Kabipac glukoza 10% roztwór do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

KabiPac Glukoza 10% roztwór do przetaczania

Glukoza

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.

• Jeżeli masz jakiekolwiek pytania, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie. Nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.

• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest KabiPac Glukoza 10% i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem KabiPac Glukoza 10%
3. Jak stosować KabiPac Glukoza 10%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać KabiPac Glukoza 10%
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest KabiPac Glukoza 10% i do czego jest stosowany

KabiPac Glukoza 10% to przezroczysty roztwór do wlewu należący do grupy roztworów dożylnych przeznaczonych do żywienia pozajelitowego, dostarczających wodę i energię.

KabiPac Glukoza 10% jest wskazany w przypadkach:

• Żywienia pozajelitowego (jako źródło energii), gdy przyjmowanie pokarmu drogą doustną jest ograniczone.

• Stanów odwodnienia hipertonicznego (bez istotnej utraty soli) lub w przypadkach, w których konieczne jest przywrócenie prawidłowego stężenia jonów w sytuacji ich nadmiaru.

• Zaburzeń metabolizmu węglowodanów.

Jako środek do rozpuszczania i podawania leków oraz elektrolitów.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem KabiPac Glukoza 10%

Nie stosować KabiPac Glukoza 10%

• Jeśli jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• W przypadku hiper- glikemii (wysokie stężenie glukozy we krwi).
• W przypadku hiperhydratacji (nadmiar wody w organizmie) lub obrzęków spowodowanych gromadzeniem się płynu w tkankach.
• Jeśli występuje ciężka niewydolność nerek (ciężkie zaburzenie czynności nerek) lub anuria (brak wydzielania moczu).
• W przypadku wyczerpania elektrolitów (utrata soli).
• Jeśli występuje hiperlaktemia (obecność kwasu mlekowego we krwi).
• Jeśli występują istotne zaburzenia tolerancji glukozy, w tym śpiączka hiperosmolarna.
• W przypadku hipotonicznej odwodnionej (z utratą soli), jeśli nie są jednocześnie podawane elektrolity.
• Jeśli występuje nieleczona cukrzyca.
• W pierwszych 24 godzinach po urazie głowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania KabiPac Glukoza 10% należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• Stężenie glukozy we krwi powinno być starannie monitorowane podczas epizodów wewnątrzczaszkowego wzrostu ciśnienia.
• W przypadku przebytych ostrych zawałów niedokrwennych (zmniejszenie lub brak przepływu krwi w tęgach), ponieważ hiper- glikemia wiązana jest ze zwiększonym uszkodzeniem mózgu niedokrwennym i utrudnieniem powrotu do zdrowia.
• W przypadku wstrząsu i zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej należy podać elektrolity zgodnie z indywidualnymi potrzebami przed rozpoczęciem podawania roztworów glukozy. W przypadku niedoboru sodu podawanie roztworów bez sodu może prowadzić do obwodowego zawalenia krążenia i zmniejszenia ilości wydalanego moczu.
• Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia elektrolitów w surowicy i bilansu wodnego, ponieważ częste i masowe podawanie dożylne roztworów glukozy może powodować istotne wyczerpanie jonów. W takim przypadku może być konieczne podawanie suplementów elektrolitów.
• Aby zapobiec hipokaliemii (obniżeniu stężenia potasu we krwi) powstającej podczas długotrwałego żywienia dożylnego glukozą, do roztworu glukozowego można dodać potas jako środek ostrożności.
• Możliwość wystąpienia hiperhydratacji można zapobiegać poprzez całkowity bilans płynów wprowadzanych i utraconych.
• Zaleca się regularne kontrolowanie glikemii (stężenia glukozy we krwi), szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Może być wtedy konieczna modyfikacja dawki insuliny. Ponadto, te roztwory należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą Addisona lub z nietolerancją węglowodanów.
• Jeśli występuje niedożywienie, może występować niedobór witaminy B1. Witamina ta jest niezbędna do metabolizmu glukozy, dlatego w razie potrzeby niedobór ten należy najpierw skorygować.
• Jeśli roztwór glukozy 10% podawany jest przez żyłę obwodową, należy unikać długotrwałego podawania w tym samym miejscu wstrzykiwania ze względu na ryzyko wystąpienia zakrzepowego zapalenia żył (tromboflebity).
• Należy zwracać szczególną uwagę przy stosowaniu u starszych pacjentów, ponieważ mogą mieć oni zaburzoną czynność wątroby i/lub nerek.
• Przy długotrwałym leczeniu może być zmniejszona produkcja insuliny.
• Jeśli występują stany krytyczne, ból, stres pourazowy, infekcje, oparzenia lub choroby układu nerwowego centralnego.
• Jeśli występuje jakakolwiek choroba serca, wątroby lub nerek i stosuje się lek zwiększający działanie wazopresyny (hormonu regulującego zatrzymanie wody w organizmie), ponieważ może to zwiększyć ryzyko hospitalnej hiponatremii (niskiego stężenia sodu we krwi). (patrz sekcja Inne leki i KabiPac Glukoza 10%).

