Inhixa 6.000 IU (60 mg)/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Inhixa 2.000 IU (20 mg)/0,2 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 4.000 IU (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 6.000 IU (60 mg)/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 8.000 IU (80 mg)/0,8 ml roztwór do wstrzykiwań

Inhixa 10.000 IU (100 mg)/1 ml roztwór do wstrzykiwań

Enoxaparyna sodowa

Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz ponownie potrzebować jej przeczytać.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Inhixa i do czego się stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Inhixa
3. Jak stosować Inhixa
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Inhixa
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Inhixa i do czego służy

Inhixa zawiera substancję czynną o nazwie enoksaparyna sodowa, która jest heparyną o niskiej masie cząsteczkowej (HNMW).

Działanie Inhixy polega na dwóch mechanizmach:

1. Zapobieganiu powiększaniu się już istniejących skrzeplin krwi. Pomaga to organizmowi w ich rozkładzie i zapobiega dalszemu uszkodzeniu.
2. Przerwaniu procesu tworzenia się skrzeplin krwi.

Inhixa może być stosowana w celu:

• leczenia skrzeplin krwi,

• zapobiegania tworzeniu się skrzeplin krwi w następujących sytuacjach:

  • przed i po zabiegach chirurgicznych,
  • w przypadku choroby ostrych, gdy pacjent przebywa okres ograniczonej mobilności,
  • u pacjentów, u których doszło do powstawania skrzeplin krwi na tle nowotworu, w celu zapobiegania powstawaniu nowych skrzeplin,
  • u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową (chorobą, w której do serca nie dociera wystarczająca ilość krwi),
  • po zawałach serca,

• zapobiegania powstawaniu skrzeplin krwi w rurkach aparatu dializacyjnego (stosowanego u osób z poważnymi chorobami nerek).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Inhixa

Nie stosuj Inhixa

• Jeśli jesteś uczulony na enoksaparynę sodową lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Objawy reakcji alergicznej obejmują: wysypkę, trudności z połykaniem lub oddychaniem, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• Jeśli jesteś uczulony na heparynę lub inne heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, takie jak nadroparyna, tinzaparyna lub dalteparyna.
• Jeśli miałeś reakcję na heparynę, która spowodowała znaczne zmniejszenie liczby komórek uczestniczących w krzepnięciu krwi (płytek krwi) – ta reakcja nazywa się trombocytopenią wywołaną heparyną – w ciągu ostatnich 100 dni lub jeśli masz w krwi przeciwciała przeciwko enoksaparynie.
• Jeśli masz silne krwawienie lub choroby z wysokim ryzykiem krwawienia (np. wrzód żołądka, niedawno wykonane zabiegi operacyjne oczu lub mózgu), w tym niedawny krwotoczny wypadek mózgowo-naczyniowy (udar mózgu).
• Jeśli stosujesz Inhixa w celu leczenia skrzepów krwi i masz otrzymać znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe albo punkcję lędźwiową w ciągu 24 godzin.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Inhixa nie należy zamieniać na inne leki należące do grupy heparyn o niskiej masie cząsteczkowej. Wynika to z faktu, że nie są one dokładnie takie same i nie mają one tej samej aktywności ani tych samych wskazań do stosowania.

Przed rozpoczęciem stosowania Inhixa skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

• kiedykolwiek miałeś reakcję na heparynę, która spowodowała znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi
• masz otrzymać znieczulenie podpajęczynówkowe/lędźwiowe lub punkcję lędźwiową (zobacz „Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie”): należy zachować odpowiedni odstęp czasowy między podaniem Inhixa a wykonaniem tej procedury
• wszczepiono Ci sztuczną zastawkę serca
• masz zapalenie wsierdzia (infekcję wewnętrznej warstwy serca)
• masz w wywiadzie wrzód żołądka
• niedawno miałeś udar mózgu
• masz podwyższone ciśnienie krwi
• cierpisz na cukrzycę lub na dolegliwości naczyń krwionośnych oczu spowodowane cukrzycą (tzw. retinopatię cukrzycową)
• niedawno przeszedłeś operację oczu lub mózgu
• jesteś osobą starszą (powyżej 65 roku życia), a szczególnie jeśli masz więcej niż 75 lat
• masz problemy z nerkami
• masz problemy z wątrobą
• masz bardzo niską masę ciała lub masz nadwagę
• masz podwyższony poziom potasu we krwi (co można sprawdzić za pomocą badania krwi)
• aktualnie przyjmujesz leki wpływające na krzepnięcie krwi (zobacz poniżej – Stosowanie Inhixa z innymi lekami)

