Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wypełnianej wcześniej

adalimumab

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Twój lekarz wyda Ci również kartę informacyjną dla pacjenta, zawierającą ważne informacje bezpieczeństwa, które musisz znać przed rozpoczęciem i podczas leczenia lekiem Imraldi. Zachowaj tę kartę informacyjną dla pacjenta przez cały okres leczenia oraz przez 4 miesiące po ostatniej iniekcji (lub dziecka) leku Imraldi.
• W razie pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest lek Imraldi i w jakim celu jest stosowany
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania leku Imraldi
3. Jak stosować lek Imraldi
4. Możliwe działania niepożądane
5. Warunki przechowywania leku Imraldi
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
7. Instrukcje dotyczące stosowania

1. Co to jest Imraldi i do czego się go stosuje

Imraldi zawiera jako substancję czynną adalimumab, lek oddziałujący na układ odpornościowy (obronny) organizmu.

Imraldi jest wskazany w leczeniu:

• reumatoidalnego zapalenia stawów,
• młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego,
• zapalenia stawów towarzyszącego zapaleniu przyczepów,
• zapalenia stawów kręgosłupa (zespołu Bechtera),
• zapalenia stawów kręgosłupa osiowego bez dowodów promieniologicznych zapalenia stawów kręgosłupa,
• zapalenia stawów w przebiegu łuszczycy,
• łuszczycy,
• nadżerki pączkowej,
• choroby Leśniowskiego-Crohna,
• wrzodziejącego zapalenia jelita i
• niezakaźnego zapalenia tunic oka.

Substancją czynną Imraldi, adalimumabem, jest przeciwciało monoklonalne. Przeciwciała monoklonalne to białka wiążące się z konkretnym celem.

Celem działania adalimumabu jest białko (tzw. czynnik martwicy nowotworów (TNFa), którego poziom wzrasta w wymienionych wyżej chorobach zapalnych. Wiążąc się z TNFa, Imraldi zmniejsza proces zapalny w tych chorobach.

Reumatoidalne zapalenie stawów

Reumatoidalne zapalenie stawów to choroba zapalna stawów.

Imraldi stosuje się w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych. Jeśli cierpisz na umiarkowane do ciężkiego aktywne reumatoidalne zapalenie stawów, wcześniej mogą być stosowane inne leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak metotreksat. Jeśli działanie tych leków nie jest wystarczająco dobre, Imraldi będzie stosowany w leczeniu Twojego reumatoidalnego zapalenia stawów.

Imraldi może być również stosowany w leczeniu ciężkiego, aktywnego i postępującego reumatoidalnego zapalenia stawów bez wcześniejszego leczenia metotreksatem.

Imraldi może zmniejszyć uszkodzenie chrząstek i kości stawów spowodowane chorobą oraz poprawić sprawność fizyczną.

Zwykle Imraldi stosuje się razem z metotreksatem. Jeśli Twój lekarz uzna, że metotreksat nie jest odpowiedni, Imraldi może być stosowany samodzielnie.

Młodzieńcze zapalenie stawów wielostawowe i zapalenie stawów towarzyszące zapaleniu przyczepów

Młodzieńcze zapalenie stawów wielostawowe i zapalenie stawów towarzyszące zapaleniu przyczepów to zapalne choroby stawów, które zwykle pojawiają się w dzieciństwie.

Imraldi stosuje się w leczeniu młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat oraz zapalenia stawów towarzyszącego zapaleniu przyczepów u dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Pacjenci mogli wcześniej otrzymać inne leki modyfikujące przebieg choroby, takie jak metotreksat. Jeśli działanie tych leków nie jest wystarczająco dobre, pacjentom podaje się Imraldi w leczeniu młodzieńczego zapalenia stawów wielostawowego lub zapalenia stawów towarzyszącego zapaleniu przyczepów.

Zapalenie stawów kręgosłupa (zespołu Bechtera) i zapalenie stawów kręgosłupa osiowego bez dowodów promieniologicznych zapalenia stawów kręgosłupa

Zapalenie stawów kręgosłupa (zespołu Bechtera) i zapalenie stawów kręgosłupa osiowego bez dowodów promieniologicznych zapalenia stawów kręgosłupa to choroby zapalne wpływające na kręgosłup.

Imraldi stosuje się w leczeniu zapalenia stawów kręgosłupa (zespołu Bechtera) i zapalenia stawów kręgosłupa osiowego bez dowodów promieniologicznych zapalenia stawów kręgosłupa u dorosłych. Jeśli masz zapalenie stawów kręgosłupa (zespołu Bechtera) lub zapalenie stawów kręgosłupa osiowego bez dowodów promieniologicznych zapalenia stawów kręgosłupa, najpierw stosuje się inne leki, a jeśli ich działanie nie jest wystarczająco dobre, podaje się Imraldi w celu zmniejszenia objawów i objawów choroby.

Zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy

Zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy to zapalna choroba stawów związana z łuszczycą.

Imraldi stosuje się w leczeniu zapalenia stawów w przebiegu łuszczycy u dorosłych. Imraldi może zmniejszyć uszkodzenie stawów powodowane przez chorobę w chrząstce i kości oraz poprawić sprawność fizyczną.

Łuszczycę plakowatą u dorosłych i dzieci

Łuszczycę plakowatą to zapalna choroba skóry powodująca czerwone, łuszczące się, strupiaste obszary pokryte srebrzystymi łuskami. Łuszczycę plakowatą może również dotykać paznokci, powodując ich uszkodzenie, pogrubienie i odbijanie się od łożyska paznokcia, co może być bolesne. Przypuszcza się, że łuszczycę powoduje wada układu odpornościowego organizmu prowadząca do zwiększonej produkcji komórek skóry.

