KaspoFUNGINA StadaFarma 50 mg proszek do sporządzenia stężonego roztworu do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Caspofungina Stadafarma 50 mg proszek do sporządzenia roztworu do wlewania dożylnego EFG

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed zastosowaniem tego leku u siebie lub u dziecka, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ może okazać się konieczność ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Caspofungina Stadafarma i do czego służy

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Caspofungina Stadafarma

3. Jak stosować Caspofungina Stadafarma

4. Możliwe działania niepożądane

5. Przechowywanie Caspofungina Stadafarma

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Caspofungina Stadafarma i do czego służy

Co to jest kaspofungina

Kaspofungina należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrożdżycowymi.

Do czego służy kaspofungina

Kaspofungina stosowana jest w leczeniu następujących zakażeń u dzieci, młodzieży i dorosłych:

• poważnych zakażeń grzybiczych w tkankach lub narządach (tzw. kandydoza inwazyjna). Zakażenie to wywoływane jest przez komórki grzybów drożdżopodobnych (drożdżaki) zwane Candida. Osoby, u których może dojść do takiego zakażenia, to m.in. osoby, które przebyły operację lub u których układ odpornościowy jest osłabiony. Najczęstszymi objawami tego typu zakażenia są gorączka i dreszcze nie odpowiadające na leczenie antybiotykami.
• zakażeń grzybiczych w nosie, zatokach nosowych lub płucach (tzw. aspergiloza inwazyjna), jeśli inne leki przeciwdrożdżycowe nie przyniosły skutku lub spowodowały niepożądane działania. Zakażenie to wywoływane jest przez pleśnie zwane Aspergillus.

Osoby, u których może dojść do takiego zakażenia, to m.in. osoby otrzymujące chemioterapię, osoby, które przeszły przeszczep lub u których układ odpornościowy jest osłabiony.

• podejrzewanych zakażeń grzybiczych u pacjentów z gorączką i obniżoną liczbą białych krwinek, które nie poprawiły się po leczeniu antybiotykiem. Osoby narażone na zakażenie grzybicze to m.in. osoby, które przebyły operację lub u których układ odpornościowy jest osłabiony.

Jak działa kaspofungina

Kaspofungina powoduje osłabienie komórek grzybów i uniemożliwia ich prawidłowy wzrost. W ten sposób zapobiega się rozprzestrzenianiu zakażenia i daje się naturalnym mechanizmom obronnym organizmu możliwość całkowitego wyeliminowania infekcji.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Caspofungina Stadafarma

Nie stosować kaspofunginy

? jeśli jest Pan(i) uczulony na kaspofunginę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Jeśli nie jest Pan(i) pewien, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy, jeśli:

? jest Pan(i) uczulony na jakikolwiek inny lek

? miał(a) Pan(i) wcześniej problemy wątrobowe; może to wymagać innego dawkowania tego leku

? aktualnie przyjmuje Pan(i) cyklosporynę (stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu lub w celu zahamowania działania układu odpornościowego), ponieważ lekarz może potrzebować przeprowadzić dodatkowe badania krwi podczas leczenia

? miał(a) Pan(i) wcześniej jakiekolwiek inne problemy zdrowotne.

Jeśli którykolwiek z powyższych punktów odnosi się do Pana(i) (lub nie jest Pan(i) pewien), skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy.

Kaspofungina może również powodować poważne skórne objawy niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SSJ) i toksyczna nekroliza epidermy (TEN).

Inne leki i Caspofungina Stadafarma

Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli stosuje Pan(i), ostatnio stosował(a) lub może potrzebować stosować inne leki. Obejmuje to leki zakupione bez recepty, w tym zioła lecznicze. Wynika to z faktu, że kaspofungina może wpływać na działanie innych leków. Również inne leki mogą wpływać na sposób działania kaspofunginy.

Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmuje Pan(i) którykolwiek z następujących leków:

? cyklosporynę lub tachrolimus (stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego organu lub w celu zahamowania działania układu odpornościowego), ponieważ lekarz może potrzebować przeprowadzić dodatkowe badania krwi podczas leczenia

? niektóre leki przeciwwirusowe HIV, takie jak efawirenz lub neewirapina

? fenytoinę lub karbamazepinę (stosowane w leczeniu napadów padaczkowych)

? dexametazon (lekarstwo steroidowe)

? ryfampicynę (antybiotyk).

Jeśli którykolwiek z powyższych punktów odnosi się do Pana(i) (lub nie jest Pan(i) pewien), skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jest Pan(i) w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

? Kaspofunginy nie badano u ciężarnych kobiet. Można ją stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść uzasadnia możliwe ryzyko dla rozwijającego się dziecka.

? Kobiety stosujące kaspofunginę nie powinny karmić piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Brak danych sugerujących, że kaspofungina wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Caspofungina Stadafarma zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na fiolkę; co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Caspofunginę Stadafarma

Caspofungina zawsze będzie przygotowywana i podawana przez personel medyczny. Caspofungina zostanie podana:

• raz dziennie,
• w postaci powolnego wstrzykiwania do żyły (dożylnej infuzji),
• przez około 1 godzinę.

Lekarz ustali długość trwania leczenia oraz codzienną dawkę caspofunginy. Lekarz będzie monitorować, czy działanie leku jest odpowiednie. Jeśli Twoja masa ciała przekracza 80 kg, może być potrzebna inna dawka.

Dzieci i młodzież

Dawka dla dzieci i młodzieży może różnić się od dawki stosowanej u dorosłych.

Jeśli podano więcej Caspofunginy Stadafarma niż należy

Lekarz ustali, ile caspofunginy potrzebujesz i przez jaki czas ma być ona podawana każdego dnia. Jeśli martwisz się, że podano Ci zbyt dużą dawkę caspofunginy, niezwłocznie powiadom lekarza lub pielęgniarkę.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia leku natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń na Konsultacyjne Centrum Toksykologiczne pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość zażytego środka.

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każdy może je doświadczyć.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów – może być konieczna pilna pomoc medyczna:

• wysypka, swędzenie, uczucie gorąca, obrzęk twarzy, warg lub gardła lub trudności w oddychaniu: możliwe, że występuje reakcja histaminowa na lek.
• trudności w oddychaniu z szumem świstem lub nasilenie istniejącej już wysypki: możliwe, że występuje reakcja alergiczna na lek.
• kaszel, ciężkie trudności w oddychaniu: jeśli jesteś dorosły i masz grzybicę inwazyjną, możesz doświadczyć poważnego problemu oddechowego, który może prowadzić do niewydolności oddechowej.
• wysypka, łuszczenie się skóry, owrzodzenia błony śluzowej, pokrzywka, duże obszary łuszczącej się skóry.

Jak to ma miejsce w przypadku każdego leku przepisywanego na receptę, niektóre działania niepożądane mogą być poważne. Poproś lekarza o więcej informacji.

Inne działania niepożądane u dorosłych obejmują:

Częste: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób:

• Obniżenie stężenia hemoglobiny (obniżenie substancji przenoszącej tlen we krwi), zmniejszenie liczby białych krwinek.
• Obniżenie stężenia albuminy (jednego z rodzajów białka) we krwi, obniżenie stężenia potasu lub niskie stężenie potasu we krwi.
• Ból głowy.
• Zapalenie żyły.
• Brak tchu.
• Biegunka, nudności lub wymioty.
• Zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych krwi (np. podwyższone wartości niektórych testów wątrobowych).
• Swędzenie, wysypka, zaczerwienienie skóry lub nadmierne pocenie się.
• Ból stawów.
• Dreszcze, gorączka.
• Swędzenie w miejscu wstrzyknięcia.