Może być konieczne wykonanie badania krwi przed rozpoczęciem stosowania tego leku oraz w trakcie jego stosowania – celem jest sprawdzenie poziomu komórek uczestniczących w krzepnięciu krwi (płytek krwi) oraz poziomu potasu we krwi.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność Inhixa nie zostały ocenione u dzieci i młodzieży.

Stosowanie Inhixa z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjęcie jakiegokolwiek innego leku.

• Warfaryna – inny lek przeciwzakrzepowy stosowany w celu zmniejszenia krzepnięcia krwi
• Kwas acetylosalicylowy (znany również jako aspiryna lub ASA), klopidogrel lub inne leki stosowane w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów krwi (zobacz również punkt 3, „Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego”)
• Wstrzyknięcie dekstranu – stosowane jako substytut krwi
• Ibuprofen, diklofenak, ketorolak i inne leki znane jako niesteroidowe leki przeciwzapalne stosowane w leczeniu bólu i stanów zapalnych w przebiegu reumatyzmu i innych chorób
• Prednizolon, dexametazon i inne leki stosowane w leczeniu astmy, reumatoidalnego zapalenia stawów i innych chorób
• Leki zwiększające poziom potasu we krwi, takie jak sole potasu, leki moczopędne (diuretyki) oraz niektóre leki stosowane w leczeniu chorób serca.

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

Jeśli planuje się Ci wykonać punkcję lędźwiową lub zabieg chirurgiczny, podczas którego będzie stosowane znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe, poinformuj lekarza, że stosujesz Inhixa. Zobacz „Stosowanie Inhixa z innymi lekami”. Poinformuj również lekarza o wszelkich problemach z kręgosłupem lub jeśli kiedykolwiek przeszedłeś operację kręgosłupa.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży i masz wszczepioną mechaniczną zastawkę serca, ryzyko powstawania skrzepów krwi może być większe. Twój lekarz omówi z Tobą ten temat.

Jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Inhixa nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Śledzenie

Ważne jest prowadzenie rejestracji numeru serii Twojego Inhixa. Dlatego za każdym razem, gdy otrzymasz nowe opakowanie Inhixa, zanotuj datę i numer serii (podany na opakowaniu po słowie „Lote”) i zachowaj te informacje w bezpiecznym miejscu.

Inhixa zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę; co oznacza, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Inhixa

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu stosowania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Sposób stosowania leku

• Zwykle lekarz lub pielęgniarka podadzą Ci Inhixa, ponieważ lek ten musi być podawany za pomocą zastrzyku.
• Gdy wrócisz do domu, może się okazać, że nadal musisz stosować Inhixa i będziesz musiał(a) samodzielnie wykonywać zastrzyki (zobacz instrukcje dotyczące sposobu ich wykonywania).
• Inhixa jest zazwyczaj podawany w postaci zastrzyku pod skórę (drogą podskórną).
• Inhixa może być podawany w postaci zastrzyku do żyły (drogą dożylną) po niektórych rodzajach zawałów serca i zabiegach chirurgicznych.
• Inhixa może być dodawany do rury wychodzącej z ciała (linia tętnicza) na początku sesji dializy.

Nie podawaj Inhixa do mięśnia (drogą domięśniową).

