Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla pacjenta

Escitalopram Viatris 15 mg tabletki powlekane EFG

Przed zaczęciem stosowania tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
W razie jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki:

Co to jest Escitalopram Viatris i do czego się go stosuje
Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Escitalopram Viatris
Jak stosować Escitalopram Viatris
Możliwe działania niepożądane
Jak przechowywać Escitalopram Viatris
Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

1. Co to jest Escitalopram Viatris i kiedy się go stosuje

Escitalopram należy do grupy leków przeciwdpowrotkowych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Leki te działają na układ serotonergiczny w mózgu, zwiększając poziom serotoniny.

Escitalopram może być stosowany w leczeniu następujących zaburzeń:

Napadów depresyjnych.
Zaburzenia lękowego z lub bez agorafobii (lęk przed przestrzeniami otwartymi).
Zaburzenia lękowego społecznego.
Uogólnionego zaburzenia lękowego.
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Escitalopram Viatris

Nie przyjmuj Escitalopram Viatris:

Jeśli jesteś uczulony na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy tzw. inhibitorów MAO, w tym selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk).
Jeśli od urodzenia cierpisz na nieprawidłowy rytm serca lub miałeś taki epizod (wykryty w EKG, badaniu oceniającym pracę serca).
Jeśli przyjmujesz leki na zaburzenia rytmu serca lub takie, które mogą wpływać na rytm serca (zobacz punkt 2 „Inne leki i Escitalopram Viatris”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem przyjmowania escytalopramu:

Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub niewydolność nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
Jeśli jesteś osobą starszą.
Jeśli cierpisz na padaczkę lub masz historię napadów drgawkowych. Leczenie escytalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią pierwsze napady drgawkowe lub zauważysz zwiększenie się ich częstotliwości (zobacz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane”).
Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
Jeśli łatwo nabierasz krwiaków lub masz skłonność do krwawień, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie escytalopramem może zaburzać kontrolę glikemii (kontrolę poziomu cukru we krwi). Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy we krwi.
Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
Jeśli cierpisz na chorobę wieńcową.
Jeśli cierpisz lub cierpiałeś na problemy sercowe lub niedawno miałeś zawał serca.
Jeśli masz niską częstotliwość rytmu serca w stanie spoczynku i/lub wiesz, że możesz mieć wyczerpanie się zapasów soli, np. w wyniku długotrwałej i intensywnej diarrii i wymiotów (czujesz się chory) lub wskutek stosowania diuretyków (tabletek moczogonnych).
Jeśli odczuwasz szybki lub nieregularny rytm serca, omdlenia, zawroty głowy przy wstawaniu lub kolaps, co może wskazywać na nieprawidłową pracę serca.
Jeśli cierpisz na jaskrę (podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe).

Na co należy zwrócić uwagę

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść do fazy maniakalnej. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i zmieniającą się wymową, nieproporcjonalną radością bez wyraźnej przyczyny oraz nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

W pierwszych tygodniach leczenia możesz odczuwać takie objawy jak niepokój lub trudność w usiedzeniu lub pozostaniu w bezruchu. Jeśli doświadczasz tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie objawów depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, możesz czasem mieć myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć w niektórych przypadkach może to potrwać dłużej.

Takie myśli są bardziej prawdopodobne, jeśli:

Wcześniej miałeś myśli samobójcze lub o zranieniu siebie.
Jesteś młodym dorosłym. Wyniki badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u dorosłych poniżej 25. roku życia z chorobami psychicznymi, którzy byli leczeni antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub samobójstwie, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala. Dobrze byłoby, abyś poinformował bliską osobę lub członka rodziny, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe, i poprosił go o przeczytanie tego ulotki. Możesz zapytać, czy Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy zauważył zmiany w Twoim zachowaniu.

Dysfunkcja seksualna

Leki takie jak escytalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy dysfunkcji seksualnej (zobacz punkt 4). W niektórych przypadkach objawy te utrzymywały się po zakończeniu leczenia.

Dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia

Escitalopram nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i agresja (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Niemniej jednak lekarz może przepisać escytalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał escytalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Powinieneś poinformować lekarza, jeśli opisane wcześniej objawy nasilają się lub komplikują się u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących escytalopram. Ponadto długoterminowe skutki escytalopramu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Inne leki i Escitalopram Viatris

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, przyjmowałeś ostatnio lub mógłbyś przyjmować inne leki.