Nieczęste: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób:

• Zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych krwi (w tym zaburzenia krzepnięcia krwi, płytek krwi, czerwonych i białych krwinek).
• Utrata apetytu, zwiększenie ilości płynu w organizmie, zaburzenia równowagi elektrolitowej, podwyższone stężenie glukozy we krwi, niskie stężenie wapnia we krwi, podwyższone stężenie wapnia we krwi, niskie stężenie magnezu we krwi, wzrost stężenia kwasów we krwi.
• Dezorientacja, uczucie nerwowości, bezsenność.
• Odczucie zawrotów głowy, zmniejszenie wrażliwości lub uczuci (szczególnie w skórze), niepokój, uczucie senności, zmiana sposobu, w jaki coś smakuje, mrowienie lub zdrętwienie.
• Zamazane widzenie, zwiększone łzawienie, opuchlizna powieki, żółte zabarwienie białka oka.
• Odczucie szybkiego lub nieregularnego bicia serca, przyspieszone tętno, nieregularne tętno, nieprawidłowy rytm serca, niewydolność serca.
• Rumień, napady gorąca, podwyższone ciśnienie krwi, obniżone ciśnienie krwi, zaczerwienienie wzdłuż żyły, która jest szczególnie wrażliwa na dotyk.
• Naprężenie mięśni otaczających drogi oddechowe prowadzące do świstów lub kaszlu, szybki oddech, brak tchu powodujący przebudzenie, niedotlenienie krwi, nieprawidłowe dźwięki oddechowe, chrzęsty w płucach, świsty, zatkany nos, kaszel, ból gardła.
• Ból brzucha, ból w górnej części brzucha, obrzęk, zaparcia, trudności w połykaniu, suchość w ustach, niestrawność, wydzielanie gazów, dolegliwości żołądkowe, obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu w okolicy brzucha.
• Zmniejszenie przepływu żółci, zwiększenie rozmiaru wątroby, żółte zabarwienie skóry i/lub białka oka, uszkodzenie wątroby spowodowane lekiem lub substancją chemiczną, zaburzenia wątroby.
• Nieprawidłowa tkanka skóry, uogólnione swędzenie, pokrzywka, wysypka o różnorodnym wyglądzie, nieprawidłowa skóra, czerwone plamy, często towarzyszy im swędzenie, na rękach i nogach, a czasem na twarzy i innych częściach ciała.
• Ból pleców, ból w ręce lub nodze, ból kości, ból mięśni, osłabienie mięśni.
• Utrata funkcji nerek, nagła utrata funkcji nerek.
• Ból w miejscu cewnika, objawy w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, twardy guzek, ból, obrzęk, podrażnienie, wysypka, pokrzywka, wyciek płynu z cewnika do tkanek), zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia.
• Podwyższone ciśnienie krwi i zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych krwi (np. testy elektrolitów nerek i testy krzepnięcia), wzrost stężenia leków, które przyjmujesz i które osłabiają układ odpornościowy.
• Nieprzyjemne uczucie w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, odczucie zmiany temperatury ciała, ogólne złe samopoczucie, ból ogólny, obrzęk twarzy, obrzęk kostek, rąk lub stóp, obrzęk, ból przy dotyku, uczucie zmęczenia.

Inne działania niepożądane u dzieci i nastolatków

Bardzo częste: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób:

• Gorączka.

Częste: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób:

• Ból głowy.
• Przyspieszone tętno.
• Rumień, obniżone ciśnienie krwi.
• Zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych krwi (podwyższone wartości niektórych testów wątrobowych).
• Swędzenie, wysypka.
• Ból w miejscu cewnika.
• Dreszcze.
• Zmiany w niektórych badaniach laboratoryjnych krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio przez hiszpański system farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Caspofungina Stadafarma

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosować leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu i na fiolce po oznaczeniu CAD (pierwsze dwie cyfry oznaczają miesiąc, kolejne cztery cyfry — rok). Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C).

Po przygotowaniu roztwór z caspofunginą należy użyć natychmiast. Ma to na celu zapobieganie wzrostowi bakterii, ponieważ roztwór nie zawiera składników konserwujących. Lek może być przygotowywany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, który zapoznał się z pełną instrukcją (patrz dalej „Instrukcja przygotowania roztworu Caspofungina Stadafarma”).