Jaka dawka będzie Ci podana

• Lekarz ustali dawkę Inhixa, którą otrzymasz. Dawkę określa się w zależności od powodu stosowania leku.
• Jeśli masz problemy z nerkami, możesz otrzymać niższą dawkę Inhixa.

1. Leczenie powstawania skrzeplin krwi:

• Typową dawką jest 150 J (1,5 mg) na kilogram masy ciała raz dziennie lub 100 J (1 mg) na kilogram masy ciała dwa razy dziennie.
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał(a) Inhixa.

1. Zapobieganie powstawaniu skrzeplin krwi w następujących sytuacjach:
   • Zabiegi chirurgiczne lub okresy ograniczonej mobilności z powodu choroby
     • Dawkę dobiera się w zależności od ryzyka wystąpienia skrzepliny. Otrzymasz 2 000 J (20 mg) lub 4 000 J (40 mg) Inhixa dziennie.
     • Jeśli ma się Cię przeprowadzić zabieg chirurgiczny, pierwszy zastrzyk podaje się zazwyczaj 2 lub 12 godzin przed zabiegiem.
     • Jeśli Twoja mobilność jest ograniczona z powodu choroby, zazwyczaj otrzymasz 4 000 J (40 mg) Inhixa dziennie.
     • Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał(a) Inhixa.

• Po przebytym zawał serca

Inhixa może być stosowany w dwóch różnych rodzajach zawałów serca, zwanych OZWST (ostry zespół wieńcowy z podniesieniem odcinka ST) lub bez OZWST (OZWSST). Dawkę Inhixa dobiera się w zależności od wieku i rodzaju zawału serca, który miałeś(aś).

Zawał serca typu OZWSST:

• Typową dawką jest 100 J (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Zazwyczaj lekarz zaleci również stosowanie kwasu acetylosalicylowego (aspiryny).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał(a) Inhixa.

Zawał serca typu OZWST, jeśli jesteś młodszy niż 75 lat:

• Otrzymasz początkowy zastrzyk dożylny 3 000 J (30 mg) Inhixa.
• Jednocześnie otrzymasz zastrzyk Inhixa pod skórę (zastrzyk podskórny). Typową dawką jest 100 J (1 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Zazwyczaj lekarz zaleci również stosowanie kwasu acetylosalicylowego (aspiryny).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał(a) Inhixa.

Zawał serca typu OZWST, jeśli masz 75 lat lub więcej:

• Typową dawką jest 75 J (0,75 mg) na kilogram masy ciała co 12 godzin.
• Maksymalna dawka Inhixa podana w dwóch pierwszych zastrzykach to 7 500 J (75 mg).
• Lekarz ustali, jak długo będziesz otrzymywał(a) Inhixa.

Dla pacjentów poddawanych interwencji wieńcowej percutanej (ICP):

W zależności od czasu, który upłynął od ostatniego zastrzyku Inhixa, lekarz może zdecydować o podaniu dodatkowej dawki Inhixa przed zabiegiem ICP. Byłoby to podanie dożylnie.

1. Zapobieganie powstawaniu skrzeplin krwi w rurkach aparatu dializacyjnego
   • Typową dawką jest 100 J (1 mg) na kilogram masy ciała.
   • Inhixa dodaje się do rury wychodzącej z ciała (linia tętnicza) na początku sesji dializy. Ta dawka zazwyczaj wystarcza na sesję trwającą 4 godziny. Jednak lekarz może podać dodatkowy zastrzyk w dawce 50–100 J/kg (0,5–1 mg/kg) na kilogram masy ciała, jeśli będzie to konieczne.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie napełnionej bez osłony igły

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokaże Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie wykonywać zastrzyków, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz robić, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. „zastrzyk podskórny”) pomoże zmniejszyć ból i siniaki w miejscu zastrzyku.

