Karboksymaltoza żelaza Teva 50 mg/ml dyspersja do wstrzykiwań i do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla pacjenta

Carboximaltosa férrica teva 50 mg/ml, dyspersja do wstrzykiwań i do wlewu

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować zawartych w niej informacji.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się z lekarzem.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem, nawet jeśli są to działania niepożądane nieopisane w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Carboximaltosa férrica Teva i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Carboximaltosa férrica Teva
3. Jak stosuje się Carboximaltosa férrica Teva
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Carboximaltosa férrica Teva
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Carboximaltosa férrica Teva i do czego służy

Carboximaltosa férrica Teva to lek zawierający żelazo.

Leki zawierające żelazo stosuje się w przypadkach, gdy organizm nie ma wystarczającej ilości żelaza. Stan ten nazywa się niedoborem żelaza.

Carboximaltosa férrica stosuje się w leczeniu niedoboru żelaza, gdy:

• żelazo podawane doustnie nie jest wystarczająco skuteczne,
• nie można zażywać żelaza doustnie,
• lekarz stwierdzi, że konieczne jest szybkie uzupełnienie zapasów żelaza.

Lekarz ustali, czy występuje niedobór żelaza, na podstawie badania krwi.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania karboksymaltozy żelazowej Teva

Nie należy stosować preparatu Carboximaltosa férrica Teva

• jeśli jest nadwrażliwy (uczulenie) na karboksymaltazę żelazową lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli wcześniej wystąpiły u Pana/Pani ciężkie reakcje alergiczne (nadwrażliwość) na inne dożylne preparaty żelaza.
• jeśli ma anemię nie spowodowaną niedoborem żelaza.
• jeśli ma nadmiar żelaza (przeciążenie żelazem) lub zaburzenia związane z wykorzystywaniem żelaza w organizmie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia karboksymaltytozą żelaza skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli:

• masz w przeszłości doświadczenia alergiczne na leki.
• cierpisz na toczeń rumieniowaty układowy.
• cierpisz na reumatoidalne zapalenie stawów.
• cierpisz na ciężką astmę, egzemę lub inne alergie.
• masz infekcję.
• masz chorobę wątroby.
• masz obecnie lub mieliście kiedykolwiek niski poziom fosforanów we krwi.

Nieprawidłowe podanie karboksymaltytozy żelaza może prowadzić do wycieku leku w miejscu podania, co może spowodować podrażnienie skóry oraz brązowe zabarwienie miejsca wstrzyknięcia, które może utrzymywać się przez dłuższy czas. W takim przypadku podawanie leku należy natychmiast przerwać.

Populacja pediatryczna

Nie należy podawać karboksymaltazy żelaza dzieciom poniżej 1. roku życia.

Inne leki i karboksymaltóza żelazowa Teva

Powiadom lekarza, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub możesz mieć potrzebę przyjmowania jakichkolwiek innych leków, w tym również bez recepty. Jeśli karboksymaltóza żelazowa jest stosowana razem z doustnymi preparatami żelaza, skuteczność doustnych preparatów może być mniejsza.

Ciąża

Dostępnych jest niewiele danych dotyczących stosowania karboksymaltosy żelaza u kobiet w ciąży. Jeżeli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli zajdziesz w ciążę w trakcie leczenia, należy skonsultować się z lekarzem; lekarz ten zdecyduje, czy lek powinien być Tobie podawany.

Karmienie piersią

Jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem przed podaniem karboksymaltosy żelaza. Mało prawdopodobne, że karboksymaltosa żelaza stanowi ryzyko dla karmiących niemowląt.

Kierowanie i użytkowanie maszyn

Małoprawdopodobne, aby karboksymaltaza żelaza wpływała na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Karboksymaltaza żelaza Teva zawiera sód

Fiolka 2 ml dyspersji: Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

Fiolka 10 ml dyspersji: Lek ten zawiera do 46 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,3% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

Fiolka 20 ml dyspersji: Lek ten zawiera do 92 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,6% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej dla dorosłego.

3. Jak stosować żelazną karboksymaltózę Teva

Lekarz ustali, ile żelaznej karboksymaltózy należy podać, jak często i przez jaki czas.

Lekarz wykona badanie krwi, aby określić potrzebną dawkę.

