Junod 60 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Junod 60 mg roztwór do wstrzykiwania w strzykawce wstępnie napełnionej

denosumab

Ten lek podlega dodatkowemu monitorowaniu, co umożliwi szybkie wykrywanie nowych informacji dotyczących jego bezpieczeństwa. Możesz w tym pomóc, zgłaszając występujące u Ciebie działania niepożądane. W końcowej części punktu 4 zawarte są informacje, jak zgłaszać działania niepożądane.

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie, nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.
• Twój lekarz wyda Ci kartę przypominającą dla pacjenta, zawierającą istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa, które należy znać przed rozpoczęciem i podczas leczenia lekiem Junod.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Junod i do czego jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Junod
3. Jak stosować lek Junod
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie leku Junod
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Junod i do czego służy

Co to jest Junod i jak działa

Junod zawiera denosumab, białko (przeciwciało monoklonalne), które oddziałowuje na działanie innego białka w celu leczenia utraty tkanki kostnej i osteoporozy. Leczenie lekiem Junod wzmocnia kości i zmniejszy ryzyko złamań.

Kość to żywa tkanka, która stale się odnawia. Estrogeny przyczyniają się do utrzymania zdrowia kości.

U kobiet po menopauzie poziom estrogenów spada, co może prowadzić do tego, że kości stają się cieńsze i bardziej kruche. W dłuższej perspektywie może to prowadzić do choroby zwanej osteoporozą.

Osteoporoza może również występować u mężczyzn z różnych przyczyn, w tym z powodu wieku i/lub niskiego poziomu męskiego hormonu – testosteronu. Może również występować u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami.

Wiele pacjentów z osteoporozą nie doświadcza żadnych objawów, mimo to nadal narażonych jest na złamania kości, szczególnie kręgosłupa, stawu biodrowego i nadgarstków.

Zabiegi chirurgiczne lub leki, które hamują produkcję estrogenów lub testosteronu, stosowane w leczeniu pacjentów z rakiem prostaty lub piersi, mogą również prowadzić do utraty tkanki kostnej. W efekcie kości stają się słabsze i łatwiej ulegają złamaniom.

Do czego służy Junod

Junod stosuje się w leczeniu:

• osteoporozy pomenopauzalnej u kobiet i mężczyzn z podwyższonym ryzykiem złamań (pęknięć kości), zmniejszając ryzyko złamań w biodrach, kręgosłupie oraz w innych miejscach poza kręgosłupem.
• utraty tkanki kostnej spowodowanej obniżeniem poziomu hormonów (testosteronu) w wyniku zabiegu chirurgicznego lub leczenia lekami u pacjentów z rakiem prostaty.
• utraty tkanki kostnej spowodowanej długotrwałym leczeniem glikokortykosteroidami u pacjentów z wysokim ryzykiem złamań.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Junod

Nie należy stosować leku Junod

• w przypadku obniżonego stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia).
• w przypadku uczulenia na denosumab lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Junod należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Podczas leczenia denosumabem może dojść do zakażenia skóry, objawiającego się obrzękiem i zaczerwienieniem, najczęściej w dolnej części nogi, które odczuwa się jako ciepłe i wrażliwe na dotyk (cellulitis), czasem towarzyszącym gorączce. Natychmiast należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią takie objawy.

Ponadto należy przyjmować suplementy wapnia i witaminy D podczas leczenia lekiem Junod. Lekarz omówi z Państwem ten aspekt.

Stężenie wapnia we krwi może obniżyć się podczas leczenia denosumabem. Natychmiast należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią następujące objawy: skurcze, mimowolne skurczenia mięśni lub kurcze, i/lub drętwienie lub mrowienie w palcach rąk, palcach nóg lub wokół ust, i/lub drgawki, dezorientacja lub utrata przytomności.

W rzadkich przypadkach odnotowano bardzo niskie stężenie wapnia we krwi, które wymagało hospitalizacji, a nawet mogło prowadzić do potencjalnie śmiertelnych reakcji. Dlatego przed podaniem każdej dawki, a u pacjentów z predyspozycją do hipokalcemii – w ciągu dwóch tygodni po pierwszej dawce – należy sprawdzić poziom wapnia we krwi (poprzez badanie krwi).