Szczególnie ważne jest, by poinformować lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

„Nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO)”, zawierające jako substancję czynną fenelzynę, iproniazyd, izokarboksyd, nialamidę lub tranjlokyprominę (stosowane w leczeniu depresji). Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania escytalopramu. Po zakończeniu leczenia escytalopramem musi upłynąć 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania któregokolwiek z tych leków.
Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A, zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
Linezolid (antybiotyk).
Niewywrotne inhibitory MAO-B, zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Zwiększają one ryzyko działań niepożądanych.
Sumatriptan i leki podobne (stosowane w leczeniu migreny) lub buprenorfina i tramadol (stosowane w leczeniu silnego bólu). Te leki mogą oddziaływać z escytalopramem i możesz doświadczyć objawów takich jak nieprzytomne rytmy drgawek mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy oczu, niepokój, halucynacje, śpiączka, nadmierna potliwość, drżenie, nadmierne odbicia, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli doświadczasz tych objawów.
Cymetydynę, omeprazol i lansoprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksoaminę (antydepresant) i tiklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Mogą one powodować wzrost stężenia escytalopramu we krwi.
Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) – lecznicza roślina stosowana w depresji.
Lit, tryptofan (stosowany w depresji), które mogą nasilać działanie escytalopramu.
Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) (stosowany w celu złagodzenia bólu lub zmniejszenia ryzyka zakrzepicy) oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID) (leki stosowane w celu złagodzenia bólu). Mogą one nasilać skłonność do krwawień.
Warfarynę, dipirydamol, fenprokumon lub inne leki przeciwkrzepliwe (stosowane w celu zmniejszenia ryzyka zakrzepicy). Lekarz będzie prawdopodobnie kontrolował czas krzepnięcia krwi na początku i na końcu leczenia escytalopramem, aby upewnić się, że dawka leku przeciwkrzepliwego nadal jest odpowiednia.
Meflokwinę (stosowaną w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu uzależnienia od tytoniu lub depresji) i tramadol (stosowany w leczeniu silnego bólu) z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego.
Neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychóz) i antydepresanty oraz inne SSRI, z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu padaczkowego.
Flekainidę, propafenonę i metoprolol (stosowane w chorobach układu sercowo-naczyniowego) oraz imipraminę, desipraminę, klozapinę i nortryptylinę (stosowane w leczeniu depresji) oraz rysporydynę, tiorydazynę i haloperidol (lek przeciwdziałałowy). Może być konieczna korekta dawki escytalopramu.
Leki powodujące niski poziom potasu we krwi (hipokaliemia) lub niski poziom magnezu we krwi (hipomagnezemia).

Nie przyjmuj escytalopramu, jeśli przyjmujesz leki na zaburzenia rytmu serca lub leki mogące wpływać na rytm serca, takie jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwdziałałowe (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (np. esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna) oraz niektóre antyhistaminowe (np. astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna). Jeśli masz wątpliwości, porozmawiaj z lekarzem.

Escitalopram Viatris z pokarmem, napojami i alkoholem

Escytalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez (zobacz punkt 3 „Jak przyjmować Escitalopram Viatris”). Należy unikać spożycia alkoholu podczas przyjmowania tego leku.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjmowaniem tego leku.

Ciąża

Poinformuj lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę. Nie przyjmuj escytalopramu w ciąży, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie omówiliście związane z tym ryzyko i korzyści. Nie należy nagle przerywać leczenia escytalopramem.

Upewnij się, że położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz escytalopram. Leki takie jak escytalopram, przyjmowane w ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze, mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, tzw. trwałej nadciśnieniowej pluc (HPPN), która powoduje, że noworodek oddycha szybciej i ma sinawe zabarwienie skóry. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w ciągu 24 godzin po porodzie. Jeśli dziecko ma takie objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

Inne objawy, które mogą wystąpić po przyjmowaniu escytalopramu w późnych stadiach ciąży, to trudności ze snem i prawidłowym jedzeniem, nieregularne oddychanie, nadmierne ocieplenie lub ochłodzenie, uczucie choroby, ciągłe płacz, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub osłabienie mięśni, nadreaktywność, drażliwość, osłabienie, drżenie, trzęsienie lub napady. Jeśli Twoje dziecko ma któreś z tych objawów po porodzie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, który udzieli Ci dalszych wskazówek.

