Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwań w styluszu do wstrzykiwacza

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwania w piórze wstępnie napełnionym

adalimumab

Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego jej przeczytania.
• Lekarz wyda Ci również kartę informacyjną dla pacjenta, zawierającą ważne informacje bezpieczeństwa, które musisz znać przed rozpoczęciem i podczas leczenia lekiem Imraldi. Zachowaj tę kartę informacyjną dla pacjenta przez cały okres leczenia oraz przez 4 miesiące po ostatniej iniekcji (lub dziecka) leku Imraldi.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Imraldi i w jakich przypadkach stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Imraldi
3. Jak stosować lek Imraldi
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Imraldi
6. Zawartość opakowania i inne informacje
7. Instrukcje dotyczące sposobu użycia

1. Co to jest Imraldi i w jakich przypadkach się go stosuje

Imraldi zawiera jako substancję czynną adalimumab, lek działający na układ odpornościowy (obronny) organizmu.

Imraldi wskazany jest w leczeniu:

• reumatoidalnego zapalenia stawów,
• młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego,
• zapalenia stawów związanej z entezopatią,
• zapalenia przykrętownego,
• axialnej spondyloarthropatii bez promieniologicznych dowodów zapalenia przykrętownego,
• zapalenia stawów w przebiegu łuszczycy,
• łuszczycy,
• nadżernej zapalenia gruczołów łojowych,
• choroby Crohna,
• wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz
• niezakaźnego zapalenia tunic środkowej oka (uveitis).

Substancją czynną Imraldi jest adalimumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym. Przeciwciała monoklonalne to białka wiążące się z konkretnym celem.

Celem działania adalimumabu jest białko (tzw. czynnik martwicy nowotworów (TNFa), którego poziom wzrasta w przypadku powyższych chorób zapalnych. Poprzez wiązanie się z TNFa, Imraldi zmniejsza proces zapalny w tych chorobach.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba zapalna stawów.

Imraldi stosuje się w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych. Jeśli chorujesz na umiarkowane do ciężkiego aktywne reumatoidalne zapalenie stawów, wcześniej mogą zostać Ci podane inne leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak metotreksat. Jeśli działanie tych leków nie jest wystarczająco dobre, zostanie Ci podany Imraldi w celu leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów.

Imraldi może być również stosowany w leczeniu ciężkiego, aktywnego i postępującego reumatoidalnego zapalenia stawów bez wcześniejszego leczenia metotreksatem.

Imraldi może zmniejszyć uszkodzenia chrząstek i kości stawów spowodowane chorobą oraz poprawić sprawność fizyczną.

Zwykle Imraldi stosuje się razem z metotreksatem. Jeśli Twój lekarz uzna, że metotreksat nie jest odpowiedni, Imraldi może być podawany samodzielnie.

Młodzieńcze zapalenie stawów wielostawowe i zapalenie stawów związane z entezopatią

Młodzieńcze zapalenie stawów wielostawowe i zapalenie stawów związane z entezopatią to zapalne choroby stawów, które zwykle pojawiają się w dzieciństwie.

Imraldi stosuje się w leczeniu młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat oraz zapalenia stawów związanej z entezopatią u dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Pacjenci ci mogli wcześniej otrzymać inne leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak metotreksat. Jeśli działanie tych leków nie jest wystarczająco dobre, pacjentom podaje się Imraldi w celu leczenia młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego lub zapalenia stawów związanej z entezopatią.

Zapalenie przykrętowne i axialna spondyloarthropatia bez promieniologicznych dowodów zapalenia przykrętownego

Zapalenie przykrętowne i axialna spondyloarthropatia bez promieniologicznych dowodów zapalenia przykrętownego to choroby zapalne wpływające na kręgosłup.

Imraldi stosuje się w leczeniu zapalenia przykrętownego i axialnej spondyloarthropatii bez promieniologicznych dowodów zapalenia przykrętownego u dorosłych. Jeśli chorujesz na zapalenie przykrętowne lub axialną spondyloarthropatię bez promieniologicznych dowodów zapalenia przykrętownego, najpierw podawane będą inne leki, a jeśli ich działanie nie będzie wystarczająco dobre, otrzymasz Imraldi w celu zmniejszenia objawów choroby.

Zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy

Zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy to zapalna choroba stawów związana z łuszczycą.

Imraldi stosuje się w leczeniu zapalenia stawów w przebiegu łuszczycy u dorosłych. Imraldi może zmniejszyć uszkodzenia stawów powodowane przez chorobę w chrząstce i kości oraz poprawia sprawność fizyczną.

Łuszczycę plakową u dorosłych i dzieci

Łuszczycę plakową to zapalna choroba skóry powodująca czerwone, łuszczące się, strupiaste obszary pokryte srebrzystymi łuskami. Łuszczycę plakową może również dotknąć paznokcie, powodując ich uszkodzenie, pogrubienie i odrywanie się od łożyska paznokcia, co może być bolesne. Przypuszcza się, że łuszczycę powoduje wada układu odpornościowego organizmu prowadząca do zwiększonej produkcji komórek skóry.

Imraldi stosuje się w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej łuszczycy plakowej u dorosłych. Imraldi stosuje się również w leczeniu ciężkiej łuszczycy plakowej u dzieci i młodzieży o masie ciała równej lub większej niż 30 kg, u których nie wystąpiła odpowiedź na terapię miejscową lub fototerapię albo którzy nie są dobrymi kandydatami do tych terapii.

