Furosemid Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla pacjenta

Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań EFG

Furosemida

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz potrzebować ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań
3. Jak stosować Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań i do czego się go stosuje

Furosemid to lek moczopędny (środek zwiększający wydalenie moczu i obniżający ciśnienie tętnicze), należący do grupy sulfonamidów.

Lek ten, zawsze na receptę lekarza, jest wskazany w leczeniu:

• Obrzęków (opuchlizny spowodowanej gromadzeniem się płynów) towarzyszących niewydolności serca, wątrobowej postaci marskości wątroby (wysięk brzuszny), chorobom nerek, w tym zespole nerczynkowym (pierwszeństwo ma leczenie choroby podstawowej).
• Obrzęku płuc (podawanie odbywa się łącznie z innymi środkami terapeutycznymi).
• Oligurii (zmniejszonego wydzielania moczu) spowodowanej powikłaniami ciąży (gestozą) po skorygowaniu objętości wolemii (całkowitej objętości krwi u osoby).
• Jako środek wspomagający w obrzęku mózgu.
• Obrzęków pojawiających się po oparzeniach.
• Hipertensyjnych stanów nagłych, łącznie z innymi środkami obniżającymi ciśnienie.
• W utrzymywaniu wymuszonej diurezy w przypadkach zatrucia.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Furosemida Physan

Nie stosuj Furosemida Physan:

• jeśli jesteś uczulony na furosemid, leki z grupy furosemidu (sulfonamidy) lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• w przypadku obniżenia całkowitej objętości krwi (hipowolemia) lub odwodnienia.
• jeśli występują ci ciężkie zaburzenia funkcji nerek, towarzyszące zmniejszeniu wydalenia moczu (niewydolność nerek z anurią), które nie odpowiadają na ten lek.
• jeśli masz ciężkie obniżenie stężenia potasu we krwi (ciężka hipokaliemia), zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”.
• jeśli masz niedobór soli sodowych we krwi (ciężka hiponatremia).
• w przypadku stanu przedkomatycznego lub komatycznego wątrobowego (związanych z encefalopatią wątrobową).
• jeśli karmisz piersią niemowlę.
• jeśli jesteś w ciąży, zobacz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Furosemida Physan skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą:

Zachowaj szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku:

• Jeśli masz problemy z wydalaniem moczu, zwłaszcza na początku leczenia.
• Jeśli masz niskie ciśnienie krwi (hipotensja).
• Jeśli masz szczególnie duże ryzyko znacznego spadku ciśnienia krwi (np. u pacjentów z istotną zwężeniem tętnic wieńcowych lub mózgowych).
• Jeśli masz utajoną lub wyraźną cukrzycę (cukrzycę typu 2).
• Jeśli cierpisz na podagrę.
• Jeśli masz ciężkie zaburzenia nerek związane z ciężką chorobą wątroby (zespoł wątrobowo-nerek).
• Jeśli masz niskie stężenie białek we krwi (hipoproteinemia), dodatkowo np. z zespołem nerczynym (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• U noworodków przedwczesnych (zobacz punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Istnieje możliwość nasilenia lub aktywacji toczeńca układowego.
• Jeśli jesteś osobą starszą, jesteś leczony lekami, które mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi, lub masz inne stany chorobowe, które wiążą się z ryzykiem obniżenia ciśnienia krwi.

Podczas leczenia furosemidem zazwyczaj konieczna jest okresowa kontrola stężenia sodu, potasu i kreatyniny we krwi, szczególnie jeśli występuje u Ciebie znaczna utrata płynów z powodu wymiotów, biegunki lub intensywnego pocenia się. Należy skorygować odwodnienie lub hipowolemię oraz wszelkie istotne zaburzenia elektrolitowe i równowagi kwasowo-zasadowej, ponieważ może to wymagać przerwania leczenia.

Pacjenci starsi z demencją, którzy przyjmują rysperydon, powinni zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu. Rysperydon jest lekiem stosowanym w leczeniu niektórych chorób psychicznych, takich jak demencja (choroba charakteryzująca się występowaniem różnych objawów: utratą pamięci, trudnościami w mówieniu, trudnościami w myśleniu).

Inne leki i Furosemida Physan

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś przyjąć inne leki.

Nie zaleca się podawania furosemidu dożylnie w ciągu 24 godzin po podaniu chloralu hydratu, ponieważ może to prowadzić do zaczerwienienia skóry, pocenia się, niepokoju, nudności, nadciśnienia i tachykardii.

Niektóre substancje mogą wykazywać zwiększoną toksyczność uszu i nerek, jeśli są podawane razem z tym lekiem. Dlatego przy jednoczesnym stosowaniu wymagana jest ścisła kontrola lekarska. Do takich substancji należą:

• Aminoglikozydy (leki przeciwbakteryjne) takie jak gentamycyna, kanamycyna i tobramycyna.
• Leki stosowane w leczeniu nowotworów (cisplatyna).