Jeśli przyjmujesz escytalopram w końcowym etapie ciąży, istnieje większe ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia. Twój lekarz lub położna powinni wiedzieć, że przyjmujesz escytalopram, aby mogli Ci pomóc.

Karmienie piersią

Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią. Escytalopram może być wydzielany z mlekiem matki. Nie karm piersią podczas przyjmowania escytalopramu. Lekarz zdecyduje, czy należy kontynuować/przerwać karmienie piersią lub kontynuować/przerwać leczenie escytalopramem.

Płodność

Badania na zwierzętach wykazały, że citalopram, lek podobny do escytalopramu, może obniżać jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale dotychczas nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak escytalopram wpływa na Twoje samopoczucie.

Escitalopram Viatris zawiera laktozę i sód

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjmowaniem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak przyjmować Escitalopram Viatris

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących dawkowania tego leku podanych przez lekarza lub farmaceutę. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Pamiętaj, że może upłynąć 2 lub więcej tygodni, zanim poczujesz poprawę po rozpoczęciu przyjmowania tabletek escitalopramu.

Dorośli

Depresja – Zalecana dawka to 10 mg escitalopramu dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. Poprawa może pojawić się po 2–4 tygodniach. Zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia.

Zaburzenia lękowe – Zalecana dawka początkowa to 5 mg escitalopramu dziennie. Po pierwszym tygodniu lekarz może zwiększyć dawkę do 10 mg dziennie, a w razie potrzeby – do maksymalnie 20 mg dziennie. Maksymalny efekt osiąga się po 3 miesiącach.

Zaburzenia lękowe społecznego – Zalecana dawka to 10 mg escitalopramu dziennie. Poprawa może pojawić się po 2–4 tygodniach. Następnie dawkę można zmniejszyć do 5 mg dziennie lub zwiększyć do 20 mg dziennie, w zależności od odpowiedzi na lek. Zwykle zalecane leczenie trwa 12 tygodni.

Uogólnione zaburzenia lękowe – Zalecana dawka to 10 mg escitalopramu dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. Lekarz powinien regularnie kontrolować dawkę.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne – Zalecana dawka to 10 mg escitalopramu dziennie. Lekarz może ją zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. Lekarz powinien regularnie kontrolować dawkę.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

Oprócz powyższych wskazań, lekarz może przepisać niższą dawkę początkową, ponieważ pacjenci starsi mogą być bardziej wrażliwi na działanie escitalopramu.

Zalecana dawka początkowa escitalopramu to 5 mg podawane jednorazowo w ciągu dnia.

Dawkę może zwiększyć lekarz do 10 mg dziennie.

Dzieci i młodzież (poniżej 18 roku życia)

Escitalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Aby uzyskać więcej informacji, zapoznaj się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Escitalopram Viatris”.

Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia wątroby lub nerek, lekarz może przepisać niższą dawkę niż wskazano powyżej.

Escitalopram można przyjmować z posiłkiem lub bez. Tabletki należy połknąć w całości z wodą. Nie należy ich żuć, ponieważ mają gorzki smak.

Nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem, nawet jeśli poczujesz poprawę. Po wyzdrowieniu zaleca się kontynuowanie leczenia przez okres od trzech do sześciu miesięcy, aby zapobiec nawrotowi objawów.

Tabletki można podzielić na równe dawki.

Jeśli przyjmiesz więcej Escitalopram Viatris niż powinieneś

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego zażycia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu 915 620 420, podając nazwę leku i ilość zażartych tabletek. Udaj się do lekarza lub szpitala, nawet jeśli nie odczuwasz objawów.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować: zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, uczucie niedoboru (nudności, wymioty), zaburzenia rytmu serca (wolniejsze lub szybsze bicie serca), obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Weź ze sobą opakowanie i pozostałe tabletki escitalopramu, jeśli udajesz się do lekarza lub do szpitala.