Imraldi stosuje się w leczeniu łuszczycy plakowatej umiarkowanej do ciężkiej u dorosłych. Imraldi stosuje się również w leczeniu ciężkiej łuszczycy plakowatej u dzieci i młodzieży o masie ciała równej lub powyżej 30 kg, którzy nie odpowiadali lub nie są dobrymi kandydatami do leczenia miejscowego i fototerapii.

Nadżerkę pączkową u dorosłych i młodzieży

Nadżerkę pączkową (czasem nazywaną trądzikiem odwrotnym) to przewlekła, często bolesna choroba zapalna skóry. Objawy mogą obejmować wrażliwe guzy (opuchlizny) i ropnie (grudki), które mogą wydzielać ropę. Zazwyczaj dotyka ona określonych obszarów skóry, takich jak pod piersiami, pachy, wewnętrzna strona ud, pachwinę i pośladki. W dotkniętych obszarach mogą również występować blizny.

Imraldi stosuje się w leczeniu nadżerki pączkowej u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia. Imraldi może zmniejszyć liczbę guzów i ropni oraz ból zazwyczaj towarzyszący chorobie. Mogły być wcześniej stosowane inne leki. Jeśli ich działanie nie jest wystarczająco dobre, podaje się Imraldi.

Chorobę Leśniowskiego-Crohna u dorosłych i dzieci

Choroba Leśniowskiego-Crohna to zapalna choroba przewodu pokarmowego.

Imraldi stosuje się w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna u dorosłych i dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Jeśli cierpisz na chorobę Leśniowskiego-Crohna, najpierw stosuje się inne leki. Jeśli działanie nie jest wystarczająco dobre, podaje się Imraldi w celu zmniejszenia objawów i objawów choroby Leśniowskiego-Crohna.

Wrzodziejące zapalenie jelita u dorosłych i dzieci

Wrzodziejące zapalenie jelita to zapalna choroba jelita grubego.

Imraldi stosuje się w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita umiarkowanego do ciężkiego u dorosłych i dzieci w wieku od 6 do 17 lat. Jeśli cierpisz na wrzodziejące zapalenie jelita, najpierw mogą być przepisywane inne leki. Jeśli działanie nie jest wystarczająco dobre, przepisze się Imraldi w celu zmniejszenia objawów i objawów choroby.

Nieinfekcyjne zapalenie tunic oka u dorosłych i dzieci

Nieinfekcyjne zapalenie tunic oka to zapalna choroba wpływająca na określone części oka.

Imraldi stosuje się w leczeniu

• dorosłych z nieinfekcyjnym zapaleniem tunic oka z zapaleniem dotykającym tylnej części oka,
• dzieci od 2. roku życia z przewlekłym nieinfekcyjnym zapaleniem tunic oka z zapaleniem dotykającym przedniej części oka.

To zapalenie może prowadzić do zmniejszenia ostrości widzenia i/lub obecności plamek w oku (czarne kropki lub cienkie linie poruszające się w polu widzenia). Imraldi działa, zmniejszając to zapalenie.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Imraldi

Nie stosować Imraldi

• Jeśli jest nadwrażliwy na adalimumab lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli ma ciężką infekcję, w tym gruźlicę (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”). Jeśli występują objawy infekcji, np. gorączka, rany, zmęczenie, problemy stomatologiczne, należy poinformować lekarza.
• Jeśli ma umiarkowaną lub ciężką niewydolność serca. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli miał lub ma poważne problemy sercowe (zobacz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Imraldi należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Reakcja alergiczna

• Jeśli wystąpi reakcja alergiczna z objawami takimi jak uczucie ucisku w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, zawroty głowy, obrzęk lub wysypka, należy natychmiast przerwać stosowanie Imraldi i skontaktować się z lekarzem, ponieważ w rzadkich przypadkach takie reakcje mogą zagrozić życiu.

Infekcja

• Jeśli ma jakąkolwiek infekcję, w tym przewlekłą lub lokalizowaną (np. owrzodzenie nogi), należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia Imraldi. Jeśli nie jest pewien, należy skontaktować się z lekarzem.
• Podczas leczenia Imraldi może łatwiej dojść do infekcji. Ryzyko to może być większe, jeśli funkcja płuc jest obniżona. Infekcje te mogą być ciężkie i obejmować gruźlicę, infekcje wirusowe, grzybicze, pasożytnicze lub bakteryjne, inne infekcje oportunistyczne (rzadkie infekcje związane z osłabionym układem odpornościowym) oraz sepsę (zakażenie krwi). W rzadkich przypadkach infekcje te mogą zagrozić życiu. Dlatego ważne jest, aby poinformować lekarza o objawach takich jak gorączka, rany, zmęczenie lub problemy stomatologiczne. Lekarz może zalecić tymczasowe przerwanie leczenia Imraldi.