Nadżerną zapalenie gruczołów łojowych u dorosłych i młodzieży

Nadżerne zapalenie gruczołów łojowych (czasem nazywane trądzikiem odwrotnym) to przewlekła i często bolesna choroba zapalna skóry. Objawy mogą obejmować bolesne guzki i ropnie (czyraki), które mogą wydzielać ropę. Zazwyczaj dotyka ona określonych obszarów skóry, takich jak pod piersiami, w pachach, wewnętrznej stronie ud, pachwinie i pośladkach. W dotkniętych obszarach mogą również występować blizny.

Imraldi stosuje się w leczeniu nadżernego zapalenia gruczołów łojowych u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia. Imraldi może zmniejszyć liczbę guzków i ropni oraz ból zwykle związany z tą chorobą. Mogły być stosowane wcześniej inne leki. Jeśli ich działanie nie jest wystarczająco dobre, otrzymasz Imraldi.

Chorobę Crohna u dorosłych i dzieci

Choroba Crohna to zapalna choroba przewodu pokarmowego.

Imraldi stosuje się w leczeniu choroby Crohna u dorosłych oraz u dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Jeśli chorujesz na chorobę Crohna, najpierw podawane będą inne leki. Jeśli ich działanie nie będzie wystarczająco dobre, otrzymasz Imraldi w celu zmniejszenia objawów choroby Crohna.

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego u dorosłych i dzieci

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego to zapalna choroba jelita grubego.

Imraldi stosuje się w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dorosłych i dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Jeśli chorujesz na wrzodziejące zapalenie jelita grubego, najpierw mogą zostać Ci przepisane inne leki. Jeśli ich działanie nie będzie wystarczająco dobre, Imraldi zostanie Ci przepisany w celu zmniejszenia objawów choroby.

Nieinfekcyjne zapalenie tunic środkowej oka u dorosłych i dzieci

Nieinfekcyjne zapalenie tunic środkowej oka to zapalna choroba wpływająca na określone części oka. Imraldi stosuje się w leczeniu:

• dorosłych z nieinfekcyjnym zapaleniem tunic środkowej oka z zapaleniem obejmującym tylną część oka,
• dzieci od 2. roku życia z przewlekłym nieinfekcyjnym zapaleniem tunic środkowej oka z zapaleniem obejmującym przednią część oka.

To zapalenie może prowadzić do pogorszenia wzroku i/lub występowania plam w oku (czarne kropki lub cienkie linie przemieszczające się przez pole widzenia). Imraldi działa poprzez zmniejszanie tego zapalenia.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Imraldi

Nie stosuj Imraldi

• Jeśli jesteś uczulony na adalimumab lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).
• Jeśli masz ciężką infekcję, w tym gruźlicę (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeśli występują u Ciebie objawy jakiejkolwiek infekcji, np. gorączka, rany, zmęczenie, problemy z zębami, należy poinformować o tym lekarza.
• Jeśli cierpisz na umiarkowaną lub ciężką niewydolność serca. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli miałeś lub masz poważne problemy z sercem (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Imraldi skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Reakcja alergiczna

• Jeśli wystąpi u Ciebie reakcja alergiczna z objawami takimi jak uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, zawroty głowy, obrzęk lub wysypka, należy natychmiast przerwać stosowanie Imraldi i skontaktować się z lekarzem, ponieważ w rzadkich przypadkach takie reakcje mogą zagrozić życiu.

Infekcja

• Jeśli cierpisz na jakąkolwiek infekcję, w tym przewlekłą lub lokalizowaną (np. owrzodzenie nogi), skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Imraldi. Jeśli nie jesteś pewien, skontaktuj się z lekarzem.
• Podczas leczenia Imraldi możesz łatwiej nabawić się infekcji. Ryzyko to może być większe, jeśli występuje zmniejszona aktywność płuc. Infekcje te mogą być ciężkie i obejmować gruźlicę, infekcje wywołane przez wirusy, grzyby, pasożyty lub bakterie, inne infekcje oportunistyczne (rzadkie infekcje związane z osłabionym układem odpornościowym) oraz sepsę (zakażenie krwi). W rzadkich przypadkach takie infekcje mogą zagrozić życiu. Dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli występują u Ciebie objawy takie jak gorączka, rany, zmęczenie lub problemy z zębami. Lekarz może zalecić tymczasowe przerwanie leczenia Imraldi.

Gruźlica

• Ponieważ opisywano przypadki gruźlicy u pacjentów leczonych Imraldi, lekarz przeprowadzi badanie w celu wykrycia objawów lub oznak gruźlicy przed rozpoczęciem leczenia Imraldi. Obejmie to szczegółowe badanie kliniczne, w tym wywiad medyczny oraz badania diagnostyczne (np. zdjęcie RTG klatki piersiowej i próba tuberkulinowa). Wykonanie i wyniki tych badań należy odnotować na karcie informacyjnej dla pacjenta. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli kiedykolwiek chorowałeś na gruźlicę lub miał kontakt z osobą chorą na gruźlicę. Gruźlica może się rozwinąć podczas leczenia, nawet jeśli otrzymałeś leczenie zapobiegające gruźlicy. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia pojawią się objawy gruźlicy (trwały kaszel, utrata masy ciała, niedobór samopoczucia, podwyższona temperatura ciała) lub jakiejkolwiek innej infekcji, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Infekcja pochodząca z podróży/rekurencyjna

• Poinformuj lekarza, jeśli przebywałeś lub podróżowałeś do regionów, w których występują endemiczne grzybicze infekcje, takie jak histoplazmoza, koksydioza lub blastomikoza.
• Poinformuj lekarza, jeśli masz w wywiadzie rekurencyjne infekcje lub inne choroby lub czynniki zwiększające ryzyko infekcji.