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Escitalopram Viatris

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby uzupełnić pominiętą dawkę. Jeśli zapomniałeś/-łaś o dawce i przypomniałeś/-łaś sobie przed pójściem spać, przyjmij ją natychmiast. Następnego dnia kontynuuj leczenie w normalnym trybie. Jeśli przypomnisz sobie w nocy lub następnego dnia, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z zaleceniami.

Jeśli przerwiesz leczenie Escitalopram Viatris

Nie przerywaj leczenia escitalopramem bez konsultacji z lekarzem. Zazwyczaj po zakończeniu leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki escitalopramu przez kilka tygodni.

Gdy przestajesz przyjmować escitalopram, szczególnie nagle, możesz odczuwać objawy odstawienia. Są one częste po zakończeniu leczenia escitalopramem. Ryzyko jest większe, gdy escitalopram był stosowany przez dłuższy czas, w wysokich dawkach lub gdy dawkę zmniejszono zbyt szybko. Większość osób doświadcza objawów łagodnych, które ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni. Jednak u niektórych pacjentów mogą one być intensywne lub trwać dłużej (2–3 miesiące lub dłużej). Jeśli pojawiają się ciężkie objawy odstawienia po zaprzestaniu przyjmowania escitalopramu, skontaktuj się z lekarzem. Może on zalecić ponowne rozpoczęcie przyjmowania tabletek i stopniowe odstawienie.

Objawy odstawienia obejmują: uczucie zawrotów głowy (niestabilności lub braku równowagi), uczucie mrowienia, uczucie pieczenia i (rzadziej) uczucie wyładowania elektrycznego, nawet w głowie, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie niespokoju, ból głowy, uczucie zawrotów (nudności), potliwość (w tym nocne poty), uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie (niestabilność), uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucie emocji lub irytacji, biegunkę (miękkie stolce), zaburzenia wzroku lub silne bicie serca (kołatanie serca).

Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po kilku tygodniach leczenia. Pamiętaj, że niektóre z tych objawów mogą być również objawami Twojej choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli wystąpią u Ciebie następujące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala:

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

Opuchlizna skóry, języka, warg lub twarzy, trudności w oddychaniu lub połykaniu (ciężka reakcja alergiczna).
Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie, nagłe skurcze mięśni — może to być objaw rzadkiego stanu zwanego zespołem serotoniny.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Trudności w oddawaniu moczu.
Napady padaczkowe (drapania), zobacz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
Żółtaczka skóry i białek oczu — są to objawy zaburzeń funkcji wątroby/hepatytu.
Przyspieszony i nieregularny rytm serca, omdlenia — mogą to być objawy potencjalnie śmiertelnej choroby zwanej Torsade de Pointes.
Myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie, zobacz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Oprócz powyższych, zaobserwowano również następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

Bóle głowy.
Mdłości.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

Zmniejszony apetyt.
Zwiększony apetyt.
Przyrost masy ciała.
Lęk, pobudzenie.
Trudności ze zasypianiem.
Senność.
Niepokojące sny.
Mrowienie lub drętwienie rąk i stóp.
Drżenie.
Zawroty głowy.
Ziewanie.
Zapalenie lub obrzęk zatok przynosowych, powodujące ból, wysoką gorączkę i uczucie ucisku (tzw. zatokowe zapalenie zatok).
Biegunka.
Zaparcia.
Wymioty.
Suchość w ustach.
Zwiększona potliwość.
Gorączka.
Bóle mięśni i stawów.
Niezwykłe uczucie zmęczenia.
Problemy seksualne (opóźnione nasienie, zaburzenia erekcji, zmniejszone popęcie seksualne, kobiety mogą mieć trudności z osiągnięciem orgazmu).

Nieczone (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

Ubytek masy ciała.
Stan dezorientacji.
Pobudzenie.
Nerwowość.
Zgrzytanie zębami podczas snu.
Atak paniki.
Zaburzenia smaku.
Zaburzenia snu.
Omdlenia.
Rozszerzenie źrenic (midryza), zaburzenia wzroku.
Dźwięki w uszach (szumy).
Przyspieszony rytm serca.
Krwawienie z nosa.
Wypadanie włosów.
Pokrzywka.
Wysypka skórna.
Swędzenie.
Obfite miesiączki lub krwawienia między okresami.
Zatrzymanie płynów w organizmie.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

Poczucie agresji lub oderwania od rzeczywistości (derealizacja).
Halucynacje.
Spowolniony rytm serca.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