Gruźlica

• Ponieważ opisywano przypadki gruźlicy u pacjentów leczonych Imraldi, przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadzi badanie w celu wykluczenia oznak lub objawów gruźlicy. Obejmie to szczegółowe badanie kliniczne, w tym wywiad medyczny oraz badania diagnostyczne (np. zdjęcie RTG klatki piersiowej i próba tuberkulinowa). Wykonanie i wyniki tych badań należy odnotować na karcie informacyjnej dla pacjenta. Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli chorował(a) na gruźlicę lub miał(a) kontakt z chorym na gruźlicę. Gruźlica może się rozwinąć podczas leczenia, nawet jeśli otrzymał(a) leczenie zapobiegające gruźlicy. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia pojawią się objawy gruźlicy (trwający kaszel, utrata masy ciała, niedobór samopoczucia, podwyższona temperatura ciała) lub innej infekcji, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Infekcja związana z podróżą/rekurencyjna

• Należy poinformować lekarza, jeśli przebywał(a) lub podróżował(a) do regionów, w których występują endemiczne infekcje grzybicze, takie jak histoplazmoza, koksydioidoza lub blastomikoza.
• Należy poinformować lekarza, jeśli ma historię rekurencyjnych infekcji lub inne choroby lub czynniki zwiększające ryzyko infekcji.

Wirus zapalenia wątroby typu B (WZW B)

• Należy poinformować lekarza, jeśli jest nosicielem wirusa zapalenia wątroby typu B (WZW B), jeśli miał(a) aktywne zakażenie WZW B lub jeśli uważa, że może mieć ryzyko zakażenia WZW B. Lekarz powinien wykonać badanie na obecność WZW B. Imraldi może reaktywować zakażenie WZW B u osób, które są nosicielami wirusa. W rzadkich przypadkach, szczególnie jeśli stosuje się inne leki supresyjne dla układu odpornościowego, reaktywacja zakażenia WZW B może zagrozić życiu.

Pacjenci powyżej 65. roku życia

• Jeśli ma więcej niż 65 lat, może być bardziej narażony na infekcje podczas leczenia Imraldi. Pacjent i lekarz powinni zwracać szczególną uwagę na pojawienie się objawów infekcji podczas leczenia Imraldi. Ważne jest, aby poinformować lekarza o objawach infekcji, takich jak gorączka, rany, uczucie zmęczenia lub problemy stomatologiczne.

Zabieg chirurgiczny lub stomatologiczny

• Jeśli ma być przeprowadzony zabieg chirurgiczny lub stomatologiczny, należy poinformować lekarza, że przyjmuje Imraldi. Lekarz może zalecić tymczasowe wstrzymanie leczenia Imraldi.

Choroba demielinizacyjna

• Jeśli ma lub rozwinie chorobę demielinizacyjną (chorobę wpływającą na osłonkę mielinową nerwów, np. stwardnienie rozsiane), lekarz zadecyduje, czy należy rozpocząć lub kontynuować leczenie Imraldi. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpią objawy takie jak zaburzenia widzenia, osłabienie rąk lub nóg, mrowienie lub drętwienie w dowolnej części ciała.

Szczepienia

• Niektóre szczepienia zawierają żywe, choć osłabione formy bakterii lub wirusów wywołujących choroby i nie powinny być stosowane podczas leczenia Imraldi. Przed podaniem jakiegokolwiek szczepienia należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli to możliwe, należy podać dzieciom wszystkie zaplanowane szczepienia przed rozpoczęciem leczenia Imraldi. Jeśli stosuje się Imraldi w czasie ciąży, dziecko może mieć większe ryzyko zakażenia przez okres do 5 miesięcy po ostatniej dawce Imraldi podanej w czasie ciąży. Ważne jest, aby poinformować lekarza pediatrę i innych specjalistów medycznych o stosowaniu Imraldi w czasie ciąży, aby mogli podjąć decyzję o szczepieniach dziecka.

Niewydolność serca

• Jeśli ma łagodną niewydolność serca i jest leczony(a) Imraldi, lekarz powinien regularnie monitorować stan niewydolności serca. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli miał(a) lub ma poważne problemy sercowe. Jeśli pojawią się nowe objawy niewydolności serca lub pogorszą się istniejące (np. trudności w oddychaniu, obrzęki stóp), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz zadecyduje, czy należy kontynuować stosowanie Imraldi.

Gorączka, siniaki, krwawienia lub bladość

• U niektórych pacjentów organizm może nie być w stanie wytwarzać wystarczającej liczby komórek krwi walczących z infekcjami (białych krwinek) lub komórek odpowiedzialnych za zatrzymanie krwawienia (płytek krwi). Jeśli występuje trwająca gorączka, siniaki, łatwe krwawienia lub bladość, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia.

Rak

• Bardzo rzadko opisywano przypadki niektórych rodzajów raka u dzieci i dorosłych leczonych Imraldi lub innymi lekami blokującymi TNFα. Osoby z ciężką reumatoidalnym zapaleniem stawów, które chorują na tę chorobę przez dłuższy czas, mogą mieć większe niż średnie ryzyko rozwoju chłoniaka (nowotwór układu limfatycznego) oraz białaczki (nowotwór krwi i szpiku kostnego). Stosowanie Imraldi może zwiększyć ryzyko wystąpienia chłoniaka, białaczki i innych nowotworów. Rzadko obserwowano ciężką formę chłoniaka u pacjentów leczonych Imraldi. Niektórzy z tych pacjentów otrzymywali również azatioprynę lub 6-merkaptopurynę.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje azatioprynę lub 6-merkaptopurynę razem z Imraldi.

• Ponadto opisywano przypadki raka skóry (typu niemelanoma) u pacjentów stosujących Imraldi. Należy poinformować lekarza, jeśli podczas lub po leczeniu pojawią się nowe zmiany skórne lub jeśli istniejące zmiany zmienią wygląd.
• Zarejestrowano przypadki nowotworów innych niż chłoniaki u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) leczonych innym lekiem blokującym TNFα. Jeśli ma POChP lub intensywnie pali, należy skonsultować się z lekarzem, czy leczenie lekiem blokującym TNFα jest odpowiednie w jego przypadku.

