Etoxisclerol 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Etoxisclerol 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Lauromakrogol 400

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem stosowania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Etoxisclerol i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Etoxisclerol
3. Jak stosować Etoxisclerol
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Etoxisclerol
6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Etoxisclerol i do czego służy

Etoxisclerol to środek szkliwotwórczy, którego substancją czynną jest lauromacrogol 400.

Etoxisclerol wskazany jest w leczeniu szkliwotwórczym lub niszczeniu żylaków i teleangiektazji (pająków naczyniowych).

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Etoxisklerolu

Nie należy stosować Etoxisclerolu w leczeniu sclerosującym żylaków

• Jeśli jest nadwrażliwość na lauromacrogol 400 lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• Jeśli występuje ciężka ostra choroba ogólnoustrojowa (dotycząca całego organizmu), szczególnie u pacjentów nieleczonych,
• Jeśli konieczne jest unikanie wysiłku lub niemożność chodzenia,
• Jeśli występuje ciężkie zaburzenie krążenia tętniczego (choroba tętnic zastoinowych, stadium III i IV według Fontaine’a),
• Jeśli występuje zamknięcie naczynia krwionośnego spowodowane skrzepliną lub zakrzepem (choroby zakrzepowo-zatorowe),
• Jeśli istnieje wysokie ryzyko zamknięcia naczyń (tromboza), na przykład u pacjentów z dziedziczną skłonnością do tworzenia się skrzeplin lub z wieloma czynnikami ryzyka, takimi jak: stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych (na przykład pigułki antykoncepcyjnej), hormonalna terapia zastępcza, nadwaga, palenie tytoniu, długotrwała bezruchowość itp.

Nie stosuj Etoxisclerolu w leczeniu sclerosującym żylaków metodą mikropianu

• Jeśli występują objawy spowodowane znanym otworem w przegrodzie międzyprzedsionkowej serca (znanym przetrwałym otworem owalnym z objawami).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Etoxisclerol należy podawać wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w technikach szkleroterapii.

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem stosowania Etoxisclerol:

• Jeśli masz gorączkę,
• Jeśli cierpisz na napady duszności (astmę oskrzelową),
• Jeśli jesteś bardzo skłonny do alergii,
• Jeśli twój ogólny stan zdrowia jest zły,
• Jeśli masz przeprowadzić szkleroterapię naczynek „pająków”: u pacjentów z zaburzeniami krążenia tętniczego (choroby tętnic okluzyjnych w stadium II Fontaine’a),
• Jeśli masz obrzęki nóg spowodowane gromadzeniem się płynu (obrzęk) i nie można ich skorygować za pomocą ucisku,
• Jeśli cierpisz na chorobę zapalną skóry w obszarze leczenia,
• Jeśli występują u Ciebie objawy zamknięcia najmniejszych naczyń krwionośnych, np. spowodowane cukrzycą (mikroangiopatia) oraz zaburzenia wrażliwości (neuropatia),
• Jeśli masz ograniczoną ruchomość,
• Jeśli często cierpisz na migreny.

Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką przed rozpoczęciem leczenia szkleroterapią z zastosowaniem mikropianu:

• Jeśli masz znaną dziurę w przegrodzie międzyprzedsionkowej serca, nawet jeśli nie powoduje ona objawów choroby / nie towarzyszą jej żadne objawy (tzw. otwarty foramen ovale bezobjawowe),
• Jeśli miałeś w przeszłości zaburzenia wzroku (objawy wzrokowe lub objawy neurologiczne) po wcześniejszym leczeniu szkleroterapią z zastosowaniem mikropianu.

Inne leki i Etoxisclerol

Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli stosujesz, stosowałeś niedawno lub może być konieczne stosowanie jakichkolwiek innych leków.

Stosowanie Etoxisclerol w połączeniu z anestetykami może nasilić działanie anestetyczne na układ sercowo-naczyniowy.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży, Twój lekarz nie powinien podawać Ci Etoxisclerol, chyba że jest to konieczne, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania Etoxisclerol u ciężarnych kobiet. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów na wadliwe rozwoje.

Jeśli konieczne jest leczenie Etoxisclerol w okresie karmienia piersią, zaleca się przerwanie karmienia przez 2–3 dni, ponieważ brakuje danych u ludzi dotyczących przechodzenia lauromakrogolu 400 do mleka matki.