Objawy nieprawidłowego krwawienia, np. na skórze i błonach śluzowych (krwawienia podskórne) oraz obniżony poziom płytek krwi we krwi (trombocytopenia). Zwiększenie poziomu hormonu (ADH), powodującego zatrzymanie płynów lub wody w organizmie.
Zwiększenie poziomu prolaktyny we krwi.
Obniżenie stężenia sodu we krwi — objawy to zawroty głowy, niedobój, osłabienie mięśni lub dezorientacja.
Mania (uczucie euforii lub nadpobudzenia, prowadzące do nietypowego zachowania).
Nieprawidłowe ruchy mięśni.
Zawroty głowy podczas wstawania z powodu niskiego ciśnienia krwi (hipotensja ortostatyczna).
Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby.
Utrwale ból erekcji penisa.
Nieprawidłowe wydzielanie mleka z piersi u kobiet i mężczyzn.
Zaobserwowano zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów przyjmujących leki tej grupy.
Obfite krwawienie pochwy krótko po porodzie (krwawienie poporodowe), zobacz „Ciąża” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji.

Dodatkowo znane są inne działania niepożądane występujące u leków działających podobnie jak escytopram. Są to:

Niemożność usiedzenia w spokoju lub trudności w utrzymaniu pozycji siedzącej (niepokój psychomotoryczny/acatyzja).
Anoreksja.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania, które nie zostały wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio przez System Hiszpańskiej Farmakowigilancji Leków na Użytku Ludzkiego: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Escitalopram Viatris

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest podana na opakowaniu po oznaczeniach CAD lub EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Słoiczki: należy przechowywać słoiczek szczelnie zamknięty.

Blistery: należy przechowywać w opakowaniu pierwotnym.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani wraz z odpadami komunalnymi. Odpakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości skonsultuj się z farmaceutą, jak pozbyć się niepotrzebnych opakowań i leków. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Escitalopram Viatris

Substancją czynną jest escytopram. Jeden tablet zawiera 15 mg escytopramu (jako szczawian). Pozostałe składniki to: celuloza mikryształowa, krzemionka bezwodna, talk, croscarmeloza sodowa, stearynian magnezu, laktoza jednowodna, hipromeloza, makrogol 400 i dwutlenek tytanu (E-171). Zobacz punkt 2, „Escitalopram Viatris zawiera laktozę i sód”.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Escitalopram występuje w postaci tabletek powlekanych.

Tabletka powlekana ma kształt owalny, jest biała, podzielona na pół i oznaczona „EC|15” z jednej strony oraz „G” z drugiej. Tabletki można podzielić na dwie równe części.

Escitalopram jest dostępny w butelkach zawierających 28, 49, 100, 200, 250 i 500 tabletek powlekanych, w opakowaniach blisterowych zawierających 10, 14, 20, 28, 30, 49, 50, 56, 60, 90, 100, 180 i 200 tabletek powlekanych oraz w jednostkowych opakowaniach blisterowych perforowanych: 28 x 1 i 56 x 1 tabletek powlekanych.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Limited

Damastown Industrial Park

Mulhuddart, Dublín 15

Dublin

Irlandia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Mylan Hungary Kft.

Mylan utca 1

Komárom, 2900

Węgry

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Viatris Pharmaceuticals, S.L.

C/ General Aranaz, 86

28027 - Madryt

Hiszpania

Ten lek jest zarejestrowany w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia: Escitalopram Viatris 15 mg filmomhulde tabletten

Dania: Escitalopram Viatris

Hiszpania: Escitalopram Viatris 15 mg comprimidos recubiertos con película EFG

Francja: Escitalopram Viatris 15 mg, comprimé pelliculé sécable

Irlandia: Escitalpro 15 mg film-coated tablets

Włochy: Escitalopram Mylan

Luksemburg: Escitalopram Viatris 15 mg comprimés pelliculés

Norwegia: Escitalopram Viatris

Holandia: Escitalopram Mylan 15 mg filmomhulde tabletten

Portugalia: Escitalopram Mylan

Republika Czeska: Escitalopram Viatris

Szwecja: Escitalopram Viatris 15 mg

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) https://www.aemps.gob.es/

Escitalopram Viatri 15 mg tabletki powlekane EFG