Należy poinformować lekarza, jeśli ma się lub miało się ciężkie problemy nerkowe, niewydolność nerek, konieczność przeprowadzania dializy lub przyjmuje się leki zwane glikokortykosteroidami (np. prednizolon lub dexametazon), ponieważ mogą one zwiększyć ryzyko hipokalcemii w przypadku nie przyjmowania suplementów wapnia.

Problemy jamy ustnej, zębów lub żuchwy

U pacjentów leczonych denosumabem w celu leczenia osteoporozy rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób) obserwowano zdarzenie niepożądane zwane osteonekrozą żuchwy (ONM) (uszkodzenie kości żuchwy). Ryzyko ONM wzrasta u pacjentów leczonych przez dłuższy czas (może dotyczyć do 1 na 200 osób, jeśli leczenie trwa 10 lat). ONM może również wystąpić po zakończeniu leczenia. Ważne jest, aby próbować zapobiegać rozwojowi ONM, ponieważ jest to stan bolesny, który może być trudny do wyleczenia. Aby zmniejszyć ryzyko ONM, należy przestrzegać następujących środków ostrożności:

Przed podaniem leku należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę (personel medyczny), jeśli:

• występują problemy z jamą ustną lub zębami, takie jak niska jakość higieny jamy ustnej, choroby dziąseł lub planowana ekstrakcja zęba.
• nie odbywa się regularnych przeglądów stomatologicznych lub od dawna nie odbywał się przegląd stomatologiczny.
• jest się palaczem (co może zwiększyć ryzyko problemów stomatologicznych).
• stosowano wcześniej leki z grupy bisfosfonianów (stosowane w celu zapobiegania lub leczenia zaburzeń kości).
• przyjmuje się leki zwane kortykosteroidami (np. prednizolon lub dexametazon).
• ma się raka.

Lekarz może zalecić wykonanie przeglądu stomatologicznego przed rozpoczęciem leczenia lekiem Junod.

Podczas leczenia należy dbać o dobrą higienę jamy ustnej i regularnie odbywać przeglądy stomatologiczne. W przypadku noszenia protez należy upewnić się, że dobrze przylegają. Jeśli jest się w trakcie leczenia stomatologicznego lub planuje się zabieg chirurgiczny (np. ekstrakcję zęba), należy poinformować lekarza o leczeniu stomatologicznym oraz poinformować stomatologa o leczeniu lekiem Junod.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i stomatologiem, jeśli wystąpią problemy z jamą ustną lub zębami, takie jak luźne zęby, ból, obrzęk lub niegojące się lub ropiące owrzodzenia, ponieważ mogą to być objawy ONM.

Nietypowe złamania kości udowej

Niektórzy pacjenci mieli nietypowe złamania kości udowej podczas leczenia denosumabem. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpi nowy lub nietypowy ból w biodrach, pachwinie lub udzie.

Dzieci i młodzież

Leku Junod nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Junod

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się, niedawno przyjmowano lub może się przyjmować inne leki.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza, jeśli stosuje się inny lek zawierający denosumab. Nie należy stosować leku Junod jednocześnie z innym lekiem zawierającym denosumab.

Należy poinformować lekarza, jeśli przyjmuje się leki zwane glikokortykosteroidami (np. prednizolon lub dexametazon), zobacz również sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jest się w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może się być w ciąży lub planuje zajście w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Denosumab nie był badany u kobiet w ciąży. Nie zaleca się stosowania leku Junod w czasie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas leczenia lekiem Junod oraz przez co najmniej 5 miesięcy po zakończeniu leczenia.

Jeśli zajdzie się w ciążę podczas leczenia lekiem Junod lub w ciągu 5 miesięcy po zakończeniu leczenia, należy poinformować lekarza.

Nie wiadomo, czy denosumab wydzielany jest z mlekiem matki. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli karmi się piersią lub planuje karmienie piersią. Lekarz pomoże podjąć decyzję, czy należy zaniechać karmienia piersią lub zaniechać stosowania leku Junod, biorąc pod uwagę korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leku Junod dla pacjentki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Wpływ leku Junod na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest pomijalny lub nieznaczny.

Lek Junod zawiera sorbitol, polisorbat 20 i sód

Ten lek zawiera 46 mg sorbitolu w każdym ml roztworu.

Ten lek zawiera 0,1 mg polisorbatu 20 w każdym ml roztworu. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent lub jego dziecko ma znaną alergię.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Junod

Stosuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza dotyczącą podania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka to jeden wypełniony strzykawka 60 mg podawana pod skórę (drogą podskórną) w postaci pojedynczego zastrzyku raz na 6 miesięcy.