Kierowanie i obsługa maszyn

Nie znane są negatywne skutki stosowania Etoxisclerolu na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

Etoxisclerol zawiera etanol, potas i sód

Ten lek zawiera 84,00 mg alkoholu (etanolu) w każdej 2 ml ampułce, co odpowiada 5% (v/v). Ilość zawarta w jednej ampułce tego leku jest równoważna 2 ml piwa lub 1 ml wina.

Najbardziej prawdopodobne, że ilość alkoholu zawarta w tym leku nie wywoła żadnych widocznych skutków u dorosłych lub nastolatków.

Ilość alkoholu zawarta w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmujesz inne leki. Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

Jeśli jesteś uzależniony od alkoholu, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.

• Ten lek zawiera mniej niż 39 mg (1 mmol) potasu na ampułkę, co oznacza, że jest uznawany za zasadniczo „pozbawiony potasu”.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg (1 mmol) sodu na ampułkę, co oznacza, że jest uznawany za zasadniczo „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować Etoxisclerol

Etoxisclerol jest lekiem, którego podawanie powinno być wykonywane przez lekarza, dlatego właśnie on odpowiada za wiedzę oraz wybór odpowiedniej dawki i najodpowiedniejszej techniki w każdym przypadku.

Etoxisclerol może być stosowany zarówno w postaci płynu, jak i mikropianu (lepkiego, ujednolonego, jednorodnego mikropianu o drobnych pęcherzykach).

W zależności od rozmiaru żylaka do leczenia oraz indywidualnej sytuacji pacjenta, lekarz zadecyduje, jaki rodzaj leczenia należy zastosować. W przypadku wątpliwości należy wybrać możliwie najniższą dawkę. Ogólnie nie powinno się przekraczać dawki 2 mg/kg masy ciała dziennie lauromakrogolu 400.

W przypadkach rutynowych zaleca się maksymalną objętość 10 ml mikropianu (objętość mikropianu odpowiada sumie cieczy i gazu) na sesję, niezależnie od masy ciała pacjenta i stężenia lauromakrogolu 400.

Aby uniknąć możliwych reakcji alergicznych, szczególnie u pacjentów o wysokiej skłonności do reakcji nadwrażliwościowych, zaleca się podanie tylko małej dawki próbnego Etoxisclerolu podczas pierwszego zabiegu. W zależności od odpowiedzi organizmu, kolejne wstrzyknięcia mogą być podawane w trakcie późniejszych sesji leczenia, o ile nie zostanie przekroczona maksymalna dawka.

Ponieważ objętość do wstrzyknięcia w jednej sesji jest ograniczona, zazwyczaj konieczne są powtarzane sesje (średnio od 2 do 4).

Po leczeniu Etoxisclerolem należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Może on doradzić noszenie opatrunku uciskowego lub pończoch kompresyjnych w celu pomocy w zmniejszeniu obrzęku i zabarwienia skóry.

Stosowanie u dzieci

Nie ma istotnego zastosowania Etoxisclerolu w populacji pediatrycznej.

Jeśli zastosuje się zbyt dużą dawkę Etoxisclerolu

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwonić do Toxikologicznego Centrum Informacyjnego pod numerem telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku oraz ilość zażytego środka.

Przedawkowanie może powodować śmierć tkanek (nekrózę), szczególnie po wstrzyknięciu w tkankę w pobliżu żyły węzłowatej.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

W tej sekcji informujemy o reakcjach niepożądanych zgłoszonych w związku z szerokim stosowaniem substancji czynnej. W niektórych przypadkach reakcje te były uciążliwe, ale w większości przypadków występowały jedynie tymczasowo. Ponieważ w wielu przypadkach chodzi o zgłoszenia spontaniczne, bez odniesienia do określonej grupy pacjentów i bez grupy kontrolnej, nie jest możliwe dokładne oszacowanie częstości ani ustalenie wyraźnej przyczynowej zależności z lekiem w każdym przypadku. Jednak na podstawie długotrwałego doświadczenia można dokonać rozsądnego oszacowania.

Obserwowano lokalne działania niepożądane (np. nekrozę), szczególnie w skórze i tkankach otaczających żylakowato rozszerzoną żyłę (a w rzadkich przypadkach również w nerwach), gdy leczono żylaki kończyn dolnych po przypadkowym wstrzyknięciu leku do tkanek otaczających żylak. Ryzyko to wzrasta wraz ze wzrostem stężenia i objętości Etoxisclerolu.

