Ewerolimus Viatris 10 mg tabletki EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla pacjenta

Everolimus Viatris 10 mg tabletki EFG

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w niej szukać informacji.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Everolimus Viatris i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Everolimus Viatris
3. Jak stosować Everolimus Viatris
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Everolimus Viatris
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Everolimus Viatris i kiedy jest stosowany

Everolimus to lek przeciwnowotworowy zawierający substancję czynną everolimus. Everolimus zmniejsza dopływ krwi do guza i opóźnia wzrost oraz rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych.

Everolimus stosuje się u dorosłych pacjentów w celu leczenia:

• zaawansowanego raka piersi z receptorami hormonalnymi pozytywnymi u kobiet po menopauzie, u których inne leczenia (tzw. niesteroidowe inhibitory aromatazy) nie są już w stanie kontrolować choroby. Lek stosuje się w połączeniu z lekiem zwanym exemestan, który jest steroidowym inhibitory aromatazy i jest stosowany w hormonalnym leczeniu raka.
• zaawansowanych guzów zwanych guzami neuroendokrynnymi pochodzącymi ze żołądka, jelita, płuca lub trzustki. Stosuje się go, gdy guzy nie są operacyjne i nie wytwarzają nadmiaru określonych hormonów lub innych związanych z nimi naturalnych substancji.
• zaawansowanego raka nerek (zaawansowanego raka komórkowego nabłonkowego nerek), gdy inne leczenia (tzw. leczenie przeciwnożowe VEGF) nie pomogły zatrzymać postępu choroby.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Everolimus Viatris

Lek Everolimus może być przepisany wyłącznie przez lekarza doświadczonego w leczeniu nowotworów. Należy dokładnie przestrzegać wszystkich wskazówek lekarza. Mogą one różnić się od informacji zawartych w niniejszym ulotniku. W razie wątpliwości dotyczących leku everolimus lub powodu, dla którego został on przepisowany, należy skonsultować się z lekarzem.

Nie przyjmować Everolimus Viatris:

• Jeśli jest się uczulonym na substancję czynną everolimus, związki pokrewne, takie jak sirolimus lub temsirolimus, lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

W przypadku podejrzenia uczulenia należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Everolimus Viatris należy skonsultować się z lekarzem:

• Jeśli występują problemy wątrobowe lub była choroba, która mogła wpłynąć na funkcję wątroby. W takim przypadku lekarz może przepisać inną dawkę leku everolimus.
• Jeśli występuje cukrzyca (podwyższony poziom cukru we krwi). Everolimus może podnosić poziom glukozy we krwi i nasilać cukrzycę typu II. Może to wymagać leczenia insulinozależnego i/lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Należy poinformować lekarza, jeśli występuje nadmierna pragnienie lub częstsze oddawanie moczu.
• Jeśli konieczne jest podanie szczepionki podczas leczenia everolimus.
• Jeśli występuje podwyższony poziom cholesterolu. Everolimus może zwiększać poziom cholesterolu i/lub innych tłuszczów we krwi.
• Jeśli niedawno przeprowadzono dużą operację chirurgiczną lub wciąż istnieje niezagojona rana po zabiegu. Everolimus może zwiększać ryzyko powikłań związanych z gojeniem się ran.
• Jeśli występuje infekcja. Może być konieczne leczenie infekcji przed rozpoczęciem terapii everolimus.
• Jeśli wcześniej wystąpiła infekcja wirusem zapalenia wątroby typu B, ponieważ może dojść do jej reaktywacji podczas leczenia everolimus (zobacz sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli otrzymuje się lub planuje radioterapię.

Everolimus może również:

• Osłabiać układ odpornościowy. W związku z tym istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia infekcji podczas leczenia everolimus. Jeśli występuje gorączka lub inne objawy infekcji, należy skonsultować się z lekarzem. Niektóre infekcje mogą być ciężkie i zagrażać życiu.

• Wpływać na funkcję nerek. Lekarz będzie monitorować funkcję nerek podczas leczenia everolimus.

• Powodować trudności w oddychaniu, kaszel i gorączkę.

• Powodować powstawanie owrzodzeń i ran w jamie ustnej. Lekarz może zdecydować o zawieszeniu lub zakończeniu leczenia Everolimus Viatris. Może być konieczne leczenie płukanką do ust, żelem lub innymi produktami. Niektóre płukanki i żele mogą nasilać owrzodzenia, dlatego nie należy ich stosować bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Lekarz może wznowić leczenie Everolimus Viatris w tej samej lub niższej dawce.

• Powodować powikłania radioterapii. U niektórych pacjentów stosujących jednocześnie everolimus i otrzymujących radioterapię lub stosujących everolimus krótko po radioterapii obserwowano poważne powikłania radioterapii (takie jak trudności w oddychaniu, nudności, biegunka, wysypka skórna oraz ból w jamie ustnej, dziąsłach i gardle), w tym przypadki śmiertelne. U pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali radioterapię, notowano również tzw. zespół pamięci promieniowania (objawiający się zaczerwienieniem skóry lub zapaleniem płuc w miejscu wcześniejszej radioterapii).

Należy poinformować lekarza, jeśli planowana jest radioterapia lub jeśli wcześniej przeprowadzono radioterapię.

Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią te objawy.

Podczas leczenia będą wykonywane okresowe badania krwi. Badania te określają liczbę komórek krwi (komórek białych, czerwonych i płytek krwi), aby sprawdzić, czy everolimus nie wywiera niepożądanych skutków na te komórki. Wykonywane będą również badania krwi w celu monitorowania funkcji nerek (poziom kreatyniny), funkcji wątroby (poziom transaminaz) oraz poziomów glukozy i cholesterolu we krwi. Te badania są wykonywane, ponieważ mogą one być wpływać na leczenie everolimus.

Dzieci i młodzież

Nie należy podawać leku everolimus dzieciom ani osobom poniżej 18. roku życia.

Inne leki i Everolimus Viatris

Everolimus może wpływać na działanie innych leków. Jeśli stosuje się inne leki jednocześnie z everolimus, lekarz może dostosować dawkę everolimus lub innych leków.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli stosuje się, stosowało się ostatnio lub może być konieczność stosowania jakichkolwiek innych leków.

Następujące leki mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych podczas stosowania everolimus:

• Ketoconazol, itrakonazol, worykonazol lub flukenazol oraz inne leki przeciwgrzybicze stosowane w leczeniu infekcji grzybiczych.
• Klaritromycyna, telitromycyna lub erytromycyna – antybiotyki stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych.
• Rytonawir i inne leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV/SIDA.
• Werapamil lub diltiazem – stosowane w leczeniu chorób serca lub nadciśnienia tętniczego.
• Dronedaron – lek stosowany w celu regulacji rytmu serca.
• Cyklosporyna – lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepionych narządów.
• Cannabidiol (używany m.in. w leczeniu napadów padaczkowych).
• Imatynib – stosowany w celu hamowania wzrostu nieprawidłowych komórek.
• Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) (np. ramipril) – stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego.
• Nefazodona – stosowana w leczeniu depresji.

Następujące leki mogą zmniejszać skuteczność everolimus:

• Ryfampicyna – stosowana w leczeniu gruźlicy (TB).
• Efavirenz lub nevirapina – stosowane w leczeniu zakażenia HIV/SIDA.
• Ziele świętojańskie (Hypericum perforatum) – produkt roślinny stosowany w leczeniu depresji i innych stanów.
• Deksametazon – glikokortykosteroid stosowany w leczeniu szerokiego zakresu schorzeń, w tym stanów zapalnych lub immunologicznych.
• Fenytionina, karbamazepina lub fenobarbital oraz inne leki przeciwpadaczkowe stosowane w kontrolowaniu napadów.

Należy unikać stosowania tych leków podczas terapii everolimus. Jeśli stosuje się któryś z nich, lekarz może przepisać inny lek lub dostosować dawkę everolimus.

Stosowanie Everolimus Viatris z pokarmem i napojami

Nie należy spożywać grejpfruta ani soku z grejpfruta podczas stosowania everolimus. Może to zwiększyć stężenie everolimus we krwi, potencjalnie do poziomu szkodliwego.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Ciąża

Everolimus może powodować uszkodzenie płodu i nie zaleca się stosowania tego leku w czasie ciąży. Należy poinformować lekarza, jeśli kobieta jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży. Lekarz omówi z pacjentką możliwość stosowania tego leku w czasie ciąży.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia i przez 8 tygodni po zakończeniu terapii. Jeśli pomimo tych środków podejrzewa się ciążę, należy skonsultować się z lekarzem przed dalszym przyjmowaniem everolimus.

Karmienie piersią

Everolimus może powodować uszkodzenie karmionego niemowlęcia. Nie należy karmić piersią podczas leczenia i przez 2 tygodnie po ostatniej dawce everolimus. Należy poinformować lekarza, jeśli kobieta karmi piersią.

Płodność żeńska

U niektórych pacjentek leczonych everolimus obserwowano brak miesiączkowania (ameno.

Everolimus może wpływać na płodność kobiet. Należy poinformować lekarza, jeśli planuje się posiadanie dzieci.

Płodność męska

Everolimus może wpływać na płodność mężczyzn. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli planuje się ojcostwo.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Jeśli odczuwa się niepokojące zmęczenie (zespół zmęczenia jest bardzo częstym działaniem niepożądany), należy zachować szczególną ostrożność podczas kierowania pojazdami lub korzystania z maszyn.

Everolimus Viatris zawiera laktozę

Everolimus Viatris zawiera laktozę (cukier mleczny). Jeśli lekarz stwierdził nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z nim przed przyjmowaniem tego leku.

3. Jak stosować Everolimus Viatris

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka wynosi 10 mg raz dziennie. Lekarz poinformuje Cię, ile tabletek everolimusu należy przyjmować.

Jeśli masz problemy wątrobowe, lekarz może rozpocząć leczenie od niższej dawki everolimusu (2,5; 5 lub 7,5 mg dziennie).

Jeśli podczas przyjmowania everolimusu wystąpią niepożądane działania (patrz punkt 4), lekarz może zmniejszyć dawkę, przerwać leczenie na krótki czas lub całkowicie.

Everolimus należy przyjmować raz dziennie, mniej więcej o tej samej porze, zawsze z posiłkiem lub zawsze bez posiłku.

Tabletki należy połknąć całe, popijając szklanką wody. Nie należy żuć ani rozdrabniać tabletek.

Jeśli przyjmiesz więcej Everolimus Viatris niż powinieneś

• Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę everolimusu lub jeśli ktoś przypadkowo zażyje Twoje tabletki, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do szpitala. Może być konieczne natychmiastowe leczenie.
• Zabierz opakowanie i ulotkę, aby lekarz mógł zobaczyć, co zostało zażyte.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Zakładu Toksykologii (tel. 91 562 04 20), podając nazwę leku i zażytą ilość.

Jeśli zapomniałeś/-łaś zażyć Everolimus Viatris

Jeśli zapomniałeś/-łaś o dawce, przyjmij następną dawkę o zaplanowanej porze. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Everolimus Viatris

Nie przerywaj leczenia everolimusem, chyba że lekarz wyraźnie zaleci.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

PRZERWIJ leczenie everolimusem i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy reakcji alergicznej:

• trudności w oddychaniu lub połykaniu
• obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła
• silne swędzenie skóry, czerwone wysypki lub guzki na skórze.

Ciężkie działania niepożądane everolimusu obejmują:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• Podwyższenie temperatury, dreszcze (objawy infekcji).
• Gorączka, kaszel, trudności w oddychaniu, świsty (objawy zapalenia płuc, znane również jako pneumonitis).

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Silne pragnienie, zwiększone oddawanie moczu, zwiększony apetyt przy utracie masy ciała, zmęczenie (objawy cukrzycy).
• Krwawienie (np. w ścianie jelita).
• Znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu (objawy niewydolności nerek).