Jeśli roztwór nie zostanie użyty natychmiast, może być przechowywany przez okres do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25 °C lub do 48 godzin, jeśli worek (butelka) jest przechowywany w lodówce (2–8 °C) i roztwór został rozcieńczony roztworem do wlewu dożylnej zawierającym chlorek sodu w stężeniu 9 mg/ml (0,9 %), 4,5 mg/ml (0,45 %) lub 2,25 mg/ml (0,225 %), albo roztworem Ringer’a mlekzanym. W przypadku braku natychmiastowego użycia, okresy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8 °C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w warunkach kontrolowanej sterylności i potwierdzonych jako skuteczne.

Nie należy stosować leku, jeśli zauważono zmiany barwy roztworu lub obecność zawiesiny.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebuje. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Caspofungina Stadafarma

• Substancją czynną jest kaspofungina. Każda fiolka zawiera 50 mg kaspofunginy (jako octan).
• Pozostałe składniki to sacharoza, manitol, kwas solny stężony (do regulacji pH), wodorotlenek sodu (do regulacji pH), dwutlenek węgla (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Caspofungina Stadafarma to sterylny, zwartosypki proszek o barwie od białej do bladoróżowej.

Roztwór po rekonstytucji jest przejrzysty.

Caspofungina Stadafarma dostępna jest w fiolkach szklanych o pojemności 10 ml z szarym zatyczkiem i aluminiową folią z czerwonym, typu „flip-off”, nakrętką plastikową.

Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę z proszkiem.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Pharmadox Healthcare, Ltd.

KW20A Kordin Industrial Park

Paola

PLA 3000

Malta

lub

SAG Manufacturing S.L.U

Ctra. N-I, Km 36. San Agustín de Guadalix

28750, Madryt

Hiszpania

lub

Galenicum Health S.L.U

Sant Gabriel, 50

08950 Esplugues de Llobregat (Barcelona)

Hiszpania

lub

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

lub

Centrafarm Services B.V.

Van de Reijstraat 31-E

4814 NE Breda

Holandia

lub

Hikma Italia S.p.A.

Viale Certosa, 10,

27100 Pavia

Włochy

Data ostatniej weryfikacji tej ulotki: maj 2023

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów z branży medycznej:

Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania Caspofungina Stadafarma:

Rekonstytucja kaspofunginy St

NIE UŻYWAĆ ROZTWORÓW ROZCIEŃCZAJĄCYCH ZAWIERAJĄCYCH GLUKOZĘ, ponieważ kaspofungina nie jest stabilna w roztworach rozcieńczających zawierających glukozę. NIE MIESZAĆ I NIE PRZENOSIĆ RAZEM Z INNYMI LEKAMI kaspofunginy, ponieważ brak danych dotyczących zgodności kaspofunginy z innymi substancjami, dodatkami lub lekami dożylnymi. Roztwór do wlewu należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia.

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE STOSOWANIA U DOROSŁYCH

Krok 1. Rekonstytucja fiolki

Aby rozpuścić proszek, należy najpierw doprowadzić fiolkę do temperatury pokojowej, a następnie asetyczne dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwań. Stężenie otrzymanego roztworu w rekonstytuowanej fiolce wynosi 5,2 mg/ml.

Zwartosypki, liofilizowany proszek o barwie od białej do bladoróżowej całkowicie się rozpuści. Delikatnie wymieszać, aż do uzyskania przejrzystego roztworu. Otrzymany roztwór należy wizualnie sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany zabarwienia. Roztwór po rekonstytucji może być przechowywany przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Krok 2. Dodanie otrzymanej rekonstytucji kaspofunginy do roztworu do wlewu dla pacjenta

Roztwory rozcieńczające do przygotowania końcowego roztworu do wlewu to: roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań lub roztwór Ringer’a mlekowego. Roztwór do wlewu przygotowuje się, dodając asetycznie odpowiednią ilość skoncentrowanego roztworu po rekonstytucji (zgodnie z tabelą poniżej) do worka lub fiolki do wlewu o pojemności 250 ml. W przypadku, gdy jest to uzasadnione medycznie, do dawek dziennych 50 mg lub 35 mg można użyć worków o zmniejszonej objętości – 100 ml. Nie należy stosować, jeśli roztwór jest mętny lub wystąpiło wytrącenie osadu.

