Kaspofungalina Stadafarma 70 mg proszek do sporządzania stężonego roztworu do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Caspofungina Stadafarma 70 mg proszek do sporządzenia koncentratu do sporządzania roztworu do wlewania EFG

Przed zastosowaniem tego leku proszę dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie lub Twojego dziecka.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest lek Caspofungina Stadafarma i do czego jest stosowany

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Caspofungina Stadafarma

3. Jak stosować lek Caspofungina Stadafarma

4. Możliwe działania niepożądane

5. Przechowywanie leku Caspofungina Stadafarma

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Caspofungina Stadafarma i do czego służy

Co to jest caspofungina

Caspofungina należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrożdżycowymi.

Do czego służy caspofungina

Caspofungina stosowana jest w leczeniu następujących zakażeń u dzieci, nastolatków i dorosłych:

• ciężkich zakażeń grzybiczych w tkankach lub narządach (tzw. „grzybice inwazyjne”). Zakażenie to wywoływane jest przez komórki grzybów drożdżakowatych (drożdżaki) zwane Candida. Do grupy osób narażonych na ten rodzaj zakażenia należą osoby, które niedawno przeszły operację lub osoby z osłabionym układem odpornościowym. Najczęstszymi objawami tego rodzaju zakażenia są gorączka i dreszcze, które nie ustępują po leczeniu antybiotykiem.
• zakażeń grzybiczych w nosie, zatokach nosowych lub płucach (tzw. „aspergiloza inwazyjna”), gdy inne leczenie przeciwdrożdżycowe nie przyniosło skutku lub spowodowało działania niepożądane. Zakażenie to wywoływane jest przez pleśnie zwane Aspergillus.

Do grupy osób narażonych na ten rodzaj zakażenia należą osoby otrzymujące chemioterapię, osoby, które przeszły przeszczepienie oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym.

• podejrzewane zakażenia grzybicze u osób z gorączką i obniżoną liczbą białych krwinek, które nie uległy poprawie po leczeniu antybiotykiem. Do grupy osób narażonych na zakażenie grzybicze należą osoby, które niedawno przeszły operację lub osoby z osłabionym układem odpornościowym.

Jak działa caspofungina

Caspofungina powoduje osłabienie komórek grzybów i uniemożliwia ich prawidłowy wzrost. Zapobiega to rozprzestrzenianiu się zakażenia i daje naturalnym mechanizmom obronnym organizmu możliwość całkowitego wyeliminowania infekcji.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Caspofungina Stadafarma

Nie stosować kaspofunginy

? jeśli jest uczulenie na kaspofunginę lub którykolwiek z pozostałych składników leku wymienionych w punkcie 6.

Jeśli nie jest pewne, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy, jeśli:

? występuje uczulenie na inne leki

? występowały wcześniej problemy wątrobowe; może być konieczna inna dawka tego leku

? przyjmuje się cyklosporynę (stosowaną w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu lub w celu supresji układu odpornościowego), ponieważ lekarz może konieczność przeprowadzenia dodatkowych badań krwi podczas leczenia

? występowały wcześniej inne problemy zdrowotne.

Jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy (lub nie jest pewne), należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy.

Kaspofungina może również powodować ciężkie objawy skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SSJ) lub toksyczna nekroliza epidermy (TEN).

Inne leki i Caspofungina Stadafarma

Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli stosuje się, stosowało się ostatnio lub może być konieczność stosowania innych leków. Obejmuje to leki dostępne bez recepty, w tym rośliny lecznicze. Wynika to z faktu, że kaspofungina może wpływać na działanie innych leków. Również inne leki mogą wpływać na działanie kaspofunginy.

Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków:

? cyklosporynę lub tacroliusz (stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu lub w celu supresji układu odpornościowego), ponieważ lekarz może konieczność przeprowadzenia dodatkowych badań krwi podczas leczenia

? niektóre leki przeciwwirusowe przeciwko HIV, takie jak efawirenz lub nevirapina

? fenytoinę lub karbamazepinę (stosowane w leczeniu napadów padaczkowych)

? dexametazonę (leki steroidowe)

? ryfampicynę (antybiotyk).

Jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy (lub nie jest pewne), należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania kaspofunginy.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jest się w ciąży, karmi piersią, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

? Nie przeprowadzono badań kaspofunginy u ciężarnych kobiet. Lek należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwany korzyść dla matki uzasadnia potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu.

? Kobiety stosujące kaspofunginę nie powinny karmić piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Brak danych sugerujących, że kaspofungina wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Caspofungina Stadafarma zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na fiolkę; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Caspofungina Stadafarma

Caspofungina Stadafarma zawsze będzie przygotowywana i podawana przez personel medyczny. Lek zostanie podany:

• raz dziennie,
• w postaci powolnego wstrzyknięcia do żyły (dożylnej infuzji),
• przez około 1 godzinę.

Dokładny czas trwania leczenia oraz dawkę Caspofungina Stadafarma, którą będzie się podawać każdego dnia, ustali lekarz. Lekarz będzie monitorować, czy działanie leku jest odpowiednie. Jeśli pacjent waży ponad 80 kg, może być konieczna inna dawka.

Dzieci i młodzież

Dawka dla dzieci i młodzieży może się różnić od dawki dla dorosłych.

Jeśli zastosowano zbyt dużą dawkę Caspofungina Stadafarma

Lekarz ustali, jaka dawka Caspofungina Stadafarma jest potrzebna oraz jak długo należy ją stosować. Jeśli istnieje obawa, że podano zbyt dużą dawkę, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia doustnego należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwonić na infolinię do informacji toksykologicznych pod numerem telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość przyjętego środka.

Jeśli pojawią się inne pytania dotyczące stosowania tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych działań niepożądanych – może być konieczne pilne leczenie medyczne:

• wysypka, swędzenie, uczucie gorąca, obrzęk twarzy, warg lub gardła lub trudności w oddychaniu: możliwe, że występuje reakcja histaminowa na lek.
• trudności w oddychaniu z szumem, pogorszenie istniejącej już wysypki: możliwe, że występuje reakcja alergiczna na lek.
• kaszel, poważne trudności w oddychaniu: jeśli jesteś dorosłym i masz grzybicę inwazyjną, możliwe, że doświadczysz poważnego problemu oddechowego, który może prowadzić do niewydolności oddechowej.
• wysypka, łuszczenie się skóry, owrzodzenia błony śluzowej, pokrzywka, duże obszary łuszczącej się skóry.

Jak ma to miejsce przy każdym leku przepisywanym na receptę, niektóre działania niepożądane mogą być poważne. Poproś lekarza o więcej informacji.

Inne działania niepożądane u dorosłych obejmują:

Częste: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób:

• Obniżenie stężenia hemoglobiny (obniżenie substancji przenoszącej tlen we krwi), zmniejszenie liczby leukocytów.
• Obniżenie stężenia albuminy (rodzaj białka) we krwi, obniżenie stężenia potasu lub niskie stężenie potasu we krwi.
• Ból głowy.
• Zapalenie żyły.
• Brak tchu.
• Biegunka, nudności lub wymioty.
• Zmiany w niektórych badaniach krwi laboratoryjnych (np. podwyższone wartości niektórych testów wątrobowych).
• Swędzenie, wysypka, zaczerwienienie skóry lub nadmierne pocenie się.
• Ból stawów.
• Dreszcze, gorączka.
• Swędzenie w miejscu wstrzyknięcia.

Niecześć: mogą dotyczyć do 1 na 100 osób:

• Zmiany w niektórych badaniach krwi laboratoryjnych (w tym zaburzenia krzepnięcia krwi, płytek krwi, czerwonych krwinek i białych krwinek).
• Utrata apetytu, zwiększenie ilości płynu w organizmie, zaburzenie równowagi soli w organizmie, podwyższony poziom cukru we krwi, niski poziom wapnia we krwi, podwyższony poziom wapnia we krwi, niski poziom magnezu we krwi, podwyższenie poziomu kwasów we krwi.
• Zdezorientowanie, uczucie nerwowości, bezsenność.
• Odczucie zawrotów głowy, zmniejszenie odczuwania lub wrażliwości (szczególnie w skórze), pobudzenie, uczucie senności, zmiana smaku, mrowienie lub drętwienie.
• Rozmyte widzenie, zwiększone łzawienie, opuchlizna powiek, żółte zabarwienie białek oczu.
• Odczucie szybkiego lub nieregularnego tętna, przyspieszone tętno, nieregularne tętno, niestandardowy rytm serca, niewydolność serca.
• Rumień, napoty, podwyższone ciśnienie krwi, obniżone ciśnienie krwi, zaczerwienienie wzdłuż żyły, która jest szczególnie wrażliwa na dotyk.
• Naprężenie mięśni otaczających drogi oddechowe prowadzące do szmerów lub kaszlu, szybki oddech, brak tchu powodujący przebudzenie, niedobór tlenu we krwi, nietypowe dźwięki oddechowe, trzaski w płucach, szmery, zatkanie nosa, kaszel, ból gardła.
• Ból brzucha, ból w górnej części brzucha, obrzęk, zaparcia, trudności w połykaniu, suchość w ustach, niestrawność, wydzielanie gazów, dolegliwości żołądkowe, obrzęk spowodowany gromadzeniem się płynu wokół brzucha.
• Zmniejszenie przepływu żółci, zwiększenie wątroby, żółte zabarwienie skóry i/lub białek oczu, uszkodzenie wątroby spowodowane lekiem lub związkiem chemicznym, zaburzenia wątroby.
• Nieprawidłowy stan skóry, uogólnione swędzenie, pokrzywka, wysypka o różnorodnym wyglądzie, nieprawidłowa skóra, czerwone plamy, często towarzyszy im swędzenie, na rękach i nogach, a czasem na twarzy i innych częściach ciała.
• Ból pleców, ból w ręce lub nodze, ból kości, ból mięśni, osłabienie mięśni.
• Utrata funkcji nerek, nagła utrata funkcji nerek.
• Ból w miejscu cewnika, objawy w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, twardy guzek, ból, obrzęk, podrażnienie, wysypka, pokrzywka, wyciek płynu z cewnika do tkanek), zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia.
• Podwyższone ciśnienie krwi i zaburzenia w niektórych badaniach krwi laboratoryjnych (np. testy elektrolitów nerek i testy krzepnięcia), zwiększenie stężenia leków, które przyjmujesz i które osłabiają układ odpornościowy.
• Niekomfort w klatce piersiowej, ból w klatce piersiowej, odczucie zmiany temperatury ciała, ogólne złe samopoczucie, ogólny ból, obrzęk twarzy, obrzęk kostek, rąk lub stóp, obrzęk, ból przy dotyku, uczucie zmęczenia.

Inne działania niepożądane u dzieci i nastolatków

Bardzo częste: mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób:

• Gorączka.

Częste: mogą dotyczyć do 1 na 10 osób:

• Ból głowy.
• Przyspieszone tętno.
• Rumień, obniżone ciśnienie krwi.
• Zmiany w niektórych badaniach krwi laboratoryjnych (podwyższone wartości niektórych testów wątrobowych).
• Swędzenie, wysypka.
• Ból w miejscu cewnika.
• Dreszcze.
• Zmiany w niektórych badaniach krwi laboratoryjnych.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Caspofunginy Stadafarma

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności, który jest podany na opakowaniu i na fiolce po oznaczeniu CAD (pierwsze dwie cyfry oznaczają miesiąc, kolejne cztery cyfry — rok). Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

Po przygotowaniu roztwór z caspofunginą należy użyć natychmiast. Ma to związek z brakiem składników zapobiegających wzrostowi bakterii. Lek może być przygotowywany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, który zapoznał się z pełną instrukcją (patrz dalej „Instrukcja rekonstytucji i rozcieńczania Caspofunginy Stadafarma”).

Jeśli roztwór nie jest stosowany natychmiast, może być przechowywany przez okres do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25 ºC lub do 48 godzin, gdy worek (butelka) jest przechowywany w lodówce (2–8 ºC) i rozcieńczony roztworem do wlewu: chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %), 4,5 mg/ml (0,45 %) lub 2,25 mg/ml (0,225 %) albo roztworem Ringer’a z laktałem. Jeżeli roztwór nie jest stosowany natychmiast, czas i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8 ºC, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w warunkach kontrolowanej, bezpiecznej aseptyki i zostały zweryfikowane.