Najlepszymi miejscami do zastrzyku są górna część uda i brzuch. Jeśli zastrzyk ma wykonać opiekun (osoba opiekująca się Tobą), zastrzyk może być również podany w zewnętrzną część górnej części ramienia.

Zapytaj lekarza o datę kolejnej możliwej iniekcji.

Każde opakowanie Junod zawiera kartę przypomnień, którą można odciąć od tekturowego opakowania i wykorzystać do śledzenia daty następnej iniekcji.

Podczas leczenia Junod należy również przyjmować suplementy wapnia i witaminy D. Lekarz omówi z Tobą ten aspekt.

Lekarz może zdecydować, czy zastrzyk Junod powinien być podany przez Ciebie lub przez opiekuna. Lekarz lub personel medyczny pokaże Tobie lub Twojemu opiekunowi, jak stosować Junod. Jeśli chcesz uzyskać instrukcje dotyczące wstrzykiwania Junod, przeczytaj ostatnią część tego ulotki.

Nie wstrząsaj.

Jeśli zapomnisz zastosować Junod

Jeśli opuścisz dawkę Junod, zastrzyk należy podać jak najszybciej. Następnie kolejne zastrzyki należy planować co 6 miesięcy od daty ostatniego zastrzyku.

Jeśli przerwiesz leczenie Junod

Aby uzyskać maksymalne korzyści z leczenia i zmniejszyć ryzyko złamania, ważne jest, aby stosować Junod przez cały okres zalecony przez lekarza. Nie przerywaj leczenia bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób je występują.

Pacjenci leczeni denosumabem mogą rzadko rozwijać infekcje skóry (głównie cellulitis) – mogą one dotyczyć do 1 na 100 osób. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli podczas leczenia lekiem Junod pojawią się następujące objawy: opuchlizna i zaczerwienienie skóry, zazwyczaj w dolnej części nogi, ciepła i bolesna w dotyku, często towarzyszy jej gorączka.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 1 000 osób) pacjenci otrzymujący denosumab mogą doświadczać bólu w jamie ustnej i/lub żuchwie, obrzęku lub nielęknących owrzodzeń w jamie ustnej lub żuchwie, ropienia, mrowienia lub uczucia ciężkości w żuchwie lub luzowania zębów. Mogą to być objawy uszkodzenia kości żuchwy (osteonekroza). Natychmiast powiadom lekarza i dentystę, jeśli wystąpią takie objawy podczas leczenia lekiem Junod lub po jego przerwaniu.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 1 000 osób) pacjenci otrzymujący denosumab mogą doświadczać obniżonego stężenia wapnia we krwi (hipokalcemia); bardzo niskie stężenie wapnia we krwi może wymagać hospitalizacji i może nawet zagrozić życiu. Objawy obejmują skurcze, mimowolne skurcze mięśni lub bóle mięśni, i/lub mrowienie lub drętwienie w palcach rąk, palcach stóp lub wokół ust i/lub drgawki, dezorientację lub utratę przytomności. Jeśli wystąpią takie objawy, natychmiast powiadom lekarza. Niskie stężenie wapnia we krwi może również powodować zaburzenia rytmu serca zwane przedłużeniem odcinka QT, które można stwierdzić podczas badania elektrokardiogramu (EKG).

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 1 000 osób) u pacjentów otrzymujących denosumab mogą występować nietypowe złamania kości udowej. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli odczuwasz nowy lub nietypowy ból w biodrze, pachwinie lub udzie, ponieważ może to być wczesny objaw potencjalnego złamania kości udowej.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 1 000 osób) u pacjentów otrzymujących denosumab mogą występować reakcje alergiczne. Objawy obejmują obrzęk twarzy, warg, języka, gardła lub innych części ciała; wysypkę, swędzenie lub pokrzywkę na skórze, świsty w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu.

Powiadom lekarza, jeśli wystąpią takie objawy podczas leczenia lekiem Junod.

Działania niepożądane bardzo często występujące (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• ból kości, stawów i/lub mięśni, czasem silny,
• ból kończyn dolnych lub górnych (ból kończyn).