Dorośli i nastolatkowie w wieku 14 lat lub starsi

Lekarz lub pielęgniarka podadzą ten lek bez rozcieńczania w formie wstrzykiwania lub po rozcieńczeniu w formie kroplówki dożylniej albo podczas dializy:

• W formie wstrzykiwania można podać do 20 ml żelaznej karboksymaltózy, co odpowiada 1.000 mg żelaza, raz w tygodniu bezpośrednio do żyły.
• W formie kroplówki można podać do 20 ml żelaznej karboksymaltózy, co odpowiada 1.000 mg żelaza, raz w tygodniu bezpośrednio do żyły. Ponieważ żelazna karboksymaltóza jest rozcieńczana roztworem chlorku sodu do wlewu dożylnego, objętość roztworu może wynosić do 250 ml i ma brunatny wygląd.
• Jeżeli poddaje się dializie, żelazna karboksymaltóza może być podana podczas sesji hemodializy przez dializator.

Dzieci i nastolatkowie w wieku od 1 do 13 lat

Lekarz lub pielęgniarka podadzą ten lek bez rozcieńczania w formie wstrzykiwania lub po rozcieńczeniu w formie kroplówki dożylniej:

• Dziecko otrzyma żelazną karboksymaltózę bezpośrednio do żyły. Ma ona brunatny wygląd.
• Jeżeli dziecko poddaje się dializie, nie należy podawać żelaznej karboksymaltózy.

Żelazna karboksymaltóza będzie podawana w placówce medycznej, w której możliwe jest szybkie i odpowiednie leczenie ewentualnych reakcji immunologicznych lub alergicznych. Po każdym podaniu pozostanie się pod obserwacją przez co najmniej 30 minut pod nadzorem lekarza lub pielęgniarki.

Jeśli otrzyma więcej żelaznej karboksymaltózy Teva niż powinien

Ponieważ lek ten podaje wykwalifikowany personel medyczny, mało prawdopodobne jest, że otrzyma się zbyt wysoką dawkę.

Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernego gromadzenia się żelaza w organizmie. Lekarz będzie monitorować parametry związane z żelazem, aby zapobiec jego nadmiernemu gromadzeniu.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak samo jak wszystkie leki, ten lek może powodować skutki uboczne, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.

Poważne skutki uboczne:

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy, które mogą wskazywać na ciężką reakcję alergiczną: wysypka (np. pokrzywka), swędzenie, trudności z oddychaniem, świsty i/lub obrzęk warg, języka, gardła lub całego ciała oraz ból w klatce piersiowej, który może być objawem potencjalnie ciężkiego stanu zwanego zespołem Kounisa.

U niektórych pacjentów reakcje alergiczne (występujące u mniej niż 1 na 1000 osób) mogą być ciężkie lub nawet zagrażające życiu (tzw. reakcje anafilaktyczne) i mogą wiązać się z zaburzeniami serca lub krążenia oraz utratą przytomności.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli nasilą się uczucie zmęczenia, ból mięśni lub kości (ból w rękach lub nogach, stawach lub plecach). Mogą one wskazywać na obniżenie poziomu fosforu we krwi, co może prowadzić do miękczenia kości (osteomalacja). To schorzenie może czasem powodować złamania kości. Lekarz może również kontrolować poziom fosforanów we krwi, szczególnie jeśli w przyszłości konieczne będzie kilkakrotne leczenie żelazem.

Twój lekarz jest poinformowany o możliwych skutkach ubocznych i będzie Cię kontrolować podczas oraz po podaniu karboksymaltosy żelaza.

Inne skutki uboczne, o których należy powiadomić lekarza, jeśli staną się poważne:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

Ból głowy, zawroty głowy, uczucie gorąca (gorączki), nadciśnienie, nudności oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia/infuzji (zobacz także punkt 2).

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

Numbness, mrowienie lub uczucie szczypania w skórze, zmiana wrażliwości smakowej, przyspieszone tętno, obniżone ciśnienie krwi, trudności z oddychaniem, wymioty, wzdęcia, ból brzucha, zaparcia, biegunka, swędzenie, pokrzywka, zaczerwienienie skóry, wysypka, ból mięśni, stawów i/lub pleców, ból w rękach lub nogach, skurcze mięśni, gorączka, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, obrzęk rąk i/lub stóp, dreszcze i ogólne niedyspozycja.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób):

Zapalenie żyły, niepokój, omdlenia, uczucie osłabienia, nadmierne świsty, (wzdęcia), nagły obrzęk twarzy, jamy ustnej, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie, bladość oraz zmiana koloru skóry w innych obszarach ciała niż miejsce podania leku.

Nieznane (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):

Utrata przytomności oraz obrzęk twarzy.

Choroba typu grypopodobnego (może dotyczyć do 1 na 1000 osób) może wystąpić kilka godzin lub kilka dni po wstrzyknięciu i charakteryzuje się zwykle takimi objawami jak podwyższona temperatura oraz bóle mięśni i stawów.

Niektóre parametry krwi mogą ulec tymczasowym zmianom, co może być wykryte podczas badań laboratoryjnych.

Często występuje następująca zmiana parametrów krwi: obniżenie poziomu fosforu we krwi.

Następujące zmiany parametrów krwi są rzadkie: wzrost niektórych enzymów wątrobowych zwanych alaninaminotransferazą, asparaginianaminotransferazą, gamma-glutamylotransferazą i fosfatazą alkaliczną oraz wzrost enzymu zwanego dehydrogenazą mleczanową.

Poproś lekarza o dodatkowe informacje.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotniku. Możesz je również zgłosić bezpośrednio poprzez Hiszpański System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es.

Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona żelaza karboksymaltózy Teva

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty wygaśnięcia podanej na opakowaniu/etykiecie po oznaczeniu CAD. Data wygaśnięcia oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Nie przechowywać w temperaturze wyższej niż 25 °C.

Aby uzyskać informacje dotyczące warunków przechowywania po rozcieńczeniu lub po pierwszym otwarciu leku, należy zapoznać się z sekcją „Ta informacja jest przeznaczona wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej”.

Zwykle lek ten przechowuje lekarz lub szpital.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład żelaznej karboksymaltyny Teva

Substancją czynną jest żelazna karboksymaltyna, związek węglowodanu żelaza.

Stężenie żelaza obecnego w produkcie wynosi 50 mg na mililitr.

Każda fiolka o pojemności 2 ml zawiera 100 mg żelaza (jako karboksymaltyny żelaza).

Każda fiolka o pojemności 10 ml zawiera 500 mg żelaza (jako karboksymaltyny żelaza).

Każda fiolka o pojemności 20 ml zawiera 1000 mg żelaza (jako karboksymaltyny żelaza).

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: wodorotlenek sodu (do regulacji pH), kwas chlorowodorowy (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Żelazna karboksymaltyna Teva to ciemnobrunatna, nieprzezroczysta dyspersja do wstrzykiwań i do przetaczania.

Żelazna karboksymaltyna Teva dostępna jest w fiolkach szklanych zawierających:

• 2 ml dyspersji. Dostępne opakowania zbiorcze: 1, 2 i 5 fiolki.
• 10 ml dyspersji. Dostępne opakowania zbiorcze: 1, 2 i 5 fiolki.
• 20 ml dyspersji. Dostępne opakowanie zbiorcze: 1 fiolka.

Może być dostępna tylko część rozmiarów opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Teva B.V.

Swensweg 5,

2031GA Haarlem,

Holandia

Producent:

PLIVA Croatia Ltd.,

Prilaz baruna Filipovica 25,

10000 Zagreb,

Chorwacja

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Teva Pharma, S.L.U

C/ Anabel Segura, 11, Edifício Albatros B, 1ª planta,

Alcobendas, 28108, Madryt (Hiszpania)

Data ostatniej wersji ulotki: luty 2024

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS): http://www.aemps.gob.es/

Można uzyskać szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony na opakowaniu. Można również uzyskać dostęp do tych informacji pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/89432/P_89432.html

Kod QR + adres URL

---

Ta informacja przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych

Należy dokładnie monitorować pacjentów pod kątem objawów i oznak reakcji nadwrażliwości podczas i po każdym podaniu Carboximaltozy żelaznej Teva.

Carboximaltozę żelazną należy podawać wyłącznie wtedy, gdy jest natychmiast dostępny wykwalifikowany personel medyczny zdolny do oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych, a także w środowisku, w którym zapewniona jest pełna gotowość do reanimacji. Pacjenta należy obserwować przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu carboximaltozy żelaznej w celu wykrycia ewentualnych działań niepożądanych.

Dawkowanie carboximaltozy żelaznej powinno być przestrzegane zgodnie z poniższymi wytycznymi krok po kroku:

Krok 1: Oznaczenie potrzeb organizmu w zakresie żelaza

Indywidualne zapotrzebowanie na żelazo do uzupełnienia przy użyciu carboximaltozy żelaznej określa się na podstawie masy ciała i poziomu hemoglobiny (Hb) pacjenta. Szacowanie całkowitego zapotrzebowania na żelazo przedstawiono w Tabeli 1. Uzupełnienie całego zapotrzebowania na żelazo może wymagać dwóch dawek; maksymalne pojedyncze dawki żelaza przedstawiono w Kroku 2.

Niedobór żelaza należy potwierdzić badaniami analitycznymi.

Tabela 1: Oszacowanie całkowitego zapotrzebowania na żelazo

Krok 2: Obliczenie i podanie maksymalnej pojedynczej dawki żelaza

W zależności od ustalonego całkowitego zapotrzebowania na żelazo należy podać odpowiednią dawkę karboksymaltazy żelaza, biorąc pod uwagę następujące wytyczne:

Dorośli i nastolatkowie w wieku 14 lat i starszych

Pojedyncze podanie karboksymaltazy żelaza nie powinno przekraczać:

• 15 mg żelaza/kg masy ciała (w przypadku wstrzykiwania dożylnego) lub 20 mg żelaza/kg masy ciała (w przypadku przetaczania dożylnego)
• 1000 mg żelaza (20 ml karboksymaltazy żelaza)

Zalecana maksymalna dawka skumulowana karboksymaltazy żelaza w ciągu tygodnia to 1000 mg żelaza (20 ml karboksymaltazy żelaza). Jeśli całkowite zapotrzebowanie na żelazo jest wyższe, kolejną dawkę należy podać nie wcześniej niż po upływie co najmniej 7 dni od pierwszej dawki.

Dzieci i nastolatkowie w wieku od 1 do 13 lat

Pojedyncze podanie karboksymaltazy żelaza nie powinno przekraczać:

• 15 mg żelaza/kg masy ciała
• 750 mg żelaza (15 ml karboksymaltazy żelaza)

Zalecana maksymalna dawka skumulowana karboksymaltazy żelaza w ciągu tygodnia to 750 mg żelaza (15 ml karboksymaltazy żelaza). Jeśli całkowite zapotrzebowanie na żelazo jest wyższe, kolejną dawkę należy podać nie wcześniej niż po upływie co najmniej 7 dni od pierwszej dawki.

Krok 3: Ocena po wyrównaniu poziomu żelaza

Lekarz powinien przeprowadzić ponowną ocenę w oparciu o indywidualny stan kliniczny pacjenta. Poziom hemoglobiny (Hb) należy ponownie ocenić po upływie co najmniej 4 tygodni od ostatniego podania karboksymaltazy żelaza, aby upłynęło wystarczająco dużo czasu na erytropoetynę i wykorzystanie żelaza. Jeśli pacjent nadal będzie wymagał suplementacji żelaza, należy ponownie obliczyć zapotrzebowanie na żelazo (patrz Krok 1).

Dzieci poniżej 1 roku życia

Nie zaleca się stosowania karboksymaltazy żelaza u dzieci poniżej 1 roku życia.

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek wymagający hemodializy

U dorosłych i nastolatków w wieku 14 lat i starszych, u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek wymagających hemodializy, pojedyncza dzienna dawka nie powinna przekraczać 200 mg żelaza.

Nie zaleca się stosowania karboksymaltazy żelaza u dzieci w wieku od 1 do 13 lat z przewlekłą chorobą nerek wymagających hemodializy.

Sposób podania

Przed użyciem należy wizualnie sprawdzić zawartość fiolki pod kątem osadu lub innych uszkodzeń. Należy stosować wyłącznie fiolki, w których dyspersja jest jednolita i nie ma osadu.

Każda fiolka karboksymaltazy żelaza przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użycia.