Wszyscy pacjenci powinni być dokładnie monitorowani. W przypadkach, gdy normalna regulacja zawartości wody we krwi jest zaburzona z powodu zwiększonego wydzielania wazopresyny, zwanej również hormonem antidiuretycznym (ADH), wlewanie płynów o niskim stężeniu chlorku sodu (płynów hipotonicznych) może prowadzić do obniżenia stężenia sodu we krwi (hiponatremii). Może to powodować bóle głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu (edemę mózgu) i śmierć; dlatego objawy te (ostra objawowa hiponatremiczna encefalopatia) należy traktować jako stan nagły. (Zobacz punkt 4, Możliwe działania niepożądane)

Dzieci, kobiety w wieku rozrodczym oraz pacjenci z chorobami mózgu, takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie do mózgu, stłuczenie mózgu i obrzęk mózgu, są szczególnie narażeni na ciężki i potencjalnie śmiertelny obrzęk mózgu spowodowany ostrą hiponatremią.

Inne leki i KabiPac Glukoza 10%

Stosowanie KabiPac Glukoza 10% z innymi lekami. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się aktualnie, niedawno stosowało się lub może być konieczne zastosowanie innych leków.

Niektóre leki mogą oddziaływać z KabiPac Glukoza 10%. Może być wtedy konieczna zmiana dawki lub przerwanie leczenia jednym z leków.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków:

• Insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe (biguanidy, sulfonamidy), ponieważ podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych tymi lekami może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności terapeutycznej (działanie antagonistyczne).

• Glikokortykosteroidy: podawanie glukozy dożylnie u pacjentów leczonych ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidami o działaniu glikokortykoidowym (kortyzol) może prowadzić do istotnego wzrostu stężenia glukozy we krwi, z powodu hiperglikemicznego działania tych leków. Co do glikokortykosteroidów o działaniu mineralokortykoidowym, należy je stosować ostrożnie ze względu na ich zdolność zatrzymywania wody i sodu.

• Glikozydy nasercowe (digoksyna), ponieważ jednoczesne podawanie glukozy dożylnie i tych leków może prowadzić do zwiększenia działania nasercowego, co wiąże się z ryzykiem zatrucia tymi lekami. Dzieje się tak z powodu hipokalemii, którą może spowodować podawanie glukozy, jeśli do roztworu nie dodano potasu.

Roztwory glukozy bez elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do wlewania, jednocześnie, przed lub po podaniu krwi, ze względu na możliwość fałszywej aglutynacji.

Leki zwiększające działanie wazopresyny

Poniższe leki zwiększają działanie wazopresyny, co prowadzi do zmniejszenia wydalania wody z elektrolitami przez nerki i zwiększa ryzyko hospitalnej hiponatremii po niewłaściwie zbilansowanym leczeniu roztworami do wlewania i.v.

• Leki stymulujące wydzielanie wazopresyny; np.: chlorpropamida, klofibran, karbamazepina, winchrystyna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, 3,4-metylenodioksy-N-metamfetamina, ifosfamid, leki przeciwdrgawkowe, narkotyki

• Leki wzmacniające działanie wazopresyny; np.: chlorpropamida, leki przeciwwątrobowe (NLPZ), cyklofosfamid

• Analogi wazopresyny; np.: desmopresyna, oksytocyna, wazopresyna, terlipresyna

Inne leki, które zwiększają ryzyko hiponatremii, to ogólnie moczopędrne oraz przeciwpadaczkowe takie jak okarbazepina.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

KabiPac Glukoza 10% należy podawać z ostrożnością u kobiet w ciąży podczas porodu, szczególnie jeśli stosuje się go w połączeniu z oksytocyną, ze względu na ryzyko hiponatremii (patrz punkt 4).