Działania niepożądane często występujące (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, obecność krwi w moczu, nietrzymanie moczu,
• infekcja dróg oddechowych górnych,
• ból, mrowienie lub drętwienie rozprzestrzeniające się na dolną część nogi (nerwoból nerwu kulszowego),
• zaparcia,
• dolegliwości brzuszne,
• wysypka skórna,
• choroba skóry z towarzyszącym swędzeniem, zaczerwienieniem i/lub suchością (egzema),
• wypadanie włosów (alopecja).

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• gorączka, wymioty i ból lub dolegliwości brzuszne (zapalenie zatok jelitowych – divertikulitis),
• infekcja ucha,
• wysypka na skórze lub owrzodzenia w jamie ustnej (wysypki typu likenoidne wywołane lekami).

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób):

• reakcja alergiczna, która może uszkadzać naczynia krwionośne, głównie skóry (np. plamy o barwie purpurowej lub brązowoczerwonej, pokrzywka lub owrzodzenia skóry) (naczyniak żylakowy spowodowany nadwrażliwością – hypersensitivity vasculitis).

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• skonsultuj się z lekarzem, jeśli masz ból ucha, ropne wydzieliny z ucha i/lub infekcję ucha. Mogą to być objawy uszkodzenia kości ucha.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Wstrząs Junod

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie i opakowaniu po oznaczeniu „EXP”. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Nie należy stosować tego leku, jeśli roztwór zawiera strącenia, lub jeśli jest mętny lub odbarwiony.

Przechowywać w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamarzać.

Strzykawkę wstępnie napełnioną należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Po wyjęciu z lodówki Junod może być przechowywany w temperaturze pokojowej (do 25 °C) przez maksymalnie 30 dni w oryginalnym opakowaniu i w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Należy go użyć w ciągu 30 dni.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogłeś w ochronie środowiska.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Junod

• Substancją czynną jest denosumab. Każdy ml szpryca wstępnie napełnionego zawiera 60 mg denosumab.
• Pozostałe składniki to kwas octowy lodowaty, wodorotlenek sodu, sorbitol (E420), polisorbat 20 (E432) i woda do sporządzania środków iniekcyjnych.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Junod to przezroczysty, bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór do wstrzykiwań, dostarczany w szprycie wstępnie napełnionej, gotowej do użycia.

Jeden ml Junod jest dostarczany w szprycie szklanej (szkło Typ I) z tłokiem z polimeru fluorowanego FluroTec®, wyposażonej w igłę (27 G × 12,7 mm) i twardy osłonę igły (sztywna obudowa z elastomeru + polipropylenu).

Opakowanie zawiera jedną wstępnie napełnioną szprycę z osłoną ochronną.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Gedeon Richter Plc.

Gyömroi út 19-21.

1103 Budapest Węgry

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Gedeon Richter Plc.

Gyömroi út 19-21.

1103 Budapest Węgry

Chemical Works of Gedeon Richter Plc.

(Gedeon Richter Plc.)

Richter Gedeon utca 20. Debrecen

4031

Węgry

Data ostatniej weryfikacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym produkcie są również dostępne po zeskanowaniu kodu QR umieszczonego poniżej lub na zewnętrznym opakowaniu za pomocą telefonu komórkowego. Te same informacje są również dostępne pod następującym adresem URL: www.junodinfo.com

Kod QR powinien zostać dołączony

Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu , oraz na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/.

INSTRUKCJE STOSOWANIA

Przewodnik po elementach

Ważne

Przed użyciem wstępnie napełnionej szprycy Junod z automatyczną osłoną igły przeczytaj całą poniższą ważną informację do końca. Postępuj zgodnie z instrukcjami podczas stosowania szprycy.

• Ważne jest, aby nie próbować samodzielnie podać zastrzyku, chyba że otrzymałeś odpowiednie szkolenie od lekarza lub personelu medycznego.
• Junod jest dostarczany jako zastrzyk wstrzykiwany przez skórę (iniekcja podskórna).
• Nie zdejmuj szarej osłony igły ze szprycy wstępnie napełnionej, dopóki nie będziesz gotowy do zastrzyku.
• Nie używaj szprycy wstępnie napełnionej, jeśli upadła na twardą powierzchnię. Użyj nowej szprycy wstępnie napełnionej i skontaktuj się z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia.
• Nie próbuj aktywować szprycy wstępnie napełnionej przed zastrzykiem.
• Nie próbuj usuwać osłony ochronnej ze szprycy wstępnie napełnionej.

Skontaktuj się z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia, jeśli masz jakiekolwiek pytania.

Krok 1: Przygotowanie

1. Otwórz opakowanie zawierające szprycę wstępnie napełnioną i przygotuj materiały potrzebne do zastrzyku: chusteczki alkoholowe, watę lub gazę, plaster i pojemnik na odpady ostre (nie dołączone).

Dla większego komfortu zastrzyku pozostaw szprycę wstępnie napełnioną w temperaturze pokojowej przez około 15–30 minut przed zastrzykiem. Dokładnie umyj ręce mydłem i wodą.

Na czystej, dobrze oświetlonej powierzchni połóż nową szprycę wstępnie napełnioną i pozostałe materiały.

• Nie próbuj ogrzewać szprycy wstępnie napełnionej za pomocą źródła ciepła, takiego jak gorąca woda lub mikrofalówka.
• Nie wystawiaj szprycy wstępnie napełnionej na bezpośrednie światło słoneczne.
• Nie wstrząsaj szprycą wstępnie napełnioną.

Utrzymuj szprycę wstępnie napełnioną poza zasięgiem wzroku i rąk dzieci.

1. Chwyć osłonę ochronną szprycy, aby wyjąć ją z opakowania.

Z uwagi na bezpieczeństwo:

• Nie chwyć tłoka.
• Nie chwyć szarej osłony igły.

1. Sprawdź lek i szprycę wstępnie napełnioną.

Nie używaj szprycy wstępnie napełnionej, jeśli:

• Lek jest mętny lub zawiera cząstki. Powinien być przezroczystym, bezbarwnym lub lekko żółtawym roztworem.
• Jakikolwiek element jest pęknięty lub uszkodzony.
• Szara osłona igły jest utracona lub nie jest dobrze zamocowana.
• Data ważności podana na etykiecie została przekroczona – nie należy stosować po ostatnim dniu wskazanego miesiąca.

W każdym przypadku skonsultuj się z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia.

Krok 2: Przygotuj się

1. Dokładnie umyj ręce. Przygotuj i oczyść miejsce zastrzyku.

Możesz użyć:

• Górnej części uda.
• Brzucha, z wyjątkiem obszaru 5 cm wokół pępka.
• Zewnętrznej części ramienia (tylko jeśli ktoś inny podaje zastrzyk).

Oczyść miejsce zastrzyku chusteczką alkoholową. Pozwól, aby skóra wyschnęła.

• Nie dotykaj miejsca zastrzyku przed wstrzyknięciem.
• Nie wstrzykuj w obszary, gdzie skóra jest wrażliwa, siniaczki, zaczerwieniona lub twarda.

Unikaj wstrzykiwania w obszary z bliznami lub rozstępiami.

1. Ostrożnie zdejmij szarą osłonę igły, odciągając ją od ciała.

1. Złap skórę w miejscu zastrzyku, aby utworzyć twardą powierzchnię.

Ważne jest, aby utrzymać skórę zaciskaną podczas wstrzykiwania.

Krok 3: Wstrzyknięcie

1. Utrzymuj zacisk. WSTRZYKNIJ igłę pod kątem 45–90 stopni do skóry.

• Nie dotykaj czystego obszaru skóry.

1. Naciśnij tłok powoli i równomiernie, aż poczujesz lub usłyszysz „klik”. Naciśnij całkowicie w dół, aż usłyszysz „klik”.

Uwaga: Ważne jest, aby naciskać w dół, aż usłyszysz „klik”, aby zapewnić pełną dawkę.

1. Puść kciuk. Następnie oddziel szprycę od skóry.

Po puszczeniu tłoka osłona ochronna szprycy wstępnie napełnionej bezpiecznie przykryje igłę.

Nie zakładaj ponownie szarej osłony igły na używaną szprycę wstępnie napełnioną.

Krok 4: Zakończenie

1. Usuń używaną szprycę wstępnie napełnioną i pozostałe materiały do pojemnika na odpady ostre.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do zwykłego śmiecia. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

Utrzymuj szprycę i pojemnik na odpady ostre poza zasięgiem wzroku i rąk dzieci.

• Nie używaj ponownie szprycy wstępnie napełnionej.
• Nie recyklinguj szpryc wstępnie napełnionych ani nie wyrzucaj ich do śmieci.

1. Sprawdź miejsce zastrzyku.

Jeśli pojawi się krew, przyłóż watę lub gazę do miejsca zastrzyku. Nie pocieraj miejsca zastrzyku. Załóż plaster, jeśli to konieczne.