Obserwowano następujące działania niepożądane w poniżej opisanych częstościach:

• Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób): pojawienie się naczyń krwionośnych w obszarze leczenia, które przed leczeniem nie były widoczne (neowaskularyzacja), siniaki (hematoma), przebarwienia skóry (hiperpigmentacja), krwawienie skórne (krwotok podskórny), ból w miejscu wstrzyknięcia (przejściowy), zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia (lokalne zakrzepy wewnątrzwłaszcze).

• Niekorzystne (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób): zapalenie żył (tromboflebita powierzchowna, flegmaza), zapalenie skóry o charakterze alergicznym (dermatyta), pokrzywka kontaktowa, reakcja skórna, zaczerwienienie skóry (rumień), lokalna martwica tkanek (nekroza), stwardnienie tkanek, obrzęk, uszkodzenie nerwu.

• Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób): zakrzepica żyły głębokiej (może być spowodowana inną współistniejącą chorobą), ból w kończynach.

• Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 10 000 osób): szok anafilaktyczny (ciężka i nagła reakcja alergiczna, której objawami są trudności w oddychaniu, zawroty głowy, spadek ciśnienia krwi), obrzęk naczyniowy (angioobrzęk), objawiający się nagłym obrzękiem, szczególnie twarzy, np. powiek, warg lub krtani, ogólna pokrzywka, astma (napad astmy), udar mózgu (udar niedokrwienny), osłabienie prowadzące do utraty sprawności ruchowej w części ciała (hemipareza), ból głowy, migrena (rzadko podczas stosowania leczenia sklerozującego z zastosowaniem mikropianu), lokalne zaburzenia czucia (parestezje lokalne), zmniejszona wrażliwość lub uczucia w jamie ustnej (hipoestezja jamy ustnej), utrata przytomności, dezorientacja, zaburzenia mowy o pochodzeniu ośrodkowym (afazja), trudności w kontrolowaniu ruchów (ataksja), zawroty głowy, zaburzenia widzenia (rzadkie przy stosowaniu leczenia sklerozującego z mikropianem), atak serca (zatrzymanie krążenia), zespół rozbitego serca (kardiomiopatia stresowa), przyspieszone lub nieregularne bicie serca (kołatanie serca), nieregularny rytm serca, zator tętnicy płucnej (zatorowość płucna), omdlenie (zawahanie wazowaginalne), kolaps krążeniowy, zapalenie ścian naczyń krwionośnych (waskulitys), trudności w oddychaniu (dyspnia), uczucie ucisku w klatce piersiowej, kaszel, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, nadmierny wzrost włosów (hipertrychoza) w obszarze poddanym leczeniu, gorączka, napady duszności, nietypowe osłabienie (astenia), ogólny dyskomfort, nietypowe ciśnienie krwi.

Komunikacja działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej liczby informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowalność Etoxisclerolu

Ten lek nie wymaga specjalnej temperatury przechowywania.

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu, po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania i niepotrzebne leki należy zdać w punkcie SIGRE w aptece. W razie wątpliwości należy zapytać farmaceutę, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Etoxisclerol 10 mg/ml

• Substancją czynną jest lauromakrogol 400.
• Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 10 mg lauromakrogolu 400.

Każda ampułka o pojemności 2 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 20 mg lauromakrogolu 400.

• Pozostałe składniki (substantie pomocnicze) to: etanol 96%, diwodorofosforan potasu, fosforan sodu dwuwodny, woda do sporządzania preparatów do wstrzykiwania.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Etoxisclerol to klarowny roztwór o lekkim zielonkawo-żółtym zabarwieniu. Dostępny jest jako roztwór do wstrzykiwań w opakowaniu zawierającym 5 ampułek po 2 ml każda.

Inne postacie lekowe

• Etoxisclerol 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 5 ampułek po 2 ml każda.
• Etoxisclerol 20 mg/ml roztwór do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 5 ampułek po 2 ml każda.
• Etoxisclerol 30 mg/ml roztwór do wstrzykiwań. Opakowanie zawierające 5 ampułek po 2 ml każda.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i odpowiedzialny za produkcję

Chemische Fabrik Kreussler & Co. GmbH

Rheingaustrasse 87-93

65203 Wiesbaden, Niemcy

tel.: +49 611 9271-0

faks: +49 611 9271-111

e-mail: [email protected]

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

FERRER FARMA, S.A.

Av. Diagonal 549 5ª Planta,

08029 Barcelona (Hiszpania)

Data ostatniej wersji ulotki: lipiec 2020

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych

Aby uzyskać więcej informacji, prosimy o zapoznanie się z charakterystyką produktu leczniczego.

