Furosemid Sala 250 mg/25 ml roztwór do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla pacjenta

Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do przewlekania EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Furosemida Sala i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Furosemida Sala
3. Jak stosować Furosemida Sala
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Furosemida Sala
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Furosemida Sala i do czego służy

Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych to lek moczopędny z grupy sulfonamidów. Działa zwiększając wydalenie moczu (działanie moczopędne) oraz obniżając ciśnienie tętnicze (działanie przeciwciśnieniowe).

Lek ten, zawsze na receptę lekarza, jest wskazany wyłącznie w leczeniu pacjentów z:

• Zaburzeniami filtracji nerkowej (przez nerki).
• Ostrą niewydolnością nerek w celu utrzymania wydalania płynów oraz ułatwienia żywienia dożylnej, o ile pozostaje pewna zdolność filtracyjna nerek.
• Przewlekłą niewydolnością nerek w stadium przeddializyjnym, z zatrzymaniem płynów i nadciśnieniem.
• Ostateczną niewydolnością nerek w celu utrzymania czynności wydzielniczej nerek.
• Zespolem nerczynowym u pacjentów, u których dawka furosemidu 120 mg na dobę podawana doustnie nie jest wystarczająca; w pierwszej kolejności należy leczyć chorobę podstawową.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Furosemida Sala

Uważnie przeczytaj instrukcje zawarte w punkcie 3. „Jak stosować Furosemida Sala”

Nie stosuj Furosemida Sala

• Jeśli jesteś uczulony na furosemid, leki z grupy furosemidu (sulfonamidy) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• W przypadku obniżenia całkowitej objętości krwi (hipowolemia) lub odwodnienia organizmu.
• Jeśli występują poważne problemy z nerkami, towarzyszące zmniejszeniu wydalania moczu (niewydolność nerek z anurią), które nie odpowiadają na działanie tego leku.
• Jeśli występuje ciężkie obniżenie stężenia potasu we krwi (ciężka hipokaliemia). (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli występuje ciężkie niedobory soli sodowych we krwi (ciężka hiponatremia).
• W przypadku stanu przedkomowego lub komowego (związanego z encefalopatią wątrobową).
• Jeśli karmisz piersią niemowlę.
• Jeśli jesteś w ciąży, zobacz punkt „Ciąża, karmienie piersią i płodność”.

Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwań nie powinna być podawana w formie dożylnej dawki bolusowej. Należy ją podawać wyłącznie w postaci wlewu za pomocą pomp wlewnych kontrolujących objętość lub szybkość podania, w celu uniknięcia ryzyka przypadkowego przedawkowania.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania roztworu do wlewu Furosemida Sala 250 mg należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką:

Zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku:

• W przypadku problemów z wydalaniem moczu, zwłaszcza na początku leczenia.
• Gdy ciśnienie krwi jest obniżone (hipotensja).
• Gdy istnieje wysokie ryzyko gwałtownego spadku ciśnienia krwi (np. u pacjentów ze znaczącą stenozą wieńcową lub mózgową).
• W przypadku utajonego lub wyraźnego cukrzycy (diabetes mellitus).
• Gdy choruje się na podagry.
• W przypadku poważnych zaburzeń nerek związanych z ciężką chorobą wątroby (zespołu wątrobowo-nerek).
• Gdy stężenie białek we krwi jest obniżone (hipoproteinemia), szczególnie przy współistniejącym np. zespole nerczynowym (patrz „Możliwe działania niepożądane”).
• U wcześniaków (patrz „Możliwe działania niepożądane”).
• Istnieje możliwość nasilenia się lub aktywacji toczeńca układowego.
• Gdy jest się osobą starszą, gdy stosuje się leki mogące powodować obniżenie ciśnienia krwi lub gdy występują inne stany chorobowe wiążące się z ryzykiem obniżenia ciśnienia krwi.
• Gdy występuje odwodnienie (utratę dużej ilości płynów organizmu na skutek silnej biegunki lub wymiotów); może to prowadzić do omdlenia lub powstania skrzepliny.
• Gdy występują problemy ze słuchem.
• Gdy stosuje się sorbitol (zamiennik cukru dla osób z cukrzycą).
• Gdy występuje porfiria (choroba, w której zaburzenie uniemożliwia wytwarzanie cząsteczki w czerwonych krwinkach wiążącej tlen, a mocz nabiera purpurowego koloru).
• Gdy skóra jest nadmiernie wrażliwa na światło słoneczne (światłoczułość).