Przed wykonaniem zastrzyku Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli minęła, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona i czy ciecz wewnątrz jest przezroczysta. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą zamierzasz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Przy każdym kolejnym zastrzyku zmieniaj stronę brzucha – prawą z lewą. Lek ten należy podawać bezpośrednio pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie napełniona jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Osusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Najlepiej wykonywać zastrzyk na kanapie, fotelu z możliwością oparcia lub łóżku z poduszkami.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości ponad 5 cm od pępka i po bokach.

Pamiętaj. Nie wykonuj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Wykonaj zastrzyk po przeciwnej stronie niż ostatnim razem (przełączając się między prawą a lewą stroną brzucha).

1. Wyjmij z opakowania foliowe zawierające strzykawkę wstępnie napełnioną. Otwórz opakowanie foliowe i wyjmij strzykawkę wstępnie napełnioną.

2. Ostrożnie zdejmij nakładkę z igły strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie napełniona i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoczyska, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, ponieważ może to spowodować utratę leku. Po zdjęciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę w ręce, którą piszesz (jak długopis), a drugą ręką delikatnie złap skórę brzucha między kciuk a palec wskazujący, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłoczek kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc ją prosto.

Aby zapobiec powstawaniu siniaka, nie masuj miejsca zastrzyku po jego wykonaniu.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostry. Zamknij dokładnie pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do zwykłego kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie napełnionej z osłoną igły

Twoja strzykawka wstępnie napełniona zawiera osłonę igły chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokaże Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie wykonywać zastrzyków, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz robić, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. „zastrzyk podskórny”) pomoże zmniejszyć ból i siniaki w miejscu zastrzyku.

Przed wykonaniem zastrzyku Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli minęła, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona i czy ciecz wewnątrz jest przezroczysta. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą zamierzasz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Przy każdym kolejnym zastrzyku zmieniaj stronę brzucha – prawą z lewą. Lek ten należy podawa combusty bezpośrednio pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie napełniona jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Osusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Najlepiej wykonywać zastrzyk na kanapie, fotelu z możliwością oparcia lub łóżku z poduszkami.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości ponad 5 cm od pępka i po bokach.

Pamiętaj. Nie wykonuj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Wykonaj zastrzyk po przeciwnej stronie niż ostatnim razem (przełączając się między prawą a lewą stroną brzucha).

1. Wyjmij z opakowania foliowe zawierające strzykawkę wstępnie napełnioną. Otwórz opakowanie foliowe i wyjmij strzykawkę wstępnie napełnioną.

2. Ostrożnie zdejmij nakładkę z igły strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie napełniona i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoczyska, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, ponieważ może to spowodować utratę leku. Po zdjęciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę w ręce, którą piszesz (jak długopis), a drugą ręką delikatnie złap skórę brzucha między kciuk a palec wskazujący, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłoczek kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc ją prosto. Nie przestawaj wciskać tłoczyska!

Aby zapobiec powstawaniu siniaka, nie masuj miejsca zastrzyku po jego wykonaniu.

1. Puść tłoczek i pozwól strzykawce przesunąć się w górę, aż cała igła będzie schowana i zablokowana w miejscu.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostry. Zamknij dokładnie pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do zwykłego kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie napełnionej z pasywną osłoną igły Ultrasafe

Twoja strzykawka wstępnie napełniona zawiera pasywną osłonę igły Ultrasafe chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokaże Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie wykonywać zastrzyków, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz robić, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. „zastrzyk podskórny”) pomoże zmniejszyć ból i siniaki w miejscu zastrzyku.

Przed wykonaniem zastrzyku Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli minęła, nie używaj go.
• Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona i czy ciecz wewnątrz jest przezroczysta. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą zamierzasz podać.
• Sprawdź, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Przy każdym kolejnym zastrzyku zmieniaj stronę brzucha – prawą z lewą. Lek ten należy podawać bezpośrednio pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie napełniona jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Osusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Najlepiej wykonywać zastrzyk na kanapie, fotelu z możliwością oparcia lub łóżku z poduszkami.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości ponad 5 cm od pępka i po bokach.