Niekoniecznie często (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• Gorączka, wysypka na skórze, ból i obrzęk stawów, zmęczenie, utrata apetytu, nudności, żółtaczka (żółtawe zabarwienie skóry), ból w prawym górnym brzuchu, jasne stolce, ciemny mocz (mogą to być objawy reaktywacji wirusa zapalenia wątroby typu B).
• Odczucie braku powietrza, trudności w oddychaniu w pozycji leżącej, obrzęk stóp lub nóg (objawy niewydolności serca).
• Obrzęk i/lub ból w jednej z nóg, zwykle w łydce, zaczerwienienie lub uczucie ciepła w skórze w dotkniętym obszarze (objawy zatoru naczynia krwionośnego (żyły) w nodze spowodowanego skrzepem krwi).
• Nagłe wystąpienie trudności w oddychaniu, ból w klatce piersiowej lub kaszel z krwią (potencjalne objawy zatoru płucnego, stanu, który pojawia się, gdy jedno lub więcej tętnic w płucach jest zablokowanych).
• Znaczne zmniejszenie ilości oddawanego moczu, obrzęk nóg, dezorientacja, ból w plecach (objawy nagłej niewydolności nerek).
• Wysypka, swędzenie, grudki, trudności w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy (objawy ciężkiej reakcji alergicznej, znanej również jako nadwrażliwość).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• Trudności w oddychaniu lub szybkie oddychanie (objawy zespołu ostrej niewydolności oddechowej).

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z tych działań niepożądanych, natychmiast powiadom lekarza, ponieważ mogą one mieć śmiertelne skutki.

Inne możliwe działania niepożądane everolimusu obejmują:

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10)

• Zmęczenie, trudności w oddychaniu, zawroty głowy, bladość skóry, objawy niskiego poziomu czerwonych krwinek (anemia).
• Podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia).
• Utrata apetytu.
• Podwyższony poziom lipidów (tłuszczów) we krwi (hipercholesterolemia).
• Zaburzenia smaku (dysgeuzja).
• Ból głowy.
• Krwawienie z nosa (epistaksja).
• Kaszel.
• Ulczycowe zmiany w jamie ustnej.
• Niedogodności żołądkowe, w tym uczucie mdłości lub biegunka.
• Wysypka na skórze.
• Swędzenie (świerdzenie).
• Odczucie osłabienia lub zmęczenia.
• Obrzęk rąk, stóp, nóg, nadgarstków lub innych części ciała (objawy obrzęku).
• Utrata masy ciała.

Często (może dotyczyć do 1 osoby na 10)

• Samorzutne krwawienia lub siniaki (objawy niskiego poziomu płytek krwi, znane również jako trombocytopenia).
• Gorączka, ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej spowodowane infekcjami (objawy niskiego poziomu białych krwinek: leukopenia, limfopenia i/lub neutropenia).
• Limfodema (obrzęk tkanek organizmu, zwykle rąk lub nóg).
• Trudności w oddychaniu (dyspnea).
• Pragnienie, zmniejszone oddawanie moczu, ciemny mocz, sucha, zaczerwieniona skóra, drażliwość (objawy odwodnienia).
• Problemy ze snem (bezsenność).
• Ból głowy, zawroty głowy (objawy podwyższonego ciśnienia krwi, znane również jako nadciśnienie).
• Gorączka.
• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, żołądka, jelit.
• Suchość w ustach.
• Odbijanie się kwasem (dyspepsja).
• Wymioty.
• Trudności w połykaniu (dysfagia).
• Ból brzucha.
• Trądzik.
• Wysypka i ból na dłoniach lub podeszwach stóp (zespół dłoniowo-stopy).
• Zaczewcienie skóry (rumień).
• Ból stawów.
• Ból w jamie ustnej.
• Zaburzenia menstruacyjne, takie jak nieregularne miesiączkowania.
• Podwyższony poziom lipidów (tłuszczów) we krwi (hiperlipidemia, wzrost trójglicerydów).
• Niski poziom potasu we krwi (hipokaliemia).
• Niski poziom fosforanów we krwi (hipofosfatemia).
• Niski poziom wapnia we krwi (hipokalcemia).
• Suchość skóry, łuszczenie się skóry, zmiany skórne.
• Zaburzenia paznokci, łamliwość paznokci.
• Lekka utrata włosów.
• Zaburzenia badań funkcji wątroby (wzrost alaninotransferazy i aspартaminotransferazy).
• Zaburzenia badań funkcji nerek (wzrost kreatyniny).
• Obrzęk powiek.
• Białkomocz.