Nie należy stosować tego leku, jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki zmiany barwy lub obecności zawiesiny.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóżesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Caspofungina Stadafarma

• Substancją czynną jest kaspofungina. Każda fiolka Caspofungina Stadafarma zawiera 70 mg kaspofunginy (jako octan).
• Pozostałe składniki to sacharoza, manitol, kwas chlorowodorowy stężony (do regulacji pH), wodorotlenek sodu (do regulacji pH), dwutlenek węgla (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Caspofungina Stadafarma to sterylne, porowate, białe do blado białego proszku.

Roztwór otrzymany po rekonstytucji jest przejrzysty.

Caspofungina Stadafarma dostępna jest w fiolkach szklanych o pojemności 10 ml, zakończonych bromobutylową septą oraz aluminiową tulejką z pomarańczowym, odłączanym kapturkiem.

Każde opakowanie zawiera jedną fiolkę z proszkiem.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laboratorio STADA, S.L.

Frederic Mompou, 5

08960 Sant Just Desvern (Barcelona)

Hiszpania

[email protected]

Producent

Pharmadox Healthcare, Ltd.

KW20A Kordin Industrial Park

Paola

PLA 3000

Malta

lub

SAG Manufacturing S.L.U

Ctra. N-I, Km 36. San Agustín de Guadalix

28750, Madrid

Hiszpania

lub

Galenicum Health S.L.U

Sant Gabriel, 50

08950 Esplugues de Llobregat (Barcelona)

Hiszpania

lub

STADA Arzneimittel AG

Stadastrasse 2-18

61118 Bad Vilbel

Niemcy

lub

Centrafarm Services B.V.

Van de Reijstraat 31-E

4814 NE Breda

Holandia

lub

Hikma Italia S.p.A.

Viale Certosa, 10,

27100 Pavia

Włochy

Data ostatniej weryfikacji niniejszego ulotki: maj 2023

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja przeznaczona wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych:

Instrukcje dotyczące rekonstytucji i rozcieńczania Caspofungina Stadafarma:

Rekonstytucja kaspofunginy

NIE UŻYWAĆ ROZCIEŃCZYWELI ZAWIERAJĄCYCH GLUKOZĘ, ponieważ kaspofungina nie jest stabilna w rozcieńczalnikach zawierających glukozę. NIE MIESZAĆ I NIE DOŁĄCZAĆ DO INFUZJI KASPOFUNGINY Z INNYMI LEKAMI, ponieważ brak danych dotyczących zgodności kaspofunginy z innymi substancjami, dodatkami lub lekami do stosowania dożylnej. Roztwór po rekonstytucji powinien być przejrzysty. Przed podaniem należy wizualnie ocenić roztwór pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany barwy.

INSTRUKCJE DOTYCZĄCE STOSOWANIA U DOROSŁYCH

Krok 1 – Rekonstytucja fiolki

W celu rekonstytucji proszku należy doprowadzić fiolkę do temperatury pokojowej i asetyczne dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwań. Stężenie otrzymanego roztworu w fiolce wynosi 7,2 mg/ml.

Biały do blado białego, liofilizowany proszek całkowicie się rozpuści. Delikatnie wymieszać, aż do uzyskania przejrzystego roztworu. Otrzymany roztwór należy wizualnie ocenić pod kątem obecności cząstek stałych lub zmiany barwy. Roztwór po rekonstytucji może być przechowywany przez maksymalnie 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Krok 2 – Dodanie otrzymanej kaspofunginy do roztworu do infuzji dla pacjenta

Rozcieńczalnikami do przygotowania końcowego roztworu do infuzji są: roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań lub roztwór Ringera mlecznego. Roztwór do infuzji przygotowuje się poprzez asetyczne dodanie odpowiedniej ilości skoncentrowanego roztworu po rekonstytucji (zgodnie z poniższą tabelą) do worka lub fiolki do infuzji o pojemności 250 ml. W przypadkach kiedy jest to uzasadnione medycznie, do dawek dziennych 50 mg lub 35 mg można stosować infuzje o zmniejszonej objętości – 100 ml. Nie należy stosować roztworu, jeśli jest mętny lub wystąpiły w nim osady.