Pamiętaj. Nie wykonuj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Wykonaj zastrzyk po przeciwnej stronie niż ostatnim razem (przełączając się między prawą a lewą stroną brzucha).

1. Wyjmij z opakowania foliowe zawierające strzykawkę wstępnie napełnioną. Otwórz opakowanie foliowe i wyjmij strzykawkę wstępnie napełnioną.

2. Ostrożnie zdejmij nakładkę z igły strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie napełniona i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoczyska, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, ponieważ może to spowodować utratę leku. Po zdjęciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę w ręce, którą piszesz (jak długopis), a drugą ręką delikatnie złap skórę brzucha między kciuk a palec wskazujący, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłoczek kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc ją prosto. Nie przestawaj wciskać tłoczyska!

Aby zapobiec powstawaniu siniaka, nie masuj miejsca zastrzyku po jego wykonaniu.

1. Puść tłoczek i pozwól strzykawce przesunąć się w górę, aż cała igła będzie schowana i zablokowana w miejscu.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostry. Zamknij dokładnie pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do zwykłego kosza na śmieci.

Samodzielne podawanie zastrzyku Inhixa za pomocą strzykawki wstępnie napełnionej z ręcznie aktywowaną osłoną igły

Twoja strzykawka wstępnie napełniona zawiera ręcznie aktywowaną osłonę igły chroniącą przed urazem igłą.

Jeśli możesz samodzielnie podawać ten lek, lekarz lub pielęgniarka pokaże Ci, jak to zrobić. Nie próbuj samodzielnie wykonywać zastrzyków, jeśli nie nauczono Cię tego. Jeśli nie wiesz, co masz robić, skontaktuj się natychmiast z lekarzem lub pielęgniarką.

Poprawne wykonanie zastrzyku pod skórę (tzw. „zastrzyk podskórny”) pomoże zmniejszyć ból i siniaki w miejscu zastrzyku.

Przed wykonaniem zastrzyku Inhixa

• Sprawdź datę ważności leku. Jeśli minęła, nie używaj go. - Sprawdź, czy strzykawka nie jest uszkodzona i czy ciecz wewnątrz jest przezroczysta. W przeciwnym razie użyj innej strzykawki.
• Nie używaj tego leku, jeśli zauważysz zmiany w jego wyglądzie.
• Sprawdź dawkę, którą zamierzasz podać.
• Sprawdź brzuch, czy ostatni zastrzyk spowodował zaczerwienienie, zmianę koloru skóry, obrzęk, ropienie lub nadal boli. Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką.
• Wybierz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Przy każdym kolejnym zastrzyku zmieniaj stronę brzucha – prawą z lewą. Lek ten należy podawać bezpośrednio pod skórę brzucha, ale nie zbyt blisko pępka ani blizn (co najmniej 5 cm od nich).
• Strzykawka wstępnie napełniona jest przeznaczona do jednorazowego użytku.

Instrukcje dotyczące samodzielnego podania zastrzyku Inhixa

1. Umij ręce i miejsce zastrzyku wodą i mydłem. Osusz je.
2. Usiądź lub połóż się w wygodnej i relaksującej pozycji. Upewnij się, że widzisz miejsce, w które zastrzyk zostanie podany. Najlepiej wykonywać zastrzyk na kanapie, fotelu z możliwością oparcia lub łóżku z poduszkami.
3. Wybierz miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha. Powinno być w odległości ponad 5 cm od pępka i po bokach.

Pamiętaj. Nie wykonuj zastrzyku w obszarze 5 cm wokół pępka ani w miejscach blizn lub siniaków. Wykonaj zastrzyk po przeciwnej stronie niż ostatnim razem (przełączając się między prawą a lewą stroną brzucha).

1. Wyjmij z opakowania foliowe zawierające strzykawkę wstępnie napełnioną. Otwórz opakowanie foliowe i wyjmij strzykawkę wstępnie napełnioną.
2. Ostrożnie zdejmij nakładkę z igły strzykawki, ciągnąc za nią. Strzykawka jest wstępnie napełniona i gotowa do użycia.