Zespół podobny do toczenia układowego

• Rzadko leczenie Imraldi może prowadzić do rozwoju zespołu podobnego do toczenia układowego. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy takie jak trwająca wysypka bez wyraźnej przyczyny, gorączka, ból stawów lub zmęczenie.

Dzieci i młodzież

• Nie należy podawać Imraldi dzieciom poniżej 2. roku życia z młodzieńczym zapaleniem stawów wielostawowym.
• Nie należy stosować strzykawki wstępnie napełnionej o dawce 40 mg, jeśli zalecane są dawki inne niż 40 mg.

Inne leki i Imraldi

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje, niedawno przyjmował lub może potrzebować innych leków.

Imraldi można stosować razem z metotreksatem lub z niektórymi lekami przeciwrzutowymi modyfikującymi przebieg choroby (sulfasalazyna, hydroksychlorochina, leflunomida i wstrzykiwane preparaty zawierające sole złota), steroidami lub lekami przeciwbólowymi, w tym niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).

Nie należy stosować Imraldi razem z lekami zawierającymi anakinrę lub abatacept z powodu zwiększonego ryzyka ciężkich infekcji. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Ciąża i karmienie piersią

• Należy rozważyć zastosowanie odpowiednich metod antykoncepcji, aby uniknąć zajścia w ciążę i kontynuować ich stosowanie przez co najmniej 5 miesięcy po ostatniej iniekcji Imraldi.
• Jeśli jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.
• Imraldi należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to konieczne.
• Według badań przeprowadzonych u ciężarnych nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci matek leczonych adalimumabem w porównaniu z matkami z tą samą chorobą, które nie otrzymywały adalimumabu.
• Imraldi można stosować w czasie karmienia piersią.
• Jeśli stosuje się Imraldi w czasie ciąży, dziecko może mieć większe ryzyko zakażenia.
• Ważne jest, aby poinformować pediatrę i innych specjalistów medycznych o stosowaniu Imraldi w czasie ciąży przed podaniem jakichkolwiek szczepień dziecku. Więcej informacji o szczepieniach znajduje się w sekcji „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Wpływ Imraldi na zdolność prowadzenia pojazdów, jazdy na rowerze lub obsługi maszyn jest niewielki. Po zażyciu Imraldi może wystąpić uczucie wirującego otoczenia (zawroty głowy) oraz zaburzenia widzenia.

Imraldi zawiera sód i sorbitol

Sorbitol

Ten lek zawiera 20 mg sorbitolu w każdej strzykawce wstępnie napełnionej. Jeśli lekarz poinformował, że pacjent ma nietolerancję na niektóre cukry, należy skonsultować się z nim przed zażyciem tego leku.

Sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę 0,8 ml, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Imraldi

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących dawkowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli z reumatoidalnym zapaleniem stawów, zapaleniem stawów w przebiegu łuszczycy, szpotaczeniem zapalnym kręgosłupa lub osiowym zapaleniem stawów kręgosłupa bez dowodów promieniologicznych szpotaczenia zapalnego kręgosłupa

Imraldi w strzykawce wstępnie załadowanej i w dawce wstępnie załadowanej w aplikatorze dostępne są wyłącznie w dawce 40 mg. Dlatego nie jest możliwe stosowanie Imraldi w strzykawce wstępnie załadowanej lub w aplikatorze wstępnie załadowanym u dzieci, które wymagają dawki mniejszej niż pełna dawka 40 mg. W przypadku potrzeby zastosowania innej dawki należy użyć innych postaci leku, które umożliwiają taką możliwość.

Imraldi wstrzykuje się pod skórę (drogą podskórną). Standardowa dawka u dorosłych z reumatoidalnym zapaleniem stawów, szpotaczeniem zapalnym kręgosłupa, osiowym zapaleniem stawów kręgosłupa bez dowodów promieniologicznych szpotaczenia zapalnego kręgosłupa oraz u pacjentów z zapaleniem stawów w przebiegu łuszczycy to 40 mg adalimumabu podawanych co drugi tydzień jako pojedyncza dawka.

W przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów leczenie metotreksatem kontynuuje się podczas stosowania Imraldi. Jeśli lekarz uzna metotreksat za nieodpowiedni, Imraldi może być stosowany samodzielnie.

Jeśli masz reumatoidalne zapalenie stawów i nie otrzymujesz metotreksatu w trakcie leczenia Imraldi, lekarz może zdecydować o podawaniu 40 mg adalimumabu co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci, młodzież i dorośli z młodzieńczym zapaleniem stawów wielostawowym

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze od 10 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi to 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli od 2. roku życia o wadze 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to 40 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli z zapaleniem stawów towarzyszącym zapaleniu przyściągu

Dzieci i młodzież od 6. roku życia o wadze od 15 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi to 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci, młodzież i dorośli od 6. roku życia o wadze 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to 40 mg co drugi tydzień.

Dorośli z łuszczycą

Standardowa dawka u dorosłych z łuszczycą to początkowa dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień, począwszy od tygodnia po dawce początkowej. Należy kontynuować wstrzykiwanie Imraldi przez czas wskazany przez lekarza. Jeśli ta dawka nie działa wystarczająco dobrze, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci i młodzież z łuszczycą plamyczą

Dzieci i młodzież od 4 do 17 roku życia o wadze od 15 kg do 30 kg

Zalecana dawka Imraldi to początkowa dawka 20 mg, po czym 20 mg tydzień później. Następnie standardowa dawka to 20 mg co drugi tydzień.