Niekoniecznie często (może dotyczyć do 1 osoby na 100)

• Osłabienie, samorzutne krwawienia lub siniaki oraz częste infekcje z objawami takimi jak gorączka, dreszcze, ból gardła lub owrzodzenia w jamie ustnej (objawy niskiego poziomu komórek krwi, znane również jako pancytopenia).
• Utrata wrażliwości smakowej (ageuzja).
• Kaszel z krwią (hemoptiza).
• Zaburzenia menstruacyjne, takie jak brak miesiączkowania (ameno­reja).
• Częstsze oddawanie moczu w ciągu dnia.
• Ból w klatce piersiowej.
• Nieprawidłowe gojenie się ran.
• Gorączki.
• Łzawienie, swędzenie i zaczerwienienie oczu, czerwone oko (zapalenie spojówek).

Rzadko (może dotyczyć do 1 osoby na 1000)

• Zmęczenie, trudności w oddychaniu, zawroty głowy, bladość skóry (objawy niskiego poziomu czerwonych krwinek, możliwe z powodu jednego z rodzajów anemii zwanej czystą aplazją czerwonych komórek).
• Obrzęk twarzy, oczu, ust, błony śluzowej jamy ustnej i/lub gardła, języka oraz trudności w oddychaniu lub połykaniu (znane również jako angioobrzęk), mogą być objawami reakcji alergicznej.

Nieznana częstość (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych)

• Reakcja w miejscu, gdzie wcześniej przeprowadzono radioterapię (np. zaczerwienienie skóry lub zapalenie płuc) (tzw. zespół przypomnienia promieniowania).
• Nasilenie działań niepożądanych radioterapii.

Jeśli te działania niepożądane nasilają się, powiadom lekarza i/lub farmaceuty. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana i zazwyczaj ustępuje po przerwaniu leczenia na kilka dni.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Wsparanie Everolimus Viatris

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po dacie ważności wskazanej na opakowaniu i na blistrze po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania pod względem temperatury.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani śmietnika. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Everolimus Viatris

• Substancją czynną jest everolimus. Każda tabletka zawiera 10 mg substancji czynnej everolimus.
• Pozostałe składniki to butylowany hydroksytoluen (E-321), hipromeloza (E-464), laktoza, laktoza monohydrat, crospowidon (E-1202) i stearynian magnezu (E-470b). Zobacz punkt 2: Everolimus Viatris zawiera laktozę.

Wygląd zewnętrzny Everolimus Viatris i zawartość opakowania

Everolimus Viatris to dwuwypukłe, owalne tabletki białe lub blado białe, z oznaczeniem E9VS 10 wygrawerowanym po jednej stronie.

Everolimus Viatris jest dostarczany w opakowaniach blisterowych zawierających 30 lub 90 tabletek albo w opakowaniach zawierających 30 tabletek w jednostkowych blisterach do dawkowania indywidualnego.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Viatris Limited

Damastown Industrial Park

Mulhuddart, Dublín 15

Dublin

Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Synthon Hispania S.L.

Castelló 1

Polígono Las Salinas

08830 Sant Boi de Llobregat

Hiszpania

lub

Synthon BV

Microweg 22

6545 CM Nijmegen

Holandia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 - Madryt

Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz w Zjednoczonym Królestwie (Irlandia Północna) pod następującymi nazwami:

Niemcy Everolimus Mylan 10 mg Tabletten
Bułgaria Everolimus Viatris 10 mg tablets
Chorwacja Everolimus Viatris 10 mg tablete
Dania Everolimus Viatris, 10 mg tabletter
Hiszpania Everolimus Viatris 10 mg comprimidos EFG
Finlandia Everolimus Viatris, 10 mg tabletti
Francja Everolimus Mylan 10 mg comprimés
Włochy Everolimus Mylan 10 mg compresse
Norwegia Everolimus Viatris, 10 mg tabletter
Holandia Everolimus Viatris 10 mg, tabletten
Portugalia Everolimus Mylan
Zjednoczone Królestwo (Irlandia Północna) Everolimus Mylan 10 mg tablets
Szwecja Everolimus Viatris, 10 mg tabletter

Data ostatniej weryfikacji ulotki: grudzień 2022

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/