Nie wciskaj tłoczyska, aby usunąć pęcherzyk powietrza przed zastrzykiem. Nie trzeba usuwać pęcherzyka powietrza, ponieważ może to spowodować utratę leku. Po zdjęciu nakładki nie dotykaj niczego igłą. Dzięki temu igła pozostanie czysta (sterylna).

1. Trzymaj strzykawkę w ręce, którą piszesz (jak długopis), a drugą ręką delikatnie złap skórę brzucha między kciuk a palec wskazujący, tworząc fałd skóry.

Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

1. Trzymaj strzykawkę tak, aby igła była skierowana w dół (pionowo pod kątem 90°). Wprowadź całą igłę w fałd skóry.

1. Wciśnij tłoczek kciukiem. W ten sposób wprowadzisz lek do tkanki tłuszczowej brzucha. Upewnij się, że utrzymujesz fałd skóry przez cały czas trwania zastrzyku.

2. Wyciągnij igłę, ciągnąc ją prosto. Nie przestawaj wciskać tłoczyska

Aby zapobiec powstawaniu siniaka, nie masuj miejsca zastrzyku po jego wykonaniu.

1. Trzymaj mocno korpus strzykawki jedną ręką (A). Drugą ręką trzymaj podstawę za „skrzydła” strzykawki (B) i pociągnij za podstawę, aż usłyszysz kliknięcie (C). Teraz używana igła jest całkowicie zabezpieczona.

1. Umieść używaną strzykawkę w pojemniku na przedmioty ostry. Zamknij dokładnie pokrywę pojemnika i umieść go poza zasięgiem dzieci.

Gdy pojemnik będzie pełny, usuń go zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. Nie wyrzucaj go do zwykłego kosza na śmieci.

Zmiana leczenia antykoagulacyjnego

• Zmiana z Inhixa na leki obniżające krzepliwość krwi zwane antagonistami witaminy K (np. warfaryna)

Lekarz poleci wykonanie badania krwi określającego parametr zwany INR i powie Ci, kiedy należy przerwać leczenie Inhixa.

• Zmiana z leków obniżających krzepliwość krwi zwanych antagonistami witaminy K (np. warfaryna) na Inhixa

Przerwij stosowanie antagonisty witaminy K. Lekarz poleci wykonanie badania krwi określającego parametr zwany INR i powie Ci, kiedy należy rozpocząć stosowanie Inhixa.

• Zmiana z Inhixa na leczenie bezpośrednimi doustnymi lekami przeciwpłytkowymi (np. apiksaban, dabigatran, edoksaban, rywaryzabban)

Przerwij stosowanie Inhixa. Zacznij przyjmować bezpośredni doustny lek przeciwpłytkowy 0–2 godziny przed planowanym następnym zastrzykiem Inhixa, a następnie kontynuuj stosowanie zgodnie z zaleceniami.

• Zmiana z bezpośredniego doustnego leku przeciwpłytkowego na Inhixa

Przestań przyjmować bezpośredni doustny lek przeciwpłytkowy. Nie rozpoczynaj leczenia Inhixa wcześniej niż 12 godzin po ostatniej dawce bezpośredniego doustnego leku przeciwpłytkowego.

Jeśli podasz więcej Inhixa niż powinieneś

Jeśli uważasz, że podałeś(aś) zbyt dużą dawkę lub zbyt małą dawkę Inhixa, natychmiast powiadom lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę, nawet jeśli nie widzisz objawów problemów. Jeśli dziecko przypadkowo poda sobie zastrzyk lub połknie Inhixa, natychmiast udaj się z nim do najbliższego szpitala.

Jeśli zapomniałeś(aś) podać Inhixa

Jeśli zapomniałeś(aś) podać dawkę, zrób to tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Nie podawaj podwójnej dawki tego samego dnia, aby nadrobić pominięte dawki. Aby upewnić się, że nie zapomnisz o dawkach, może Ci pomóc prowadzenie dziennika.