Wirus zapalenia wątroby typu B (HBV)

• Poinformuj lekarza, jeśli jesteś nosicielem wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV), jeśli miałeś aktywne zakażenie HBV lub jeśli uważasz, że możesz być narażony na zakażenie HBV. Lekarz powinien wykonać badanie na HBV. Imraldi może reaktywować zakażenie HBV u osób, które są nosicielami tego wirusa. W rzadkich przypadkach, szczególnie jeśli przyjmujesz inne leki hamujące układ odpornościowy, reaktywacja zakażenia HBV może zagrozić życiu.

Pacjent powyżej 65. roku życia

• Jeśli masz powyżej 65 roku życia, możesz być bardziej narażony na infekcje podczas leczenia Imraldi. Ty i Twój lekarz powinni zwracać szczególną uwagę na pojawienie się objawów infekcji podczas leczenia Imraldi. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli występują u Ciebie objawy infekcji, takie jak gorączka, rany, uczucie zmęczenia lub problemy z zębami.

Zabieg chirurgiczny lub stomatologiczny

• Jeśli planowany jest u Ciebie zabieg chirurgiczny lub stomatologiczny, poinformuj lekarza, że przyjmujesz Imraldi. Lekarz może zalecić tymczasowe wstrzymanie leczenia Imraldi.

Choroba demielinizacyjna

• Jeśli cierpisz na chorobę demielinizacyjną (chorobę wpływającą na osłonkę mielinową otaczającą nerwy, np. stwardnienie rozsiane) lub jeśli choroba ta się u Ciebie rozwinie, lekarz zadecyduje, czy należy Cię leczyć lub kontynuować leczenie Imraldi. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli odczuwasz objawy takie jak zmiany w widzeniu, osłabienie rąk lub nóg lub mrowienie i drętwienie w dowolnej części ciała.

Szczepienia

• Niektóre szczepienia zawierają żywe, choć osłabione formy bakterii lub wirusów wywołujących choroby i nie powinny być stosowane podczas leczenia Imraldi. Przed podaniem jakiegokolwiek szczepienia skonsultuj się z lekarzem. Jeśli to możliwe, należy podać dzieciom wszystkie zaplanowane szczepienia odpowiednie dla ich wieku przed rozpoczęciem leczenia Imraldi. Jeśli przyjmujesz Imraldi w czasie ciąży, Twoje dziecko może mieć większe ryzyko zakażenia przez około 5 miesięcy po ostatniej dawce Imraldi podanej w czasie ciąży. Ważne jest, aby poinformować pediatrę i innych pracowników służby zdrowia o stosowaniu Imraldi w czasie ciąży, aby mogli zdecydować, czy Twoje dziecko powinno otrzymać jakiekolwiek szczepienia.

Niewydolność serca

• Jeśli cierpisz na łagodną niewydolność serca i jesteś leczony Imraldi, lekarz powinien stale monitorować stan Twojej niewydolności serca. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli miałeś lub masz poważne problemy z sercem. Jeśli pojawią się nowe objawy niewydolności serca lub pogorszą się obecne objawy (np. trudności w oddychaniu, obrzęki stóp), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz zadecyduje, czy należy kontynuować przyjmowanie Imraldi.

Gorączka, siniaki, krwawienia lub bladość

• U niektórych pacjentów organizm może nie być w stanie wytwarzać wystarczającej liczby komórek krwi walczących z infekcjami (krwinki białe) lub komórek odpowiedzialnych za zatrzymanie krwawień (płytki krwi). Jeśli występuje u Ciebie trwała gorączka, pojawiają się siniaki lub łatwo krwawisz lub jesteś bardzo blady, skontaktuj się natychmiast z lekarzem. Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia.

Nowotwór

• W bardzo rzadkich przypadkach opisywano pewne rodzaje nowotworów u dzieci i dorosłych leczonych Imraldi lub innymi lekami blokującymi TNFa. Osoby z cięższymi postaciami reumatoidalnego zapalenia stawów i długotrwałym przebiegiem choroby mogą mieć większe niż średnie ryzyko rozwoju chłoniaka (nowotwór układu limfatycznego) i białaczki (nowotwór krwi i szpiku kostnego). Jeśli jesteś leczony Imraldi, ryzyko rozwoju chłoniaka, białaczki i innych rodzajów nowotworów może wzrosnąć. W rzadkich przypadkach obserwowano ciężki, specyficzny typ chłoniaka u pacjentów leczonych Imraldi. Niektórzy z tych pacjentów przyjmowali również leki azatiopryna lub mercaptopuryna. Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz azatioprynę lub mercaptopurynę w połączeniu z Imraldi.
• Ponadto obserwowano przypadki nowotworów skóry (typu niemelanoma) u pacjentów przyjmujących Imraldi. Poinformuj lekarza, jeśli podczas lub po leczeniu pojawią się nowe zmiany skórne lub jeśli istniejące znamię lub zmiana zmieni wygląd.
• Zarejestrowano przypadki nowotworów innych niż chłoniak u pacjentów z pewną chorobą płuc, tzw. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), leczonych innym lekiem blokującym TNFa. Jeśli masz POChP lub intensywnie palisz, skonsultuj się z lekarzem, czy leczenie lekiem blokującym TNFa jest odpowiednie w Twoim przypadku.