Ważne środki ostrożności dotyczące stosowania

• Etoxisclerol należy podawać wyłącznie przez doświadczonych specjalistów medycznych, posiadających wiedzę anatomiczną dotyczącą żył oraz doświadczenie w diagnostyce i leczeniu chorób układu żylnego, a także obeznanych z właściwą techniką wstrzykiwania.
• Przed leczeniem personel medyczny powinien przebadać czynniki ryzyka u pacjenta i poinformować go o zagrożeniach związanych z tą procedurą. Scleroterapia jest szczególnie niewskazana u pacjentów z wywiadem zdarzeń tromboembolicznych. Niemniej jednak, jeśli uznaje się scleroterapię za niezbędną, można rozważyć profilaktyczne leczenie przeciwkrzepliwe.
• Z powodu ryzyka przenikania produktu, pęcherzyków powietrza lub cząstek do prawej części serca, obecność komunikacji prawo-lewej (np. otwórej owalnej przegrody – PFO) może zwiększyć ryzyko wystąpienia ciężkich zdarzeń naczyniowych. U pacjentów z wywiadem migreny z aureą, poważnych zdarzeń mózgowo-naczyniowych lub nadciśnienia płucnego zaleca się przed scleroterapią poszukanie komunikacji prawo-lewej (np. otwartej owalnej przegrody – PFO).
• U pacjentów bezobjawowych, ale z znaną komunikacją prawo-lewą (np. otwartą owalną przegrodą – PFO), zaleca się stosowanie mniejszych objętości leku oraz unikanie manewru Valsalvy w ciągu kilku minut po wstrzyknięciu.
• Należy stosować mniejsze objętości u pacjentów z wywiadem migreny.
• Ciężkie miejscowe działania niepożądane, takie jak martwica tkanek, mogą wystąpić po wypływie leku poza naczynie (ekstrawazacja); należy więc zachować szczególną ostrożność przy umieszczaniu igły do wstrzykiwania dożylnego oraz stosować najmniejszą skuteczną objętość leku w każdym miejscu wstrzyknięcia.
• Środków sclerosujących nigdy nie należy wstrzykiwać wewnąrz arteriowo, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej martwicy, która może wymagać amputacji. W przypadku wypadku należy natychmiast zastosować leczenie chirurgiczne naczyń.
• Stosowanie dowolnego środka sclerosującego w okolicy twarzy należy dokładnie ocenić, ponieważ wstrzyknięcie do naczyń może spowodować ujemne ciśnienie w tętnicach i doprowadzić do trwałej utraty wzroku.
• W niektórych częściach ciała, takich jak stopy lub okolica kostki, ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia do tętnicy może być zwiększone. Dlatego w trakcie tego typu zabiegów należy stosować jedynie niewielkie dawki w niskich stężeniach, z zachowaniem szczególnej ostrożności.
• Podczas leczenia żyły wielkiej powinno się podawać wstrzyknięcie mikropianu w odległości co najmniej 8–10 cm od połączenia safeno-femoralnego. Jeśli badanie ultrasonograficzne wykaże kulę piany w układzie żył głębokich, pacjent powinien wykonać aktywację mięśni, np. zgięcie grzbietowe stawu skokowego.
• W przypadku stosowania Etoxisclerol w postaci mikropianu zaleca się użycie strzykawek jednorazowych o niskiej zawartości silikonu, ponieważ gwarantuje to lepszą jakość piany.

Dawkowanie jednorazowe i dobowe

Dorośli i osoby starsze

Ogólnie nie powinno się przekraczać dawki 2 mg/kg masy ciała na dobę lauromacrogolu 400.

W przypadkach rutynowych zaleca się maksymalny objętość 10 ml mikropianu (objętość mikropianu odpowiada sumie cieczy i gazu) na sesję, niezależnie od masy ciała pacjenta i stężenia lauromacrogolu 400. Większe objętości mikropianu mogą być stosowane pod warunkiem indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Objętości wstrzykiwanego mikropianu podczas jednej sesji zazwyczaj są utrzymywane poniżej wartości maksymalnych, tj. między 2 a 8 ml.

Płyn

Mikropiana*

• Objętość to suma cieczy i gazu.

** W przypadkach rutynowych.

Gdy stosuje się Etoxisclerol 10 mg/ml w postaci ciekłej do skleroterapii żył siatkowatych i drobnych żylaków, w zależności od długości odcinka do leczenia, można wykonywać kilka wstrzyknięć, przy czym maksymalna objętość cieczy na jedno wstrzyknięcie wynosi 0,3 ml. W skleroterapii żył środkowych telangiiektazji można wstrzyknąć do 0,2 ml cieczy na jedno nakłucie.