Jeśli przerwiesz leczenie Inhixa

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Ważne jest, abyś nadal otrzymywał(a) Inhixa, dopóki lekarz nie postanowi przerwać leczenia. Jeśli przestaniesz go stosować, może uformować się skrzeplina krwi, co może być bardzo niebezpieczne.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego z nich występują.

Tak jak inne leki przeciwzakrzepowe (lek na zmniejszenie krzepnięcia krwi), Inhixa może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu. W niektórych przypadkach krwawienie może nie być widoczne.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek krwawienie, które nie ustaje samoistnie, lub objawy nadmiernego krwawienia (niezwykła słabość, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy lub niewyjaśnione obrzęki), skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Twój lekarz może zdecydować o dokładnym monitorowaniu stanu zdrowia lub zmianie leczenia.

Przerwij leczenie Inhixa i natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznego (takie jak trudności w oddychaniu, obrzęk warg, jamy ustnej, gardła lub oczu).

Przerwij leczenie enoksaparyną i natychmiast powiadom lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią następujące objawy:

• Ogólna, czerwona, łuszcząca się wysypka, z guzkami pod powierzchnią skóry i pęcherzykami, towarzysząca gorączce. Objawy zwykle pojawiają się na początku leczenia (ostra ogólna pustuloza egzantematyczna).

Natychmiast powiadom lekarza, jeśli:

• Pojawią się objawy zatoru naczynia krwionośnego spowodowanego skrzepem, takie jak:

• Ból typu skurczu, zaczerwienienie, uczucie ciepła lub obrzęk w jednej z kończyn dolnych – są to objawy głębokiego zakrzepicy żył

• Trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub kaszel z krwią – są to objawy zatoru płucnego

• Pojawi się bolesna wysypka z ciemnoczerwonymi plamami pod skórą, które nie zanikają po ucisku.

Twój lekarz może zalecić wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia liczby płytek krwi.

Ogólna lista możliwych działań niepożądanych:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Krwawienie.
• Podwyższenie enzymów wątrobowych.

Często (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Powstawanie siniaków częściej niż zwykle. Może to wynikać z problemu z krwią spowodowanego niską liczbą płytek krwi.
• Różowe plamy na skórze. Pojawiają się częściej w miejscu wstrzyknięcia Inhixa.
• Wysypka skórna (plamy, pokrzywka).
• Zaczewienie i swędzenie skóry.
• Siniak lub ból w miejscu wstrzyknięcia.
• Spadek liczby czerwonych krwinek w krwi.
• Wzrost liczby płytek krwi.
• Ból głowy.

Niekoniecznie często (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Nagły, silny ból głowy. Może to być objaw krwawienia do mózgu.
• Uczucie wrażliwości na dotyk i obrzęk brzucha. Może to wskazywać na krwawienie żołądkowe.
• Duże, nieregularne czerwone plamy na skórze, z lub bez pęcherzy.
• Podrażnienie skóry (podrażnienie miejscowe).
• Żółtaczka skóry lub oczu oraz ciemniejszy kolor moczu. Mogą to być objawy problemu wątroby.

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• Ciężka reakcja alergiczna. Objawy mogą obejmować: wysypkę skórną, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• Podwyższenie stężenia potasu we krwi. Jest to bardziej prawdopodobne u osób z chorobą nerek lub cukrzycą. Lekarz może to sprawdzić za pomocą badania krwi.
• Wzrost liczby białych krwinek zwanych eozynofilami we krwi. Lekarz może to sprawdzić za pomocą badania krwi.
• Utrata włosów.
• Osteoporoza (choroba, w której kości są bardziej narażone na pęknięcia).
• Mrowienie, drętwienie i osłabienie mięśni (szczególnie w dolnej części ciała), gdy wykonano nakłucie lędźwiowe lub znieczulenie podpajęczynówkowe.
• Utrata kontroli nad pęcherzem moczowym lub jelitami (utrata kontroli nad potrzebami).
• Zesztywnienie lub guzek w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu dalszych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowaj Inhixa

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na etykiecie i opakowaniu. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Przechowuj w temperaturze poniżej 25 °C. Nie zamrażaj.