Dzieci i młodzież od 4 do 17 roku życia o wadze 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to początkowa dawka 40 mg, po czym 40 mg tydzień później. Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień.

Dorośli z nadżeraniem pączkowym

Standardowy schemat dawkowania nadżerania pączkowego to początkowa dawka 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg dziennie przez dwa kolejne dni), po czym dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później.

Dwa tygodnie później kontynuuj dawkowanie 40 mg co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie, zgodnie z zaleceniem lekarza. Zaleca się codzienne stosowanie środka przeciwbakteryjnego na dotknięte obszary.

Młodzież z nadżeraniem pączkowym w wieku od 12 do 17 lat, o wadze minimalnej 30 kg lub więcej

Zalecana dawka Imraldi to początkowa dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień począwszy od tygodnia później. Jeśli odpowiedź na leczenie Imraldi w dawce 40 mg co drugi tydzień jest niewystarczająca, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie.

Zaleca się codzienne stosowanie środka przeciwbakteryjnego na dotknięte obszary.

Dorośli z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Standardowy schemat dawkowania w chorobie Leśniowskiego-Crohna to początkowa dawka 80 mg (jako dwie iniekcje w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień począwszy od dwóch tygodni później. Jeśli wymagany jest szybszy efekt, lekarz może przepisać początkową dawkę 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg dziennie przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje w jeden dzień) dwa tygodnie później, a następnie 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć częstotliwość podawania do 40 mg co tydzień.

Dzieci i młodzież z chorobą Leśniowskiego-Crohna

Dzieci i młodzież od 6 do 17 roku życia o wadze mniejszej niż 40 kg

Standardowy schemat dawkowania to początkowa dawka 40 mg, po czym 20 mg dwa tygodnie później. Jeśli wymagana jest szybsza odpowiedź, lekarz może przepisać początkową dawkę 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg dwa tygodnie później.

Następnie standardowa dawka to 20 mg co drugi tydzień. Jeśli ta dawka nie działa wystarczająco dobrze, lekarz może zwiększyć częstotliwość podawania do 20 mg co tydzień.

Dzieci i młodzież od 6 do 17 roku życia o wadze 40 kg lub więcej:

Standardowy schemat dawkowania to początkowa dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień), po czym 40 mg dwa tygodnie później. Jeśli wymagana jest szybsza odpowiedź, lekarz może przepisać początkową dawkę 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg dziennie przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później.

Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć częstotliwość podawania do 40 mg co tydzień.

Dorośli z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego

Standardowy schemat dawkowania Imraldi u dorosłych z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego to początkowa dawka 160 mg (może być podana jako cztery iniekcje w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg dziennie przez dwa kolejne dni), po czym 80 mg (jako dwie iniekcje w jeden dzień) dwa tygodnie później, a następnie 40 mg co drugi tydzień. Jeśli efekt tej dawki nie jest wystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg co tydzień lub 80 mg co dwa tygodnie.

Dzieci i młodzież z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego

Dzieci i młodzież od 6 roku życia o wadze poniżej 40 kg

Standardowa dawka Imraldi to 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) początkowo, po czym dawka 40 mg (jako jedna iniekcja 40 mg) dwa tygodnie później. Następnie standardowa dawka to 40 mg co drugi tydzień.

Pacjenci, którzy ukończą 18 lat podczas leczenia dawką 40 mg co drugi tydzień, powinni kontynuować stosowanie przepisanej dawki.

Dzieci i młodzież od 6 roku życia o wadze 40 kg lub więcej

Standardowa dawka Imraldi to 160 mg (jako cztery iniekcje po 40 mg w jeden dzień lub dwie iniekcje po 40 mg dziennie przez dwa kolejne dni) początkowo, po czym dawka 80 mg (jako dwie iniekcje po 40 mg w jeden dzień) dwa tygodnie później. Następnie standardowa dawka to 80 mg co drugi tydzień.

Pacjenci, którzy ukończą 18 lat podczas leczenia dawką 80 mg co drugi tydzień, powinni kontynuować stosowanie przepisanej dawki.

Dorośli z niemikrobiologicznym zapaleniem ucha

Standardowy schemat dawkowania u dorosłych z niemikrobiologicznym zapaleniem ucha to początkowa dawka 80 mg (jako dwie iniekcje w jeden dzień), po czym 40 mg co drugi tydzień począwszy od tygodnia po dawce początkowej. Kontynuuj wstrzykiwanie Imraldi przez czas wskazany przez lekarza.

Podczas stosowania Imraldi w niemikrobiologicznym zapaleniu ucha można kontynuować podawanie glikokortykosteroidów lub leków działających na układ odpornościowy. Imraldi może być również stosowany samodzielnie.

Dzieci i młodzież od 2. roku życia z przewlekłym niemikrobiologicznym zapaleniem ucha

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze poniżej 30 kg

Standardowa dawka Imraldi to 20 mg co drugi tydzień w połączeniu z metotreksatem.

Twój pediatra może przepisać dawkę początkową 40 mg, którą można podać tydzień przed rozpoczęciem standardowego schematu.

Dzieci i młodzież od 2. roku życia o wadze 30 kg lub więcej

Standardowa dawka Imraldi to 40 mg co drugi tydzień w połączeniu z metotreksatem.

Twój lekarz może przepisać dawkę początkową 80 mg, którą można podać tydzień przed rozpoczęciem standardowego schematu.

