Furowersetydyna CINFA 40 mg tabletki EFG
Hiszpania
Spis treści
Ulotka: Informacja dla użytkownika
Wprowadzenie
Ulotka: informacja dla użytkownika
Furosemida cinfa 40 mg tabletki EFG
Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.
- Zachowaj tę ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
- W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
- Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
- W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nieopisane w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.
Spis treści ulotki
- Co to jest Furosemida cinfa i do czego służy
- Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem zażywania Furosemida cinfa
- Jak stosować Furosemida cinfa
- Możliwe działania niepożądane
- Wazliwość Furosemida cinfa
- Zawartość opakowania i informacje dodatkowe
1. Co to jest furosemid cinfa i kiedy jest stosowany
Furosemid cinfa to lek moczopędny z grupy sulfonamidów. Działa zwiększając wydzielanie moczu (działanie moczopędne) oraz obniżając ciśnienie tętnicze (działanie przeciwhypertensyjne).
Lek ten, zawsze na receptę lekarza, jest wskazany w leczeniu:
- Obrzęków (nacieków płynowych) związanych z niewydolnością serca, przewlekłą marskością wątroby (wysięk brzuszny), chorobami nerek, w tym zespole nerczycowym (pierwszeństwo ma leczenie choroby podstawowej).
- Obrzęków po oparzeniach.
- Lekkiego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego.
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem furosemidu cinfa
Nie przyjmuj furosemidu cinfa
- Jeśli jesteś uczulony na furosemid, leki należące do grupy sulfonamidów lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli Twój całkowity objętość krwi jest obniżona (hipowolemia) lub jesteś odwodniony.
- Jeśli masz poważne problemy z nerkami, towarzyszące znacznemu zmniejszeniu wydzielania moczu (niewydolność nerek z anurią), które nie odpowiadają na ten lek.
- Jeśli masz silnie obniżony poziom potasu we krwi (ciężka hipokaliemia) (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
- Jeśli masz ciężki niedobór soli sodowych we krwi (ciężka hiponatremia).
- Jeśli znajdujesz się w stanie przedśpiączkowym lub śpiączkowym związanym z encefalopatią wątrobą.
- Jeśli karmisz piersią niemowlę.
Jeśli jesteś w ciąży, zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania furosemidu cinfa skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Zachowaj szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku:
- Jeśli masz problemy z wydalaniem moczu, zwłaszcza na początku leczenia.
- Jeśli Twoje ciśnienie krwi jest obniżone (hipotensja).
- Jeśli masz zwiększony ryzyko silnego spadku ciśnienia krwi (np. u pacjentów z istotną stenozą wieńcową lub mózgową).
- Jeśli masz ukrytą lub wyraźną cukrzycę (cukrzycę typu 2).
- Jeśli cierpisz na podagrę.
- Jeśli masz poważne problemy nerkowe związane z ciężką chorobą wątroby (zespołem wątrobowo-nerek).
- Jeśli masz niski poziom białek we krwi (hipoproteinemia), dodatkowo np. z zespołem nerczycowym (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
- U noworodków przedwczesnych (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
- Istnieje możliwość nasilenia się lub aktywacji toczeń rumieniowatego układowego.
- Jeśli jesteś osobą starszą, jesteś leczony lekami mogący powodować obniżenie ciśnienia krwi lub masz inne stany chorobowe związane z ryzykiem obniżenia ciśnienia krwi.
Podczas leczenia tym lekiem zazwyczaj konieczna jest okresowa kontrola poziomu sodu, potasu i kreatyniny we krwi, szczególnie jeśli masz znaczne utraty płynów z powodu wymiotów, biegunki lub silnego pocenia się. Należy skorygować odwodnienie lub hipowolemię oraz wszelkie istotne zaburzenia elektrolitowe i równowagi kwasowo-zasadowej. Może być konieczne przerwanie leczenia.
Pacjenci starsi z demencją, którzy przyjmują rysperydon, powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu. Rysperydon to lek stosowany w leczeniu niektórych chorób psychicznych, takich jak demencja (choroba charakteryzująca się występowaniem różnych objawów: utratą pamięci, trudnościami w mówieniu, trudnościami w myśleniu).
Stosowanie w sporcie
Ten lek zawiera furosemid, który może spowodować pozytywny wynik w testach na dopingu.
Stosowanie furosemidu cinfa z innymi lekami
Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub może być konieczne przyjmowanie innych leków.
Działanie leczenia może być zaburzone, jeśli furosemid jest stosowany jednocześnie z innymi lekami.
Niektóre substancje mogą zwiększyć swoją toksyczność dla uszu i nerek, jeśli są podawane razem z tym lekiem. Dlatego należy je podawać łącznie tylko wtedy, gdy istnieją wskazania medyczne:
Do takich substancji należą:
- Aminoglikozydy (leki na infekcje) takie jak gentamycyna, kanamycyna i tobramycyna.
- Leki przeciwnowotworowe (cisplatyna).
Jednoczesne stosowanie furosemidu z innymi lekami może osłabić działanie tych leków, np.:
- Leków stosowanych w cukrzycy (leków przeciwcukrzycowych).
- Leków stosowanych do podnoszenia ciśnienia krwi (sympatykomimetyków z efektem hipertensyjnym, np. adrenaliny i noradrenaliny).
W innych przypadkach jednoczesne stosowanie może nasilić działanie tych leków, np.:
- Leków na astmę (teofiliny).
- Relaksantów mięśniowych typu kurare.
- Leków na depresję (soli litu): może zwiększyć ryzyko toksyczności litu, w tym ryzyko szkodliwego wpływu na serce lub mózg.
- Pacjenci leczeni diuretykami mogą doświadczyć ciężkiej hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie przy pierwszym podaniu lub pierwszym podaniu wysokiej dawki inhibitora ACE (enzymu konwertującego angiotensynę) lub antagonisty receptora angiotensyny II.
- Jeśli leki na nadciśnienie, diuretyki lub inne leki mogące obniżyć ciśnienie są podawane razem z furosemidem, należy przewidywać bardziej wyraźny spadek ciśnienia krwi.
- Leki toksyczne dla nerek: jednoczesne podawanie może nasilić szkodliwy wpływ tych leków na nerki.
Niektóre leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy) oraz leki na epilepsję (fenytoina) mogą zmniejszyć działanie furosemidu.
Furosemid może zwiększyć toksyczność salicylanów.
Ten lek i sukralfat nie powinny być podawane jednocześnie w odstępie krótszym niż 2 godziny, ponieważ działanie furosemidu może być osłabione.
Leki takie jak probenecyd i metotreksat lub inne leki wydalane w znacznym stopniu przez nerki mogą zmniejszyć działanie furosemidu. W leczeniu wysokimi dawkami mogą one zwiększyć stężenia w surowicy i ryzyko działań niepożądanych spowodowanych furosemidem lub jego jednoczesnym podawaniem.
Następujące substancje mogą zwiększyć ryzyko obniżenia poziomu potasu we krwi (hipokaliemia) przy podawaniu z furosemidem:
- Leki przeciwzapalne (glikokortykosteroidy).
- Karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej).
- Duże ilości lakierka.
- Długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających na zaparcia.
Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia) lub magnezu (hipomagnezemia)) mogą nasilić toksyczność niektórych leków (np. glikozydów naparstnicy i leków wydłużających przedział QT).
Pacjenci leczeni furosemidem, którzy otrzymują wysokie dawki niektórych cefalosporyn (antybiotyków), mogą doświadczyć pogorszenia funkcji nerek.
Jednoczesne podawanie furosemidu i cyklosporyny A (lek stosowany w zapobieganiu odrzucenia przeszczepu) wiąże się z zwiększone ryzyko artropatii podagrowej (zapalenia stawów) spowodowanej wzrostem stężenia mocznika we krwi (hiperurikemia) i zaburzeniami wydalania mocznika przez nerki.
Pacjenci z wysokim ryzykiem niefropatii spowodowanej środkiem kontrastowym, którzy otrzymują furosemid, mają większe prawdopodobieństwo pogorszenia funkcji nerek.
Podawanie furosemidu razem z rysperydonem u pacjentów starszych z demencją może zwiększyć śmiertelność.
Wysokie dawki furosemidu podawane razem z lewotyroksyną mogą prowadzić do początkowego przemijającego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, po którym następuje ogólny spadek całkowitych stężeń hormonów tarczycy.
Twój lekarz może potrzebować zmienić dawkę i/lub podjąć inne środki ostrożności, jeśli przyjmujesz któryś z następujących leków:
- Aliskiren – stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.
Jeśli jesteś w ciąży, furosemid powinien być stosowany tylko wtedy, gdy istnieją wskazania medyczne.
W okresie karmienia piersią nie należy podawać furosemidu. Jeśli jego podanie okaże się konieczne, lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią, ponieważ furosemid przechodzi do mleka matki.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Ten lek może powodować zawroty głowy lub senność. Może to występować szczególnie na początku leczenia, gdy lekarz zwiększy dawkę lub jeśli spożywasz alkohol. Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz zawroty głowy lub senność.
Niektóre działania niepożądane (np. niepożądane silne obniżenie ciśnienia krwi) mogą utrudniać koncentrację i reakcję i stanowić zatem zagrożenie w sytuacjach, w których te umiejętności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub maszyn).
Furosemid cinfa zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; oznacza to, że jest w zasadzie „bezsodowy”.
3. Jak stosować furosemid cinfa
Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącymi dawkowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.
Pamiętaj o przyjmowaniu leku.
Przyjmuj furosemid na pusty żołądek, połykając go nieprzeżutego z odpowiednią ilością płynu.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Jeśli uznasz, że działanie tego leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.
Lekarz przepisze Ci najniższą dawkę, która zapewni pożądany efekt.
Stosowanie u dorosłych
Zaleca się rozpoczęcie leczenia od pół, jednej lub dwóch tabletek (20–80 mg furosemidu) dziennie. Dawkę utrzymania stanowi pół do jednej tabletki dziennie. Maksymalna dawka będzie określona przez lekarza i zależy od Twojej odpowiedzi na leczenie.
Stosowanie u dzieci
U niemowląt i dzieci zaleca się dobową dawkę 2 mg/kg masy ciała, nie więcej niż 40 mg dziennie.
Lekarz wskaze Ci czas trwania leczenia tym lekiem. Nie przerywaj leczenia przed upływem tego okresu.
Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę furosemid cinfa
W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i zażytą ilość.
Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do poważnego obniżenia ciśnienia tętniczego (może to prowadzić do wstrząsu), zaburzeń czynności nerek (ostra niewydolność nerek), zaburzeń krzepnięcia (tromboza), delirium, porażenia mięśni (porażenie miękkie), apatii i dezorientacji.
Nie zna się skutecznego przeciwdziałka.
W przypadku przedawkowania leczenie zależy od występujących objawów.
Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć furosemid cinfa
Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę.
W razie dalszych wątpliwości dotyczących stosowania tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
4. Możliwe działania niepożądane
Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania:
Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- zaburzenia elektrolitów (w tym objawowe), odwodnienie i obniżenie całkowitej objętości krwi (hipowolemia), szczególnie u pacjentów starszych, z podwyższonym poziomem kreatyniny i trójglicerydów we krwi.
Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)
- obniżenie stężenia sodu (hiponatremia), chloru (hipochloremia), potasu (hipokaliemia), wzrost stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady dny.
- zwiększenie objętości moczu
- zaburzenia psychiczne (encefalopatia wątrobowa) u pacjentów z chorobami wątroby (niewydolność hepatocelularna).
- zwiększenie lepkości krwi (hemokoncentracja).
Niezbyt często (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)
- zaburzenia tolerancji glukozy. Może ujawnić się utajona cukrzyca.
- nudności.
- zaburzenia słuchu, choć zazwyczaj o charakterze przejściowym, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, obniżeniem poziomu białek we krwi (hipoproteinemii) i/lub po zbyt szybkim wstrzyknięciu furosemidu do żyły. Głuchota (czasem nieodwracalna).
- swędzenie, wysypka, wypłuki, pęcherze i inne poważniejsze reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, odłuszczeniowe zapalenie skóry, purpura i reakcje fotouczulenia.
- obniżenie poziomu płytek krwi (trombocytopenia)
Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)
- zapalenie naczyń krwionośnych o charakterze alergicznym (waskożylne zapalenie naczyń).
- nerkowe reakcje alergiczne (zapalenie nerek typu naczyniowo-pęcherzykowe).
- wymioty, biegunka.
- subiektywne uczucie dzwonienia w uszach (tinnitus).
- ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktykowidne) (np. z wstrząsem).
- uczucie mrowienia w kończynach (parestezje).
- obniżenie poziomu białych krwinek (leukopenia), wzrost jednego z rodzajów białych krwinek – eozynofilii (eozynofilia).
- gorączka.
Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)
- zapalenie trzustki (ostra zapalenie trzustki).
- zaburzenia wątroby (zastój żółci), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (transaminaz).
- obniżenie poziomu jednego z rodzajów białych krwinek – granulocytów (agranulocytoza), obniżenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna lub anemia hemolityczna).
Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)
- obniżenie poziomu wapnia (hipokalcemia), magnezu (hipomagnezemia), wzrost stężenia mocznika we krwi, alkaloza metaboliczna, zespół pseudo-Barttera w przypadku nadużywania i/lub długotrwałego stosowania furosemidu.
- zaburzenia krzepnięcia krwi (tromboza).
- wzrost stężenia sodu i chloru w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym zwężeniem przepływu moczu), powstawanie kamieni w nerkach (nefrokalkynoza/nefrolitiaza) u wcześniaków, niewydolność nerek.
- ciężkie pęcherzykowe reakcje skóry i błon śluzowych (zespołu Stevensa-Johnsona), ciężkie zaburzenia skóry charakteryzujące się powstawaniem pęcherzy i odłuszczającymi się zmianami (toksyczna nekroliza nabłonkowa), ostrą ogólnoustrojową pustulozę (PEGA) oraz zespół nadwrażliwości na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), reakcje likenowide, charakteryzujące się małymi, swędzącymi, czerwono-purpurowymi, wielokątnymi zmianami pojawiającymi się na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej.
- nasilenie lub aktywacja toczeńca rumieniowatego układowego.
- zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, ból głowy.
- zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w sytuacjach, gdy występowało ciężkie obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia) (zobacz punkt „Nie przyjmuj furosemidu cinfa”).
- zwiększone ryzyko utrzymywania się przewodu tętniczego (ductus arteriosus pervius), gdy furosemid jest podawany wcześniakom w pierwszych tygodniach życia.
Tak jak przy innych lekach moczogonnych, po długotrwałym stosowaniu tego leku może wzrosnąć wydalanie sodu, chloru, wody, potasu, wapnia i magnezu. Te zaburzenia objawiają się silnym pragnieniem, bólem głowy, dezorientacją, skurczami mięśni, bolesnym skurczem mięśni, szczególnie kończyn (tetania), osłabieniem mięśni, zaburzeniami rytmu serca oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.
5. Ochrona furosemidu cinfa
Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem.
Nie należy stosować tego leku po dacie wygaśnięcia ważności podanej na opakowaniu po oznaczeniu „CAD”. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.
Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu możesz pomóc w ochronie środowiska.
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa
Skład furosemidu cinfa
- Substancją czynną jest furosemid.
- Pozostałe składniki to: węglan magnezu (E-504), skrobia kukurydziana pregelatynizowana, skrobia kukurydziana, stearyna magnezu (E-470b), laurylosiarczan sodu i povidon (E-1201).
Wygląd produktu i zawartość opakowania
Są to białe, cylindryczne, dwuwypukłe tabletki z rowkiem po jednej stronie i kodem „FU” po drugiej.
Furosemid cinfa jest dostępny w opakowaniach zawierających 10, 30 lub 500 tabletek.
Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent
Laboratorios Cinfa, S.A.
Carretera Olaz-Chipi, 10 - Polígono Industrial Areta.
31620 Huarte (Navarra) - Hiszpania
Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2024
Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/
Możesz uzyskać szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku, skanując telefonem komórkowym (smartfonem) kod QR umieszczony w ulotce i opakowaniu. Możesz również uzyskać dostęp do tych informacji pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/64140/P_64140.html
Kod QR: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/64140/P_64140.html