W przypadku ciąży lekarz zadecyduje o stosowności zastosowania glukozy 10%, ponieważ w tej sytuacji należy zachować szczególną ostrożność.

Nadmierna podawana glukozy w czasie ciąży może powodować hiperglikemię (wysoki poziom glukozy we krwi), hiperinsulinemię (wysoki poziom insuliny we krwi) oraz acidozę płodową (zwiększona kwasowość krwi płodu) i w konsekwencji może być szkodliwa dla noworodka.

Nie ma danych wskazujących, że roztwór KabiPac Glukoza 10% może wywoływać działania niepożądane u noworodka w okresie karmienia piersią. Niemniej jednak zaleca się ostrożność podczas stosowania w tym okresie.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie ma żadnych wskazówek, że roztwór KabiPac Glukoza 10% może wpływać na zdolność kierowania pojazdami lub obsługi maszyn.

3. Jak stosować KabiPac Glukozę 10%

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

KabiPac Glukoza 10% jest dostarczana w postaci roztworu i będzie podawana w szpitalu przez odpowiedni personel medyczny.

KabiPac Glukoza 10% podawana jest dożylnie w postaci wlewu.

Lekarz określi czas trwania leczenia KabiPac Glukozą 10%. Dawkę można dostosować według uznania lekarza, w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego, bilansu płynów, elektrolitów oraz równowagi kwasowo-zasadowej pacjenta.

W przypadku stosowania jako nośnika do podawania innych leków, objętość będzie zależeć od leków, które mają być podane.

W pozostałych wskazaniach, chyba że lekarz zaleci inaczej, zalecana dawka jest następująca:

Dawka maksymalna dobową

Dorośli

Maksymalna dawka dzienna wynosi 20 ml/kg masy ciała/dzień (równoważne 2,0 g glukozy/kg masy ciała/dzień), którą można przekroczyć jedynie w wyjątkowych przypadkach do 6,0 g/kg masy ciała/dzień.

Maksymalna prędkość wlewu

2,5 ml/kg masy ciała/godz. (równoważne 0,25 g glukozy/kg masy ciała/godz.).

Z uwagi na maksymalną szybkość metabolicznego utleniania organizmu, podawanie węglowodanów powinno być ograniczone do 300–400 g/dzień w warunkach normalnego metabolizmu.

W przypadku niewydolności metabolicznej, np. w okresie popostrzykowym, stanach hipoksji (niedoboru tlenu) lub niewydolności narządów, dawkę dzienną należy zmniejszyć do 200–300 g glukozy (równoważne 3 g/kg masy ciała na dobę), aby uniknąć podwyższonego poziomu cukru we krwi (hiperglikemii), oporności na insulinę oraz zwiększonej zachorowalności. Wymagana jest odpowiednia kontrola w celu dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stosowanie u dzieci

Noworodki i wcześniaki

Maksymalna dawka glukozy u wcześniaków wynosi 11,5 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dzienna dawka glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała. U noworodków maksymalna dawka glukozy powinna wynosić 7,2 g na kg masy ciała w pierwszym dniu życia. Od drugiego dnia życia maksymalna dzienna dawka glukozy nie powinna przekraczać 17,3 g na kg masy ciała.

Dzieci w wieku niemowlęcym i starsze dzieci

Maksymalna dawka glukozy zależy od masy ciała niemowląt/dzieci oraz fazy choroby krytycznej, którą można podzielić na fazę ostrą, stabilną i fazę odzyskiwania. Faza ostra to okres reanimacji, gdy pacjent wymaga wsparcia życiowego narządów (znieczulenie, wentylacja mechaniczna, leki wazopresyjne, reanimacja płynowa). Faza stabilna to stan stabilny lub niezależny. Faza odzyskiwania to stan, w którym pacjent zaczyna się poruszać. Maksymalne dobowe dawki glukozy w g na kg masy ciała na dobę podano w poniższej tabeli według fazy choroby:

Zalecana maksymalna dzienna dawka glukozy

Monitorowanie poziomu cukru we krwi jest zalecane podczas podawania roztworów węglowodanów.

Aby zapobiec przedawkowaniu, zaleca się stosowanie pomp wlewniczych, szczególnie w przypadku podawania roztworów glukozy o wyższym stężeniu.