Roztwór należy użyć w ciągu 8 godzin od jego rozcieńczenia.

Nie stosuj tego leku, jeśli zauważysz jakiekolwiek widoczne zmiany w wyglądzie roztworu.

Strzykawki wstępnie załadowane Inhixa przeznaczone są wyłącznie do jednorazowego użycia. Pozostałą ilość leku należy wyrzucić.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani śmietnika. Zapytaj farmaceuty o sposób utylizacji opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogasz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Skład Inhixa

• Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa.

Każdy mililitr zawiera 10 000 IU (100 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,2 ml zawiera 2 000 IU (20 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,4 ml zawiera 4 000 IU (40 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,6 ml zawiera 6 000 IU (60 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 0,8 ml zawiera 8 000 IU (80 mg) enoksaparyny sodowej.

Każda wstępnie napełniona strzykawka o pojemności 1 ml zawiera 10 000 IU (100 mg) enoksaparyny sodowej.

• Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Inhixa 2 000 IU (20 mg)/0,2 ml to roztwór o objętości 0,2 ml zawarty w:

• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z polipropylenu o barwie fioletowej. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z białego poliwęglanu. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 1, 2, 6, 10, 20 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek
• 2, 6, 10, 20, 50 i 90 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły
• 6, 10 i 20 wstępnie napełnionych strzykawek z ręczną osłoną igły
• 2 i 6 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 4 000 IU (40 mg)/0,4 ml roztwór do wstrzykiwań to roztwór o objętości 0,4 ml zawarty w:

• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z polipropylenu o barwie żółtej. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z białego poliwęglanu. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 5, 6, 10, 20, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek
• 2, 5, 6, 10, 20, 30, 50 i 90 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły
• 2, 6, 10, 20 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z ręczną osłoną igły
• 2 i 6 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 6 000 IU (60 mg)/0,6 ml roztwór do wstrzykiwań to roztwór o objętości 0,6 ml zawarty w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z polipropylenu o barwie pomarańczowej. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z białego poliwęglanu. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 8 000 IU (80 mg)/0,8 ml roztwór do wstrzykiwań to roztwór o objętości 0,8 ml zawarty w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z polipropylenu o barwie czerwonej. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub
• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z białego poliwęglanu. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły UltraSafe Passive

Inhixa 10 000 IU (100 mg)/1 ml roztwór do wstrzykiwań to roztwór o objętości 1 ml zawarty w:

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z polipropylenu o barwie czarnej. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły lub ręczną osłonę igły; lub

• strzykawce kalibrowanej ze szkła przezroczystego, bezbarwnego, obojętnego, typu I, z ustaloną igłą i osłoną igły zamkniętą zatyczką z gumi butylowej chlorowanej oraz tłokiem z białego poliwęglanu. Strzykawka może dodatkowo być wyposażona w osłonę igły UltraSafe Passive.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających:

• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30, 50 i 90 wstępnie napełnionych strzykawek
• 2, 6, 10, 12, 20, 24, 30 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły
• 6, 10, 12, 20, 24 i 50 wstępnie napełnionych strzykawek z ręczną osłoną igły
• 2 i 10 wstępnie napełnionych strzykawek z osłoną igły UltraSafe Passive

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wytwórca

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Techdow Pharma Netherlands B.V.

Zuidplein 28, Tower 1, Level 3 (Unit 5)

1077 XV Amsterdam

Holandia

Wytwórca

SciencePharma spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Chelmska 30/34

00-725 Warszawa

Polska

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej przeglądu tego ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Medycznej: http://www.ema.euopa.eu.