Podczas leczenia Furosemidą Sala zazwyczaj konieczna jest okresowa kontrola stężenia we krwi sodu, potasu i kreatyniny, szczególnie w przypadku dużych utrat płynów na skutek wymiotów, biegunki lub silnego pocenia się (odwodnienie lub hipowolemia), ponieważ lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia.

Pacjenci starsi z demencją, którzy przyjmują rysperydon, powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu. Rysperydon jest lekiem stosowanym w leczeniu niektórych chorób psychicznych, takich jak demencja (choroba charakteryzująca się występowaniem różnych objawów: utratą pamięci, trudnościami w mówieniu, problemami z myśleniem).

Stosowanie u sportowców

Ten lek zawiera furosemid, który może powodować dodatni wynik w testach na doping.

Stosowanie Furowidu Sala z innymi lekami:

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, stosowałeś ostatnio lub mógłbyś potrzebować stosowania jakichkolwiek innych leków.

Działanie leczenia może być zaburzone, jeśli Furowid Sala stosowany jest jednocześnie z innymi lekami. Nie zaleca się podawania furosemidu dożylnie w ciągu 24 godzin po podaniu chlorku etylu, ponieważ może to prowadzić do rumienia, potliwości, niepokoju, nudności, nadciśnienia i tachykardii.

Niektóre substancje mogą wykazywać zwiększoną toksyczność wobec ucha i nerek, jeśli są podawane razem z tym lekiem. Dlatego ich jednoczesne stosowanie musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską.

Do takich substancji należą:

• Aminoglikozydy (leki przeciwinfekcyjne) takie jak gentamycyna, kanamycyna i tobramycyna.
• Leki przeciwnowotworowe (cisplatyna).

Współczesne stosowanie Furowidu Sala z innymi lekami może osłabić działanie innych leków:

• Leki stosowane w cukrzycy (antydiabetyki).
• Leki podnoszące ciśnienie tętnicze (sympatykomimetyki o działaniu hipertensyjnym, np. adrenalina i noradrenalina).

W innych przypadkach jednoczesne stosowanie może nasilić działanie innych leków, takich jak:

• Leki na astmę (teofilina).

• Rozkurcze mięśniowe typu kurare.

• Leki na depresję (sole litu), co może zwiększyć ryzyko toksyczności litu, w tym ryzyko szkodliwego wpływu na serce lub mózg.

  • Pacjenci leczeni diuretykami mogą doświadczyć ciężkiej hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie podczas pierwszego podania lub pierwszego podania wysokiej dawki inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) lub antagonisty receptorów angiotensyny II.
  • Jeśli leki obniżające ciśnienie, diuretyki lub inne leki mogące obniżyć ciśnienie tętnicze są podawane razem z furosemidem, należy spodziewać się bardziej wyraźnego spadku ciśnienia tętniczego.

• Leki toksyczne dla nerek: jednoczesne podawanie może nasilić szkodliwe działanie tych leków na nerki.

Niektóre leki na stan zapalny i ból (niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy) oraz leki na padaczkę (fenytoina i fenobarbital) mogą osłabić działanie Furowidu Sala. Furosemid może nasilić toksyczność salicylanów.

Leki takie jak probenecyd i metotreksat, a także inne leki ulegające znaczącej sekrecji przez nerki, mogą osłabić działanie Furowidu Sala. W leczeniu wysokimi dawkami mogą one zwiększać stężenia w surowicy i nasilać ryzyko działań niepożądanych związanych z furosemidem lub jego jednoczesnym stosowaniem.

Leki obniżające poziom cholesterolu lub lipidów, takie jak cholestyramina, kolestyropol i fibraty (np. klofibran) oraz metotreksat mogą osłabiać działanie furosemidu.