Sposób podania

Wlewanie dożylne obwodowe (podanie przez małą żyłę) lub wlewanie dożylne centralne (podanie przez dużą żyłę).

Jeśli podano więcej KabiPac Glucosa 10% niż należałoby

Ze względu na charakter produktu, przy prawidłowej i kontrolowanej wskazanej dawce nie istnieje ryzyko zatrucia.

Jeśli podanie roztworu nie odbywa się w odpowiedni i kontrolowany sposób, mogą wystąpić następujące objawy przedawkowania: hiperglikemia, glukozuria, stłuszczenie wątroby, nadciśnienie lub zaburzenia elektrolitowe. W takich przypadkach należy przerwać podawanie i zastosować leczenie objawowe. W przypadku wzrostu stężenia glukozy we krwi należy podać insulinę.

W przypadku stwierdzenia wartości glukozy we krwi kapilarnej powyżej 200 mg/dl należy podać insulinę. Ponadto, jeśli podawanie glukozy stosowane jest jako niemieszanka energetyczna w odżywianiu pozajelitowym, należy zmodyfikować skład mieszaniny odżywczej (zwiększyć podaż lipidów i zmniejszyć podaż glukozy).

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia produktu, należy skontaktować się z Toxikologicznym Centrum Informacji. Telefon: 915 620 420.

Jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego produktu, należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, KabiPac Glukoza 10% może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Jeśli roztwór jest podawany w sposób właściwy i kontrolowany, możliwe powiknania są związane z techniką podania dożylnego.

Jeśli podanie odbywa się przez żyłę centralną, główne powikłania będą wynikały z wszczepienia i utrzymania cewnika lub powikłań spowodowanych infekcją.

Jeśli podanie odbywa się przez żyłę obwodową, istnieje ryzyko wystąpienia tromboflebitu (zapalenia żyły związanego z powstawaniem skrzepliny), zwłaszcza gdy podawanie jest przedłużone. W takich przypadkach zaleca się okresową zmianę miejsca wprowadzenia cewnika (co 24–48 godzin).

Może wystąpić hiper- lub hipoglikemia, glukozuria (obecność glukozy w moczu) lub zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów, jeśli roztwór jest podawany zbyt szybko, objętość płynu jest nadmierna lub w przypadku niewydolności metabolicznej.

Hiper- lub hipoglikemia wynikająca z szybkiej infuzji lub nadmiernego objętościowego podania powinna być szczególnie monitorowana u pacjentów z ciężką cukrzycą, a można jej uniknąć poprzez zmniejszenie dawki i tempa infuzji lub podanie insuliny.

Zapisać zaobserwowane działania niepożądane:

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania:

• Hiper- lub hipoglikemia
• Zaburzenia równowagi elektrolitów
• Zaburzenia równowagi wodnej

Zaburzenia ogólne i zmiany w miejscu podania:

• Obrzęk w miejscu infuzji
• Gorączka
• Ekstrawazacja w miejscu wstrzyknięcia
• Infekcja w miejscu wstrzyknięcia
• Reakcja w miejscu wstrzyknięcia
• Ból w miejscu wstrzyknięcia

Zaburzenia nerkowe i układu moczowego:

• Glukozuria

Zaburzenia naczyniowe:

• Tromboflebita

Jeśli roztwór jest stosowany jako środek rozpuszczający do podania innych leków, rodzaj dodanych leków określi prawdopodobieństwo wystąpienia innych działań niepożądanych.

Hiponatremia:

Bóle głowy, nudności, napady drgawkowe, osłabienie. Może być spowodowane obniżonym poziomem sodu we krwi. Gdy poziom sodu we krwi znacznie spada, woda przenika do komórek mózgu, powodując ich obrzęk. Skutkuje to wzrostem ciśnienia wewnątórczynowego i może prowadzić do encefalopatii hiponatremicznej.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania, których nie ma w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Przechowywanie KabiPac Glukosa 10%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca, który został podany.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład KabiPac Glukoza 10%

• Substancją czynną jest glukoza. Każde 100 ml roztworu zawiera 10 g bezwodnej glukozy (równowartość 11 g glukozy monohydrat).
• Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwarek oraz kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

KabiPac Glukoza 10% to przezroczysty roztwór w butelce z polietylenu. Dostępny jest w opakowaniach o pojemności 250, 500 i 1000 ml.

