Foster 200 mikrogramów/6 mikrogramów/napęd do inhalacji w pojemniku pod ciśnieniem

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Foster 200 mikrogramów/6 mikrogramów/awkord rozwiązanie do inhalacji w pojemniku pod ciśnieniem.

dipropionian beclometazonu/fumaran formoterolu dwuwodny

Do stosowania u dorosłych

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Foster i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Foster
3. Jak stosować Foster
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Foster
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Foster i do czego się go stosuje

Foster to roztwór do inhalacji w pojemniku pod ciśnieniem, który zawiera dwa składniki czynne wdychane drogą jamy ustnej i uwalniane bezpośrednio do płuc.

Dwa składniki czynne to:

Dipropionian beclometasony, należący do grupy leków zwanych glikokortykosteroidami, które wykazują działanie przeciwzapalne i zmniejszają stan zapalny oraz podrażnienie płuc.

Fumaran formoterolu dwuwodny, należący do grupy leków zwanych długodziałającymi lekami rozkurczowymi, które rozluźniają mięśnie dróg oddechowych, ułatwiając tym samym oddychanie.

Te dwa składniki czynne w połączeniu ułatwiają oddychanie. Pomagają również zapobiegać objawom astmy, takim jak trudności w oddychaniu, świsty i kaszel.

Foster stosuje się w leczeniu astmy u dorosłych.

Jeśli został Ci przepisany Foster, prawdopodobnie:

• Twoja astma nie jest wystarczająco kontrolowana za pomocą inhalowanych glikokortykosteroidów i krótkodziałających leków rozkurczowych stosowanych „na żądanie”, albo

• Twoja astma dobrze odpowiada na leczenie skojarzone glikokortykosteroidami i długodziałającymi lekami rozkurczowymi.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Foster

Nie stosuj Foster:

• jeśli jesteś uczulony na dipropionian beclometazonu lub fumaran formoterolu dihydretu lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Foster skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli występuje u Ciebie jedna z poniższych sytuacji:

• problemy sercowe, takie jak dławica piersiowa (ból serca, ból w klatce piersiowej), niewydolność serca, zwężenie tętnic, choroba zastawkowa serca lub inne znane zaburzenia serca

• nadciśnienie tętnicze lub jeśli wiesz, że masz aneurysmę (nieprawidłowe wybrzuszenie ściany naczynia)

• zaburzenia rytmu serca, takie jak zwiększone tętno, nieregularne tętno, przyspieszone tętno lub kołatanie serca, lub jeśli zostałeś poinformowany o zaburzeniach elektrokardiograficznych

• nadczynność tarczycy

• niskie stężenie potasu we krwi

• choroby wątroby lub nerek

• cukrzyca (wdychanie wysokich dawek formoterolu może spowodować wzrost stężenia glukozy we krwi. Podczas rozpoczęcia stosowania tego leku oraz okresowo w trakcie leczenia konieczne będą dodatkowe badania krwi w celu kontroli poziomu cukru we krwi)

• guz nadnerczy (tzw. fochromocyty)

• jeśli ma być przeprowadzona u Ciebie znieczulenie. W zależności od rodzaju znieczulenia może być konieczne zaprzestanie stosowania Foster co najmniej 12 godzin przed znieczuleniem

• jeśli jesteś lub byłeś leczony z powodu gruźlicy (TB) lub jeśli masz wirusowe lub grzybicze zakażenie płuc

• jeśli z jakiegokolwiek powodu należy unikać przyjmowania alkoholu.

Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania Foster, jeśli znajdujesz się w jednej z wymienionych powyżej sytuacji.

Jeśli masz lub miałeś wcześniej problemy medyczne lub alergie lub nie jesteś pewien, czy możesz stosować Foster, skonsultuj się z lekarzem, specjalistą astmatycznym lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Twój lekarz może od czasu do czasu kontrolować stężenie potasu we krwi, szczególnie jeśli cierpisz na ciężką astmę. Podobnie jak wiele innych leków rozszerzających oskrzela, Foster może powodować gwałtowne obniżenie stężenia potasu w osoczu (hipokaliemia). Dzieje się tak, ponieważ niedobór tlenu we krwi połączony z innymi lekami, które możesz przyjmować razem z Foster, może pogłębiać spadek stężenia potasu.

Jeśli stosowane są wysokie dawki sterydów inhalacyjnych przez dłuższy czas, może być konieczne podanie większej dawki kortykosteroidów w sytuacjach stresu. Takie sytuacje obejmują hospitalizację po wypadku, poważne urazy lub przed zabiegiem chirurgicznym. W takim przypadku lekarz decydujący o leczeniu zadecyduje, czy należy zwiększyć dawkę kortykosteroidów i może przepisać tabletki lub zastrzyki ze steroidami.

Jeśli konieczne będzie udanie się do szpitala, pamiętaj, aby zabrać ze sobą wszystkie leki i inhalatory, w tym Foster oraz inne leki lub tabletki zakupione bez recepty, najlepiej w oryginalnym opakowaniu.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi u Ciebie zamazane widzenie lub inne zaburzenia wzroku.

Dzieci i nastolatkowie

Foster nie powinien być stosowany u dzieci i nastolatków poniżej 18 roku życia.

Inne leki i Foster

Poinformuj lekarza, farmaceuta lub pielęgniarkę, jeśli stosujesz lub niedawno stosowałeś inne leki, również te dostępne bez recepty. Wynika to z faktu, że Foster może wpływać na działanie niektórych leków. Ponadto niektóre leki mogą wpływać na sposób działania Foster.

W szczególności poinformuj lekarza lub farmaceuta, jeśli stosujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niektóre leki mogą nasilać działanie Foster, dlatego lekarz będzie Cię dokładnie kontrolować, jeśli przyjmujesz te leki (w tym niektóre stosowane w HIV: rytonawir, kobicystat).

• Beta-blokery. Beta-blokery to leki stosowane w leczeniu wielu chorób, takich jak problemy sercowe, nadciśnienie tętnicze lub jaskra (zwiększony ciśnienie wewnątrzgałkowe). Jeśli konieczne będzie przyjmowanie beta-blokerów (w tym kropli do oczu), działanie formoterolu może być osłabione lub nawet zablokowane.

• Leki beta-adrenergiczne (leki o podobnym działaniu jak formoterol) mogą nasilać działanie formoterolu.

• Leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca (chinidyna, disopyramida, prokainamid).

• Leki stosowane w reakcjach alergicznych (antyhistaminowe, takie jak terfenadyna).

• Leki stosowane w depresji lub zaburzeniach psychicznych, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (np. fenelzyna, izokarboksydaza) lub trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, imipramina) lub fenotiazyny.

• Leki stosowane w chorobie Parkinsona (lewodopa).

• Leki stosowane w niedoczynności tarczycy (lewotyroksyna).

• Leki zawierające oksytocynę (powodującą skurcze macicy).

• Leki stosowane w zaburzeniach psychicznych, takie jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), w tym leki o podobnych właściwościach, takie jak furazolidon i prokarbazydżyna.

• Leki stosowane w chorobach serca (cyfogstyna).

• Inne leki stosowane w astmie (teofilina, aminofilina lub sterydy).

• Diuretyki.

Poinformuj również lekarza, jeśli ma być Ci podane znieczulenie ogólne w trakcie zabiegu chirurgicznego lub stomatologicznego.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania Foster w czasie ciąży.

Nie stosuj Foster, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Najmniej prawdopodobne, aby Foster wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Foster zawiera alkohol

Foster zawiera 9 mg alkoholu (etanolu) w każdym wyrzucie, co odpowiada 0,25 mg/kg na dawkę dwu wciśnięć. Ilość alkoholu w dwóch wciśnięciach tego leku odpowiada mniej niż 1 ml wina lub piwa. Mała ilość alkoholu zawarta w tym leku nie wywołuje żadnych zauważalnych skutków.

3. Jak stosować Foster

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania tego leku, które podał Twój lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości skontaktuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Twój lekarz będzie Cię okresowo kontrolować, aby upewnić się, że stosujesz optymalną dawkę Foster. Lekarz dostosuje dawkowanie do najniższej dawki, która najlepiej kontroluje objawy.

Dawka:

Dorośli i osoby starsze: Zalecana dawka to dwa wdechy dwa razy dziennie.

Maksymalna dobową dawką jest 4 wdechy.

Pamiętaj: zawsze powinieneś mieć przy sobie szybko działający inhalator „ratunkowy” na wypadek nasilenia się objawów astmy lub nagłego ataku astmy.

Pacjenci grupy ryzyka

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób starszych. Brak informacji dotyczących stosowania Foster u pacjentów z chorobami wątroby lub nerek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia)

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia NIE powinny przyjmować tego leku.

Foster jest skuteczny w leczeniu astmy w dawce dipropionianu beclometazonu, która może być niższa niż w innych inhalatorach zawierających ten sam składnik. Jeśli wcześniej stosowałeś inny inhalator zawierający dipropionian beclometazonu, Twój lekarz doradzi Ci, jaka dokładnie dawka Foster jest odpowiednia w Twoim przypadku.

Nie zwiększaj dawki

Jeśli uważasz, że lek nie działa wystarczająco skutecznie, skontaktuj się zawsze z lekarzem przed zwiększeniem dawki.

Jeśli astma się nasila

Jeśli objawy się nasilają lub trudno je kontrolować (np. częstsze stosowanie szybko działającego inhalatora „ratunkowego”) lub jeśli inhalator „ratunkowy” nie poprawia objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Astma może się nasilać i Twój lekarz może być zmuszony dostosować dawkę Foster lub przepisać Ci alternatywne leczenie.

Sposób stosowania:

Foster stosuje się przez inhalację.

Lek znajduje się w pojemniku pod ciśnieniem, umieszczonym w plastikowej osłonce z ustnikiem.

Z tyłu inhalatora znajduje się licznik wskazujący liczbę pozostałych dawek. Za każdym razem, gdy naciśniesz pojemnik, uwalniana jest jedna dawka leku, a licznik zmniejsza się o jeden. Unikaj upuszczania inhalatora, ponieważ może to spowodować przypadkowe zmniejszenie licznika.

Sprawdzenie działania inhalatora

Przed pierwszym użyciem inhalatora lub jeśli nie używasz go przez 14 dni lub dłużej, powinieneś sprawdzić, czy działa poprawnie.

1. Przed pierwszym sprawdzeniem inhalatora upewnij się, że licznik dawek wskazuje 121.
2. Zdejmij osłonę ochronną z ustnika.
3. Trzymaj inhalator pionowo, z ustnikiem skierowanym w dół.
4. Skieruj ustnik w przeciwnym kierunku niż Ty i mocno naciśnij pojemnik, aby uwolnić jedną dawkę.
5. Sprawdź licznik dawek. Po pierwszym sprawdzeniu licznik powinien wskazywać 120.

Jak używać inhalatora

Jeśli to możliwe, stój lub siądź prosto podczas inhalacji.

Przed rozpoczęciem inhalacji sprawdź licznik dawek: każda liczba od „1” do „120” oznacza, że pozostały dostępne dawki. Jeśli licznik wskazuje „0”, nie ma już dawek – wyrzuć inhalator i zaopatrzyj się w nowy.

1. Zdejmij osłonę ochronną z ustnika i sprawdź, czy jest czysty, tzn. nie ma w nim resztek pyłu, brudu ani innych obcych cząstek.
2. Oddychaj jak najwolniej i najgłębiej, jak to możliwe.
3. Trzymaj pojemnik pionowo, z korpusem skierowanym do góry i umieść ustnik między wargami. Nie przegryź ustnika.
4. Wciągaj powietrze wolno i głęboko przez usta i dokładnie na początku wdechu mocno naciśnij górną część inhalatora, aby uwolnić dawkę. Jeśli masz słabe ręce, możesz trzymać inhalator obiema rękami: umieść oba palce wskazujące na górnej części inhalatora, a oba kciuki na dolnej części.
5. Zatrzymaj oddech tak długo, jak tylko możesz, a następnie wyjmij inhalator z ust i powoli wydechnij. Nie wydmuchuj powietrza do inhalatora.

Jeśli potrzebujesz kolejnej dawki, trzymaj inhalator pionowo przez około pół minuty i powtórz kroki od 2 do 5.

Ważne: nie wykonuj kroków od 2 do 5 zbyt szybko.

Po zakończeniu inhalacji załóż ponownie osłonę ochronną i sprawdź licznik dawek.

Aby zmniejszyć ryzyko grzybicy jamy ustnej i gardła, przepłucz usta wodą, wykonaj płukanie gardła lub wyczyść zęby po użyciu inhalatora.

Powinieneś mieć zapasowy inhalator, gdy licznik osiągnie wartość 20. Przestań używać inhalatora, gdy licznik wskazuje 0, ponieważ mimo że mogą pozostać dodatkowe wdechy, mogą one nie być wystarczające do pełnej dawki.

Jeśli część gazu wydostaje się z góry inhalatora lub z kącików ust, oznacza to, że Foster nie dociera do płuc w odpowiedni sposób. Weź kolejną dawkę, postępując zgodnie z instrukcją, rozpoczynając od kroku 2.

Jeśli uważasz, że działanie Foster jest zbyt silne lub zbyt słabe, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli masz trudności z naciśnięciem inhalatora w momencie rozpoczęcia wdechu, możesz użyć rozdzielacza AeroChamber Plus. Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w tej sprawie.

Należy dokładnie przeczytać ulotkę dostarczaną z rozdzielaczem AeroChamber Plus oraz dokładnie przestrzegać instrukcji dotyczących jego użytkowania i czyszczenia.

Czyszczenie

Inhalator należy czyścić raz w tygodniu.

Podczas czyszczenia nie wyciągaj pojemnika pod ciśnieniem z urządzenia i nie używaj wody ani innych cieczy do czyszczenia inhalatora.

Aby wyczyścić inhalator:

1. Oddziel osłonę ustnika od inhalatora.
2. Przetrzyj wnętrze i zewnętrzne części ustnika i urządzenia czystą, suchą szmatką lub papierem.
3. Załóż ponownie osłonę ustnika.

Jeśli użyjesz więcej Foster niż należy

• Jeśli użyjesz zbyt dużo formoterolu, możesz doświadczyć następujących skutków: nudności, wymioty, przyspieszone tętno, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, niektóre zmiany w elektrokardiogramie (zapis serca), ból głowy, drżenia, senność, nadmiar kwasu we krwi, niski poziom potasu we krwi i wysoki poziom glukozy we krwi. Twój lekarz może zalecić badania krwi w celu sprawdzenia poziomu potasu i glukozy.
• Zbyt duża dawka dipropionianu beclometazonu może spowodować krótkotrwałe zaburzenia funkcji nadnerczy. Stan ten poprawi się w ciągu kilku dni; jednak lekarz może chcieć sprawdzić poziom kortyzolu w surowicy.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie któreś z tych objawów.

Jeśli zapomniałeś zastosować Foster

Zastosuj go tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się czas następnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i zastosuj następną dawkę w ustalonym czasie. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Foster

Nawet jeśli czujesz się lepiej, nie przerywaj stosowania Foster ani nie zmniejszaj dawki. Jeśli chcesz to zrobić, skonsultuj się z lekarzem. Bardzo ważne jest regularne stosowanie Foster, nawet jeśli nie występują objawy.

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Podobnie jak przy innych leczeniach z użyciem inhalatorów, istnieje ryzyko nasilenia się trudności w oddychaniu i świstów oddechowych bezpośrednio po zastosowaniu Foster, co nazywane jest przeciwstawnym skurczem oskrzeli. Jeśli do tego dojdzie, natychmiast PRZERWIJ stosowanie Foster i użyj natychmiast swojego szybko działającego inhalatora „ratunkowego” w celu złagodzenia objawów trudności w oddychaniu i świstów. Natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem.

Natychmiast skontaktuj się ze swoim lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie reakcje nadwrażliwościowe, takie jak alergiczne objawy skórne, swędzenie, wysypka, zaczerwienienie skóry, obrzęk skóry lub błon śluzowych, szczególnie oczu, twarzy, warg i gardła.

Poniżej wymieniono inne możliwe działania niepożądane według ich częstości występowania.

Częste (mogą dotyczyć 1 na 10 pacjentów):

• infekcje grzybicze (w jamie ustnej i gardle)
• bóle głowy
• chrypka
• ból gardła

Nieczeste (mogą dotyczyć 1 na 100 pacjentów):

• kołatanie serca, niezwykle szybkie tętno i zaburzenia rytmu serca
• pewne zmiany w zapisie EKG
• podwyższone ciśnienie krwi
• objawy grypowe
• zapalenie zatok
• zapalenie błony śluzowej nosa
• zapalenie ucha
• podrażnienie gardła
• kaszel i kaszel produktywny
• napad astmy
• grzybicze infekcje pochwy
• nudności
• zaburzenia lub osłabienie węchu smaku
• uczucie pieczenia warg
• suchość w ustach
• trudności w połykaniu
• wzdęcia
• dyskomfort żołądka
• biegunka
• bóle i skurcze mięśni
• zaczerwienienie twarzy i gardła
• zwiększone przepływanie krwi w niektórych tkankach organizmu
• nadmierne pocenie się
• drżenie
• niepokój
• zawroty głowy
• wysypka lub pokrzywka
• zaburzenia niektórych składników krwi:
  • zmniejszenie liczby białych krwinek
  • zwiększenie liczby płytek krwi
  • zmniejszenie stężenia potasu we krwi
  • podwyższenie poziomu cukru we krwi
  • zwiększenie stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych i ciał ketonowych we krwi

Poniższe działania niepożądane również zostały zgłoszone jako „nieczęste” u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc:

• zapalenie płuc; powiadom lekarza, jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy: zwiększenie ilości wydzielanego plwociny, zmiana koloru plwociny, gorączka, nasilający się kaszel, pogorszenie się objawów oddechowych
• zmniejszenie ilości kortyzolu we krwi; spowodowane działaniem kortykosteroidów na nadnercze
• nieregularne bicie serca

Rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):

• uczucie ucisku w klatce piersiowej
• uczucie przepuszczania uderzeń (spowodowane przedwczesnym skurczem komór serca)
• obniżenie ciśnienia krwi
• zapalenie nerek
• trwający kilka dni obrzęk skóry i błon śluzowych

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):

• trudności w oddychaniu
• nasilenie się objawów astmy
• zmniejszenie liczby płytek krwi
• obrzęk rąk i stóp

Wdychanie kortykosteroidów w wysokich dawkach przez dłuższy czas może bardzo rzadko prowadzić do działań systemowych, w tym:

• zaburzenia funkcji nadnerczy (zahamowanie czynności nadnerczy)
• zmniejszenie gęstości mineralnej kości (osłabienie kości)
• opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży
• zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe (jaskra)
• zaćma

Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• zaburzenia snu
• depresja lub lęk
• pobudzenie nerwowe
• nadpobudzenie lub drażliwość

Te działania mogą występować częściej u dzieci, ale ich częstość jest nieznana.

• Nieostre widzenie

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona Foster

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Dla farmaceuty:

Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 °C do 8 °C przez maksymalnie 18 miesięcy.

Dla pacjenta:

Nie należy stosować tego leku po upływie 3 miesięcy od daty zakupu inhalatora w aptece oraz nigdy po dacie ważności podanej na opakowaniu i etykiecie. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Nie przechowywać inhalatora w temperaturze wyższej niż 25 °C.

Jeśli inhalator był wystawiony na silny mróz, należy ogrzać go w dłoniach przez kilka minut przed użyciem. Nigdy nie należy ogrzewać go sztucznie.

Ostrzeżenie: pojemnik zawiera ciecz pod ciśnieniem. Nie narażać pojemnika na temperatury powyżej 50 °C ani nie przebijać go.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani śmietnika. Opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Foster

Substancje czynne to: dipropionian beklometazonu i fuamiran formoterolu dwuwodny.

Każda dawka z inhalatora zawiera 200 mikrogramów dipropionianu beklometazonu i 6 mikrogramów fuamiranu formoterolu dwuwodnego. Odpowiada to dawce wydzielonej z dyszy 177,7 mikrograma dipropionianu beklometazonu i 5,1 mikrograma fuamiranu formoterolu dwuwodnego.

Pozostałe składniki to: norfluran (HFC-134a), etanol bezwodny, kwas solny.

Ten lek zawiera fluorowane gazy cieplarniane.

Każdy inhalator zawiera 10,356 g norfluranu (HFC-134a), co odpowiada 0,015 tonie CO2 równoważnego (potencjał ogrzewania globalnego GWP = 1430).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Foster to roztwór do inhalacji w opakowaniu pod ciśnieniem, zawarty w pojemniku aluminiowym z zaworem dawkującym, wyposażonym w plastikowy pulwerizator z licznikiem dawek (opakowanie na 120 dawek) lub wskaźnikiem dawek (opakowanie na 180 dawek), z osłoną ochronną z tworzywa sztucznego.

Każde opakowanie zawiera:

1 opakowanie pod ciśnieniem (dostarczające 120 zaciśnięć)

2 opakowania pod ciśnieniem (każde dostarcza 120 zaciśnięć)

1 opakowanie pod ciśnieniem (dostarczające 180 zaciśnięć)

Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent odpowiedzialny za wydanie serii:

CHIESI ESPAÑA, S.A.U.

Plaça d’Europa, 41-43, Planta 10

08908 L’Hospitalet de Llobregat

Barcelona (Hiszpania)

Producent odpowiedzialny za wydanie serii:

Chiesi Farmaceutici S.p.A.

Via San Leonardo 96

43122 Parma – Włochy

lub

Chiesi Pharmaceuticals GmbH

Gonzagagasse 16/16

1010 Wiedeń – Austria

lub

Chiesi S.A.S.

2 rue des Docteurs Alberto et Paolo Chiesi

41260 La Chaussée Saint-Victor

Francja

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w następujących państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Wielkiej Brytanii (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami handlowymi:

Austria, Grecja, Węgry, Włochy, Hiszpania, Słowacka Republika, Portugalia, Słowenia, Holandia: Foster

Niemcy: Kantos 200 Mikrogramm/6 Mikrogramm pro Inhalation Druckgasinhalation, Lösung

Francja: Innovair

Republika Czeska: Combair

Polska: Fostex

Wielka Brytania: Fostair

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2026

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/).