Ten lek może osłabiać działanie innych leków, takich jak:

• Leki stosowane w cukrzycy (leki przeciw cukrzycy).
• Leki stosowane do podnoszenia ciśnienia krwi (sympatykomimetyki z działaniem hipertensyjnym, np. adrenalina i noradrenalina).

Może również nasilać działanie innych leków, takich jak:

• Leki stosowane w astmie (teofilina).
• Leki rozkurczające mięśnie typu kurare.
• Leki stosowane w depresji (lit), co może zwiększyć ryzyko toksyczności litu, w tym ryzyko szkodliwego wpływu na serce lub mózg.
• Pacjenci leczeni diuretykami mogą doświadczyć ciężkiej hipotensji i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie podczas pierwszego podania lub pierwszego podania wysokiej dawki inhibitora ACE (enzym konwertujący angiotensynę) lub antagonisty receptorów angiotensyny II.
• Jeśli leki stosowane w nadciśnieniu, diuretyki lub inne leki mogące obniżać ciśnienie są podawane razem z furosemidem, należy spodziewać się bardziej wyraźnego spadku ciśnienia tętniczego.
• Leki toksyczne dla nerek: jednoczesne podawanie może nasilić szkodliwe działanie tych leków na nerki.

Niektóre leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy) mogą zmniejszać działanie furosemidu.

Leki takie jak probenecyd i metotreksat lub inne leki, które są znacząco wydalane przez nerki, mogą zmniejszać działanie furosemidu. W leczeniu wysokimi dawkami mogą zwiększać stężenia w surowicy i zwiększać ryzyko działań niepożądanych spowodowanych przez furosemid lub współistniejące leki.

Następujące substancje mogą zwiększać ryzyko obniżenia stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), jeśli są podawane razem z furosemidem:

• Leki przeciwzapalne (glikokortykosteroidy).
• Karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu zmian w błonie śluzowej jamy ustnej).
• Duże ilości lakieru.
• Długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających na zaparcia.

Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) lub magnezu (hipomagnezemia)) mogą nasilać toksyczność niektórych leków (np. leków nasercowych i leków wywołujących zespół przedłużenia odcinka QT).

Pacjenci leczeni furosemidem i otrzymujący wysokie dawki niektórych cefalosporyn (antybiotyków) mogą doświadczyć pogorszenia funkcji nerek.

Jednoczesne podawanie furosemidu i cyklosporyny A (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu) wiąże się z zwiększonym ryzykiem podagry (zapalenia stawów) spowodowanego wzrostem stężenia mocznika we krwi (hiperurykemia) i zaburzeniami wydalania mocznika przez nerki.

Pacjenci z wysokim ryzykiem nefropatii spowodowanej środkiem kontrastowym, którzy otrzymują furosemid, mają większe ryzyko pogorszenia funkcji nerek.

Podawanie furosemidu razem z rysperydonem u starszych pacjentów z demencją może zwiększać śmiertelność.

Wysokie dawki furosemidu podawane razem z lewotyroksyną mogą prowadzić do początkowego przemijającego wzrostu wolnych hormonów tarczycy, a następnie do ogólnego spadku całkowitych stężeń hormonów tarczycy.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

W przypadku ciąży furosemid może być podany tylko na ścisłe wskazanie lekarza.

W okresie karmienia piersią nie należy stosować furosemidu. Jeśli jego podanie okaże się konieczne, lekarz może zalecić przerwanie karmienia piersią, ponieważ furosemid przechodzi do mleka matki.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ten lek może powodować zawroty głowy lub senność. Może to występować szczególnie na początku leczenia, gdy lekarz zwiększy dawkę lub jeśli spożywasz alkohol. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj narzędzi lub maszyn, jeśli odczuwasz zawroty głowy lub senność.

Niektóre działania niepożądane (np. niepożądane, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego) mogą utrudniać koncentrację i reakcję, a tym samym stanowić zagrożenie w sytuacjach, w których te umiejętności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługa maszyn).

Furosemida Physan zawiera sod

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na fiolkę, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

3. Jak stosować Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu stosowania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Furosemid może być podawany drogą dożylną lub domięśniową. Te drogi podania stosuje się, gdy wchłanianie przez przewód pokarmowy jest zaburzone lub konieczne jest szybkie usunięcie płynów z organizmu.

Podawanie domięśniowe stosuje się wtedy, gdy nie jest możliwe podanie doustne lub dożylne. Nie zaleca się tej drogi podania w stanach zagrożenia życia, takich jak obrzęk płuc.

Substancję czynną furosemid podawaną dożylnie należy wstrzyknąć lub wlewać powoli, z szybkością nie przekraczającą 4 mg na minutę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek (stężenie kreatyniny we krwi > 5 mg/dl) zaleca się, aby szybkość wlewu nie przekraczała 2,5 mg na minutę.