Gdy stosuje się Etoxisclerol 10 mg/ml w postaci mikropianu, np. w leczeniu żylaków żył dopływowych, wstrzykuje się do 4–6 ml mikropianu na jedno nakłucie. W leczeniu żył przebijających wstrzykuje się do 2–4 ml mikropianu na jedno nakłucie.

Aby uniknąć możliwej reakcji alergicznej, szczególnie u pacjentów z dużym predyspozycjami do reakcji nadwrażliwościowych, zaleca się podanie w pierwszym leczeniu jedynie małej dawki próbnego Etoxisclerolu. W zależności od odpowiedzi organizmu, w kolejnych sesjach leczenia można wykonywać kilka wstrzyknięć, o ile nie zostanie przekroczona maksymalna dawka.

Ponieważ objętość wstrzykiwana w jednej sesji jest ograniczona, zazwyczaj konieczne są powtarzane sesje (średnio od 2 do 4).

Populacja pediatryczna

Nie ma istotnego zastosowania Etoxisclerolu w populacji pediatrycznej.

Sposób podania

Wszystkie wstrzykiwania należy wykonywać drogą dożylną; należy sprawdzić położenie igły (np. poprzez aspirację krwi).

Niezależnie od sposobu nakłucia żyły (u pacjenta stojącego z tylko jednym kaniulem lub u pacjenta siedzącego z przygotowaną strzykawką do wstrzyknięcia), wstrzykiwania są zwykle wykonywane w położeniu poziomym na jednej nodze. W zależności od wskazań zaleca się stosowanie jednorazowych strzykawek o gładkim ruchu tłoka do skleroterapii oraz igieł o różnych średnicach.

W przypadku telangiektazji stosuje się bardzo cienkie igły (np. igły insulinowe). Nakłucie wykonuje się stycznie, a wstrzyknięcie prowadzi się powoli.

W przypadku stosowania mikropianu noga może być ułożona poziomo lub uniesiona o około 30–45° powyżej poziomu. Wstrzyknięcie mikropianu powinno idealnie odbywać się pod kontrolą USG. Bezpośrednie nakłucie i wstrzyknięcie do niewidocznych żył powinny być wykonywane pod kontrolą ultrasonografii duplex. Nie należy stosować igły cieńszej niż 25G.

Środek sklerozujący należy podawać dożylnie w małych porcjach w wielu punktach żyły poddawanej leczeniu, w postaci cieczy lub mikropianu. W leczeniu żył przebijających zaleca się unikania bezpośredniego wstrzykiwania do celowanej żyły. Celem jest osiągnięcie optymalnej destrukcji ściany naczynia przy użyciu najniższego możliwego stężenia środka sklerozującego niezbędnego do osiągnięcia skutku klinicznego. Zbyt wysokie stężenie może prowadzić do martwicy lub innych powikłań niepożądanych.

Mikropian należy przygotować bezpośrednio przed użyciem i podać go przez lekarza odpowiednio wyszkolonego w zakresie właściwego przygotowania i podania mikropianu. Sposób przygotowania mikropianu opisano w punkcie 6.6 ulotki dla pacjenta. Większość technik polega na mieszaniu środka sklerozującego i gazu (np. sterylnego powietrza) poprzez wielokrotne przepompowywanie między dwiema strzykawkami połączonymi ze sobą.

W zależności od stopnia i rozległości żylaków może być konieczne przeprowadzenie kilku sesji leczenia.

Podczas manipulacji Etoxisclerolem należy przestrzegać ściśle aseptycznych technik.

Leczenie uciskowe po wstrzyknięciu Etoxisclerolu

Po leczeniu sklerosującym Etoxisclerolem w postaci cieczy należy założyć opatrunek uciskowy lub pończochę elastyczną.

Po leczeniu sklerosującym mikropianem nogę pacjenta należy początkowo unieruchomić przez 2–5 minut. Manewr Valsalvy i aktywację mięśni należy unikać w tym czasie, a ucisk nie powinien być stosowany natychmiastowo, lecz dopiero 5–10 minut po wstrzyknięciu.

Po tym czasie pacjent powinien chodzić przez 30 minut, najlepiej w obrębie kliniki lub gabinetu, w którym wykonano wstrzyknięcie.

Ucisk należy stosować od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od rozległości i nasilenia żylaków.

Występujące okazjonalnie skrzepliny mogą być usuwane poprzez nacięcie i opróżnienie zatoru.