Zespół podobny do toczenia

• W rzadkich przypadkach leczenie Imraldi może prowadzić do rozwoju zespołu podobnego do toczenia. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli występują u Ciebie objawy takie jak trwała wysypka bez wyraźnej przyczyny, gorączka, ból stawów lub zmęczenie.

Dzieci i młodzież

• Nie podawaj Imraldi dzieciom poniżej 2. roku życia z młodzieńczym zapaleniem stawów wielopowikładowym.
• Nie należy stosować strzykawki wstępnie napełnionej o dawce 40 mg, jeśli zalecane są dawki inne niż 40 mg.

Inne leki i Imraldi

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub mógłbyś mieć potrzebę przyjęcia innych leków.

Imraldi można przyjmować razem z metotreksatem lub z niektórymi lekami przeciwrzutwiennymi modyfikującymi przebieg choroby (sulfasalazyna, hydroksychlorochina, leflunomida i wstrzykiwalne przygotowania zawierające sole złota), steroidami lub lekami przeciwbólowymi, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Nie należy stosować Imraldi razem z lekami zawierającymi aktywne substancje anakinra lub abatacept z powodu zwiększonego ryzyka ciężkich infekcji. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Ciąża i karmienie piersią

• Należy rozważyć zastosowanie odpowiednich środków antykoncepcyjnych, aby uniknąć zajścia w ciążę i kontynuować ich stosowanie przez co najmniej 5 miesięcy po ostatniej dawce Imraldi.
• Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
• Imraldi należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to konieczne.
• Według jednego badania dotyczącego ciąży nie stwierdzono większego ryzyka wad wrodzonych u dzieci matek leczonych adalimumabem podczas ciąży w porównaniu z matkami z tą samą chorobą, które nie były leczone adalimumabem.
• Imraldi można stosować w czasie karmienia piersią.
• Jeśli stosujesz Imraldi w czasie ciąży, Twoje dziecko może mieć większe ryzyko zakażenia.
• Ważne jest, aby poinformować pediatrę i innych pracowników służby zdrowia o stosowaniu Imraldi w czasie ciąży przed podaniem jakiegokolwiek szczepienia dziecku. Aby uzyskać więcej informacji na temat szczepień, zobacz sekcję „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Wpływ leku Imraldi na zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub obsługi maszyn jest niewielki. Po przyjęciu Imraldi może wystąpić uczucie, że obraca się pomieszczenie (zawroty głowy) oraz zaburzenia widzenia.

Imraldi zawiera sód i sorbitol

Sorbitol

Ten lek zawiera 20 mg sorbitolu w każdej strzykawce wstępnie napełnionej. Jeśli lekarz poinformował Cię, że jesteś nietolerancyjny na pewne cukry, skontaktuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę 0,8 ml; oznacza to, że jest w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Imraldi

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących dawkowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli z reumatoidalnym zapaleniem stawów, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, zapaleniem stawów psoriacyjnym lub osiowym zapaleniem stawów kręgosłupa bez obrazu rentgenologicznego zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Imraldi w strzykawce wstępnie napełnionej i w piórze wstępnie napełnionym dostępne są wyłącznie w dawce 40 mg. W związku z tym nie można stosować Imraldi w strzykawce wstępnie napełnionej ani w piórze wstępnie napełnionym u dzieci wymagających dawki mniejszej niż pełna dawka 40 mg. W przypadku konieczności zastosowania dawki alternatywnej należy użyć innych postaci leku oferujących taką możliwość.

Imraldi wstrzykuje się pod skórę (drogą podskórną). Standardowa dawka u dorosłych z reumatoidalnym zapaleniem stawów, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, osiowym zapaleniem stawów kręgosłupa bez obrazu rentgenologicznego zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz u pacjentów z zapaleniem stawów psoriacyjnym wynosi 40 mg adalimumabu podawanych co drugi tydzień jako pojedynczą dawkę.

W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów leczenie metotreksatem kontynuuje się podczas stosowania Imraldi. Jeżeli lekarz uzna metotreksat za nieodpowiedni, Imraldi może być stosowany samodzielnie.

Jeśli chorujesz na reumatoidalne zapalenie stawów i nie otrzymujesz metotreksatu w trakcie leczenia Imraldi, lekarz może zdecydować o podawaniu 40 mg adalimumabu co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci, młodzież i dorośli z młodzieńczym zapaleniem stawów wieloskładowym

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze ciała od 10 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi wynosi 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli od 2. roku życia o wadze ciała 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi wynosi 40 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli z zapaleniem stawów towarzyszącym zapaleniu przyczepów

Dzieci i młodzież od 6. roku życia o wadze ciała od 15 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi wynosi 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli od 6. roku życia o wadze ciała 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi wynosi 40 mg co drugi tydzień.