Furosemid w postaci roztworu do wstrzykiwań nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce ani współwlewać z innymi lekami.

Lekarz lub pielęgniarka powinni pamiętać, że wartość pH roztworu do wlewu powinna być obojętna lub lekko zasadowa, dlatego nie należy stosować roztworów kwaśnych, ponieważ substancja czynna może ulec wytrąceniu. Jako rozcieńczalnik należy użyć roztworu soli fizjologicznej. Zaleca się, aby przygotowany roztwór był jak najszybciej użyty.

Lekarz ustali Twoją dawkę dzienną oraz długość trwania leczenia. Nie przerywaj leczenia przedwcześnie. Dawkowanie jest indywidualne i może być modyfikowane przez lekarza w zależności od Twojej odpowiedzi na leczenie.

Dorośli: maksymalna zalecana dawka dobową furosemidu wynosi 1500 mg dziennie, choć w wyjątkowych przypadkach może wynosić do 2000 mg.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Maksymalna zalecana dawka dobową furosemidu u dzieci podawanego dożylne lub domięśniowo wynosi 1 mg furosemidu na kg masy ciała, maksymalnie 20 mg furosemidu dziennie. Gdy tylko będzie to możliwe, należy przejść na leczenie doustne.

U niemowląt i dzieci poniżej 15. roku życia: podawanie furosemidu drogą parenteralną (ewentualnie w formie powolnego wlewu) jest przeciwwskazane, chyba że stan pacjenta zagraża życiu.

Jeśli zastosujesz więcej Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań niż należy

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do najbliższego szpitala z ostrzeżeniem, zabierając ze sobą ulotkę, lub zadzwoń na Informację Toksykologiczną pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość zażytą lub podaną.

Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do ciężkiego obniżenia ciśnienia krwi (może przejść w szok), zaburzeń czynności nerek (ostra niewydolność nerek), problemów z krzepnięciem krwi (tromboza), delirium, porażenia mięśni miękkich (paraliż miękkiego typu), obojętności i dezorientacji.

Nie znano specyficznego przeciwtrucia.

W przypadku przedawkowania leczenie będzie zależeć od występujących objawów.

Jeśli zapomniałeś zastosować Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań

Nie stosuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj swojego lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Furosemida Physan może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.

Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)

• zaburzenia elektrolitów (w tym objawowe), odwodnienie i zmniejszenie całkowitej objętości krwi (hipowolemia), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z podwyższonym poziomem kreatyniny i triglicerydów we krwi.
• przy dożylnej infuzji: obniżenie ciśnienia krwi (hipotensja, w tym hipotensja ortostatyczna – trudności w utrzymaniu pozycji stojącej).

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

• obniżenie stężenia sodu (hiponatremia), chloru (hipochloremia), potasu (hipokaliemia), podwyższenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi oraz napady podagry.
• zwiększenie objętości moczu.
• zaburzenia psychiczne (encefalopatia wątrobowa) u pacjentów z chorobami wątroby (niewydolność hepatocelularna).
• zwiększenie lepkości krwi (hemozagęszczenie).

Nieczęsto (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)

• zaburzenia tolerancji glukozy. Może ujawnić się utajona cukrzyca.
• nudności.
• zaburzenia słuchu, zwykle o charakterze przejściowym, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, obniżeniem poziomu białek we krwi (hipoproteynemia) i/lub po zbyt szybkim dożylnej podaniu furosemidu. Głuchota (czasem nieodwracalna).
• swędzenie, wysypka, zaczerwienienia, pęcherze i inne poważniejsze reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy, pęcherzyca, odspajająca się zapalenie skóry, purpura i reakcje nadwrażliwości na światło.
• obniżenie poziomu płytek krwi (trombocytopenia).

Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)

• zapalenie naczyń o charakterze alergicznym (waskulitis).
• alergiczne reakcje nerek (nephritis tubulointerstitialis).
• wymioty, biegunka.
• subiektywne uczucie dzwonienia w uszach (tinnitus).
• ciężkie reakcje alergiczne (anafilaktyczne lub anafilaktykowobne) (np. z wstrząsem).
• uczucie mrowienia w kończynach (parestezje).
• obniżenie poziomu białych krwinek (leukopenia), zwiększenie jednego typu białych krwinek – eozynofilów (eozynofilia).
• gorączka.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 pacjentów)

• zapalenienie trzustki (ostra trzustianka).
• zaburzenia wątroby (zastój żółci), wzrost aktywności enzymów wątrobowych (transaminazy).
• obniżenie poziomu jednego typu białych krwinek – granulocytów (agranulocytoza), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (anemia aplastyczna lub anemia hemolityczna).