PRZYGOTOWANIE ROZTWORU DO INFUZJI U DOROSŁYCH

*Należy użyć 10,5 ml do odtworzenia wszystkich fiolki

**Jeśli fiolka 70 mg nie jest dostępna, dawkę 70 mg można przygotować z dwóch fiolki 50 mg

INSTRUKCJE STOSOWANIA U PACJENTÓW PEDIATRYCZNYCH

Obliczanie powierzchni ciała (SC) do dawkowania pediatrycznego

Przed przygotowaniem do infuzji należy obliczyć powierzchnię ciała (SC) pacjenta, stosując poniższy wzór: (wzór Mostellera)

Przygotowanie infuzji 70 mg/m2dla pacjentów pediatrycznych >3 miesięcy (używając fiolki70 mg)**

1. Określić rzeczywistą dawkę ładunkową do zastosowania u pacjenta pediatrycznego, stosując powierzchnię ciała (SC) pacjenta (obliczoną powyżej) oraz następujące równanie:

SC (m2) X 70 mg/m2 = dawka ładunkowa

1. Maksymalna dawka ładunkowa w dniu 1 nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od obliczonej dawki dla pacjenta.

2. Odczekać, aż schłodzona fiolka z kaspofunginą osiągnie temperaturę pokojową.

3. Aseptycznie dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwania.a Odtworzony roztwór może być przechowywany do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b Ostateczne stężenie kaspofunginy w fiolce wyniesie 7,2 mg/ml.

4. Odczaić z fiolki objętość leku odpowiadającą obliczonej dawce ładunkowej (krok 1). Aseptycznie przenieść tę objętość (ml)c odtworzonej kaspofunginy do worka (lub fiolki) IV zawierającego 250 ml roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, lub roztworu Ringer’a mlekowego. Alternatywnie, objętość (ml)c odtworzonej kaspofunginy można dodać do zmniejszonej objętości roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, lub roztworu Ringer’a mlekowego, nie przekraczając końcowego stężenia 0,5 mg/ml. Roztwór do infuzji należy użyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25 °C, lub w ciągu 48 godzin, jeśli jest przechowywany w chłodzeniu w temperaturze od 2 do 8 °C.

Przygotowanie infuzji 50 mg/m2dla pacjentów pediatrycznych >3 miesięcy (używając fiolki70 mg)**

1. Określić rzeczywistą dawkę dobową utrzymującą do zastosowania u pacjenta pediatrycznego, stosując powierzchnię ciała (SC) pacjenta (obliczoną powyżej) oraz następujące równanie:

SC (m2) X 50 mg/m2 = Dawkę dobową utrzymującą

Dawkę dobową utrzymującą nie powinna przekraczać 70 mg, niezależnie od obliczonej dawki dla pacjenta.

1. Odczekać, aż schłodzona fiolka z kaspofunginą osiągnie temperaturę pokojową.

2. Aseptycznie dodać 10,5 ml wody do wstrzykiwania.a Odtworzony roztwór może być przechowywany do 24 godzin w temperaturze nie przekraczającej 25°C.b Ostateczne stężenie kaspofunginy w fiolce wyniesie 7,2 mg/ml.

3. Odczaić z fiolki objętość leku odpowiadającą obliczonej dawce dobowej utrzymującej (krok 1). Aseptycznie przenieść tę objętość (ml)c odtworzonej kaspofunginy do worka (lub fiolki) IV zawierającego 250 ml roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, lub roztworu Ringer’a mlekowego. Alternatywnie, objętość (ml)c odtworzonej kaspofunginy można dodać do zmniejszonej objętości roztworu do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %, 0,45 % lub 0,225 %, lub roztworu Ringer’a mlekowego, nie przekraczając końcowego stężenia 0,5 mg/ml. Roztwór do infuzji należy użyć w ciągu 24 godzin, jeśli przechowywany jest w temperaturze nie przekraczającej 25 °C, lub w ciągu 48 godzin, jeśli jest przechowywany w chłodzeniu w temperaturze od 2 do 8 °C.