Dorośli z łuszczycą

Standardowa dawkowanie u dorosłych z łuszczycą to dawka początkowa 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień, począwszy od tygodnia po dawce początkowej. Należy kontynuować wstrzykiwanie Imraldi przez czas określony przez lekarza. Jeśli ta dawka nie działa wystarczająco dobrze, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci i młodzież z łuszczycą plamitą

Dzieci i młodzież od 4 do 17 roku życia o wadze ciała od 15 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi to dawka początkowa 20 mg, po czym 20 mg tydzień później. Następnie standardowa dawka to 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci i młodzież od 4 do 17 roku życia o wadze ciała 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to dawka początkowa 40 mg, po czym 40 mg tydzień później. Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień.

Dorośli z uogólnionym zapaleniem gruczołów potowych (hidradenitis suppurativa)

Standardowy schemat dawkowania w uogólnionym zapaleniu gruczołów potowych to dawka początkowa 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg przez dwa kolejne dni), po czym dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później. Po kolejnych dwóch tygodniach kontynuować należy dawką 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Zaleca się codzienne stosowanie środka przeciwbakteryjnego na dotknięte obszary.

Młodzież z uogólnionym zapaleniem gruczołów potowych od 12 do 17 roku życia o wadze ciała 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to dawka początkowa 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień, począwszy od tygodnia później. Jeśli odpowiedź na leczenie Imraldi w dawce 40 mg co drugi tydzień jest niewystarczająca, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie.

Zaleca się codzienne stosowanie środka przeciwbakteryjnego na dotknięte obszary.

Dorośli z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Standardowy schemat dawkowania w chorobie Leśniowskiego-Crohna to początkowo 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień, począwszy od dwóch tygodni później.

Jeśli wymagany jest szybszy efekt, lekarz może przepisać dawkę początkową 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później, a następnie 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci i młodzież z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Dzieci i młodzież od 6 do 17 roku życia o wadze ciała poniżej 40 kg

Standardowy schemat dawkowania to początkowo 40 mg, po czym 20 mg po dwóch tygodniach. Jeśli wymagana jest szybsza odpowiedź, lekarz może przepisać dawkę początkową 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg po dwóch tygodniach.

Następnie standardowa dawka to 20 mg co drugi tydzień. Jeśli ta dawka nie działa wystarczająco dobrze, lekarz może zwiększyć częstotliwość dawkowania do 20 mg tygodniowo.

Dzieci i młodzież od 6 do 17 roku życia o wadze ciała 40 kg lub więcej:

Standardowy schemat dawkowania to początkowo 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg po dwóch tygodniach. Jeśli wymagana jest szybsza odpowiedź, lekarz może przepisać dawkę początkową 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) po dwóch tygodniach.

Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dorośli z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy

Standardowy schemat dawkowania Imraldi u dorosłych z wrzodziejącym zapalenieniem okrężnicy to początkowo 160 mg (może być podane jako cztery iniekcje w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później, a następnie 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg tygodniowo lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci i młodzież z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy

Dzieci i młodzież od 6 roku życia o wadze ciała poniżej 40 kg

Standardowa dawka Imraldi to początkowo 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym dawka 40 mg (jako jedna iniekcja 40 mg) po dwóch tygodniach. Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień.

Pacjenci, którzy ukończą 18 lat podczas leczenia dawką 40 mg co drugi tydzień, powinni kontynuować stosowanie przepisanej dawki.

Dzieci i młodzież od 6 roku życia o wadze ciała 40 kg lub więcej

Standardowa dawka Imraldi to początkowo 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg w każdy z dwóch kolejnych dni), po czym dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) po dwóch tygodniach. Następnie standardowa dawka to 80 mg co drugi tydzień.

Pacjenci, którzy ukończą 18 lat podczas leczenia dawką 80 mg co drugi tydzień, powinni kontynuować stosowanie przepisanej dawki.

Dorośli z niemalowiczym zapaleniem tunic

Standardowy schemat dawkowania u dorosłych z niemalowiczym zapaleniem tunic to początkowo 80 mg (jako dwie iniekcje w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień, począwszy od tygodnia po dawce początkowej. Kontynuuj wstrzykiwanie Imraldi przez czas określony przez lekarza.

W niemalowiczym zapaleniu tunic można kontynuować stosowanie kortykosteroidów lub leków działających na układ odpornościowy podczas leczenia Imraldi. Imraldi może być również stosowany samodzielnie.

Dzieci i młodzież od 2. roku życia z przewlekłym niemalowiczym zapaleniem tunic

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze ciała poniżej 30 kg

Standardowa dawka Imraldi to 20 mg co drugi tydzień w połączeniu z metotreksatem.

Twój pediatra może przepisać dawkę początkową 40 mg, którą można podać tydzień przed rozpoczęciem standardowego schematu.

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze ciała 30 kg lub więcej

Standardowa dawka Imraldi to 40 mg co drugi tydzień w połączeniu z metotreksatem.

Twój lekarz może przepisać dawkę początkową 80 mg, którą można podać tydzień przed rozpoczęciem standardowego schematu.

Sposób i droga podania

Imraldi wstrzykuje się pod skórę (drogą podskórną). Aby uzyskać instrukcje dotyczące stosowania, zobacz sekcję 7.

Jeśli zastosujesz więcej Imraldi niż należy:

Jeśli przypadkowo wstrzykniesz Imraldi częściej niż powinieneś, powinieneś poinformować lekarza lub farmaceutę, że zastosowałeś więcej niż zalecana dawka. Zawsze zabieraj ze sobą opakowanie leku, nawet jeśli jest puste.