Dostępne są również następujące opakowania kliniczne:

20 butelek po 250 ml

10 butelek po 500 ml

20 butelek po 500 ml

10 butelek po 1000 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w handlu.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Fresenius Kabi España S.A.U.

Torre Mapfre-Vila Olímpica

C/ Marina 16-18

08005-Barcelona (Hiszpania)

Producent

Labesfal – Laboratórios Almiro, S.A

Zona Industrial do Lagedo

3465-157 Santiago de Besteiros

Portugalia

lub

Fresenius Kabi España, S.A.U.

C/ Dr. Ferran, 12

Vilassar de Dalt (Barcelona)

08339 - Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: marzec 2021 r.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub innych specjalistów medycznych

KabiPac Glukoza 10% podaje się dożylnie, przez żyłę centralną lub obwodową.

Personel medyczny musi upewnić się o poprawnym umieszczeniu igły w żyłach, ponieważ ze względu na charakter roztworu hipertonicznego, jego wyciek do tkanek może powodować silne podrażnienie.

Zawartość każdej butelki KabiPac Glukoza 10% przeznaczona jest do jednorazowego użycia.

Po otwarciu opakowania roztwór należy podać natychmiast. Niewykorzystaną część należy wyrzucić.

Roztwór powinien być przezroczysty i nie powinien zawierać osadów. W przeciwnym przypadku nie należy go podawać.

Podczas podawania roztworu, a także przygotowywania mieszanek lub dodawania leków, należy zachować maksymalną sterylność.

W ramach żywienia dożylnego KabiPac Glukoza 10% może być podawany razem z innymi preparatami żywieniowymi w jednej worku, albo oddzielnie.

Jednakże, przed przygotowaniem mieszanek do żywienia dożylnego, dodaniem leków do roztworu lub jednoczesnym podawaniem z innymi lekami, należy sprawdzić brak niezgodności.

W różnych badaniach opisano objawy niezgodności roztworów glukozy 10% z: ampiciliną sodową, edetatem wapniowym disodowym, α-erytropoetyną, erytromycyną laktojonianem, heparyną sodową, imipenem-cilastatyną sodową, indometacyną sodową, meropenemem i tiopentalem sodowym.

Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków mogą być kompatybilne z tym roztworem do infuzji w zależności od różnych czynników, takich jak pH roztworu (np. heparyna sodowa i erytromycyna laktojonian), stężenie leku w roztworze (heparyna sodowa) lub czas pomiędzy rozpuszczeniem a podaniem (imipenem-cilastatyna sodowa, meropenem).

Zauważono również przypadki niezgodności, gdy niektóre leki były rozpuszczane w roztworach zawierających glukozę, m.in.: amrynina laktojonian, cisplatyna, interferon alfa-2b, procainamid chlorowodorek, amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, teikoplanina, siarczan bleomycyny, kladyryna, chlorowodorek melfalanu, fenytoina sodowa, chlorowodorek mekloretaminy, mitomycyna, amoksycylina sodowa, ryfampicyna, trimetoprim-sulfametoksazol. Należy jednak zaznaczyć, że niektóre z tych leków, np. amrynina laktojonian lub amoksycylina sodowa/kwas klawulanowy, mogą być wstrzykiwane bezpośrednio w miejsce wlewu podczas podawania tych roztworów do infuzji.

Roztwory glukozy pozbawione elektrolitów nie powinny być podawane tym samym zestawem do infuzji, jednocześnie, przed lub po przetaczaniu krwi, ze względu na możliwość pseudoaglutynacji.

Ogólne zalecenia

Może być konieczne monitorowanie bilansu wodnego, stężenia glukozy we krwi, stężenia sodu we krwi i innych elektrolitów przed i podczas podawania, szczególnie u pacjentów z zwiększonym wydzielaniem nieosmotycznym wazopresyny (zespół nieadekwatnej sekrecji hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz u pacjentów przyjmujących leki współistniejące będące agonistami wazopresyny, z powodu ryzyka hiponatremii.

Monitorowanie stężenia sodu we krwi jest szczególnie ważne przy podawaniu roztworów fizjologicznie hipotonicznych. KabiPac Glukoza 10% może stać się silnie hipotoniczny po podaniu z powodu metabolizmu glukozy w organizmie (patrz punkty 2 i 4).