PRZYGOTOWANIE ROZTWORU DO WLEWU U DOROSŁYCH

*Należy użyć 10,5 ml do resuscytacji wszystkich fiolki

INSTRUKCJE STOSOWANIA U PACJENTÓW PEDIATRYCZNYCH

Obliczanie powierzchni ciała (SC) do dawkowania pediatrycznego

Przed przygotowaniem do wlewu należy obliczyć powierzchnię ciała (SC) pacjenta, korzystając z poniższego wzoru (wzór Mostellera):

Przygotowanie wlewu 70 mg/m2 dla pacjentów pediatrycznych >3 miesięcy (używając fiolki 50 mg)

1. Obliczyć rzeczywistą dawkę ładującą dla pacjenta pediatrycznego, wykorzystując powierzchnię ciała (SC) pacjenta (obliczoną powyżej) oraz następujące równanie:

SC (m2) X 70 mg/m2 = dawka ładująca

Maksymalna dawka ładująca w dniu 1 nie powinna przekraczać 70 mg niezależnie od obliczonej dawki dla pacjenta.

1. Odczekać, aż chłodzona fiolka kaspofunginy osiągnie temperaturę pokojową.

2. Aseptycznie dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwania. Otrzymana roztwór po resuscytacji można przechowywać do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b Ostateczne stężenie kaspofunginy w fiolce wyniesie 5,2 mg/ml.

3. Odczepić z fiolki objętość leku odpowiadającą obliczonej dawce ładującej (krok 1). Aseptycznie przenieść tę objętość (ml)c resuscytowanej kaspofunginy do worka (lub fiolki) do wlewu IV zawierającego 250 ml roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, albo roztworu Ringer’a mlecznego. Alternatywnie, objętość (ml)c resuscytowanej kaspofunginy można dodać do mniejszej objętości roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, albo roztworu Ringer’a mlecznego, nie przekraczając ostatecznego stężenia 0,5 mg/ml. Otrzymany roztwór do wlewu należy użyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C, lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze od 2 do 8°C.

Przygotowanie wlewu 50 mg/m2 dla pacjentów pediatrycznych >3 miesięcy (używając fiolki 50 mg)

1. Obliczyć rzeczywistą dawkę dzienną utrzymującą dla pacjenta pediatrycznego, wykorzystując powierzchnię ciała (SC) pacjenta (obliczoną powyżej) oraz następujące równanie:

SC (m2) X 50 mg/m2 = dzienna dawka utrzymująca

Dzienna dawka utrzymująca nie powinna przekraczać 70 mg niezależnie od obliczonej dawki dla pacjenta.

1. Odczekać, aż chłodzona fiolka kaspofunginy osiągnie temperaturę pokojową.

2. Aseptycznie dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwania.a Otrzymany roztwór po resuscytacji można przechowywać do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b Ostateczne stężenie kaspofunginy w fiolce wyniesie 5,2 mg/ml.

3. Odczepić z fiolki objętość leku odpowiadającą obliczonej dziennej dawce utrzymującej (krok 1). Aseptycznie przenieść tę objętość (ml)c resuscytowanej kaspofunginy do worka (lub fiolki) do wlewu IV zawierającego 250 ml roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, albo roztworu Ringer’a mlecznego. Alternatywnie, objętość (ml)c resuscytowanej kaspofunginy można dodać do mniejszej objętości roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, albo roztworu Ringer’a mlecznego, nie przekraczając ostatecznego stężenia 0,5 mg/ml. Otrzymany roztwór do wlewu należy użyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25°C, lub w ciągu 48 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze od 2 do 8°C.