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• obniżenie stężenia wapnia (hipokalcemia), magnezu (hipomagnezemia), wzrost stężenia mocznika we krwi, alkaloza metaboliczna, zespół pseudo-Barttera w przypadku nieprawidłowego i/lub długotrwałego stosowania furosemidu.
• zaburzenia krzepnięcia krwi (tromboza).
• zwiększenie stężenia sodu i chloru w moczu, zatrzymanie moczu (u pacjentów z częściowym obturacją przepływu moczu), powstawanie kamieni w nerkach (nefrokalkynoza/nefrolitioza) u wcześniaków, niewydolność nerek.
• ciężkie pęcherzyce skóry i błon śluzowych (zespoł Stevensa-Johnsona), poważne zmiany skórne charakteryzujące się powstawaniem pęcherzy i zmian odspajających się (toksyczna nekroliza epidermalna), ostra ogólnoustrojowa pustuloza egzantematyczna (PEGA) i zespół nadwrażliwości na leki z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), reakcje typu likenoidalnego, objawiające się małymi, swędzącymi, czerwono-fioletowymi, wielokątnymi zmianami pojawiającymi się na skórze, narządach płciowych lub w jamie ustnej.
• nasilenie lub aktywacja toczeń rumieniowatego układowego.
• zawroty głowy, omdlenia i utrata przytomności, ból głowy.
• zgłaszano przypadki rabdomiolizy, często w sytuacjach, gdy występowało ciężkie obniżenie stężenia potasu we krwi (hipokaliemia) (zobacz sekcję „Nie stosować Furosemida Physan”).
• zwiększone ryzyko utrzymywania się przewodu tętniczego (ductus arteriosus permeabilis) po podaniu furosemidu wcześniakom w pierwszych tygodniach życia.
• po wstrzyknięciu domięśniowym furosemidu mogą wystąpić reakcje miejscowe, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia.

Tak jak w przypadku innych diuretyków, po długotrwałym stosowaniu tego leku może wzrosnąć wydalanie sodu, chloru, wody, potasu, wapnia i magnezu. Zaburzenia te objawiają się silnym pragnieniem, bólem głowy, dezorientacją, skurczami mięśni, bolesnym skurczem mięśni, szczególnie kończyn (tetania), osłabieniem mięśni, zaburzeniami rytmu serca oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Krajowego Systemu Farmakowigilancji Leków na Użytek Człowieka: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do uzyskania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Furosemidum Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Przechowuj w opakowaniu pierwotnym, aby chronić przed światłem.

Nie stosuj tego leku po upływie daty przydatności do użycia podanej na fiolce i na opakowaniu po oznaczeniu CAD. Data przydatności do użycia oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Niewykorzystanego roztworu nie należy używać; należy go usunąć zgodnie z obowiązującymi przepisami lokalnymi.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogiesz ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań

Substancją czynną jest furosemid. Każda ampulka 2 ml zawiera 20 mg furosemidu, co odpowiada 10 mg furosemidu na 1 ml roztworu do wstrzykiwań.

Pozostałe składniki to: chlorek sodu, wodorotlenek sodu i woda do preparatów do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Furosemida Physan 20 mg/2 ml roztwór do wstrzykiwań jest opakowany w ampulki szklane.

Lek ten jest dostępny w opakowaniach zawierających 5 ampulek, 50 ampulek (opakowanie kliniczne) lub 100 ampulek (opakowanie kliniczne) szklanych o pojemności 2 ml.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i wytwórca

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Laphysan S.A.U.

Anabel Segura, 11 Edificio A, Planta 4, Puerta D

28108 Alcobendas (Madryt)

Hiszpania

Wytwórca

Laboratorios Inibsa, S.A. Ctra. Sabadell a Granollers, km 14,5

08185 Lliçà de Vall – Barcelona

Hiszpania

lub

Laboratorios Basi-Industria farmacéutica, S.A.

Parque Industrial Manuel Lourenço Ferreira, nº 8, 15 i 16.

3450-232 Mortágua-Portugalia

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2023

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Ta informacja przeznaczona jest wyłącznie dla lekarzy lub pracowników służby zdrowia

Furosemid nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce z żadnym innym lekiem.

Furosemid jest rozpuszczalny w środowisku alkalicznym w formie antranilanu. Roztwór do podania parenteralnego zawiera sól sodową kwasu karboksylowego bez żadnych rozpuszczaczy; ma on pH 9 i nie wykazuje działania buforującego, dlatego pH poniżej 7 może spowodować wytrącenie się substancji czynnej. Mieszanki mogą być przechowywane do maksymalnie 24 godzin, pod warunkiem że ostateczne pH roztworu jest obojętne lub słabo alkaliczne.

W przypadku zatrucia substancjami kwasowymi lub zasadowymi może wzrosnąć szybkość wydalania w wyniku zakwaszania lub zasadowienia moczu.