Jeśli zapomniałeś zastosować Imraldi:

Jeśli zapomniałeś zastosować iniekcji, powinieneś wstrzyknąć kolejną dawkę Imraldi tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Następnie stosuj kolejne dawki zgodnie z harmonogramem, jakby zapomnienia nie było.

Jeśli przerwiesz leczenie Imraldi:

Decyzja o zaprzestaniu stosowania Imraldi powinna być omówiona z lekarzem. Objawy mogą powrócić po przerwaniu leczenia.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana. Jednak niektóre mogą być poważne i wymagać leczenia. Działania niepożądane mogą pojawić się nawet do 4 miesięcy lub dłużej po ostatnim wstrzyknięciu Imraldi.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

• ciężkie wysypki, pokrzywki lub inne objawy reakcji alergicznej;
• obrzęk twarzy, rąk, stóp;
• trudności z oddychaniem, połykaniem;
• duszność podczas wysiłku lub w leżeniu, obrzęk stóp.

Jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

• objawy infekcji, takie jak gorączka, mdłości, rany, problemy z zębami, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu;
• uczucie osłabienia lub zmęczenia;
• kaszel;
• mrowienie;
• zdrętwienie;
• podwójne widzenie;
• osłabienie rąk lub nóg;
• guz lub otwarta rana, która nie goi się;
• objawy i znaki zaburzeń krwi, takie jak długotrwała gorączka, siniaki, krwawienia i bladość.

Opisane powyżej objawy mogą być oznakami działań niepożądanych wymienionych poniżej, które obserwowano przy stosowaniu adalimumabu:

Bardzo często (może występować u więcej niż 1 na 10 osób):

• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, opuchlizna, zaczerwienienie lub swędzenie);
• infekcje dróg oddechowych dolnych (w tym przeziębienie, katar, zapalenie zatok, zapalenie płuc);
• ból głowy;
• ból brzucha;
• nudności i wymioty;
• wysypka;
• ból mięśni.

Często (może występować u do 1 na 10 osób):

• ciężkie infekcje (w tym zakażenie krwi i grypa);
• infekcje jelitowe (w tym gastroenteropatia);
• infekcje skóry (w tym cellulitis i opryszczka);
• infekcja ucha;
• infekcje jamy ustnej (w tym infekcja zęba i przeziębienie);
• infekcje układu rozrodczego;
• infekcja dróg moczowych;
• grzybice;
• infekcje stawów;
• łagodne guzy;
• raka skóry;
• reakcje alergiczne (w tym alergia sezonowa);
• odwodnienie;
• zaburzenia nastroju (w tym depresja);
• lęk;
• trudności z zasypianiem;
• zaburzenia czucia, takie jak mrowienie, pieczenie lub zdrętwienie;
• migrenę;
• objawy ucisku korzenia nerwowego (w tym ból w dolnej części pleców i nogi);
• zaburzenia wzroku;
• zapalenie oka;
• zapalenie powieki i obrzęk oka;
• zawroty głowy (uczucie, że pokój się kręci);
• uczucie przyspieszonego tętna;
• podwyższone ciśnienie krwi;
• zaczerwienienie skóry;
• siniak (wyczuwalne guzowate miejsce z krwią skrzepniętą);
• kaszel;
• astma;
• trudności z oddychaniem;
• krwawienie przewodu pokarmowego;
• niestrawność (dyspepsja, wzdęcia i pieczenie);
• refluks kwasowy;
• zespół suchego oka (w tym suchość oczu i ust);
• swędzenie;
• swędzącą wysypkę;
• siniaki;
• zapalenie skóry (np. egzema);
• pękające paznokcie rąk i stóp;
• zwiększone pocenie się;
• wypadanie włosów;
• nowe wystąpienie łuszczycy lub pogorszenie istniejącej łuszczycy;
• skurcze mięśni;
• krew w moczu;
• problemy nerkowe;
• ból w klatce piersiowej;
• obrzęk (nagromadzenie płynu w organizmie powodujące obrzęk tkanek);
• gorączkę;
• zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków;
• problemy z gojeniem się ran.

Rzadko (może występować u do 1 na 100 osób):

• infekcje oportunistyczne (w tym gruźlica i inne infekcje występujące, gdy odporność organizmu spada);
• infekcje neurologiczne (w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wirusowych);
• infekcje oka;
• infekcje bakteryjne;
• zapalenie wyrostka robaczkowego (zapalenie i infekcja okrężnicy);
• nowotwory, w tym nowotwory układu limfatycznego (chłoniaki) i melanoma (typ raka skóry);
• zaburzenia immunologiczne mogące dotyczyć płuc, skóry i węzłów chłonnych (najczęściej jako choroba zwana sarkoidozą);
• zapalenie naczyń (zapalenie naczyń krwionośnych);
• drżenie;
• neuropatia (uszkodzenie nerwów);
• udar mózgu;
• utrata słuchu, szumy w uszach;
• uczucie nieregularnego tętna, takie jak przeskoki;
• problemy serca, które mogą powodować trudności z oddychaniem lub obrzęk kostek;
• zawał mięśnia sercowego;
• pęcherz na ścianie dużej tętnicy, zapalenie i skrzepica w żyłach, zator naczynia krwionośnego;
• choroby płuc, które mogą powodować trudności z oddychaniem (w tym zapalenie);
• zator płucny (zablokowanie tętnicy płucnej);
• wylew do jamy opłucnowej (nieprawidłowe nagromadzenie płynu w przestrzeni opłucnowej);
• zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha i pleców;
• trudności z połykaniem;
• obrzęk twarzy;
• zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamienie w pęcherzyku żółciowym;
• stłuszczenie wątroby (nagromadzenie tłuszczu w komórkach wątrobowych);
• nocne poty;
• blizny;
• nieprawidłowe napady mięśniowe;
• toczeń układowy (w tym zapalenie skóry, serca, płuc, stawów i innych narządów);
• zaburzenia snu;
• impotencję;
• zapalenia.

