawkowych nawet przy dawkach poniżej maksymalnej.
• Pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Leczenie lekami przeciwkrzepnymi (np. heparyną), NSAID lub substytutami osocza zwiększa skłonność do krwawienia. Przypadkowe uszkodzenie naczyń krwionośnych może prowadzić do poważnych krwawień. W razie potrzeby należy sprawdzić czas krwawienia i czas tromboplastyny częściowej aktywowanej (TTPa), szybki czas protrombiny oraz liczbę płytek krwi.
• Trzeci trymestr ciąży
• U dzieci poniżej 4. roku życia, ponieważ dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności są ograniczone
• U noworodków należy zachować szczególną ostrożność (patrz punkt 5.2 Arkusza Informacyjnego)

Pacjentów leczonych lekami przeciwarytmicznymi klasy III (np. amiodaronem) należy dokładnie monitorować, a należy rozważyć monitorowanie EKG, ponieważ działanie sercowe lidokainy i leków przeciwarytmicznych klasy III może być addytywne (patrz punkt 4.5 Arkusza Informacyjnego).

Istnieją doniesienia po wprowadzeniu na rynek o przypadkach chondrolizy u pacjentów, którzy otrzymywali ciągłe dożylne wlewy pooperacyjne znieczuleń lokalnych. W większości opisanych przypadków chondrolizy zaangażowany był staw barkowy. Ze względu na wiele czynników sprzyjających i niejednoznaczność danych w literaturze naukowej dotyczących mechanizmu działania nie ustalono związku przyczynowego. Ciągłe dożylne wlewy nie są zatwierdzonym wskazaniem do stosowania lidokainy (patrz punkt 4.8 Arkusza Informacyjnego).

Znieczulenie podpajęczynówkowe może powodować poważne niepożądane działanie, takie jak depresja układu sercowo-naczyniowego, szczególnie w przypadku współistniejącej hipowolemii. Należy zawsze zachować ostrożność u pacjentów z obniżoną funkcją sercowo-naczyniową.

Znieczulenie podpajęczynówkowe może powodować hipotensję i bradykardię. To ryzyko można zmniejszyć poprzez podanie dożylne roztworów krystaloidowych lub koloidowych. Hipotensję należy natychmiast leczyć, np. estryną 5–10 mg dożylnie; powtarzać w razie potrzeby.

Blokada okołomacicykowa może czasem powodować bradykardię lub tachykardię płodu i konieczne jest dokładne monitorowanie częstości akcji serca płodu (patrz punkt 4.6 Arkusza Informacyjnego).

Uszkodzenia nerwów o charakterze urazowym i/lub toksyczne działanie miejscowe na mięśnie i nerwy są przede wszystkim spowodowane wstrzyknięciem znieczuleń lokalnych. Rozmiar tych uszkodzeń tkankowych zależy od wielkości urazu, stężenia znieczulenia lokalnego oraz czasu ekspozycji tkanek na znieczulenie lokalne. Z tego powodu należy stosować najniższą skuteczną dawkę.

Należy również zachować szczególną ostrożność przy wstrzykiwaniu znieczulenia lokalnego do tkanki zapalonej (zakażonej) ze względu na zwiększoną resorpcję ogólnoustrojową spowodowaną zwiększoną przepływem krwi oraz zmniejszone działanie z powodu niższego pH tkanki zakażonej.

Po zdjęciu opaski uciskowej po znieczuleniu regionalnym dożylnym istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych. Dlatego znieczulenie lokalne należy usuwać w kilku frakcjach.

Podczas zabiegów znieczulenia w okolicy szyi i głowy pacjenci są narażeni na większe ryzyko toksycznych działań leku na ośrodkowy układ nerwowy, nawet przy niskich dawkach (patrz punkt 4.8 Arkusza Informacyjnego).

Rzadko, wstrzyknięcia okołogłazowe mogą dotrzeć do przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu, powodując silne/ciężkie reakcje, w tym upadek ciśnienia krwi, bezdech, napady drgawkowe i przejściową ślepotę.

Wstrzyknięcia okołogłazowe i okołogłazowe znieczuleń lokalnych wiążą się z niewielkim ryzykiem trwałego zaburzenia ruchomości oka. Głównymi przyczynami są uraz i/lub toksyczne działanie miejscowe na mięśnie i/lub nerwy.

Lidokaina do wstrzykiwania do mięśni może zwiększać stężenie kinazy fosfokreatynowej, co może utrudniać rozpoznanie ostrzego zawału mięśnia sercowego.

Lidokaina wstrzykiwalna nie jest zalecana do stosowania u noworodków (patrz punkt 5.2 Arkusza Informacyjnego).

Wykazano, że lidokaina wywołuje porfi riotwórczość u zwierząt i nie powinna być podawana pacjentom z ostrą porfi rią, chyba że jest to absolutnie konieczne. Należy zachować najwyższą ostrożność u wszystkich pacjentów z porfi rią.