Leki stosowane w cukrzycy, takie jak metformina i insulina, mogą powodować wzrost stężenia glukozy we krwi.

Leki takie jak teofilina (na astmę) mogą nasilać działanie furosemidu. Aminoglutetymid (stosowany do hamowania produkcji kortykosteroidów, np. w zespole Cushinga) lub karbamazepina (stosowana w leczeniu padaczki lub schizofrenii) mogą nasilać działania niepożądane furosemidu.

Sukralfat (stosowany w leczeniu wrzodów żołądka). Nie należy stosować furosemidu w ciągu dwóch godzin przed podaniem sukralfatu, ponieważ mogłoby to zmniejszyć działanie furosemidu.

Następujące substancje mogą zwiększać ryzyko obniżenia stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), jeśli są podawane razem z Furowidem Sala:

• Leki przeciwzapalne (glikokortykosteroidy).
• Karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu uszkodzeń błony śluzowej jamy ustnej).
• Duże ilości korzenia lakrycznika.
• Długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających na zaparcia.

Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) lub magnezu (hipomagnezemia)) mogą nasilać toksyczność niektórych leków (np. digitalis i leków wydłużających interwał QT).

Pacjenci leczeni Furowidem Sala, którzy otrzymują wysokie dawki niektórych cefalosporyn (antybiotyków), mogą doświadczyć pogorszenia funkcji nerek.

Jednoczesne podawanie Furowidu Sala i cyklosporyny A (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu) wiąże się z zwiększonym ryzykiem artropatii podagrycznej.

Pacjenci z wysokim ryzykiem nefropatii spowodowanej środkiem kontrastowym jodowym, którzy otrzymują Furowid Sala, mają większe ryzyko pogorszenia funkcji nerek.

Podawanie Furowidu Sala razem z rysperydonem u starszych pacjentów z demencją może zwiększać śmiertelność.

Wysokie dawki furosemidu podane razem z lewotyroksyną mogą prowadzić do początkowego, przejściowego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, po którym następuje ogólny spadek całkowitych stężeń hormonów tarczycy.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz, że możesz być w ciąży, lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży, Furosemida Sala może być stosowana wyłącznie wtedy, gdy istnieją powody medyczne uzasadniające jej zastosowanie.

Podczas karmienia piersią nie należy stosować Furosemida Sala. Jeśli konieczne będzie jej podanie, lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią, ponieważ Furosemida Sala przechodzi do mleka matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn:

Ten lek może powodować zawroty głowy lub senność. Może to występować szczególnie na początku leczenia, gdy lekarz zwiększy dawkę lub w przypadku spożycia alkoholu. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwa się zawroty głowy lub senność.

Niektóre działania niepożądane (np. silny, niepożądany spadek ciśnienia tętniczego) mogą utrudniać koncentrację i reakcje, co stanowi zagrożenie w sytuacjach, w których szczególne znaczenie ma zdolność skupienia i szybkiej reakcji (np. prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn).

Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych zawiera sód: Pacjenci przestrzegający diety ubogiej w sól powinni wziąć pod uwagę, że lek zawiera 86,3 mg (3,75 mmol) sodu w jednym wstrzykniczu o pojemności 25 ml.

3. Jak stosować Furosemid Sala

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki dotyczącą sposobu podawania tego leku. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Furosemid Sala 250 mg/25 ml roztwór do przetaczania nie powinien być podawany w formie dożylnego wstrzyknięcia bolusowego.

Lek należy stosować wyłącznie dożylnie, drogą przetaczania.

Przetaczanie należy przeprowadzać wyłącznie za pomocą zestawów do przetaczania z pompą infuzyjną kontrolującą objętość lub szybkość przepływu, w celu uniknięcia ryzyka przypadkowej przedawkowania.

Substancję czynną furosemid podawaną dożylnie należy przetaczać powoli, z szybkością nie przekraczającą 4 mg na minutę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ?5 mg/dl) zaleca się, aby szybkość przetaczania nie przekraczała 2,5 mg na minutę.

Furosemid w postaci roztworu do wstrzykiwań nie należy mieszać w tej samej strzykawce ani przetaczać jednocześnie z innymi lekami.

Lekarz lub pielęgniarka powinni wziąć pod uwagę, że wartość pH roztworu do przetaczania powinna być obojętna lub lekko zasadowa, dlatego nie należy stosować roztworów kwaśnych, ponieważ substancja czynna może ulec wytrąceniu w postaci osadu. Odpowiednim rozcieńczalnikiem jest roztwór soli fizjologicznej. Zaleca się, aby przygotowany roztwór do podania był stosowany jak najszybciej.

Lekarz ustali dawkę dzienną oraz długość trwania leczenia. Nie przerywaj leczenia przedwcześnie. Dawka jest ustalona indywidualnie dla Ciebie i może być modyfikowana przez lekarza w zależności od odpowiedzi na leczenie.

Dorośli

Zalecana maksymalna dawka dobową furosemidu to 1500 mg, choć w wyjątkowych przypadkach może ona wynosić do 2000 mg.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

U dzieci zalecana maksymalna dawka dzienna podawana w formie wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego wynosi 1 mg furosemidu na kg masy ciała, do maksymalnej dawki 20 mg furosemidu dziennie. Należy jak najszybciej przejść na leczenie doustne.

U noworodków, niemowląt oraz u dzieci i nastolatków poniżej 15. roku życia podawanie dożylne (ewentualnie powolne przetaczanie) jest przeciwwskazane, chyba że stan pacjenta zagraża życiu.

W takich przypadkach można zastosować preparat furosemid 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań.

W przypadku zażycia zbyt dużej dawki Furosemid Sala

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń do Centrum Informacji Toksykologicznego, tel. 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość zażartego leku.

Lekarz lub pielęgniarka zadziałają, abyś otrzymał właściwą dawkę.

Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do ciężkiego obniżenia ciśnienia tętniczego (mogącego przejść w wstrząs), zaburzeń funkcji nerek (ostra niewydolność nerek), zaburzeń krzepliwości krwi (tromboza), delirium, porażenia mięśni gładkich (porażenie wiotkie), obojętności i dezorientacji.

Nie znano specyficznego antydota.

W przypadku przedawkowania leczenie będzie zależne od występujących objawów.

Jeśli zapomniałeś/-łaś zażyć Furosemid Sala

Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwań dożylnych może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.

Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

• zaburzenia elektrolitów (w tym objawowe), odwodnienie i obniżenie całkowitej objętości krwi (hipowolemia), szczególnie u pacjentów starszych, z podwyższonym stężeniem kreatyniny i trójglicerydów we krwi.

• po wstrzyknięciu dożylnej: obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja, w tym hipotensja ortostatyczna (problemy z utrzymaniem pozycji stojącej)).

Często (może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• obniżenie stężenia sodu (hiponatremia), chloru (hipochloremia), potasu (hipokaliemia), podwyższenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady dny.

• zwiększenie objętości moczu.

• zaburzenia psychiczne (encefalopatia wątrobowa) u pacjentów z chorobami wątroby (niewydolność hepatocelularna).

• zwiększenie lepkości krwi (hemokoncentracja).

Nieczoło (może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• zaburzenia tolerancji glukozy. Może ujawnić się utajona cukrzyca.

• nudności.

• zaburzenia słuchu, choć zazwyczaj o charakterze przejściowym, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, obniżeniem stężenia białek we krwi (hipoproteynemia) i/lub po zbyt szybkim wstrzyknięciu dożylnej furosemidu. Głuchota (czasem nieodwracalna).

• swędzenie, wysypka, wypieki, pęcherze i inne poważniejsze reakcje, takie jak wielopostaciowe rumienie, pęcherzycę, odłuszczeniowe zapalenie skóry, purpurę czy reakcję fotosensytyzacji.

• obniżenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Rzadko (może dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• zapalenie naczyń krwionośnych o charakterze alergicznym (waskulitis).

• alergiczne reakcje nerek (nephritis tubulointerstitialis).

• niedowagę, wymioty, biegunkę, zaparcia, utratę apetytu, dolegliwości jamy ustnej i żołądka.

• subiektywne uczucie dzwonienia (tinnitus).

• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktoidealne) (np. z wstrząsem).

• uczucie mrowienia w kończynach (parestezje).

• obniżenie liczby białych krwinek (leukopenia), zwiększenie liczby jednego typu białych krwinek – eozynofilów (eozynofilia).

• gorączka.

• zaburzenia mięśniowe, w tym osłabienie mięśni i skurcze kończyn dolnych

• zamazane widzenie, dezorientacja, senność.

• suchość w ustach.

Bardzo rzadko (może dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)

• zapalenie trzustki (ostra zapalenie trzustki).

• zaburzenia wątroby (cholestaza), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (transaminaz).

• obniżenie liczby jednego typu białych krwinek – granulocytów (agranulocytoza), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna lub anemia hemolityczna).

• poważne zaburzenia mięśniowe, takie jak drgawki, skurcze i kurcze (nazywane również „tężyczką”).

Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• obniżenie stężenia wapnia (hipokalcemia), magnezu (hipomagnezemia), wzrost stężenia mocznika we krwi, alkalozę metaboliczną, zespół pseudo-Barttera w przypadku nieprawidłowego i/lub długotrwałego stosowania furosemidu.

• zaburzenia krzepnięcia krwi (tromboza).

• zwiększenie wydalenia sodu i chloru z moczem, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym zwężeniem przepływu moczu), powstawanie kamieni w nerkach (nefrokalcynoza/nefrolitioza) u wcześniaków, niewydolność nerek.

• ciężkie pęcherzykowe reakcje skóry i błon śluzowych (zespołu Stevensa-Johnsona), poważne uszkodzenie skóry charakteryzujące się powstawaniem pęcherzy i odłuszczeniem się skóry (toksyczna nekroliza epidermalna), ogólnoustrojową egzantematyczną pustulozę (PEGA) oraz zespół wrażliwości na leki z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), reakcje likenoidalne, objawiające się małymi, swędzącymi, czerwono-purpurowymi, wielokątnymi zmianami na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej.

• nasilenie lub aktywacja toczeńca rumieniowatego układowego.

• zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, ból głowy.

• zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w sytuacjach, gdy występowało silne obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) (zobacz rozdział „Nie stosować Furosemida Sala”).

• zwiększone ryzyko utrzymywania się przewodu tętniczego (ductus arteriosus) u wcześniaków, gdy furosemid jest podawany w pierwszych tygodniach życia.

• po wstrzyknięciu domięśniowym furosemidu mogą wystąpić reakcje miejscowe, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia.

Tak jak w przypadku innych diuretyków, po długotrwałym stosowaniu tego leku może wzrosnąć wydalanie sodu (hiponatremia), chloru (alkalozę hipochlorymową) i w konsekwencji wody. Może również wzrosnąć utrata potasu (hipokaliemia), wapnia i magnezu. Zaburzenia te objawiają się silnym pragnieniem, bólem głowy, dezorientacją, skurczami mięśni, bolesnym skurczem mięśni, szczególnie kończyn (tężyczka), osłabieniem mięśni, zaburzeniami rytmu serca oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w ulotce. Możesz je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków do użytku ludzkiego: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Furosemidu Sala

Przechowywać ten lek poza zasięgiem wzroku i zasięgiem dzieci.

Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniu WAŻ. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomozesz chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwania dożylnego

• Substancją czynną jest furosemid. Każda ampułka 25 ml zawiera 250 mg furosemidu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: wodorotlenek sodu, chlorek sodu i woda do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Furosemida Sala 250 mg/25 ml roztwór do wstrzykiwania dożylnego jest dostępne w opakowaniach zawierających 4 ampułki po 25 ml.

EC: 50 ampułek.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent:

Laboratorio Reig Jofré, S.A.

C/ Gran Capitán, 10

08970 Sant Joan Despí (Barcelona)

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: październik 2022 r.

„Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/”