Bardzo rzadko (może występować u do 1 na 1000 osób):

• białaczka (nowotwór wpływający na krew i szpary kostny);
• ciężka reakcja alergiczna z wstrząsem;
• stwardnienie rozsiane;
• zaburzenia nerwowe (takie jak zapalenie nerwu wzrokowego prowadzące do oka, i zespół Guillaina-Barrégo, choroba powodująca osłabienie mięśni, nieprawidłowe uczucia, mrowienie w rękach i górnej części ciała);
• zatrzymanie akcji serca;
• włóknienie płuc (blizny w płucach);
• przetoka jelita;
• zapalenie wątroby;
• reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu B;
• autoimmunologiczne zapalenie wątroby (zapalenie wątroby spowodowane przez własny układ odpornościowy organizmu);
• zapalenie naczyń skóry (zapalenie naczyń krwionośnych w skórze);
• zespół Stevensa-Johnsona (wczesne objawy obejmują niedyspozycję, gorączkę, ból głowy i wysypkę);
• obrzęk twarzy związany z reakcjami alergicznymi;
• wielopostaciowe rumień (zapalne wysypki na skórze);
• zespół podobny do toczenia;
• angioobrzęk (lokalizowany obrzęk skóry);
• reakcja likenoidalna skóry (czerwonawe-fioletowe wysypki z swędzeniem).

Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• wątrobowo-śledzionowy chłoniak T (rzadki, często śmiertelny nowotwór krwi);
• rak komórek Merkela (typ raka skóry);
• sarkoma Kaposiego, rzadki nowotwór związany z infekcją wirusem opryszczki ludzkiej typu 8 (HHV-8). Sarkoma Kaposiego zwykle objawia się jako fioletowe zmiany skórne;
• niewydolność wątroby;
• pogorszenie choroby zwanej dermatomiozitem (objawy: wysypka skórna i osłabienie mięśni);
• przyrost masy ciała (u większości pacjentów przyrost był niewielki).

Niektóre działania niepożądane związane z adalimumabem, obserwowane w badaniach klinicznych, nie mają objawów i mogą być wykryte wyłącznie za pomocą analizy krwi. Obejmują one:

Bardzo często (może występować u więcej niż 1 na 10 osób):

• obniżoną liczbę białych krwinek;
• obniżoną liczbę czerwonych krwinek;
• podwyższone stężenie lipidów we krwi;
• podwyższone stężenie enzymów wątrobowych.

Często (może występować u do 1 na 10 osób):

• podwyższoną liczbę białych krwinek;
• obniżoną liczbę płytek krwi;
• podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi;
• nieprawidłowe stężenie sodu we krwi;
• obniżone stężenie wapnia we krwi;
• obniżone stężenie fosforanów we krwi;
• podwyższone stężenie glukozy we krwi;
• podwyższone stężenie dehydrogenazy mleczanowej we krwi;
• obecność autoantyciał we krwi;
• obniżone stężenie potasu we krwi.

Rzadko (może występować u do 1 na 100 osób):

• podwyższone stężenie bilirubiny (badanie czynności wątroby).

Bardzo rzadko (może występować u do 1 na 1000 osób):

• obniżoną liczbę białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Imraldi

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie zamrażać.

Samozaładowalny dawacz przechowuj w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić go przed światłem.

Alternatywne warunki przechowywania:

W razie potrzeby (np. podczas podróży) można przechowywać pojedynczy samozaładowalny dawacz Imraldi w temperaturze pokojowej (do 25 °C) przez maksymalnie 31 dni (należy zadbać o ochronę przed światłem). Gdy raz wyjęto dawacz z lodówki w celu przechowywania w temperaturze pokojowej, należy go użyć w ciągu kolejnych 31 dni lub usunąć, nawet jeśli ponownie umieści się go w lodówce.

Należy odnotować datę wyjęcia dawacza z lodówki oraz datę, po której dawacz należy usunąć.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i informacje dodatkowe

Skład Imraldi

• Substancją czynną jest adalimumab.
• Pozostałe składniki to: fosforan sodu monobazowy jednowodny, fosforan sodu dibazowy siedmiowodny, kwas bursztynowy, dibazowy succynian sodu, histydyna, monohydrochloran histydyny, mannozol, polisorbat 20 i woda do sporządzania środków iniekcyjnych.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwań w piórze wstępnie napełnionym jest dostarczany jako 0,4 ml roztworu od przejrzystego do opalizującego, od bezbarwnego do jasnobrązowego.

Imraldi jest dostępne w opakowaniach zawierających 1, 2, 4 lub 6 piór wstępnie napełnionych z napełnioną strzykawką wewnątrz (szkło typu I) z igłą ze stali nierdzewnej, sztywnym osłoną igły, tłokiem gumowym przeznaczonym do użytku przez pacjenta oraz 2, 2, 4 lub 6 chusteczkami alkoholowymi zawartymi w odpowiednim opakowaniu.

Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Samsung Bioepis NL B.V.

Olof Palmestraat 10

2616 LR Delft

Holandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Biogen Netherlands B.V.

Prins Mauritslaan 13

1171 LP Badhoevedorp

Holandia

Samsung Bioepis NL B.V.

Olof Palmestraat 10

2616 LR Delft

Holandia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika: 03/2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

1. Instrukcje dotyczące użytkowania

Dokładnie postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami — wkrótce nabędziesz wprawy i będziesz mógł bezpiecznie wykonywać zastrzyk.

• Przed samodzielnym zastrzykiem poproś lekarza lub pielęgniarkę o pokazanie, jak należy używać doładowanej peny. Lekarz lub pielęgniarka muszą upewnić się, że potrafisz prawidłowo używać peny.

Pena doładowana jednorazowa

Twoja pena doładowana nie posiada przycisku.

Igła jest ukryta pod zieloną podstawą. Iniekcja rozpoczyna się automatycznie po mocnym przyciśnięciu peny do skóry.

Opieka nad peną doładowaną

Przechowywanie peny

• Przechowuj penę w lodówce, ale nie zamrażaj jej.
• Zawijaj penę w opakowanie i chron przed światłem.
• Przechowuj penę poza zasięgiem wzroku i zasięgiem ręki dzieci.

Usuwanie peny

• Każdą penę używaj tylko raz. Nigdy nie używaj ponownie tej samej peny.
• Zużytą penę wyrzuć do specjalnego pojemnika zgodnie z instrukcją udzieloną przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.

Środki ostrożności

• Jeśli pena upadła Z nakrywką, możesz użyć peny.

Jeśli pena upadła BEZ nakrywki, nie używaj jej. Igła może być zabrudzona lub uszkodzona.

• Nie używaj uszkodzonej peny.

Opieka nad miejscem zastrzyku

• Wybierz miejsce z tłuszczem pod skórą do wykonania zastrzyku

Miejsca z tłuszczem pod skórą, takie jak brzuch, są zazwyczaj najlepszym miejscem do wykonania zastrzyku. Tłuszcz pod skórą ułatwia prawidłowe wprowadzenie igły.

• Zawsze wybieraj inne miejsce na kolejny zastrzyk

Wybierając miejsce zastrzyku, wybierz miejsce, którego ostatnio nie używasz, aby uniknąć bólu i siniaków.

Jak wykonać zastrzyk za pomocą peny doładowanej

1. Przygotuj potrzebne materiały do zastrzyku

Połóż penę doładowaną i chusteczki alkoholowe na czystej i suchej powierzchni.

• Pamiętaj, by umyć ręce!
• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Poczekaj od 15 do 30 minut

Poczekaj od 15 do 30 minut, aby pena doładowana osiągnęła temperaturę pokojową — to pomoże zmniejszyć ból podczas zastrzyku.

• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Sprawdź lek i datę ważności

Zawsze upewnij się, że lek jest od przezroczystego do opalizującego, od bezbarwnego do jasnobrązowego, nie zawiera cząsteczek i nie przeterminowany. Jeśli lek nie jest od przezroczystego do opalizującego, od bezbarwnego do jasnobrązowego, zawiera cząsteczki lub jest przeterminowany — nie używaj go.

Może być normalne występowanie jednej lub więcej pęcherzyków powietrza — nie jest to powód do odrzucenia leku.

• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Wybierz miejsce zastrzyku i oczyść skórę

Wybierz miejsce zastrzyku na swoim ciele. Najlepszymi miejscami są brzuch (z wyjątkiem obszaru wokół pępka) i uda.

Oczyść miejsce zastrzyku chusteczką alkoholową. Nie dotykaj tego miejsca po oczyszczeniu przed wykonaniem zastrzyku.

• Unikaj miejsc bolesnych, siniaków, blizn, łusek lub czerwonych plam na skórze.

1. Zdejmij przezroczystą nakrywkę igły

Delikatnie zdejmij przezroczystą nakrywkę igły z metalowym rdzeniem z peny.

Może być normalne, że z igły wycieknie kilka kropli płynu.

Jeśli zdejmiesz nakrywkę igły przed przygotowaniem się do zastrzyku, nie zakładaj jej ponownie, ponieważ możesz wygiąć lub uszkodzić igłę. Istnieje ryzyko przypadkowego ukłucia lub rozlania leku.

1. Ustaw zieloną podstawę, przyciśnij i utrzymuj nacisk

Ustaw zieloną podstawę pionowo (90 stopni) na skórze i mocno przyciśnij penę doładowaną, aby rozpocząć zastrzyk.

Zastrzyk rozpoczyna się po przyciśnięciu. Możesz usłyszeć pierwszy „klik”.

1. Utrzymuj nacisk

Utrzymuj penę przyciśniętą do skóry, aż żółty wskaźnik całkowicie wypełni okienko leku i przestanie się poruszać.

Kilka sekund później możesz usłyszeć drugi „klik”.

1. Potwierdź zakończenie i wyrzuć penę

Po wstrzyknięciu leku Imraldi upewnij się, że całe okienko jest żółte.

Zużytą penę wyrzuć do specjalnego pojemnika zgodnie z instrukcją udzieloną przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.

• Jeśli nie jesteś pewien, czy wstrzyknąłeś pełną dawkę, skontaktuj się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.