Sposób i droga podania

Imraldi wstrzykuje się pod skórę (drogą podskórną). Aby uzyskać instrukcje dotyczące stosowania, zapoznaj się z punktem 7.

Jeśli zastosujesz więcej Imraldi niż należy

Jeśli przypadkowo wstrzykniesz Imraldi częściej niż powinieneś, powiadom lekarza lub farmaceutę, że zastosowałeś więcej niż zalecana dawka. Zawsze zabieraj ze sobą opakowanie leku, nawet jeśli jest puste.

Jeśli zapomniałeś zastosować Imraldi

Jeśli zapomniałeś podać sobie iniekcji, powinieneś wstrzyknąć kolejną dawkę Imraldi tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Następnie podaj kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem, jakbyś nie zapomniał o dawce.

Jeśli przerwiesz leczenie Imraldi

Decyzja o przerwaniu stosowania Imraldi powinna być omówiona z lekarzem. Objawy mogą powrócić po przerwaniu leczenia.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana. Jednak niektóre mogą być poważne i wymagać leczenia. Działania niepożądane mogą pojawić się nawet do 4 miesięcy lub dłużej po ostatnim wstrzyknięciu Imraldi.

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

• ciężkie wysypki, pokrzywka lub inne objawy reakcji alergicznej;
• obrzęk twarzy, rąk, stóp;
• trudności z oddychaniem, połykaniem;
• duszność podczas wysiłku lub w pozycji leżącej, obrzęk stóp.

Jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów:

• objawy infekcji, takie jak gorączka, mdłości, rany, problemy z zębami, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu;
• uczucie osłabienia lub zmęczenia;
• kaszel;
• mrowienie;
• zdrętwienie;
• podwójne widzenie;
• osłabienie rąk lub nóg;
• guz lub otwarta rana, która nie goi się;
• objawy i znaki zaburzeń krwi, takie jak długotrwała gorączka, siniaki, krwawienia i bladość.

Opisane powyżej objawy mogą być sygnałem działań niepożądanych wymienionych poniżej, które obserwowano przy stosowaniu adalimumabu:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, obrzęk, zaczerwienienie lub swędzenie);
• infekcje dróg oddechowych dolnych (w tym przeziębienie, katar, zapalenie zatok, zapalenie płuc);
• bóle głowy;
• bóle brzucha;
• nudności i wymioty;
• wysypka;
• bóle mięśni.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• ciężkie infekcje (w tym zakażenie krwi i grypa);
• infekcje jelitowe (w tym gastroenteritis);
• infekcje skóry (w tym cellulitis i opryszczka);
• infekcja ucha;
• infekcje jamy ustnej (w tym infekcja zęba i ból zimna);
• infekcje układu rozrodczego;
• infekcja dróg moczowych;
• grzybice;
• infekcje stawów;
• nowotwory łagodne;
• raka skóry;
• reakcje alergiczne (w tym alergia sezonowa);
• odwodnienie;
• zaburzenia nastroju (w tym depresja);
• lęk;
• trudności ze snem;
• zaburzenia czucia, takie jak mrowienie, pieczenie lub zdrętwienie;
• migrenę;
• objawy ucisku korzenia nerwowego (w tym ból w dolnej części pleców i nogi);
• zaburzenia wzroku;
• zapalenie oka;
• zapalenie powieki i obrzęk oka;
• zawroty głowy (uczucie, że pokój się kręci);
• uczucie przyspieszonego tętna;
• podwyższone ciśnienie krwi;
• rumień;
• siniak (wyczuwalne guzowate miejsce z krwią skrzepniętą);
• kaszel;
• astmę;
• trudności z oddychaniem;
• krwawienie przewodu pokarmowego;
• wzdęcia (niestrawność, wzdęcia i pieczenie);
• refluks kwasowy;
• zespół suchego oka (w tym suchość oczu i ust);
• swędzenie;
• swędzącą wysypkę;
• siniaki;
• zapalenie skóry (np. egzema);
• pękające paznokcie rąk i stóp;
• zwiększone pocenie;
• wypadanie włosów;
• nowe przypadki łuszczycy lub pogorszenie istniejącej łuszczycy;
• skurcze mięśni;
• krew w moczu;
• problemy nerkowe;
• ból w klatce piersiowej;
• obrzęk (nagromadzenie płynu w organizmie powodujące obrzęk tkanki);
• gorączkę;
• zmniejszenie liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień i siniaków;
• problemy z gojeniem ran.