Karboksymaltazę żelaza należy podawać wyłącznie dożylnie:

• w formie wstrzyknięcia, lub
• w formie przetaczania, lub
• podczas sesji hemodializy, bez rozcieńczania, bezpośrednio do ramienia żylnego dializatora.

Nie wolno podawać karboksymaltazy żelaza podskórnie ani domięśniowo.

Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wycieku pozajelitowego (parawenernego) podczas podawania karboksymaltazy żelaza. Wyciek pozajelitowy karboksymaltazy żelaza w miejscu podania może powodować podrażnienie skóry oraz możliwą długotrwałą brunatną przebarwienie. W przypadku wystąpienia wycieku pozajelitowego należy natychmiast przerwać podawanie karboksymaltazy żelaza.

Wstrzyknięcie dożylne

Karboksymaltazę żelaza można podawać w formie wstrzyknięcia dożylnego, stosując nie rozcieńczoną dyspersję. U dorosłych i nastolatków w wieku 14 lat i starszych maksymalna pojedyncza dawka to 15 mg żelaza/kg masy ciała, ale nie więcej niż 1000 mg żelaza. U dzieci w wieku od 1 do 13 lat maksymalna pojedyncza dawka to 15 mg żelaza/kg masy ciała, ale nie więcej niż 750 mg żelaza. Schematy podania przedstawiono w Tabeli 2:

Tabela 2: Schemat podania karboksymaltazy żelaza w formie wstrzyknięcia dożylnego

Wlewanie dożylne

Żelazna karboksymaltyto może być podawana za pomocą wlewania dożylnego, w takim przypadku należy ją rozcieńczyć. U dorosłych i u młodzieży w wieku 14 lat i starszej maksymalna pojedyncza dawka wynosi 20 mg żelaza/kg masy ciała, ale nie więcej niż 1000 mg żelaza. U dzieci w wieku od 1 do 13 lat maksymalna pojedyncza dawka wynosi 15 mg żelaza/kg masy ciała, ale nie więcej niż 750 mg żelaza.

Do wlewania, żelazną karboksymaltyto należy rozcieńczyć wyłącznie w sterylnym roztworze chlorku sodu 0,9% m/V, zgodnie z Tabelą 3. Uwaga: ze względu na stabilność, żelaznej karboksymaltyto nie należy rozcieńczać do stężeń niższych niż 2 mg żelaza/ml (nie uwzględniając objętości dyspersji żelaznej karboksymaltyto).

Tabela 3: Schemat rozcieńczania żelaznej karboksymaltyto do wlewania dożylnego

Niezgodności

Wchłanianie doustnego żelaza zmniejsza się, gdy jest ono stosowane jednocześnie z parenteralnymi preparatami żelaza. Dlatego, w razie potrzeby, terapię żelazem doustnym nie należy rozpoczynać wcześniej niż 5 dni po ostatnim podaniu karboksymaltosy żelaznej.

Przedawkowanie

Podawanie karboksymaltozy żelaznej w ilościach przekraczających ilość niezbędną do skorygowania niedoboru żelaza w momencie podania może prowadzić do gromadzenia się żelaza w złożach, co w dłuższej perspektywie spowoduje hemosyderozę. Monitorowanie parametrów żelaza, takich jak ferrytyna surowicowa i nasycenie transferryny (TSAT), może pomóc w wykryciu gromadzenia się żelaza. W przypadku wystąpienia gromadzenia się żelaza należy postępować zgodnie z obowiązującą praktyką medyczną, tj. rozważyć zastosowanie chelatora żelaza.

Stabilność w warunkach użytkowania

Okres ważności po otwarciu opakowania:

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, chyba że sposób otwarcia wyklucza ryzyko zakażenia mikrobiologicznego, przygotowane do podania dożylnego roztwory należy stosować natychmiast.

Jeśli nie zostaną użyte natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika.

Okres ważności po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 0,9 % m/V sterylnym:

Udowodniono stabilność chemiczną i fizyczną w trakcie użytkowania przez 24 godziny w temperaturze od 15 °C do 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowane do podania dożylnego roztwory należy stosować natychmiast. Jeśli nie zostaną użyte natychmiast, czasy i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika i zazwyczaj nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze od 15 °C do 25 °C, chyba że rozcieńczenie zostanie przeprowadzone w warunkach kontrolowanej, bezpiecznej aseptyki.