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• infekcje oportunistyczne (w tym gruźlica i inne infekcje występujące, gdy odporność organizmu spada);
• infekcje neurologiczne (w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wirusowe);
• infekcje oka;
• infekcje bakteryjne;
• zapalenie julek (divertikulitis) – zapalenie i infekcja okrężnicy;
• nowotwory, w tym raka układu limfatycznego (chłoniaka) i melanoma (rodzaj raka skóry);
• zaburzenia immunologiczne, które mogą dotyczyć płuc, skóry i węzłów chłonnych (najczęściej jako choroba zwana sarkoidozą);
• zapalenie naczyń (waskulitis);
• drżenie;
• neuropatię (uszkodzenie nerwów);
• udar mózgu;
• utratę słuchu, szumy w uszach;
• uczucie nieregularnego tętna, np. przeskakiwania;
• problemy serca, które mogą powodować trudności z oddychaniem lub obrzęk kostek;
• zawał serca;
• aneurysmę (wypuknięcie ściany dużej tętnicy), zapalenie i zakrzep w żyłach, zator naczynia krwionośnego;
• choroby płuc, które mogą powodować trudności z oddychaniem (w tym zapalenia);
• zator płucny (zablokowanie tętnicy płucnej);
• wylew do opłucnej (nieprawidłowe nagromadzenie płynu w przestrzeni opłucnowej);
• zapalenienie trzustki powodujące silny ból brzucha i pleców;
• trudności z połykaniem;
• obrzęk twarzy;
• zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamienie w pęcherzyku żółciowym;
• stłuszczenie wątroby (nagromadzenie tłuszczu w komórkach wątrobowych);
• poty nocne;
• blizny;
• nieprawidłowe napady mięśniowe;
• toczeń układowy (w tym zapalenie skóry, serca, płuc, stawów i innych narządów);
• zaburzenia snu;
• impotencję;
• zapalenia.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• białaczkę (raka krwi i szpiku kostnego);
• ciężką reakcję alergiczną z wstrząsem;
• stwardnienie rozsiane;
• zaburzenia nerwowe (np. zapalenie nerwu wzrokowego prowadzące do oka, oraz zespół Guillaina-Barrégo – chorobę powodującą osłabienie mięśni, nieprzyjemne uczucia, mrowienie rąk i górnej części ciała);
• zatrzymanie krążenia;
• włóknienie płuc (bliznowacenie płuc);
• przetoczenie jelita;
• zapalenie wątroby;
• reaktywację wirusa zapalenia wątroby typu B;
• autoimmunologiczne zapalenie wątroby (zapalenie wątroby spowodowane przez własny układ odpornościowy organizmu);
• zapalenie naczyń skóry (waskulitis cutanea);
• zespół Stevensa-Johnsona (wczesne objawy to niepokój, gorączka, ból głowy i wysypka);
• obrzęk twarzy związany z reakcjami alergicznymi;
• wielopostaciowe rumień (zapalna wysypka na skórze);
• stan podobny do toczenia;
• obrzęk naczyniowy (angioedem – lokalizowany obrzęk skóry);
• reakcję likenoidną skóry (czerwono-fioletową swędzącą wysypkę).

Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• rzadki i często śmiertelny rak krwi – wątrobowo-śledzionowy chłoniak T;
• raka skóry typu komórkowego Merkel;
• sarkomę Kaposiego – rzadki nowotwór związany z wirusem opryszczki ludzkiej typu 8 (HHV-8). Sarkoma Kaposiego zwykle objawia się jako fioletowe zmiany skórne;
• niewydolność wątroby;
• pogorszenie choroby zwanej dermatomiozycytem (objawiającej się wysypką i osłabieniem mięśni);
• przyrost masy ciała (u większości pacjentów przyrost był niewielki).

Niektóre działania niepożądane związane z adalimumabem obserwowane w badaniach klinicznych nie powodują objawów i mogą być wykryte jedynie za pomocą analizy krwi. Obejmują one:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10):

• zmniejszoną liczbę białych krwinek;
• zmniejszoną liczbą czerwonych krwinek;
• podwyższony poziom lipidów we krwi;
• podwyższone stężenie enzymów wątrobowych.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• podwyższoną liczbę białych krwinek;
• zmniejszoną liczbę płytek krwi;
• podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi;
• nieprawidłowe wartości sodu we krwi;
• niski poziom wapnia we krwi;
• niski poziom fosforanów we krwi;
• podwyższony poziom glukozy we krwi;
• wysokie wartości mleczanu dehydrogenazy we krwi;
• obecność autoantyciał we krwi;
• niski poziom potasu we krwi.

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• podwyższone wartości bilirubiny (badanie czynności wątroby).

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• zmniejszoną liczbę białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Dodatku V. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w dostarczaniu dalszych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Wsparanie Imraldi

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Przechowuj w lodówce (w temperaturze od 2 °C do 8 °C). Nie mrozić.

Przechowuj strzykawkę wypełnioną w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić ją przed światłem.

Przechowywanie alternatywne:

W razie konieczności (np. podczas podróży) można przechowywać pojedynczą wypełnioną strzykawkę Imraldi w temperaturze pokojowej (do 25 °C) przez okres maksymalnie 31 dni (należy zadbać o ochronę przed światłem). Po wyjęciu strzykawki z lodówki do przechowywania w temperaturze pokojowej, należy ją użyć w ciągu kolejnych 31 dni lub wyrzucić, nawet jeśli ponownie umieści się ją w lodówce.

Należy zanotować datę wyjęcia strzykawki z lodówki oraz datę, po której strzykawkę należy wyrzucić.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. Dzięki temu pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Imraldi

• Substancją czynną jest adalimumab.
• Pozostałe składniki to: monohydrat fosforanu sodu monozasadowego, dwuhydrazot fosforanu sodu dwuzasadowego, kwas bursztynowy, dwuzasadowy bursztynian sodu, histydyna, monohydrat chlorowodorku histydyny, mannozol, polisorbat 20 i woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Imraldi 40 mg roztwór do wstrzykiwań w strzykawce wstępnie napełnionej podawany jest jako 0,4 ml roztworu przejrzystego do mlecznego i bezbarwnego do jasnobrązowego.

Imraldi dostępne jest w opakowaniach zawierających 1, 2, 4 lub 6 strzykawek wstępnie napełnionych (szkło typu I) z igłą ze stali nierdzewnej, sztywną osłoną igły, tłokiem gumowym, bezpiecznym korpusem ochronnym i skrzydłami uchwytu dla pacjenta oraz 2, 2, 4 lub 6 chusteczek alkoholowych dołączone do odpowiedniego opakowania.

Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel zezwolenia na dopuszczenie do obrotu

Samsung Bioepis NL B.V.

Olof Palmestraat 10

2616 LR Delft

Holandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Biogen Netherlands B.V.

Prins Mauritslaan 13

1171 LP Badhoevedorp

Holandia

Samsung Bioepis NL B.V.

Olof Palmestraat 10

2616 LR Delft

Holandia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela zezwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotnika: 03/2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

1. Instrukcje dotyczące stosowania

Dokładnie postępuj zgodnie z poniższymi instrukcjami — wkrótce nabierzesz wprawy i będziesz mógł bezpiecznie samodzielnie wykonywać zastrzyk.

• Przed wykonaniem zastrzyku samodzielnie poproś lekarza lub pielęgniarkę o pokazanie, jak należy używać strzykawki jednorazowej. Lekarz lub pielęgniarka muszą upewnić się, że potrafisz poprawnie posługiwać się strzykawką.

Strzykawka jednorazowa wstępnie załadowana

Po całkowitym wcisnięciu tłoka igła się cofa, co zapobiega urazom ukłucia.

Opieka nad strzykawką wstępnie załadowaną

Przechowywanie strzykawki

• Przechowuj strzykawkę w lodówce, ale nie mroź.
• Zawijaj strzykawkę w opakowanie i chron przed światłem.
• Przechowuj strzykawkę w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Usuwanie strzykawki

• Każdą strzykawkę używaj tylko raz. Nigdy nie używaj ponownie tej samej strzykawki.
• Zużyte strzykawki wyrzucaj do specjalnego pojemnika zgodnie z wytycznymi podanymi przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.

Zasady ostrożności

• Jeśli strzykawka upadła, ale nadal miała nakrywkę, możesz jej użyć.
• Jeśli strzykawka upadła bez nakrywki, nie używaj jej. Igła może być zabrudzona lub uszkodzona.
• Nie używaj uszkodzonej strzykawki.

Opieka nad miejscem zastrzyku

• Wybierz miejsce z tkanką tłuszczową do wykonania zastrzyku

Obszary z tkanką tłuszczową, takie jak brzuch, są zazwyczaj najlepszym miejscem na zastrzyk. W miejscach z tkanką tłuszczową łatwiej jest pociągnąć skórę i poprawnie włożyć igłę.

• Wybieraj inne miejsce za każdym razem na nowy zastrzyk

Wybierając miejsce na zastrzyk, wybierz obszar, którego ostatnio nie używasz — pomoże to uniknąć bólu i siniaków.

• Wciskaj tłok powoli

Czasem szybkie zastrzyki mogą być bolesne. Powolne wciskanie tłoka sprawi, że zastrzyk będzie bardziej komfortowy.

Jak wykonać zastrzyk za pomocą strzykawki wstępnie załadowanej

1. Przygotuj potrzebne materiały do zastrzyku

Połóż strzykawkę wstępnie załadowaną i chusteczki alkoholowe na czystej i suchej powierzchni.

• Pamiętaj, by umyć ręce!
• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Poczekaj od 15 do 30 minut

Poczekaj od 15 do 30 minut, aż strzykawka osiągnie temperaturę pokojową — pomoże to zmniejszyć ból podczas zastrzyku.

• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Sprawdź lek i datę ważności

Zawsze upewnij się, że lek jest przezroczysty lub lekko mętny, bezbarwny do jasnobrunatnego, nie zawiera cząstek i nie upłynęła jego data ważności. Jeśli lek nie jest przezroczysty lub lekko mętny, bezbarwny do jasnobrunatnego, zawiera cząstki lub jego data ważności upłynęła, nie używaj go.

Może być widoczna jedna lub więcej pęcherzyków powietrza — jest to normalne i nie jest powodem do odrzucenia leku.

• Nie zdejmuj jeszcze nakrywki!

1. Wybierz miejsce zastrzyku i oczyść skórę

Wybierz miejsce zastrzyku na swoim ciele. Najlepsze obszary to brzuch (z wyłączeniem obszaru wokół pępka) i uda.

Oczyść miejsce zastrzyku chusteczką alkoholową. Nie dotykaj tego obszaru po oczyszczeniu przed wykonaniem zastrzyku.

• Unikaj miejsc bolesnych, siniaków, blizn, obszarów ze strupami lub czerwonymi plamami.

1. Zdejmij nakrywkę z igły

Delikatnie zdejmij nakrywkę z igły.

Normalne jest, że z igły wycieknie kilka kropli płynu.

Jeśli zdejmiesz nakrywkę z igły przed przygotowaniem się do zastrzyku, nie zakładaj jej ponownie, ponieważ możesz wygiąć lub uszkodzić igłę. Istnieje ryzyko przypadkowego ukłucia lub rozlania leku.

1. Pociągnij skórę i wstaw igłę

Delikatnie pociągnij skórę i całkowicie wsuń igłę pod kątem około 45 stopni.

1. Wciśnij tłok całkowicie

Trzymaj strzykawkę i całkowicie wciśnij tłok.

Następnie odłóż palec wskazujący, aby umożliwić cofnięcie się igły do cylindra strzykawki.

1. Wyjmij strzykawkę i wyrzuć ją

Wyjmij strzykawkę z skóry.

Po wstrzyknięciu leku Imraldi upewnij się, że igła się cofnęła, a następnie natychmiast wyrzuć zużytą strzykawkę do specjalnego pojemnika zgodnie z wytycznymi podanymi przez lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę.

Nie jesteś pewien, czy wstrzyknąłeś pełną dawkę? Skontaktuj się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą.